HALSTEREN – Waar enkele seizoenen geleden de kansen op promotie voor VVC’68 misschien wel groter waren, daar zal het dit seizoen vol aan de bak moeten om de derde klasse te bereiken. Middenvelder Niels Eggermont beseft ook dat onderweg teveel averij oplopen in de 4^e Klasse C van het zaterdagvoetbal fataal kan zijn.

“Dat kan je zeker wel stellen ja. De competitie waarin we dit seizoen zitten, die is echt enorm sterk. En dus zullen we wekelijks vol aan de bak moeten om bovenin te blijven meedraaien. Daar zijn we ons ook heel goed van bewust. Al hebben we door diverse omstandigheden, zoals een aantal blessures in de basisformatie maar zeker ook een aantal mindere wedstrijden, al punten verspeeld. Daardoor moeten we nu als ploeg in de achtervolging.”

Met onder andere Internos, MOC’17, Steenbergen en DHV zijn er nog de nodige kapers op de kust die allemaal maar één doel hebben: promoveren en wegkomen uit die vierde klasse. “Dat willen wij uiteraard ook, maar dat is wel makkelijker gezegd dan gedaan. Het is wel bizar om te zien hoe groot het niveauverschil is tussen de rechter- en de linkerrij van de ranglijst in onze klasse. Dat is in sommige duels niet echt leuk, wanneer je een ploeg met dubbele cijfers naar huis voetbalt. De wedstrijden waarin je serieuze tegenstand krijgt daarvan geniet ik het meeste. Al moet je die helemaal winnen of in elk geval niet verliezen, want anders maak je het jezelf als ploeg nóg moeilijker.”

Elk jaar wordt VVC’68 door de voetbalkenners volgens de energieke middenvelder bestempeld als titelkandidaat, maar toch was het de laatste seizoenen steeds ‘net niet’. En dat beseft hij zich maar al te goed. “We hebben een paar coronaseizoenen gehad en natuurlijk ook te maken met het verloop qua spelers. Nu staat er in mijn ogen een prima groep, is er rust en is het nu aan ons om ervoor te zorgen dat we wel meedoen om de promotieplekken. Dat wordt een fikse klus, maar ik heb er wel vertrouwen in dat we gaan aanhaken.”

De 24-jarige Eggermont is alweer bezig aan zijn zevende seizoen in de hoofdmacht van de roodhemden, nadat hij de overstap maakt in de jeugd van ‘grote’ buurman RKSV Halsteren. “Ik zag bij Halsteren destijds te weinig perspectief voor mezelf en besloot de uitdaging bij VVC’68 aan te gaan. Dat was een heel goede stap, want inmiddels is dit echt mijn club geworden. Het is voelt echt als ‘thuiskomen’ als ik op de club ben. Een warme en gezellige vereniging met heel veel bevlogen vrijwilligers en supporters. Daar voel ik me prima thuis.”

Als dienende speler in het elftal van Marco Ernest probeert Eggermont zich de laatste tijd overigens wel steeds nadrukkelijker te laten gelden. Zowel op het trainingsveld, in de kleedkamer en tijdens de wedstrijden. “Ik ben vooral iemand van hard werken en mijn taak uitvoeren. Niet lullen maar doen. Al probeer ik wel steeds meer mezelf te laten horen. Dat is denk ik ook een leerproces en dat gaat onbewust. Ik merk ook dat het steeds meer en beter geaccepteerd wordt.”

De VVC-selectie is volgens de inwoner van Halsteren een ‘goeie mix’ van ervaring, maar met ook een aantal talentvolle jonge jongens. “Die probeer ik steeds meer te sturen en helpen, zoals dat in het begin bij mij ook is gedaan. Dat gaat met vallen en opstaan. Hopelijk kunnen we in het restant van het seizoen ook punten pakken en ons meten in de topwedstrijden. Dat gaat essentieel zijn om aan te haken en bij te blijven. Willen we tot het laatst toe blijven meestrijden, dan moet iedereen er vol voor gaan. Elke week opnieuw, maar dat besef is er gelukkig nu wel bij iedereen.”

Klik hier voor meer informatie over VVC’68

Klik hier voor meer artikelen over VVC’68

BERGEN OP ZOOM – Het is voor het tweede seizoen dat Nino Boschman nu deel uitmaakt van de eerste selectie bij FC Bergen. De vierdeklasser beleeft een moeilijk seizoen, waarbij het de eerste serie wedstrijden zonder overwinning bleef en dus diep in het rechterrijtje is terug te vinden. Tot teleurstelling van de 17-jarige verdediger.

“Het is ook niet heel gek dat we het wekelijks moeilijk hebben natuurlijk. Vorig seizoen zijn we, op de keeper na, met het gehele basisteam van de JO19 doorgeschoven naar de senioren. Dan moet je geen al te hoge verwachtingen hebben op sportief gebied denk ik. Het is voor ons belangrijk dat we elke week nu beter worden. En dat doen we denk ik ook wel, al zie je dat nog niet direct terug in resultaten en punten.”

Het voetbal gaat volgens de jonge vleugelverdediger, die zowel op links als rechts kan spelen, bij de senioren een flink stuk sneller dan in de jeugd. In drie wedstrijden tegen titelkandidaten Steenbergen, MOC’17 en VVC’68 kreeg de jeugdige Bergse ploeg maar liefst zeventwintig tegentreffers te verwerken zónder dat het zelf wist te scoren. “Je ziet dat de betere teams heel veel ervaring in de ploeg hebben en daar zijn we niet tegen opgewassen. Op technisch, tactisch en vooral ook fysiek vlak moeten we het dan afleggen over een hele wedstrijd.”

Boschman speelde in de jeugd onder meer bij RKSV Halsteren en SV Dosko. Uiteindelijk bleek de kans om daar in het eerste te komen een stuk kleiner en besloot hij om naar FC Bergen over te stappen en daar voor zijn kans te gaan. Een vaste basisplaats heeft hij nog niet, maar hij maakt op zijn jonge leeftijd toch al behoorlijk wat speelminuten. “Als team hebben we het doel gesteld om op technisch en tactisch vlak door te groeien en stappen te maken. Dat moet dan uiteindelijk ook gaan leiden tot betere resultaten en punten. Dat is de drive die we in elk geval allemaal wel hebben.”

Persoonlijk heeft de Havo-eindexamenleerling dit seizoen ook een meer dan duidelijke doelstelling omcirkeld. “In mijn eerste jaar bij de senioren toen viel ik mondjesmaat in of speelde soms zelfs hele wedstrijden niet. Dat was voor mij enorm moeilijk om mee om te gaan. Nu val ik wel al wekelijks in en start geregeld in de basis. Maar ik wil graag proberen om dit seizoen een vaste basisplek te veroveren. Ik ben topfit en vind dat ik niet direct minder ben dan de rest van de jongens die spelen.”

Toch heeft hij blijkbaar de trainer nog niet helemaal kunnen overtuigen om hem wekelijks op het vanaf de start op het wedstrijdformulier te zetten. “Het fysieke aspect moet bij mijn nog wel beter worden, een facet waar ik vooral ook thuis door het doen van krachttraining hard aan werk. Ik wil het in elk geval de trainer zo moeilijk mogelijk maken en hoop dan dat het voor mij dit seizoen uiteindelijk het gewenste effect gaat opleveren. Ik ga er vol voor en hoop dat het lukt.”

Klik hier voor meer informatie over FC Bergen
Klik hier voor meer artikelen over FC Bergen

NIEUW-VOSSEMEER – Zijn gehele jeugd speelde Sonny van Geel (32) bij NVS en ook toen hij naar Kruisland verhuisde bleef hij zijn club altijd trouw. Als speler bij het eerste en thans als speler/trainer bij het tweede team én trainer van de O23. Daarnaast was hij ook tijdens de jubileumfestiviteiten bij de Nieuw-Vossemeerse Sportvereniging als vrijwilliger in de weer.

“Dat is voor mij de normaalste zaak van de wereld. Mijn opa en vooral ook mijn vader hebben zich altijd ingezet binnen en voor de club, dus ik heb het van nature met de paplepel ingegoten gekregen om begaan te zijn met de vereniging waarbinnen je actief bent. En na vijftien seizoenen vond ik het ook wel weer leuk om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Toen ik tijdens de trainingen van het eerste mezelf begon te irriteren over het feit dat men bij het tweede team alleen maar partijtjes deed… Toen dacht ik. Misschien moet ik het dan gewoon zelf gaan doen.”

Daarop besloot Van Geel om te stoppen bij het eerste en om trainer te worden bij de tweede selectie, waar hij ook zelf is gaan voetballen. “Ik stel mezelf inderdaad wel altijd als eerste op het formulier natuurlijk haha. Nee zonder gekheid, het is gewoon superleuk om te doen en om te proberen een team te smeden en leuke oefenstof te brengen als trainer. Ze hebben een tijdje geen begeleiding gehad tijdens trainingsavonden en dat vond ik niet kunnen. Want voor het eerste is het ook belangrijk dat er een tweede staat waarvan de spelers in conditie zijn en die als het nodig is ook probleemloos kunnen doorschuiven als de situatie dat vraagt.”

Dat er nu bij de vierdeklasser ook een O23 in competitie gaat na de winterstop, is bovendien ook een positieve ontwikkeling voor Van Geel. “We hebben geen O19 of een O17, terwijl we de O18 hebben teruggetrokken. Die gasten schuiven nu door richting de O23 en die moeten we dus op termijn gaan klaarmaken voor een overstap naar de senioren. Om een aanvulling te zijn op de eerste en tweede selectie. Want dat is voor de club uiteindelijk wel van groot belang voor het voortbestaan.”

Een aantal gestopte basiskrachten, een reeks zware blessures en een krappe selectie zorgen er dit seizoen voor, dat de prestaties van het eerste elftal ondermaats en teleurstellend zijn. Voor Van Geel is het bovendien lastig omdat hij daardoor wekelijks met een ander elftal zijn wedstrijden moet beginnen. Toch is hij positief gestemd. “Het gaat nu bij ons niet persé om het resultaat, maar vooral om de jongere gasten te laten wennen aan de fysieke elementen van het seniorenvoetbal en het eerste team zo goed mogelijk te ondersteunen. Het plezier in het voetbal is primair, de stand op de ranglijst ondergeschikt.”

Op dit moment heeft hij nog niet de beschikking over een trainersdiploma, maar in de toekomst wil hij wel kijken om Uefa-C te beginnen. “Dat is wel mijn bedoeling, maar nu nog niet aan de orde. Vanwege mijn drukke werkzaamheden kan ik het nog niet combineren en blijf het dus nog even doen op deze manier. We hebben ook net een reeks geslaagde jubileumweek achter de rug ter ere van ons 75-jarig bestaan, waar ook de nodige uurtjes zijn ingekropen. Ik ben toen zes dagen in touw geweest om hand- en spandiensten te verrichten. Dat was echt een geweldige happening, die gelukkig nog mocht en kon doorgaan. Iedereen heeft er enorm veel tijd en energie in gestoken.”

“De reacties waren heel positief en we kijken dan ook terug op een geslaagde week. Als ik dan zie hoeveel tijd ik daar die week kwijt was, dan kan die trainersopleiding voorlopig nog wel even wachten. Zoals het nu gaat heb ik er enorm veel plezier in en daar heb ik die vele ritjes van Kruisland naar Nieuw-Vossemeer graag voor over.”

Klik hier voor meer informatie over NVS.
Klik hier voor meer artikelen over NVS.

BERGEN OP ZOOM – Als er iemand is die een opmerkelijk carrièrepad heeft bewandeld als voetballer, dan is het William Koelewijn (35) wel. Hij besloot ooit om weg te gaan bij VVC’68 en in het zevende elftal te gaan keepen bij SV Dosko. Daar keepte hij zeven seizoenen om vervolgens de overstap te maken naar het eerste zaterdagelftal bij zijn club. Na vier seizoenen onder de lat op zaterdag ging hij de uitdaging aan op zondag, waar hij inmiddels bij de eersteklasser al vier jaar lang vaste waarde is.

“Je kan zeker zeggen dat ik een opmerkelijk pad heb gevolgd, maar anderzijds was het toen voor mij heel logisch. Ik begon met mijn broer een eigen onderneming en samen besloten we met vrienden in een lager team te gaan spelen. Dat werd het zevende hier bij Dosko. Dat was leuk en gezellig, maar op een gegeven moment kreeg ik de vraag of ik niet in het eerste op zaterdag wat meer prestatief wilde komen keepen. Dat leek me wel wat en zodoende maakte ik de overstap.”

Koelewijn, die drie keer per week vanuit woonplaats Hoogerheide naar Bergen op Zoom rijdt voor trainingen en wedstrijden, had het ook bij de zaterdagploeg naar de zin al hikte hij wel aan tegen de matige trainingsopkomst. “Dat was het enige jammere wel, dat die niet heel hoog was. In wedstrijden maakte het weinig uit, want of je nou in het zevende speelt, op zaterdag of bij de zondag in het eerste, het spelletje is overal hetzelfde. Alleen heb je natuurlijk wel te maken nu met veel betere medespelers en dat bevalt me wel moet ik bekennen.”

Dosko is alweer vier seizoenen actief in de eerste klasse zondag, waaruit men graag weer de stap omhoog zou willen maken. “Twee coronaseizoenen speelden ons parten en bovendien zijn er door de jaren heen spelers gestopt of elders naartoe gegaan. Dat is voor ons jammer, maar we moeten het doen met de mensen die er wél zijn. En in mijn ogen hebben we een prima groep en doen het behoorlijk qua resultaten. Toch is het frustrerend dat we nu al het gehele seizoen te kampen hebben met blessures en afwezigen. Dat maakt het ook voor mij als keeper lastig, mede omdat er regelmatig andere verdedigers voor mij staan en dat vraagt aanpassing. In mijn spel, maar ook in de coaching.”

Want zoals hij zelf zegt is Koelewijn als keeper ‘voor de duvel niet bang’ en heeft hij ook voor zowel tegenstanders als medespelers een advies. “Als ik uitkom dan hou ik me nooit in. Dan ga ik er vol voor en met overtuiging. Als iemand dan toch besluit om door te gaan of niet weg te duiken, dan kan het wel eens schadelijk zijn… Onlangs maakte een medespeler kennis met mijn vuist. Ik kwam bij een corner en hij bleef staan. Toen raakte ik de bal én hem vol op de kin. Ik denk dat ie de volgende keer wel oplet als ik roep haha.”

Het enige manco volgens de goalie om uiteindelijk op een hoger niveau niet direct in de problemen te komen is het aantal spelers in de selectie. “Dat is volgens ons net niet toereikend. Nu in de eerste klasse kan het nog enigszins, maar wil je hogerop zoals wij de ambitie nog altijd hebben, dan zal er een paar man bij moeten komen denk ik. Al is het eerst voor ons zaak om dit seizoen te klimmen op de ranglijst. Want nu heeft het in de wedstrijden nog niet altijd het gewenste resultaat opgeleverd of zaten we net door pech aan de verkeerde kant van de score. Toch is en blijft in mijn ogen een periode nog altijd een realistische doelstelling. Dat hebben we uitgesproken en ik ga er vanuit dat we, als iedereen straks terug is, daar toch heel dicht bij in de buurt komen.”

Klik hier voor meer informatie over SV Dosko
Klik hier voor meer artikelen over SV Dosko