Home Blog Pagina 646

In gesprek met Eva van der Toorn van Barendrecht

Eva van der Toorn is de zeventienjarige speelster van Barendrecht. Haar debuut in de hoofdmacht heeft ze mogen maken toen ze nog een jaartje jonger was, maar verder functioneert ze in de selectie van de MO17-1 en MO19-1.

phonedirect

De speelster van de Barendrechtse vrouwen begon met voetballen op haar vijfde. Haar eerste club was Hellevloetsluis, waarna ze verhuisde naar Zuidland en uiteindelijk terecht kwam bij haar huidige club. Eva zit op de middelbare school, waar ze in het vijfde leerjaar van VWO zit. “Ik vind het leuk om veel af te spreken met familie en vrienden. Als bijverdienste doe ik aan grafisch ontwerpen, een soort eigen bedrijfje. Samen met mijn vader heb ik al vijf jaar een seizoenkaart voor Feyenoord”, zegt ze.

Aandacht naar vrouwenvoetbal
Ze is woonachtig in Hellevloetsluis, de club waar ze ook is begonnen met voetballen. “Ik heb daar altijd met jongens gevoetbald, tot en met mijn dertiende. Daarna ben ik naar vv Zuidland gegaan. De reden daarvoor is dat ze daar veel aandacht besteden aan het vrouwenvoetbal.” Bij Zuidland heeft ze een mooie voetbalperiode meegemaakt. “Ik heb een leuke tijd gehad daar. Ik ben er ongeslagen kampioen geworden en heb daar op mijn dertiende ook het debuut bij Dames 1 mogen maken”, verteld ze erbij. Na haar periode bij de Zuidlanders was Eva op zoek naar een nieuwe uitdaging. Die had ze gevonden via Feyenoord Soccer Schools: “In seizoen 2018/2019 ben ik naar Barendrecht gegaan. Ik kwam hier terecht toen mijn vriendinnen die ik heb ontmoet bij Feyenoord Soccer Schools, zeiden dat ik daar naartoe moest komen. Met als resultaat dat ik daar nog steeds zit!”

Topsportambities
De ambities van Van der Toorn staan als een stip aan de horizon: “Ik zou dit seizoen nog graag minuten willen maken bij het eerste elftal. Ik train wekelijks mee en had op 19 maart mijn debuut mogen maken, maar was helaas ziek. Ik ben blij dat andere meiden van onze selectie hen debuut al hebben mogen maken”, zegt de speelster. Daar blijft het niet bij. “In de toekomst hoop ik mij definitief aan te mogen sluiten bij het eerste elftal en misschien een debuut in de Pure Energie Vrouwen. Barendrecht en Excelsior hebben een samenwerking gehad, dus het is niet onmogelijk. Uiteindelijk hoop ik, net als veel andere meiden inmiddels, profvoetbalster te worden.”

Klaarstomen
Het huidige seizoen verloopt prima voor de dames. “We trainen als team elke week hard om ons verder te ontwikkelen en te presteren wanneer dat moet. In de eerste seizoenshelft zijn we winterkampioen geworden. De tweede seizoenshelft hebben we nog maar twee wedstrijden gespeeld, maar wel beide gewonnen. Er wordt helaas veel afgezegd, dat is frustrerend omdat we ons elke week klaarstomen voor de zaterdag. Gelukkig kunnen we vaak met andere teams meedoen”, verteld Eva. 

Winnende goal
Hoogtepunten heeft de voetbalster genoeg. “Ik ben kampioen geworden met Hellevloetsluis en Zuidland, maar mijn echte hoogtepunt was vorig seizoen. Voor de Regio Cup speelden we een wedstrijd tegen een tegenstander die op gelijke punten bovenaan stond met ons. We speelden op het hoofdveld, het was lekker weer en na onze wedstrijd speelden het eerste mannenelftal, het was lekker druk dus. We hebben nooit voorgestaan in de match, maar de keepster van de tegenstanders pakte een terugspeelbal op. Als aanvoerster nam ik het initiatief om de indirecte vrije trap te nemen en ik scoorde. Er was zoveel euforie en dat was supergaaf om mee te maken, net een soort droomscenario”, aldus Eva. Ze vervolgt: “Mijn dieptepunt was bij Hellevloetsluis. Het werd steeds lastiger als meisje om jezelf te bewijzen en ik vond het toch lastig om daar weg te gaan. Ik kom nog regelmatig bij het eerste elftal kijken.”

Dominos_voorjaar2021

Frenkie-type
Haar voorbeeldvoetballer is Frenkie de Jong. “Hij is net zoals ik een middenvelder. Hij is een spelmaker, spelverdeler, spelversneller en regisseur. Wat hem uniek maakt is zijn dribbel. Ik kan hier zelf veel van leren en kijk regelmatig filmpjes van hem ter inspiratie.” Zelf wilt Eva haar handelingssnelheid, dribbel en kijkgedrag verbeteren. Hier kan ze dus goed kijken naar haar voorbeeldvoetballer.

Kampioenschap
Tot slot verteld Van der Toorn over de teamambities. “We hebben een goed team staan, we zijn echt één groep. Ik denk dat wij kans maken op het kampioenschap als we zo door blijven gaan. Hoewel we maar twee competitiewedstrijden dit jaar hebben gespeeld, zitten we nog in ons ritme. Ik heb er alle vertrouwen in als wij hiermee doorgaan dat het seizoen nog leuk kan eindigen voor ons.”

Klik op Barendrecht voor het laatste artikel van de club.

 

De pechvogel met Ralph de Kok van V.V. Goes

De 23-jarige centrale verdediger is actief geweest bij verschillende clubs en voetbalt momenteel bij V.V. Goes. Door een blessure aan zijn voorste kruisband, die hij voor de tweede keer heeft afgescheurd, moet hij toekijken langs de zijlijn.

Ralph is begonnen bij V.V. Kloetinge in de mini’s toen hij vier jaar oud was. Bij deze club heeft hij gevoetbald tot de eerstejaars C. Op zijn veertiende heeft hij de overstap gemaakt naar JVOZ C1 en is daar actief geweest tot de eerstejaars A. Na deze periode is hij verkast naar FC Dordrecht A1 en daarna gespeeld bij Jong FC Dordrecht.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
Tijdens de wedstrijd tegen Ter Leede op zaterdag 11 september ging het mis. “Ik wilde de bal verwerken, onze keeper wilde dit ook doen en kwam op de buitenkant van mijn knie terecht. Ik hoorde een knak, op dat moment dacht ik aan mijn meniscus en niet aan de kruisband. Tijdens de testen op het veld hadden wij het gevoel dat het ook niet de kruisband was. Helaas bleek uit de MRI en de verdere onderzoeken dat dit helaas het wel het geval was”, vertelt hij.

Bij een blessure is het niet alleen het fysieke waar men last van heeft, mentaal kan het ook zwaar zijn om een lange tijd uit de roulatie te liggen. “Mentaal is het nu nog te voorzien, omdat ik weet wat ik moet doorstaan. Het begin traject op de krukken is zwaar, maar nog te doen. Bij mij persoonlijk komt de mentale klap pas op het moment dat je voor je gevoel alles weer kan doen, maar dit nog niet zo is. Verder krijg ik mentale steun van vrienden, familie en mijn vriendin”, aldus De Kok.

Om weer fit te worden hersteld de centrale verdediger van Goes bij fysiopraktijk ‘Mens en Beweging’ onder begeleiding van Erwin Simpelaar. “Vooraf heb ik met hem contact gezocht en hebben we besproken wat ik van hem verwacht en wat hij van mij verwacht. Voor mij is het belangrijk dat je in dit traject moet kunnen zeggen wat je wil op het gebied van deze blessure tegen elkaar”, vertelt Ralph.

Om in de toekomst deze blessure te voorkomen, blijft hij net als na de eerste keer zijn benen preventief trainen. Dit is noodzakelijk om alles spieren rondom de knie sterk te houden en klappen op te vangen. “In het geval van deze keer, is het gewoon echt pech helaas”, zegt hij.

De verwachting is dat hij in januari 2023 eventueel weer kan voetballen. De vraag waar Ralph nog geen antwoord op heeft is of hij weer gaat voetballen. “In totaal ben ik nu vijf operaties verder aan dezelfde knie. Twee keer mijn voorste kruisband, één keer de meniscus en twee kijkoperaties noem ik het maar”, aldus Ralph.

Hij hoopt rond de periode van augustus/september weer wat met een bal te kunnen doen op het veld. Dit is volgens hem redelijk ruim genomen omdat hij geen druk op zichzelf wil leggen.

Bron fotografie: petervanderklooster.com

Klik op V.V. Goes voor het laatste artikel van de club

 

SJC boekt verdiende overwinning op Purmersteijn

De ontmoeting met Purmersteijn werd een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft was matig voetbal met een aantal kansjes voor vv SJC en nauwelijks mogelijkheden voorde gasten uit Purmerend. Want de SJC-verdediging stond opnieuw als een huis. In de tweede helft was de wedstrijd aantrekkelijker, wist Purmersteijn toch ook een aantal mogelijkheden af te dwingen maar trok SJC tenslotte aan het langste eind door tweemaal te scoren.

Voor SJC dus opnieuw een optimaal resultaat in de thuiswedstrijd waarbij de vlaggen half stok hingen en er voor aanvang een minuut stilte in acht werd genomen. Dit in verband met het overlijden van jeugdtrainer Daan van der Poel. Die deze week door een noodlottig ongeval op de N206 om het leven kwam.

Direct al na de aftrap probeerde Purmersteijn het team van Marcel IJzendoorn onder druk te zetten. SJC oogde wat gespannen, vond niet altijd de juiste combinaties maar bleef verdedigend ogenschijnlijk moeiteloos overeind. De eerste mogelijkheid was voor de goed mee opgekomen Demir Strojil. Die helaas een uitstekende keeper Van Santen op zijn weg vond.

IT-Rijnsburg

De technische staf schrok even toen verdediger Nick Lim met een blessure aan zijn hoofd bleef liggen. Maar gelukkig kon hij verder spelen. En hij zag even later dat keeper Van Santen ook een reële mogelijkheid voor Tom Duindam wist te pareren.

SJC kon inmiddels wat aanvallender spelen omdat Purmersteijn de teugels iets liet vieren. Er volgden een aantal spelhervattingen waarbij het wel gevaarlijk oogde maar van waaruit  niet kon worden gescoord. Na ruim een half uur had SJC de pech dat een uitstekende vrije trap van Timo Ruigrok slechts de lat trof. En 3 minuten voor het rustsignaal pareerde de keeper een lage inzet van Martijn van Trigt.

Na rust kwam Mark Turk op het veld om de plaats in te nemen van Younes. Purmersteijn bleek de speelwijze die SJC in de eerste helft vaak hanteerde, de verre trap achter de verdediging leggen, ook te willen gebruiken. Maar bij de zwartwitten hadden de centrale verdedigers Verweij en Lim daarop al snel een juist antwoord. En op de vleugels konden Demir Stroijl en Jordy Groot ook steeds op tijd ingrijpen als de behendige buitenspelers met hun vernuftige passeerbewegingen richting het doel van Lex Hoogervorst wilde opstomen.

Direct nadat trainer IJzendoorn de van een vervelende blessure terugkerende Frans van Niel inbracht voor Sven Wisselink kreeg SJC een corner te nemen. Timo Ruigrok vond het hoofd van Tom Duindam en het was raak: 1-0.  Rondom het veld was er de duidelijk hoorbare ontlading bij de SJC-supporters. Die deze welkome voorsprong met gejuich begroetten.

Inmiddels had de scheidsrechter wat opvallend met gele kaarten lopen zwaaien en Sven Wisselink en Nick Lim werden geslachtofferd.

Purmersteijn-coach Mohammed el Bouziani reageerde na het doelpunt direct  en wisselde in de 77e minuut een verdediger voor een aanvaller. En vlak nadat Martijn van Trigt nog een mogelijkheid creëerde, leek dit resultaat te hebben. Maar de bal vloog, gelukkig voor SJC, naast de staander. Voor SJC en Wesley Haasnoot kwam toen een vreugdevolmoment. Omdat de flegmatieke spits, weer vrij van een hardnekkige blessure, zijn rentree in de hoofdmacht kon maken.  En ook deze wissel bracht resultaat want Haasnoot maakte op aangeven van Frans van Niel de verlossende 2-0. ‘De pot zat toen zeker in de tas’ hoorde we voorzitter Meijvogel na afloop zeggen. En zo was het ook.  Bijna werd het nog 3-0 toen Frans van Niel met een technisch hoogstandje de keeper wilde verschalken. Maar zijn richting onder kant lat dalende bal, werd door de keeper nog juist tot corner verwerkt. Het bleef dus bij de 2-0. En zo voegde  de ploeg opnieuw een overwinning toe aan het rijtje van 12 waarin zij ongeslagen bleven. Een geweldig  resultaat welke nog extra glans kreeg door het verlies van Hoogeveen. Kampioenskandidaat Be Quick 1887 versloeg de koploper met maar liefst 5-0. SJC is zelfs virtueel koploper met één verliespunt minder dan Be Quick en twee minder dan Hoogeveen.

Volgende week speelt SJC de uitwedstrijd bij het Rotterdamse VOC. Zij wonnen hun wedstrijd met 2-1 bij SDO. Maar optimisme en de verwachting van een volgende overwinning is toch gerechtvaardigd.

Klik de link voor een recent artikel over SJC

In gesprek met Enrico Elderhorst van VV Capelle

De 23-jarige Enrico Elderhorst speelt bij de selectie van VV Capelle. Hij debuteerde op zijn negentiende bij het vlaggenschip van de Capellenaren, maar maakt toch vooral zijn minuten in het tweede elftal. Komend seizoen zal hij hoogstwaarschijnlijk bij een andere club te bewonderen zijn.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097
Enrico is begonnen met voetballen toen hij vijf jaar was bij SV Ommoord in de zogenoemde mini-F. “Ik ben hier begonnen met voetballen, omdat mijn opa en oma in de buurt wonen. Zij konden mij dan vanuit school ophalen en naar de Ommoord brengen”, vertelt hij. Na twee seizoenen vertrok hij naar SVVSMC. “De rede voor deze overstap was dat mijn neef hier in het eerste speelde en destijds was het een gezellige en goede amateurclub. Hier heb ik tot mijn elfde gespeeld,” gaat de speler verder.

Plezier
Toen Elderhorst naar de middelbare school ging heeft hij, in overleg met zijn ouders, ervoor gekozen om dichter bij huis en school te gaan voetballen. “Ik ben toen gaan spelen bij VV Alexandria’66”, vertelt hij. Weer een aantal jaar later vertrok Enrico opnieuw, ditmaal naar de club waar hij tot nu toe niet meer is weggegaan. “Ik kreeg het steeds minder naar mijn zin en ben op mijn zestiende naar VV Capelle gegaan. Ook omdat mijn vrienden hier al speelde en ik plezier wilde terugvinden”, aldus de middenvelder. Nu speelt Enrico al vijf jaar bij de senioren waarbij hij schippert tussen het eerste en het tweede.

Memorabele momenten
De voetballer heeft in zijn voetbalcarrière verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Zo noemt hij verschillende kampioenschappen, promoties en een bekerwinst. “Als ik er hier één van moet kiezen dan is het hoogtepunt de bekerwinst met het tweede elftal van Capelle in het seizoen 2017-2018”, zegt de middenvelder. Uiteraard heeft hij ook de nodige tegenslagen gehad: “Dieptepunten zijn verschillende blessures die je oploopt, maar vooral de momenten dat je het plezier verliest in het voetbal. Dat laatste had ik bij Alexandria, gelukkig kom je daar wel weer snel uit.”
Dominos_voorjaar2021Voorbeeld
Enrico noemt als voorbeeldvoetballer Cristiano Ronaldo: “Qua spel lijk ik helemaal niet op hem. De manier waarop hij op de juiste momenten er altijd weer weet te staan is wel bewonderenswaardig.” Verder heeft hij ook niet echt vaste rituelen die hij gebruikt voor een wedstrijd. Wel vertelt de speler dat die op vrijdagavond het rustig aan doet en op zaterdag ochtend vrijwel altijd hetzelfde ontbijt. “Maar echte speciale rituelen waar ik mij aan vasthoud heb ik niet” aldus Elderhorst.

Toekomst
Dit seizoen speelt Elderhorst vooral in het tweede elftal. Omdat zijn ambitie is om zo hoog mogelijk te spelen heeft hij afgelopen winterstop besloten VV Capelle te gaan verlaten. “De rede hiervoor is dat ik op dit moment weinig kansen krijg op meer speeltijd. Ik kijk dan ook erg naar uit om volgend seizoen een nieuwe uitdaging aan te gaan. Op dit moment ben ik in gesprek met andere clubs en hoop ik zo snel mogelijk een definitief besluit te nemen”, sluit hij af.

Foto van Annemiek van Dillen

Klik op VV Capelle voor het laatste artikel over de club

Transfertalk met Djavann Munro van RVVH

Dit seizoen maakte de zestienjarige Djavann Munro de overstap van vierdeklasser ARC naar eersteklasser RVVH. De rechtsbuiten hoopt hiermee meer uitdaging te krijgen en zichzelf beter te kunnen ontwikkelen.

phonedirect

Mede door een verhuizing moest de jonge aanvaller op zoek naar een nieuwe club. Dat was echter niet de enige reden waarom Munro een nieuwe vereniging opzocht. “Ik wilde een keer een uitdaging in het team en mezelf vooruit helpen bij een goede club”, aldus de rechtsbuiten. Met een stap van de vierde klasse naar de eerste klasse is dat, ook volgens hemzelf, aardig gelukt. “Ik heb het naar mijn zin en heb de juiste uitdaging te pakken. Natuurlijk ook omdat ik moest verhuizen is deze transfer tot stand gekomen, maar ik heb de juiste keuze gemaakt.”

Toekomst
De vleugelspeler heeft desondanks geen wrok richting zijn oude club. Heel volwassen blikt hij terug op zijn periode daar. “Het was een superfijne ploeg. Ik voelde echter dat ik ieder jaar de beste was en wilde voor mezelf een stap hogerop. Ik begon hierdoor steeds met minder plezier naar de trainingen en wedstrijden te gaan omdat ik het niet meer leuk had. Verder zijn het hartstikke aardige mensen en ik heb daar ook mooie en leuke momenten gehad. Mijn teamgenoten ga ik het meeste missen, ik ken hun al lang en ze waren er altijd voor me. Ik ben nu volledig op mijn toekomst gefocust en ik wil profvoetballer worden, dus deze stap is belangrijk voor mij”, aldus Djavann.

Dominos_voorjaar2021

Presteren
Bij zijn nieuwe ploeg, RVVH, heeft Munro al een nieuwe doelstelling voor hem en zijn teamgenoten. “Dat is het kampioenschap. Ik wil me verder ontwikkelen om nog beter en sterker te worden. Hierbij kan ik ook leren van mijn teamgenoten. Zo hoop ik op het hoogst mogelijke niveau te kunnen blijven spelen en dat we één team blijven de komende jaren.” De vervolgstappen op korte termijn heeft de rechtsbuiten ook al uitgestippeld. “Ik kan hopelijk naar de JO19-1 en mezelf daar weer bewijzen. Dat is hopelijk met dezelfde jongens als dit jaar, dan kunnen we daar ook goede teamprestaties leveren”, sluit Djavann af.

Klik op RVVH voor het meest recente artikel van de club.

Spirit houdt uur stand maar verliest van Hellevoetsluis

Spirit heeft in de thuiswedstrijd tegen Hellevoetsluis met 0-4 verloren. Tegen één van de titelkandidaten van dit seizoen hield de ploeg van Richard van Cappellen een uur lang goed stand.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097Qua spel ging de wedstrijd gelijk op. Bij vlagen zette Hellevoetsluis druk op de Spirit defensie en datzelfde deed Spirit in delen van de wedstrijd bij hun bezoekers. Toch kwam Spirit gevaarlijker bij het doel van de tegenstander. Al na een kwartier zag Tim van der Zee zijn inzet rakelings aan de verkeerde kant van de paal gaan en even later spatte een schot van de aanvaller op de paal. Na bijna een half uur spelen vloog de Ouderkerkse bank op vanwege vermeend buitenspel. Het was dubieus, maar de scheidsrechter nam het signaal over en de vrije doorgang richting doel mocht geen vervolg hebben.

Ook het slot van de eerste helft was voor Spirit. Timme van Hof schoot vanaf de rand van het strafschopgebied op de paal, de rebound van Ruben Slooff eindigde bij de keeper. Spirit zette nog wat aan, met als resultaat een aantal corners. Echte uitgespeelde kansen kreeg het niet meer. Hellevoetsluis moest het in de 1e helft doen met slechts 2 kopkansjes, die naast het doel van Bastiaan Haasnoot gingen.

Ook het begin van de 2e helft was voor Spirit. Christian Schrader had een volley in gedachte op een perfecte voorzet van Robbin Brouwer, maar kwam net niet uit om hem uit te voeren. Het vervolg kwam bij Ruben Slooff, die zijn schot geblokt zag worden. Van dichtbij kreeg Robbin Brouwer de bal ook niet in het net. Met gevaar van eigen leven stortte een Hellevoetsluisspeler zich voor de bal. Nog binnen het kwartier werd Ruben Slooff weggestuurd maar kreeg geen tijd de bal te controleren. Ook Robbin Brouwer ging op links goed weg, maar wist op de rand van het strafschopgebied geen vervolg te geven.
Dominos_voorjaar2021Na een uur spelen kwam bijna uit het niets de 0-1 van Hellevoetsluis. Een corner werd van dichtbij ingekopt. Spirit kreeg geen tijd deze klap te verwerken.  Want een minuut later werd het zelfs 0-2. Spirit had het moeilijk. Bastiaan Haasnoot voorkwam nog met moeite de 0-3, maar kreeg die toch om zijn oren toen scheidsrechter Ebink even later de bal op de stip legde. De erg makkelijk gegeven penalty (Stefan Bitter liep op de achterlijn naast het doel, zonder dat de bal in de buurt was, tegen zijn tegenstander aan) was de definitieve knock-out van Spirit. Dat het uiteindelijk 0-4 werd was slechts voer voor de statistieken.

Spirit verliest, maar de cijfers geven een vertekend beeld van de wedstrijd. Hellevoetsluis toonde in het laatste half uur pas aan een echte titelkandidaat te zijn. Door het gelijke spel van DCV (1-1 tegen Pelikaan) staan beide ploegen nu in punten gelijk bovenaan. CWO (2-1 winst op SVS) kijkt toe met 2 punten achterstand. Onderin was Alexandria’66 de grote winnaar. Als enige van de degradatiekandidaten wonnen de Rotterdammers (0-2 bij Deltasport) en stijgt het naar de 10e plaats.

Spirit staat op de 9e plaats, 5 punten meer dan Alexandria’66. Pelikaan staat 8e, met 3 punten meer dan Spirit.

Volgende week gaat Spirit op bezoek bij Pelikaan.

Verslag van Eric de Vendt
Foto van René Bitter

Klik op Spirit voor het laatste artikel over de club.

Victoria’04-PPSC     uitslag 1-2 (ruststand 1-2).

Doelpunt Victoria’04: Nailey Girigorie (1-1)

Na de verloren wedstrijd (0-2) tegen koploper Hermes DVS liet PPSC de druiven nog zuurder smaken voor Victoria’04 door de thuisclub in dezelfde week met 1-2 te verslaan.

In de openingsfase kreeg Nils Gliszmann de mogelijkheid om de score te openen, maar zijn schot verdween voorlangs het doel van PPSC. Na een kwartier spelen, waarin het spel over en weer golfde, kwam PPSC op voorsprong. Een vlot lopende aanval over de rechtervleugel eindigde in een trekbal op een vrij staande speler, die koeltjes afrondde: 0-1. Binnen de kortste keren bracht Victoria’04 stand weer in evenwicht. Een aanval over vele schijven bracht Nailey Girigorie in stelling, die de klutsbal alsnog voor de voeten kreeg en van dichtbij het net wist te vinden: 1-1.

ZZP_Timmerteam

Beide ploegen bleven de aanval zoeken, doch de beide defensies gaven geen krimp. Tot vlak voor de rust. PPSC kwam goed door over de linkerflank, de organisatie was even zoek bij Victoria’04 en de bezoekers profiteerden volledig: 1-2.

Na de rust gaf Victoria’04 vol gas richting het doel van PPSC. Keer op keer werd de zestien bereikt, maar elke poging om te scoren eindigde in een muur van blauwe hemden. Waar mogelijk counterde PPSC gevaarlijk, dankbaar gebruik makend van de grote ruimte achter de laatste linie van Victoria’04. De hard werkende Vlaardingse formatie beloonde zich niet, want het eenrichtingsverkeer naar het doel van PPSC strandde keer op keer. Het kampioenschap lijkt opeens ver weg met nog 10 wedstrijden te spelen en 5 punten achterstand op Hermes DVS,

Opstelling Victoria’04:
Jochem van der Hoff, Lars de Visser, Robbin Winsveen, Oscar Knecht, Bart van der Hoeven (Vicent van den Bogerd), Jordi de Kimpe, Raydrick Kleinmoedig (Colin Pleijsier), Jur de Visser, Nils Gliszmann (Lars Kortleven), Nailey Girigorie, Jelle Blankestijn.

Klik de link voor een recent artikel over Victoria’04

 

 

NSVV wint thuis tegen Heer Arendskerke

VV NSVV pakte direct de voorsprong en de defensie stond weer als een A+++ geïsoleerde muur. De tweede helft van NSVV was ijzersterk en hierin werd het verschil vergroot tot drie doelpunten voorsprong. Het was geen precisiebombardement van NSVV, want dan had de uitslag veel hoger uitgepakt.

In de eerste helft waren de zonnebrillen nog niet opgezet, toen aanvoerder Jasper Huisman weer een assist op zijn naam schreef. Yoeron van der Ree maakte met een schitterende kopbal het werk af. Robin ’t Jong lost zijn eerste waarschuwingsschot halverwege de eerste helft. Hij demarreerde langs een drietal Heer Arendskerke verdedigers en bracht zichzelf zo in stelling. Zijn schot ging rakelings over het doel. Boyd van Andel gaf één van zijn vele fraaie voorzetten van de middag op de mee opgekomen rechter wingback Lars van der Heiden. Lars zijn inzet ging net langs de verkeerde kant van de paal. Net voor rust maakte een verdediger van Heer Arendskerke een uitbraak van Sjoerd Hofstede onschadelijk. De goed leidende scheidsrechter Mike Klaare liet hem wel een rode kaart zien.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

De tweede helft ging NSVV swingen. Het spel verliep vlotjes en de kansen waren talrijk. Het tweede NSVV-doelpunt was een mooie aanval over veel schijven. Vanaf de achterlijn trok Boyd van Andel de bal terug op de in het doelgebied vrijstaande Robin ’t Jong. Robin maakte het werk beheerst af.  Tweemaal was spits Levi Vugts dichtbij een treffer. De eerste keer na een harde kopbal net onder de lat. Heer Arendskerke keeper Eljo Dooge kon de inzet nog net overtikken. De tweede keer met zijn rug naar het doel schoot hij vanuit de draai hard in het zijnet. De derde inzet van Levi had er misschien ook ingegaan, maar Robin ’t Jong nam geen enkel risico en verlengde de bal met een express bezorging over de doellijn. Er waren nog drie fraaie kansen voor Lars van der Heiden, Jessy Fortes en Boyd van Andel. Keeper Eljo Dooge vond echter drie tegendoelpunten voldoende en bracht telkens redding.

Na de wedstrijd bleken de gemaakte doelpunten zeer belangrijk voor de tweede periodetitel te zijn. Met nog twee wedstrijden te spelen in deze periode staat NSVV samen met Oostkapelle/Domburg op pole position met evenveel punten en een exact gelijk doelsaldo van plus tien. Met nog twee wedstrijden te gaan in deze tweede periode wordt het maken van veel doelpunten (en winnen) topprioriteit. Op het eerste gezicht lijkt de volgende tegenstander SSV’65, die één plek lager staat dan Heer Arendskerke, een geschikt slachtoffer om het doelsaldo verder op te voeren. NSVV moet zich echter geen zand in de ogen laten strooien en kan de borst natmaken. Na de eerste periode stond SSV’65 laatste met slechts één punt. In de tweede periode staat SSV’65 vijfde met twaalf punten. Laatste slachtoffer van de opmars van SSV’65 is DBGC, die niet verder kwam dan een gelijkspel.

 Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Lars van der Heiden, Rik Bakker, Michael Ouwens, Kjetil Mol (80e Ruben van Belle), Sjoerd Hofstede, Yoeron van der Ree (75e Jessy Fortes), Boyd van Andel, Robin ’t Jong, Levi Vugts, Jasper Huisman

Ruststand: 1-0

Eindstand: 3-0

Scoreverloop

2e min.             1 – 0    Yoeron van der Ree

55e min.           2 – 0    Robin ’t Jong

74e min.           3 – 0    Robin ’t Jong

Geschreven door: Bas Snijders

Klik de link voor een recent artikel over NSVV

Victoria’04-Hermes DVS  uitslag 0-2 (ruststand 0-0).

In het (uitgestelde) duel om de eerste plaats trof Victoria’04 in Hermes DVS een zware tegenstander, die de Vlaardingse formatie een thuisnederlaag wist toe te brengen om zodoende een greep te kunnen doen naar het kampioenschap.

Onder grote publieke belangstelling werd de Vlaardings-Schiedamse derby gespeeld. Beide teams leunden op een hechte defensie, die nauwelijks kansen weg gaf. Het spel golfde over en weer. Victoria’04 bouwde weliswaar een licht veldoverwicht op, maar Hermes DVS bleek gevaarlijk met snelle uitvallen. Doelman Jochem van der Hoff behoedde Victoria’04 voor een achterstand. Aan de overzijde kregen Lars Kortleven en Jordi de Kimpe enkele mogelijkheden om de score te openen. Vlak voor de rust kreeg Nailey Girigorie nog een scoringskans, maar hij miste de effectvolle bal op een haar.

ZZP_Timmerteam

In de tweede helft trachtte Victoria’04 iets meer aanvallender te spelen om Hermes DVS te overrompelen. Het was echter de Schiedamse formatie, die dankbaar gebruik maakte van de geboden ruimte achter de defensie van Victoria’04. Een steekpass op de spits gaf een vrije doortocht naar het doel van de thuisclub, waaruit werd gedoelpunt: 0-1. Naarmate de wedstrijd vorderde, ging Victoria’0 steeds meer aanvallender voetballen om de dreigende nederlaag te voorkomen. Deze werd door Hermes DVS verdubbeld, nadat een goed genomen vrije trap onhoudbaar werd binnen gekopt: 0-2.

In de slotfase hield Hermes DVS het slot op de deur. Het eenrichtingsverkeer op het doel van de bezoekers leverde te weinig kansen op voor Victoria’04 om de toch wel zure nederlaag te voorkomen.

Opstelling Victoria’04:
Jochem van der Hoff, Lars de Visser (Jelle Blankestijn), Vincent van den Bogerd (Colin Pleijsier), Robbin Winsveen, Oscar Knecht, Jordi de Kimpe, Bart van der Hoeven, Lars Kortleven (Raydrick Kleinmoedig), Jur de Visser, Nailey Girigorie, Osman Ünnu,

Klik de link voor een recent artikel over Victoria’04

 

 

Maxime de Bruin van SSS: ‘Deze klasse blijven spelen’

Maxime de Bruin is de centrale verdedigster van SSS Klaaswaal. Ze speelt al haar hele carrière bij deze club en zal daar, volgens haarzelf, ook de rest van haar leven nog blijven. Maxime is sportief ingesteld en houdt daarnaast van reizen, ook hoopt ze zo lang mogelijk op het hoogste amateurniveau actief te blijven.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Maxime speelt al sinds haar vijfde bij SSS. Zelf denkt De Bruin dat dit haar enige club is waar ze voor heeft gevoetbald en zal gaan voetballen. Als klein ukkie begon ze namelijk in de kabouters, waar ze tot aan de JO13 met de jongens heeft meegespeeld. Daarna mocht ze aansluiten bij de meiden. Op haar vijftiende heeft ze haar debuut gemaakt bij de selectie, waar ze sindsdien zit aangesloten. Naast het voetballen heeft de centrale verdedigster op haar eenentwintigste de studie International Tourism Industry afgerond en werkt nu al zes jaar op een financiële administratie, waar zij ook teamleider is. Daarnaast houdt ze erg van reizen, met onder andere een stageperiode in Sydney en een wereldreis van zeven maanden.

Het huidige seizoen gaat echter nog niet volgens plan, geeft Maxime aan. “Dit seizoen gaat het helaas moeizaam en spelen we onderin mee. We hebben op dit moment nog alles in eigen hand zeker gezien het programma en je nog een aantal directe concurrenten krijgt. We hopen daarmee de nacompetitie te gaan ontlopen en denk ook zeker dat we daar genoeg kwaliteiten voor hebben.” Desondanks doet SSS er veel aan om de vrouwenafdeling op niveau te houden. “Voor komend seizoen is SSS druk bezig met het intact houden en het opbouwen van de dames afdeling. Er is deze week al een nieuwe trainer aangesteld en ze zijn druk bezig met de selectie compleet maken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog twijfel om door te gaan bij Vrouwen 1 gezien mijn werk, studie en het misschien ook gewoon eens tijd is voor andere dingen”, aldus de centrale vrouw achterin.

Één van de hoogtepunten als voetbalster zijn de prestaties van het team. “Dat moet wel het jaar zijn waarin we via de nacompetitie zijn gepromoveerd naar de Topklasse, de Voetbal Rijnmond Cup gewonnen hebben en ook nog eens verkozen werden tot beste damesploeg van het jaar 2016-2017 op het VoetbalRotterdam Gala.” Best een aardige verdienste dus. Echte dieptepunten zijn er niet voor Maxime, die aangeeft dat SSS altijd op de hoogste niveaus in het vrouwenvoetbal actief is. De Bruin wilt hierin nog een aandeel zijn: “We spelen natuurlijk met SSS al op het hoogst haalbare niveau in het amateurvoetbal en elke wedstrijd weer proberen we er alles aan te doen zodat we op deze klasse kunnen blijven spelen. Zeker dit seizoen moeten we hier nog hard voor gaan vechten en daar zal ik persoonlijk alles aan doen”, aldus haarzelf.

De voetbalster gelooft zelf niet in rituelen. “Ik heb ergens wel een bijgeloof, dat is dat ik met elke wedstrijd dezelfde ondersokken aan moet die ik van Rosalie heb gekregen. Rosalie is een teamgenoot en zonder deze sokken raak ik wel een beetje in paniek. Over haar ouders is ze heel lovend. “Zonder andere mensen tekort te doen zijn dat wel mijn ouders. Ik denk dat het zelfden voorkomt dat ze niet aanwezig zijn bij een wedstrijd. Ook toen ik een periode in het buitenland heb gezeten, zijn ze betrokken gebleven bij het team. Daarnaast is mijn moeder ook nog steeds erg actief binnen SSS en mijn vader heeft dit voorheen ook altijd gedaan”, aldus Maxime.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Teamsport maakt voetbal zo belangrijk voor de verdedigster. “Ik ben sowieso een voetballiefhebber en hou diverse competities in Europa in de gaten. Daarnaast vind ik het spelletje ontzettend leuk om te spelen. Je bent met een groep meiden en gaat voor elkaar door het vuur, dat brengt ook nog eens een hoop gezelligheid”, sluit ze af.

Klik hier voor een ander artikel over SSS Klaaswaal.