Home Blog Pagina 649

Hans de Rover van FIOS blijft ook in laatste maanden veeleisend

Voor Hans de Rover zal zijn laatste seizoen als trainer bij vierdeklasser FIOS allesbehalve voelen als ‘uithobbelen’, want mede door een nieuwe onderbreking van de competitie is het voor de ervaren oefenmeester uitdagender dan ooit. “Hoe houd je die spelers gemotiveerd om bezig te blijven? Daarvoor haal je alles uit de kast.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

En dus is de 55-jarige De Rover soms boos, dan weer heel lief en de volgende keer aait hij één van zijn spelers eens over de bol. Het probleem: motivatie. “Die jongens willen natuurlijk allemaal voetballen, maar je probeert ze te stimuleren om iets voor zichzelf te blijven doen. Je stuurt eens een appje, doet een belletje of gooit de knuppel in het hoenderhok. Proberen die jongens te raken.” Inmiddels is de voetballerij weer aan het rollen gebracht, de oud-trainer van onder meer Smitshoek en NSVV vertelt over de uitdaging die er ligt. “Niet iedereen is even fit, daar moet je rekening mee houden. Maar je merkt meteen aan de trainingsopkomst dat het perspectief op voetballen een enorme stimulans is.”

Liefhebber
Datzelfde geldt eigenlijk voor De Rover, die in 2015 al was gestopt als voetbaltrainer. “Toen heb ik me vier jaar geleden door Jan Hagens toch over laten halen om hier trainer te worden en daar heb ik geen spijt van.” Toch zit het er na dit seizoen dan echt op, hij legt uit waarom. “Ik ben ook geen 35 meer, het wordt gewoon te druk. Mijn werk, een nieuw gekocht huis, dan kan ik er niet altijd meer zijn. Op zo’n moment moet je ook eerlijk zijn tegen de club.” De Rover had al een afspraak met FIOS dat hij zo nu en dan verstek mocht laten gaan, desondanks werd zijn ‘moeilijkste klus ooit’, zoals hij het zelf noemt, een succes. “Het was op sterven na dood, ze bungelden onderaan die vierde klasse. Nu leeft het weer!” Maar ook de resultaten zijn een stuk beter. “We staan nu in de middenmoot, maar we kunnen echt naar die subtop. Uiteindelijk willen we naar de top van de vierde klasse, dat moet gewoon kunnen.” De Rover, inmiddels meer dan dertig jaar actief als hoofdtrainer, omschrijft zichzelf als een liefhebber. FIOS doet hem vooral denken aan NSVV, vertelt hij. “Maar dan in het klein. Heel hecht, veel vrijwilligers en echt sociaal. Dat zie je toch steeds minder. Het dorp draait echt om FIOS, hier ben je geen nummertje, maar kennen ze je echt.”

250151_onlinebanner_Bazen_VJGoeree

Echt willen winnen
Na al die jaren geniet hij nog altijd zichtbaar van zijn vak. “De ontwikkeling blijft het mooiste. Je gaat van helemaal niks, naar waar we nu zijn. En over één of twee jaar spelen ze bovenin, dat is toch mooi?” Dat zal hij volgend jaar moeten missen, maar De Rover verdwijnt niet helemaal van het toneel. “Ik blijf op de achtergrond echt wel betrokken, ook als vrijwilliger, maar die verplichting is er dan gewoon even vanaf.” Maar voordat hij daarover na gaat denken, moet eerst het seizoen op een goede manier worden afgesloten. Want ook daar liggen nog genoeg mogelijkheden. “We presteren tot nu toe onder ons niveau, er zit echt gewoon veel meer in.” De oefenmeester heeft wel een idee hoe dat komt. “Als je niet genoeg traint, kan je op zaterdag te weinig brengen. Dan word je op inzet afgetroefd en dat mag nooit.” En dus ligt daar voor de komende maanden nog een mooie uitdaging. “Echt willen winnen, dat zie je bij ons nog te weinig. Die agressiviteit mis ik soms. Ook altijd willen trainen, misschien moeten we daar volgend seizoen maar op selecteren.” De laatste tijd laat de opkomst te wensen over, De Rover hoopt dat het kwartje snel gaat vallen. “Anders is er voor mij ook geen lol meer aan en zo wil ik niet stoppen. Sommige jongens trainen ook voor zichzelf, dan is er geen probleem. Zeker met deze korte voorbereiding is dat nog belangrijker. Ik wil minimaal vijfde worden.” De inwoner van Rhoon, die zichzelf omschrijft als een veeleisende menselijke trainer, lijkt bezig aan zijn laatste klus. “Daar ga ik wel vanuit. Maar dit blijft mijn passie, dus wie weet over een paar jaar?”

Klik op FIOS voor het meest recente artikel van de club.

Papendrecht strijdend ten onder tegen SHO

In de derde wedstrijd in iets meer dan een week heeft Papendrecht op dinsdagavond 22 maart op het eigen Slobbengors verloren van SHO. Het eerste kwartier was er niet veel te beleven.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Beide ploegen kregen geen kansen. SHO, dat net onder de streep staat, was de bovenliggende partij. De bal ging wat makkelijker rond dan bij de gastheren. In de 20e minuut kwam SHO op curieuze wijze op voorsprong. Bij het wegkoppen van een voorzet werd centrale verdediger Nick Kamerling op zijn achterhoofd geraakt door een aanvaller van SHO. Waar iedereen riep dat het om een hoofdwond ging, liet scheidsrechter Berg doorspelen. Op het moment dat hij floot, dacht iedereen dat dit om de nog op de grond liggende speler ging. Maar tot verbazing van velen wees hij naar de strafschopstip voor een handsbal van Michael van Rooijen. Een wat vreemde beslissing. Robin Winkels benutte het buitenkansje en bracht de gasten op 0-1. Na deze treffer ging Papendrecht beter voetballen en waren er kansen. Cerezo Drenthe had de grootste mogelijkheid. Na een prima individuele actie ging hij het strafschopgebied in, waar hij op de hakken werd gelopen door een SHO-verdediger en naar de grond ging. Scheidsrechter Berg vond het niet voldoende voor een strafschop. De wedstrijd mocht gerust pittig genoemd worden met flinke overtredingen aan beide zijden. Vlak voor rust moest Papendrecht-aanvoerder Xavier Leenheer met rood van het veld vertrekken. Na een onbesuisde overtreding op Roy van der Pligt kon scheidsrechter Berg niet veel anders doen dan de rode kaart te trekken.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Na de rust stroopte Papendrecht de mouwen op. Het was niet te zien dat de rood-zwarten een man minder hadden. SHO kon door het overtal wat makkelijker de vrije man vinden maar kwam niet tot kansen. Het was juist Papendrecht dat de kansen kreeg. Eerst was het Juninho van Ree die na een mooie combinatie net voorlangs schoot. Invaller Jay Luciano was het dichtst bij een doelpunt toen hij alleen voor Niels Stehouwer verscheen. De SHO-keeper voorkwam met een prima redding de gelijkmaker. De laatste 10 minuten sloeg de vermoeidheid toe bij Papendrecht. Niet vreemd na alle doordeweekse wedstrijden en het ondertal in de tweede helft. De 0-2 in de blessuretijd was dan ook voor de statistieken.

Opstelling Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen, Kamerling (Bravenboer), Baars, Van Ek, Leenheer, Resoort, Van Ree (Bernadina), Saffignani (Tilroe), Drenthe (Luciano), Van Wijk

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met de mannen van FC Binnenmaas 7  

Het 7e van FC Binnenmaas is een vriendenteam dat uitkomt in de zevende klasse. De heren zijn nieuw voor elkaar. Het legioen van 21 man sterk is namelijk dit seizoen pas voor het eerst bij elkaar.

Het idee van dit elftal is ontstaan door Frank. “Hij heeft heel wat tijd en moeite erin gestoken om mannen enthousiast te maken om te komen voetballen. Zo zijn er jongens die nog nooit in wedstrijdverband gevoetbald hebben”

De twee grote grappenmakers van dit team lijken soms wel een getrouwd spel zo werd ons vertelt. “Maar als ik er twee zou moeten kiezen dan zouden dat wel Timon en Hugo zijn. Die twee kunnen niet met en niet zonder elkaar. Daarnaast zijn deze twee ook onafscheidelijk van een biertje. Het liefst zouden ze trainen met een biertje in de hand.”

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Een hoogtepunt voor de mannen is toch wel de training. Want een vriendenteam met zo’n grote opkomst zie je zelden. Daar zijn de mannen ook wel zeker trotst op. “Zoek maar eens een seniorenelftal waar ze altijd minstens twaalf man hebben op een training. Dus wat betreft enthousiasme zit het wel goed binnen het team. Daarnaast maken we nu een goede reeks door met drie overwinningen op rij. Een ander punt wat wel goed is om te noemen is dat wij zelf de sponsoren voor onze tenues, trainingspakken en tassen bij elkaar gezocht hebben, waardoor we er nu netjes bij lopen voor de komende seizoenen.”

Tom en Bram, u kent ze kennen van Qmusic, zijn de officiële sponsors van het zevende. “Aangezien onze aanvoerder Jesper de clubkampioenschappen op de radio heeft gewonnen. Daarom krijgen we binnenkort extra trainingspakken, trainingstenues en bidons gesponsord.”

Een echte koning van de derde helft kunnen ze niet aanwijzen. Als collectief presteren de heren prima. “Ik denk dat wij gezamenlijk wel altijd het beste presteren in de 3de helft. Het draait bij ons altijd om de gezelligheid binnen het team en bier is wat dat betreft onze beste vriend.”

Over de ambities van team zijn kort en duidelijk: “Vooral de goede sfeer behouden en zoveel mogelijk punten verzamelen. Maar als je zou kijken naar het begin van het seizoen en nu hebben we als elftal al zoveel stappen gemaakt. Verder zullen we er weer alles aan doen om elke week de derde helft te winnen, want daar zijn we nou eenmaal vaak beter in dan de tegenstander.”

De mannen hebben “simpel afronden” tot nieuw begrip gemaakt. “Gezien wij bij afwerkoefeningen vaak allemaal een wereldgoal voor ogen hebben, maar daardoor vliegen de ballen alle kanten op in plaats van in de goal. Vandaar dat tegenwoordig bij elke afrondingsvorm wel een keer door iemand benoemd wordt dat we simpel moeten afronden”, aldus de heren van FC Binnenmaas 7.

Klik op FC Binnenmaas voor het laatste artikel van de club.

DHV en Zwaluwe werken samen voor het behoud van een sterke jeugd

De Brabantse clubs vv DHV en vv Zwaluwe sloegen de handen ineen voor een sterkere jeugd. Ze waren er op tijd bij en bieden de jonge leden zo toch alle kwaliteit. Een tekort in leden maakte dit bijna onmogelijk, maar de samenwerking counterde dit.

 Beide clubs hechte waarde aan een goede opleiding voor de jeugd. Helaas kampte beide clubs met een tekort, wat resulteerde in veel variatie binnen de leeftijden. Bij vv Zwaluwe is Timo Merks de kartrekker en bij DHV Leon Soeters. “Mijn naam is Timo Merks, 25 jaar, wonend in Lage Zwaluwe. Ik voetbal sinds mijn vijfde á zesde bij vv Zwaluwe en ben inmiddels bezig aan mijn zevende seizoen in de selectie. Momenteel zit ik in mijn tweede termijn van drie jaar als bestuurslid jeugdzaken en doe dit eind van dit seizoen dan bijna vier jaar”, aldus Timo. Voor Leon is dit iets wat anders: “Ik ben voorzitter van de jeugdcommissie en ik zit in het hoofdbestuur, tevens ben ik leider van DHV 1. Ik ben getrouwd met Miranda en hebben een dochter Danique, beide zijn actief binnen DHV, Miranda binnen de activiteitencommissie en verantwoordelijk voor de kleding bij de jeugd en Danique speelt binnen de samenwerking in de Mo13”, aldus Soeters.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Samenwerking

Dat de clubs ervoor gekozen hebben samen te werken helpt ze steviger in de schoenen te staan. Naast dat de kinderen met leeftijdsgenoten voetbal kunnen spelen, is er ook een optimale kennisdeling. “De samenwerking gaat fantastisch, we zien ons ledenaantal licht stijgen. Daarbij zien we dat we van elkaar leren door naar elkaar te luisteren hierdoor kunnen de juiste oplossingen gekozen worden. Dit resulteert in dat onze jeugdleden het heel goed hebben. Dat leidt tot sportieve successen in de vorm van leuke en regelmatig winnende wedstrijden, trainingsopkomst en activiteiten die goed bezocht worden door onze jeugdleden”, vertelt Soeters.

Wat betreft Timo is het niet heel anders, hij benoemt de samenwerking ook als een succes. Uiteraard is dat wel afhankelijk van sommige succesfactoren. “Openheid en communicatie, dit is wat mij betreft het meest belangrijk in het slagen van een dergelijke samenwerking. Open communicatie creëert vertrouwen en zorgt ervoor dat we elkaar aan durven te spreken op zaken die wellicht niet goed zijn gegaan of anders zouden moeten. Gelukkig loopt dit goed en kunnen we elkaar goed vinden in de gezamenlijke overleggen”, vult Merks aan.

Dominos_voorjaar2021

Voor en na

“Voordat de samenwerking er was, hadden we een flinke puzzel om de teamindelingen rond te krijgen. Hierdoor ontstonden soms grote leeftijdsverschillen binnen teams, wat het spelplezier niet altijd ten goede deed. Door de aanvulling van dertig DHV leden kunnen we teams beter op leeftijd indelen, waardoor de meeste spelers en speelsters met hun vrienden en vriendinnetjes kunnen voetballen”, vertelt Merks. Een belangrijk gegeven als je bedenkt dat voetbalclubs bijdragen aan de ontwikkeling van de jeugd. Niet alleen op het veld maar ook erbuiten nemen kinderen geleerde lessen mee.

Leon is ook duidelijk over de verschillen: “Voor deze samenwerking had DHV een verband met TPO uit Moerdijk en VOV uit Langeweg. Toen er een nieuwe jeugdcommissie geformeerd werd was de doelstelling vanuit DHV om te zoeken naar een vierde vereniging, een die qua leden groter is om de toekomst veilig te stellen. Uiteindelijk is DHV tot een samenwerking gekomen met VV Zwaluwe en zijn TPO en VOV samen verdergegaan.”

Mooie toekomst

Dat de clubs een betere toekomst hebben door de steun die ze elkaar verlenen is wel duidelijk. Er is dan ook vanuit beide partijen een verwachting die ze durven uit te spreken. “We willen de samenwerking verstevigen en focussen op de ontwikkeling van de jeugdleden. Als iedereen aan elkaar gewend is geraakt, moeten we ook gaan kijken naar het ontwikkelen van spelers en speelsters op voetbaltechnisch en -tactisch vlak. We moeten denk ik zoeken naar een modus waar plezier en prestatie hand in hand gaan met elkaar. Laten we dat samen is gaan uitzoeken de komende periode”, vertelt Timo. Leon kan zich daar ook zeker in vinden, maar ook kwantiteit is belangrijk: “Voor de nabije toekomst is het zaak om het ledenaantal te laten groeien en de samenwerking nog beter tot zijn recht te laten komen. Dit bereiken we door de jeugdcommissie vergaderingen gezamenlijk te plannen, maar zeker ook de activiteiten buiten het voetbal om gezamenlijk te organiseren. Voor de verdere toekomst is het nog vroeg gezien we pas één jaar bezig zijn, maar alles is voor handen om dit verder uit te bouwen en te laten slagen.”

Klik de links voor een recent artikel over vv DHV of vv Zwaluwe

In gesprek met Kevin Ringeling van Excelsior Maassluis

Kevin Ringeling is momenteel een vaste waarde in de selectie van Excelsior Maassluis. De verdediger maakte op zijn zeventiende zijn debuut bij de Maassluizenaren. De in Den Hoorn geboren verdediger heeft in het verleden voor verschillende clubs gespeeld, maar is nu al een paar jaar een bekend gezicht aan de Lavendelstraat.
ZZP_Timmerteam
Kevin is begonnen met voetballen toen hij acht jaar was. Hij begon bij de plaatselijke voetbalvereniging in Den Hoorn. Sinds twee jaar is Ringeling woonachtig in Rotterdam en studeert hij pedagogische wetenschappen aan de Universiteit Leiden. “Deze zomer hoop ik mijn bachelor te behalen”, vertelt hij. Verder vind de verdediger het leuk om te padellen of te tennissen en daarnaast af te spreken met vrienden en een drankje te doen.

Beginjaren
Ringeling begon met voetballen omdat vrienden uit zijn straat ook op voetbal gingen. Tot zijn verbazing mocht hij direct beginnen in de F1 met onder andere Feyenoord in de competitie. “Ik kwam in een superleuk team terecht en met dat team doorliepen we de hoogste selectie elftallen. In de E1 werden we zelfs ruimschoots kampioen in een competitie met ADO, Feyenoord, Excelsior en Sparta”, aldus de achterhoedespeler. Dat jaar werd hij gescout door Sparta: “Helaas bleek ik daar nog niet goed genoeg voor te zijn.”

Jaren erna
In de jaren erna werd hij weer door een aantal clubs gescout waaronder ook weer de club uit Rotterdam-Spangen. “Destijds liep ik samen met Rick van Drongelen stage en speelde ik een aantal wedstrijden, maar ook nu was de overstap te groot. Op het laatste moment kwam Excelsior Rotterdam toen.” In de jaren bij Excelsior werd Ringeling al snel gebombardeerd tot aanvoerder omdat Danilho Doekhi werd doorgeschoven. Uiteindelijk redde de verdediger het niet bij de Kralingers en vertrok hij naar Excelsior Maassluis. “Dat seizoen debuteerde ik als eerstejaars A junior in het eerste elftal van Excelsior Maassluis in het algeheel landskampioenschap dat we wonnen”, gaat hij verder. In de jaren erna groeide Ringeling uit tot een vaste waarde in het team.

BVO’s
Steeds meer BVO’s raakte geïnteresseerd in de jonge verdediger, waaronder Go Ahead Eagles, Cambuur en wederom Sparta. Het werd uiteindelijk de laatste: “Na een seizoen veel spelen kon ik uiteindelijk, dankzij Henk van Stee, de overstap maken naar Sparta.” Hier trainde Ringeling met grote namen zoals Royston Drenthe en Lars Veldwijk. “Zeker de eerste keer bij de selectie in een volle Grolsch Veste was bijzonder”, aldus Kevin. Na zes a zeven weken raakte hij weer geblesseerd en toen hij weer fit was gebeurde het opnieuw. Beide keren een blessure aan de enkel. “Op een gegeven moment merkte ik dat ik niet meer fit werd en mentaal knakte er iets door het vele revalideren. Ik wilde weg bij Sparta en koos om een stap terug te doen naar Excelsior Maassluis.”

Hoogte- en dieptepunten
Kevin heeft in zijn loopbaan verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Allereerst noemt hij zijn debuut bij Excelsior Maassluis tijdens het kampioenschap. Verder noemt hij ook zijn eerste keer bij de selectie van Sparta uit bij FC Twente. Als laatst noemt hij het bekeravontuur van dit jaar waarbij FC Emmen werd uitgeschakeld door de Maassluizenaren. In de volgende ronde mochten zij het toen opnemen in de Johan Cruijff Arena tegen Ajax. “Ik zou eerlijk gezegd niet kunnen kiezen tussen die drie, het was allemaal zo bijzonder dat het me heel goed bij zal blijven”, gaat Ringeling verder. Als dieptepunt noemt de verdediger de verschillende blessures aan zijn enkel: “Die tijd was vrij zwaar, vooral mentaal knaagde dat enorm aan me.”

Dit seizoen
Dit seizoen speelt Ringeling alles, maar noemt hij het wel wisselvallig. “We kunnen echt goed voetballen alleen komt het er gewoon niet structureel uit. We hebben ook een jonge selectie en met een aantal nieuwe gasten heb je misschien wat tijd nodig om stabieler te worden”, zegt hij. Dit seizoen wil de achterhoedespeler zich zo snel mogelijk veilig spelen zodat ze volgend jaar kunnen kijken naar hogere plekken op de ranglijst.

Foto van Rob Romer

Klik op Excelsior Maassluis voor het laatste artikel over de club

Club van de week – Leider Glenn Robbemondt van V.V. Tricht

De 27-jarige leider van V.V. Tricht is al sinds zijn vijfde actief bij de club. Drie jaar geleden is Glenn begonnen met zijn eigen zaak die enorm is gegroeid. Dit was dan ook de reden waarom hij besloot om te stoppen met voetballen. Kort daarna kwam de functie als leider vrij bij het eerste elftal van Tricht en is hier sinds december 2021 mee begonnen.

De keuze van de leider was al snel gemaakt aangezien zijn ouders in Tricht wonen. “Toevallig woont Peter van Toorn naast mijn ouders, dat is wel een bekende naam in de geschiedenis van Tricht. Die heeft mij een beetje gek van voetbal gemaakt en is ook een aantal jaren mijn jeugdtrainer geweest. Hier heb ik in die jaren ook al mijn vrienden gemaakt, waardoor dit echt mijn cluppie is geworden”, vertelt hij.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
Volgens Robbemondt is Tricht een mooie club met vrijwilligers die veel werk verzetten voor de vereniging. Het is dan ook ondenkbaar dat hij nog naar een andere club zal vertrekken. “Ik heb hier alle elftallen doorlopen en ben ook op verschillende manieren actief geweest als vrijwilliger. Van jeugdscheidsrechter tot aan de sponsorcommissie, ’t WAC (Winter Activiteiten Commissie), de activiteitencommissie en nu dus leider bij Tricht 1”, aldus Glenn.

De leider van Tricht is zeer te spreken over wat er allemaal al wel niet is bereikt binnen de vereniging: “We hebben een mooie vereniging en een prachtige accommodatie. We hebben onlangs de ‘Jan van Arkel’ tribune mogen openen, hebben het dak voorzien van zonnepanelen en zijn we pas voorzien van LED verlichting langs de velden.” Sinds kort ligt er ook een rondweg langs de velden van Tricht wat bepaald verkeer om het dorp moet leiden. “Het zou mooi zijn als daar ook wat nieuwbouw zou komen, dat biedt voor Tricht nog meer kansen in de groei qua aantal leden”, vertelt Robbemondt.

Nu de corona eindelijk achter de rug is, zijn ze bij Tricht vooral blij dat ze weer lekker kunnen voetballen. Het eerste elftal moet er alles aan doen om dit jaar in de tweede klasse te blijven. Zo vertelt Glenn: “We groeien steeds meer in het seizoen, dat zie je ook in de ontwikkelingen. Na een aantal nederlagen in blessuretijd trekken we nu de drie punten tegen GJS en Drechtstreek wel over de streep. Verder hebben we fantastische talenten die echt heel goed kunnen voetballen, dus die jongens gaan alleen maar beter worden in hun ontwikkeling. Er zijn nog veel wedstrijden te gaan tot begin juni, dus we gaan aan de bak!”

Robbemondt is er van overtuigd dat de toekomst van de club er rooskleurig uitziet. “Wat de komende jaren betreft gaan onze huidige talenten groeien in ontwikkeling en zal dit weer aangevuld worden door een aantal goede jeugdspelers die op de deur kloppen”, sluit hij af.

Klik op V.V. Tricht voor het laatste artikel van de club

In gesprek met Rudie Romeijn van RVVH

Rudie is bij RVVH actief als scheidsrechterbegeleider voor het eerste elftal. Daarnaast is hij de contactpersoon voor de KNVB vanuit de club, doet hij diverse secretariële werkzaamheden én is hij gastheer in de bestuurskamer bij thuiswedstrijden, samen met Anke Bos. 

Dominos_voorjaar2021

Zelf heeft hij ook gespeeld, van zijn tiende tot achtendertigste. Hij heeft in de B-selectie van RVVH gespeeld, maar ook zijn debuut in de A-selectie gemaakt. “Toen ik elf of twaalf jaar was, ben ik pupil van de week geweest bij RVVH tegen Genemuiden, of telt dat niet?”, verteld hij met een knipoog. Rudie is geboren en getogen in Ridderkerk. “Ik ben opgegroeid in een gelukkig gezin met twee fijne zussen en een paar geweldige ouders. Ik heb op de basisschool de Tweede CNBS te Slikkerveer gezeten, toen op het Guillaume Farel om daarna een opleiding te volgen op MEAO aan het Weena in Rotterdam”, zegt Romeijn. In het dagelijks leven is hij actief als administrateur in een internationaal transportbedrijf in groente en fruit.

Voetballer
Als voetballer was hij begonnen op tienjarige leeftijd in de JO13-5, om het seizoen daarop de sprong te maken naar de selectie. “Vanaf daar was het elke twee jaar een lichting omhoog, dus van JO15-2 naar JO15-1, enzovoorts. Daarna ben ik terechtgekomen in de B-selectie bij het RVVH 3. Aan deze tijd heb ik veel vrienden overgehouden en besef me eigenlijk nu pas hoe mooi die tijd was”, aldus Rudie. Hij voegt daaraan toe: “Op latere leeftijd ben ik afgezakt naar lagere seniorenteams. Na een jaar of acht vond ik het mooi geweest en ben ik van andere dingen gaan genieten.”

Herpakken
De 45-jarige scheidsrechterbegeleider is positief over hoe het eerste elftal het tot nu toe doet. “We zijn matig gestart, maar hebben heel goed herpakt met als resultaat het winnen van de periodetitel. Na de coronastop hebben ze een hele goede voorbereiding gehad met goede resultaten tegen hoger spelende ploegen”, aldus de oud-speler. Hij voegt hierbij toe: “We zijn nu vier competitiewedstrijden verder, waarin we nog wat zoekende zijn. Het leuke in de eerste klasse B is dat iedereen van elkaar kan winnen en de verschillen heel klein zijn. Ik verwacht nog een hele leuke en spannende ontknoping in deze competitie.”

Geweldige sport
Voetbal zit in het bloed van Romeijn. “Ik ben bijna elke zaterdag te vinden bij de jeugd van RVVH. Het is altijd weer een feest om te genieten van die kleintjes. Ik haal veel plezier uit het volgen van allemaal andere potjes van kinderen van vrienden.” Daarnaast komt hij vaak oude bekenden tegen. “Het mooiste is dat het elke keer weer een soort reünie is. Je komt allemaal bekenden tegen, vaders  waar je zelf mee gevoetbald het komen nu hun kinderen naar het voetbalveld brengen. Voetbal is een geweldige sport die zoveel mensen samenbrengt en laat genieten”, vindt Rudie.

Lovende woorden
Ook binnen de club is hij lovend over een hoop mensen. “Ik wil niemand tekort doen, want ik heb voor heel veel personen waardering gekregen. Dan kijk ik naar bestuursleden, kantinepersoneel, trainers/leiders, de terreinchef en de gastvrouw. Zij zijn allemaal onmisbaar. Als ik er dan toch een paar moet noemen, is het onze oud-voorzitter Mario Papavoine. Hij heeft onze club financieel gezond gemaakt samen met onze oud-penningmeester Wil Sierat en oud-secretaris Hennie van der Sluis. Deze twee lopen al zolang dat ik bij RVVH kom rond. Echte clubmannen dus!”, zegt Rudie enthousiast. 

phonedirect

Nog jaren door
Verder hoopt de man van de scheidsrechters dat er nog vele mooie wedstrijden mogen worden gespeeld. “Hopelijk kunnen we dan onze opstallen ook wat gaan renoveren of vernieuwen, zodat we nog jaren verder kunnen en onze gasten en eigen leden netjes kunnen ontvangen. Ik weet dat het nieuwe bestuur hier mee bezig is”, sluit hij af.

Klik op RVVH voor het meest recente artikel van de club.

 

In gesprek met het G-elftal van FC ‘s-Gravenzande

FC ‘s-Gravenzande is sinds het seizoen 2015-2016 begonnen met G voetbal te introduceren binnen de vereniging. De club is van mening dat iedereen kan voetballen en daarvoor ook de ruimte moet krijgen.
ZWSports_251098
Niels van Elswijk is de coordinator en trainer van deze G afdeling van FC ’s-Gravenzande. Hij heeft in het verleden jarenlang zelf gevoetbald en is daarnaast ook trainer geweest bij de ’s-Gravenzandse SV. Niels doet het trainen van het team samen met Hans Looyestein. De trainer-coach van 56 jaar is ook vader van één van de kinderen uit het team. Hans heeft zelf gevoetbald bij ADO tot hij 23 jaar was. Nadat zijn oudste zoon bij ’s-Gravenzandse SV ging voetballen werd hij al vrij snel trainer daar. “Na een groot aantal jaren hoofd- en assistent-trainer te zijn geweest, kwam de vraag om te helpen met het opzetten van een G-afdeling”, vertelt de coach.

Begin
In 2015 is de club begonnen met een open dag en zijn zij van vier voetballers uitgegroeid tot trainingsavonden met soms dertig spelers. “Niet iedereen daarvan speelt op zaterdag, maar trainen alleen op de woensdagavond”, aldus Looyestein. In 2016 heeft het team voor het eerst een wedstrijd gespeeld en van het seizoen 2017-2018 zijn zij begonnen met spelen in de G-competitie. “Regelmatig moesten we spelers lenen van de tegenstander, omdat we niet voldoende spelers hadden. Vervolgens zijn we in 2019 zo gegroeid dat we twee elftallen konden inschrijven”, blikt hij terug. Tegenwoordig heeft FC ’s-Gravenzande nog één actief G elftal, doordat er een aantal spelers gestopt zijn tijdens de Corona periode.

Lolbroek
Op de vraag wie de grootste lolbroek van het elftal is komt er één naam naar voren: “Robin komt er het dichtstbij, omdat hij altijd heel veel flauwe moppen vertelt.” Verder willen de trainers Jesse nog in het zonnetje zetten: “Ik wil ook nog benoemen dat we het Westlands G sporter van het jaar 2021 in ons team hebben voetballen. Jesse heeft die eer gekregen, omdat hij buiten het voetbal ook nog wielrenner is.”

Hoogte- en dieptepunten
Het team heeft verschillende hoogte- en dieptepunten gekend in hun periode. Wat vooral wordt benoemd is dat zij altijd enorm veel plezier hebben op zowel de trainingen als de wedstrijden. “Verder vind ik een hoogtepunt dat we best wel leuk samenspelen en er altijd voor elkaar zijn”, aldus de oefenmeester. Het dieptepunt van het elftal was in de najaar competitie van 2021, hier werd het team net geen kampioen door het doelsaldo. Een ander hoogtepunt was de wedstrijd tegen Erasmus: “Zij konden tegen ons kampioen worden, maar ook wij hadden nog een kans. Wij wonnen de wedstrijd met 4-3 door te knokken en leuk voetbal te spelen.”

Dit seizoen
Dit seizoen wil het team nog een keer voor het kampioenschap spelen. “We hebben het kampioenschap in het najaar net misgelopen. Nu hebben we vrijwel dezelfde indeling en dus gaan wij weer spelen voor het kampioenschap. Uiteraard is plezier hebben het allerbelangrijkste”, vertelt de trainer. Wanneer het elftal een eventuele kampioenswedstrijd zou spelen is er de afspraak gemaakt dat er bij die wedstrijd cheerleaders komen om de spelers aan te moedigen.

Foto van Hans Looyestein

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor het laatste artikel over de club

De Alblas stuit opmars Streefkerk

De hoofmacht van voetbalvereniging Streefkerk kende vlak voor de corona-onderbreking dit seizoen een prima serie. Gelanceerd door de uitermate knappe triomf bij hoogvlieger Hardinxveld, dat deze jaargang nadrukkelijk naar het tweedeklasserschap lonkt, bouwde de formatie van trainer Pieter Lagendijk aan een knappe reeks van vier overwinningen, waarin ook Lekkerkerk, Perkouw en DFC voor de bijl gingen.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Gevoegd bij de 3-3 tegen Dilettant voorafgaande aan die machtige opeenvolging van zeges zette het Streefkerkse span dus een run van dertien punten uit vijf gespeelde wedstrijden neer. De opmars, na een zware en teleurstellende beginfase van de jaargang 2021-2022 was daarmee ingezet. En dus was de vraag: hoe zou Streefkerk zich na de lange onderbreking van drie maanden houden in het eerste repriseduel met De Alblas, één van de allersterkste tegenstrevers in deze poule en een geheide kandidaat voor de hoofdprijzen.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

De teleurstelling overheerste uiteindelijk op Streveland, waar voormalig trainer Maarten van Gastelen – hij werkte vijf jaar bij Streefkerk – met zijn huidige ploeg aan het langste eind trok. Daarmee won de gelukkigste van de twee ploegen, wat Streefkerk-coach Pieter Lagendijk deed uitroepen ‘dat als er één kans was geweest om De Alblas te kloppen dat dit keer wel was geweest’. Lagendijk hoeft echter niet te wanhopen: zijn ploeg bewees al eerder dat er genoeg potentie is. En geloof en vertrouwen bovendien, want het contract met Lagendijk is – mede op advies van selectie en stafleden – voor een derde jaar verlengd.

Klik op Streefkerk voor het laatste artikel van de club.

De pechvogel met Bas Kranenburg van DCV

De 23-jarige Bas Kranenburg is op zijn weg terug bij DCV. De verdediger scheurde in januari 2021 voor de tweede keer zijn voorste kruisband. Dit gebeurde op de laatste training voor de lockdown, een ongelukkig moment zegt hij zelf.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097
Kranenburg is in het dagelijks leven werkzaam bij Vertom in Rhoon. Hier is de verdediger sinds afgelopen september werkzaam op de bevrachtingsafdeling: “Wij proberen iedere zo goed mogelijke ladingen/reizen voor onze schepen te sluiten.” De geboren Krimpenaar is begonnen met voetbal op zijn zesde bij de club waar hij momenteel ook actief is. “Op mijn veertiende heb ik een uitstapje gemaakt naar de andere kant van de IJssel. Hier speelde ik voor VV Capelle”, aldus de pechvogel. Na vijf seizoenen bij de Capellenaren keerde hij terug bij DCV, waar hij op zijn negentiende debuteerde in het eerste elftal.

Terugkeer
Op het moment dat hij terugging naar Krimpen aan den IJssel begon de ellende in zijn knie: “Toen scheurde ik op de derde training bij DCV voor de eerste keer mijn voorste kruisband af.” De eerste keer dat Kranenburg zijn kruisband wist hij niet wat hem te wachten stond. “Dit was de tweede keer dat het gebeurde helaas wel het geval. Toen is echter besloten dat ik niet geopereerd hoefde te worden. Nu probeer ik het zonder kruisband en daar mag ik tot nu toe niet over klagen”, klopt hij hard af.

Tweede keer
In januari 2021 was het dus voor de tweede keer raak en scheurde Bas voor de opnieuw zijn kruisband. “Normaal gesproken ging het gewoon goed met mijn knie als ik één keer per week mijn benen kon trainen in de sportschool. Doordat de sportscholen dicht moesten dankzij de corona maatregelen, kon ik helaas mijn benen niet meer trainen. Toen ik op 21 januari, één dag voordat de avondklok in ging, meetrainde, dacht ik dat het wel een goed idee was. Dit kwam mij duur te staan en scheurde ik hem voor de tweede keer”, vertelt Kranenburg.
Dominos_voorjaar2021Toekomst
Bas hoopt in de toekomst dat het niet meer gebeurt, maar is ook realistisch: “In de medische wereld zijn geen garanties te geven dat het nooit meer gebeurt. Dus het volledig voorkomen van een dergelijke blessure is moeilijk. Om dit te voorkomen ben ik iedere week te vinden in de sportschool om de spieren rond mijn knie sterker te maken.” Verder houdt de verdediger zichzelf fit door hard te lopen, te tennissen of door te padellen met vrienden.

Rentree
Afgelopen weekend heeft de achterhoedespeler eindelijk weer zijn eerste minute gemaakt voor DCV tegen Deltasport. “Dat was wel weer even wennen. Ik merk dat ik op sommige momenten nog steeds aan het inhouden ben. Wel gaat het week voor week beter”, aldus Kranenburg. Wanneer hij weer volledig fit is, wil hij zoveel mogelijk minuten maken en met zijn team kampioen worden in de tweede klasse. Momenteel staan de Krimpenaren bovenaan in die tweede klasse. “Ik hoop dat we deze lijn kunnen doorzetten en voor het kampioenschap kunnen gaan”, sluit hij af.

Foto van Marjolein Hoogendoorn

Klik op DCV voor het laatste artikel over de club