Home Blog Pagina 675

Natalino Storelli ziet Prinsenland grote stappen maken

DINTELOORD – Het seizoen van Prinsenland verloopt tot op heden naar volle tevredenheid, zéker trainer Natalino Storelli ziet zijn ploeg grote stappen maken. Het laatste volledige seizoen eindigde de derdeklasser als derde mét een periodetitel op zak. De twee afgebroken seizoenen leverden slechts een achtste en zevende plek op. Nu ziet hij zijn team bovenaan terug in de 3e Klasse B van het zaterdagvoetbal.

dakraam_251134

“Toch vind ik het nog te vroeg om te hard van stapel te lopen. We hebben nog een lange weg te gaan, maar dat we op de goede weg zijn dat is me wel duidelijk. De sfeer in de groep is goed, er wordt goed gevoetbald, de supporters kunnen zich identificeren met het elftal dat er staat én er komen jonge talenten aan.”

De Roosendaalse trainer geniet dan ook volop van het spel van zijn ploeg en is lovend over de mentaliteit en instelling van zijn spelersgroep. “Tijdens de coronaperiode hebben we met een hele grote groep jongens constant doorgetraind waar mogelijk. De trainingsopkomst was enorm hoog en dat zegt ook iets over de volwassenheid. Daarnaast hebben we hier prima jeugd en een goed beleid gericht op de toekomst. Daar kan ik me prima in vinden en die uitdaging daar maak ik graag als trainer onderdeel van uit.”

De selectie bestaat volgens Storelli uit een prima mix van ervaren spelers en talent. Bovendien ook met een goede balans qua leeftijden. “En in de lagere elftallen spelen ook nog een aantal ervaren oud-selectiespelers die, als de nood aan de man komt, de bereidheid hebben om ons te helpen. Daarvan hebben we door de vele blessuregevallen die we hadden ook al geregeld gebruik gemaakt. En dat is voor mij als trainer, maar ook voor het elftal, geweldig om op terug te kunnen vallen. Die bereidheid zegt ook veel over de sfeer binnen de club en dat vind ik prachtig.”

Met zijn selectie heeft de Roosendaler vooraf ook een duidelijk doel besproken. Een plaats bij de top drie, een periodetitel én dus meestrijden voor promotie naar de tweede klasse. “Dat is wel de insteek. We willen met Prinsenland graag op een verantwoorde manier, maar ook geleidelijk toegroeien naar een hoger niveau. De jeugd draait goed, de O23 traint met het eerste mee en daarvan maken ook jongens nu al geregeld minuten tijdens competitieduels. Dus wat dat betreft ziet het toekomstplaatje er hier goed uit. Nu is het aan ons als selectie om ervoor te zorgen dat we de doelstelling ook proberen te realiseren.”

Of er voor Storelli nog een vierde seizoen bij Prinsenland gaat volgen, daarop wil hij nog niet vooruit lopen. Maar dat hij zich op zijn plek voelt op Sportpark Molenkreek, zoveel is duidelijk. “De resultaten zijn goed, we spelen goed voetbal, de trainingsopkomst én beleving zijn goed, de chemie met de spelers is goed én er is een prima sfeer. Zowel in de kleedkamer als binnen de club. Dus alle elementen zijn aanwezig. Ik geniet zowel op als naast het veld dus wie weet. Het is mooi om de club en de spelersgroep te laten groeien en daarin als trainer een bijdrage te kunnen leveren in elk geval.”

Hij merkt bovendien ook dat de binding met de supporters steeds meer groeiende is, mede ook door het inpassen van eigen jeugd bijvoorbeeld. “Die visie heeft de club zeker. Proberen om vanuit eigen geledingen zoveel mogelijk jongens te laten doorstromen. En dan daar waar nodig aangevuld met jongens van buitenaf die ook bij de groep én de club passen. Tot op heden gaat dat proces steeds beter en dat zie je terug. De spelersgroep verdient wat mij betreft wel het grootste compliment. De instelling om elke training en wedstrijd beter te willen worden, hoe ze elkaar helpen én coachen daarin. Dat is misschien nog wel de allergrootste winst. Of dat dit seizoen ook tot promotie gaat leiden, dat zal aan het eind de rit moeten blijken. We liggen in elk geval prima op koers.”

Klik hier voor meer informatie over Prinsenland.
Klik hier voor meer artikelen over Prinsenland.

Jurik Zimmerman zowel op als naast het veld verdienstelijk bij Halsteren

HALSTEREN – ‘Blijven geloven in jezelf en nooit genoegen nemen met minder dan het maximaal haalbare’. Dat is wat Jurik Zimmerman, huidig speler bij hoofdklasser RKSV Halsteren, zich al voorhoudt sinds hij begon als aanvaller in de vierde klasse. ‘En dat houd ik ook altijd weer mijn eigen spelers voor in de jeugd hier.’

dakraam_251134

Want inmiddels is de Bredanaar, die in 2016 koos voor een avontuur bij de ambitieuze hoofdklasser, ook actief als jeugdtrainer bij JO17. Daarvoor stond hij ook al twee seizoenen bij de JO15 als eindverantwoordelijke voor de groep. “Het is gewoon heerlijk om met jeugd te werken en te proberen hen door te ontwikkelen als speler en ervoor te zorgen dat ze een betere voetballer worden. Als ik zie hoeveel progressie ze al hebben gemaakt sinds het begin van de voorbereiding tot nu, dan kan ik daar echt van genieten. Bovendien heb ik veel van deze jongens ook in de JO15 onder mijn hoede gehad. En dan zie je dat ze écht enorm stappen maken in hun ontwikkeling, individueel én als team.”

Bovendien is Zimmerman, die ook als speler actief was bij onder meer WDS, TVC, Baronie en Nuenen, niet de enige selectiespeler die binnen de jeugd van de Brabantse club werkzaam is. “Dat klopt inderdaad want mijn ploeggenoot Fouad Idabdelhay is trainer van de JO19 en samen proberen we dus al die jonge gasten op te leiden en klaar te stomen richting de senioren. Inmiddels trainen er ook wat spelers van de JO19 regelmatig mee om alvast te wennen aan het seniorenvoetbal. Dat is natuurlijk mooi want Halsteren heeft een prima visie en wil op termijn de stap vanuit de jeugd naar de senioren verkleinen, zodat er meer jongens het eerste elftal zouden kunnen bereiken. De samenwerking met de zaterdag1, dat als derdeklasser een prima tussenstap kan zijn tussen jeugd en zondag1, is daarbij ook goed en belangrijk.”

En waar de aanvaller geniet van het werken met de jeugd, daar is hij ook wel te spreken over zijn rol binnen de selectie van hoofdtrainer Erwin de Nijs. De ploeg doet bovenin mee, maar zal wekelijks ook top moeten zijn om uiteindelijk het ultieme resultaat te bereiken wat ze met z’n allen omcirkeld hebben: de Derde Divisie bereiken. “Dat wordt wel een keertje tijd. Want sinds ik hier in 2016 ben gekomen zijn we er een aantal keren dichtbij geweest. Toch is het tot op heden nog niet gelukt en dat is balen natuurlijk. We hebben nu ook een prima selectie die deze stap ook zou moeten kunnen maken. Ik speel hier nu inmiddels zeven seizoenen en als speler ben ik hier ook enorm gegroeid. In de manier van spelen, maar ook qua ervaring. Ik ben wel tevreden over de inbreng ook dit seizoen, al moet je altijd kritisch blijven en jezelf willen verbeteren. Elke training en elke wedstrijd proberen om het maximale te geven en eruit te halen. Dat gaat de ene wedstrijd beter dan de andere, al moet je altijd blijven geloven in wát je kan.”

Dat houdt de bijna dertigjarige rechterspits nog altijd voor en heeft hem dus gebracht vanuit de vierde klasse tot een hoofdklassespeler. En dat houdt hij ook altijd zijn spelersgroep voor. “Het is een principe wat ik erg belangrijk vind. Zowel als speler, maar ook als trainer. Ik wil de jongens meegeven wat ik van mijn trainers heb geleerd en wat ik heb ervaren door de jaren heen als speler. Als je écht geloof hebt in jezelf dan kan je altijd stappen maken. Die drive moet je hebben wil je als speler beter worden én zo hoog mogelijk spelen. Die drang heb ik nu nog altijd, want ik heb het gevoel dat er nog een stapje meer inzit. Hopelijk dat we die sprong dit seizoen als spelersgroep eindelijk kunnen gaan maken. Na jaren van ‘net niet’, zou dat wel heel mooi zijn als het ons nu wel lukt.”

Meer informatie over Halsteren? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Halsteren.

Damesvoetbal zit bij Steenbergen behoorlijk in de lift aldus Joost van der Ree

STEENBERGEN – Dat sinds de successen van de Oranjeleeuwinnen bij veel clubs het dames- en meidenvoetbal in de lift zit, dat is geen verrassing meer. Zo ook bij vierdeklasser Steenbergen, waar inmiddels in verschillende geledingen binnen de club dames- en meiden actief zijn, tot tevredenheid van Joost van der Ree, coördinator damesvoetbal bij de Steenbergse voetbalclub.

dakraam_251134

“We zijn inmiddels alweer bezig aan het zevende seizoen met ons eerste damesteam, wat momenteel door onze overstap als vereniging naar het zaterdagvoetbal uitkomt in de vijfde klasse. Daarin zijn we eigenlijk een maatje te groot voor de tegenstanders en met dat team hebben we ook maar één doel en dat is promotie”, aldus Van der Ree die naast coördinator damesvoetbal ook nog keeper is bij het eerste elftal.

“Een aantal jaren geleden was ik ook nog actief betrokken bij ons damesteam, maar door de combinatie van zelf voetballen en een drukke baan ben ik daarmee gestopt. Wel vind ik het leuk om als coördinator mijn steentje bij te kunnen dragen en ervoor te zorgen dat het op het vlak van damesvoetbal binnen de club goed draait. Dat doen we door met ze in gesprek te gaan, hun inbreng serieus te nemen en ze ook op een actieve manier te betrekken bij de club door ze ook in te schakelen bij activiteiten en festiviteiten, zodat ze een duidelijke binding krijgen met de club. En dat loopt meer dan goed moet ik zeggen.”

Het is een wijze les die is geleerd vanuit het verleden, want in de beginjaren van ons huidige damesteam was die binding een stuk minder. Daarop hebben we ingespeeld en hebben we getracht om te voorkomen dat daardoor eventueel dames of meiden zouden afhaken. “Dat wilden we nu koste wat kost voorkomen en daar investeren we ook in. Door individuele gesprekken met speelsters en ook te kijken naar hun visie en ideeën. Daar probeer ik dan mijn voordeel mee te doen en op in te spelen daar waar mogelijk.”

Dat heeft inmiddels geresulteerd in een aanwas nieuwe dames en meiden, die momenteel op verschillende manieren onder de vlag van Steenbergen actief zijn. “We hebben sinds eind 2019 een groep enthousiaste dames die spelen in de 30+ competitie. Een groot deel van deze groep vertegenwoordigde het blauwwit in het verleden ook al en zijn dus nu opnieuw actief. Erg leuk natuurlijk voor ons als vereniging. En daarnaast heeft een deel van de speelsters die in Dames1 voetballen zich ingeschreven voor een competitie in de zaal. Zij zullen elke vrijdagavond competitie gaan spelen in sporthal ’t Cromwiel hier in Steenbergen.”

Maar wat ook een goede ontwikkeling is, mede voor de continuïteit van het damesvoetbal bij Steenbergen, dat is de vorming van een tweede damesteam. “Die meiden zijn in de zomer van dit jaar bij ons op gesprek gekomen, want zij wilden graag met elkaar in verenigingsverband samen voetballen. Die kans hebben wij ze geboden en dat is momenteel ons dames2. Ze trainen op donderdagen, gecombineerd met ons eerste en spelen ook op zaterdagen competitie. De nieuwe groep meiden zitten allemaal in de leeftijdscategorie van zestien tot negentien jaar. Eigenlijk nog jeugd dus, maar toch hebben we besloten ze bij de senioren in te schrijven. Enerzijds om ze te doen wennen aan de weerstand van het damesvoetbal, anderzijds ook omdat ze wellicht een aanvulling kunnen zijn op termijn voor ons eerste team. Dus op het vlak van damesvoetbal mogen we zeker stellen, dat het bij Steenbergen aardig in de lift zit en daar zijn we als vereniging best trots op.”

Klik hier voor meer informatie over VV Steenbergen.
Lees hier meer artikelen over VV Steenbergen.

Corné Moerland al meer dan decennium elftalleider bij SC Stavenisse

STAVENISSE – Een geintje in de kroeg, zo ontstond bij Corné Moerland zijn rol als vrijwilliger bij zijn club SC Stavenisse. Op zijn achtentwintigste noopte een voetblessure hem om te stoppen met voetballen, maar verloren voor de vierdeklasser ging hij dus allerminst. Op dit moment is Moerland alweer méér dan tien jaar de elftalleider bij het eerste elftal.

dakraam_251134

“Een vriend van me die riep in de kroeg een keertje dat hij elftalleider ging worden bij het eerste team. Ik zei toen ‘dan word ik wel vlagger!’. En dat heb ik vervolgens drie seizoenen gedaan. Toen die vriend van me vertrok heb ik zijn rol overgenomen en dat doe ik dus nu nog altijd. Het is ook gewoon gaaf om te doen en op die manier bij de groep betrokken te blijven en een rol als vrijwilliger te vervullen. Bij elke vereniging zijn alle handjes welkom en zéker bij kleine clubs zoals wij er ook eentje zijn. Daarom vind ik het ook leuk om mij bijdrage te kunnen leveren aan een stukje leefbaarheid.”

Hoewel Moerland als elftalleider dichtbij de groep staat en dus ook een soort vertrouwenspersoon is voor zowel spelers als technische staf, daar zal hij zich nimmer met het technische stuk bemoeien. “Daar blijf ik vanaf, dat is aan de trainer. Natuurlijk heb ik een mening over voetbal en als men er naar vraagt dat zal ik die ook geven, maar ik ga met niet met opstellingen bemoeien, dat is totaal niet mijn taak over verantwoordelijkheid.”

Nu Stavenisse onderaan staat in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal is er wel teleurstelling over het sportieve, maar volgens Moerland nog zeker geen paniek. “Het is jammer dat het nog niet is gelukt om wedstrijden te winnen, maar we wisten dat het moeilijk zou worden. Enkele ervaren jongens zijn vertrokken, zoal Rudy Ridderhof bijvoorbeeld naar Wolfaartsdijk, en dat wreekt zich bij ons wel. De selectie was al niet breed en als er dan ook nog weggaan wordt de spoeling alleen maar dunner, zowel in aantal als in ervaring en kwaliteit. Dat zie je dan ook terug tijdens wedstrijden.”

Toch hoopt de clubman, hij loopt er immers al rond sinds zijn zesde, dat de komende jaren Stavenisse fier overeind blijft. “We hebben een vrij jonge groep, dus kunnen in principe nog wel jaren vooruit, alleen qua jeugd zie je het minder worden en moet je hopen het zo lang mogelijk als zelfstandige club uit te zingen. En dat er wellicht jongens terugkeren op het oude nest zoals Perry Potappel. Voor ons erg waardevol en hopelijk gaan andere oud-Stavenissenaren zijn voorbeeld volgen in de nabije toekomst.”

Klik hier voor meer informatie over Stavenisse.
Klik hier voor meer artikelen over Stavenisse.

Samenwerking met ondernemers en Curio werpt zijn vruchten af

Het onderwijs dat bij Curio sport en bewegen wordt aangeboden wordt mede vormgegeven door de partners uit het werkveld. Hierdoor wordt de opleiding contextrijk en sluit de opleiding naadloos aan op het werkveld.

Met 500 studenten in Breda en Roosendaal geeft dit een enorme impuls in het werkveld van sport en bewegen. De olievlek is goed zichtbaar in en om Breda en Roosendaal. Maar de spetters van deze olievlek gaan verder richting Zeeland, randstad en zelfs over de landgrens!!

Curio

Studenten van de opleidingen Curio sport en bewegen oriënteren zich gedurende de opleiding bij bedrijven en organisaties op hun eventuele toekomst.

Maar de partners uit het werkveld verzorgen ook workshops en presentaties in het onderwijs om de studenten voor te lichten. Waardoor de studenten het “echte” verhaal vanuit de praktijk krijgen te horen. Profielstudenten doen de beroepspraktijk vorming (stage) in de richting van de gekozen specialisatie. Hierdoor ervaren de studenten de werkzaamheden in de context en worden ze begeleidt door professionals uit het werkveld.

In samenwerking met het Sportleerbedrijf Breda wordt er gezorgd voor de juiste matches tussen het werkveld en de studenten uit Breda en Roosendaal.

Door deze intensieve samenwerking met de partners wordt er ingespeeld op de ontwikkelingen in de branche. Maar de persoonlijke ontwikkeling van de studenten van sport en bewegen staat ook centraal. De juiste begeleiding vanuit onderwijs en werkveld zorgt dat de student zich optimaal kan ontwikkelen. Het werkveld van sport en bewegen wordt steeds groter. Zeker richting de sportmedische kant. De vraag naar een gezonde en vitale samenleving wordt steeds groter.

Hierdoor zal deze intensieve samenwerking tussen onderwijs en werkveld steeds belangrijker worden om zo de professionals van de toekomst op te blijven leiden. Samen met het Sportleerbedrijf Breda zal Curio proactief de samenwerking met de bestaande partners blijven onderhouden en nieuwe samenwerkingen aangaan.

Curio biedt de volledige niveau 3 en 4 opleidingen sport en bewegen aan in Roosendaal en Breda. Voor talenten en topsporters heeft Curio het Johan Cruyff college in Roosendaal..

Voor meer artikelen over Curio, klik hier.
Voor meer informatie over Curio, klik hier.

ZW Sport overgenomen door Koornneef

Het Westlandse bedrijf Koornneef uit ‘s-Gravenzande heeft per 1 september jongsleden, ZW Sports uit Wateringen overgenomen. Voormalige eigenaar Frans Meurs blijft wel betrokken binnen de organisatie. Koornneef vergroot daarmee haar sportassortiment. Koornneef is vooral binnen het Westland bekend als leverancier van relatiegeschenken, bedrijfskleding en kerstpakketten. Sportkleding was al onderdeel van het assortiment, maar met de overname van ZW Sports zijn nu twee extra merken – Erima en Jako – opgenomen in het aanbod. De voormalig eigenaar Frans Meurs verkoopt de merken nu onder de vlag van Koornneef.

ZWSports_251098

‘s-Gravenzande – Voor Koornneef betekent de overname 25 jaar extra kennis en ervaring in sportkle-ding. Directeur Hans Koornneef: “We breiden ons bestaande sportassortiment uit en kunnen nog meer clubs, teams en organisaties helpen met hun sportkleding en materialen. Niet onbelangrijk is dat ZW Sports clubs kan voorzien van het op maat maken van sportkleding in bijna alle takken van sport. Het is extra fijn dat Frans betrokken blijft, hij heeft dezelfde werkwijze en waarden als Koornneef.” Frans Meurs is blij in Koorneef een opvolger gevonden te hebben en uiteindelijk zelf zijn werkzaamhe-den af te kunnen bouwen. Meurs blijf voorlopig nog wel actief om het klantenbestand van sportvere-nigingen en organisaties te blijven helpen en uit te breiden. De naam ZW Sports zal blijven bestaan. In het kantoor in ’s-Gravenzande is 220 m2 showroom beschikbaar is. Koornneef: “Mensen kunnen hier komen passen, kleding laten bedrukken of een bestelsysteem op laten zetten. Op deze manier kunnen we de juiste kleding leveren voor bedrijfsuitjes, evenementen, sportdagen, sponsoring van een team of een toernooi. Als de details kloppen straal je als bedrijf professionaliteit uit, zodat je de erkenning krijgt die je verdient. We gaan daarom graag met mensen om tafel en kunnen je alle producten laten zien in onze eigen showroom. We doen wat we zeggen en zorgen dat jouw bestelling goed geregeld wordt. Zonder fratsen. Westlandse mentaliteit noemen we dat.’’

Meer informatie over ZW Sports, klik hier.

SV Honselersdijk is echt een fantastische dorpsclub aldus Michel van Giesen

Michel van Giesen is met zijn 31 jaar al ruim dertien jaar een vaste waarde bij SV Honselersdijk. Eind oktober speelde hij zijn 250ste wedstrijd in het eerste elftal. ,,In het dagelijks leven ben ik werkzaam op kantoor bij Looye. Looye is een bedrijf wat al jaren smaakvolle tomaten kweekt in Naaldwijk en Burgerveen. Ik speel mijn hele leven al op Sportpark de Strijphorst en dat gaat ook nooit veranderen. Ik ben begonnen als spits. Scoren is leuk, maar als verdediger voel ik mij toch op mijn best. Ik ben kopsterk, maar dat mag ook wel met mijn lengte. Daarnaast heb ik een goed schot in mijn rechterbeen.’’

ZWSports_251098

Hoe belangrijk is voetbal voor jou?

Honselersdijk – ,,Ik ben op mijn zesde op voetbal gegaan. Eerder kon toen nog niet. Aangezien mijn broer wel al op voetbal zat voetbalde ik wel met hem op jongere leeftijd. Ook voetbalde ik al op jonge leeftijd bij mijn opa en oma. Mijn opa was toen nog trainer en had altijd wel ergens een paar voetballen liggen. Ook als we met de auto ergens heen gingen lagen er al standaard een aantal voetballen in de auto die we dan mee naar buiten namen. Als ik zelf niet voetbal, kijk ik graag naar voetbal, dus je kunt wel zeggen dat het een grote hobby van mij is. Ik vind het ook een uitlaatklep, even lekker alles van je afspelen. Het is een sport waar veel dingen samenkomen. Gezelligheid, teambuilding, fysieke belasting, uithoudingsvermogen, competitiviteit etc. Dit is waarom voetbal voor mij belangrijk is.’’

Van welke voetbaltrainer heb jij het meest geleerd?

,,Van elke trainer heb ik wel iets geleerd. Met de komst van Piet Boon, Frank van Zijl en Sjaak Brunt zijn er wel de meeste veranderingen in de zin van spelopvattingen, balbehandeling, tactische situaties en intensiteit van de trainingen. Van deze veranderingen heb ik het meeste geleerd. Naarmate je ouder wordt, worden ook andere dingen belangrijk waar een trainer voor is. Zelfvertrouwen geven en je optimaal laten presteren. Hoe je in je hoofd denkt over het spelletje en hoe je tactisch je tegenstander het best kunt bestrijden.’’

Wat zijn je mooiste ervaringen als voetballer tot nu?

,,Dat zijn er drie. De eerste was vijf jaar geleden, de promotiewedstrijd naar de tweede klasse tegen KMD met sv Honselersdijk. Vijf geleden speelden wij een vriendschappelijke wedstrijd tegen Feyenoord (0-8). Ik speelde de eerste helft tegen Lex Immers en de tweede helft tegen Mitchell te Vrede. Super gaaf was de beslissende wedstrijd tegen Sparta amateurs waar wij 6-1 van wonnen en zo promoveerde naar de eerste klasse.’’

Dorpsclub Honselersdijk heeft het al drie jaar moeilijk in de 1e klasse. Wanneer is voor jullie het seizoen geslaagd?

,,Het eerste jaar verliep eigenlijk boven verwachting We hadden het in de beginfase moeilijk. Het was wel aanpassen aan het hogere niveau. Als nieuwkomer in de eerste klasse was het een geslaagd seizoen met een vierde plaats. Op de laatste speeldag van de competitie behaalde wij de derde periode voor de nacompetitie voor de hoofdklasse wat boven verwachting was. De daaropvolgende jaren waren inderdaad wel lastiger. We waren wisselvalliger en konden niet elke wedstrijd hetzelfde niveau en energie in de wedstrijd leggen. Ook waren het rare seizoenen waarbij wij de competitie niet konden afmaken en al snel onderbroken werd. In de voorbereiding op dit seizoen hebben we aanvallend voetbal laten zien met veel doelpunten en vaak met mooi voetbal. Ik hoop dat we dit verder kunnen doortrekken in de competitie en bij de eerste zeven kunnen eindigen en nog verder kunnen verrassen. Dan is naar mijn idee het seizoen geslaagd.’’

Honselersdijk is een club die het van eigen jongens moet hebben. Jij bent met je 31e één van de oudere spelers, hoelang wil je nog doorgaan?

,,Ja, ik behoor nu nog meer tot de oudere spelers. Dit komt ook omdat de spelersgroep afgelopen jaren verjongd is. Er zitten spelers van 17 en 18 jaar bij wat voor de club een mooi gegeven is voor de toekomst. Ik weet nog niet wanneer ik zal gaan stoppen. Ik kijk uit naar een goed seizoen.’’

Wat zou je nog kwijt willen over het voetbal bij sv Honselersdijk?

,,SV Honselersdijk is echt een fantastische dorpsclub. Dit is nu mijn 25ste jaar bij de club en het bevalt me nog steeds. We hebben een jonge frisse ploeg met jongens veelal opgeleid in eigen jeugd, die alleen nog maar kunnen groeien. De club zelf is sinds een aantal jaren zeker ambitieuzer geworden, met de intreding van de Club van Honsel. Die betekent veel voor de vereniging, zowel voor de selectie als voor de jeugd. We hebben een prachtige accommodatie, veel vrijwilligers die de club draaiende houden, een goede voorzitter en natuurlijk de trouwe supporters.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Honselersdijk.
Klik hier voor meer informatie over SV Honselersdijk.

Angelo Zwirs is begonnen aan zijn tweede seizoen bij zijn geliefde club Quintus

Heulenaar Angelo Zwirs is begonnen aan zijn tweede seizoen bij zijn geliefde club Quintus. De vaste kracht van het Westlands elftal gaat de uitdaging aan om samen met zijn vrienden Quintus richting de derde klasse te loodsen. Stiekem wordt er wel eens gedroomd over de tweede klasse.

ZWSports_251098

Kwintsheul – Dat docent lichamelijke oefening op het ISW te Poeldijk Angelo Zwirs vorige seizoen op 24-jarige leeftijd alweer terug keerde bij Quintus, werd door vele voetballiefhebbers als een grote verrassing gezien. Corona gooide vorige seizoen na vier wedstrijden al een streep door zijn droom. ,,Op mijn 16e speelde ik al in het eerste elftal van Quintus. Ik was toen al met gezonde voeding en veel met mijn lichaam bezig. Promoveren lukte toen niet. Dit kwam mede omdat de selectie toen niet goed genoeg was en de meeste niet serieus genoeg waren. Bij het Westlands elftal kwam ik erachter dat ik het niveau aankon. Toen ben ik vervolgens gaan nadenken wat ik graag als voetballer wil gaan bereiken. Honselersdijk benaderde mij op het juiste moment en ik heb daar drie mooie jaren gehad. De selectie was talentvol en we waren veel met voetbal bezig.’’ Op de Strijphorst bleek Zwirs een goed koppel te vormen met Tom van Veen, het aanvallende paradepaardje van Honselersdijk waar elke club bang voor was. ,,Het hoogtepunt was gelijk in mijn eerste jaar: promoveren naar de eerste klasse onder leiding van Piet Boon. Het eerste jaar in de eerste klasse werden we knap vierde en mochten we zelfs een promotiewedstrijd spelen tegen Sliedrecht. We kwamen van een koude kermis thuis en kregen met duidelijk cijfers klop: 4-1. Het seizoen daarop stonden we bijna onderaan en mochten we dankzij corona het seizoen daarop weer starten in de eerste klasse. Dat ik ooit een keer terug zou gaan naar mijn ouwe cluppie Quintus stond wel vast. Het was een moeilijke beslissing. Ik had het fantastisch naar mijn zin bij sv Honselersdijk. Ik heb daar nieuwe vriendschappen opgebouwd bij een fijne club.’’

 Geld

FC ‘s-Gravenzande en vele andere clubs uit de regio hebben nog geprobeerd mij om Zwirs om te praten. ,,Ik kon buiten de regio zelfs lekker veel geld gaan verdienen. Geld ga ik wel verdienen met hard werken. Toen mijn Honselse maten Tim van der Meer, Bryan Brabander en Dahley la Duc hadden besloten om naar Quintus te gaan begon het bij mij te kriebelen om nu al terug te gaan naar mijn Heulse vrienden en mijn cluppie waar ik van jongs af aan heb gespeeld”, gaat Zwirs verder. ,,De selectie van Quintus ken ik goed, is jong en zeer talentvol. De trainingen worden goed bezocht en elke donderdagavond is het feest bij ons in de kantine. Dat zorgt er juist voor dat de sfeer goed is en dat we elke zaterdag voor elkaar door het vuur gaan. Doelstelling is om dit seizoen te promoveren naar de derde klasse. Zelf wil ik graag met doelpunten belangrijk zijn. Ik krijg heel vaak de vraag, hoeveel doelpunten ga je maken dit seizoen? Toen ik negentien was maakte ik er 27, dus dat is nu ook mijn doel. Maar maak ik er bijvoorbeeld 15 en we worden kampioen met goed voetbal is het ook goed. Ik denk zelf dat wij met deze groep passen in de tweede klasse. Waar ik zelf over drie jaar voetbal, geen idee. Ik ben nog jong en heb ambitie, maar eerst mijn cluppie Quintus lozen naar de derde klasse.’’

Voor meer informatie over Quintus, klik hier.
Meer artikelen lezen over Quintus, klik hier.

Verzorger Johan Vogler helemaal op zijn plek bij KMD

Als spelers van amateurclubs tijdens wedstrijden geblesseerd raken is het nog vaak zo dat een natte spons ‘wonderen” verricht. Jaren geleden besloot Johan zich dan ook te bekwamen in de materie rond het behandelen en preventief voorkomen van sportblessures en is sinds 2007 de vaste verzorger van de KMD.

ZWSports_251098

Wateringen: Johan Vogler (66) woont al bijna zijn hele leven in Hoek van Holland. Voetballen werd door de dokter vanwege een voetbalknie afgeraden. Ik ben toen gaan turnen en later gaan judoën op hoog niveau. Toen we trouwden en kinderen kregen ben ik gestopt met sporten. Mijn oudste zoon heeft nog even gevoetbald bij VV Hoek van Holland, maar is vanwege zijn werk al vroeg gestopt. Mijn dochters hebben niks met voetbal. Ik heb mijn hele leven lang gewerkt bij de belastingdienst en sinds anderhalve jaar geniet ik samen met mijn vrouw van mijn pensioen. Het vak van fysiotherapie leek mij echt een leuk vak, maar ik zat goed bij de belastingdienst. Toch ben ik toen op aanraden van mijn collega’s vier jaar lang een opleiding fysiotherapie gaan volgen. Dat was een pittige opleiding maar uiteindelijk had ik wel mijn diploma gehaald. Herman van Dinten was begin 2000 trainer bij VV Hoek van Holland en vond dat er veel blessures waren in zijn selectie en vroeg aan mij of ik verzorger wilde worden. Dat heb ik vervolgens een paar jaar met plezier gedaan. Toen Herman in 2006 vertrok na KMD ben ik met hem mee gegaan. Nu, bijna vijftien jaar later, zit ik nog steeds bij KMD. Ook al moet ik eerlijk toegeven dat ik regelmatig ben gevraagd door andere clubs. Mooi voorbeeld was zondag eerste klasse GDA. Na een goed gesprek in Den Haag hoorde ik dat ze elke winterstop na Gran Canaria gingen, dat was natuurlijk niet verkeerd. Alleen heb ik het niet gedaan, omdat ze toen nog drie keer in de week gingen trainen. HVC’0 heeft ook welleens gevraagd, alleen ben ik dan bang dat ik dan geen dag meer thuis ben. KMD is echt een warme familieclub en dat past super goed bij mij. Johan geeft aan dat KMD enkele jaren geleden bewust gekozen heeft om te investeren in de verzorging van de spelers. ,,De blessurebehandelingen en preventieve behandelingen zorgden ervoor dat de ploeg in de slotfase van wedstrijden vaak conditioneel sterker was en de winst dan vaak alsnog behaald werd. Wat dat laatste betreft is het vreemd dat niet meer verenigingen richting het behandelen en voorkomen van blessures meer durven investeren in de specifieke materialen, Dat is in mijn ogen van groot belang, net als dat een verzorger het EHBO-diploma moeten bezitten.”

Martin de Mooy

Als verzorger is Johan Volger voor de, zoals hij ze noemt, jonge honden van trainer Martin de Mooy ook de man waar ze met hun problemen terecht kunnen als het eens even tegen zit,, In een groep gebeurt gedurende een seizoen natuurlijk altijd wel wat. Het niet eens zijn met een wissel of verwachten dat je in de basis zou starten zijn daarbij maar twee voorbeelden. Dan komt een speler vaak even bij mij langs en dan wordt over dat onderwerp gesproken. Hoogtepunten tijdens deze periode waren niet alleen de kampioenschappen, maar ervoor te zorgen dat de jongens na een zware blessure weer kunnen voetballen.  Mooi voorbeeld is Jesse de Waard. Jesse wilde heel graag kijken waar zijn plafond lag en ging voetballen bij Westlandia, mede door blessures werd dat geen succes. Jesse dacht aan stoppen bij Westlandia omdat hij maar niet fit wilden worden. Toen ik dat hoorde ben ik vier weken lang met hem aan de slag gegaan. Uiteindelijk was hij fit en toen Westlandia moest spelen om de prijzen kon hij zijn steentje bijdragen. Dat zijn voor een verzorger bijna nog mooiere momenten dan kampioen worden. Een klein smet tijdens mijn KMD-periode was een paar jaar geleden toen spelers van VELO niet welkom waren bij KMD. Gelukkig hebben we het uiteindelijk uitgepraat. Nog steeds ga ik drie keer per week na KMD om mijn steentje bij te dragen. Sinds een paar jaar doe ik de verzorging bij KMD samen met Aad de Lijster. Het komend seizoen zal hij met KMD in de derde klasse acteren waarvan hij vindt dat die klasse niet het plafond hoeft te zijn. ,,Ik wil natuurlijk niet als een opschepper overkomen, maar ik denk dat als we deze groep de komende jaren bij elkaar houden we zeker nog een duidelijke progressie kunnen maken. Als je alleen al kijkt wat op het gebied van voeding nog te verbeteren valt dan is daar nog veel winst te behalen. Ik merk dat spelers daar steeds bewuster mee omgaan. Een voorzichtige prognose richting het plafond van KMD qua sportieve prestaties durft Johan in eerste instantie echter niet te doen maar uiteindelijk komt hij tot een opzienbarende conclusie. ,,Als de groep bij elkaar blijft, de talentvolle A-junioren, doorgroeien en de faciliteiten op het gebied van blessurebehandelingen zo blijven zoals ze nu zijn dan zou het mij niet verbazen dat wij in de toekomst misschien wel een stabiele tweede klasse kunnen worden.”

Klik hier voor meer informatie over TSC Oosterhout
Voor meer artikelen van TSC klik hier

Tweeling René en Gert Van der Lee van VV Maasdijk willen naar de derde klasse

René en Willy van de Kerkhof, Dennis en Gerald de Nooijer, Frank en Ronald de Boer, Henrico en Jeroen Drost en Jurriën en Quinten Timber: Op het eerste gezicht lijkt een overeenkomst lastig te vinden, maar toch is er een verband. Alle tien voetballers speelden met hun tweelingbroer in een team.

ZWSports_251098

Maasdijk – De gebroeders Van de Kerkhof (PSV), De Nooijer (Sparta), De Boer (AJAX), Drost (Heerenveen) en Timber (AJAX) speelden in de voetbaltop, René en Gert (25) in de vierde klasse bij VV Maasdijk. Natuurlijk vinden ze het leuk om elke zaterdag samen in het eerste elftal te spelen. De gebroeders begonnen al op zeer jonge leeftijd met voetbal bij VV Maasdijk. ‘’Het leuke was dat we alle twee talent hadden en daardoor altijd in het hoogste jeugdelftal speelden. Was ook wel makkelijk voor mijn ouders dat ze niet hoefde te kiezen waren ze moesten gaan kijken. Op 13-jarige leeftijd werden beide gescout door Westlandia. Scout Jan van Geest kwam zelf bij ons thuis langs om te vertellen wat ze bij Westandia met ons van plan waren. Na lang twijfelen hebben we het toch gedaan. Dit was namelijk een kans om te kijken waar ons plafon lag. Vijf jaar lang hebben we met veel plezier gevoetbald in Naaldwijk en vrienden daar gemaakt. We trainden drie in de week en zaterdag een wedstrijd spelen ergens in Nederland. En dan moet je denken aan clubs zoals ADO Den Haag, Roda JC, Heerenveen en MVV. Westlandia is een club die veel tijd en geld stopt in de jeugdopleiding. Alles is top in de puntjes gereld en dan moet je denken aan goede trainers, kleding, oefenwedstrijden en traingskampen. Toen we 18 werden moesten we bij de senioren gaan voetballen. We maakten in onze ogen niet echt kans op veel minuten en hebben toen gekozen voor Maasdijk. Bij Maasdijk kregen we altijd de vraag als we langs de kant stonden te kijken wanneer komen jullie weer terug. Toen we onze ja-woorden gaven geloofden een aantal mensen het niet, die dacht vast die gaan spelen voor een andere Westlandse ploeg die spelen op een hoger niveau dan Maasdijk. Wij zaten daar helemaal niet op te wachten en wilden gewoon weer graag spelen in ons dorp met onze vrienden en de buren als supports langs de lijn. Tuurlijk was het voor ons ook wel even schalken door nu opeens te voetballen in de vierde klasse. De vierde klasse is zoals we nu ook alweer voor het derde jaar merken niet echt altijd leuk om te voetballen. De één week speel je ergens in Den Haag tussen de flats en win je met grote cijfers en moet je goed op je enkels passen. De andere week speel je tegen een team die spelers bij elkaar hebben gezocht om kampioen te worden.

Nieuwkomers

Wij als broers vinden het nog steeds superleuk om ons hele leven al samen te spelen. René ziet zijn broer Gert als een soort ‘mentor’ voor het team, ook al is hij niet de aanvoerder. ‘’Hij is inmiddels al redelijk ervaren en kan mij goed helpen. Gert speelt namelijk rechtsachter en ik rechtsback. We kunnen elkaar in het veld weleens de huid vol schelden, maar na de wedstrijd is dat ook wel klaar.’’ René sterke punten van Gert zijn sterk aan de bal, goed overzicht en is een speler die nooit op geeft. Gert sterke punten van René zijn; Zijn snelheid, moeilijk van de bal te krijgen en heeft een super goede voorzet. Het is wel eens jammer dat er met een goede voorzet niks wordt gedaan. Een paar jaar gelden speelde Tim Van der Voort bij ons en toen was bijna elke voorzet raak en werd Tim zelfs topscorer van het Westland. Tim speelt nu bij Westlandia en scoort nog steeds aan de lopende band. Kevin van den Berg (38) ons spits nu doet het ondanks zijn leeftijd nog steeds goed. Het zou voor de club mooi zijn als er vanuit de jeugd jongens gaan doorstromen naar het eerste elftal. Over de doelstelling voor dit seizoen zijn de broers eensgezind: VV Maasdijk moet na jaren vierde klasse snel promoveren naar de derde klasse. Gert; ‘’De selectie is intact gebleven. En met nieuwkomers Nick van Vliet van zondag Derde Divisie club Westlandia en Robin van der Ende van zaterdag Tweede Divisie club Excelsior Maassluis erbij hebben we kwaliteit erbij gekregen waren onze supporters veel van verwachten.  We hebben echt een leuk team die voor elkaar door het vuur gaan. Het gaat zeker geen makkelijk seizoen voor ons worden. De laatste seizoenen waren we zelf ingedeeld in de Rotterdamse vierde klasse en hadden we denk ik meer kans gehad om te promoveren. Zijn we compleet dan moeten we in mijn ogen nummer twee kunnen worden en anders een periodetitel pakken. René: ‘’We moeten gewoon uit die vierde klasse komen. En dan lekker gaan spelen in de Westlandse fietspoule, is ook goed voor onze bar omzet. Kampioen gaat in de ogen van de gebroeders Van de Lee Quintus uit Kwintsheul worden, omdat zij veel jongens erbij die net niet en aanmerking kwamen voor het eerste elftal van Honselersdijk. Houtwijk uit Den Haag was twee jaar lang de beste in de vierde klasse F, alleen werd de competitie twee keer door COVID-19 niet uitgespeeld. Doordat Houtwijk nog steeds speelt in de vierde klasse zijn er een paar spelers vertrokken en hebben ze daardoor een smalle selectie. Mochten we om wat voor reden dit seizoen niet promoveren, wij gaan nooit meer voor een andere club spelen dan VV Maasdijk. Wat wij zijn echte Dijkers en in onze lichaam stroom rood/zwart bloed.

Voor meer artikelen over VV Maasdijk klik hier.
Voor meer informatie over VV Maasdijk klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.