Sietse is de 23-jarige centrale verdediger van Streefkerk. De ploeg staat vierde in de competitie. Vandaag een terugblik op de wedstrijd Streefkerk-Groot Ammers en een vooruitblik op de match van aankomend weekend.

Toen Van Driesten vijf jaar oud was is hij begonnen met voetballen bij de kabouters van Streefkerk. Hij heeft alle selectie elftallen doorlopen en is uiteindelijk terecht gekomen bij de selectie in het tweede elftal. Met die ploeg is hij twee keer gepromoveerd waarna hij aansloot bij het eerste elftal. Daar heeft hij op twintigjarige leeftijd zijn officiële debuut gemaakt.

Zaterdag 5 maart stond de wedstrijd Streefkerk-Groot Ammers op het programma. Altijd een beladen pot met ook deze keer het nodige vuurwerk. Sietse omschrijft zelf: “Wij begonnen de wedstrijd matig en gingen mee in hun spel, zonder dat dit tot echt grote kansen voor Ammers leidde. Na twintig á dertig minuten lukte het om de wedstrijd om te zetten. We waren voor rust enorm efficiënt en de aanvallers kregen het op hun heupen.” Dit zorgde ervoor dat de overmacht in doelpunten werden omgezet. “ Zo stonden we bij rust ineens 3-0 voor. De weerstand was daarmee gebroken. Van een echt tegenoffensief is in de hele tweede helft geen sprake geweest en echt grote kansen hebben ze de hele wedstrijd niet gehad. Uiteindelijk maakten we er nog twee en hadden we zo een mooie uitslag op het scorebord”, aldus Van Driesten. De eindstand werd dan ook bepaald op een mooie 5-0 overwinning. Nadat de aanval aan het scoren werd gezet is het ook geen wonder dat de Man-of-the-match van Sietse een aanvaller is: Emilio Prins. “De hele aanval speelde vanaf halverwege de eerste helft erg goed. Ze waren alle vier heel bedrijvig en ijverig. Als ik van de vier er dan toch één moet aanwijzen, dan is het Emilio. Hij maakte zelf twee goals en assisteerde de andere drie. Dat zijn toch behoorlijk degelijke statistieken”, aldus de centrale verdediger. 

Nadat de drie punten in de tas zitten staat aankomende zaterdag de uitwedstrijd tegen VVAC op het programma. “De wedstrijden tussen VVAC en VV Streefkerk zijn ook altijd beladen, maar dan op een heel andere manier dan de wedstrijden tegen Groot Ammers. Ik verwacht dat het een stuk lastigere wedstrijd wordt dan afgelopen zaterdag en dat het een felle, fanatieke pot wordt”, vertelt Sietse. Hij analyseert vervolgens: “VVAC is in goeden doen. In hun laatste wedstrijd hebben ze Ameide met 1-4 verslagen. Aan de andere kant beginnen wij ook weer steeds beter te draaien en gaan we ook uit bij VVAC uit van onze eigen kwaliteiten. Ik heb daarom vertrouwen in een goed resultaat.” Aan een voorspelling durft Sietse zich niet te wagen. “Je moet lekker wedstrijd voor wedstrijd kijken en zo veel mogelijk punten pakken”, geeft de verdediger aan. 

Naar de stand kijkt Van Driesten nooit. Hij wil dan ook zo hoog mogelijk eindigen met zijn ploeg. “Als je ziet dat je hoog staat op de ranglijst kan dat een soort ‘veilig’ gevoel geven, maar dat wil je vermijden. Doordat je niet naar de stand kijkt, weet je niet waar je staat en benader je wedstrijden meer als finales op zich. Je kan het je dan niet permitteren om te verliezen en geeft meer om te winnen”, sluit hij af.

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

De aankomende dagen is VV Nieuw-Lekkerland de ‘Club van de week’. Deze week worden drie personen van Nieuw-Lekkerland in het zonnetje gezet. In de loop van de week zullen er interviews geplaatst worden van een bestuurslid, vrijwilliger en een speler van de vereniging. Wilt u niets missen over deze interviews? Houd dan onze website en Facebook-pagina in de gaten!

Voetbalvereniging Nieuw-Lekkerland is een middelgrote voetbalvereniging die uitkomt in het zaterdagamateurvoetbal. De vereniging is opgericht op 21 april 1932. Momenteel heeft de vereniging ruim 550 leden, waarvan ruim 220 jeugdleden, waaronder ook een flink aantal meisjes. De vereniging heeft negen seniorenelftallen, vijf juniorenelftallen (waaronder één meisjeselftal) en tien pupillenteams. Het eerste elftal van Nieuw-Lekkerland komt uit in de eerste klasse Zuid I.

Na 80 jaar aan de Klipperstraat gevestigd te zijn heeft Nieuw-Lekkerland in 2012 een geheel nieuw complex in gebruik genomen aan de Tiendweg.
Het complex is uniek gelegen, want het ligt aan de rand van het Werelderfgoed van Kinderdijk, het wereldberoemde molengebied.

Sinds 2012 heeft de club de beschikking over twee kunstgrasvelden (waaronder het hoofdveld) en één natuurgrasveld.

Het eerste van Nieuw-Lekkerland staat momenteel, met zestien punten uit twaalf wedstrijden, zevende in de competitie. Op één maart zijn de competities weer hervat. De thuiswedstrijd tegen Kloetinge stond op het programma, die met 0-1 werd verloren. 12 maart staat Nieuw-Lekkerland – BVCB op het programma om 14:30. Weet Nieuw-Lekkerland dit keer wel de drie punten thuis te houden?

Afbeelding: Bron

Klik voor het meest recente artikel over VV Nieuw-Lekkerland

Maikel van Amen is een veelzijdige speler van Alblasserdam die op meerdere posities uit de voeten kan. In het 4-3-3 systeem fungeert hij als linksbuiten, maar kan even goed in de spits of als aanvallende middenvelder zijn taken uitvoeren in de 4-2-2 opstelling. Dit seizoen maakte hij de overstap van SV Wippolder naar zijn huidige club. 

De 29-jarige speler die op meerdere posities uit de voeten kan is begonnen op zijn zevende met voetballen. Hij komt uit een familie waarin veel werd gehandbald, maar zijn vader heeft zowel bij handbal als bij voetbal op hoog niveau gesport, dus er werd ook gevoetbald in de tuin bij huize Van Amen. Maikel is geboren in Stamproy en is zijn carrière begonnen bij Brevendia. Daar heeft hij tot zijn zestiende gespeeld, waarna hij verkaste naar Wilhelmina ’08. Daarna heeft Van Amen een uitstapje gemaakt naar het Belgische voetbal, bij Groen Star Beek. Uiteindelijk is Maikel door zijn werk verhuisd naar zijn ouderlijke roots in de buurt van Rotterdam. Hij was gestopt met voetballen, maar het begon weer te kriebelen, waardoor hij zich terug aansloot bij het verenigingsleven. Ditmaal was dat bij SV Wippolder, waar hij aan de slag ging als speler-trainer. Een paar jaar later liep hij tegen de liefde van zijn leven aan. Hierdoor verhuisde hij naar Zwijndrecht, waarna hij tot slot verkaste naar zijn nieuwe club: VV Alblasserdam.

De belangrijkste reden voor de overstap was zijn verhuizing. “Dat betekende dat de reistijd te groot werd voor mij om nog naar Delft af te reizen elke dinsdag, donderdag, zaterdag en zondag”, geeft Maikel aan. Daarnaast werd Van Amen overtuigd door zijn oud-collega René Julicher: “Hij had het op het werk vaak over hoe gezellig zijn club wel niet was en dat er ook nog eens op een aardig niveau gevoetbald werd. Dit wekte enorm veel nieuwsgierigheid, waardoor ik een keer ben gaan meetrainen.” Dit beviel Maikel wel. “Mijn eerste indruk was dat er veel diversiteit op de club heerste. Mede dankzij de opvoeding van mijn ouders, had ik totaal geen moeite me te mengen binnen de diverse culturen in de selectie. Ik werd perfect opgevangen en had na de eerste training al meteen het gevoel dat ik welkom was. Dit heeft me toen ook overtuigd om me aan te sluiten bij de club. Het frappante is wel dat je dan later in het seizoen hoort dat VV Alblasserdam een bepaalde naam heeft, maar dit totaal niet te merken was op de club.”

Bij zijn oude club heeft de aanvaller veel gedaan. “Naast dat ik trainer geweest ben, heb ik ook geholpen bij het vormen van het nieuwe beleid en andere randzaken zoals IT en Infra.” Hij was bijna vaker op de club dan thuis. “Ik leefde zowat op de club, terwijl ik niet altijd een clubmens geweest ben. Het was een club die zoekende was om te evolueren naar een hoger niveau. Niet alleen maar recreatievoetbal aan te bieden aan hun leden, maar ook verder te kijken naar divisie voetbal. Mijn tijd en stages bij KRC Genk hebben mij geholpen om deze kennis toe te passen en de club daarmee te helpen.” Doordat hij zo intensief bezig was met de club vond hij het wel jammer om de vereniging te verlaten. “Natuurlijk doet het dan pijn om de club waar je zoveel tijd en energie in gestoken hebt vaarwel te zeggen, maar dit gaf ook weer nieuwe energie om hetzelfde kunstje bij een nieuwe vereniging toe te gaan passen.”

Als we vragen aan Maikel wat hij wil bereiken bij zijn nieuwe club zit hij vol met ideeën. “Momenteel ben ik trainer van de JO15-1 en vaste speler van het tweede. Daarnaast heb ik al bij het bestuur laten doorschemeren dat ik meer voor de club wil gaan doen en wil gaan kijken om de vereniging een zetje in de rug te geven op voetbaltechnisch beleid, maar ook kijkende naar de verdere ontwikkelingen binnen de club. Het uiteindelijke meerjarenplan is door te groeien met jeugdteams en hopelijk over een aantal jaar, als mijn lichaam het voetballen niet meer aankan, wil ik graag een rol vervullen als selectietrainer of jeugdcoördinator.” Ook Alblasserdam heeft te maken gehad met een mindere periode tijdens de corona. “Het is desondanks mooi om te zien dat de hele club en vrijwilligers hierbij betrokken zijn en we samen nadenken om zo snel mogelijk weer up-and-running te zijn, zoals dat twee jaar geleden ook was.”

Zelf is Van Amen dit jaar bezig weer fit te worden. “Corona heeft ook een aanslag gepleegd op mijn lichaam. Gelukkig niks ernstigs, maar de kilo’s zijn er rap bijgekomen’’, vertelt hij. Zijn baan als IT Security Consultant heeft daar ook niet bij geholpen. “De dagen op mijn kantoorstoel zijn ook niet bevorderlijk geweest voor mijn fysieke gesteldheid. Als selectiespeler ben ik ervan overtuigd dat je er alles aan wilt doen om jezelf in het eerste te spelen”, aldus Maikel. Bij zijn oude club mist hij zijn voetbalvrienden. Gelukkig heeft hij deze ook kunnen vinden bij zijn nieuwe club. Maikel geeft verder aan niet iets te missen aan zijn oude vereniging: “Ik heb dezelfde gedrevenheid en plezier gevonden bij Alblasserdam. Alles voelt hetzelfde aan, het enige wat is veranderd is dat ik nu in het oranje speel in plaats van blauw en wit. Daarom ben ik er ook van overtuigd dat ik nog flink wat jaren zal slijten bij deze mooie club.”

Klik de link voor een recent artikel over vv Alblasserdam

Tim den Besten is de centrale middenvelder en aanvoerder van het eerste van Streefkerk. Helaas staat de 25-jarige langs de kant met een slepende blessure die voortkomt uit het afscheuren van zijn enkelbanden drie jaar geleden. Nu werkt hij hard aan zijn herstel om weer speelminuten te kunnen maken. 

Tim voetbalt al vanaf zijn vijfde bij VV Streefkerk en dat doet hij nog steeds. Op zijn zestiende heeft hij zijn debuut gemaakt bij het eerste elftal en vanaf zijn zeventiende zit hij vast bij de selectie. Dit seizoen is het vierde seizoen dat Den Besten als aanvoerder van zijn ploeg fungeert. 

Slepende blessure
Tim omschrijft zijn blessure als volgt: “Ik heb een partiële ruptuur van mijn syndesmoses. Dat is de verbinding tussen mijn scheenbeen en kuitbeen die deels is gescheurd. Hierdoor heb ik tijdens lang staan en lopen veel pijn en zwelling rondom mijn enkelgewricht”, aldus Den Besten. Deze blessure is drie jaar geleden al ontstaan en loopt dus voort tot op heden. “December 2018 heb ik tijdens een wedstrijd tegen Alblasserdam mijn linker enkelbanden afgescheurd. Na een pittige revalidatie van vier á vijf maanden heb ik toen nog een aantal competitiewedstrijden meegedaan.” Nadat hij hersteld was van zijn enkelbandblessure sloeg het noodlot opnieuw toe tegen Perkouw afgelopen november. “Ik maakte een actie aan de linkerkant van het veld. Ik werd uit balans gebracht en ging door mijn linkerenkel heen. Vanwege overgebleven laxiteit door de blessure van drie jaar geleden is mijn kuitbeen kortstondig verschoven naar achteren. Hierdoor is de verbinding tussen mijn scheenbeen en kuitbeen deels gescheurd. Dat is via een foto en MRI vastgesteld”, geeft de middenvelder aan. 

Toekomst
Door zijn blessure kan Tim dus niet lang staan en lopen. Niet alleen in het voetbal is dat nodig, maar ook voor zijn werk. “Ik baal flink van de blessure maar ik ben me wel bewust dat ik rustig aan moet doen. Ik ben fysiotherapeut van beroep en dat wil ik graag een lange tijd uitvoeren. Hiervoor zal ik veel moeten staan en kunnen bewegen.” Ondanks zijn blessure probeert de aanvoerder er toch voor zijn ploeg te zijn. “Ik ben op dit moment één van de fanatiekste toeschouwers rondom de velden van Streefkerk. Ik zit elke wedstrijd op de bank en probeer mijn team te helpen waar dit kan. Het vreet wel aan jezelf als je niks op het veld kan laten zien. Ik merk nu dat omgaan met de spanning in het veld veel makkelijker is dan als je op de bank zit”, zegt Tim.

Hulp van collega’s
Om weer fit te worden werkt Den Besten hard aan zijn herstel. Omdat hij zelf fysiotherapeut van beroep is, zit hij dichtbij het vuur. “Ik word goed begeleid door collega’s die gespecialiseerd zijn in sportfysiotherapie. Ik kan daardoor zo optimaal als mogelijk revalideren.” Tim hoopt zo snel mogelijk weer op het veld te kunnen staan en de blessure in de toekomst te voorkomen. Daarnaast is hij begonnen met zelfstandig te trainen. “Rechtuit lopen geeft weinig tot geen klachten meer. Ik hoop stappen te zetten en snel weer volledig mee te doen met de groepstraining. Daarna wil ik graag weer op het veld staan om mee te spelen met de ploeg. We zijn als team op dit moment goed bezig.” Dat geeft extra motivatie aan de middenvelder om snel fit te worden. “Deze competitie kan iedereen van elkaar winnen, het niveau zit dicht op elkaar. Het is dus belangrijk dat we elke wedstrijd met 110% inzet aangaan. Gelukkig staat dit op het lijf van Streefkerk geschreven. Ik verwacht dat wij met de club nog veel mooie derby’s gaan spelen en hier een hoop punten pakken.”

Helpen winnen
Doordat de competitie eind vorig jaar een tijd stil heeft gelegen, gaat hij nu langer door dan normaal. Dit ziet Tim in zijn voordeel: “Hierdoor hoop ik zeker nog wel wat wedstrijden mee te kunnen spelen. Hopelijk kan ik dan het team weer helpen om wedstrijden te winnen. We zijn een jong team dat zoveel mogelijk probeert te voetballen. We kunnen nog veel beter worden en ik hoop daar komende seizoenen deel van uit te maken”, sluit de centrale middenvelder af.

Foto: Cora Stout van Corafotografie

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.