Sinds zijn vijfde speelt de 19-jarige Luuk Meijer bij VV Alblasserdam. De jonge student speelt in het vijfde team, maar heeft het ontzettend naar zijn zin. Voor hem staat plezier in het voetbal voorop.

Luuk speelt al even bij de club, maar zit buiten het voetbal ook zeker niet stil. “Binnenkort start ik als student Aviation aan de Hogeschool van Amsterdam, momenteel werk ik echter bij autowasstraat ‘Sop Autowas’ in Alblasserdam en in mijn vrije tijd game ik graag en ga ik uit met vrienden”, vertelt de negentienjarige. Luuk is zelf niet actief betrokken bij de club met betrekking tot vrijwilligersfuncties, maar zijn vader wel. “Mijn vader die in het bestuur zit gaat juist over deze zaken. Ik ben puur en alleen een speler van het vijfde team die met veel plezier een aantal keer per week een balletje trapt”, vertelt hij.

Clubtrots

De clubtrots is er ondertussen wel na al die jaren. Naast dat hij er graag speelt en het erg naar zijn zin heeft, is er de laatste tijd ook veel geïnvesteerd in de club. “De investeringen in de club hebben ervoor gezorgd dat we nu een fantastisch kunstgrasveld hebben liggen als hoofdveld. Daarnaast is er ook gezorgd voor nieuwe kleding voor de leden en kunnen de trainingen en wedstrijden worden gevolgd met behulp van nieuwe camera’s”, zo schrijft de jonge Alblasserdammer. Dat dit ook meespeelt in het stukje club trots is dan ook niet gek.

Het spel

De vereniging heeft net als menig andere clubs een lastig seizoen achter de rug. “Gelukkig gaat het dit seizoen weer stukken beter”, aldus Meijer. Dat het dan ook zoveel beter gaat biedt hem ook wel wat hoop, met wat de club nog kan bereiken. “Wat ik nog mee zou willen maken met de club is dat het eerste elftal promoveert naar een hogere klasse”, vertelt Luuk. Iets wat een mooie show, maar ook feest met zich mee kan brengen op een vereniging. Dit zou een club na de coronaperiode dan ook goed doen om een club weer te doen bloeien.

Klik de link voor een recent artikel over vv Alblasserdam

Jan Pieter Wielenga is speler van het veteranenteam bij Streefkerk. Daarnaast heeft hij in de selectie gespeeld, vind hij het leuk om te fluiten, te vlaggen en kan je hem bij lekker weer langs het water zien vissen.

Jan Pieter is op achtjarige leeftijd begonnen met voetballen. Naast een uitstapje van slechts één jaar naar Nieuw-Lekkerland, heeft de 52-jarige altijd bij Streefkerk gespeeld. Dit doet hij nog steeds op de vrijdagavond in een veteranenteam. Daarnaast heeft hij een aantal jaar in de selectie gespeeld voordat hij op zijn dertigste stopte om nog één jaar met zijn vader te voetballen. Hij licht zelf toe: “De wedstrijden die ik in het eerste gespeeld heb zijn op één hand te tellen omdat ik bijna altijd in het tweede of derde elftal ben uitgekomen.”

Veteranen
Door de net afgelopen coronamaatregelen heeft het veteranenteam van Jan Pieter nog niet veel kunnen voetballen. “Gelukkig lijkt het erop dat die ellende langzaamaan voorbij gaat en samen met de betere temperaturen gaat mijn voetbalbloed weer kriebelen om zogezegd ‘de wei’ weer in te kunnen”, aldus Wielenga. Natuurlijk is het bij de veteranen ook nog volop passie en strijd, gelukkig kunnen de mannen binnenkort weer het voetbalveld op om lekker een potje te gaan ballen.

Hapje en drankje
Één van de leukere dingen die Jan Pieter haalt uit het spelletje is het nabespreken van de wedstrijd. “Die hoogtepunten in het voetbal haal ik uit een leuke en sportieve wedstrijd die na afloop samen met de tegenstander en/of teamgenoten onder het genot van een hapje en een drankje wordt nabesproken. Dat deze wedstrijden dan altijd beter zijn dan dat ze in werkelijkheid op het veld waren maakt het alleen maar leuker.” Zo zie je maar dat bij het recreatieve voetbal het niet uit maakt welke leeftijd of niveau je hebt, het nabespreken van de wedstrijden is altijd een standaardprocedure tijdens de derde helft.

Traditie
Als Wielenga ergens minder tegen kan is het spelers die het spelletje ongeveinsd spelen. “Ik vind dat sommige spelers en/of supporters het voetballen te serieus nemen. We spelen op een bepaald niveau en daar horen gelukkig fouten en verkeerde beslissingen bij. Hier wordt helaas niet altijd op de juiste manier op gereageerd”, aldus Jan Pieter. Zo zie je maar weer dat ouderwets ouwehoeren over de beslissingen en andermans fouten van oudsher een traditie is.

Lovend
Verder heeft Jan Pieter geen echte voorbeeldvoetballer, maar wijst hij wel de stille krachten aan binnen de teams. “Dat zijn de spelers die je pas gaat missen als ze niet meedoen. Verder heb ik geen rituelen, ik denk dat ik daar te nuchter voor ben.” Ook looft hij de vrijwilligers: “Iedereen die bij welke vereniging dan ook iets meer doet dan alleen zijn contributie overmaken is voor zijn of haar vereniging onmisbaar”, aldus Wielenga.

Hobby’s
Daarnaast vindt hij het leuk om af en toe eens een wedstrijd te vlaggen bij het damesteam. Als het lekker weer is, kan je hem vinden langs het water als mooi-weer visser. Als we hem vragen waarom hij het voetbal nou zo leuk vindt, antwoord Wielenga: “Als eerste vind ik het spelletje leuk om te doen, maar zeker ook om naar te kijken. Ik kijk ook graag naar de scheidsrechters in het veld omdat ikzelf ook heel wat jaartjes binnen onze vereniging heb gefloten. Uiteraard is winnen of een winstpartij van mijn club het leukste, maar dat vind ik niet het belangrijkste.”

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

Jordi van der Vlist heeft met het tweede van Streefkerk al mooie momenten beleefd. Na een achtereenvolgende promotie van de reserve derde naar reserve eerste klasse hoopt Jordi nu dat zijn ploeg zich uit de degradatiezone weet te houden.

De 25-jarige centrale verdedigende middenvelder van het tweede elftal van Streefkerk voetbalt al sinds zijn zesde. Jordi heeft zijn overstap naar het tweede vervroegd gemaakt, omdat er spelers in de JO19-1 moesten blijven zitten en hij dus doorgeschoven werd. “Het seizoen dat ik erbij kwam is er een trainer aangesteld en werd het tweede een steeds serieuzere ploeg, met de toekomst in het vizier was dat een goed teken voor de opmars van deze ploeg”, aldus van der Vlist. Hij heeft daarnaast een aantal kansen gehad in het eerste elftal, maar hij kwam er al snel achter dat dit te hoog gegrepen was. 

Dubbele promotie
Met het tweede elftal heeft de middenvelder na een hele gave en sfeervolle nacompetitie promotie naar de reserve tweede klasse weten te bewerkstelligen. In het eerste seizoen in die klasse was het wederom feest, want voor het tweede jaar op rij wisten ze promotie te behalen. Uiteraard zorgde dit weer voor een mooi feest en een rondje door het dorp op de platte kar. Inmiddels speelt de ploeg van Jordi voor het derde seizoen in de reserve eerste klasse.

Te hoog gegrepen
De eerste seizoenshelft is voor het tweede elftal niet gelopen zoals zij zelf graag wilden. “Het doel was denk ik toch een goede middenmoter te worden, helaas bleek dit ietwat te voorbarig en hebben we in de eerste seizoenshelft slechts drie punten uit drie gelijke spelen gehaald”, zegt de controleur. Volgens Jordi viel er wel méér te halen uit de mindere potten. “Hoewel we in sommige potten meer verdiende lukte het ons niet om in een mindere wedstrijd alsnog een resultaat te halen. De scherpte, strijdlust en vooral het vertrouwen van de voorgaande jaren zit er nog niet in.” 

Comeback
Op persoonlijk gebied is van der Vlist nog niet tevreden over de eerste seizoenshelft. “Door langdurige terugkerende lichte blessures heb ik nog geen vast wedstrijdritme weten te krijgen doordat er elke keer weer wedstrijden werden gemist of dat wedstrijden niet negentig minuten uitgespeeld werden door mij.” In de tweede seizoenshelft hoopt Jordi op meer. “Helemaal fit worden en fit blijven en daarmee weer een vaste waarde worden van het tweede elftal. Buiten het persoonlijke om hoop ik vooral dat we het vertrouwen en de goede lijn van voorgaande seizoenen weer terug oppakken.” De speler van Streefkerk twee voegt toe: “We zijn een ploeg die het echt van hard werken in teamverband moet hebben en dan kunnen we het veel ploegen lastig maken. Inmiddels hebben we alweer een aantal wedstrijden gespeeld en hebben we de eerste overwinning van het seizoen geboekt. Een 2-3 overwinning bij Blauw Geel uit in Veghel. Een wedstrijd waar op voorhand eigenlijk niemand zin in had. Ver weg, rot tijd, koud en vies weer, maar dat zijn eigenlijk de perfecte omstandigheden om ons als team goed te laten presteren, en dat bleek zo te zijn.”

Degradatie ontlopen
Verder hoopt Jordi dat het tweede elftal vooral uit de degradatiezone kan blijven. “Op dit moment staan we dertiende van de veertien, maar het gat met de ploegen boven ons is nog te overzien. Wedstrijden met directe concurrenten worden heel bepalend of we dit seizoen handhaven in de eerste klasse. De wil is er, nu nog laten zien dat we het kunnen!” Helaas voor de selectie van Streefkerk ging het trainingskamp naar Dongen begin januari niet door. Desondanks kan er aan het einde van het seizoen uitgekeken worden naar een barbecue!

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

De keeperstrainer van de hoofdmacht van VV Papendrecht, Robert Rijntjes, heeft de doelmannen van Papendrecht G1 stevig onder handen genomen om ze op scherp te zetten voor de aankomende topper tegen Oranje Wit G1.

Een uur lang werd de ʾtwee Jʾs’ (Joël en Johnny) de fijne kneepjes van het keepersvak bijgebracht. Een spervuur aan tips en trucs was niet aan dovemansoren gericht. Beide talenten lieten zien uit het goede keepershout gesneden te zijn en werden met de minuut beter. Zowel conditioneel als technisch werd een flinke stap in de goede richting gezet. De heren Rijntjes jr. en Schutte zijn gewaarschuwd: hun opvolgers staan klaar.

Hopelijk gaat de training bijdragen aan een klinkende zege in de strijd om de eerste plaats zodat het kampioenschap voor G1 een stap dichterbij komt. Aan beide keepers en hun trainer zal het in ieder geval niet liggen. Bedankt trainer!

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel van de club.