Boris Knebel (46) is onder meer spelersbegeleider, scout en voetbalmakelaar van Creating Legends. Hij is op zijn vijfde begonnen met voetballen, zo heeft hij jaren gevoetbald bij onder andere VVC’68, Halsteren, RBC en Dosko. Op zijn 18^e jaar heeft hij zijn debuut gemaakt in het eerste elftal en heeft daarna altijd in selectieteams gespeeld.

Hij is een echte voetballiefhebber. “Ik ben 24 uur per dag met voetbal bezig. Daarnaast ben ik zeer gelukkig met mijn vrouw en drie kinderen. Samen met mijn compagnon Jim Neyda begeleiden wij voetballers, zowel jeugdspelers als volwassen spelers. Onze organisatie heet Creating Legends en wij willen uit ieder talent zijn/ haar maximale talent halen. Dit doen we door het faciliteren van alle benodigdheden op weg naar hun persoonlijke top. Met onze persoonlijke begeleiding, aandacht en passie gaan we dit proces aan.”

Het team van Creating Legends heeft de ambitie om van alle spelers Legends te maken en ze door begeleiding te leiden naar hun persoonlijke top. “Sinds kort zijn wij actief en gaat het boven verwachting. We hebben momenteel een aantal spelers die worden gevolgd door eerste teams van BVO’s. Tevens hebben we al een aantal toptalenten van Nederland, vanaf 14 jaar, die we begeleiden”, aldus Knebel.

Hoogte- en dieptepunten
Knebel heeft al verschillende hoogtepunten meegemaakt in de voetballerij. Maar eigenlijk zijn de meeste hoogtepunten behaald door zijn zoon die bij PSV speelt. “Ik merk dat ik hier nog meer van geniet dan toen ik zelf actief was en dit me enorm trots maakt.”

Een dieptepunt in de carrière van Knebel was afgekeurd te worden om actief voetballer te zijn. “Op mijn 16^e werd mij geadviseerd om te stoppen met voetballen na een zeer zware knieblessure. Na een revalidatie van twee jaar en het geloof dat ik onmogelijk kon stoppen heb ik toch mijn rentree kunnen maken. Uiteindelijk heb ik nog jaren op het hoogste amateurniveau kunnen spelen.”

Persoonlijke doelen
Creating Legends heeft een mooi doel voor ogen. Zij willen de Champions League van de Football Agency’s worden. “Door ons onderscheidend vermogen en het totaalpakket dat wij spelers en ouders kunnen aanbieden, willen wij met onze passie, inzet en aandacht het maximale uit de spelers halen op hun weg naar hun persoonlijke top.”

De voorbeeldvoetballer voor Knebel is Gerald Vanenburg. “Wat Messi en Ronaldo voor de huidige en oudere jeugd is was Gerald Vanenburg voor mij. Het mooie is dat ik hem nu persoonlijk ken en het dit nog specialer maakt.”

Knebel is lovend naar zijn compagnon Jim Neyda. Jim heeft, met Bonbon Entertainment, zich al jarenlang weten onderscheiden in de entertainmentindustrie, denk aan artiesten als Burna Boy, Black Coffee, Wizkid enzovoort, waar hij verantwoordelijk voor is bij alle evenementen in binnen en buitenland. “Door zijn kennis en netwerk kunnen wij ons op meerdere vlakken onderscheiden. Ook heeft hij in de sport een enorm netwerk aangezien hij zelf ook een verleden als topsporter en een zoon heeft die wereldkampioen boksen is”, vertelt Knebel.

“Legends are not born, they are CREATED”

Klik op VoetbalJournaal voor het laatste artikel

De gebroeders Ian (25) en Sean (22) Luthart spelen momenteel allebei bij VV Capelle. Daarnaast hebben zij nog een overeenkomst, zij zijn namelijk allebei doelman bij de club uit Capelle aan den IJssel. Ian speelt momenteel in een vriendenteam terwijl zijn broertje nu al drie seizoenen deel uitmaakt van de selectie van de hoofdklasser.
Beide keepers zijn ook geboren in Capelle aan den IJssel. Ian is momenteel woonachtig in Rotterdam. Daarnaast is hij na zijn opleiding op het Scheepvaart en transport college gaan werken in de Rotterdamse haven. Zijn broertje Sean woont nog wel in Capelle. De jongere doelman is werkzaam bij een bedrijf dat audio en meubilair plaatst bij scholen, bedrijven en restaurants.

Voetballoopbanen
De 25-jarige Ian Luthart die medewerker is in de Rotterdamse haven begon met voetballen bij de F-jes van VV Capelle. Hier heeft hij bijna alle jeugdelftallen doorlopen. “In de A vertrok ik naar VV CKC en speelde ik twee jaar in de jeugd en vervolgens nog een seizoen in het eerste elftal”, zegt de keeper. Na zijn tijd bij de hoofdmacht uit Kralingseveer koos hij ervoor om naar DCV te gaan. “Het was een leuk team met ene mix van jong en oud alleen mijn tijd was minder succesvol”. Het seizoen erop verliet de doelman de club alweer om te gaan keepen bij de amateurs van Excelsior. Mede doordat hij begon onregelmatig moest werken kon hij niet altijd komen trainen en spelen. Via zijn oude club DCV kwam hij uiteindelijk in een vriendenteam terecht bij VV Capelle. Volgend jaar gaat Ian als aanvaller spelen bij het tweede van CKC.

Zijn broertje Sean heeft een gelijkwaardige jeugd doorgelopen. Het enige verschil is dat hij zijn club nooit heeft verlaten. Nu zit hij al drie jaar bij de selectie. “Op mijn negentiende kreeg ik mijn eerste contract hier.” De afgelopen jaren heeft Sean nog niet de kans gehad waarop hij had gehoopt: “Volgend seizoen hoop ik dan eindelijk mijn kans te krijgen om te laten zien wat ik kan”, vult hij aan. Dit seizoen speelt de jonge doelman in het tweede elftal van de Capellenaren.

Eigenschappen
Ian vindt dat zijn broertje een aantal hele goede eigenschappen heeft, maar vooral zijn uitstraling. “Hij laat zich goed horen, is aanwezig en er staat echt een vent in de goal, niet een Jasper Cillessen”, grapt hij. Slechte eigenschappen kan hij niet bedenken maar hij vindt het vooral jammer dat zijn broertje niet zijn volledige potentie heeft bereikt. “Bij VV Capelle komt er ieder seizoen veel van buitenaf, ik hoop dat daar snel verandering in komt.”

Volgens Sean heeft hij zijn uitstraling vooral geleerd dankzij zijn broer: “Hij had altijd al een goede uitstaling gehad en daar heb ik veel van kunnen opsteken.” Als slechte eigenschap vindt Sean dat Ian meer wilskracht kan tonen. “Na een tegenslag ontbreekt soms de wilskracht om echt ergens honderd procent voor te gaan”, zegt hij. Verder vindt de jonge sluitpost dat zijn broer een goede tijd heeft gehad bij Capelle en CKC. “Helaas ging het bij zijn andere clubs wat minder”, vult hij aan.

Hoogte- en dieptepunten
De hoogtepunten van Sean waren vooral in de A2. “Hier werden we met een vriendenteam kampioen. Je zag echt dat we alles voor elkaar deden, zowel op als naast het veld”. Verder is een hoogtepunt in zijn voetbalcarrière het eerste jaar dat hij in het tweede elftal speelde. “In dit team waren we op weg naar kampioenschap in de reserve eerste klasse tot dat Corona roet in het eten gooide. Uiteindelijk mochten we wel promoveren van de KNVB”, vertelt Sean.
Het hoogtepunt van Ian was tijdens zijn tijd bij VV CKC. In zijn laatste jaar als jeugdspeler promoveerde hij via de nacompetitie met zijn team naar de hoofdklasse. “Dit was het enige jaar dat ik voelde dat ik in een echt team speelde. Tuurlijk kon je elkaar wel eens de huid vol schelden, maar dat was dan vaak ook weer snel goed.” Zijn dieptepunt kwam in zijn tijd bij DCV waar hij als negentienjarige jongen tweede keeper was achter Bobby Janssen. “Toen Bobby geblesseerd raakte mocht ik het proberen onder de lat en we gingen twee keer keihard onderuit. Vervolgens werd ik vervangen door een spits die in het verleden ook keeper geweest was”, blikt Ian terug.

Toekomst
Sean weet heel goed waar hij zijn broer ziet staan over tien jaar. “Eigenlijk wat die nu ook al doet. Met een biertje langs de lijn staan om naar mij te kijken en zelf voetballen in een vriendenteam”, aldus het jonge broertje. Ian hoopt vooral dat zijn broertje zo snel mogelijk aan keeper komt in een eerste elftal. “Dat kan zijn bij Capelle, maar zelf denk ik bij een andere club. Hij is gelukkig nog jong en wij keepers pieken pas laat dus dat scheelt”, sluit hij af.

Foto’s van Mario Sliep & Annemiek van Dillen

Klik op VV Capelle voor het laatste artikel over de club.