Home Blog Pagina 651

In gesprek met de mannen van Grenswachters 2

VV Grenswachters gelegen in het o zo mooie Putte we speken met een team dat niet alleen de eerste en de tweede helft willen winnen maar ook zeker de belangrijkste helft willen winnen in de zin van de derde helft.

dakraam_251134

Het team dat uitkomt in de reserve vijfde klasse bestond in het seizoen van 2015-2016 uit vooral wat ouderen mannen. Deze zijn echter aangevuld met Putse talenten. “Uiteindelijk zijn er best een aantal jongens van wie destijds bij twee aansloten waren tegenwoordig een vaste waarde bij één. Inmiddels hebben de meeste spelers van de oude garde de schoenen al aan de wilgen gehangen, met uitzondering van onze aanvoerder Robin van As en Martin van Broekhoven. Al heeft laatstgenoemde tegenwoordig regelmatig last van zijn rug, waardoor hij al een aantal wedstrijden heeft moeten missen.”

Er zijn grapjassen genoeg in het tweede elftal zat. “We hebben best veel lolbroeken in het team zitten aangezien het iedere week lachen, gieren en brullen is. Wanneer mensen zowel op het veld als ernaast slechte acties of missers maken, zorgen we er samen voor dat dat niet snel vergeten zal worden”, vertelt..

Als de heren terugkijken in de geschiedenis van hun elftal, komt er een hoogtepunt naar boven. Dat is de bekerfinalen. “Dat is denk ik in de bekerfinale, een aantal jaar geleden. Zo ver waren we nog nooit gekomen in de beker (het kampioenschap). Het dieptepunt was dan ook de finale verliezen”, zeggen de heren. Dat Cluzona zich niet populair heeft gemaakt bij de heren uit Putte, blijk ook uit een ander incident. Dit is dan weer een groot dieptepunt van de mannen. “In datzelfde jaar konden we ook kampioen worden, maar door een akkoordje van onze concurrent Cluzona met hun tegenstander werden we het uiteindelijk net op doelsaldo niet. Daar is de helft van de ploeg nu nog steeds kwaad over”, vertelt… We moeten natuurlijk wel op een positieve noot afsluiten: “De vele stapavonden die we regelmatig doen als team behoren ook zeker tot de hoogtepunten.”

Dat we vandaag speken met een gezellig team dat blijkt uit veel dingen. Dat betekent ook vaak dat er veel grote spelers zijn te vinden, als het gaat om de derde helft. Maar er staat toch wel een iemand op eenzame hoogte: “Qua derde helften meemaken staat onze aanvoerder Robin van As op eenzame hoogte. Hij is altijd van de partij. Een echte leider, zowel op het veld maar dus ook ernaast als het gaat om de derde helft.”

De heren sloegen ook een mooi boekje open met allerlei mooie anekdotes. Een anekdote bleef bij mij zeker hangen. “Verder hadden we ooit een speler die altijd de eerste helft vlagde. Toen de trainer hem vroeg om in de rust warm te lopen gaf hij zelf aan dat hij liever de tweede helft ook bleef vlaggen.”

Het was een mooie voorjaarsavond, de zon scheen, de heren traden aan tegen Cluzona voor niets meer of minder dan het kampioenschap. “Er was erg veel publiek en er hing een goede sfeer. Het allermooiste was dat een aantal fanatieke supporters een sfeeractie had opgezet. Vuurwerk en fakkels werden afgestoken en aan de zijlijn werd luidkeels gezongen. In de kelderklasse is dit natuurlijk schitterend om mee te maken”, Aldus de mannen van VV Grenswachters twee.

Klik op VV Grenswachters voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Jens Goosens van VV Nieuwerkerk

Jens Goosens is zijn voetbalcarrière begonnen bij VV Spijkenisse. Na een verhuizing is hij neergestreken bij VV Nieuwerkerk, waar hij terecht kwam in de JO17-3. Hij heeft zich daar als speler echt kunnen ontwikkelen. De 19-jarige is tegenwoordig soms te vinden in de hoofdmacht van VV Nieuwerkerk.

https://www.restaurantca

Als we in gesprek zijn met Jens blijkt dat hij niet alleen speler is bij JO23-1, maar ook vrijwilliger te zijn, hij is namelijk trainer. “Ook ben ik trainer bij Nieuwerkerk van drie teams, namelijk de Onder JO11-1, JO11-2 en JO11-4. Dit doe ik nu voor mijn tweede jaar bij deze leeftijdsgroep en daarvoor heb ik de Onder JO9-1 getraind. Aankomend seizoen weet ik zeker dat ik de stap als trainer ga maken naar de Onder JO15-2, waar ik dus voor het eerst ga coachen op groot veld.”

Over de ambities die Goosens heeft weet hij één ding zeker. “Dat is eigenlijk het zo lang mogelijk volhouden en leuk vinden om te sporten. Het is namelijk zo dat ik nu op het punt zit met voetbal, waar de enige stap omhoog is om een basisplek te bemachtigen bij het eerste elftal en dat is toch lastig als 19-jarige”, vertelt hij. Over Met zijn trainerscarrière wilt hij zeker nog wel verder door groeien. “Verder ga ik aankomend jaar wel mijn diploma’s behalen voor het trainerschap binnen de voetballerij. Dit is dan iets waar ik mijzelf in kan ontwikkelen en grote stappen kan gaan maken. Wie weet kan ik uiteindelijk misschien wel trainer te worden bij een club of iets dergelijks”, aldus Jens.

Dominos_voorjaar2021

De hoogtepunten zijn van Jens nog maar net op één hand te tellen. Laten we beginnen met de Hoogtepunten bij zijn eerste club Spijkenisse: “Bij Spijkenisse was mijn hoogtepunt in de jeugd van de onder 13-1, dit was namelijk het jaar dat wij kampioen werden en ik pupil van de week was. Toen mocht ik mee met het eerste het veld op en de aftrap mocht nemen.” Zijn hoogtepunten bij Nieuwerkerk zijn meer goal gerelateerd: “Mijn hoogtepunt bij Nieuwerkerk was dat ik bij mijn basisdebuut wedstrijd van Onder 19-1 drie keer wist te scoren in tien minuten en hierdoor de tegenstander in de rust heeft besloten de wedstrijd niet uit te spelen. Ze zijn toen naar huis gegaan. Ik herinner me ook nog dat ik bij mijn allereerste wedstrijd bij de Nieuwerkerk gelijk wist te scoren van de middenlijn en zo gelijk een goede indruk achterliet.” Dit deed hij bij de talenten van JO17-3.

Jens vertelt dat de eerste seizoen redelijk is gegaan: “Tegen de sterkere tegenstander hebben we sommige wedstrijden heel goed gespeeld en punten weten te pakken, maar de sterkste ploeg van Jodan Boys van net een kop te groot voor ons. Verder hebben we af en toe punten laten liggen tegen de mindere ploegen, waardoor wij uiteindelijk op de vierde plek zijn geëindigd na de helft van het seizoen.” Ook vertelt Jens dat ze deze seizoenshelft in een gunstige poel zitten. Dat houdt dus in dat ze voor de prijzen kunnen gaan.

Klik op VV Nieuwerkerk voor het laatste artikel van de club.

Bram Laming speelt speelt tien jaar bij vv SCO

De 24-jarige Bram Laming is alweer tien jaar te vinden op de Oosterhoutse velden van vv SCO. Afgelopen vijf jaar heeft hij bij de selectie gespeeld en twee jaar geleden zijn debuut gemaakt in het eerste elftal. Uiteindelijk is hij, op eigen verzoek, weer teruggekeerd naar het tweede.

 Bram is een enthousiaste sportfanaat, dat straalt hij van alle kanten uit. Voordat hij naar SCO ging heeft hij zijn eerste zes voetbaljaren bij Neerlandia gespeeld, maar op veertienjarige stapte hij over naar SCO. “Ik woon in Oosterhout samen met mijn moeder. Ik heb na de middelbare school MBO sport en bewegen in Tilburg gevolgd, omdat ik destijds het sporten in combinatie met het lesgeven erg leuk vond. Na het MBO ben ik naar het HBO gegaan en daar zit ik momenteel in mijn afstudeer jaar op de ALO in Eindhoven. Ik studeer voor docent lichamelijke opvoeding met specialisatie in het Speciaal Onderwijs. Gaandeweg ben ik erachter gekomen dat ik het lesgeven nog net wat leuker vind dan het sporten zelf”, vertelt hij. Naast zijn studie en voetbal probeert hij ook fit te blijven doormiddel van zijn hobby’s zoals boksen en wielrennen.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Huidig seizoen

“Dit huidige seizoen is tot nu toe teleurstellend. De resultaten vallen tegen ondanks dat er elke wedstrijd goed gevoetbald wordt. Dit seizoen hebben we nog niet verloren met meer dan twee doelpunten tegen. Daarbij hebben we tot dusver vier keer gelijk gespeeld, waarbij wij het betere spel hadden en de overwinning hadden verdiend”, vertelt Laming. Dat kan ook komen door de wissel in de trainersstaf. “Na deze wissel halverwege het eerste seizoenshelft, moesten we wennen aan de nieuwe manier van trainen en spelformaties. Gelukkig hebben we dat ondertussen wel onder de knie”, vertelt de Oosterhouter. Desondanks hebben ze vrij vlot na de wissel een eerste overwinning weten te pakken van het seizoen. “Dit geeft voldoende vertrouwen”, zegt Laming.

Lockdowns

Bram geeft aan dat hij de lockdowns als grootste dieptepunt ziet binnen zijn voetbalcarrière. “Verder heb ik een periode gehad waarin ik veel kleine blessures heb gehad, daardoor heb ik veel moeten missen, dus dat hoort er ook wel bij”, aldus Laming. Gelukkig heeft zijn tijd bij het Oosterhoutse SCO aanzienlijk meer memorabele momenten met zich meegebracht. “Hoogtepunten haal ik uit de kleine dingen. Een goede wedstrijd spelen en belangrijk zijn voor je team zijn de hoogtepunten voor mij. Maar als ik echt moet kiezen is het hoogtepunt het kampioenschap in de B2 met SCO. In een beslissende wedstrijd van nummer één, SCO en nummer twee, Boeimeer, wisten wij kampioen te worden”, vult de docent in spé aan.

Dominos_voorjaar2021

Ambitie

Zijn enthousiaste manier van omgaan met kleine geluksmomenten kunnen ook wel zorgen voor zijn ambitie. Hij hoopt namelijk eerst zijn diploma binnen te halen en een vaste baan te vinden, maar ook voor voetbal zijn de ambities nog aanwezig: “Op korte termijn het huidige seizoen om zetten in een geslaagd seizoen, waarbij we in de middenmoot zitten. Dat moet de basis vormen om volgende seizoen mee te doen voor de prijzen. Op de langere termijn hoop ik met SCO 2 een team te creëren dat meedoet om de prijzen en elke jaar een stapje beter gaat worden”, zegt Laming.

Klik de link voor een recent artikel over vv SCO

Foto gemaakt door: Bea Snijders-Hendrikx

Club van de week – Bestuurslid Jan Kars van V.V. Tricht

De 58-jarige Jan Kars is al geruime tijd betrokken bij V.V. Tricht. Momenteel zet hij zich onder meer in voor de club als bestuurslid voetbalzaken, materiaalman en scheidsrechter.

Jan heeft vroeger zelf veel gevoetbald. Hij is op zeventienjarige leeftijd begonnen bij Tricht om hier van 1981 tot en met 1989 te spelen. Hierna heeft hij voor een jaar de overstap gemaakt naar WNC waarna hij na een jaar weer terug is gekeerd naar Tricht om in 2013 zijn voetbalcarrière af te sluiten. Op 29-jarige leeftijd is hij begonnen als vrijwilliger bij de club zo begeleidt en beoordeelt hij alle voetbalzaken, in overleg met de andere leden van de TC en de jeugd coördinatoren en zorgt hij voor de materialen om het voetbal mogelijk te maken.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
Over wat de band met de club zo mooi maakt zegt Kars het volgende: “Het sociale aspect, gezellig een biertje drinken met zijn oude teamgenoten, vrijwilligers, spelers, het beste met de club voor hebben en dingen zo goed mogelijk proberen te regelen.” Op voetballend gebied is de doelstelling voor Kars duidelijk: “De doelstelling is om met zoveel mogelijk “eigen” jongens, zo hoog mogelijk te spelen en dat de jeugd de weg naar Tricht blijft weten te vinden. Verder hoop ik dat we op deze voet kunnen doorgaan met links en rechts wat verbeteringen.”

Door de vele vrijwilligers, barpersoneel, groenploeg, jeugd trainers is in de loop der jaren een mooie club ontstaan. “We hopen dat we regelmatig talentvolle jeugdspelers kunnen laten doorstromen naar de selectie”, vertelt hij. Verder vindt Jan het mooi hoe het complex, mede door vrijwilligers, er ieder jaar weer prachtig uitziet. “Een voorbeeld hiervan is de realisatie van de “Jan van Arkel” tribune die binnen een paar maanden bij elkaar was gespaard. Ook de verduurzaming van het complex met led verlichting, zonnepanelen en isolatie is iets waar we trots op mogen zijn”, sluit hij af.

“Het is gewoon een mooi cluppie”

Klik op V.V. Tricht voor het laatste artikel van de club

Onder de lat met Kaj Capel van RVVH

Kaj is de 17-jarige keeper van RVVH. De voor zijn leeftijd volwassen keeper weet goed wat hij wil. Hij heeft zijn debuut in het eerste nog niet gemaakt, maar die hoopt hij wel te krijgen in de toekomst.

phonedirect

Capel is al sinds zijn derde levensjaar aan het voetballen, een echte ras voetballer dus. Hij heeft inmiddels al zes jaar in de jeugdselectie gespeeld, ondanks zijn jonge leeftijd. Zelf is hij erg bewust bezig met het voetballen. “Ik probeer zo veel mogelijk te maken van dit seizoen ondanks dat we met de coronamaatregelen minder konden trainen. Deze zijn gelukkig helemaal weg, waardoor ik weer volop kan trainen en het beste uit dit seizoen kan halen”, aldus Kaj. 

Keepersbloed
Het keepen zit in het bloed van Capel. Hij verklaart dit zelf: “Ik ben eigenlijk vanaf kleins af aan al gaan keepen. Dit was vroeger altijd om de week omdat we nog geen vaste keeper hadden en ik het toen wel leuk vond om op goal te staan.” Vanaf kleins af aan is Kaj dus al onder de lat de vinden. “Later ging ik eigenlijk elke wedstrijd op goal staan en zodoende ben ik steeds meer gaan keepen. Daarna stond ik ook tijdens de trainingen op goal, in plaats van de trainers. Zo begon ik het steeds leuker en leuker te vinden tot op de dag van vandaag. Ik denk niet dat ik nog weg ga tussen de palen”, aldus de goalie. Van zijn kwaliteiten is hij zich maar al te goed bewust. “Ik probeer de jongens zo goed en kwaad als dat kan aan te sturen. Ik blink ook uit op de één-tegen-één-situaties. Ik kan namelijk snel bij de bal komen om deze tegen te houden.”

Mentale druk
Sommige keepers komen uit met gevaar voor eigen leven. Binnen de voetbal is daarvoor een gezegde in het leven geroepen. “Ik geef mensen wel deels gelijk als ze zeggen dat keepers gek zijn. Wie gaat er ook voor zijn of haar lol op goal staan om vervolgens beschoten te worden met voetballen?”, vraagt Kaj zich af. “Toch vind ik keepen wel iets moois hebben, want je kan een wedstrijd naar je toe trekken, maar ook weggeven. Dat kan soms wel eens veel druk met zich meebrengen, gelukkig leer je daar ook mee omgaan”, vertelt Capel heel volwassen. 

Dominos_voorjaar2021

De lat aantikken
Zelf heeft de keeper een standaard ritueel voor de wedstrijd, ook al wil hij het zelf liever niet zo noemen. “Ik spring altijd van de linkerkant van de goal, naar de rechterkant. Dan raak ik drie keer de lat aan. Vervolgens doe ik het ook naar de andere kant. Dan kan wat mij betreft te wedstrijd beginnen.” Waarom hij dat doet, dat weet Kaj niet precies. “Dat is denk ik ook iets wat ik onbewust voor elke wedstrijd doe, zoals ik al zei: het voelt voor mij niet echt als een ritueel”, sluit Capel af.

Klik op RVVH voor het meest recente artikel van de club.

In gesprek met Marc Dijkhuizen van SC Monster

Marc Dijkhuizen is momenteel trainer van het tweede elftal van Sportclub Monster. Volgend seizoen zal hij de stap maken naar het eerste elftal van de club. Hier gaat hij samen met Marco Meijer de selectie trainen. Via deze weg probeert hij steeds een stapje hogerop te maken en eventueel zijn UEFA A te halen.
ZWSports_251098
Marc, werkzaam als teamleider jongerenwerk en buurtsport in Maassluis, begon zelf met voetballen op vijfjarige leeftijd bij  ’s-Gravenzandse SV en heeft daar de gehele jeugdopleiding doorlopen. Voetbal is er met de paplepel ingegoten door zijn vader Rien Dijkhuizen, die 25 jaar speler was van de club uit ‘s-Gravenzande. Daarnaast was zijn broer profvoetballer en momenteel de hoofdtrainer van Excelsior Rotterdam. Nu woont Marc samen met zijn vriendin Fleur en heeft hij twee kinderen genaamd Jim en Suze.

Debuut
Op zijn zeventiende maakte hij als eerstejaars A junior al zijn debuut in het vlaggenschip van deze club. “Op 21-jarige leeftijd raakte ik zwaar geblesseerd door een voorste kruisband blessure. Toen ik net weer terug kwam scheurde ik mijn andere voorste kruisband af. Het lukte mij niet meer om in het eerste elftal te komen”, vertelt de trainer. Hierna heeft hij de overstap gemaakt naar Sportclub Monster. “Daar heb ik twee jaar in de selectie gespeeld om tot de conclusie te komen dat ik niet meer mijn oude niveau zou halen. Hierna ben ik mij volledig gaan richten op het training geven”, aldus de oefenmeester.

Beginnen met trainen
Dijkhuizen is begonnen met trainen toen hij zelf nog in de C-jeugd speelde: “Ron van Meerten, nu technisch manager bij FC ’s-Gravenzande, vroeg of ik hem wilde helpen bij het training geven bij de jongste jeugd. Bij het ontstaan van de fusie kreeg ik de kans om de D-jeugd te gaan trainen en deze heb ik met beide handen aangepakt.” Later wilde de oefenmeester het weer proberen als voetballer en was hij tijdelijk gestopt. Toen dat niet het succes was waar hij op hoopte, is Marc teruggegaan naar ’s-Gravenzande om het trainersvak op te pakken. “Ik ben toen gestart als assistent van Henk van Zeeuw, die nu hoofdtrainer is van Zwaluwen Vlaardingen, bij de A-jeugd. Op deze manier heb ik mijn UEFA B cursus kunnen halen.

Eigen benen
In de jaren erop heb ik weer op eigen benen gestaan en ben ik kampioen geworden met de B-jeugd en met de A-jeugd gepromoveerd via de nacompetitie”, aldus de oefenmeester. Nadat hij vader werd en een nieuwe functie kreeg op zijn werk wilde de trainer zich niet meer verplichten tot drie keer per week trainen. Bij zijn oude club Sportclub Monster kwam er een vacature vrij voor het tweede elftal en zo geschiedde. “Een aantal speler waar ik mee samen heb gespeeld, speelde nog steeds bij Monster waardoor er al snel een klik was tijdens de gesprekken met de spelersraad. Zo heb ik de stap kunnen zetten naar de senioren”, vertelt de coach.

Voorbeelden
Dijkhuizen heeft qua trainers verschillende voorbeelden. De meest voor de hand liggende is zijn broer: “Ik heb op trainersgebied heel veel van hem geleerd. In het verleden ben ik enkele jaren wedstrijdanalist geweest van Excelsior Rotterdam. Hiervoor ging ik ieder weekend heel Nederland door om tegenstanders te analyseren. Op deze manier kreeg ik de mogelijkheid om mee te kijken in de wedstrijdplannen op profniveau.” Als de trainer verder kijkt in het huidige voetbal dan komt hij al snel bij Erik ten Hag en Arne Slot. “Ik vind het beide nuchtere en moderne trainers die niet kunnen teren op hun voetbalcarrière in de top. Door keihard te werken zijn zij alsnog in de top beland met fris en aanvallend voetbal”, gaat hij verder.

Rituelen
Qua rituelen wil Marc niks aan het toeval overlaten: “Iedere training is over nagedacht, volgens een bepaalde structuur voorbereid en staat van tevoren in de groepsapp.” Daarnaast heeft de trainer ook rituelen in het team toegepast. “Op de donderdag avond doen we na de training nog een ouderwets potje latjetrap. De twee verliezers bakken op zaterdagochtend broodjes ei voor het hele elftal. Dat creëert een leuk sfeertje en staan er op zaterdagochtend al vroeg foto’s in de groepsapp van spelers die aan het bakken zijn”, gaat hij verder.

Toekomst
Het huidige seizoen verliep tot nu toe redelijk met wisselende resultaten geeft Dijkhuizen aan. “Opvallend genoeg hebben we juist na de corona periode een sterke serie neergezet en gaan we steeds beter spelen. Nu staan we derde in de reserve eerste klasse. Als we deze lijn door kunnen zetten dromen we stiekem van de nacompetitie”, geeft de trainer aan. Voor volgend seizoen kijkt hij er enorm naar uit om samen met Marco Meijer het eerste elftal te gaan trainen. “Ik denk dat we een goede groep spelers hebben die voldoende kwaliteit heeft voor de tweede klasse. Dit jaar hebben we pech met FC Skillz die alles blijven winnen, maar de weg is nog lang. Als het dit jaar niet lukt, gaan we er alles aan doen om volgend seizoen te promoveren”, aldus de coach.

Foto van Frans de Jong

Klik op SC Monster voor het laatste artikel over de club.

Bas Bruurmijn van RWB Waalwijk over nieuwe G team

RWB Waalwijk is begonnen met een G-team vertelt Bas Bruurmijn, voorzitter van de club. Hierdoor vervullen ze een maatschappelijke behoefte en maken ze voetbal toegankelijk voor iedereen. Een interessante ontwikkeling die de club eer aan doet.

 Voetbalclubs in Nederland vervullen naast een sportief aanbod ook een maatschappelijke functie. Zo dragen ze bij aan verbinding binnen de gemeente. Een plek waar mensen elkaar leren kennen, kunnen bewegen of zelfs de dagelijkse last van zich af kunnen laten vallen. Vaak hoor je van mensen dat ze door hun ouders doorrollen in het verenigingsleven, dit was ook het geval voor Bruurmijn. “Mijn betrokkenheid bij de club is met de paplepel ingegoten. Ook mijn vader was een tijd voorzitter van RWB. Toen mijn voorganger, Peter Kelder er na drie jaar mee stopte als voorzitter, was het logisch dat ik hem als vicevoorzitter opvolgde”, vertelt de 65-jarige vrijwilliger. Bas is al lang aanwezig bij RWB en is actief betrokken bij de ontwikkelingen binnen de club. “Vanaf mijn jeugd heb ik gevoetbald bij RWB. Ik ben in de jeugd van RWB-2 terecht gekomen, daarna vrijwel meteen in het bestuur terechtgekomen en vanaf 2003 voorzitter van RWB Waalwijk”, aldus Bruurmijn.

mandemakers banner

Totstandkoming

“Martijn Weisbeek is een jongen die woont in Besoyen Waalwijk en had RWB laten weten dat hij graag in ons G-team zou willen voetballen. Deze wens van Martijn sluit aan bij de wens die RWB had om voetbal voor iedereen aan te bieden. De wens van RWB om een G-team op te richten dateert van 2009. In dat jaar werd in Waalwijk de Special Olympics gehouden en werd er bij RWB het voetbaltoernooi, de opening en de sluiting georganiseerd. Het oprichten van een G-team kwam toen niet van de grond, het verzoek van Martijn maakte deze slapende wens bij RWB weer wakker” vertelt Bruurmijn. Op basis hiervan hebben ze gehoor gegeven en heeft de club er zijn schouders onder weten te zetten.

Bijdrage

Het is belangrijk dat iedereen de mogelijkheid heeft om voetbal te beoefenen, daar is de voorzitter het mee eens: “Iedereen moet de mogelijkheid hebben om te genieten van voetbal. RWB en de KNVB vinden dan ook dat mensen met een beperking van leuke activiteiten zoals voetbal moeten kunnen genieten. Niemand hoort buitenspel te staan. Daarom organiseert de KNVB al ruim dertig jaar competities voor G-teams. In Waalwijk, Sprang-Capelle, Waspik, Kaatsheuvel, de Moer en Loon op Zand waren er geen G-teams. Vandaar de RWB in dat gat is gesprongen.” Op die manier vervult de club een belangrijke functie binnen omstreken, iets om trots op te zijn.

Aansluiten

Omdat de club nog niet zo lang een ‘G team’ heeft is er voldoende ruimte voor nieuwe spelers! “Het team kan nog steeds wel versterking gebruiken. Iedereen kan drie weken proeftrainingen volgen. Je hoeft dus niet meteen lid te worden en deze trainingen zijn gratis. Dus ben jij iemand die het heel leuk vindt om te voetballen in een G-team? Neem dan snel contact op met Voetbalvereniging RWB”, schrijft de Waalwijkse voorzitter. Mocht er interesse zijn, vind je de contactgegevens onderaan het artikel.

 

E-mail info@rwbwaalijk.nl of informeer bij voorzitter Bas Bruurmijn (06) 21 57 16 16.

Klik de link voor een recent artikel over RWB Waalwijk

Kiley Schuurman van SNS: ‘Lastig scheidsrechters vinden’

Kiley Schuurman is de clubscheidsrechter van SNS. Zelf was hij actief als voetballer, bestuurslid én jeugdtrainer. Om zijn club uit de brand te helpen fluit hij elke thuiswedstrijd ‘zijn’ oude ploeg.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

De dertigjarige scheidsrechter is zelf jaren actief geweest als voetballer. Vanaf zijn vijfde tot achtentwintigste heeft hij het spelletje mogen spelen in het eerste én tweede elftal van SNS. Daarnaast is hij ook jeugdtrainer geweest van de JO12 tot JO16. “Ook ben ik een aantal jaar in het bestuur van VV SNS actief geweest als jeugdbestuurslid. Hier ben ik afgelopen jaar mee gestopt. Sinds twee jaar ben ik gestopt met voetbal, het was in de eerste corona-break, vanwege een slepende liesblessure die al tien jaar aanhoudt. Ik ben naar diverse fysiotherapeuten geweest, maar helaas was er geen verbetering. Ook op diverse echo’s in het ziekenhuis waren er geen beschadigingen zichtbaar”, aldus Schuurman.

Beginnende scheidsrechter
Na zijn carrière waarin hij multi-inzetbaar was, heeft Kiley zich gericht op een loopbaan als scheidsrechter. “Ik werd een keer gevraagd als scheidsrechter voor de jeugd. Ik wilde dat wel proberen, en dat ging goed. Toen heb ik besloten om meerdere malen te fluiten.” Vanaf daar is het balletje gaan rollen voor de arbiter. “Ook toen ik in het jeugdbestuur kwam heb ik de taak gekregen om zelf scheidsrechters te zoeken voor de thuisspelende jeugd. Dit was een lastig karwei, vooral bij een kleine vereniging zoals SNS. Gelukkig waren een aantal vrijwilligers die wel af en toe een wedstrijdje wilde fluiten”, aldus de man met de fluit in de hand. 

Club helpen
Gelukkig zag Schuurman zelf een oplossing om het aantal scheidsrechters wat op te krikken, namelijk zijn oude team fluiten. “Nadat ik gestopt ben met voetballen heb ik aangegeven dat ik wel ‘mijn’ oude team wilde fluiten bij thuiswedstrijden. Ook daar is het altijd lastig om een scheidsrechter te vinden en dat is dus sinds vorig seizoen opgelost. Zo ben ik nadat ik gestopt ben met voetbal toch nog betrokken bij de club”, vertelt Kiley. Op die manier weet de oud-voetballer dus zijn club te helpen. Elke thuiswedstrijd staat hij klaar om in de achtste klasse zijn SNS 2 te fluiten. Dit seizoen gaat het gelukkig goed met het leiden van de wedstrijden. “Het zijn allemaal Flakkeese teams in de competitie. En op zo’n eiland als hier ken je in elk team wel bekenden”, aldus Schuurman. Ambities om hogerop te gaan heeft hij niet. “Dit omdat ik het puur voor de gezelligheid doe. Als ik KNVB scheidsrechter wil worden moet je weer diverse cursussen gaan doen. Dit hoeft voor mij allemaal niet.”

bazen

Commentaar
Als scheidsrechter is het helaas niets nieuws om wekelijks commentaar van omstanders én voetballers naar je hoofd te krijgen. Ook Schuurman is hier niet aan ontkomen. “Een dieptepunt die ik ooit heb gehad is van aantal jaar geleden toen ik de JO15 moest fluiten. In die wedstrijd heb ik twee spelers van het veld moeten sturen met rood. Dit vanwege commentaar op mij als scheidsrechter. Ik ben niet iemand die snel gele of rode kaarten geeft. Echter heb ik wel een grens en als ik die meerdere malen heb moeten aangeven, is het over en mag je vertrekken.” Desondanks geniet Kiley meer van de mooie momenten. “Hoogtepunten heb ik niet, ik probeer zoveel mogelijk door te laten spelen. Hierdoor fluit ik soms wat laat, omdat ik voordeel wil geven. Het is altijd mooi als er een situatie is waarin dat voordeel zich uitbetaald in een doelpunt”, vertelt hij. Verder heeft de scheidsrechter geen bijzondere rituelen, voor hem geen volgorde van voetbalsokken aantrekken of speciale manier van veters strikken. “Ik zorg alleen dat ik genoeg energie heb voor de wedstrijd en drink vaak vooraf een Red-Bull. Dan sta ik op tijd op het veld zodat de wedstrijd op de goede tijd kan beginnen.” Naast zijn dagen spenderen op de club houdt Kiley ook nog van andere hobby’s: “Ik houd van darten en fitnessen. Darten doe ik één á twee keer per week en fitnessen probeer in twee á drie keer per week te doen”, sluit hij af.

Klik op SNS voor het laatste artikel van de club.

Ervaren keeperstrainer Marvin Straver tijdelijke oplossing onder de lat bij Drechtstreek

Marvin Straver kwam in 2019 als keeperstrainer naar voetbalvereniging Drechtstreek, maar door omstandigheden keepte hij de eerste wedstrijden van dit seizoen. Met de vele blessures waarmee Drechtstreek in de eerste weken van het seizoen kampte, maakte trainer Paul Koster dankbaar gebruik van de ervaring van Straver.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

PAPENDRECHT – Bij Jodan Boys uit Gouda acteerde de sluitpost tien jaar in de top van het amateurvoetbal. ,,Daar kreeg ik als jongen van negentien de kans en heb ik mooie jaren beleefd, waarvan de eerste drie seizoenen op het hoogste amateurniveau. In 2016 heb ik de bekerwedstrijden bij Go Ahead Eagles (1-2 winst) en Vitesse (4-0 nederlaag) mogen keepen. Dat was ook heel bijzonder.”

Straver (31) was al twee jaar gestopt, maar staat dit seizoen toch weer onder de lat in competitieverband. ,,Dat was natuurlijk niet de bedoeling, maar door de meniscusblessure van eerste doelman Joris Moesman kwam Paul Koster bij mij met de vraag of ik wilde keepen. Daar ben ik op ingegaan, maar ik hoop mijn plekje snel weer af te kunnen staan. Met Lars Korevaar en Lukas Bijleveld hebben we twee talentvolle keepers binnen de selectie, maar zij zijn 19 en 20 jaar. Omdat bijna al onze ervaren krachten met blessures te maken hadden, wilde Paul met mij toch nog voor wat ervaring in het team zorgen. Daar ben ik mee akkoord gegaan, maar wel als tijdelijke oplossing.”

Concurrentie

Drechtstreek beleefde mede door al die blessures een vervelende seizoensstart in de tweede klasse F met één punt in de eerste zeven wedstrijden. In november waren er betere resultaten tegen EBOH (3-0 winst) en Heukelum (1-1), maar daarna lag de competitie drie maanden stil. ,,Weer zo’n corona-onderbreking was natuurlijk voor niemand leuk, maar voor ons kwam het echt op een vervelend moment. Halverwege februari stonden we onderaan met vijf punten na negen duels, maar met tweederde van de competitie nog op het programma zijn er nog genoeg wedstrijden om ons veilig te spelen. Ik zal de eerste drie wedstrijden na de onderbreking nog keepen, daarna is Joris hopelijk weer fit genoeg om het seizoen af te maken. Ik wil me dan weer richten op de ontwikkeling Lars en Lukas, zodat zij over een tijdje de concurrentie aan kunnen gaan met Joris voor een plek in het eerste. Iedere donderdagavond trainen we anderhalf uur en ik zie echt een mooie ontwikkeling.”

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Straver had in 2019 op 28-jarige leeftijd eigenlijk al een punt achter zijn eigen loopbaan gezet, nadat hij de kans kreeg om als keeperstrainer aan de slag te gaan bij Sparta Rotterdam. ,,Daar train ik de keepers van JO11 tot en met JO16, uiteraard met hulp van wat anderen. Ik ben vier dagen per week bij Sparta en kan daar heerlijk werken. Ik ben ook al twee keer meegegaan met het eerste, naar Heerenveen en FC Utrecht, om Frank Kooiman te vervangen. Heel gaaf om daarna te horen dat topkeepers als Maduka Okoye, Benjamin van Leer en Tim Coremans en coach Henk Fraser ook blij zijn met die samenwerking,’’ zegt Straver.

Wedstrijdgericht

Hij vervolgt: ,,Ik ben op mijn vijftiende al begonnen als keeperstrainer bij mijn eerste club RVC’33 uit Reeuwijk en heb daarna ook bij Ajax en Excelsior meegelopen. Ik heb natuurlijk mijn eigen ideeën over het keepersvak, vrijwel allemaal gebaseerd op bewezen literatuur. Ik probeer zoveel mogelijk wedstrijdgericht te trainen. Dus niet eerst tien ballen in de linkerhoek en dan tien ballen in de rechterhoek, want dat gebeurt in een wedstrijd ook niet. Het moeilijkste van keepen is ook niet het maken van reddingen, maar het inschatten van situaties bij diepteballen of voorzetten van de zijkant. Daar zie je het in de eredivisie ook nog regelmatig misgaan, omdat je in een split second de juiste beslissing moet maken. Ik heb liever dat keepers gevaar voorkomen door een aanvallend te keepen dan dat ze afwachtend en verdedigend keepen. Verder probeer ik mijn keepers gewoon veel vertrouwen te geven. Vroeger werden keepers nog wel eens helemaal afgebeuld tijdens trainingen, zowel fysiek als mentaal, maar dat is niet meer van deze tijd. Het is ook bewezen dat er altijd een juiste verhouding moet zitten in het aantal ballen dat er wel en niet ingaat tijdens een training.”  Straver probeert zijn keepers bij Drechtstreek en Sparta zoveel mogelijk bij te brengen, maar doet ook zelf nog veel ervaring op als keeperstrainer. ,,Zo heb ik eens een kijkje in de keuken gehad van Liverpool-keeperstrainer John Achterberg en zal ik van 25 tot en met 27 maart weer een weekendje kijken hoe ze bij clubs als Arsenal en Benfica te werk gaan om kennis en inzichten op te doen.”

Klik op Drechtstreek voor het laatste artikel van de club.

Teleurstellend Spirit verliest met 1-0 van Alexandria’66

Spirit heeft geen vervolg kunnen geven aan de goede wedstrijd van vorige week tegen Sparta (4-0). Op bezoek bij degradatie kandidaat Alexandria’66 werd er verloren met 1-0. Spirit stelde zwaar teleur. Niets leek op het sprankelende spel van vorige week. Alexandria’66 daarentegen was scherp, gaf Spirit geen kans om op te bouwen. En wanneer dat wel kon werd daar vaak slordig mee omgegaan.

_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097Spirit kwam met name door lange ballen wel een aantal keren op de helft van Alexandria’66 maar tot echte doelpogingen leidde dat niet. De thuisploeg kwam wel tot een aantal kansjes in de 1e helft. Tot opluchting van Spirit gingen die inzetten naast of net voorlangs.

De 2e helft was niet veel beter. Een vrije trap van Niels de Vries, dat hoog over ging, was het enige wapenfeit van Spirit tot vlak voor tijd. Alexandria’66 creëerde kans na kans waarbij Bastiaan Haasnoot een aantal keren moest laten zien dat hij het keepen nog niet was verleerd. In de 53e minuut moest hij toch toezien dat de bal uiteindelijk in zijn doel terecht kwam. Het zoveelste balverlies bracht de Rotterdamse ploeg in de gelegenheid vrij te schieten. Haasnoot zat er nog aan maar wist de bal niet voldoende te pareren: 1-0.

Na de achterstand ging Spirit iets opportunistischer spelen en kwam wat vaker onder de druk van Alexandria’66 uit. Maar ook nu kon de Ouderkerkse ploeg geen vuist maken op het Rotterdamse doel. Pas in de slotfase kreeg het nog 2 kansen. Tim van der Zee zag zijn inzet net niet in de touwen gaan. Ruben Slooff kreeg in blessuretijd de grootste kans. De bal kwam in het drukke strafschopgebied voor zijn voeten maar tikte de bal te zacht in de armen van de doelman.
Dominos_voorjaar2021Spirit verliest voor de 5e keer dit seizoen. Natuurlijk miste Richard van Cappellen een aantal potentiële basisspelers. Laurens Visser (schouder), Tjerk de Kogel, Ingmar Burema (beide hamstring) en Kevin Kriek (corona) waren er zaterdag niet bij. Daarnaast hadden de Ouderkerkers afgelopen week geen goede voorbereiding vanwege vele zieken. Maar toch werd er meer verwacht van deze ploeg.

Door de nederlaag speelt Spirit halverwege de competitie al geen rol van betekenis. Het verschil naar de degradatieplaatsen is minimaal 9 punten. Sparta en FC Binnenmaas, die boven Spirit staan, hebben 4 punten meer. Zij moeten nog onderling een wedstrijd spelen.

Volgende week komt Hellevoetsluis op bezoek in Ouderkerk. Afgelopen zaterdag won deze ploeg met 3-1 van Rozenburg en blijft daarmee staan op de 2e plaats. Het verschil met de nummer 1, DCV, is 2 punten. DCV won zaterdag met 2-0.

Verslag van Eric de Vendt
Foto van René Bitter

Klik op Spirit voor het laatste artikel over de club