Pagina 721 – VoetbalJournaal

In gesprek met Davy Mierop van vv Hellevoetsluis

VoetbalJournaal

-

8 december 2021

In gesprek met Davy Mierop van vv Hellevoetsluis

Davy Mierop is al bezig aan zijn vijfde seizoen bij het vlaggenschip van Hellevoetsluis. Hij maakte de derby’s mee van beide kanten, want hij speelde in het verleden ook voor Nieuwenhoorn. Momenteel is Hellevoetsluis koploper in de tweede klasse en hoopt dit seizoen te kunnen promoveren met een sterk elftal.

Op vijfjarige leeftijd begon Davy bij vv Nieuwenhoorn waar hij alle jeugdelftallen doorliep en vanuit de B’tjes de stap maakte naar de senioren. “Ik maakte de sprong naar het tweede elftal van vv Nieuwenhoorn. Het tweede elftal stopte ermee dus moesten wij dat gat invullen. Wij promoveerden dat jaar direct naar de reserve hoofdklasse! Het jaar daarna debuteerde ik in het eerste elftal van vv Nieuwenhoorn in de hoofdklasse.” Het jaar erna stapte vv Nieuwenhoorn over naar de zaterdag. “Wij hebben die sprong gemaakt en promoveerde direct. Daarna een mooie overstap gemaakt naar SC Feyenoord, een hele warme club waar ik nog steeds graag kom.” Na twee mooie seizoenen keerde Davy terug naar vv Hellevoetsluis, de club uit zijn woonplaats. Momenteel is hij bezig aan zijn vijfde seizoen bij Hellevoetsluis. “Dat ik aan mijn vijfde seizoen hier bezig ben zegt ook genoeg over de club vv Hellevoetsluis.”

Hellevoetsluis is de competitie voortvarend van start gegaan en staat momenteel op een eerste plek in de tweede klasse. “We gaan als koploper de winterstop in, in verliespunten kan DCV en Pelikaan ons nog wel voorbij, maar we doen goed mee voor de bovenste plekken. Aan het begin van het seizoen was het nog zoeken, maar de laatste weken draait en staat het elftal goed en dat is te zien aan de resultaten. Hopelijk kunnen we deze lijn na de winterstop doorzetten.” Het uiteindelijke doel is promotie. “Met mijn club vv Hellevoetsluis naar de eerste klasse promoveren. Of dat realistisch en haalbaar is moet de toekomst uitwijzen, maar dat is wel mijn doel.”

In zijn tijd bij Nieuwenhoorn speelde Davy ook derby’s, deze roepen mooie herinneringen bij hem op. “Ik kom uit Hellevoetsluis, dus de derby Nieuwenhoorn tegen Hellevoetsluis leeft zeker. Na vele jaren van geen derby’s, om dat vv Nieuwenhoorn op zondag speelde, stond deze derby weer op het programma in competitieverband in december 2014. Wij wonnen met vv Nieuwenhoorn 1-2 en ik maakt de winnende in de 89^ste minuut.” Wat opmerkelijk is, is dat Davy een aantal jaar geleden de derby ook meemaakte vanaf de andere kant. “Een paar jaar later stond deze derby weer op het programma maar ik speelde nu voor Hellevoetsluis. Wij wonnen bij vv Nieuwenhoorn met 2-3 en ik maakte weer de winnende goal in de 91^ste minuut.”

Hellevoetsluis heeft te maken met een sterke achterban. “Ik ben lovend over onze supporters bij vv Hellevoetsluis. Elke thuis wedstrijd schreeuwen ze ons er doorheen, in weer en wind. Bij Hellevoetsluis kun je echt spreken van een twaalfde man.” Met zulke supporters ziet Davy de tweede seizoenshelft zeker zitten. “Tot nu toe verloopt alles volgens plan en draaien we goed mee in de top. Dat willen we graag na de winterstop doorzetten. Op dit moment draait en staat het elftal goed maar er zullen vast nog wel tegenslagen en moeilijke wedstrijden komen.” De weg is nog lang en er staan nog een hoop moeilijke wedstrijden te wachten. “We zitten nog maar in de negende speelronde en hebben nog niet eens iedereen gehad. De weg is dus nog lang, maar zolang we kunnen blijven strijden om de bovenste plaatsen zal het ook belangrijk zijn wie er het beste met tegenslagen omgaat. Hopelijk zijn wij dat!”

Klik hier voor meer artikelen over VV Hellevoetsluis.
Klik hier voor meer informatie over VV Hellevoetsluis.

Veere mikt volgens routinier Ruben de Looff op stek in middenmoot

vv Veere

-

7 december 2021

0

Veere mikt volgens routinier Ruben de Looff op stek in middenmoot

VEERE – Een slechte repetitie betekent vaak een goede generale. En zo was het exact voor derdeklasser Veere. De eerste weken van het seizoen leverde de Walcherse derdeklasser al een aantal welkome punten op. De ploeg van routinier Ruben de Looff (33) is dus goed gestart aan het seizoen, waarin men Veerenaren mikken op een stek in de middenmoot.

“Ik denk niet dat we een ploeg hebben om écht mee te doen voor de prijzen, maar net daaronder daar horen we wel thuis. We zijn inderdaad goed gestart. Bleven de eerste wedstrijden overeind en pakten ook tegen titelkandidaat Luctor een punt. Dat zijn voor ons zeker bonuspunten, want ik denk dat zij, in tegenstelling tot ons, om de titel zullen spelen. Des te knapper was het van ons dat we vier goals tegen hen maakten en 4-4 speelden.”

De Looff is sowieso blij dat de selectie van Veere inmiddels weer zo goed als compleet is. De ziekenboeg is nagenoeg leeg en dat is ook wel noodzaak. “We hebben iedereen nodig en zullen elke week zo sterk mogelijk voor de dag moeten komen om de benodigde punten bij elkaar te voetballen. Want nu we goed zijn gestart is het belangrijk om die lijn zo lang mogelijk vast te houden. Dat zorgt voor ‘lucht’ en geeft bovendien ook vertrouwen. Want we hebben de kwaliteiten in de groep, maar moeten we zorgen dat we elke week scherp zijn en blijven.”

Als centrale verdediger moet De Looff, die in 2010 debuteerde bij het eerste elftal en sindsdien goed was voor bijna vijftig competitiedoelpunten, zorgen voor de rust en de coaching. “Dat is ook hard nodig. We kunnen nog wel eens onrustig zijn tijdens wedstrijden en dan probeer ik met coaching en het positioneren van medespelers voor rust en duidelijkheid te zorgen. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar tot op heden mogen we niet klagen denk ik. Het laat zien dat we zeker de kwaliteiten hebben om niet in problemen te komen dit seizoen.”

Net als veel ploeggenoten woont De Looff overigens niet in Veere zelf, maar in Middelburg. Toch heeft hij altijd wel bij de derdeklasser gevoetbald. “Sinds de jeugd inderdaad. En speel al flink wat jaren in het eerste. De afgelopen jaren is er bijna geen jeugd doorgekomen om onze selectie op peil te houden. Daardoor zijn er veel jongens van buitenaf naar hier gekomen. En ze voelen zich prima thuis. Het klikt gewoon. De sfeer hier is gemoedelijk en we willen dat iedereen zich welkom voelt. Zelf probeer ik zolang ik fit blijft te genieten van het spelletje. Ik heb de gehele coronaperiode prima doorstaan en heb mijn conditie op peil gehouden. Op deze manier hoop ik het hier nog een aantal seizoenen vol te houden. En het liefst ook op dit niveau. We zijn in elk geval goed gestart om ons doel te bereiken.”

Lees hier andere artikelen over VV Veere
Vindt hier meer informatie over VV Veere

In gesprek met Dames 1 van v.v. Tricht

vv Tricht

-

7 december 2021

0

Dames 1 van v.v. Tricht komt uit in de derde klasse en hebben het samen enorm leuk. Het is een enthousiast en hecht team. Vanaf dit seizoen staat Marco van der Kraats voor de groep, een trainer die de juiste balans weet te vinden tussen lol maken en serieus zijn. De dames willen zich graag ontwikkelen, maar daarnaast moet het ook gezellig zijn! Gelukkig is de trainer niet vies van de derde helft en drinkt menig drankje mee.

De meeste meiden voetballen al jaren met elkaar. ‘’Dit is in de jeugd eigenlijk al ontstaan. De meeste meiden spelen al samen vanaf de jeugd. Er zijn de afgelopen jaren steeds meer meiden bijgekomen wat maakt dat we nu ongeveer drie jaar samen spelen met de huidige samenstelling.’’

Het damesteam sprak oven hun hoogtepunten. “Het is super leuk om te lezen hoe elke speelster op haar eigen manier een hoogtepunt ervaart. De dingen die het meest genoemd werden waren ons kampioenschap in de MO19, het jubileum van Tricht (75-jarig bestaan) , voetbalgala , de eerste beker wedstrijd en de wedstrijd in Zeeland van een aantal weken geleden.’’

Het voetbalgala was een groot succes bij v.v. Tricht. ‘’Twee jaar geleden werd dit voor het eerst georganiseerd en iedereen mocht stemmen op de beste speler en speelster, keeper, coach en het beste team. Uiteindelijk is ons team veel in de prijzen gevallen. Jill werd verkozen tot beste speelster, Daniëlle werd verkozen tot beste keepster. Helaas voor het team speelt ze nu niet meer bij ons, maar bij PSV. Onze trainer van destijds Herman werd trainer van het jaar en ons elftal werd verkozen tot team van het jaar. Het geluk kon natuurlijk niet op.’’

De eerste bekerwedstrijd van dit seizoen was gelijk een pittige. ‘’Het was een best spannende pot we hadden namelijk geen keeper en we speelden tegen een team uit de tweede klasse. Na een 0-1 achterstand hebben we ons als team terug weten te vechten en wonnen we uiteindelijk met 1-2.’’ De reis naar Zeeland was er ook één om niet te vertegen. ‘’Een aantal weken geleden moesten wij naar Zeeland om een competitiewedstrijd te spelen tegen SVO WVV’20. Zij stonden vierde in de competitie en wij zevende, het beloofde dus een moeilijke partij te worden. Voor ons was dit een best lang ritje, daarom had de club voor ons een bus geregeld waarmee we koers konden zetten richting Zeeland.”

“Na een rit van twee uur kwamen we eindelijk aan in Zeeland. Uiteraard werd er de hele weg muziek gedraaid door Sabine, want de sfeer voor de wedstrijd moest er goed inzitten! Naast onze voetbalspullen was de bus ook uiteraard volgeladen met een hele hoop drank. Op de terugweg hadden we immers twee uur de tijd voor de derde helft. Eenmaal aan de wedstrijd begonnen kwamen we erachter dat de tegenstanders best een aardig balletje konden trappen. Ondanks onze goede combinaties waren zij toch de betere partij op het veld.

Na een spannende eerste helft gingen we rusten met 0-0. In de tweede helft kwamen we al vrij snel op 0-1 achterstand, maar we bleven geloof houden in deze wedstrijd! Uiteindelijk maakten we tien minuten voor tijd toch de bevrijdende 1-1. Dit voelde eigenlijk gewoon als een overwinning voor ons. We waren ongelofelijk trots en dat punt ging mee terug de bus in richting Tricht.’’

Hoe kan je de terugreis het beste omschrijven? “Haha das een lastige, maar toen we aankwamen stapten er niet heel veel mensen meer nuchter uit de bus. Het feestje terug kan in de boeken als een mooi avontuur. Gelukkig mogen we nog twee keer naar Zeeland dit seizoen, dus dat belooft wat!’’

Het is altijd feest bij Dames 1, dus echte dieptepunten hebben ze niet. ‘’Echter was de pandemie wel een vervelende tijd voor ons. De wedstrijden gingen niet meer door en de kantines waren dicht. Het missen van een derde helft deed dan toch net iets meer pijn, haha.”

Wie is er binnen dit feestende team de grootste lolbroek? ‘’Dit is overduidelijk Renate! Ze heeft droge humor, ze is altijd vrolijk en maakt altijd leuke opmerkingen. Ze is zeker een gangmaker in de groep. Ook komen er regelmatig verhalen voorbij die ze meemaakt als docent op de middelbare school. Ze heeft ook nog een verborgen talent en dat zijn de tiktok-dansjes. Mocht je nieuwsgierig zijn naar dit talent verwijzen we jullie naar onze Instagram pagina.” Naast Renate is Sabine zeker een gangmaker in de groep. “Ze neemt altijd haar box mee naar de voetbal, waardoor we in de kleedkamer altijd keihard de muziek op hebben staan. We moeten dan vaak luisteren naar boerenmuziek waar we als team zijnde hard om kunnen lachen. Ze zijn alle twee ook zeker niet op hun mondje gevallen en ook dat levert regelmatig leuke situaties op.’’

Maar wie is er dan de koningin van de derde helft? ‘’ Over het algemeen worden Renate, Denise, Jill en Aniek genoemd. Ze zijn allemaal zeker niet vies van een drankje. Renate is vaak als eerste in de kantine te zien is en op zondag al bezig is met de volgende zaterdag. Ook wordt er gezegd dat Denise na drie wijn al goed lam is. Kortom zijn we allemaal wel fan van de derde helft.’’

Aankomend seizoen willen we graag in de top vijf belanden. ‘’We hebben twee zeer sterke ploegen in onze competitie, dus proberen we alles te geven om op die derde plek te eindigen. Het bekeravontuur is ook nog niet afgelopen en spelen op 5 maart de halve finale waar we hopelijk een ticket kunnen bemachtigen voor de finale!’’

Klik hier voor meer artikelen over Tricht.
Klik hier voor meer informatie over Tricht.

Koude start van titelfavoriet Oud-Beijerland

vv OSV

-

7 december 2021

0

Koude start van titelfavoriet Oud-Beijerland

OUD-BEIJERLAND – Na mislukte aanlopen richting de tweede klasse in de afgelopen seizoenen en een vergeefs verzoek bij de KNVB om vanuit de derde klasse toch een niveautje hoger geplaatst te worden, is OSV Oud-Beijerland dit seizoen opnieuw op jacht om de driftig nagestreefde promotie te bewerkstelligen.

Onder regie van de nieuwe trainer Barry Schipper, die de overstap maakte van competitietegenstander ’s-Gravendeel naar de blauw-witte formatie, is Oud-Beijerland in bijna dezelfde competitie als vorig jaar gestart als één van de grote favorieten voor de prijzen. Na drie gespeelde wedstrijden staan er slechts drie punten op het Oud-Beijerlandse conto, na nederlagen tegen Nieuwerkerk – vooraf ook ingeschat als potentiële topploeg – en Zwarte Pijl die volgden op de ouverturetriomf op Groote Lindt. Die laatste zege volgde dan weer op een succesvolle inzet van de oefencampagne met een finalezege tijdens het eeuwlingentoernooi, waar de vier honderdjarigen OSV, SSS, Strijen en ’s-Gravendeel present waren. De brigade van Schipper rekende daarbij in de eindstrijd af met Strijen (2-0). SSS en Oud-Beijerland zouden in oktober ook in competitieverband de degens kruisen, maar die wedstrijd werden vanwege jubileumfestiviteiten bij de Klaaswaalse opponent naar november doorgeschoven.

Klik hier voor meer artikelen over OSV.
Meer weten over OSV? Klik hier.

In gesprek met Glenn van Troost van Kethel Spaland

vv Kethel Spaland

-

7 december 2021

0

In gesprek met Glenn van Troost van Kethel Spaland

Glenn van Troost is een belangrijke pylon voorin bij Kethel Spaland. De goalgetter is bezig aan zijn achtste seizoen in de hoofdmacht en heeft de lat gelegd op vijftien goals voor dit seizoen. Het elftal uit Schiedam staat op een stabiele eerste plek en ligt daarmee op koers voor een promotie naar de tweede klasse.

Ooit begon het allemaal voor Glenn 21 jaar geleden op vijfjarige leeftijd. “Ik ben begonnen bij SC Spaland en heb hier tot in mijn eerste jaar in de C gespeeld.” Vervolgens werd Glenn benaderd door Excelsior Maassluis om daar te komen voetballen. “Daar heb ik uiteindelijk vijf jaar gespeeld en de hoogste jeugdelftallen doorlopen. Toen ik senior werd ben ik teruggekeerd bij Kethel Spaland.” Inmiddels is de aanvaller bezig aan zijn achtste seizoen in het eerste van de zondag afdeling.

Het huidige seizoen verloopt uitstekend, de ploeg uit Schiedam is lijstaanvoerder met een nog altijd ongeslagen status. “We staan bovenaan in de derde klasse zondag en hebben een mooie mix tussen jong talent en wat oudere spelers. Onze doelstelling was om bij de eerste vijf te eindigen, dus misschien moeten we die maar wat bij gaan stellen.” Voor minder doet hij het niet, kampioen worden is het doel voor Glenn. “Mijn grote doel is om dit jaar kampioen te worden met Kethel Spaland, als dat gebeurd zou ik heel blij zijn. Persoonlijk wil ik minimaal 15 goals maken dit seizoen.”

Elke vereniging draait op zijn vrijwilligers, helemaal in deze tijden. De goalgetter wilt, daarom graag ook twee onmisbare schakels in het zonnetje zetten. “Henk van Leeuwen is natuurlijk de belangrijkste man van Kethel Spaland, maar naast hem wil ik toch ook Mitchell den Brinker in het zonnetje zetten” Mitchell is leider van de zondag 1 en is vrijwilliger in hart en nieren. “Mitchell verzorgt alles tot in de puntjes voor de zondag 1. Van het regelen van sponsoren, bier en zelfs spelers hengelt hij binnen. Goude gozer!”

Promoveren is koste wat kost doel met Kethel Spaland Zondag 1. “Of dat via het kampioenschap is of via de nacompetitie maakt mij niet zoveel uit.” Helaas loopt het aantal ploegen die uitkomen op zondag terug. “Ik hoop dat als het zover is wij ook gewoon met Kethel Spaland zondag in kunnen stromen op zaterdag. Het elftal kunnen we dan intact houden, want gezien de leeftijd van de groep zit er nog voldoende rek in bij die gasten.”

Meer informatie over vv Kethel Spaland? Klik hier.

Klik hier voor mer artikelen over vv Kethel Spaland.

In gesprek met Vince van der Pol van vv Rockanje

VoetbalJournaal

-

7 december 2021

0

In gesprek met Vince van der Pol van vv Rockanje

Vince van der Pol begon op zijn vierde bij Rockanje en maakte een jaar later de stap naar de jeugd van Feyenoord. Waar hij naar vier jaar door vervelend blessureleed terugkeerde op het oude nest. Inmiddels is Vince op 16-jarige leeftijd een vaste kracht in de hoofdmacht van vv Rockanje.

Vince begon op vierjarige leeftijd bij Rockanje en werd op vijfjarige leeftijd door zijn ouders opgegeven voor de Feyenoord Soccer Schools. “Ik viel op bij een reporter van het Feyenoord Supportersblad Hand in Hand. Uiteindelijk stond er een interview van 3 pagina’s in, met positieve uitspraken van Benny Wijnstekers over mijn voetbalkwaliteiten.” Hierna nam het talent deel aan de talentendagen en werd geselecteerd voor de jeugd van Feyenoord. “In de vier jaar dat ik hier gespeeld heb ik veel mooie dingen meegemaakt. Zoals grote toernooien in binnen- en buitenland tegen grote internationale clubs als Manchester City, Chelsea, AC-Milan etc. Ook werden we in de competitie ieder jaar kampioen waardoor we een ereronde mochten maken over het veld van de Kuip voorafgaand aan een wedstrijd waar 50.000 man op de tribune zaten.”

Uiteindelijk raakte de middenvelder in zijn laatste jaar zeven maanden geblesseerd aan zijn knie door een botsing tijdens een wedstrijd. “Toen heeft Feyenoord besloten om niet meer verder te gaan met mij, omdat het herstel twee jaar zou kunnen duren.” Vince kwam terecht bij Aad Hoogendam, waar het herstel kon beginnen. “Aad heeft ervoor gezorgd dat ik heel snel pijnvrij werd. Ik heb toen besloten om weer terug te gaan naar Rockanje onder leiding van mijn vader.”

De nog altijd pas 16-jarige kijkt positief terug op zijn terugkeer bij Rockanje. “Voor mij persoonlijk is het een goede stap geweest om terug te gaan. Ik kan hier bepalend zijn met veel doelpunten en assists.” Al op zijn 14^de debuteerde de aanvallende middenvelder. “Daarna ben ik nog een paar keer ingevallen. Sinds vorig jaar heb ik een vaste plaats op nummer 10 bij het eerste elftal. Ik probeer nu zoveel mogelijk te groeien op het gebied van conditioneel- en fysiekvlak, maar natuurlijk ook belangrijk te zijn in het geven van assists en zelf doelpunten maken.”

De droom voor betaald voetbal is er nog altijd. “Ik hoop nog een keer de kans te krijgen. Wellicht zou dit via een omweg moeten, maar ik zou er nog steeds alles voor over hebben om dit doel te behalen. Ik besef natuurlijk ook dat dit alleen kan door keihard te werken en ook een beetje geluk te hebben. Je hebt hier soms ook iemand voor nodig die jou de kans en het vertrouwen geeft door je op te stellen. Voor nu doe ik gewoon mijn best en dan voel ik zelf aan wanneer de tijd rijp is om een stapje hogerop te doen.”

Binnen het elftal van Rockanje zitten ervaren spelers die Vince helpen om zich optimaal te kunnen ontwikkelen. “Ik wil graag twee spelers binnen de selectie uitlichten, dat zijn Dave Leurs en Dennis Nijkamp die de jonge gasten in de selectie veel helpen.” Over de trainer laat Vince zich ook uiterst lovend uit. “Ik ben hoofdtrainer Harry Rusken dankbaar voor de kans die ik heb gekregen om mezelf te bewijzen.”

Binnen Rockanje doet zijn vader ook alles om het niveau om hoog te krijgen. “Ik ben mijn vader Sander ook erg dankbaar. Het is absoluut niet omdat het mijn vader is dat ik dit zeg, maar hij heeft binnen vijf jaar een hele goede lichting neergezet die nu bovenin meedraait in de eerste klasse. Er krijgen al verschillende spelers die nu in de O17 zitten, de kans om zich te bewijzen in het eerste elftal. Dit zijn jongens van 15 of 16 jaar en dat komt voornamelijk door de begeleiding en coaching die ze afgelopen vijf jaar van mijn vader hebben gehad.”

Het seizoen begon wat stroef voor Rockanje, maar de laatste weken heeft het elftal zich kunnen herpakken. “Gelukkig zijn we nu weer op de goede weg. Het is voor ons erg jammer dat de competitie nu stil ligt.” Voor Vince persoonlijk verliep het begin van het seizoen wat stroef. “Ik merk dat ik nu steeds meer wen aan de manier van spelen. Ik kom steeds vaker aan de bal en kan belangrijk zijn met doelpunten en assists.” Uiteindelijk heeft Vince alle vertrouwen in een goede afloop. “Als de competitie weer hervat mag worden hoop ik dat we deze winstreeks in stand kunnen houden, met goed en verzorgd voetbal, veel druk naar voren en veel assists en doelpunten.”

Foto; Wout Kegel

Klik hier voor meer artikelen over Rockanje.
Klik hier voor meer info over Rockanje.

In gesprek met Dames 1 van WSV Well

WSV Well

-

6 december 2021

0

Dames 1 van WSV Well is in november 2007 opgericht en vandaag de dag zitten er nog steeds dames in het elftal die deze oprichting hebben meegemaakt. Door de loop der jaren heen kende het dameselftal best wat veranderingen, maar de kern speelt al 14 jaar met elkaar samen! Het leuke aan dit team is dat iedereen welkom is en dat dames uit de hele regio lid worden bij WSV Well.

Wat was de mooiste wedstrijd samen? ‘’ We hebben meerdere mooie wedstrijden gespeeld, waaronder de bekerwedstrijd tegen HRC’14. Na 120 speelminuten hebben we gewonnen, maar ook de wedstrijd om degradatie tegen Achilles Veen die we wisten te winnen mogen we niet vergeten. De wedstijd tegen RWB was wel een hele speciale. Dit was net na het overlijden van de vrouw van onze trainer Manuel. Deze wedstrijd werd na één minuut stilte op karakter gewonnen.’’

Wat was het hoogtepunt van Dames 1? ‘’ Volgens een groot deel van het team is het toch het kampioenschap van het seizoen 2016-2017 echter ging dit niet helemaal vanzelf. De wedstrijd tegen Wilhelmina’26 waar we dachten kampioen te worden liep helaas net iets anders. Zo konden we zonder bloemen en kampioenschap weer richting Well. Gelukkig lukte het de dames een wedstrijd later alsnog om kampioen te worden! Daarnaast is het jaarlijks terugkerende poesjesweekend (teamweekend) elk seizoen weer een hoogtepunt op zich. Zo hadden we onlangs nog een kleedkamerfeestje met bier, muziek en een rookmachine. Kortom bij de dames van Well is het altijd feest!’’

Natuurlijk heeft dit team ook dieptepunten gekend. ‘’Zoals eerder verteld was de wedstrijd tegen Wilhelmina’26 er wel één om snel te vergeten, maar hebben dit gelukkig nog wel recht kunnen breien in de wedstrijd erna. Daarnaast hebben we ooit alle hoeken van het veld gezien tijdens een wedstrijd tegen BZC’14 dit kwam, omdat een groot deel van het team een iets te gezellige vrijdagavond had gehad. Natuurlijk is corona ook een heel groot dieptepunt, maar dat geldt voor alle teams.’’

Dames 1 bestaat uit meerder lolbroeken. ‘’Eigenlijk heeft iedereen in ons team wel eens de gekke vijf minuten. Maar je heb er altijd een paar tussen zitten die net wat vaker slechte grapjes uithalen. Ada, Brendy, Kim Renske en Willemijn zijn deze lolbroeken. Gekke dansjes, broeken naar beneden trekken in de kleedkamer, op iemands bierflesje tikken of de sleutels verstoppen van je teamgenoten. Dit kom je allemaal tegen bij ons in de kleedkamer. Ze noemen het ook wel de ratten, het zijn de kleine grapjes die de sfeer erin houden.’’

Maar om unaniem iemand aan te wijzen heeft het elftal een enquête opgesteld. “Uit de antwoorden blijkt dat Ada het vaakst werd uitgekozen. Dit, omdat zij echte de allergrootste lolbroek is van ons team. Wanneer Ada binnenkomt is het feest. Ze pakt geregeld de microfoon en kent het lied ‘Hoe lang is een chinees’ helemaal uit haar hoofd. Verder maak je de gekste dingen mee met Ada, daarom is ze onze opper lolbroek.’’

Wederom kwam Ada ook uit de enquête voor de koningin van de derde helft. ‘’Op de club en zelfs in omstreken weten ze dat Ada de atjes-koningin is. Daarnaast melden Kim, Brendy, Willemijn en Fieke zich ook geregeld en zijn ze zeker niet vies van een drankje! Brendy en Kim hebben er onlangs voor gezorgd dat het bier halen tijdens de derde helft en kantinefeestjes een stuk makkelijker is geworden. Want zij hebben twee biermeters geregeld, ééntje voor het bier en de andere voor het rosé bier.’’

Wat zijn de ambities dit seizoen? ‘’Allereest hopen we natuurlijk dat we dit seizoen eindelijk weer een keer kunnen afmaken. Onze ambitie voor dit seizoen is het meedoen in de middenmoot. Helaas ging de eerste seizoenshelft nog niet zo vlekkeloos, maar na de winterstop gaan wij onszelf helemaal herpakken natuurlijk!’’

Onze eigen speelster Fieke schreef een tekst op het nummer van Brabant – Guus Meeuwis. “Het refrein gaat als volgt : ‘Je loopt nooit alleen bij de dames van Well, kom je uit Hemert of Brakel hier vind je je well! Voetbal en zuipen, de tap gaat nooit dicht. We zijn allemaal anders, maar in Well één gezicht.’ Altijd als wij als team ergens zijn vragen wij dit nummer aan en zingen we dit luidkeels mee.’’

Trainer Manuel Langendoen had ook nog een leuk weetje over de dames van WSV Well. ‘’Dit is echt een fantastisch team wat zowel in als buiten het veld voor elkaar door het vuur gaat. Het mooie is dat bijna niemand van ons team weet waar welke club ligt, maar dit wel weten als ze weten welke McDonalds er bij in de buurt ligt. De dames houden van de gele M. Wil je de avonturen blijven volgen? Volg dan onze Facebookpagina WSV WELL Dames en op Instagram @dameswsv.’’

Klik hier voor meer artikelen over Well.
Klik hier voor meer informatie over Well.

Onder de lat met Ian Slagboom van CWO

VoetbalJournaal

-

6 december 2021

0

Dit keer gaan wij in gesprek met Ian Slagboom. Ooit is hij in een opwelling gaan keepen en is momenteel keeper van CWO uit Vlaardingen. De doelverdediger is een moderne meevoetballende keeper met veel ambitie. We spraken met de doelman naar het huidige seizoen, zijn kwaliteiten, hoe hij is begonnen met keepen en zijn persoonlijke doelen.

We vroegen Ian naar het huidige seizoen op persoonlijk vlak. “Voor mij persoonlijk heeft dit seizoen nog niet opgeleverd wat ik had gehoopt.” Vorig seizoen raakte de keeper in de voorbereiding geblesseerd wat hem vijf weken heeft gekost in een erg cruciale periode. “Daarna kwam corona en werd het seizoen afgelast. Dit seizoen koos de trainer Stans wederom voor collega Goedhoop en dus is het aan mij om keihard te werken en mijn kans af te wachten. Het team loopt op dit moment gewoon goed, dus een snelle verandering zie ik niet gebeuren.”

De keeper omschrijft zichzelf als een meevoetballende keeper. “Ik ben een meevoetballende keeper die graag rond zijn 16 mee doet aan het spel. Daarnaast zijn een-op-een situaties en hoge ballen. Twee sterke punten waar ik mijzelf in kan onderscheiden. Een keeper moet de baas in de 16 zijn. Ook op communicatievlak heb ik mijn mondje bij, maar kan ik daar zeker nog stappen in maken.”

Pas op latere leeftijd is Ian gaan keepen met een mooi verhaal. “Ik was overgekomen van VFC naar Zwaluwen in de C. Tot op een gegeven moment mijn beste maatje uit de B1 naar de kleedkamer kwam. Hij zei dat hun keeper geblesseerd was en of ik wilde keepen. Zo gezegd zo gedaan, ik ben in de goal gaan staan en eigenlijk nooit meer de goal uitgegaan. Mijn vader keepte vroeger op een aardig niveau, blijkbaar had ik daar meer talent voor, haha.” Ook waren we benieuwd naar wat de katachtige vindt van de welbekende stelling ‘alle keepers zijn gek’. “Dat hoor ik vaker, haha. Denk dat het ergens ook wel een beetje klopt alleen maar leuk toch dan gebeurt er tenminste wat. Al moet je er niet in doorslaan zoals mijn opa altijd wekelijks herhaalde.”

Aan ambities geen gebrek bij de sluitpost. “Ik moet gewoon zo snel mogelijk weer wekelijks onder de lat staan en dat begint bij keihard trainen. Dat gaat nu goed onder Trainer Stans en Keeperstrainer Duifhuijsen. Dan zien we aan het einde van het seizoen wel hoe het verder gaat lopen.” De keeper gaat altijd voor het hoogst haalbare. “Mijn doel uiteindelijk is terug keren naar een club in de hoofdklasse, maar dat is voor nu niet aan de orde.”

Meer informatie over CWO? Klik hier.
Klik hier meer artikelen over CWO.

Lia en Jan-Willem Zoeteman betrokken bij G-voetbal Zinkwegse Boys

vv Zinkwegse Boys

-

6 december 2021

0

Lia en Jan-Willem Zoeteman betrokken bij G-voetbal Zinkwegse Boys

Als enige voetbalclub in de Hoeksche Waard geeft Zinkwegse Boys G-voetballers inmiddels een kleine drie decennia de gelegenheid om hun favoriete sport te beoefenen. Het echtpaar Lia en Jan-Willem Zoeteman is dankzij hun voetballende zoon Arjan nauw betrokken geraakt bij deze belangrijke groep spelers binnen de club: Lia als coördinator, Jan-Willem als begeleider en trainer.

ZINKWEG – Ze wonen weliswaar in ’s-Gravendeel, maar zetten zich met hart en ziel in voor het G-voetbal bij Zinkwegse Boys, waarin ook hun zoon Arjan actief is. Lia Zoeteman en haar man Jan-Willem zijn sinds het seizoen 2016-2017 nadrukkelijk betrokken bij het wel en wee van de spelers met een beperking die zoveel lol aan het spelletje beleven. ,,De G-voetballers en hun trainers en begeleiders vormen het leukste team van Zinkwegse Boys’’, stelt Lia dan ook onomwonden.

Contacten

Sinds 1992 faciliteert Zinkwegse Boys het G-voetbal en vervult als enige voetbalclub in de Hoeksche Waard zo een bijzondere maatschappelijke rol. Dat was aan het begin van de jaren negentig te danken aan de inspanningen van de initiatiefnemers en begeleiders Tineke en Daan van Hengel. ,,Zij hebben zich heel lang ingezet voor de G-voetballers en ontzettend veel goed werk gedaan binnen de club’’, oordeelt Lia. ,,Momenteel hebben we een groep van dertig G-voetballers, verdeeld over twee ploegen. De G1 komt uit in wedstrijdverband, de G2 is minder prestatief maar ook een mooie groep bij elkaar.’’

Het G-voetbal floreert nog steeds op sportpark Beijerse Polder en bewijst dus inmiddels bijna drie decennia zijn waarde. Lia: ,,Organisatorisch vraagt het het nodige om deze groep spelers actief te laten zijn, maar binnen Zinkwegse Boys zijn al die zaken prima geregeld. Het begeleidingsteam en het aantal trainers is groot genoeg om het allemaal goed te latent draaien.’’

Lia is een belangrijke kracht in die organisatie in haar rol als coördinator. ,,Ik onderhoud de contacten met de ouders/begeleiders van de spelers. Om deze groep te laten trainen en spelen vergt de nodige organisatie, zoals bijvoorbeeld het vervoer van en naar het voetbalterrein. De begeleiding van de spelers is daarbij in goede handen van mensen die weten hoe zij met deze groep om moeten gaan mede door de ervaringen binnen de eigen gezinssituatie. De voldoening is zo enorm groot als je ziet dat de spelers en begeleiders het met elkaar zo ontzettend goed naar hun zin hebben.’’

Kilometers

Door de beperkingen die de coronapandemie met zich meebracht, werden ook de mogelijkheden voor de G-voetballers om hun favoriete sport uit te oefenen enorm verminderd. ,,Natuurlijk hopen we dat in het nieuwe seizoen weer volledig kunnen trainen en dat ook de competitie weer doorgang kan vinden. Het spelen met het G1-team op wedstrijdniveau vraagt ook de nodige voorbereiding, zeker gezien de reisafstanden die gemaakt moeten worden. Het G-voetbal speelt zich af in een veel grotere omtrek dan de regio Hoeksche Waard, waar Zinkwegse Boys nog steeds de enige club is met een G-afdeling. Om competitie te kunnen spelen, moeten er dus gereisd worden en daarbij worden soms aardig wat kilometers gemaakt naar uitwedstrijden.’’

Dankzij zoon Arjan, de doelman van het eerste G-voetbalteam van ‘de Zinkweg’, zijn Lia en Jan-Willem Zoeteman zich ook helemaal gaan thuisvoelen binnen de club. ,,Of we het net zo lang volhouden als Tineke en Daan kan ik natuurlijk nog niet zeggen, maar we beleven met elkaar enorm veel plezier aan het G-voetbal bij Zinkwegse Boys.’’

Klik hier voor meer artikelen over Zinkwegse Boys.
Meer weten over Zinkwegse Boys? Klik hier.