Pagina 720 – VoetbalJournaal

Samenwerking tussen Scheldemond College en JVOZ uiterst succesvol

VoetbalJournaal

-

9 december 2021

Samenwerking tussen Scheldemond College en JVOZ uiterst succesvol

VLISSINGEN – Wie binnen de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ) wordt opgenomen én leerling is op het voortgezet onderwijs, die maakt de overstap naar het Vlissingse Scheldemond College. Door de jaren heen hebben al meer dan duizend leerlingen de combinatie JVOZ en Scheldemond College succesvol afgerond. Wat maakt die samenwerking zou succesvol?

“Alle JVOZ-ers gaan naar school op het Scheldemond College en trainen direct aansluitend op hun schooldag vier keer per week. School en voetbal worden op deze manier op een hoog niveau gecombineerd. Er is destijds na goede gesprekken gekozen voor het Scheldemond omdat zij ons daarin het beste konden ondersteunen. Bovendien liggen de velden waarop we trainen en wedstrijden spelen op minder dan vijf minuten fietsen van de school. Dus korte reistijden, waardoor we snel na schooltijd kunnen starten met de trainingen”, aldus Niels Slager, Hoofd Opleidingen JVOZ.

Goed contact en korte lijntjes tussen de school en JVOZ belangrijk, iets wat mede dankzij de dubbele rol van Slager sinds enige tijd nóg makkelijker is geworden. “Ik heb een paar jaar geleden vanuit het welzijnswerk in Goes de overstap gemaakt naar het Scheldemond College als docent maatwerk en doe er individuele leerlingbegeleiding. Die baan in combinatie met JVOZ is geweldig. Ik kan op deze manier tevens heel snel schakelen en ben een direct aanspreekpunt. Ik heb veel contact met Michael Brönner en Stefan Schrier, de topsportcoördinatoren van de school, en met de trainers van JVOZ. Is er bijvoorbeeld afwijkend gedrag of mindere schoolprestaties dan wordt er in samenspraak gekeken hoe we dat dan kunnen verbeteren. Zo’n overleg kan dan leiden tot extra aandacht tijdens trainingsuren waardoor iemand minder kan trainen.”

De combinatie van school en daarnaast nog vier keer per week trainen en wedstrijden spelen is erg zwaar. “Dus is het voor ons ook zaak om het vanuit beide perspectieven goed te monitoren en daar waar nodig maatwerk te bieden. Die formule werkt goed en proberen we nog altijd verder te perfectioneren.”

Want hoewel ze bij JVOZ graag spelers willen opleiden om uiteindelijk bij een BVO terecht te komen, is de kans van slagen als profvoetballer relatief klein aldus Slager. “En dan is het vooral ook goed om de schoolprestaties zo optimaal mogelijk te houden en dat ze uiteindelijk hun diploma halen. Voetbaltalent ontwikkelen is belangrijk, maar een diploma halen ook. Door de samenwerking bieden we kinderen de kans om hun hobby op hoog niveau te beoefenen en er wellicht ooit hun beroep van te maken, maar anderzijds willen we er ook voor zorgen dat ze maatschappelijk altijd nog een vangnet hebben. Door deze samenwerking krijgen beiden de juiste aandacht en wordt er zoveel mogelijk uit de spelers/leerlingen gehaald. En daar is waar het voor zowel het Scheldemond College als JVOZ om gaat.”

Klik hier voor meer informatie over JVOZ
Voor meer artikelen van JVOZ klik hier

In gesprek met Jamie Rademaker van VV Terneuzen

VV Terneuzen

-

9 december 2021

0

In gesprek met Jamie Rademaker van VV Terneuzen

In zijn jeugdjaren speelde Jamie Rademaker onder andere bij vv Sluiskil, HSV Hoek en JVOZ, maar is inmiddels helemaal op zijn plek bij VV Terneuzen. Hij is momenteel bezig aan zijn zevende jaar in de selectie, dus hij mag best wel gezien worden als het meubilair van de ploeg. Het plezier staat voorop voor de 23-jarige vleugelverdediger en hoopt lang een rol van betekenis te blijven spelen voor de ploeg uit Zeeuws-Vlaanderen.

Het voetbal begon jaren geleden. ‘’Ik begon op mijn vierde al met voetballen bij vv Sluiskil. Dat kwam eigenlijk door mijn oudere buurman. Die vroeg toentertijd of ik zin had om mee te trainen. Vanaf dat moment was ik verkocht en ontstond de liefde voor het spelletje. Na een aantal jaar verkaste ik naar HSV Hoek dit kwam mede door mijn opa, want die kwam toen elke zaterdag kijken. In de jaren bij Hoek speelde ik samen met mijn twee jaar oudere zus en werd ik gescout voor JVOZ. De eerste keer vond ik dit nog best spannend, want je komt in eens in een andere omgeving. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om nog een jaartje te blijven.”

“Na een jaartje gewacht te hebben was de keuze een stuk makkelijker en vertrok ik alsnog naar JVOZ. Daar heb ik twee mooie en leerzame jaren gehad. Toen ik uiteindelijk een belletje kreeg dat ik weg moest bij JVOZ, kwam dit wel aan als een klap. Gelukkig heb ik het plezier bij VV Terneuzen weer helemaal teruggevonden en draaide ik een super seizoen bij de C1 en werd ik topscoorder met 35 doelpunten!’’

Wat zou Jamie graag nog is willen bereiken in de toekomst? ‘’Ik zou heel graag om de prijzen spelen met VV Terneuzen. We hebben wel één keer dichtbij tegen promotie aangezeten, alleen ging dit in de finale fout met penalty’s. Voor mezelf wil ik gewoon heel veel plezier blijven hebben in het voetbal. Vertrekken naar een andere club hoeft van mij echt niet meer, mocht er iets voorbijkomen wil ik daar uiteraard wel naar kijken. Voorlopig ben ik daar niet echt mee bezig.’’

VV Terneuzen is prima onderweg. ‘’Het gaat eigenlijk wel goed. We begonnen slecht aan de voorbereiding en er ontbrak nog een hoop binnen het team. We hadden veel nieuwe jongens die allemaal het nodige ervaring nog misten. Toen de competitie nog moest beginnen, vroeg ik wel mezelf af of het goed zou komen. Gelukkig hebben we er één positieve draai aangegeven en begonnen we weliswaar met een nederlaag, maar hebben het daarna echt goed opgepakt! We gingen meer als een team voetballen en de resultaten werden beter en beter.’’

Jamie is lovend over de selectie. ‘’Ik heb niet echt specifiek één iemand die ik er uit wil lichten. We hebben stuk voor stuk goede voetballers in de ploeg. We hebben een leuke en fijne groep waar iedereen iets aan elkaar heeft. Alleen is dit soms ook onze vuilkuil. We moeten niet op elkaar gaan zeiken of klagen, want als het even tegen zit hebben we hier nog wel is een handje van. Gelukkig gaat onze trainer hier goed mee om en werken we er hard aan om dit te verminderen. Misschien heeft die slechte voorbereiding ons ook wel wakker geschud.’’

Voetbal is een deel van zijn leven. ‘’Ik ben samen opgegroeid met de bal en heb mijn hele leven gevoetbald. Persoonlijk merk ik dat je wanneer je een slechte dag heb gehad op het werk jezelf in de avonduren lekker uit kan leven op de training. Daar bovenop is het ook een stukje sociaal contact ook erg belangrijk, want het ontstaan van vriendschappen is een erg mooi gegeven!’’

Na een slechte voorbereiding is de diesel op stoom in de competitie. ‘’We begonnen het seizoen heel slecht, maar hebben dit goed weten om te draaien. Op dit moment staan we derde en hebben veel in eigen hand. De wedstrijden tegen de nummer één HVV en nummer twee Groen Wit gaan een hoop duidelijk maken. Persoonlijk denk ik dat er wel wat moois in zit dit seizoen. Als we zo blijven voetballen als we laten zien hebben, denk ik dat we ook wel bovenin mee blijven draaien. Dit ligt voornamelijk aan onszelf, als we erin blijven geloven is er een hoop mogelijk.’’

Voor meer artikelen over VV Terneuzen, klik hier.

Voor meer informatie over VV Terneuzen, klik hier.

Kantinepraatjes met Danny Hoogendoorn van SV Poortugaal

sv Poortugaal

-

9 december 2021

0

Kantinepraatjes met Danny Hoogendoorn van SV Poortugaal

Danny heeft met zijn 51 jaar niet alleen veel voetbalervaring op kunnen doen. Ook buiten de lijnen heeft hij de nodige bagage op weten te pikken. Door een tekort aan vrijwilligers werd hij trainer van zijn dochter en toen de jeugdvoorzitter destijds aangaf het stokje aan Hoogendoorn over te willen dragen, werd daar ook geen nee tegen gezegd. Kortom, de veteraan van SV Poortugaal is van alle markten thuis.

Het gezelligste team van SV Poortugaal heeft niet altijd met elkaar samengespeeld. Zo heeft de rechtsachter zijn vroegere jaren ook wel eens in de zaal doorgebracht. ‘’Vanaf mijn zeventiende ben ik al gaan zaalvoetballen. Hiervandaan zijn wij toen met een klein groepje overgestapt naar de 7×7 veteranen competitie. Op donderdagavond ligt de focus vol op dit team, maar helaas ligt dat nu weer even stil. Ook al hebben wij niet een al te beste start achter de rug, dit zijn wel de avonden waar iedereen naar uitkijkt. Dat mag de pret tijdens de derde helft natuurlijk niet drukken.’’ Door de jaren heen is de samenstelling van het team niet altijd hetzelfde gebleven. Mannen komen en mannen gaan, maar met sommige speel ik al jaren. ‘’Van de eerste groep zijn er nu een aantal gestopt, maar aan de andere kant zijn er ook een paar hoger gaan voetballen. Het is leuk om te zien dat ons team, De Buitenlui, een kweekvijver kan zijn voor spelers die hogerop willen.’’

Juist deze samenstelling en verzameling van diverse kwaliteiten en karakters maakt het team zo uniek, aldus Danny. ‘’De Buitenlui is toch wel een enorme mengeling van spelers. Zo zijn er spelers die zelf op een behoorlijk niveau hebben gevoetbald, maar ook spelers zoals ik. Ik ben nooit echt doorgebroken, maar ik heb verschrikkelijk veel plezier in het spelletje en wij draaien op doorzettingsvermogen.’’

Ook bij de veteranen heerst spanning als er een prijs op het spel staat. Het lijkt erop dat je je hier nooit écht op kan voorbereiden. ‘’Het eerste jaar dat wij meededen aan het eindtoernooi van PSV Poortugaal, was er eentje om niet te vergeten. Wij waren dat seizoen compleet én in bloedvorm. We schopten het tot de finale, welke eindigde in een gelijkspel. Het kwam aan op penalty’s, wat het alleen nog maar hectischer maakte. Dit werd ook nog eens versterkt door de vele toeschouwers die langs de lijn stonden. Wij wisten deze wedstrijd op de valreep naar ons toe te trekken, waardoor wij de bokaal in ontvangst mochten nemen.’’ Het is nog lang onrustig gebleven in de kantine en op het terras, zo sluit Hoogendoorn af.

Om op dergelijk niveau te presteren, moeten de trainingen van ongekend hoog niveau zijn. Danny was bereid om ons een kijkje achter de schermen te laten nemen. ‘’De trainingen zijn uitputtend. Altijd net iets verder gaan dan dat je in een wedstrijd zou kunnen. Heel veel herhalingen en alles op een enorm hoog tempo. Ook de eindpartij is een strijd waarbij niemand wordt gespaard, er moet gewonnen worden!’’ Fantastisch om te horen hoe erg het leeft rond De Buitenlui, maar het slotakkoord volgde niet veel later. ‘’Zo zou een training van De Buitenlui er uit zien. Maar nee, door tijdgebrek van onze spelers trainen we niet.’’

Het enige dat nog ontbreekt aan dit alles-kloppende team, is een koning van de derde helft. Niet geheel verrassend is die ook aanwezig in het team. ‘’Richard is de koning van de derde helft. Ook is hij onze coach, teammanager, materiaalman, verzorger en vaste inval-keeper bij nood en lid van het eerste uur. De laatste jaren kwamen zijn knieën steeds meer in protest, maar zij hebben uiteindelijk aangegeven deze slijtageslag elke donderdag niet meer te trekken. Richard is nog altijd als eerste aanwezig, zorgt dat de kleedkamer voorverwarmd is en hij heeft altijd het materiaal op orde. Daarnaast beheert hij de derde helft pot en zorgt dat aan alle financiële verplichtingen wordt voldaan. Kortom de Koning van de derde helft!’’

Meer informatie over Poortugaal? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Poortugaal.

In gesprek met Delano á Cohen van vv Nieuwenhoorn

VoetbalJournaal

-

9 december 2021

0

In gesprek met Delano á Cohen van vv Nieuwenhoorn

Delano á Cohen heeft een rijke carrière, na een avontuur bij Sparta, Excelsior en Almere City koos hij voor een maatschappelijke carrière. Nu is Delano vooral bezig met zijn trainerscarrière en is trainer bij de O15-1 van vv Nieuwenhoorn en de O11 van Feyenoord. Daarnaast is Delano ook aanvoerder van Nieuwenhoorn, waar hij hoopt op een plek in de top drie.

Delano begon ooit in de F’jes bij vv Nieuwenhoorn, tot hij werd gescout. “Na twee jaar ben ik gescout bij Sparta Rotterdam en daar heb ik uiteindelijk negen jaar rondgelopen. Daarna heb ik nog drie jaar bij Excelsior gevoetbald en kreeg ik een contractaanbieding bij Almere City voor anderhalf jaar.” Uiteindelijk koos Delano voor een maatschappelijke carrière keerde terug op het oude nest bij vv Nieuwenhoorn. “Daarna heb ik gespeeld voor BVV Barendrecht, VV Zwaluwen, Quick Boys en nu weer VV Nieuwenhoorn. Cirkel is voor mij rond als voetballer, nu nog een aantal prijzen toevoegen aan mijn prijzenkast met Nieuwenhoorn en richten op mijn trainerscarrière.” Bij Nieuwenhoorn hoopt de aanvoerder mee te draaien om de prijzen. “Top drie eindigen met VV Nieuwenhoorn en volgend jaar een poging wagen voor het kampioenschap. Het liefst met in grote lijnen hetzelfde elftal met aanvulling vanuit de jeugd.”

Ontwikkelen als trainer, dat is waar Delano op dit moment het meest mee bezig is. “Ik wil mezelf heel graag blijven ontwikkelen op maatschappelijk gebied en als trainer. Vorig jaar heb ik een HBO+ opleiding gedaan aan de Haagse Hogeschool en op dit moment volg ik de TC3, maar ik hoop zo snel mogelijk richting de TC2/TC1 te gaan.” De leermeester droomt nog altijd van een terugkeer bij zijn oude clubs. “De clubs waarbij ik heb gespeeld heb ik nog steeds de nodige contacten, dus ik hoop ooit terug te kunnen keren in een andere rol. Ook wil ik vaker met Mitchel van Gastel voetbalkampen organiseren. Op dit moment doen we het twee keer per jaar op Nieuwenhoorn voor ongeveer 60 kinderen, maar we kijken zeker naar nieuwe mogelijkheden!”

De oefenmeester is tevreden zijn ontwikkeling als trainer over het seizoen tot nu toe. “Zowel op het veld als trainer ontwikkel ik mezelf. Bij Nieuwenhoorn spelen we steeds beter voetbal, met jongens uit de buurt en hebben we de laatste vijf wedstrijden gewonnen.” Bij zowel Nieuwenhoorn 15-1 als de O11 van Feyenoord is Delano tevreden, maar merkt wel verschil tussen een BVO en de amateurs. “Ik train nu Nieuwenhoorn 15-1 en Feyenoord onder 11 jaar. Bij Nieuwenhoorn mis ik soms de gedrevenheid en het beter willen worden, terwijl bij Feyenoord dit nooit een issue is. Voor mij is het goed om beide werelden mee te maken en bij beiden zoveel mogelijk te stimuleren en spelers beter te maken.”

Het kampioenschap bij Quick Boys geldt nog steeds als één van zijn hoogtepunten. “Quick Boys is voor mij de mooiste club waar ik ooit heb gespeeld. Niet alleen qua accommodatie, maar ook betrokkenheid van de supporters en mensen om de club heen. Nog steeds volg ik alles op de club en hoop ik op een dag terug te keren. Niet meer als speler, maar in een andere functie zou ik dat zeker ambiëren.” In het kampioensjaar speelde Delano een tijd met een enkelbreuk, wat uiteindelijk leidde tot een dieptepunt. “In het kampioensjaar van Quick Boys heb ik mijn enkel gebroken en een tijd mee door gevoetbald. Na de laatste competitiewedstrijd ben ik geopereerd en liep ik een ziekenhuisbacterie op tijdens de operatie. Na meerdere weken in het ziekenhuis te hebben gelegen, heb ik aan de hand van Adrie Poldervaart dagelijks aan mijn herstel gewerkt.”

Delano is nog steeds met zijn enkel bezig, maar dat heeft er wel voor gezorgd dat hij nog altijd geniet van elke minuut op het veld. “Tot vandaag de dag ga ik elke woensdagochtend 07:00 naar zijn praktijk en wordt ik behandeld aan mijn enkel. Het wordt nooit meer zoals het was, maar ik kan er steeds beter mee omgaan mentaal en ik geniet meer dan ooit van het zelf voetballen.”

Als aanvoerder van Nieuwenhoorn vindt Delano het belangrijk om veel voor de jeugd te betekenen. “Als aanvoerder wil ik het goede voorbeeld geven en vooral de jeugd van VV Nieuwenhoorn erbij betrekken. De laatste maanden spelen we met veel jeugd en winnen we tegen gerenommeerde clubs, dat geeft veel voldoening. Wat in mijn ogen belangrijk is dat niet alleen de spelers van het eerste in de belangstelling staan, maar ook de jeugd en de vrijwilligers. Afgelopen periode gaat dit steeds beter bij Nieuwenhoorn en ik hoop dat we deze lijn kunnen voortzetten.” De captain wilt dan ook graag twee vrijwilligers uitlichten. “Marcel van Orselen en Patrick de Leeuw van Weenen doen beiden veel op vrijwillige basis ontzettend veel voor de club. Mede dankzij inspanningen van beide heren zitten we niet alleen in een nieuwe kleedkamer, maar is het ook weer gezellig op de club.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Nieuwenhoorn.
Klik hier voor meer informatie over VV Nieuwenhoorn.

In gesprek met Martijn Terlouw van SV Heinenoord

sv Heinenoord

-

9 december 2021

0

Dit keer gaan wij in gesprek met Martijn Terlouw van SV Heinenoord. De verdediger beleefde met Heinenoord een slechte start, waar er na vier wedstrijden één punt op de teller stond. De laatste weken is het elftal bezig aan de weg omhoog en haalde het zeven punten uit de laatste drie wedstrijden. We spraken met Martijn over zijn terugkeer bij Heinenoord, het huidige seizoen, zijn persoonlijke ambities en zijn carrièreverloop.

In de jeugd speelde Martijn bij SSS, SHO en Heinenoord tot hij op 16-jarige leeftijd in de selectie terechtkwam. “Op mijn 16^de kwam ik bij SV Heinenoord in de selectie, voornamelijk tweede elftal). Toentertijd speelde het eerste hoofdklasse en was de stap voor mij te groot. Na drie seizoenen belde Adri van Tiggelen mij op om te vragen of ik interesse had om met hem mee te gaan naar VV Zuidland, op dat moment tweede klasse zaterdag.” Martijn zag zijn kans schoon en koos voor een stap naar Zuidland, waar hij zich kon ontwikkelen onder de vleugels van Adri van Tiggelen. “Het eerste jaar werden wij kampioen in de tweede klasse, het jaar daarop handhaafde wij in de eerste klasse, om vervolgens in mijn laatste jaar te degraderen helaas.”

In het seizoen 17/18 keerde Martijn terug bij SV Heinenoord. “Zowel SV Heinenoord als ik zelf waren ervan overtuigd dat ik nu wel klaar was voor het eerste elftal. Het voelde weer als thuiskomen bij mijn club. Het eerste seizoen hadden we de nacompetitie net niet gehaald voor promotie, het tweede seizoen hetzelfde en nu hebben we helaas al een aantal seizoenen last van corona.” Dit seizoen is Heinenoord het seizoen niet begonnen als gehoopt. “Het huidige seizoen hebben we niet al te best geopend, maar de laatste drie wedstrijden hebben we wel zeven punten gehaald. Dat geeft hoop voor de volgende competitiehelft als we deze kunnen uitspelen.” Voor het elftal waren het vooral de eerste wedstrijden die de das om deden, zo behaalden zij slechts één punt uit de eerste vier wedstrijden.

We vroegen naar de ambities van de verdediger. “Met SV Heinenoord is het doel om zo hoog mogelijk blijven voetballen. Bovenin de eerste klasse meedoen om de prijzen met als ultieme ambitie kampioen worden.” Ook heeft de 26-jarige persoonlijke ambities voor zichzelf gesteld. “Mijn persoonlijke doel is basisspeler zijn en blijven bij SV Heinenoord en uiteindelijk voor een kampioenschap gaan in de eerste klasse.” De vrijwilligers zijn bij Heinenoord net als bij andere verenigingen onmisbaar. “Alle vrijwilligers, van mensen die altijd achter de bar staan, de mensen de het complex onderhouden en klusjes doen tot aan de ouders die de elftallen van hun kinderen trainen zijn super belangrijk voor Heienoord. Dat is het mooie aan een vereniging zijn.”

Samen met Martijn blikken we vooruit op komend seizoen. “Ik hoop vooral dat het seizoen gewoon uit gevoetbald kan worden ondanks corona. Als dit zo is dan denk ik dat we met SV Heinenoord zeker voor een periodetitel kunnen gaan. Maar het belangrijkste is dat we zonder verdere onderbrekingen het seizoen kunnen uitvoetballen en het liefste met publiek!”

Foto; Jack van der Starre

Klik hier voor meer artikelen over Heinenoord.

Meer weten over SV Heinenoord? Klik hier.

Kantinepraatjes met Marcel Schumacher van VV de Alblas 5

vv de Alblas

-

8 december 2021

0

Kantinepraatjes met Marcel Schumacher van VV de Alblas 5

Achter een bal aanrennen kon Marcel Schumacher van de Alblas 5 wel, maar heel veel techniek zat er niet achter. Hij begon zijn glansrijke carrière bij vv de Zwerver, maar verkaste als C-junior naar de Alblas waar hij nog enkele jaren in de selectie heeft gevoetbald. Na een aantal jaar werd de verleiding tot een goede derde helft te groot en koos hij voor het vijfde elftal. Hier leveren ze strijdlust, passie en staat de liefde voor een koud biertje voorop.

De aanvoerder van de ploeg houdt de boel bij elkaar. ‘’Mijn naam is Marcel Schumacher en ik ben aanvoerder van het iets te dikke vedetteteam De Alblas 5, oftewel ‘Het Bierteam’. Het is een vriendenteam met een buitenproportionele liefde voor voetbal en bier. Binnen het team heb ik niet zo zeer een hele grote rol. Het is meer de bende bij elkaar houden en zorgen dat er elke zaterdag 11 man op het veld staan. Na afloop zorg ik voor het koude goud en komt er niemand iets te kort.’’

Het elftal is ontstaan door liefde voor het voetbal en alcoholische versnaperingen. ‘’Jarenlange vriendschappen kwamen bij elkaar en staan nu elke zaterdag op verschillende knollenvelden met gevaar voor lijf en leden zichzelf kapot te werken voor de drie punten. Het is een vriendenteam waar je niet zomaar bijkomt. Je moet je in alle helften onderscheiden en in de derde helft zeker niet onder doen voor de rest van de ploeg.’’

Op het gebied van conditie schort er een hoop bij de mannen. ‘’Ik denk dat menig scheidsrechter nog nooit zo vaak een team heeft horen vragen ‘Scheids, hoe lang nog?’ Dan weet je als aanvoerder wel hoe laat het is. Er hebben er weer een paar tot het holst van de nacht in de lampen gehangen. De kans is groter dat ze halfdronken op het veld staan dan nuchter. Meestal met een mond zo droog als een gemiddelde woestijn, krijg ik na een kwartier al de vraag of ze gewisseld kunnen worden.’’

Gelukkig maakt dit het elftal ook uniek. ‘’De conditie van ons is erg beroerd, tenzij het op de derde helft aankomt. Dan staan de mannen die er na 15 minuten uit wilden vanwege pijntjes op en nemen ze het team op sleeptouw en wordt het weer een bende van ellende. Het team is eigenlijk een broedplaats voor onbedoelde wereldgoals, onbehouwen tackles waar ook nog een biertje genuttigd wordt.’’

Hoogtepunten kent dit team genoeg! “Wij zijn nu wat jaren met elkaar aan het voetballen bij de mooiste club in de regio, bij het mooiste team van de regio. Je maakt dan elk seizoen hoogte- en dieptepunten mee, maar dat laatste houden we liever achterwegen. De trainingskampen zijn eigenlijk altijd het hoogtepunt van het seizoen. Elk bierteam zal dit wel kunnen beamen. De laatste keer hadden we een eigen hotel en daarvoor een villa. In de avonduurtjes gingen we lekker stappen en in de middag heel soms voetballen, maar meestal ook een heleboel voetbal kijken. Niks anders dan voetbal op zo’n weekend zonder de vrouw, heer-lijk!’’

De trainingen zijn een genot voor het oog. ‘’We hebben altijd een zeer vast ritueel bij onze trainingen. We hebben een team met 27 man! Waardoor er altijd genoeg man zijn om te trainen. We beginnen met een potje bomen en spelen vervolgens de draaimolen. Dit is een oefening waarbij je continu de keeper onder vuur neemt. Wij vinden dit een prachtige oefening, maar de keeper wat minder. Maar goed, in welk team heeft de keeper wat te zeggen? Na deze bewogen oefening spelen we een partij spel, waar een verrassend hoog niveau op de mat gelegd wordt. Met alle ex-selectiespelers gaat het balletje goed rond alleen ontbreekt het nog wel is aan de concentratie.’’

De Alblas 5 staat bekend als een collectief elftal. ‘’We zijn een zeer hecht team wat alles voor elkaar zou doen, in weer en wind. Dit komt in de derde helft eigenlijk altijd het beste naar voren. Niemand is eigenlijk slecht in de derde helft, maar als ik iemand mag noemen die zich onderscheidt in deze helft is dit Ralph. De koning, keizer en admiraal van het team knuffelt met de barvrouw, zet kratten op zijn hoofd en heeft regelmatig voetbal afdrukken op zijn lichaam staan. Voor Ralph is niks te gek!’’

Sixpack-donderdag viel goed in de smaak. ‘’Dit is ontstaan vanuit de coronatijd toen de kantine dicht moest, maar gelukkig mochten we wel trainen en douchen. Normaal gesproken is het op donderdagavond altijd een groot feest, dus moesten we even wat anders verzinnen. Gelukkig hebben we een prima alternatief gevonden en nu neemt iedereen één sixpackje mee voor in de kleedkamer. Vanaf dat moment zijn er drie dingen, namelijk vrouwen, voetbal en bier. Nu denk ik dat een mannenhart niet harder gaat kloppen dan van deze drie dingen gecombineerd.’’

Voor meer artikelen over VV De Alblas klik hier.
Voor meer informatie over VV De Alblas klik hier.

De grootste ambitie van Joshua van Dolder ligt nu meer op trainersvlak bij JVOZ

VoetbalJournaal

-

8 december 2021

0

De grootste ambitie van Joshua van Dolder ligt nu meer op trainersvlak bij JVOZ

KOUDEKERKE – Hij begon als jeugdspeler bij VCK, maakte de overstap naar JVOZ en keerde op zijn 17^e terug naar VCK en speelde tussentijds nog voor Dauwendaele. De afgelopen seizoenen in Joshua van Dolder (28) een betrouwbare sluitpost in het Koudekerkse doel. Maar daarnaast ook al zeven jaar actief bij JVOZ als trainer.

En hoewel hij graag met VCK zo hoog mogelijk eindigt in de derde klasse van het zaterdagvoetbal, ligt zijn grootste focus en ambitie meer op het trainerschap. “In het verleden wilde ik graag als keeper proberen om zo ver mogelijk te komen. Heb prachtige jaren gehad bij JVOZ, heel veel geleerd ook. En daarna ook bij Dauwendaele een mooie tijd beleefd. Maar VCK was voor mij toch uiteindelijk wel de club om gewoon lekker op een mooi niveau plezier in het spelletje te houden. We hebben een geweldige spelersgroep en er staan twee goeie trainers aan het roer. Huib en Aloys doen het fantastisch en ze vullen elkaar perfect aan. We maken nog altijd stappen en dat is mooi om onderdeel van te zijn.”

Het heilige moeten is er voor Van Dolder als speler wel af, al heeft hij nog altijd een hekel aan verliezen. Hij streeft voor zichzelf een zo hoog mogelijk prestatieniveau na, al heeft hij niet meer de ambitie om sportief gezien elders een stap omhoog te maken. “Nee zeker niet. Ik speel hier met vrienden op de club en we doen aardig mee in deze klasse. Een plek in de middenmoot moet zeker wel realistisch zijn. Er zijn enkele ploegen die er bovenuit steken in mijn ogen, maar wij moeten daarachter zeker ons plekje weten te vinden.”

Waar Van Dolder ook zijn plek inmiddels weet, dat is binnen JVOZ, waar hij al zeven jaar lang werkt als trainer. Momenteel van de JO12. En hij is niet de enige van VCK die een rol vervult in de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland. “Dat klopt, want ook aanvoerder Jesper Harinck, die de JO11 traint, en Aloïs Lockefeer, die de JO13 onder zijn hoede heeft vertegenwoordigen we de VCK-connectie goed in Vlissingse dienst. We hebben veel met elkaar te maken, mede ook omdat we ploeggenoten zijn maar als trainers ook de opvolgende lichtingen trainer en coachen. Dus er is veel overleg en we zijn ook goede vrienden van elkaar. Dus dat is natuurlijk wel heel mooi allemaal. En daar ligt voor mij ook mijn ambitie, om uiteindelijk in het trainersvak door te kunnen groeien. Dan is JVOZ op dat vlak wel een prachtige organisatie om ervaring op te doen en met zoveel goede talenten te kunnen werken.”

Bij zijn eigen club is de goalie momenteel één van de oudste spelers uit de selectie, waar in het tussenseizoen enkele spelers vertrokken of stopten met voetballen. “En dat waren helaas bijna allemaal aanvallend ingestelde spelers. Daardoor is de selectie wat uit balans en hebben we heel veel verdedigend ingestelde spelers, wat ook invloed heeft op onze speelwijze. We laten het spel graag aan de tegenstander om vanuit de reactie te voetballen en dan te proberen resultaat te halen. Dat gaat vrij aardig en ik hoop dat we daarmee toch ons doel kunnen bereiken en ons mooi in de subtop kunnen nestelen. Als dat lukt hebben we het goed gedaan. En voor mezelf hoop ik deze combinatie van spelen bij VCK en trainen bij JVOZ nog een flink aantal jaren vol te houden. Want er is niets mooiers dan zo veel mogelijk met voetbal bezig te zijn. Nu dat weer kan zoals vanouds is dat fantastisch.”

Klik hier voor meer informatie over JVOZ
Voor meer artikelen van JVOZ klik hier

In gesprek met Remco Buist van RVVH

RVVH

-

8 december 2021

0

Remco Buist is afgelopen november 33 geworden. De routinier speelt zijn minuten voornamelijk op het middenveld of in de spits. De wedstrijden die hij gespeeld heeft zijn onder te verdelen bij SV Bolnes, SteDoCo, Heinenoord en RVVH. In 28 jaar heeft Buist de nodige minuten achter zijn naam weten te zetten. Wie weet hoeveel daar nog bij gaan komen.

De docent begon zijn carrière bij SV Bolnes op vijfjarige leeftijd. Na alle jeugdteams doorlopen te hebben, was het tijd voor het echte werk. ‘’Op mijn achttiende mocht ik mijn debuut maken voor het eerste. Wij speelden toen in de vierde klasse, maar wisten hier niet in te blijven. De club besloot om andere mensen aan te stellen op diverse functies, waardoor er aan een wederopstanding gewerkt kon worden. Door twee kampioenschappen en twee promoties via nacompetities wisten wij ons weer op niveau te brengen. Het jaar dat wij tweede klasse speelden, maakte ik de keuze om de stap naar RVVH te maken. In mijn laatste wedstrijd voor Bolnes promoveerden wij via de nacompetitie naar de eerste klasse. Een mooiere afscheidswedstrijd had ik niet kunnen hebben.’’

Bij RVVH werd het eerste seizoen gelijk gepromoveerd via de nacompetitie, iets waar Remco ondertussen een soort patent op heeft zo lijkt het. Een drieluik met Spijkenisse en Quick Boys werd doorstaan, waarna via een overwinning over twee ontmoetingen tegen ACV de finale werd bereikt. Daarin was RVVH te sterk voor HOEK. Het eerste jaar in de Topklasse was niet wat hij ervan had gehoopt, want het seizoen erop werd handhaving niet bewerkstelligd. Een transfer naar SteDoCo werd dat wel. ‘’Zij speelden toen in de ‘nieuwe’ derde divisie. Wij degradeerden direct naar de hoofdklasse, maar dit was van korte duur. Na het winnen van de nacompetitie mochten wij weer uitkomen in de derde divisie. Door de geboorte van mijn tweede dochter wilde ik iets dichter bij huis voetballen. Een avontuur bij Heinenoord was daar erg geschikt voor, maar na twee seizoen besloot ik om terug te keren bij RVVH.’’

Alleen Remco zou eventueel kunnen weten hoelang er nog gevoetbald gaat worden. Als het aan hem ligt, gaat hij nog wel even door. ‘’Door al het gedoe rondom corona, waardoor de competitie meerdere malen is stilgelegd, heb ik gemerkt hoe erg ik het voetbal mis als het er niet is. Ik zit hier perfect op mijn plek bij RVVH en ik heb zeker de ambitie om nog een tijdje door te gaan! Het ging dit seizoen nog niet even vlekkeloos voor mij, want ik raakte in de tweede wedstrijd geblesseerd aan mijn sleutelbeen. Ik had deze gebroken bij een vervelende val en ik moest noodgedwongen een aantal weken toekijken. Als team gaat het zeker wel voor de wind. Wij pakken de eerste periode op het moment dat Nieuwenhoorn hun inhaalwedstrijd niet met vijf doelpunten verschil weet te winnen.’’

De ervaren Buist heeft als afsluiter nog een goed woordje over voor bepaalde mensen binnen de vereniging. ‘’Ik heb heel veel waardering voor de teamleiders. Zij zorgen altijd dat alles tot in de puntjes geregeld is en dat het ons aan niks ontbreekt. Alles ligt altijd voor ons klaar en daar horen Ger Bos, Han van Loon en Frans Schouten lof voor te krijgen.’’

Fotografie: Roelie ‘t Jong

Voor meer informatie over RVVH, klik hier.
Meer artikelen lezen over RVVH, klik hier.

In gesprek met Jurre Jochems van vv Wernhout

vv Wernhout

-

8 december 2021

0

In gesprek met Jurre Jochems van vv Wernhout

Jurre Jochems is met Wernhout sterk aan de competitie begonnen. Het elftal staat tweede met vijf punten en twee wedstrijden minder dan de koploper. De aanvaller is bezig aan zijn tweede jaar in de selectie van vv Wernhout en hoopt de nog altijd ongeslagen reeks zo lang mogelijk vast te kunnen houden.

Jurre begint over zijn carrièreverloop. “Ik ben sinds mijn vijf jaar gaan voetballen bij Wernhout en heb vervolgens alle jeugdelftallen doorlopen als rechtsbuiten. Op 17-jarige leeftijd maakte ik mijn debuut in het eerste van Wernhout. Een jaar later mocht ik aansluiten bij de selectie en heb ik alle wedstrijden gespeeld bij Wernhout 1 tot nu.” Wernhout is het seizoen ijzersterk begonnen en staat met twee wedstrijden minder op een tweede plek. “Het huidige seizoen verloopt goed we zijn nog steeds ongeslagen. We hadden een goede seizoenstart net als vorig jaar. Hopen dat we het dit seizoen wel mogen afmaken.”

De nog altijd pas 20-jarige heeft dit te maken gehad met een dieptepunt in zijn carrière. “Het dieptepunt is het plotseling overlijden dit jaar van onze hoofdtrainer Rudo Gommers. Hij was een toptrainer. Rudo was een geweldige vriend, heel betrokken bij de club en iedereen mocht hem graag.” Daarnaast maakte Jurre ook mooie dingen mee in de jeugd bij Wernhout. “Mijn hoogte punt tot nu toe is mijn laatste jaar in de jeugd. We werden kampioen en wonnen ook de beker.”

Binnen Wernhout zijn de vrijwilligers het die de vereniging draaiende houden, Jurre wilt daarom graag één vrijwilliger uitlichten. “Ik ben lovend over Toon Hereijgers, want hij is bijna altijd in zijn vrije tijd bij de club te vinden. Hij staat voor iedereen klaar en kunt hem alles vragen.” Het spelletje is voor Jurre altijd belangrijk geweest. “Ik heb er plezier in en kan mijn energie erin kwijt. Ook de gezelligheid die er is bij Wernhout tijdens de trainingen en wedstrijden, zeker ook ná de trainingen en wedstijden.” We vroegen Jurre naar een blik vooruit op aankomend seizoen. “Het seizoen verloopt goed, we hebben een goede start en hopen dat we deze goede start vast kunnen houden. Dan zien we wel waar we staan aan het eind van het seizoen.”

Klik hier voor meer informatie over VV Wernhout.
Klik hier meer artikelen over VV Wernhout.

Bestuur OSV zet Maarten Letterman in het zonnetje

vv OSV

-

8 december 2021

0

Bestuur OSV zet Maarten Letterman in het zonnetje

OUD-BEIJERLAND – De 82-jarige Maarten Letterman (82) prijkt met zijn naam al meer dan vijftig jaar op de ledenlijst van voetbalvereniging OSV Oud-Beijerland. Dat kon en mocht niet onopgemerkt voorbijgaan vond het bestuur van de derdeklasser, die de clubgetrouwe verraste door hem uitgebreid in het zonnetje te zetten.

Na afloop van de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kogelvangers kreeg Maarten Letterman in aanwezigheid van zijn echtgenote Gerda de speld uitgereikt die behoort bij de benoeming tot Lid van Verdienste van de vereniging. Daarmee kreeg de nog steeds betrokken Oud-Beijerlander alle lof die hij verdiende na meer dan een halve eeuw lidmaatschap. In die periode was hij voor hand- en spandiensten altijd te benaderen, maar het meest genoot hij toch (zichtbaar) van zijn rol bij de grill- en barbecue-activiteiten als Letterman achter ‘zijn’ marktkraam kon plaatsnemen en de inwendige mens van menig bezoeker kon versterken. De laatste jaren is hij, naast vaste supporter, binnen de vereniging vooral bekend als ‘De klusjesman’. Vele ouderen die binnen de club actief zijn zullen Maarten Letterman nog altijd herkennen als de ‘verhuurder van de marktkramen’ zowel in als buiten de regio Hoeksche Waard. Dat hij binnen de vereniging op handen gedragen wordt, blijkt wel uit het feit dat hij uitgebreid met de door Barry Schipper getrainde selectie op de foto mocht.

Klik hier voor meer artikelen over OSV.
Meer weten over OSV? Klik hier.