Op 17 oktober 1997 kwam er een nieuw voetbaltalent ter wereld. Zijn naam: Nikki Baggerman. Hij groeide op in Monster en daar werd ook zijn voetbaltalent al snel ontdekt. Het is niet gek dat Nikki  een aardig balletje kan trappen, want de Baggermannen zijn een echt voetbalgezin. Vader Wim Baggerman speelde in de jeugd van Feyenoord. Een knieblessure zorgde ervoor dat senior geen profvoetballer kon worden. Wel voetbalde hij voor VUC, Laakkwartier, GONA. Cromvliet en De Postduiven. Als hoofdtrainer was hij actief bij Cromvliet, De Postduiven, sc Polanen, Quintus, TAC’90, GDA, Oliveo en is nu bij Westlandia assistent-trainer bij de JO21. Oudere broer Jari is keeper bij SC Monster en ook hoofdtrainer van onder 14.

Monster – ,,Ik ben begonnen met voetballen bij SC Monster in de F8. Op mijn achtste kwam ik in de jeugd van ADO Den Haag terecht.’’ Hij doorliep bijna de gehele jeugdopleiding. Van een debuut in het eerste elftal kwam het helaas niet, want de middenvelder vertrok in 2016 bij de club uit de hofstad. Hij vertrok naar RKC Waalwijk om in de Jupiler League te spelen. In eerste instantie kwam de Westlander te spelen in het jeugdteam van de Waalwijkers. Baggerman maakte echter een uitstekende indruk op de technische staf van het eerste elftal, dat destijds onder leiding stond van Peter van den Berg. Daarom werd het jonge talent in de voorbereiding van het seizoen 2016/2017 al overgeheveld naar de A-selectie van RKC. Daarnaast kreeg hij ook een tweejarig-contract aangeboden. Het ging Baggerman voor de wind en de keuze voor RKC Waalwijk bleek al snel de juiste te zijn. Hij ontwikkelde zich razendsnel en toenmalig hoofdcoach Van den Berg liet hem debuteren in het eerste elftal.

FC Dordrecht

Na vijf jaar ploeteren in de kelder van het betaalde voetbal promoveerde RKC naar de eredivisie. ,,Dat was na een volkomen lijpe ontknoping tegen Go Ahead Eagles (4-5), een wedstrijd die nooit meer vergeten wordt door de supporters. Ik speelde helaas geen minuut tijdens die wedstrijd. ,,Fred Grim was toen trainer in Waalwijk en koos voor andere spelers. Ik ben toen uitgeleend aan SV TEC uit Tiel, uitkomend in de Tweede Divisie. Vanwege COVID-19 was dat met vijf wedstrijden geen succes. Omdat ik nog een contract had bij RKC trainde ik weer mee met de selectie. Helaas maakte ik geen kans om minuten te maken en is uiteindelijk in goed overleg mijn contract ontbonden.’’ De middenvelder speelde vanaf 2016 zestig officiële duels voor RKC. ,,Vervolgens kreeg ik de kans om bij FC Dordrecht te voetballen. Dordrecht is echt een superleuke club om voor te mogen voetballen, tijdens mijn eerste seizoen speelde ik 22 wedstrijden. Tijdens de zomer van 2022 loopt op mijn 24^ste mijn contract af en dan is het afwachten wat er gaat gebeuren. Het buitenland gaat hem denk ik niet worden, want mijn vriendin heeft namelijk een hele goede baan en alleen naar het buitenland gaan zie ik niet zitten. Of ik moet wel heel veel geld kunnen verdienen, maar dat zie ik niet zo snel gebeuren. Nu ben ik volop bezig met FC Dordrecht en zie ik wel wat er straks gaat gebeuren.’’ Sinds vorige seizoen is na vader Wim en broer Jari is ook Nikki besmet geraakt met het trainersvirus. Hij wil namelijk gaan ontdekken of hij naast zijn actieve carrière ook het trainersvak ambieert. Dit seizoen is Nikki assistent-trainer van onder 19 van SC Monster samen met Jack van Beek. Hij hoopt met zijn ervaring als speler op hoog niveau de jeugdopleiding te kunnen helpen. Elke week komt Baggerman drie keer vanuit Waalwijk naar Monster toe om te trainen en zaterdag de wedstrijd mee te pakken. ,,We komen dit seizoen uit in de hoofdklasse, hebben een superleuke groep met veel talent. Doelstelling is meespelen voor de prijzen en dan zien we aan het einde wel waar we staan. Een ander doel is om jongens klaar te stomen voor het eerste elftal. SC Monster is een club waar veel eigen jongens een kans krijgen in het eerste elftal. En dat is ook weer leuk voor onze trouwe groep supporters,” aldus een enthousiaste Nikki Baggerman.

klik hier voor meer informatie over Sportclub Monster.
klik hier voor meer artikelen over Sportclub Monster.

Quintus is al van kinds af aan mijn club. Elke dag ben ik met voetbal bezig en daar wordt mijn vriendin Paula wel eens gek van. Quintus is een kleine club met veel vrijwilligers die veel tijd in de club stoppen. ,,Na twee seizoenen corona wordt het tijd dat we aansluiting gaan vinden bij de Westlandse fietspoule.’’

Kwinstheul – Eus Zwirs (47) is al zijn hele leven lang met voetbal bezig. Als Heulenaar is het dan logisch dat je gaat voetballen voor Quintus. ,,Ik heb gevoetbald tot mijn dertigstigste. Quintus speelde in die tijd nog op zondag in de vierde klasse en tijdens mijn laatste periode als voetballer nog zelfs in de vijfde klasse. Prijzen hebben we als ploeg helaas nooit gewonnen. De sfeer was altijd top en elke wedstrijd was een feestje. Wel ben ik als spits met 24 doelpunten topscoorder geworden van het Westland. Aan het einde van het seizoen werd er toen in De Leuningjes in Poeldijk een voetbalgala gehouden onder leiding van Wilfred Gene, waar de prijzen werden uitgereikt. Ik kreeg als topscoorder van de regio een goudenbal uit handen van oud-profvoetballer Ali el Khattabi (Sparta/Heerenveen/AZ). Daar ben ik nog steeds supertrots op. Nadat ik was gestopt, ben ik begonnen als trainer van de A1 en een paar jaar later heb ik het tweede elftal getraind. Toen ben ik met trainer Peter Eikelboom als assistent meegegaan naar Celeritas aan de Leijweg in Den Haag. Na een jaar ben ik weer teruggekeerd bij Quintus als assistent-trainer en heb ik voor mijzelf besloten nooit meer weg te gaan. Ik heb vervolgens fijn samengewerkt met Dick Boereboom, Wim Baggerman, Marcel Jongeleen, Niels Drabbe en Peter Eikelboom. Wat veel mensen denk ik niet weten is dat Peter Eikelboom oud-speler is geweest van FC Utrecht (jeugd), Beerschot, Lokeren, KV Kortrijk en Eendracht Aalst. Nu ben ik alweer voor het derde seizoen de assistent van Richard Langeveld. Langeveld heeft vanwege corona nog geen seizoen kunnen afmaken. De samenwerking is echt super. Elke dag hebben we contact met elkaar via de 06. Daar wordt mijn vriendin soms wel eens gek van. Gelukkig weet ook zij dat ik niet zonder voetbal kan. Het is nu de tijd om na zeven jaar weer terug te keren in de derde klasse. Dat is een echte Westlandse fietspoule, dat betekent veel publiek langs de kant en uiteindelijk is dat ook weer goed voor de clubkas. Makkelijk gaat dat zeker niet worden, want SV Houtwijk is de grote favoriet. De Haagse club heeft maar liefst drie hoofdsponsors die er gezamenlijk maar liefst zestigduizend euro in stoppen om zo snel mogelijk te promoveren. Bij Quintus doen we het voornamelijk met eigen jongens en moeten ze het doen met een biertje. Het is ook mooi om te zien dat de handbal bij de voetbal gaat kijken en andersom.’’

Voor meer informatie over Quintus, klik hier.
Meer artikelen lezen over Quintus, klik hier.

Hoofdtrainer Piet Boon (55) gaat in zijn derde seizoen voor een prijs. Maar om dat te bereiken, moet HVC’10 volgens Boon stabieler gaan presteren. ,,Met de groep die wij hebben, moeten we meedoen om een periodetitel. Als we er allemaal maar in geloven moet dat gaan lukken.”

Hoek van Holland – Hoekenees Boon werkt al meer dan 25 jaar bij Maersk. Hij woont op loopafstand van zijn grote liefde HVC’10 en wil nu wel eens oogsten met zijn ploeg. Als speler speelde hij zelf ruim 20 jaar bij vv Hoek van Holland. ,,Op mijn 15e jaar kwam ik in het eerste elftal. Als speler van het eerste stopte ik op mijn 37e jaar. Als 18-jarige zat ik bij Sparta-trainer Barry Hughes aan de tafel. Ik zou in de A1 komen, maar vond de selectie veel te groot en zag geen kansen. Achteraf heb ik natuurlijk spijt van die beslissing. Grappig is dat mijn zoon Glenn als tweede jaars D-speler door ADO Den Haag werd gescout. Ik raadde hem aan het te doen en hij heeft acht jaar in de jeugdopleiding gezeten. Vanwege blessures heeft hij helaas nooit het eerste gehaald. Ik was een voetballer (en als trainer trouwens ook) die altijd wilde winnen, wel op een sportieve manier. Ik was multifunctioneel en een echte teamspeler. Ik had een goede techniek en een neusje voor het goal. Van middenvelder tot centraal achterin en eindigend in de spits. Zo werd ik zelfs Westlands topscoorder. Ik ben twintig jaar geleden als jeugdtrainer begonnen bij Westlandia. De laatste vijf jaren in Naaldwijk was ik assistent-trainer van het eerste elftal. Met trainer Wilfred van Leeuwen werden we toen kampioen van de hoofdklasse. Het was een elftal met voornamelijk Westlandse jongens. Een schot in de roos was Raily Ignacio die overkwam van zondag derde klasse HMSH uit Den Haag. Hij scoorden aan de loopende band en vertrok een jaar later naar ADO Den Haag. Ignacio zijn droom om profvoetballer te worden is helaas niet gelukt, maar hij heeft met Spakenburg, Kozakken Boys, Rijnsburgs Boys en nu AFC uit Amsterdam voor mooie clubs gevoetbald.

SV Honselersdijk

Daarna kwam Honselersdijk op mijn pad. Als hoofdtrainer heb ik de nodige successen gekend. Van de derde naar de eerste klasse en zelfs voor promotie naar de Hoofdklasse. Dat ging niet door. Ik had trainers papieren voor tot de tweede klasse, ik heb één jaar dispensatie gehad voor de eerste klasse. Nu zit ik bij HVC’10, al drie jaar en ik heb vanwege corona nog geen competitie uitgespeeld. Tijdens mijn eerste twee seizoenen waren we niet stabiel genoeg. We wonnen van Valken’68 en SVC’08, maar we liepen ook tegen enkele onnodige zeperds aan zoals tegen de nummer laatst Kagia ”, zegt Boon. ,,Een paar van die nederlagen hadden we echt aan onszelf te wijten. We hadden de meeste goals voor, maar te veel tegen. Ik laat mijn elftallen altijd graag naar voren spelen, dat is het leukste om naar te kijken voor de toeschouwers. En als spelers initiatief nemen, ontwikkelen ze zich ook beter. Als je er één meer maakt dan je tegenstander, dan win je. Maar we moeten ook stabieler worden. Ik heb wel wat ideeën hoe we dat kunnen bereiken, maar de spelers moeten zich er ook prettig bij voelen. We moeten het met elkaar doen. De lat moet omhoog, zowel voetballend als mentaal. Mijn achterneef Henk Boon (65) die dit seizoen mijn assistent is zegt altijd, bij 2-0 of 3-0 moeten de spelers denken dat het nog 0-0 staat en vol gaan voor de 4-0. Spelers lijken soms net vissen, die hebben namelijk ook maar een kort geheugen. Mijn groep bestaat dit seizoen voornamelijk uit Hoekse jongens aangevuld met een paar uit ‘s-Gravenzande die hun sporen hebben verdiend. En ook onze eigen jeugdspelers hebben er weer een jaartje meer ervaring bij. In iedere linie is er nu wel een bepalende speler die de lijnen moet gaan uitzetten. HVC’10 stopt veel tijd in de jeugd en dat is het goed om te zien dat jongens kunnen aansluiten bij de selectie. In onze klasse ziet hij als voornaamste titelkandidaten DSO, Valken’68 en UVS. Wij moeten meedoen met de bovenste plekken en gaan voor een periodetitel. Want in mijn ogen past en hoort HVC’10 in de eerste klasse. Mocht dat lukken krijg ik weer één jaar dispensatie en dan hoop ik dat ik het jaar daarna vanwege de goede prestatie van HVC’10 op zoek moet naar een nieuwe uitdaging. Maar zo ver is het voorlopig nog niet. Het plezier in het voetbal moet weer terug keren niet alleen voor mijn spelers maar ook voor de supporters. Het moet weer gaan spoken aan de Rondgang. Goede prestaties volgen dan bijna vanzelf. Zo is het ook gegaan bij Westlandia en SV Honselersdijk.

Klik hier voor meer artikelen over HVC’10.
Klik hier voor meer informatie over HVC’10.

Nadine Noordam (22) verruilde na zeven seizoenen ADO Den Haag, de club dit seizoen in voor haar droomclub Ajax. De eerste stapjes op een voetbalveld deed zij in Honselersdijk en later Naaldwijk. Na regiogenoot Mandy van den Berg (PSV) kan Noordam zo maar eens het volgende Westlandse boegbeeld in het vrouwenvoetbal gaan worden.

Naaldwijk – Als klein meisje stond Nadine Noordam wekelijks aan de zijlijn van het voetbalveld om haar broer en vader aan te moedigen. Ze was nog te jong om zelf wedstrijden te spelen, maar zo nu en dan mocht ze meetrainen met het team van haar broer. Ze wist haar ouders over te halen en begon haar voetbalavontuur op 6-jarige leeftijd bij SV Honselersdijk. De jonge Nadine voetbalde in een jongensteam en stroomde al snel door naar Westlandia, waar ze op hoger niveau mee mocht voetballen. Ook hier kwam ze in een jongensteam terecht. In tegenstelling tot haar teamgenoten bij haar oude club, waren deze jongens niet gewend om met een meisje te voetballen. Als echte Dijker heb ik echt een leuke leerzame tijd gehad in Naaldwijk op Sportpark De Hoge Bomen. Westlandia is een club waar alles tot in de puntjes is geregeld. Dat is denk ik ook de reden dat AJAX drie jaar geleden een samenwerkingsovereenkomst getekend heeft voor een samenwerking van de jeugd van Westlandia met de jeugdopleiding van Ajax. Voor zowel Ajax als Westlandia is de jeugdopleiding de belangrijkste levensader van de club. Zonder jeugd geen toekomst, letterlijk én figuurlijk. Nadines talent werd al op vijftienjarige leeftijd ontdekt door ADO Den Haag. Daar speelde de Westlandse uiteindelijk zeven jaar en kwam ze uiteindelijk 150 keer uit voor het eerste elftal. “Ik ben als jong meisje binnengekomen bij ADO en heb hier onwijs veel geleerd. Fantastische mensen om mij heen gehad, waarvan ik veel heb opgestoken. Mede dankzij trainer Sjaak Polak heb ik het laatste stapje kunnen zetten.

AJAX

De stap naar Ajax is natuurlijk geweldig, een soort droom die uitkomt. Samen met PSV en FC Twente beschikken zij nu eenmaal over meer middelen om in de top te spelen. Mijn hoogtepunten bij ADO waren gelijk in mijn eerste seizoen de bekerwinst op AJAX (0-1). En mijn laatste seizoen waarin wij ons plaatsen voor de kampioenspoule en we in de bekerfinale stonden tegen PSV. Noordam is sinds de zomer fulltime profvoetballer. Tijdens mijn ADO-periode werkte ik nog 30 uur per week als sport- en bewegingsactiviteiten met oudere mensen. Dat was echt superleuk om te doen ook al koste dat veel energie, aan de andere kant kreeg ik daar juist ook weer veel energie van. Nu kan ik mij elke dag volledig op het voetbal te focussen en dat is echt supergaaf. Elke dag ben ik rond negen uur op De Toekomst en trainen we dan vaak en lang. Daar moest mijn lichaam wel even aan wennen. Krachttraining doen we nu bijna elke dag op de club en dat was bij ADO wel anders. Bij ADO begonnen we altijd pas om vijf uur met trainen, omdat we toen ernaast allemaal moesten werken. “De gesprekken bij Ajax met technisch manager Daphne Koster en met trainer Danny Schenkel verliepen goed. Alle plannen met het elftal werden netjes uitgelegd en ook juist waarom zij mij graag wilden hebben.” Voor Noordam was er twee jaar geleden ook al verregaande Amsterdamse interesse. “Toen had ik het gevoel dat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Ik kwam ook uit een vervelende periode door een gebroken middenvoetsbeentje en kon toen maanden niet voetballen. Met 0-1 binnenkomen bij AJAX zag ik toen niet zitten. Ik ben hartstikke blij dat ik de stap naar Ajax gemaakt hebt. Ik wil heel graag kijken waar mijn plafond ligt en dan komt Ajax precies op het juiste moment. Doelstelling voor dit seizoen is kampioen worden en de beker pakken. AJAX is een topploeg en die moet in mijn ogen elk jaar voor de prijzen spelen. Oranje zou een mooie vervolg stap zijn. Maar daar ben ik nu helemaal niet mee bezig. Wat ook leuk is om te zien en te horen is dat elke Westlandse club nu een damesafdeling heeft. Dat meisjes nu voetballen in de pauze op het schoolplein is een goede ontwikkeling. Dat was in mijn tijd op basisschool de Hoeksteen in Honselersdijk niet het geval.

Voor meer informatie over Westlandia, klik hier.
Meer artikelen lezen over Westlandia, klik hier.

6 september 1922 zal voor altijd een gedenkwaardige dag in de geschiedenis van voetbalvereniging Naaldwijk blijven. Dit was namelijk dé dag van de oprichting van VV Naaldwijk. De club wordt gezien als het kleine broertje van Westlandia en dat vinden de “Witkielen” helemaal niet erg. In totaal werd de club zestien keer kampioen bij zowel de zondag als zaterdagafdeling.

Naaldwijk – De belangstelling voor het voetbal honderd jaar geleden was in Naaldwijk groot. Er was al eerder een voetbalvereniging in Naaldwijk actief namelijk de Naaldwijkse Voetbal Vereniging. Deze club ging na enkele jaren ter ziele door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914. Een aantal inwoners van Naaldwijk beoefende later voetbal bij VV Maasdijk, die in maart 1921 opgericht werd. Het ideaal van deze Naaldwijkers bleef een vereniging in de eigen dorpskern. Om dit te kunnen verwezenlijken zouden er heel wat moeilijkheden uit de weg geruimd moeten worden. Allereerst moest er een terrein gevonden worden waarop kon worden gevoetbald. Na vele avonden onderhandelen, werd met Scholtes een overeenkomst gesloten. Voor een bedrag van vijftig gulden per drie maanden kreeg men de beschikking over een terrein aan de Hoge Bomen. Op 6 september 1922 vond een eerste bijeenkomst plaats met enkele oud-leden van N.V.V. Aan het einde van de avond begonnen de plannen vaste vormen te krijgen en een week later werden enkele personen aangesteld die zich voorlopig met de leiding zouden belasten. Als naam werd voetbalvereniging Naaldwijk aangenomen en er werden enkele reglementen opgesteld, die nader uitgewerkt zouden worden. Op de algemene vergadering van 16 mei 1923 werden de reglementen definitief vastgesteld. Al vrij snel kon de eerste wedstrijd gespeeld worden. Deze eerste wedstrijd was tegen Maas uit Maassluis en werd met 1-1 gelijkgespeeld. Door de vele successen in de beginjaren van VV Naaldwijk duurde het slechts drie jaar totdat men naar de grote bond kon promoveren. In het seizoen 1925/26 werd er voor het eerst in bondsverband gevoetbald. VV Naaldwijk bleek al snel succesvol. Als nieuwkomer bezette het team van Naaldwijk na afloop van de competitie de derde plaats. Alleen het Goudse ONA en VDL uit Maassluis moesten de “Witkielen” voor laten gaan.

Opkomst van de zaterdagafdeling

In het Westland werd door verschillende verenigingen, vaak uit geloofsovertuiging, op de zaterdagmiddag gevoetbald. Zo waren er ook wel wat Naaldwijkers die het zagen zitten om deze dag te benutten voor het trappen tegen een bal. Na wat gesprekken met het bestuur van VV Naaldwijk kon met terecht op een veld aan de Geestweg. Speelde men in eerste instantie nog alleen vriendschappelijke wedstrijden, in het seizoen 1932/1933 debuteerde Naaldwijk-zaterdag in competitieverband. Het verschil met de zondagtak bleek duidelijk. Op zondag was het voetbal beter, er werden dan ook veel meer prestaties verwacht. Natuurlijk wilde de zaterdag-voetballers ook presteren, maar het ging er allemaal toen veel gemoedelijker aan toe. In het eerste seizoen werden er drie punten behaald. Het voetbal op zaterdag ging duidelijk ook in Naaldwijk leven. Totdat de crisisjaren aanbraken, want toen was het over met het voetballen op zaterdagmiddag. Naaldwijk kon geen elftal meer op de been brengen. Het zaterdagvoetbal was toen een kort leven beschoren. De crisisjaren en de Tweede Wereldoorlog drongen de gedachte aan voetbal op zaterdag al snel naar de achtergrond. In 1946 werd voor de tweede maal het initiatief genomen tot de oprichting van een zaterdagafdeling. Na de oorlog bleek er toch weer een behoefte aan zaterdagvoetbal in Naaldwijk. Was de start nogal sober met slechts een enkel team ingeschreven voor de competitie. Een aantal jaren na de oprichting had men al elf teams die op zaterdagmiddag actief waren. Het zaterdagvoetbal had in korte tijd een grote vlucht genomen in vergelijking met de kortstondige periode van voor de oorlogsjaren. Grote successen werden er in die eerste jaren nog niet behaald. Het eerste beperkte zich tot een plaats in het midden van de competitieladder. Maar de zaterdagvoetballers van VV Naaldwijk zouden in latere jaren nog van zich doen laten spreken. In goede en in slechte tijden, want ook Naaldwijk-zaterdag kende zijn ups en downs door de jaren heen. Door de inspanning van velen is het zaterdagvoetbal tegenwoordig niet meer weg te denken bij de VV Naaldwijk.

lichterlaaie

Met de hernieuwde start van de zaterdagafdeling werd nog een belangrijke stap gezet. Het aantal jeugdigen dat wilde gaan voetballen nam snel toe. Snel werd gestart met de jeugdafdeling. Voor het voetballen in competitieverband moest ook de jeugd verre reizen ondernemen. Of het nu in Wassenaar, Den Haag, Delft of het Westland was, het vervoermiddel was altijd de fiets. Het eerste elftal van de zaterdagafdeling behaalde in het seizoen 1950/1951 haar kampioenschap binnen in het nog korte bestaan. Zelfs de lagere elftallen hadden dit succes nog niet kunnen behalen, zodat dit team als eerste zaterdagkampioen in de boeken staat vermeld. In 1952/1953 was het weer feest want Naaldwijk zondag pakte in de vierde klasse van de KNVB het kampioenschap mee en mocht proberen om via promotiewedstrijden de derde klasse te bereiken. Op 11 januari 1978 kreeg VV Naaldwijk te maken met een van de grootste dieptepunten in haar historie. Het clubhuis van de vereniging stond in lichterlaaie. Jaren 80 speelde de zaterdagafdeling voornamelijk in de vierde klasse. Begin jaren 90 speelde het voornamelijk met eigen jongens in de tweede klasse. Het jubileumjaar 1997 was nou niet bepaald het succesvolste uit de historie. De club bestond dat jaar 75 jaar, maar beide standaardteams werden geconfronteerd met degradatie. Het zondag team van de 4e klasse naar de 5e klasse en de zaterdag degradeerde van de 2e klasse naar de 3e klasse. De zondag afdeling ging jaren heen en weer tussen vierde en vijfde klasse. Door dat het niveau op de zondag snel achteruitging is 2012 besloten te stoppen met voetballen op zondag. Vanaf 1926 tot te met 2012 werd de zondagtak tien keer kampioen. De zaterdagafdeling opgericht in 1968 werd tot nu toe zes keer kampioen en komt nu uit in de 3e klasse.

Klik hier voor meer artikelen over VV Naaldwijk
Klik hier voor meer informatie over VV Naaldwijk