Pagina 650 – VoetbalJournaal

In gesprek met ijverige student Timo Lutters van LRC Leerdam

vv LRC

-

2 maart 2022

In gesprek met ijverige student Timo Lutters van LRC Leerdam

Een ijverige student is de achttienjarige Timo Lutters uit Leerdam wel te noemen. De jonge student komt uit voor het eerste bij LRC Leerdam. Hij blijft met een leergierige houding het veld betreden en hoopt zijn spel nog meer te kunnen verbeteren.

Zijn hele leven speelt Timo al bij zijn thuisclub, LRC Leerdam. “Ik ben begonnen op mijn vierde bij LRC. Nu, zoveel jaren later, heb ik mijn debuut gemaakt bij het eerste van LRC, dat was op mijn achttiende verjaardag”, vertelt de jonge student. Menig teams zijn al doorlopen door de Leerdammer, zoals meerdere mensen is hij begonnen in de F’jes. Hij heeft een sterke band met het spel: “Voetbal is voor mij ook een uitlaatklep, je vergeet gewoon alles om je heen en je doet wat je leuk vindt. Ik zou elke dag wel willen trainen.” Dat is een stevige kluif voor naast zijn studie. “Ik volg de MBO niveau vier opleiding Sport en Bewegen in Den Bosch”, vertelt hij. Stilzitten heeft niet echt zijn voorkeur, de opleiding vraagt dan ook om veel lichamelijke beweging. Desondanks heeft hij de energie over voor het voetbal.

Ontvangst

Je weet nooit wat je helemaal kan verwachten bij een nieuw team, je kan meestal vooral hopen op aansluiting. Voor Timo was het ontvangst eigenlijk zeer aangenaam: “Ik kan niet anders zeggen dan ontzettend lovend te zijn over de leiders van LRC één. Louis Struyk en Ab Donga hebben mij erg goed opgevangen en ondersteunen me bij alles. Ik ben hen erg dankbaar voor de mogelijkheden die ze mij geboden hebben om in het eerste te kunnen spelen.” Dat er een goede ondersteuning was blijkt wel, het is niet voor niets dat het presteren op het veld al snel kon.

Hoogtepunt en doel

“Mijn hoogtepunt binnen mijn functie is denk ik mijn goal tegen Huizen. Ik scoorde de één-twee en dus de aansluitingstreffer, helaas hebben die wedstrijd wel verloren. Ik heb dit seizoen ook gescoord tegen SVL en WNC, maar mijn goal tegen Huizen was mijn eerste goal voor het eerste van LRC”, aldus Lutters. Een mooie prestatie is het wel te noemen, helemaal gezien hij nog niet zo lang bij het team speelt. Zijn presteren en aansluiten bij de eerste klasser is dan ook duidelijk van waarde. Wel heeft hij voor zichzelf een droom voor ogen: “Mijn doel is om zo snel mogelijk een vaste basisspeler worden bij LRC. Ik heb ook zeker ambities om op een hoger niveau te gaan voetballen, maar daar ben ik op dit moment nog zeker niet mee bezig.”

Stand van zaken

Zoals bij menig voetbalverenigingen is er een wat mindere start geweest van het seizoen. “We hebben een goede voorbereiding gehad maar een mindere start in de competitie. In het begin hebben we bij een paar wedstrijden onnodig punten laten liggen, daarna zijn we beter gaan voetballen en kwamen de punten binnen. De rest van het seizoen ziet er goed uit en we hopen in de top drie te eindigen”, vertelt de achttienjarige middenvelder. Gelukkig trekt hij dit niet naar zich toe als een tegenslag, maar probeert hij er het beste uit te halen. “De verloren wedstrijden zie ik niet als een dieptepunt, daar leer je alleen maar van”, zo schrijft Timo.

Klik de link voor een recent artikel over LRC Leerdam

In gesprek met Hakan Ocaktar van Oranje Wit

sv Oranje Wit

-

1 maart 2022

0

In gesprek met Hakan Ocaktar van Oranje Wit

Hakan Ocaktar is jeugdtrainer bij Oranje Wit waar hij de MO-17 onder zijn hoede heeft. De dertigjarige is al vijf jaar bij één en het zelfden team te vinden, dit begon namelijk allemaal al bij de MO13-1. Hakan heeft zijn voetbal kunsten zelf ook nog kunnen laten zien, dit kwam echter tot een stop omdat hij zijn kuitbeen brak in 2020.

We beginnen traditioneel met het voorstellen van de geïnterviewde, in dit geval Hakan Ocaktar.” Ik ben geboren in Tilburg, woon al een tijdje in Dordrecht, getrouwd met Daniëlle, twee kinderen, zoon Elia en een dochter Noa. Ik werk als Senior sales and procurement manager bij Organto Foods in Breda. Nu zit ik in mijn vijfde jaar als trainer van de meiden.”

De op vijfjarige leeftijd begonnen Hakan vond voetballen zelf altijd leuk om te doen. “ Maar ik was een van de “net niet” spelers die nooit de top heeft bereikt, ik heb wel mijn best gedaan. Op mijn vijfde begonnen met voetballen in Tilburg bij verschillende clubs. Toen leerde ik de vrouw van mijn leven kennen en ben verhuisd naar Dordrecht, gaan voetballen bij vrienden team Oranje Wit 4.”

Dan maken we ook maar gelijk het sprongetje naar het begin van zijn trainerscarrière. Dit begon eigenlijk op een simpele manier.” Mijn dochter besloot vier jaar geleden te stoppen met turnen en te gaan voetballen, dat kon bij Oranje Wit MO13-1. Ik was er altijd bij met de trainingen en wedstrijden. De trainer van MO13-1 toen vroeg of ik hem wilde helpen als assistent trainer, dat leek mij een top idee. Ik was er toch wel altijd bij. Na ongeveer een jaar ben ik de hoofdtrainer geworden bij MO13-1. Zo is mijn carrière als trainer begonnen.”

Mooie ambities heeft de dertigjarige zeker. “Ik train dit team al sinds MO13-1. Begonnen als assistent trainer, na één seizoen hoofdtrainer geworden. Normaal gesproken schuift je team door en blijf jij als trainer achter, maar bij mij is dat niet helemaal zo gegaan. Ik ga namelijk ook mee met dit team. Mijn doel is dan ook om uiteindelijk de trainer te worden van vrouwen 1 bij Oranje Wit en het liefst al deze meiden mee te nemen waar ik nu al een tijdje mee train.” Ook hoopt Hakan dat hij snel met zijn UEFA C kan gaan beginnen zo dat hij nog meer kan leren.

Hakan begint over twee hoogtepunten die hij met zijn dames heeft meegemaakt. “Ik vind het mooi om te zien hoe we zijn gegroeid, niet alleen als team maar ook als club. Tegenwoordig hebben we zeven dames teams en we blijven groeien. Ik ben blij dat het damesvoetbal tegenwoordig ook serieus genomen wordt. Maar als ik een hoogtepunt moet kiezen, is dat het kampioenschap vorig jaar in de eerste klasse. Negen wedstrijden gespeeld, zeven gewonnen en twee gelijk. Ongeslagen kampioen! Wat hebben de meiden gestreden!”

Klik op Oranje Wit voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Hakan Ocaktar van Oranje Wit

Niet gecategoriseerd

sv Oranje Wit

-

1 maart 2022

0

Hakan Ocaktar is jeugdtrainer bij Oranje Wit waar hij de MO-17 onder zijn hoede heeft. De dertigjarige is al vijf jaar bij één en het zelfden team te vinden, dit begon namelijk allemaal al bij de MO13-1. Hakan heeft zijn voetbal kunsten zelf ook nog kunnen laten zien, dit kwam echter tot een stop omdat hij zijn kuitbeen brak in 2020.

We beginnen traditioneel met het voorstellen van de geïnterviewde, in dit geval Hakan Ocaktar.” Ik ben geboren in Tilburg, woon al een tijdje in Dordrecht, getrouwd met Daniëlle, twee kinderen, zoon Elia en een dochter Noa. Ik werk als Senior sales and procurement manager bij Organto Foods in Breda. Nu zit ik in mijn vijfde jaar als trainer van de meiden.”

De op vijfjarige leeftijd begonnen Hakan vond voetballen zelf altijd leuk om te doen. “ Maar ik was een van de “net niet” spelers die nooit de top heeft bereikt, ik heb wel mijn best gedaan. Op mijn vijfde begonnen met voetballen in Tilburg bij verschillende clubs. Toen leerde ik de vrouw van mijn leven kennen en ben verhuisd naar Dordrecht, gaan voetballen bij vrienden team Oranje Wit 4.”

Dan maken we ook maar gelijk het sprongetje naar het begin van zijn trainerscarrière. Dit begon eigenlijk op een simpele manier.” Mijn dochter besloot vier jaar geleden te stoppen met turnen en te gaan voetballen, dat kon bij Oranje Wit MO13-1. Ik was er altijd bij met de trainingen en wedstrijden. De trainer van MO13-1 toen vroeg of ik hem wilde helpen als assistent trainer, dat leek mij een top idee. Ik was er toch wel altijd bij. Na ongeveer een jaar ben ik de hoofdtrainer geworden bij MO13-1. Zo is mijn carrière als trainer begonnen.”

Mooie ambities heeft de dertigjarige zeker. “Ik train dit team al sinds MO13-1. Begonnen als assistent trainer, na één seizoen hoofdtrainer geworden. Normaal gesproken schuift je team door en blijf jij als trainer achter, maar bij mij is dat niet helemaal zo gegaan. Ik ga namelijk ook mee met dit team. Mijn doel is dan ook om uiteindelijk de trainer te worden van vrouwen 1 bij Oranje Wit en het liefst al deze meiden mee te nemen waar ik nu al een tijdje mee train.” Ook hoopt Hakan dat hij snel met zijn UEFA C kan gaan beginnen zo dat hij nog meer kan leren.

Hakan begint over twee hoogtepunten die hij met zijn dames heeft meegemaakt. “Ik vind het mooi om te zien hoe we zijn gegroeid, niet alleen als team maar ook als club. Tegenwoordig hebben we zeven dames teams en we blijven groeien. Ik ben blij dat het damesvoetbal tegenwoordig ook serieus genomen wordt. Maar als ik een hoogtepunt moet kiezen, is dat het kampioenschap vorig jaar in de eerste klasse. Negen wedstrijden gespeeld, zeven gewonnen en twee gelijk. Ongeslagen kampioen! Wat hebben de meiden gestreden!”

Klik op Oranje Wit voor het laatste artikel van de club.

Drechtstreek één van de 100 ARAG gecertificeerde clubs

vv Drechtstreek

-

1 maart 2022

0

Drechtstreek één van de 100 ARAG gecertificeerde clubs

Hilko Koster is de zeventigjarige scheidsrechter coördinator van VV Drechtstreek. In 1988 werd hij scheidsrechter bij de KNVB, waar hij zijn diploma heeft behaald bij toenmalige internationale scheidsrechter Cees Bakker. Hij fluit nu al twaalf jaar bij Drechtstreek en leidt wekelijks nog steeds wedstrijden.

Het is gebruikelijk bij de KNVB dat zij zelf scheidsrechters aanstellen voor het A-categorie voetbal. Voor de B-categorie zijn clubs zelf verantwoordelijk voor het werven en aanstellen van scheidsrechters. “Ook hierbij geldt, dat goede scheidsrechters binnen een vereniging er samen met spelers en trainers voor zorgen dat wedstrijden sportief en plezierig verlopen. Zij dragen bij aan de kwaliteit van het voetbal. Om de kwaliteit en zichtbaarheid van scheidsrechters en daarmee het plezier op de velden te vergroten, stimuleren KNVB en ARAG professioneel arbitragebeleid binnen de verenigingen’’, aldus Koster. In 2018 kreeg Drechtstreek het ARAG-certificaat. Hilko legt uit wat dat inhoudt: “Dat is een kwaliteitscertificaat, wat de KNVB geeft aan verenigingen in het amateurvoetbal die aan een aantal belangrijke criteria voldoen. Dit gaat dan vooral over borging van de scheidsrechters in de organisatie van de vereniging, de opleiding, wervingsactiviteiten, opvang en begeleiding van de vooral jongere scheidsrechters en behoud, maar ook kleding en materiaal van vereniging scheidsrechters. In 2019 werden al onze scheidsrechters door een sponsoractie in het nieuw gestoken.’’ Ook zegt de scheidsrechter: “Een andere belangrijke voorwaarde is, dat de vereniging zorg moet dragen, dat in minimaal vijfennegentig procent van de wedstrijden een opgeleide scheidsrechter wordt aangesteld. Al deze criteria zijn uitvoerig beschreven in het nu tweede arbitrageplan van v.v. Drechtstreek over de periode 2020 – 2025.’’

Eisen
Met een ARAG-certificaat en alle bijbehorende regels zijn verantwoordelijkheden gekoppeld. We vroegen aan Hilko wat dan bepaalde eisen zijn waaraan een scheidsrechter moet voldoen binnen de club. “Plezier in het fluiten staat voorop. Daarnaast moet je natuurlijk overwicht hebben en leiding durven te geven. Daarom is het vooral voor jongeren zo ontzettend belangrijk om te fluiten. Je ontwikkeld spelenderwijs belangrijke eigenschappen, waar je later in de maatschappij alleen maar plezier van kunt hebben. Veel van onze scheidsrechters vinden voetballen ook leuk. Bij de indeling van de scheidsrechters houden we daar altijd rekening mee. Gekker nog, zelf voetballen staat voorop. Daarnaast kun je prima ook als scheidsrechter functioneren’’, zegt Koster. Naast het plezier hebben is het natuurlijk ook nodig om een goede kennis te hebben van de spelregels, zeker omdat deze vaak veranderen. “Nieuwe scheidsrechters zullen dan ook de cursus VSR van de KNVB moeten volgen. Als je echt kwaliteit hebt stimuleren we jonge scheidsrechters om de BOS cursus van de KNVB te volgen en een carrière als KNVB scheidsrechter op te pakken.’’ Daarnaast is er elke zaterdag opvang en begeleiding van jonge scheidsrechters.

Wijze van opleiden
Het is ook belangrijk hoe en binnen welke wijze de club scheidsrechters opleidt. Samen met ASWH, die ook ARAG gecertificeerd zijn, organiseert Drechtstreek bij toerbeurt een opleiding vereniging scheidsrechters voor de eigen vereniging en clubs in de Drechtsteden. Hierbij verzorgd een docent van de KNVB de lessen. “Startende jonge scheidsrechters van 13 á 14 jaar worden een seizoen aangesteld als scheidsrechter bij de JO11 en JO12 wedstrijden, op een half veld dus. Op dit moment hebben we twee jongens van dertien en veertien jaar die proeven wat het is om scheidsrechter te zijn. Voldoen zij, dan gaan ze naar de cursus VSR. In de tussentijd worden ze door iemand van de scheidsrechterscommissie begeleid. Oudere, startende scheidsrechters kunnen direct naar de cursus VSR, die toegankelijk is voor personen vanaf veertien jaar. Dit jaar wordt de cursus georganiseerd door ASWH.’’

Wervingsconstructie
Voordat je scheidsrechters naar een cursus kunt sturen, moet je deze uiteraard eerst werven. Bij veel andere clubs is dit lastig door het vrijwilligerstekort. Drechtstreek heeft hierop een mooie oplossing gevonden. “Een belangrijke wervingsactie is dat we voor de wedstrijden van JO11 en JO12 sinds twee seizoenen gebruik maken van alle spelers uit de JO19. Het mes snijdt dan aan twee kanten: niet alleen worden ook deze teams op half veld voorzien van een scheidsrechter, maar natuurlijk hopen we ook dat uit deze ‘vijver’ nieuwe vereniging scheidsrechters voort zullen komen. Ook hebben we op dit moment een actie onder de titel ‘collega’s gezocht’, geïnitieerd door de KNVB, die ook meer scheidsrechters nodig hebben. Met (raam)posters en met kaartjes die we uitdelen, worden mensen gevraagd om zich als scheidsrechter op te geven’’, geeft Hilko aan. Desondanks is het ook voor deze club niet gemakkelijk om nieuwe scheidsrechters te vinden. “Het blijft helaas een moeizaam proces om nieuwe, enthousiaste mensen te vinden die zo nu en dan twee uur van hun zaterdag willen opofferen om iets voor de vereniging te doen.”

Onderdeel van de club
Dat Drechtstreek goede stappen zet wat betreft het opleiden van scheidsrechters mag duidelijk zijn, maar zitten hier dan ook voordelen aan voor de club? We vroegen het aan Hilko: “Er zijn eigenlijk niet zoveel voordelen, tenminste niet vanuit de KNVB. Één keer per jaar hebben we een samenkomst op de voetbal campus in Zeist, waar alle ARAG gecertificeerde verenigingen hun ervaringen uitwisselen.’’ Van de KNVB uit krijgt de club dus niet bijzonder veel voordelen, maar binnen de vereniging zelf merken ze wel degelijk dat er vooruitgang wordt geboekt. “Het scheidsrechterskorps maakt volledig deel uit van de organisatie. De taken staan op papier en zijn prima verdeeld. Ik maak zelf deel uit van de jeugdcommissie en daarnaast ben ik voorzitter van de scheidsrechterscommissie. De voorzitter van de jeugdcommissie behartigt als portefeuillehouder de belangen van de scheidsrechters. We hangen er dus niet bij, maar zijn echt een wezenlijk onderdeel van de club.’’

Klik voor meer artikelen over VV Drechtstreek.
Klik voor meer informatie over VV Drechtstreek.

Kantinepraatjes met Jan Vos van Binnenmaas

fc Binnenmaas

-

1 maart 2022

0

Kantinepraatjes met Jan Vos van Binnenmaas

Jan Vos is trainer van de JO14 en speler van het 35+ team bij FC Binnenmaas. Hij heeft veertien jaar in eerste elftallen gespeeld, maar heeft nu voor het plezier gekozen. Dat de mannen van Binnenmaas dat hebben, mag duidelijk zijn.

De 39-jarige Jan Vos van FC Binnenmaas is zijn carrière begonnen bij vv Puttershoek. Via Maasdam en VV ’s Gravendeel is hij uiteindelijk terecht gekomen bij Binnenmaas. Net zoals voor veel andere amateurvoetballers is de zaterdag voor hem óók de belangrijkste dag van de week. “Van rondlopen in de Ikea zou ik doodongelukkig worden, dus ben ik het liefst de hele dag op de vereniging. Tegenwoordig vooral in de hoedanigheid van jeugdtrainer. Na een aantal jaren het team van mijn zoon te hebben getraind, sta ik dit jaar samen met Joey Kortlever voor de JO14.’’ Daarnaast is Vos zelf actief als voetballer, bij het 35+ team. “Maar eerlijk gezegd begint dit toch steeds meer op Walking Football te lijken. Verreweg de meeste van mijn ploeggenoten moeten het niet meer van het loopvermogen hebben. Ik mag daarom een beetje op het middenveld heen en weer draven.’’

Ontstaan
Het 35+ elftal waar Jan in speelt bestaat al heel wat jaren. “Het overgrote deel speelde al voor de fusie in een (selectie)elftal bij v.v. Puttershoek samen. Ik ben daar acht jaar geleden bij aangesloten. Toen ik bij een uitwedstrijd tegen S.N.S. pas na vijfentachtig minuten mijn trainingspak mocht uittrekken om nog even achter de familie Maliepaard aan te hobbelen, wist ik dat het tijd was te stoppen bij het eerste.’’ De keus om voor zijn huidige elftal te gaan spelen was toen snel gemaakt. Vijf jaar geleden speelden ze nog menig tweede elftal van de mat, maar dat is nu wat afgezwakt. “Veel jongens hebben in het eerste gespeeld en snappen het spel goed. Tegenwoordig zijn we echter het sterkst in de derde helft als de punten reeds in de tas van de tegenstander zitten.’’

Internationals
Zodra er op een lager niveau wordt gespeeld, zijn er altijd ‘speciale figuren’ binnen het voetbal die vaak voor veel humor zorgen. “Binnen ons team hebben we een aanvoerder en een aanvoerder in opleiding. De echte aanvoerder en tevens burgemeester, deelt de hesjes uit bij de training en legt in de rust haarfijn uit waar het misgaat bij ons. Er is een overschot aan ‘simpele backies’ en jongens die maar een halfuurtje kunnen spelen.’’ Daarom werd er gezocht naar versterkingen van buitenaf: “Om het team wat meer inhoud te geven, hebben we sinds kort de hand weten te leggen op een international uit Soedan. Een mooie aanwinst die ook steeds beter begint te begrijpen wat buitenspel is. Op het veld en in de kleedkamer komt dat zooitje allemaal bij elkaar en is het lachen geblazen. Veel spelers hebben bijnamen die vooral refereren aan hun aparte eigenschappen, tekortkomingen of gebeurtenissen uit het verleden.’’ Dat de mannen het allemaal niet zo serieus meer nemen mag wel duidelijk zijn, zegt Vos. “Gesprekken in de kleedkamer zijn doorspekt met voetbalhumor en als je via voetbal.nl wordt verkozen tot Man of the Match dan weet je genoeg. Leedvermaak is verreweg het belangrijkste ingrediënt. Doe je iets goed dan krijg je een kort schouderklopje. Sta je te blunderen dan weet je dat ze in de dug-out over elkaar rollen van het lachen en word je er de hele middag door iedereen aan herinnert. Onze vaste supporters komen zelden uit de kantine om iets van de wedstrijden te zien, maar als je de fout in gaat hebben ze toevallig net allemaal staan te kijken.’’

Landalhuisjes vullen
Ieder jaar gaan de mannen van Binnenmaas op voetbalkamp naar Cauberg. “Elk jaar hetzelfde ritueel, hetzelfde programma en dezelfde huisjes. Toch staan er elk jaar weer circa veertig volwassen mannen te trappelen om te gaan. Waar er op zaterdag meestal met hangen en wurgen elf man op de been kan worden gebracht, zitten er in januari binnen een mum van tijd vier Landalhuisjes vol.’’ Dat is terecht, vindt Jan. “Het voetbalkamp is voor menigeen iedere editie een hoogtepunt en staat garant voor anekdotes waar de rest van het seizoen om gelachen kan worden.’’ Een dieptepunt voor Vos was het overlijden van Hans. “Een geweldige kerel en voor een aantal jongens in het team ook een echte jeugdvriend. Toen zag je ook hoe belangrijk een voetbalelftal kan zijn als je te maken krijgt met de moeilijke kanten van het leven. Er wordt op een unieke wijze omgegaan met verdriet en tegenslag. En dat is dan ook meteen de kracht van zo’n elftal.’’

Mooi-weer-voetballers
Op de donderdagavonden wordt er door de heerschappen nog fanatiek getraind. “Ondanks dat we drie keepers in het elftal hebben, spelen we altijd zonder daar gebruik van te maken. Scoren kan door te koppen in de grote goal en te schieten in de kleine. De gemiddelde opkomst is acht tot tien man, en dat zijn vaak dezelfde jongens.’’ Gelukkig kan er binnenkort weer gerekend worden op een hogere opkomst. “Vanaf eind maart klimt dat aantal voorzichtig op tot ongeveer zestien, want dan komen de mooi-weer-voetballers het ook weer eens proberen. Soms spatten de vonken er vanaf tijdens de training en loopt er eentje briesend het veld af. Vaker kan je trainingspakje zo weer opgevouwen terug de kast in. Het enige wat zich iedere week weer met dezelfde intensiteit voltrekt is het leegdrinken van de pitchers na het trainen.’’

Zeemansverhalen
Die pitchers worden niet alleen ná het trainen opgedronken. Ook de derde helft is voor deze gasten een belangrijk tafereel. “Ik denk dat ik een aantal jongens tekortdoe als ik de titel aan één iemand toe zou schrijven. Wel is het zo dat wanneer ons sleepbootkapiteintje terug is van zijn avonturen op de woelige baren, er in de kleedkamer verder niemand nog iets hoeft te vertellen. Dat hij sommige verhalen al voor de veertigste keer zit te vertellen, deert hem niet. Eerlijk is eerlijk, zeemansverhalen over bijvoorbeeld ‘stoneface’ gaan nooit vervelen.’’ Maar ook de jongste van het team staat met regelmaat in het middelpunt: “Door zijn gekke fratsen en schitterende versprekingen ligt de hele kleedkamer dubbel. Laatst moest hij als scheidsrechter een wedstrijd leiden en blies een kwartier te vroeg voor de rust. Wat bleek. Hij stond op het verkeerde veld een veel hoger jeugdelftal te fluiten. Vanaf de zijlijn werd daar het nodige commentaar op gegeven. Maar daar gaf hij niet om, zei hij: “Ik heb een ‘rechte rug’.’’ Dat de gezelligheid de boventoon heeft in deze ploeg mag wel duidelijk zijn.

Tot slot
Door de coronaperiode zijn de activiteiten op een laag pitje komen te staan. De mannen zijn allang blij dat ze na alle lockdowns weer eens een biertje kunnen drinken in de kantine na afloop. “Dat alles weer een beetje terugkomt bij het oude is mooi. Richting de zomer liggen er wel plannen om met elkaar te gaan varen op een groot zeilschip. Of dat werkelijk gaat gebeuren weet ik niet.’’ Gelukkig hoeft Jan dat niet zelf te fixen. “Ook daar zijn in het team vaste mensen voor die dat soort activiteiten altijd regelen. Dat zijn de jongens die alles organiseren binnen het team. Gasten van onschatbare waarde. Zonder hen zouden we toch maar een zooitje ongeregeld zijn.’’

Klik voor meer informatie over FC Binnenmaas.
Klik voor meer artikelen over FC Binnenmaas.

Lucien Besselink en Willem Vroon nemen het stokje over bij GRC’14

GRC 14

-

1 maart 2022

0

Lucien Besselink en Willem Vroon nemen het stokje over bij GRC’14

Lucien Besselink en Willem Vroon zijn het voorzittersduo bij GRC’14. De jeugdtak van de Giessense club kan met deze twee heren lekker aan de bak. Ze hopen doormiddel van bepaalde communicatiestructuren aan te pakken, verbetering te creëren.

Binnen de club in Giessen was het tijd voor een nieuw duo. Lucien en Willem hebben het stokje overgenomen en weten ze wat ze aan willen pakken. “Wij vinden dat de communicatie wel beter zou kunnen. Kortere lijntjes en duidelijkheid naar de trainers, spelers, ouders en iedereen die maar iets met de club te maken heeft”, vertelt Lucien. Willem vulde daarop aan: “We willen meer betrokkenheid van ouders en spelers bij de vereniging en duidelijke regels met betrekking tot gebruik van de sportaccommodatie.” Door structuur en verduidelijking kan een club groeien, een slimme aanpak van de heren.

Verleden

Beide voorzitters zijn al enige tijd actief in de voetbalwereld. “In mijn jeugd speelde ik bij Zwaluwen vooruit te Utrecht. Ik begon daar toen ik een jaar of zeven à acht jaar was. Mijn betrokkenheid tot GRC’14 komt door mijn jongste zoon. Twaalf jaar geleden kwam hij terecht bij Rijswijkse Boys wat in 2014 de fusie aanging met Giessen en sindsdien GRC’14 heet. Daarnaast mocht ik een van mijn grootste hobby’s uitoefenen bij GRC’14, het leiden van wedstrijden bij de jeugd en senioren, oftewel scheidsrechter zijn”, vertelt Vroon. Ook Lucien heeft al enige loopbaan achter de rug: “Ik ben keeper geweest bij Rijswijkseboys in diverse elftallen. Ik was geen hoogvlieger maar toch mag ik trots zeggen dat ik zo’n twintig wedstrijden bij het eerste heb gekeept. Inmiddels ben ik 27 jaar lid. Eerst bij Rijswijkseboys en later GRC’14. Toen GRC’14 opgericht is, ben ik drie jaar leider/trainer van het derde elftal geweest en dat was ik ook vijf jaar van mijn dochters elftal, daarbij heb ik ook nog tien jaar zaalvoetbal gespeeld.

Overbrengen

De mannen zijn al lang betrokken bij de club, dat zit er dus al even in. Waar velen het niet zien zitten is er een enkeling die er wel voor open staat om vrijwilliger te zijn binnen een club. De jaren ervaring van de heren kan hen dan ook geholpen hebben een goed inzicht te krijgen van wat anders kan. Met een goed idee kan je ook een heel eind komen, Lucien en Willem versterken elkaar hierin. “Ik hoop duidelijkheid, eerlijk en openheid te bieden binnen de vereniging”, aldus Besselink. Een mooi streven voor zowel hemzelf als andere mensen binnen de club. “Ik wil graag laten zien en zorgen dat anderen weten dat ik er voor iedereen ben, jong en oud”, vertelt Vroon. Beide hebben ze ondanks de andere uitspraken wel de neuzen dezelfde kant op.

Belangrijke boodschap

“Een oproep aan alle jeugd vanaf 15-16 jaar en ouder, proef eens hoe het is om een wedstijd te begeleiden als scheidsrechter. Geef je op bij Willem Vroon of meld je aan bij GRC’14 en wordt onze nieuwe Bjorn Kuipers maar dan in Brabant”, vertelt Willem. Op deze manier kan je door iets kleins te doen toch de club ontzettend helpen. Lucien had ook nog een afsluitende boodschap: “Zonder vrijwilligers en sponsors heb je geen club, met elkaar en voor elkaar moet je het doen.”

Klik de link voor een recent artikel over GRC’14

In gesprek met de dames van SV Poortugaal 2

sv Poortugaal

-

1 maart 2022

0

In gesprek met de dames van SV Poortugaal 2

Dames twee van SV Poortugaal is een club van dames tussen de 18 en 40 jaar jong. Het twintigtal dames dat uitkomt in de vijfde klasse is ontstaan in 2016 met een zeven tegen zeven competitie bij de huidige club SV Poortugaal. Ondertussen is het alweer het vierde seizoen van het tweede dames elftal van de verenging.

Er is niet alleen een leeftijdsverschil onder de dames. Ook is er op anderen aspecten soms een groot verschil tussen de vrouwen. “Het team bestond uit meiden die al flink wat jaren voetbalden, maar ook meiden die nog nooit een voetbal aangeraakt hadden. We speelden toen voornamelijk in de regio Goeree-Overflakkee en vaak ook tegen ploegen die vele malen beter konden voetballen dan wij. Onze trainer was iemands broer en de trainingen kwamen we door met een hoop latje trap welke overigens nauwelijks geraakt werd.

Dat dit een gezellig team is blijkt wel uit de antwoorden die de dames geven. Op de vraag wie de lolbroek is van het elftal kon der ook niet één iemand aangewezen worden.” Eerlijk gezegd is ons team meer dan rijk aan lolbroeken. Zo hebben we onze razende reporters Laura en Daniëlle die ons iedere week een flitsende nabespreking en verschillende interviews verzorgen daar kan Helené Hendriks nog wat van leren, onze Deense Viking Sarah die ons de Deense gebruiken aanleert zoals een van de populaire woordjes in ons team ‘Sköll’, maar ook onze twerk en dans koninginnen Daphne en Charlotte maken er gegarandeerd een feestje van in de kleedkamer! Echter, de lolbroek die de kroon spant is Martha met haar mooie muts en Yvette, onze mascotte!”

Als de hoogtepunten ter spraken komen is dit wel een hoogtepunt waar iedere kelder klasse fanaat kan van genieten. “ Ons tweede elftal werd kampioen dus het was groot feest op het toen nog PSV Poortugaal. Helaas voetbalden wij pas laat op de dag en bleek net voor aanvang ook de scheidsrechter niet aanwezig was. Toen hebben we Robert van der Wielen maar even van het terras geplukt (totaal niet onder invloed) en die heeft ons een van onze eerste overwinningen bezorgd. Een absoluut hoogtepunt!”

Vaak als je verteld over een mooie wedstrijd die je hebt gespeeld is dat een overwinning, of een wedstrijd waarin je kampioen in bent geworden. Dit geldt echter niet voor de Dames van Poortugaal. “Onze mooiste wedstrijd samen was zonder twijfel in een van onze eerste seizoenen. Omdat we nog zeven tegen zeven speelden moesten we vaak tegen teams die qua niveau veel echt véél beter waren dan wij. Niemand weet meer tegen welke vereniging het was maar de wedstrijd was spraakmakend. We waren gewend om met redelijk grote cijfers te verliezen maar dit sloeg alles. We verloren de wedstrijd met 23-0 en tegen de 20-0 had ongeveer iedereen van het team gescoord, op een iemand na. Pas toen diegene de 21-0 scoorde brak het feest los, want niet alleen zij waren blij dat het hele team gescoord had; ook wij konden er de lol wel van inzien en dus stonden er 14 meiden radslagen te maken op het veld!” Dit is ook het mooie aan het team, wordt er verteld.” zoals het toen al was maar nog steeds is; we kunnen ontzettend veel plezier met elkaar hebben zowel in als buiten het veld.”

De dames hun ambities ruiken niet een beetje naar kelder klasse, nee het stinkt naar de kelder klasse. “ als we in het linker rijtje eindigen dit seizoen mogen we een rondje door het dorp op de platte kar. Genoeg sponsorgeld krijgen om het hele seizoen gratis te kunnen zuipen.”

Klik op SV Poortugaal voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Henk de Zeeuw van VV Zwaluwen

vv Zwaluwen

-

28 februari 2022

0

In gesprek met Henk de Zeeuw van VV Zwaluwen

In gesprek met de 41-jarige Henk de Zeeuw. De trainer is op dit moment actief bij twee clubs: VV Zwaluwen, waar Henk de hoofdtrainer is en ADO Den Haag, waar hij actief is als veld trainer. De Zeeuw is zijn trainerscarrière ook begonnen binnen de jeugdopleiding van ADO. Hier heeft hij zijn UEFA C en B gehaald, dit geeft hem het recht om eerste teams training te geven.

Laten we beginnen met het kort voorstellen van Henk de Zeeuw. “Ik ben getrouwd met Kim en ik heb drie kinderen. Keane, Brent en Lizzy. In 2018 heb ik besloten mij volledig met voetbal bezig te gaan houden. Mijn kantoorbaan heb ik toen opgezegd en ik ben eigenaar geworden van Socatots Nederland. Dat is het grootste voetbal bewegingsprogramma ter wereld voor ouder en kinderen vanaf een tot en met vijf jaar. Na drie jaar zelf actief te zijn ga ik me nu concentreren op het werven van partners zodat we door heel Nederland Socatots locaties kunnen openen.”

Henk verteld over zijn ambities en hoe hij als speler soms voor zichzelf de lat te hoog legde. Daarom wilt hij dit als trainer ook zeker anders gaan doen. “Klinkt misschien gek maar die heb ik niet. Mijn ambitie was om mij volledig met voetbal bezig te kunnen houden en dat is gelukt. Als speler had ik wel een sterke ambitie en legde ik de lat telkens erg hoog. Wanneer het dan niet lukte had ik daar last van. Als trainer heb ik besloten dit niet nog eens te doen. Ik plan dus niets en laat het op me afkomen. Ik vind het belangrijker om te kunnen acteren binnen een prettige werkomgeving, waar ik met plezier kan werken. Met vrijwilligers, bestuur, staf en spelers. Dat is bij Zwaluwen zeker het geval, dus zit ik prima op mijn plek.”

Als de trainer over een dieptepunt begint heeft hij deze bij een en de zelfden club plaats gevonden. ”Met HVC’10 zijn we zowel in seizoen een als in seizoen twee een periodetitel misgelopen door een tegengoal in de blessuretijd. Dat was ontzettend zuur.”

De Zeeuw verteld over de mensen waar hij lovend over is, dit is echter niet één iemand want anders zou Henk mensen tekort doen.” Van Ursula die altijd heerlijk voor ons kookt, tot Maarten die altijd voor ons klaar staat om te openen en af te sluiten. Annemiek is een topper als Team Manager. Wij hebben een kleine kern vrijwilligers maar dat zijn echt gouwe mensen, zoals we in het Westland zeggen. Maar vooral op bestuurlijk vlak hebben Menno de Mol en Peter van Buijtenen behoorlijk wat over hun heen gekregen zo’n twee jaar terug. Zij moesten impopulaire beslissingen nemen en hebben dat gedaan op verzoek van de leden en omdat ze dachten dat dit het beste was voor hun club. Uiteindelijk hebben zij zich terug getrokken toen alles weer rustig was.”

De trainer wilt een ding heel graag. “ Wat ik als eerste hoop is dat we de competitie in ieder geval kunnen afmaken deze keer. Met Zwaluwen wacht dan nog een leuk toetje in de vorm van nacompetitie voor promotie naar de derde divisie. Als we met ADO nog kans maken op promotie naar de tweede divisie dan zou het helemaal een top seizoen zijn.”

Klik op VV Zwaluwen voor het laatste artikel van de club.

Kantinepraatjes met Jerome de Munck van VVGZ

VVGZ

-

28 februari 2022

0

Kantinepraatjes met Jerome de Munck van VVGZ

Jerome de Munck is de centrale verdediger van VVGZ 6. Als leider van het team regelt hij alle randzaken, van opstelling tot aan de wissels toe. Dit jaar konden er zelfs al wat overwinningen geboekt worden in de competitie.

De 23-jarige verdediger zit al sinds zijn zesde op de club en heeft altijd in de lagere juniorenteams gespeeld. Als laatste man wist hij zich daar goed te profileren: ‘’Door mijn flinke postuur in mijn jongere jaren miste ik de snelheid en behendigheid om voorin te kunnen spelen.’’ De Zwijndrechtenaar studeert notarieel recht en werkt daarnaast bij een notariskantoor en binnen het bedrijf van zijn ouders. Naast voetbal vind hij het leuk om te kickboksen.

De oorsprong
Het ontstaan van het team weet Jerome nog maar al te goed. ‘’Het zesde is een team dat ongeveer vier jaar geleden ontstond. Het team bestond geheel uit jongens die vanuit de jeugd zijn overgekomen. Het team dat toen nog het tiende elftal heette, was een team met jongens die de gehele jeugd samen hebben gespeeld. Jongens die sinds de F-pupillen meerdere jaren of onafgebroken bij elkaar in het team hebben gespeeld tot en met de senioren.’’ Die saamhorigheid blijkt een grote aantrekkingskracht te zijn: ‘’Gedurende de vier jaren dat wij senioren zijn, zijn er helaas een aantal jongens gestopt, maar er zijn ook jongens teruggekomen die het geluk elders zochten. Ons team bestaat voor een groot deel uit jongens die al velen jaren met elkaar spelen, jongens die vanuit de jeugd zijn overgekomen en bevriende jongens die we hebben overgehaald om (weer) bij ons te komen voetballen’’, aldus De Munck.

Respect en emotie
Zelf geeft de verdediger aan dat het zesde niet zómaar een team is. ‘’Ik denk wat ons team uniek maakt is dat wij elkaar respecteren en dat iedereen gelijk is. We zijn een team met allerlei kwaliteiten binnen en buiten het veld.’’ Dit is een belangrijke kernwaarde voor deze ploeg. ‘’Ik denk dat wij als team van elkaar kunnen respecteren dat we kunnen verschillen, maar dat dat geen enkel probleem is. Ik denk dat iedereen zich bij ons welkom voelt. Iedereen is bij ons gelijk. Dat houdt in dat we alles samen doen’’, vult Jerome aan. ‘’Bij ons in het team en op de vereniging zijn er dingen die minder leuk zijn. Het liefst wil iedereen voetballen, maar er zijn bij een vereniging ook andere verplichtingen. Iedereen komt bij ons aan de beurt om bardienst te draaien en dat weet een ieder ook. In het veld hebben we ook veel plezier, omdat het bij ons niet enkel en alleen om de overwinning gaat. We zijn wel fanatiek, maar we kunnen als team goed de balans vinden tussen fanatisme en emoties die daar toch bij komen kijken.’’

In een team waar emoties en respect hand in hand gaan, zijn ook hoogte- en dieptepunten. ‘’Ik denk dat de piek toch wel dit seizoen is. De eerste seizoenen, voor zover Corona geen parten speelde, stonden we stijf onderaan. We zijn een team dat niet vaak wint, maar sinds dit seizoen hebben we toch al een paar wedstrijden met een overwinning mogen afsluiten.’’ Daarnaast zijn de trainingen altijd fanatiek. ‘’Onze trainer, Marco, traint sommigen van ons al vanaf de eerste jaren. Marco traint ons altijd op dinsdagavond. We trainen vaak anderhalf uur. Meestal beginnen we met een warming-up, dan een loop oefening of een pass oefening. We eindigen altijd met een partij’’, vertelt de verdediger.

Voetbaluitjes
Een koning van de derde helft, die heeft VVGZ 6 niet. Geheel op eigen wijze legt Jerome dit uit: ‘’Ik denk als we het met staatsinrichtingen vergelijken, dat wij eerder een oligarchie hebben. Waarbij er na de wedstrijd altijd een aantal jongens blijven hangen.’’ Voor De Munck blijven de jaarlijkse teamuitjes het leukst: ‘’Dan gaan we met het team in een huisje zitten en lekker drinken en feesten. Van voetballen zelf komt het vaak niet. Het gaat dan echt om de gezelligheid met elkaar’’, sluit hij af.

Klik voor meer artikelen over VVGZ.
Klik voor meer informatie over VVGZ.

Martijn Engels van Den Bommel: ‘’Ideaal voor toekomstige leden’’

vv Den Bommel

-

28 februari 2022

0

Martijn Engels van Den Bommel: ‘’Ideaal voor toekomstige leden’’

Martijn Engels is de enthousiaste voorzitter van Den Bommel. Hij is door harmonisatie en renovatie positief gesteld richting de toekomst. De grote baas hoopt dat het dorp snel kan doorgroeien en de club meer sportieve successen kan boeken.

Hij is begonnen bij de JO9 van VV Hellevoetsluis en daar heeft hij het volgehouden tot de JO17. Daarna is Engels verhuisd naar Den Bommel, waar hij niet alleen de functie van voorzitter bekleedt, maar ook in het veteranenteam speelt. ‘’Dat is niet zo’n grote opgave omdat zij alleen spelen als het weer goed genoeg is.’’ Daarnaast spelen twee van zijn kinderen in de selectie van VV Den Bommel.

Diverse functies
Martijn begon niet als voorzitter, maar als jeugdtrainer bij de JO9. Zodoende raakte hij betrokken bij de vereniging, waar hij met dezelfde groep tot aan de JO15 is doorgegroeid. In die tijd heeft hij ook zitting genomen in de jeugdcommissie. ‘’Op een later moment heb ik mij aangemeld voor het bestuur in de functie van secretaris. Na het aftreden van de toenmalig voorzitter Leen Geluk heb ik de voorzittershamer opgepakt.’’ Naast de functie van vlagvoerder heeft hij meerdere diensten. ‘’Tijdens deze periode nam ik deel aan de cursus scheidsrechter en zodoende fluit ik regelmatig de jeugd en senioren. Daarnaast ben ik de vaste grensrechter van ons tweede elftal.’’

Kwaliteitsimpuls
Den Bommel is bezig met een harmonisatie. ‘’Sinds de vorming van een gemeente op het eiland is het uiteindelijk de bedoeling dat er harmonisatie heeft plaatsgevonden waarbij dus alle verenigingen met een kwaliteitsimpuls op dezelfde wijze worden behandeld. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde en gaat niet zonder slag of stoot.’’ Het dorp is nog niet groot, maar Martijn ziet wel potentie om te groeien: ‘’De ligging van Den Bommel is uniek gezien de uitvalswegen naar Rotterdam, Brabant en Zeeland. Ideaal voor jonge gezinnen en dus toekomstige leden, maar dan zal er iets moeten gebeuren op het vlak van woningbouw. Zonder deze groei zullen we zijn zoals we waren.’’

Unieke club
De positieve blik richting de toekomst zorgt er ook voor dat Engels de doelstellingen haalbaar blijft maken. ‘’Op sportief gebied moeten we dan ook realistisch zijn. We zijn in het seizoen 2011 en 2016 gepromoveerd naar de tweede klasse. Het was een unieke prestatie gezien de krappe selectie toen. Daarbij is het hoogtepunt het behalen van een periode. Als kleine vereniging met eigen spelers is dat echt uniek te noemen.’’ Maar net zoals bij vele andere clubs, ontkwam ook Den Bommel niet aan de coronaperiode. ‘’Na die tijd gaat het wat moeizaam. Bij het eerste niet afgemaakte seizoen haalde we nog een periodetitel binnen. Dit seizoen staan we in het rechter rijtje maar ik ben ervan overtuigd dat met de huidige selectie en wanneer ze fit blijven nog voldoende punten gaan halen om er een geslaagd seizoen van te maken.’’

Pieken en dalen
De promotie naar de tweede klasse blijft een geweldig hoogtepunt voor de voorzitter. ‘’Wat zo’n prestatie met de mensen in de club doet, is geweldig om mee te maken.’’ Maar om de energie erin te blijven stoppen die hij normaal erin stopt, is dankzij corona lastig gebleken. ‘’Het is een hele kunst om de energie erin te blijven stoppen. Hoewel dit in het niet valt met de leden waarbij je tijdens je functie door overlijden afscheid van moest nemen. Dat valt zwaar en is een groot gemis persoonlijk en voor de club in het bijzonder.’’

Renovaties
Martijn is vooral lovend over één persoon binnen de club. ‘’Het zijn er echt wel meerderen, maar Ton van de Made is mijn steun en toeverlaat. Zonder op te willen vallen is Ton degene die bergen werk verzet en de club op allerlei manieren beter heeft gemaakt.’’ Voor de mensen op de club is voetbal één van de belangrijkste bijzaken in het leven. Door renovatie doet de club het al acht maanden met maar één veld. ‘’Dit gaat ten koste van ons eerste veld. Daarmee is het tobben voor wat betreft de trainingen en speelbaarheid van het veld. De hoop is nu gevestigd op de komende periode dat we op het nieuwe veld kunnen trainen.’’ Hij voegt ten slotte toe: ‘’Laten we hopen dat we in grote mate de corona achter ons kunnen laten en weer volop kunnen genieten op de velden.’’

Klik voor meer artikelen over Den Bommel.
Klik voor meer informatie over Den Bommel.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief