Home Blog Pagina 645

In gesprek met Noah Zwang van RCD

Noah Zwang is selectiespeler bij RCD. Hij maakt zijn minuten tot nu toe vooral in het tweede elftal, maar hoopt in de toekomst een vaste waarde te worden in het eerste. Verder verteld hij over wat hij belangrijk vindt binnen het voetbal.

Noah voetbalt sinds 2005 bij zijn club. Dit seizoen is het zijn derde jaar dat hij in de selectie zit, waar hij zijn debuut heeft gemaakt op zijn negentiende. Daarnaast studeert hij Commerciële Economie op Avans Breda en heeft hij een bijbaantje bij PicNic. Hij begon bij RCD om samen met zijn vrienden te gaan voetballen, hij is dan ook elk seizoen bij hun in het team gebleven. Ieder jaar werd Zwang geselecteerd voor het eerste elftal van die leeftijdsgroep, waar hij met zijn teamgenoten af en toe ook nog eens kampioen is geworden.

Lol hebben
Voor Noah is het lastig inschatten hoe het met het eerste team gaat. “Ik vind het moeilijk om te zeggen hoe het gaat, aangezien ik afwissel tussen het eerste en tweede elftal en er veel verschil in resultaat zit tussen die twee ploegen”, geeft hij aan. “Het eerste elftal zet op dit moment een goede reeks neer waarbij de sfeer in de ploeg goed is. Daarnaast heb ik ook altijd veel lol met het tweede elftal en weet ik dat als we ons best blijven doen, er echt wel wedstrijden gewonnen kunnen worden en handhaving mogelijk is.” Zijn ambitie is dan ook duidelijk. “Ik wil een vaste waarde worden in het eerste elftal en nog vele jaren successen boeken met RCD. Ik hoef niet per sé naar een andere club, omdat ik vooral lol wil hebben en voetballen met de jongens waar ik al die jaren al samen mee speel”, geeft Zwang aan.

Bekerfinale
Een van de hoogtepunten uit de jonge carrière van Noah is de bekerfinale in 2015. “We hebben die helaas wel verloren. We gingen met de spelersbus van FC Dordrecht richting de club en hadden toen voor het eerst het gevoel dat er ook nog wat te winnen viel. Ik scoorde die wedstrijd nog wel, maar helaas was de tegenstander te sterk en trokken zij aan het langste eind”, aldus Zwang. Echte baalmomenten heeft hij niet gehad. “Ik moet zeggen dat er eigenlijk nooit een dieptepunt is geweest. Ik heb wel eens wat vaker op de bank gezeten dan gespeeld, maar nooit een langdurige blessure gehad. Ik heb ook altijd lol gemaakt”, geeft Noah aan.

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Soortgelijke speler
Zwang is altijd fan geweest van Dirk Kuyt. “Hij is een beetje hetzelfde soort speler als ik. Hardwerkend en voor niemand bang. Ook was hij op elke positie wel inzetbaar en scoorde ook af en toe.” Sommige voetballers hebben een ritueel voor de wedstrijd. Dan wordt de eerst de ene sok aangetrokken en dan de andere, of veters worden volgens een bepaalde volgorde gestrikt. Noah geeft aan dat niet te hebben. “Ik ga altijd gewoon voetballen en zorg ervoor dat mijn energie ervoor zorgt dat we de wedstrijd kunnen winnen”, zegt hij. Verder is hij trots op de vrijwilligers van de club. “Zij zorgen ervoor dat alles geregeld is en er een familiegevoel gecreëerd wordt binnen de club”, sluit hij af.

Foto: Mieke Zwang

Klik op RCD voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Erwin Wijgaarts van VV Bavel

Nadat Erwin Wijgaarts (46) stopte als doelman, keerde hij in 2012 terug naar zijn thuishaven, VV Bavel. Hij werkt momenteel in de jeugdopleiding van de ambitieuze Bavelse club. Daarnaast is hij hoofdtrainer van JO15 en MO15.

Wijgaarts heeft vanaf de aller jongste jeugd tot en met de senioren bij VV Bavel gespeeld. “Ik was niet gezegend met het meeste talent om in Bavel één te kunnen spelen en heb mijn wedstrijden gespeeld op recreatief niveau. Naarmate de jaren verstreken werd de derde helft net zo belangrijk als de eerste en tweede helft. De sociale component van het beoefenen van een teamsport kreeg dan ook meer en meer de voorkeur boven het sportieve. Het heeft echter allebei haar charme en ik kijk dan ook met veel plezier terug op mijn voetbaljaren”, vertelt Erwin.

Na een aantal jaar gestopt te zijn met actief voetballen, keerde Erwin Wijgaarts weer terug naar de voetbalvelden. De vader hervatte zijn carrière, omdat zijn zoon bij VV Bavel ging spelen. “In 2012/2013 ben ik begonnen als trainer en coach bij het team van mijn zoon. Dit was toen bij de allerkleinste jeugd. Het waren mijn eerste stappen als trainer en ik werd direct geconfronteerd met de mogelijkheden en moeilijkheden welke het vak als trainer en coach met zich meebrengt. Hoe krijg je een speler gemotiveerd om mee te doen terwijl die bloemetjes zoekt op het kunstgras? Welke rol kun je ouders geven langs de kant van het veld? Welke stijl van training geven heb je en past dit bij alle spelers? “, vertelt de 46-jarige trainer. Na meerdere jaren ervaring te hebben met het trainerschap en de UEFA C te hebben afgerond zijn dat nog steeds vraagstukken waar Erwin mee kampt.

mediplus bannerTrainers carrière
Wijgaarts ontwikkelde na een aantal jaar training geven zijn eigen stijl en visie. Hij was klaar voor de volgende stap, de KNVB JVTC cursus. “Dit was voor mij een eerste kennismaking met de manier waarop de KNVB-structuur en diepgang aanbrengt in een training. De opzet en opbouw van een training werd uiteengezet en door middel van een vaste structuur werden trainingen gegeven. Dit botste een klein beetje met een sterke kant van mij om juist erg flexibel te zijn in het geven van trainingen. Niet altijd had ik een volledige voorbereiding en liet ik de trainingen ook afhangen van de flow van de groep”, vertelt Erwin.
De 46-jarige trainer maakte de keuze om zich nog verder door te ontwikkelen. “Ik heb me vervolgens aangemeld voor de UEFA C YOUTH opleiding. Dit vond ik toch wel spannend om te doen, ook omdat ik mezelf wel de druk op legde om te slagen ervoor. In de loop van de cursus heb ik meer de mindset gekregen dat ik mezelf wilde ontwikkelen en dat deze opleiding daar wel een erg geschikt middel toe is. Nog meer dan bij de JVTC-cursus word je een spiegel voorgehouden in je rol als trainer. Ik koos voor een praktijkbegeleider die enorm ervaren is, maar ook heel veel goede vragen stelt over mijn handelen en visie. Een bepaald deel van mijn ontwikkeling heb ik aan hem te danken”, aldus Wijgaarts.

Nadat Wijgaarts zijn UEFA C diploma had behaald is hij in contact gekomen met de vorige Hoofd Jeugd Opleiding (HJO) van VV Bavel. “Zodoende kwam ik in aanraking met deze tak van sport. Naar verloop van tijd merkte ik bij mezelf dat ik net iets te vaak tegen hem zei: “Liever jij dan ik.” Op de een of andere manier sprak het me ook wel aan. De diversiteit van onderwerpen, maar vooral ook de gelegenheid om je invloed uit te kunnen oefenen op het jeugdbeleid van de vereniging. Echter toen de vacature kwam heb ik niet direct gereageerd. Zowel de voorgaande Hoofd Jeugd Opleiding, maar ook mijn praktijkbegeleider van de UEFA C YOUTH opleiding had me al meerdere malen op de vacature geattendeerd. Ik ben echter nog steeds trainer van de JO15-1 en daarom hield me dat tegen. Uiteindelijk heb ik gesolliciteerd en ben ik het geworden, aldus de trainer van VV Bavel.

het-uitzendbureau-breda

Hoofd Jeugd Opleiding
Op dit moment is Erwin Wijgaarts zowel Hoofdtrainer van de JO15-MO15 alsmede Hoofd Jeugd Opleiding. “Dit klinkt erg veel en dat is het ook moet ik al wel bekennen. Gelukkig voer ik de rol als Hoofd Jeugd Opleiding niet alleen uit, maar samen met Roeland. Hij is mijn kompaan en lijn naar het bestuur”, vertelt de 46-jarige trainer.
De eerste maanden van zijn nieuwe functie heeft hij een opzet gemaakt voor een interne opleiding. Deze opleiding wordt gegeven door (gediplomeerde) trainers van V.V. Bavel en voor de (nieuwe) trainers van de vereniging.  Een ander item wat Erwins aandacht zal krijgen is het project van de KNVB met betrekking tot ‘Gelijke kansen”. Het model zou vooral moeten zorgen voor meer gelijkwaardigheid in het voetbalprogramma en de begeleiding van alle jeugdvoetballers.
Het laatste speerpunt is het updaten van het Jeugdplan en hiervoor commitment vragen bij trainers in de jeugdopleiding. “Als HJO bij VV Bavel kan je niet alleen de kar trekken. We zullen dit met de totale groep moeten gaan doen. “Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder”. Dat is wel een toepasselijke slogan”, aldus Wijgaarts

Afsluiting
Erwin Wijgaarts sluit af met kleine invulling aan zijn rol als Jeugd hoofd Opleider. “Als HJO bij VV Bavel hoop ik de club verder te kunnen helpen door trainers op te leiden, visie voor korte-, middellange – en lange termijn uit te zetten en de spelers weer het plezier te kunnen geven om na een jarenlange pandemie weer te kunnen gaan voetballen. Al het bovenstaande doen we immers om de jeugd het plezier in de sport (terug) te geven”, aldus de trainer van VV Bavel.

Klik op VV Bavel voor het meest recente artikel van de club.

Ruben van Velsen voetbalt zo’n 16 jaar bij RKTVC

Tielenaar Ruben van Velsen voetbalt lekker dichtbij huis, RKTVC Tiel ligt immers om de hoek. De 22-jarige voetballer is al zo’n 16 jaar actief op de Gelderlandse velden. Als speler van het vijfde regelt hij samen met drie andere de randzaken van het team.

 Voor vele is voetbal een hobby, zo ook voor de Tielse Ruben. “Sinds een jaar of zes ben ik al bezig met voetbal en dit heb ik nooit kunnen loslaten. Sta ik niet in het veld, dan zit ik wel op de bank te kijken, naar welke wedstrijd dan ook. We trainen op vrijdag avond en spelen bijna elke zondag een wedstrijd. Mijn vaste positie is linksvoor, daarnaast regel ik met drie andere jongens de zaken buiten het veld voor ons team”, vertelt Van Velsen. De linksbuiten had het ook vrij makkelijk voor het kiezen met de club. Gezien een aantal vrienden al speelde bij RKTVC en het dichtbij huis was, had hij de keuze snel gemaakt.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Totstandkoming

Na zestien jaar bij dezelfde club leer je steeds meer mensen kennen en bouw je vriendschappen op. Soms komen er van buitenaf ook vrienden bij. “Sinds ik voetbal heb ik eigenlijk altijd wel met een paar vrienden in hetzelfde team gezeten. Dit ging van drie vrienden naar vijf et cetera, je snapt het wel. Toen kwam er een moment dat er teams gefuseerd werden. Dat was eigenlijk het moment dat de lol er toch een klein beetje afging, omdat je niet meer met al je vrienden kon spelen. De meeste zijn toen een korte tijd gestopt met voetballen, maar aangezien niemand echt zonder kon, hebben we besloten een vrienden team op te starten”, aldus Ruben.

Jarenlang bevriend

“Dit is denk ik ook wel wat ons team uniek maakt. Iedereen kent elkaar al jaren en het is eigenlijk ook altijd leuk. Er wordt een hoop gelachen maar natuurlijk ook serieus gevoetbald als het moet. Dat is niet altijd af te lezen aan het resultaat, maar we doen ons best”, vertelt de aanvaller. De sfeer zit er overduidelijk wel in bij het team. Na zoveel jaar samen te spelen zijn er voldoende mooie momenten om op terug te blikken, maar ook rituelen om de mindere momenten te vergeten. “Zodra het eerste biertje er weer in zit zijn we de nederlaag vaak snel vergeten. De zondag is dus eigenlijk altijd een hoogtepunt in de week en als we winnen is de dag natuurlijk net wat leuker”, lacht hij.

Creatieve trainingen

Een trainer of coach helpt met het opzetten van techniek en tactiek. Helaas gaat dit voor de mannen iets anders dan normaal: “Aangezien we geen vaste trainer en coach hebben in ons elftal, moeten wij dit allemaal zelf regelen. Dit doe ik met drie andere jongens. De training op zichzelf is vaak niet bijzonder. We beginnen natuurlijk met een warming-up, daarna vaak een rondo, vervolgens doen we vaak een positie spel tot dat iedereen het wel een beetje gehad heeft. We sluiten het vaak af door een balletje te trappen op de goal of we doen iets anders waar iedereen zin in heeft.” Ruben lijkt het dan ook prima voor elkaar te hebben met het vijfde van RKTVC.

Derde helft

Veel groepen kennen een koning van de derde helft, dat is echter niet het geval bij het team van Van Velsen. “Ik zou graag een naam zeggen, maar dan doe ik de rest van het team echt te kort. We kunnen er namelijk allemaal wel wat van. Als we niet kunnen winnen op het veld, dan pakken we de tegenstander wel in de derde helft, helaas is daar dan geen competitie voor”, vertelt de Tielse linksvoor. De kosten kunnen na een flinke derde helft helaas flink oplopen, maar gelukkig hebben ze daar een goed alternatief voor bedacht: “We een appje hebben waar we boetes mee kunnen uitdelen. Stel je voor je mist een strafschop, dan krijg je een boete, hetzelfde geldt voor je bier laten vallen. De pot loopt zo lekker op en hiermee kunnen we misschien wat leuks gaan doen aan het einde van het seizoen.”

Klik de link voor een recent artikel over RKTVC

Kantinepraatjes met Jeroen van der Male van RVVH

Jeroen van der Male is de 48-jarige linksback van RVVH 5. Hij is oud-selectiespeler, maar heeft het voetballen nu op een lager pitje gezet om zich meer te focussen als vrijwilliger binnen de club.

Dominos_voorjaar2021

Jeroen is op zijn zesde lid geworden van RVVH, waar hij de club altijd trouw is gebleven en inmiddels ruim veertig jaar lid is. “In die periode heb ik alle selectie jeugdteams doorgelopen tot en met de JO19-1”, vertelt Van der Male. Bij toetreding tot het gilde van de senioren werd hij wederom opgenomen in de selectie. Daar heeft hij onder Jos van Houwelingen gedebuteerd in het eerste elftal, bij een gewonnen bekerwedstrijd. “De jaren erna ben ik vaker uitgenodigd om aan te sluiten bij RVVH 1, maar heb ik mijn wedstrijden voornamelijk gespeeld in het tweede elftal”, voegt Jeroen daar aan toe. Waar hij begon als linksbuiten, speelt de 48-jarige nu als linksback in RVVH 5.

Andere functies
Na zijn periode als selectie voetballer heeft Jeroen besloten zich ook op andere dingen binnen de club te focussen. “Ik ben toen onder andere leider geworden van RVVH 2, speler geworden van een oud-selectie elftal en ben ik begonnen met het afstemmen van oefenwedstrijden, voorbereiding, winterstop, schaduw wedstrijden voor de selectie én ik zet me daarnaast in voor allerlei activiteiten binnen de club”, aldus Van der Male. Hij is dus niet stil gaan zitten. Uiteindelijk besloot zijn zoon ook te gaan voetballen. “Bij afwezigheid van een trainer ben ik, samen met een andere vader, al snel het elftal gaan trainen. Dit heb ik altijd met veel plezier gedaan, maar heb er altijd voor gewaakt dat ik mijn zoon niet in de weg zou zitten. Om die reden heb ik na een aantal jaren het trainerschap overgedragen, ben nog een paar jaar leider geweest, om vervolgens helemaal afstand te nemen van het elftal. Daarna uiteraard nog wel aanwezig bij de wedstrijden als supporter van de mannen”, vertelt de linksback.

Oud-selectiespelers
Binnen zijn eigen team doet Jeroen nu vooral zijn best om te zorgen dat iedereen het naar zijn zin heeft. “Dat valt niet altijd mee, want ook binnen een lager seniorenteam wordt nog wel eens gedacht dat men meer rechten heeft dan plichten, maar we doen ons best. Mijn volgende uitdaging wordt het toetreden tot het huidige bestuur als afvaardiging van alle lagere seniorenelftallen van RVVH”, vertelt hij. Zijn ploeg is gestart met veelal spelers uit de voormalige selectie, vertelt Jeroen: “Toentertijd was ik een van de, zo niet de jongste speler van het elftal. Door de jaren heen komt er uiteraard een verloop in het elftal, oudere spelers die stoppen en ‘jonge’ spelers die het elftal aanvullen. Inmiddels hoor ik bij de oudste spelers van het elftal en stelt mijn lichaam zondagochtend steeds vaker mij de vraag hoe lang ik dit nog denk vol te gaan houden.”

Uitlaatklep
Op de vraag wat het team nou uniek maakt, weet Jeroen het antwoord goed te verwoorden. “Ieder team zou uniek moeten zijn, maar in veel dingen zijn ze gelijk. Ik denk dat het voor elk team bijzonder blijft om elke week met je vrienden het veld op te lopen en die saamhorigheid te voelen”, geeft hij aan. “Dit terwijl je lichaam wellicht nu niet meer kan, wat het vroeg wel nog kon! Kortom, met je maten het veld op, fanatiek potje voetballen, plezier maken en daarna met gierende banden naar de bar.” Het belangrijkste voor Van der Male is dat het voetbal een uitlaatklep moet blijven. “Je actief ontspannen en daarmee de basis leggen voor alle activiteit die je naast het voetbal bezighoudt, in voor en tegenspoed, zakelijk en privé”, geeft de voetballer aan. 

phonedirect

Optrekken met elkaar
De koning van de derde helft is voor de oud-linksbuiten onbetwist. “Ik noem geen namen, maar laat ik het zo zeggen: hij schiet minimaal één keer per wedstrijd een bal van ongeveer 35 meter klem in de kruising. Dat moet voor de intimi voldoende zijn”, geeft hij aan. “Veel spelers trekken ook buiten het voetbal met elkaar op, maar zoals eerder al aangehaald, voor de meeste spelers van een lager seniorenteam is de leukste wekelijkse ‘activiteit’ om met je tasje een kleedkamer binnen te lopen, waar iedereen gelijk is, waar veel wordt gelachen, vervolgens fanatiek wordt gevoetbald, daarna een lekker drankje met elkaar wordt gedronken en de wedstrijd wordt geanalyseerd”, sluit de linksachter af.

Klik op RVVH voor het meest recente artikel van de club.

Roy van ’t Hoog van Sliedrecht kiest voor tijdelijk avontuur in New York

Roy van ’t Hoog zal van september tot eind november in New York zijn voor een korte studieperiode, maar ook om The Big Apple en de rest van de Amerikaanse oostkust te ontdekken. Of hij vervolgens na de winterstop  weer aansluit bij Sliedrecht weet hij nog niet. ,,Dat zou kunnen, maar ik wil gewoon geen beloftes doen die ik misschien niet kan waarmaken. Ik heb dat ook zo aangegeven bij de club en dat respecteren ze.”

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

SLIEDRECHT – Van ’t Hoog wilde al jaren eens voor een langere periode eens in het buitenland wonen. ,,De afgelopen twee jaar was dat allemaal moeilijk door corona natuurlijk, maar nu voelt het voor mij als het juiste moment om dit toch nog eens te doen. Ik  ben nu 23 jaar en afgelopen zomer afgestudeerd na mijn HBO-studie Social Work. Drie maanden klinkt wat kort, maar voor mij voelt dat als een prima periode. Ik heb hier in Nederland ook mensen die ik niet te lang wil missen en in drie maanden kun je ook veel ervaringen opdoen. Ik ga op een grote campus in New York een taalstudie Engels doen, met daarnaast nog drie keuzevakken die iets meer de diepte ingaan. Daarnaast zal ik ieder vrij uurtje dat ik heb willen gaan benutten om New York te ontdekken, maar er zijn ook excursies naar Boston en Washington die ik zeker wil gaan doen.”

Schaal

Voordat de aanvallend ingestelde linksback naar New York vertrekt, wil hij straks in mei of juni nog met een mooie schaal in zijn handen staan als speler van Sliedrecht. ,,Dat verdienen we echt, zo voel ik dat niet. Ook na twee jaar corona is de sfeer in het team nog altijd goed en zijn we een hechte groep gebleven. Helaas valt de groep komende zomer voor een flink deel uiteen, maar zo werkt dat nou eenmaal in het selectievoetbal. Het zou alleen eeuwig zonde zijn als we over een paar jaar terugkijken op die mooie periode zonder het besef dat we het geflikt hebben. Daarmee doel ik dan op promotie of een kampioenschap. Die beker in ons eerste seizoen onder Dennis en JP (Van der Steen en Becht, red.) was mooi, maar we willen het karwei helemaal afmaken en daar hoort een schaal bij. Voor mij zou het voelen als een mislukt seizoen als we daar niet in slagen.”

Van der Steen hoopt op mooi afscheid

Dennis van der Steen is bezig aan zijn laatste maanden als trainer van Sliedrecht,  waar hij sinds zijn entree in de zomer van 2018 al snel voor een selectie zorgde die goed voetbal, prima prestaties en veel gezelligheid uitstekend wist te combineren. In het eerste seizoen werd de districtsbeker gewonnen en kwam Sliedrecht in de nacompetitie net tekort voor promotie naar de hoofdklasse.  Dat moest in het tweede seizoen dan maar gebeuren, maar dat seizoen werd in maart stilgelegd en zijn derde seizoen bij Sliedrecht telde treurig maar waar slechts vier competitieduels. In het vierde jaar op Sportpark De Lockhorst moet het dan eindelijk gaan gebeuren voor Van der Steen en zijn trouwe assistent Jean-Philip Becht, die hem komende zomer volgt richting hoofdklasser Achilles Veen. De linksbenige centrumverdediger Bas van Stokkom, die dit seizoen bijna altijd de aanvoerdersband draagt door de blessures van Coen van der Waal, volgt zijn trainer. Verder vertrekken Justin Beemsterboer, Sven van der Net (beiden naar ASWH), Niels Nieuwesteeg (terug naar Almkerk), Chris Boom (terug naar SteDoCo), Rodney Huijgen (Oranje Wit) en Roy van ’t Hoog (vanaf september voor studie drie maanden naar New York) na dit seizoen. Papendrecht-verdediger Nick Kamerling (31) en Altena-verdediger Jamiro Libretto (21) zijn de eerste nieuwkomers voor volgend seizoen. Met Mathijs Donatz, Sem van der Pijl, Tim van Stek, Coen van der Waal, Dennis Verhoef, Luciano van Harlingen blijft er nog genoeg routine over waar de andere spelers zich aan kunnen optrekken. Marco Verbeek (nu voor het derde seizoen trainer bij GJS) neemt het stokje bij Sliedrecht over van Van der Steen, maar waarschijnlijk wordt pas in juni duidelijk of hij volgend seizoen in de eerste klasse of hoofdklasse aan de slag kan. Als het aan de huidige selectie ligt komt dat kampioenschap er nog, als fraai slotstuk van vier mooie jaren met deze groep.

Klik op VV Sliedrecht voor het laatste artikel van de club.

Sterke uitzege Papendrecht Vrouwen tegen VV Almkerk

Op zaterdag 26 maart stond voor Vrouwen 1 van Voetbalvereniging Papendrecht, dat nog zonder puntverlies is, de eerste echte krachtmeting op het programma.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

In Almkerk wachtten de dames van de gelijknamige voetbalclub die op een gelijkspel na alle overige competitieduels in winst hadden omgezet. De jonge thuisploeg begon meteen met een gevaarlijke uitval die nog net gepareerd kon worden. Papendrecht speelde daarna met veel overgave en druk naar voren waardoor de gastvrouwen niet in hun spel konden komen. De rood-zwarten waren over alle linies de baas en kwamen tot veel doelkansen waarbij de Almkerk-doelvrouwe diverse keren moest ingrijpen.

In de 11e minuut kon Chantal V. inkoppen na een voorzet van Petra vanaf de achterlijn. Via een Almkerk-verdedigster viel de bal in het doel: 0-1. Na de openingstreffer kwamen de Almkerkers iets beter in het spel maar al hun aanvallen werden in de kiem gescoord door het goed spelende Papendrecht. In minuut 25 verdubbelden de gasten de score. Ilse S. gaf een pass op Petra die beheerst de Almkerk-goalie wist te omzeilen: 0-2, tevens de ruststand. In de rust werd aangegeven op dezelfde wijze door te gaan in de tweede helft. De druk hooghouden en Almkerk vastzetten op eigen helft. Shirley, Marleen en Safira namen de plaatsen in van Ilse S., Marieke en Quirine.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Na ruim 55 minuten gooide Jolanda de bal vanuit een ingooi naar Petra. Zij kon Chantal V. bereiken die de 0-3 in het net schoot. Een klein half uur voor het einde verstuurde Shirley een strakke pass op Petra die de bal in een keer raakte en 0-4. Kort daarop had Almkerk een goede kans maar Papendrecht-keepster Ilse V. stopte de inzet waarna Talitha de bal kon wegwerken. Een kwartier voor tijd kreeg Petra op een meter of dertig de bal in de voeten. Zij hield die als een acrobaat bij zich en schoot daarna de 0-5 tegen de touwen. Twee minuten later knalde Marleen na een pass van Chantal V. de 0-6 op het bord. Middels een afstandsschot redde Almkerk de eer. Daarna verlieten Chantal V. en Jolanda het veld voor Gabrielle en Danielle. In de slotfase werd niet meer gescoord waardoor de beste wedstrijd van het seizoen van Papendrecht Vrouwen 1 een ruime 1-6 zege opleverde. Met deze winst zijn goede zaken gedaan voor de ranglijst en staat Papendrecht stevig op de 1e plaats.

Klik op VV Papendrecht voor het laatsten artikel van de club.

Papendrecht weer met lege handen tegen Terneuzense Boys

In een matige wedstrijd heeft Papendrecht op zaterdagmiddag 26 maart wederom de punten moeten laten aan de tegenstander.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Terneuzense Boys pakte onterecht een 0-1 zege. De defensief spelende Zeeuwen bakten er net als Papendrecht in de eerste helft helemaal niets van. Het hoofdveld van sportpark Slobbengors werkte ook niet echt mee maar balverlies en verkeerde passes over en weer zorgden ervoor dat er niet veel kansen of mogelijkheden waren, buiten een mogelijkheid van Juninho van Ree maar zijn aanname in het zestienmetergebied was niet goed. Het publiek moest wachten tot de 40e minuut voor de eerste fatsoenlijke aanval van de thuisploeg. Na goed combinatiespel werd uiteindelijk Jarden van Ek weggestuurd. Zijn prima voorzet werd naast gekopt door Juninho van Ree, waar hij de bal misschien beter aan Cerezo Drenthe had kunnen laten.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Na de rust was het binnen 5 minuten raak. Terneuzense Boys-spits Miroslav Peric werd in de omschakeling weggestuurd, buitenspel volgens de assistent-scheidsrechter, geen buitenspel volgens de scheidsrechter. Papendrecht-goalie Roy Rijntjes kon de op hem afstormende aanvaller nog naar de zijkant drukken maar zijn schot caramboleerde via de paal en Jurvenny Bernadina in het net. Het was de eerste keer dat de gasten in het strafschopgebied van Papendrecht waren. Papendrecht nam na de treffer het initiatief maar de al defensief speelde Zeeuwen gingen nog verder achteruit. Het lukte Papendrecht niet om een gaatje te vinden in de hechte verdediging van de bezoekers. Met het derde verlies op rij zakt Papendrecht steeds verder richting de nacompetitieplekken. Papendrecht staat nu nog maar een punt boven de streep.

Papendrecht: Rijntjes, Bernadina, Van Rooijen, Baars, Van Ek, Bravenboer, Tilroe (Luciano) Van Ree, Saffignani, Drenthe, Van Wijk.

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

Jos Stout van vv Bergambacht is reservekeeper in het eerste

De 21-jarige Jos Stout speelt van kleins af aan bij VV Bergambacht. Op zevenjarige leeftijd is hij begonnen bij de club waar hij al vrij snel als keeper onder de lat te vinden was. Tegenwoordig verdedigt hij de goal in het eerste zaalvoetbalteam, in het tweede en is hij reservekeeper in het eerste.

Al vanaf zijn zevende was Jos te vinden op de velden van VV Bergambacht. Na twaalf jaar voetbal maakte de Bergambachter zijn debuut in de selectie van de club. Hij heeft eigenlijk al zijn voetbaljaren tussen de palen gestaan. Toch was de plaatsing voor het net in eerste instantie niet geheel vrijwillig: “Toen ik in het veld stond bleek al snel dat mijn voetballende kwaliteiten niet heel goed waren, dus ben ik net als veel andere beginnende jonge keepers op doel gezet door de trainer. Dit pakte goed uit! Ik had het naar mijn zin op het doel en deed het volgens mij ook niet verkeerd. Dit is zo’n lange tijd geleden dat ik mezelf er ook niet heel veel van herinner. Toen ik in de jeugd kwam, was er een moment dat ik een jaar graag wilde voetballen om te kijken hoe dat was. Hier waren mensen en trainers niet echt blij mee, maar dit is cruciaal geweest voor mijn ontwikkeling als keeper.”

Terugkeer

Na enige tijd op het veld gespeeld te hebben en rond de twintig goals te hebben gemaakt tijdens zijn laatste jaar als rechtsbuiten, werd hem één ding erg duidelijk. “Aan het eind van het seizoen realiseerde ik mij dat ik het gevoel van een goeie redding veel lekker vond dan het daadwerkelijk scoren van een goal. Hierdoor ben tussen mijn twee vertrouwde palen gaan staan en kwam ik later in de A1 terecht. Ik had in mijn laatste A jaar een goed seizoen waarin ik uitblonk. Toen ik overkwam kreeg ik de voorkeur over de toenmalige keeper van het tweede. Hier keep ik nu met veel plezier voor het derde jaar op rij”, aldus Stout.

_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097

Ambitieus

De jonge goalie geeft aan erg op zijn plek te zitten in het tweede van vv Bergambacht. “Natuurlijk wil ik ook zo hoog mogelijk voetballen, daarvoor ben ik echt gemotiveerd. Ik doe altijd mijn uiterste best en ben daarom zo fel op de trainingen, omdat ik ook serieus beter wil worden. Ik heb al laten zien dat ik grote stappen heb gemaakt deze jaren in de selectie en ben er zeker van dat ik nog enorme stappen ga maken. Ik hoop dat die ervoor gaan zorgen dat ik een nog betere keeper word. Ik ga proberen om in plaats van op de bank te zitten bij het eerste in de basis te starten en vanaf daar zullen we wel zien”, vertelt Jos. Toch is er één ding wat hij belangrijker vindt dan het presteren: “Voor mezelf is het allerbelangrijkste dat ik zoveel mogelijk plezier heb en behoud in het voetballen. De leuke spelersgroep die onze selectie op dit moment echt heeft is daar dan ook heel belangrijk in.”

Dominos_voorjaar2021

Uitblinker

De Bergambachtse doelman weet waar hij zichzelf in kan onderscheiden op het veld. “Ik blink als keeper vooral uit op de lijn. Ik heb een goede reactie en ben lastig te passeren zowel van ver als met één op één duels. Ik ben me op het moment aan het focussen om heel dominant te worden binnen mijn eigen zestienmetergebied. Denk hierbij aan hoge ballen, corners voorzetten et cetera. Ik probeer altijd ver voor mijn doel te keepen en lange ballen te anticiperen, mocht ik de dreiging zien dat er eentje gespeeld gaat worden dan ben ik er op tijd bij”, vertelt de ambitieuze keeper.

Toch ziet hij ook zijn vlakken waar hij zichzelf kan verbeteren. “Waar ik wel moeite mee heb is het mee voetballen. Helaas ben ik een echte keeper die het niet moet hebben van zijn voetballende kwaliteiten. Ik probeer hier uiteraard wel in te verbeteren, maar dit blijft voor mij een beetje lastig. In mijn jaren bij de selectie heb ik hierin wel grote stappen gemaakt. Ik wil mezelf ook blijven ontwikkelen om de beste keeper te worden die ik kan zijn. In het verleden werd ik vaak zenuwachtig voor belangrijke wedstrijden, bijvoorbeeld als ik mezelf moest gaan bewijzen, dan maakte ik wel eens foute. De laatste tijd heb ik ondervonden dat deze zenuwen nergens voor nodig zijn en mij alleen maar tegenwerken. Zolang ik met plezier en vertrouwen in mijn kunnen het veld op stap, speel ik mijn beste wedstrijden”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over vv Bergambacht

Stevig fundament bij ‘Lekkerland’

De veiligstelling van het eersteklasserschap belooft de komende maanden nog een spannende en intense strijd te worden, maar de toekomst voor Nieuw-Lekkerland ziet er zonnig uit. Met de verlenging van de verbintenis van trainer Bert Buizert en het neerzetten van de toekomstige selectie is alvast een stevig fundament gelegd.
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]
NIEUW-LEKKERLAND – Als één van de eerste ploegen in de regio hervatte Nieuw-Lekkerland, uit bij XerxesDZB, de competitie na een onderbreking van drie maanden. ,,Waarbij ik alles wat ik als trainer had meekregen over voorbereiden en periodiseren, overboord kon gooien. Want dit was een hele bijzondere situatie’’, constateert trainer Bert Buizert. ,,Ik was blij dat we weer mochten spelen, maar dit was en is eigenlijk gekkenwerk. We hebben ruim twee maanden niks gedaan en moesten dan in twee weken een team competitieklaar maken waarbij wij aanvankelijk nog negentien wedstrijden moeten afwerken.

In die lange tijdspanne die tot en met juni zal duren, heeft Nieuw-Lekkerland nog veel te winnen. Er zullen nog flink wat punten gehaald moeten worden om het eersteklasserschap veilig te stellen. Hoe de afloop ook zal zijn: Buizert gaat sowieso zijn derde jaar in bij ‘Lekkerland’. Ook assistent Bertus Duijnhouwer blijft aan de club verbonden, net als tweede elftaltrainer René van der Velde en zijn assistent Rudi van der Wulp.
0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]Niet alleen blijft de technische staf aan op sportpark Excelsior. De spelersgroep zal eveneens (grotendeels) intact blijven. Sjoerd Slob, Damien Muller, Niels Brekelmans, Thom den Besten, Wim de Jong, Jonathan Vonk, Terry van der Waal, Sven Schilders en Robin Segers hebben al hun jawoord gegeven. Ook doelman Delano Kortstam zal blijven. Christian Baas, nu nog keeper van JO19-1, wordt aan de A-selectie toegevoegd. Zeker is dat Glenn de Jong en Jaimy Bravenboer de overstap van Alblasserdam naar Nieuw-Lekkerland maken. Noah Struik en Jan Verheij maken na de zomer ook deel uit van het keurkorps van Bert Buizert. Voor Jaimy Bravenboer betekent het een terugkeer na enkele jaren. Voordat hij koos voor een avontuur bij Alblasserdam maakte Bravenboer al zijn debuut in het eerste elftal van Lekkerland. Glenn de Jong is een talentvolle aanvallende middenvelder, die ook als centrumspits kan fungeren. Struik is op meerdere plekken in de verdediging en op het middenveld inzetbaar. Hij maakt dit seizoen al regelmatig zijn opwachting in de hoofdmacht. Verheij, al enkele jaren een vaste waarde in het tweede elftal, speelt vooral als linksback.

In de komende periode zal de technische commissie van Nieuw-Lekkerland zich verder oriënteren waar versterkingen nodig zijn als spelers vertrekken naar elders. Voor Buizert en zijn huidige spelersgroep zal het aanpoten worden. ,,Blessuregevoeligheid ligt op de loer, veel zal in het teken staan van goed herstellen’’, beseft Buizert maar al te goed.

Klik op Nieuw-Lekkerland voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Niels Blom van VV N.I.V.O.-Sparta

Niels Blom heeft er al een hele carrière op zitten. De 39-jarige trainer is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Nivo Sparta. Hier heeft hij diverse jeugdteams doorlopen en maakte vervolgens meerdere transfers. Uiteindelijk keerde hij op 22-jarige leeftijd terug naar zijn thuishaven, VV Nivo Sparta.

Nadat de fanatiek speler voor de tweede keer zijn kruisbanden afscheurde, besloot hij op 32-jarige leeftijd het voetballen op een lager pitje te zetten. “Ik ben me vervolgens gaan richten op mijn trainerscarrière. Ik heb verschillende diploma’s behaald en ben toen eerst twee seizoenen assistent trainer bij het eerste geweest. Vervolgens heb ik vier seizoenen training gegeven aan het tweede en werd ik ook Hoofd Jeugdopleiding”, vertelt Blom. Momenteel is Niels voor het tweede seizoen trainer van het eerste. “Ik ben dus vanuit het actieve spelen blijven hangen en heb ik me vanuit daar door ontwikkelt binnen de club”, aldus Niels Blom

Van coronaperiode naar een nieuwe start
De corona periode was pittig voor het team van Niels Blom. “Het niet kunnen trainen was natuurlijk verschrikkelijk. Geen wedstrijden spelen is ook niet bevorderlijk voor de flow, waarin je graag wil zitten gedurende een seizoen. We zijn vooral blij dat het nu (voorlopig) achter ons ligt, zodat we drukke zaterdagen hebben waar ook de club weer van kan profiteren”, vertelt de trainer.

Het huidige seizoen gaat daarentegen enorm goed. “We staan keurig in de middenmoot en hebben bewezen dit niveau prima aan te kunnen”, vertelt Niels. De trainer wil met zijn team een stabiele eersteklasser zijn en blijven , met zoveel mogelijk spelers uit de eigen opleiding. “Momenteel slagen we daar zeer goed in, 75 procent van de selectie is eigen jeugd, het zou mooi zijn als deze jongens zich verder zouden ontwikkelen zodat er een stabiele basis is en blijft”, vertelt hij.

mandemakers bannerIn de toekomst wil de 39-jarige trainer doorbouwen aan het team en de club helpen waar nodig is. “Verder wil ik een betere, completere trainer worden, veel leren van mijn rechterhand Bert Ruijsch en van daaruit zien we wel wat er op mijn pad komt”, aldus de trainer van Nivo Sparta.

Hecht met de club Nivo Sparta
Niels Blom zit helemaal op zijn plek bij VV Nivo Sparta.Het is een prachtige club met veel vrijwilligers, dicht bij huis, mooie spelersgroep en prettige stafleden. Ik heb er zelf jaren gespeeld en  diverse functies binnen de vereniging bekleed. Hierdoor ken ik nagenoeg iedereen binnen de club, van de terreinknecht tot de jeugdtrainers, het is dus een tweede thuis voor mij. Ondanks dat de club steeds groter wordt zoals bijvoorbeeld het ledenaantal, blijft de persoonlijke benadering altijd aanwezig. Grote voetbalverenigingen worden vaak een echt bedrijf, ik kan wel zeggen dat wij dan een fijn familiebedrijf hebben”, sluit Blom af.

Klik op Nivo Sparta voor het laatste artikel van de club.
Fotograaf: M.Oomen fotografie