Home Blog Pagina 639

Giovanni Keulemans zit goed op zijn plek bij DHV

De 22-jarige Giovanni Keulemans heeft enige tijd geleden de overstap gemaakt van Madese Boys naar DHV. Er was weinig voor nodig om ervoor te zorgen dat hij op zijn plek zat bij de club in de Zevenbergschen Hoek. Momenteel ligt hij eruit door een blessure, maar hij is nog altijd aanwezig als trainer en coach.

Giovanni woont tegenwoordig in Made, maar voorheen was hij in Terheijden te vinden. Daar begon dan ook zijn loopbaan binnen het voetbal. “Ik ben in de mini’s begonnen bij voetbalclub SVT Terheijden, daar heb ik gevoetbald tot in de A jeugd. Tijdens deze jaren heb ik een aantal seizoenen in de selectie gespeeld, daarna ben ik van club geruild en ben ik in de A bij Madese Boys gaan voetballen. Hier speelde ik tot in de senioren tijdens deze periode heb ik niet meer gevoetbald in de selectie. Ik ben een jaar gestopt met voetbal, daarna ben ik gaan spelen bij DHV”, vertelt Keulemans.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Goede keus

Met betrekking tot de transfer gaf hij al vrij snel aan een goede keuze gemaakt te hebben. “Ik ben overgestapt naar DHV op advies van mijn opa, hij is daar verzorger. In eerste instantie heb ik een aantal trainingen en wedstrijden gespeeld. Dat was nodig, omdat ik een jaar niet gevoetbald had, dus dat was inkomen. Na deze oefentrainingen heb ik besloten me bij hen aan te sluiten en in de senioren te gaan voetballen”, aldus Giovanni. Bij het maken van zo’n keuze is het belangrijk dat je er ook achter staat. De overstap was voor Keulemans een goede beslissing.

Hij is niet alleen meer betrokken bij de club als speler, maar tegenwoordig ook als trainer en coach. “Buiten zelf voetballen ben ik ook trainer/coach van de combi jeugd van DHV en Lage Zwaluwe het team dat ik begeleid is de MO13-1”, vertelt het 22-jarige manusje van alles.

Dominos_voorjaar2021

Pech

Helaas kan je niet altijd geluk hebben. Giovanni kreeg een fysieke klacht die hem uit de roulatie haalde. “Mijn huidige seizoen is niet vlekkeloos verlopen. Ik heb de voorbereiding mee kunnen doen en ben daarna uitgevallen met een blessure, daar ben ik momenteel nog steeds van aan het revalideren. Ik heb wel al licht meegetraind en geprobeerd weer te voetballen, maar de klachten waren nog te groot, dus ben ik nog steeds aan het opbouwen”, zegt hij. Toch krijgt hij het voor elkaar om ervoor te zorgen dat het hem niet te veel weerhoudt van zijn bezigheden op de club. “Mijn doel is om de speelsters zo goed mogelijk zichzelf te laten ontwikkelen en dat het voor hen leuk blijft. Mede door deze ontwikkelingen proberen we dit jaar voor het kampioenschap te spelen”, aldus Keulemans.

Belang

Het is voor hem lastig om als speler iets te betekenen dit seizoen, dat heeft hij dan ook wel een beetje uit zijn hoofd gezet. “Voor mij als speler is dit seizoen klaar, ik focus me op volgend seizoen. Als trainer/coach kijk ik uit naar de ontknoping van het seizoen en ben ik benieuwd waar we gaan eindigen op de ranglijst gezien we strijden voor het kampioenschap”, zegt hij met een lach. Giovanni vindt vooral de fun die voetbal met zich meebrengt zo belangrijk. “Ik vind het plezier in het spelletje leuk, je kan je even negentig minuten laten gaan en alles eromheen vergeten. Het is ontspanning, tenminste, niet altijd, er zijn ook wel spanningsmomenten in een belangrijke wedstrijd”, vertelt de 22-jarige trainer. Dat maakt ook dat hij dat belangrijk vindt dat de spelers van het team zich even kunnen laten gaan.

Vooruitzicht

“Ik ambieer om mijn training diploma te gaan behalen en dan in de voetbalwereld aan de slag te gaan”, vertelt hij. Op kortere termijn wil hij revalideren van zijn blessure en de dames kunnen assisteren in het binnen slepen van het kampioenschap. Daarnaast zal hij zich verder blijven ontwikkelen door zijn studie onderwijsassistent.

Klik de link voor een recent artikel over DHV

Giovanni Keulemans zit goed op zijn plek bij DHV

De 22-jarige Giovanni Keulemans heeft enige tijd geleden de overstap gemaakt van Madese Boys naar DHV. Er was weinig voor nodig om ervoor te zorgen dat hij op zijn plek zat bij de club in de Zevenbergschen Hoek. Momenteel ligt hij eruit door een blessure, maar hij is nog altijd aanwezig als trainer en coach.

Giovanni woont tegenwoordig in Made, maar voorheen was hij in Terheijden te vinden. Daar begon dan ook zijn loopbaan binnen het voetbal. “Ik ben in de mini’s begonnen bij voetbalclub SVT Terheijden, daar heb ik gevoetbald tot in de A jeugd. Tijdens deze jaren heb ik een aantal seizoenen in de selectie gespeeld, daarna ben ik van club geruild en ben ik in de A bij Madese Boys gaan voetballen. Hier speelde ik tot in de senioren tijdens deze periode heb ik niet meer gevoetbald in de selectie. Ik ben een jaar gestopt met voetbal, daarna ben ik gaan spelen bij DHV”, vertelt Keulemans.

Dominos_voorjaar2021

Goede keus

Met betrekking tot de transfer gaf hij al vrij snel aan een goede keuze gemaakt te hebben. “Ik ben overgestapt naar DHV op advies van mijn opa, hij is daar verzorger. In eerste instantie heb ik een aantal trainingen en wedstrijden gespeeld. Dat was nodig, omdat ik een jaar niet gevoetbald had, dus dat was inkomen. Na deze oefentrainingen heb ik besloten me bij hen aan te sluiten en in de senioren te gaan voetballen”, aldus Giovanni. Bij het maken van zo’n keuze is het belangrijk dat je er ook achter staat. De overstap was voor Keulemans een goede beslissing.

Hij is niet alleen meer betrokken bij de club als speler, maar tegenwoordig ook als trainer en coach. “Buiten zelf voetballen ben ik ook trainer/coach van de combi jeugd van DHV en Lage Zwaluwe het team dat ik begeleid is de MO13-1”, vertelt het 22-jarige manusje van alles.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Pech

Helaas kan je niet altijd geluk hebben. Giovanni kreeg een fysieke klacht die hem uit de roulatie haalde. “Mijn huidige seizoen is niet vlekkeloos verlopen. Ik heb de voorbereiding mee kunnen doen en ben daarna uitgevallen met een blessure, daar ben ik momenteel nog steeds van aan het revalideren. Ik heb wel al licht meegetraind en geprobeerd weer te voetballen, maar de klachten waren nog te groot, dus ben ik nog steeds aan het opbouwen”, zegt hij. Toch krijgt hij het voor elkaar om ervoor te zorgen dat het hem niet te veel weerhoudt van zijn bezigheden op de club. “Mijn doel is om de speelsters zo goed mogelijk zichzelf te laten ontwikkelen en dat het voor hen leuk blijft. Mede door deze ontwikkelingen proberen we dit jaar voor het kampioenschap te spelen”, aldus Keulemans.

Belang

Het is voor hem lastig om als speler iets te betekenen dit seizoen, dat heeft hij dan ook wel een beetje uit zijn hoofd gezet. “Voor mij als speler is dit seizoen klaar, ik focus me op volgend seizoen. Als trainer/coach kijk ik uit naar de ontknoping van het seizoen en ben ik benieuwd waar we gaan eindigen op de ranglijst gezien we strijden voor het kampioenschap”, zegt hij met een lach. Giovanni vindt vooral de fun die voetbal met zich meebrengt zo belangrijk. “Ik vind het plezier in het spelletje leuk, je kan je even negentig minuten laten gaan en alles eromheen vergeten. Het is ontspanning, tenminste, niet altijd, er zijn ook wel spanningsmomenten in een belangrijke wedstrijd”, vertelt de 22-jarige trainer. Dat maakt ook dat hij dat belangrijk vindt dat de spelers van het team zich even kunnen laten gaan.

Vooruitzicht

“Ik ambieer om mijn training diploma te gaan behalen en dan in de voetbalwereld aan de slag te gaan”, vertelt hij. Op kortere termijn wil hij revalideren van zijn blessure en de dames kunnen assisteren in het binnen slepen van het kampioenschap. Daarnaast zal hij zich verder blijven ontwikkelen door zijn studie onderwijsassistent.

Klik de link voor een recent artikel over DHV

Onder de lat met Rik de Vries van CVV Zwervers

De 22-jarige Rik de Vries is begonnen met voetballen toen hij zes jaar was. Hij begon destijds bij de club waar hij momenteel nog steeds lid is, CVV Zwervers uit Capelle aan den IJssel. Sinds zijn zeventiende is Rik betrokken bij de selectie en in hetzelfde jaar maakte hij ook zijn debuut in het eerste elftal van de Capellenaren.

https://www.restaurantca In het verleden heeft de sluitpost verschillende kansen gehad om de overstap te maken naar een BVO. “De timing was echter heel ongelukkig omdat ik in een afrondende fase zat van mijn opleiding op de middelbare school. Daarnaast was het nog niet zo goed gefaciliteerd als hoe de BVO’s dat nu aanpakken”, vertelt hij.

Spits
Rik is niet begonnen als keeper maar als spits. “Dit ging mij meer dan goed af. In het eerste jaar werden we gelijk kampioen en was ik topscorer. Het jaar daarop stopte onze keeper er mee. Ik weet niet meer precies waarom, maar vervolgens ben ik het toen gaan proberen. Sindsdien ben ik altijd blijven keepen. Ik vind het in partijtjes in mijn vrije tijd nog wel altijd leuk om spits te zijn”, vertelt de sluitpost.

Volgend seizoen
Nu is hij bezig aan zijn vijfde seizoen in het seniorenvoetbal en hoopt hij zich met zijn club te handhaven in de zondag eerste klasse. CVV Zwervers heeft namelijk besloten om de overstap naar het zaterdag voetbal te maken. Het zondag voetbal wordt namelijk steeds minder in de regio en vanaf volgend seizoen is het mogelijk om de overstap horizontaal te maken. CVV Zwervers begint dan niet onderaan in de vierde klasse zoals voorheen maar stroom dan in bij de eerste klasse zaterdag. Als de Capellenaren zouden degraderen dit seizoen zullen zij in de zaterdag tweede klasse terecht komen.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097Rituelen
Als we Rik vragen naar zijn rituelen zegt hij dat hij die niet echt heeft. Het enige wat hij kan bedenken is zijn warming-up. In de toekomst wil Rik er achter komen waar zijn plafond ligt. “Keepers kunnen natuurlijk lang mee gaan en ik ben dan ook pas 22 jaar”, zegt hij. Desondanks zijn jonge leeftijd is Rik al vijf jaar op seniorenniveau actief. “Dit seizoen draai ik best een redelijk seizoen momenteel, alleen is het zorgen dat je het hele jaar constant blijft. Al is het ook wel logisch aangezien we bijna twee jaar niet gevoetbald hebben”, vertelt hij.

Keepers zijn gek
Rik vindt zelf dat het vooroordeel over keepers en dat zij gek zijn terecht is. “Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn. Soms helemaal boos worden op iets wat er gebeurd terwijl er geen één veldspeler iets van begrijpt. Voor de ballen duiken in situaties die niet zo veilig zijn. En in gedrag ook. In mijn vrije tijd merk ik ook dat mijn vrienden mij regelmatig zien als een gezonde gek. Dat blijf toch mooi”, sluit hij af.

Foto van LVE foto’s

Klik op CVV Zwervers voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Marit Prinsen van VV Baronie

Marit Prinsen is op twaalfjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Baronie. Ze kreeg op zestienjarige leeftijd haar kans om zich echt te gaan ontwikkelen. Na een aantal selectiedagen is ze aangenomen bij het voetbalinstituut, Code Oranje.

De achttienjarige verdediger wist na haar schoolvoetbaltoernooi zeker dat deze sport voor haar gemaakt was. Nadat Prinsen haar basisschool had afgerond meldde ze zichzelf direct aan bij de club VV Baronie. “Ik ben begonnen bij Baronie en hier mijn hele leven gebleven, mede omdat het meisjesvoetbal toen nog niet zo groot was. Het voetballen was echter tijdens de eerste jaren nog niet zo serieus, aangezien wij steeds training kregen van vrijwillige ouders. Ik heb dus pas op later leeftijd de kans gekregen om mijzelf echt te gaan ontwikkelen”, vertelt de speelster. In 2020 is de verdediger namelijk begonnen met voetballen bij het voetbalinstituut Code Oranje. Hier speelt ze in de Hoofdklasse-Top. “Ik ben sindsdien enorm gegroeid en ik heb het heel leuk bij Code Oranje”, vertelt Marit.

Seizoen
De Bredase verdediger heeft geen makkelijke eerste seizoenshelft gehad. “Mijn team speelt dit jaar pas voor het eerst samen en onze coach heeft ons gelijk in de hoogst mogelijke klasse ingedeeld. Alle elftallen in deze klasse zijn al goed op elkaar ingespeeld. We verliezen dan ook veel, maar er zit een stijgende lijn in en leren elkaar binnen en buiten het veld steeds beter kennen. Het heeft daarnaast ook niet meegezeten, we hebben momenteel onze vierde coach van dit seizoen, waardoor ons team steeds moet schakelen”, vertelt Marit.
Komend seizoen hebben we een vaste trainer en gaat het allemaal wat soepeler verlopen. We zijn weer volop bezig met onszelf ontwikkelen en dit werpt nu al zijn vruchten af. De laatste wedstrijd hebben we enorm goed gespeeld en dit geeft ons moed en hoop”, vertelt ze. Marit heeft veel vertrouwen in de huidige competitie. Ze wil de komende periode blijven ontwikkelen en groeien.

mediplus bannerHoogte- en dieptepunten
Marit Prinsen heeft in haar carrière veel overwinningen en tegenslagen meegemaakt. Een sportief dieptepunt is de zomer van 2019. “Op deze vakantie heb ik mijn rug gebroken, dit was voor mij heel heftig om mee te maken. Ik heb hierdoor lang met een brace gelopen, ik was beperkt in mijn mogelijkheden qua bewegen en sporten. Ik moest weer normaal leren lopen en vertrouwen krijgen met wat ik kon met mijn rug. Ik heb hierdoor een hele tijd niet kunnen voetballen”, vertelt ze. Gelukkig is Prinsen sportief en heeft ze er alles aan gedaan om zo snel mogelijk te revalideren, en weer te kunnen gaan spelen. “Mijn rug breken was een enorm dieptepunt. Het gaat natuurlijk nooit meer helemaal hetzelfde zijn als eerst, maar ik ben al lang blij dat ik er gewoon mee kan voetballen”, aldus Marit.

Gelukkig heeft de verdediger ook een mooi hoogtepunt ervaren. “Dat is al een paar jaar geleden. Wij stonden gedeeld eerste in de competitie met Unitas. Onze laatste wedstrijd van het seizoen was tegen Unitas, deze zou dus bepalen wie er kampioen zou worden. Bij gelijkspel zouden we tweede worden op doelsaldo. Het ging de hele wedstrijd gelijk op, maar wij kwamen er moeilijk doorheen. Vervolgens in de laatste minuut waren wij in de aanval en ik zag een gaatje in hun verdediging. Toen ik dat gat indook kreeg ik de bal van mijn teamgenootje en ik rende naar een een-op-een met de keeper. Ik scoorde met de buitenkant van mijn voet in de hoek. Ik zag iedereen om me heen juichen en klappen. We hebben de wedstrijd gewonnen en werden kampioen door dit doelpunt. Voor mij was het een heel bijzonder moment wat ik nooit zal vergeten”, aldus de Bredase voetbalster.

Passie
De speler van VV Baronie laat weten dat voetbal echt een passie van haar is. “Ik doe het omdat ik er super veel plezier in heb, maar ook omdat het een plek is waar ik al mijn gedachtes los kan laten. Het is voor mij dus fysiek en mentaal fijn”, vertelt de verdediger. Prinsen wilt daarom in de toekomst graag blijven voetballen en het liefst op diverse hoge niveaus. Daarnaast wil ze met haar huidige team meerde wedstrijden winnen en doorgroeien tot kampioen.

Idolen
Marit laat weten dat ze lovend is over de terreinman en de kantinebeheerder. “Onze terreinbewaker is er de hele week en hij houdt alles in de gaten. Ook bewonder ik onze kantinebeheerder enorm. Hij is al redelijk oud, maar heeft desondanks ervoor gekozen om de kantine te runnen. Er is hier namelijk niet super veel animo voor, dus ik ben mega blij dat hij dit doet”, vertelt Marit Prinsen. Naast dat ze de beheerders van Baronie zo hoog heeft staan, heeft de achttienjarige verdediger ook nog één voorbeeldvoetballer en dat is Danielle van de Donk. “Zij is een middenvelder en geen verdediger, dus we staan niet op dezelfde positie maar toch vind ik haar agressieve voetbalstijl altijd fantastisch om naar te kijken. Ongeacht hoe groot ze is zet ze toch altijd haar mannetje, of vrouwtje in dit geval, weg. Ik streef ernaar om net zoals Van de Donk te voetballen, zeker ook omdat ik verdediger ben”, sluit Marit af.

Foto gemaakt door: Marcel Mol

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Baronie.

In gesprek met Leon Breeman van Den Bommel

Leon Breeman is de ervaren speler van Den Bommel. Met zijn 42 jaar probeert hij zijn ploeg op sleeptouw te nemen en ervaringen te delen, ondanks dat dit niet altijd meer als basisspeler is.

bazen

Leon Breeman is een 42-jarige voetballer bij Den Bommel. Op zijn dertiende begon hij met voetballen en hij blijkt een echte one-club-man te zijn, want hij speelt al zijn hele leven bij zijn club. Daarnaast heeft hij twee kinderen. Hij werkt in de agrarische sector, al vierentwintig jaar voor hetzelfde bedrijf. Er valt dus met zekerheid te zeggen dat Leon een loyale gast is.

Hij omschrijft zelf het begin van zijn voetbalcarrière: “Op mijn dertiende begon ik met voetballen als spits in eigenlijk een heel goed team dat echt allemaal vrienden van elkaar waren. We waren eerstejaars JO15-junioren en deden het best aardig in de competitie. Het tweede jaar JO15 werden we kampioen en werd ik topscorer mede door de goede middenvelders achter mij. Helaas verloren we de finale van de beker van Simonshaven”, aldus Leon. In de JO17 begon het seizoen slecht, maar als tweedejaars konden ze gelukkig weer bovenin meedraaien.

Na zijn jeugd werd Breeman opgedeeld in de senioren, waar hij in het derde elftal belandde. “Na twee weken had ik behoefte aan meer. Ik vroeg toen aan Jaap Wielaard of ik bij de selectie mee mocht trainen, gelukkig was daar de mogelijkheid voor. Het duurde niet lang of ik mocht mijn debuut maken in het tweede elftal”, geeft de oud-spits aan. Vanaf daar begon het figuurlijke balletje pas echt te rollen. “Driekwart jaar later mocht ik als wisselspeler mee met een wedstrijd van het eerste, waarna ik al snel de kans kreeg om me daar ook te bewijzen. Mede vanwege blessures ben ik sindsdien in het eerste elftal gebleven”, zegt de routinier.

Voor de meesten is op 42-jarige leeftijd het voetballen wat minder goed weggelegd, maar voor Leon geldt dit nog niet. “Ik ben nu op deze leeftijd en ik sta er nog steeds. Helaas niet altijd meer als basisspeler, maar ik heb toch wel hele leuke seizoenen meegemaakt. In mijn ogen waren Jaap Wielaard, Ruth Fokker, Bert Bakker, Marius Hotting, Henk Schouten en de huidige trainer Dennis van Gils echte toptrainers. Ze maakten er een hecht team van. Dat mis ik ook nog wel eens bij de jongere generatie”, vindt Breeman. Het is dan ook na dit seizoen goed geweest met het selectievoetbal voor de verdediger. “Ik ga dan naar de 35+ mannen. Ik heb verder geen ambities en tijd om nog iets anders op voetbalgebied te gaan doen. Ik hoop natuurlijk dat ik veel wedstrijden bij de jongens van het eerste kan bijwonen, maar dan als supporter.”

Op sportief gebied zijn er volgens Breeman nog veel verbeterpunten. “Dit seizoen gaat het nog niet best. We hebben veel blessures in een zware competitie WestII. We zijn nog maar één wedstrijd compleet geweest, dat is wel apart. We krijgen veel tegengoals, wat overigens niet aan de keeper ligt, want veel zijn wereldgoals. Dan zit het soms ook gewoon tegen”, geeft hij aan. Hoogtepunten zijn er genoeg voor de routinier. “We zijn twee keer gepromoveerd naar de tweede klasse, dat is uniek voor zo’n kleine vereniging. We hebben zelfs nog een keer promotiewedstrijden gespeeld voor eerste klasse. Helaas hebben we die toen niet kunnen halen”, aldus Leon.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Op persoonlijke toon wilt de aanvaller van het vlaggenschip het seizoen goed afsluiten. “Trainen vind ik altijd nog leuk maar zaterdagen op de bank spenderen ben ik nog te fanatiek voor. Op dat moment moet je proberen het plezier erin te houden”, vindt Breeman. Ook heeft hij minder tijd voor de voetbal. “Daarbij komt ook nog de drukte op mijn werk en ik heb net een ander huis gekocht waar ook nog het een en ander aan moet gebeuren. Optimaal presteren doe je toch als je minimaal twee keer per week traint, dat probeer ik dan ook. Als ik dan vooruit moet kijken moeten we eerst wat aan de tegendoelpunten doen, dat lijkt me ook logisch. We moeten vooral kijken naar een vijfde of zesde plaats”, sluit de ervaren voorstopper af.

Klik voor het meest recente artikel van Den Bommel.

 

In gesprek met Jaimy Bravenboer van Alblasserdam

Jaimy Bravenboer is de centrale verdedigende middenvelder van Alblasserdam die ook op de back-positie uit de voeten kan. De 26-jarige kampte aan het begin met een blessure, maar is nu weer een vaste waarde in de ploeg. Hij hoopt dat hij zijn club kan helpen met het behalen van promotie.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

De speler die zowel op het middenveld als achterin uit de voeten kan voetbalt al sinds zijn vijfde, dat heeft hij gedaan bij Nieuw-Lekkerland en Alblasserdam. “Ik woon samen met mijn lieve vriendin Fleur in Nieuw-Lekkerland. Daarnaast werk ik als monteur in de dak- en geveltechniek”, aldus Jaimy.

Debuut
Bij zijn oude club mocht Bravenboer al op zijn zeventiende met het eerste meetrainen. “Af en toe speelde ik ook in het tweede. Ik kwam het jaar daarna erachter dat vast in de selectie te hoog gegrepen was”, aldus Jaimy. Gelukkig was er een uitweg voor de middenvelder. “Ik ben toen benaderd door Alblasserdam. Ik heb een goede keus gemaakt om samen met mijn maatje daar te gaan spelen.” De ambities van de veelzijdige speler spreken vertrouwen uit in het team: “Mijn ambitie is en blijft kampioen worden of in ieder geval promoveren met Alblasserdam. We staan een paar punten achter, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt.”

Rozengeur en maneschijn
Voor Jaimy zelf begon het seizoen verschrikkelijk. “In het eerste gedeelte van het seizoen heb ik een hersenschudding opgelopen. De jongens deden het overigens super goed. Begin december werd ik weer een beetje wedstrijdfit, maar toen gooiden ze de competitie plat. Sinds het begin van dit jaar kon ik gelukkig weer wat wedstrijden spelen. Ik heb sindsdien geen match meer gemist en ben een vaste waarde”, geeft Bravenboer aan. Dat de ploeg goed kan voetballen, blijkt uit de resultaten. “We hebben toentertijd een periodetitel behaald tegen Hardinxveld. Uiteindelijk hebben we hier helaas niets aan gehad omdat de competitie werd stilgelegd. Dat seizoen waren we zo goed dat we elke wedstrijd barstte van het zelfvertrouwen. Dit leverde ook een hoop punten op”, zegt de speler van het vlaggenschip. Het leven gaat niet alleen maar over rozengeur en maneschijn, dat is natuurlijk ook zo binnen het voetbal. “In de JO19-1 bij Nieuw-Lekkerland heb ik de bekerfinale verloren en in het eerste jaar bij Alblasserdam waren we gedegradeerd. Dat zijn mindere momenten in je carrière”, zo geeft Jaimy aan. 

Doelstelling
Zijn doel met Alblasserdam is promoveren. Daarnaast wilt de veelzijdige speler vooral genieten van het spelletje. Daarin is zijn voorbeeld voetballer Dirk Kuyt. De oud-Feyenoorder is een speler die met hard werken het maximale heeft bereikt. “Hij is altijd een strijder geweest en ik zie mezelf ook als een hardwerkende speler”, aldus Bravenboer. Echter heeft Jaimy geen rituelen voor de wedstrijd. “Ik probeer altijd goed te eten en dan gas erop”, licht hij toe. Naast voetballen houdt hij bovendien van vissen en gezelligheid met vrienden. 

phonedirect

Leuke groep
De eerste elftalspeler is lovend over de mensen binnen zijn kring. “Eigenlijk heel mijn team wel en de trainers, top gasten die ik volgend jaar zeker ga missen”, aldus Jaimy. Dat is ook onderdeel van waarom voetbal zo belangrijk voor hem is. “Het spelletje is super leuk maar ook het fit zijn geeft een heerlijk gevoel de spanning voor een wedstrijd natuurlijk en niet te vergeten het biertje en de gezelligheid eromheen”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over vv Alblasserdam.

Onder de lat met Wouter Bloothoofd van OHVV

 De 25-jarige Wouter Bloothoofd is momenteel de keeper van OHVV. Bij de club uit Oudenhoorn staat hij nu voor het tweede seizoen onder de lat. De sluitpost strijdt met zijn club voor het kampioenschap in de zaterdag vierde klasse.
249967_CPI
Bloothoofd is begonnen met voetbal in de F-jeugd bij Sc Voorne. Deze club fuseerde in 2011 samen met Wit Rood Wit tot VV Brielle. “Bij Brielle maakte ik op zeventienjarige leeftijd mijn debuut in het eerste elftal uit bij Hellevoetsluis”, zegt de doelman. Na twee jaar in de selectie te hebben gezeten bij de Briellenaren vertrok Bloothoofd naar VV Nieuwenhoorn. “Na twee seizoenen in Nieuwenhoorn ben ik naar Rozenburg gegaan. Vervolgens ben ik weer voor één seizoen terug naar Nieuwenhoorn gegaan”, gaat hij verder. Nu zit de keeper voor zijn tweede seizoen bij OHVV en is dit zijn zevende jaar in een selectie elftal.

Dit seizoen
Dit seizoen gaat het op persoonlijk vlak goed met de sluitpost en hij vindt het belangrijk dat hij aanwezig is in het veld. Ook noemt hij het meevoetballen één van de aspecten waar hij in uit blinkt. “Tijdens wedstrijden in de vierde klasse spelen we vaak op de helft van de tegenstander. Hierdoor is het voornamelijk van belang dat de verdediging goed neergezet wordt voor een eventuele counter van de tegenstander. Dit probeer ik samen met mijn verdediging zo goed mogelijk te doen”, vertelt de doelman. Daarentegen blijft Wouter wel kritisch op zichzelf en op het team: “Ik ben van mening dat we nog steeds te veel onnodige doelpunten tegen krijgen.”

Promotie
Naast het persoonlijke vlak draait het team ook goed bovenin mee. De eerste periode werd geen enkele keer verloren en werd er ook maar één keer gelijkgespeeld tegen directe concurrent DVV’09. De club uit Oudenhoorn is dus sowieso verzekerd van nacompetitie voor promotie naar de derde klasse. Dit is ook de ambitie van de doelman van OHVV: “Voor nu hoop ik samen met deze club te promoveren naar de derde klasse. Zeker na twee afgebroken corona seizoenen. Daardoor zie je ook echt dat het hele elftal plus de begeleiding hier keihard voor werkt”, aldus Bloothoofd.

Foto van Carola van de Loosdrecht

Klik op OHVV voor het laatste artikel over de club

In gesprek met Rick Fincke assistent-trainer van MOC JO17-1

De 21-jarige Rick Fincke is op zijn negende begonnen met voetballen bij MOC. Hij heeft hier tot de zomer van 2019 gevoetbald. Na een half jaar gestopt te zijn geweest is hij in de winter weer gaan voetballen bij Lepelstraatse Boys. Momenteel voetbalt hij bij zondag drie en is hij assistent-trainer bij de JO17-1 van MOC.

Rick is een echte Bergenaar en volgt momenteel de HBO opleiding Bedrijfskunde. Naast zijn opleiding heeft hij het laatste half jaar een KNVB cursus gevolgd en behaald als pupillentrainer. In zijn vrije tijd is Rick vaak op de club te vinden om te voetballen bij Lepelstraatse Boys of om te kijken. “Ik ben in 2016 begonnen als assistent bij de F11. De jaren erna ben ik assistent geweest bij de JO8-2, JO9-2, JO10-2, JO11-1 en momenteel bij de JO17-1. Bij deze elftallen ben ik assistent geweest bij goede hoofdtrainers. De komende seizoenen zou ik graag een eigen elftal onder mijn hoede nemen. Ik zou dan graag weer de jeugd willen trainen.”

dakraam_251134Ambities
De ambities van Rick zijn duidelijk: “Ik wil komend seizoen meer KNVB cursussen volgen om een nog betere trainer te worden en te beginnen met de UEFA C YOUTH. Dit seizoen is volgens hem een zwaar seizoen. Het grootste deel van het team mag namelijk nog in de JO16 uitkomen, maar er is besloten als JO17 team deel te nemen aan de competitie in de zevende divisie. “Dit was al een uitdaging en die uitdaging werd alleen maar groter toen wij zagen dat wij in de regio Rotterdam werden ingedeeld met teams als Sparta AV, XerxesDZB en ASWH”, aldus Fincke.

Hoogte- en dieptepunten
Voor Rick zijn de hoogte-en dieptepunten wel duidelijk zo zegt hij zelf: “Een hoogtepunt binnen mijn functie was twee jaar geleden, toen zijn we kampioen geworden van de competitie, na een overtuigend seizoen. Het dieptepunt zal niet verrassend zijn voor de meeste, dat is toch wel de afgelopen twee corona seizoenen, waarin voetballen soms niet mogelijk was. “Het koste veel energie om de jongens gemotiveerd te houden. Er zijn dan ook een aantal jongens gestopt met voetballen en dat is altijd zonde”, aldus Rick.

De persoonlijke doelen van hem zijn het verder door te groeien als trainer. Hij wil komende seizoenen de jongere jeugd trainen om vervolgens door te groeien als trainen van de JO17 of de JO19. Een groot voorbeeld voor hem is Dirk Kuyt: “Hij heeft altijd bij volksclubs gevoetbald die nooit persé de beste van de competitie waren. Hij had een overtuigingskracht naar de medespelers, dit spreekt mij erg aan.”

Rituelen
Veel spelers en trainers hebben rituelen die zij voor de wedstrijd doen, soms bewust, maar soms ook onbewust. Fincke neemt op zaterdagochtend tijdens het verzamelen altijd even een ‘breaker’. Dit doet hij omdat hij in de ochtend normaal niet eet maar voor een wedstrijd dit wel lekker is. Verder brengt hij veel tijd door op de voetbal en er is weinig buiten dit. “Op donderdagavond na de training, zaterdagavond of zondag na de wedstrijd drink ik graag een biertje.” Binnen MOC is hij lovend over Ronnie de Keijzer, hij is al heel wat aantal jaren bij de club en regelt nog erg veel.

Voetbal is voor Fincke belangrijk, omdat het meer is dan alleen sportief bezig zijn. “Het is leuk om met vrienden bezig te zijn en het is ook goed voor je persoonlijke ontwikkeling, omdat je elke keer met verschillende mensen omgaat. In de komende dagen wordt er hoogstwaarschijnlijk een nieuwe indeling bekent, op naar de hoofdklasse, op naar een leuke tweede seizoenshelft.

klik op MOC voor het laatste artikel van de club

Eén tweetje met Iri en Steven Verstraeten van VV Beek Vooruit

Vader en dochter hebben veel gemeen, naast dat ze beide houden van een potje voetballen zijn ze ook nog eens ontzettend fanatiek. Steven en Iri zette zich samen in voor de verenging Beek Vooruit.

We beginnen met het introduceren van de 57-jarige Steven Verstraeten. De Bredanaar is begonnen met voetballen bij TVC, maar maakte al snel een transfer naar NAC Breda, waar Verstraeten wegens een blessure van de vaste keeper voor het eerst onder de lat heeft gestaan. “Na vijf seizoenen moest ik toch weer gaan voetballen, omdat ze een echte linkspoot nodig hadden. Tja, na zo veel jaar in het doel te hebben gestaan, niet de meest handige keuze, dus was het hoog tijd voor een ander cluppie”, vertelt Steven. Dat werd de vereniging Groen-Wit. “Hier speelde al een paar vrienden en dit was voor mij als voetballer de leukste tijd”, vertelt de Bredase speler. Helaas door een zware blessure heeft Verstraeten zijn voetbalcarrière vroeg stop moeten zetten.

Voetbal zal altijd zijn leven blijven, want al meer dan twintig jaar is Steven betrokken met de verenging Beek Vooruit. Ik heb drie kinderen, twee zonen en een dochter die allemaal voetballen bij dit mooie clubje”, vertelt hij. Door zijn oudste zoon is hij in de club gerold. Sindsdien traint hij jeugdteams tot aan selectie elftallen. Momenteel geeft de ex-NAC voetballer nog keeperstraining, Bootcamp training, is hij leider van het elftal van zijn zoon en zit hij in de Technische Commissie van Beek Vooruit, waar hij medeverantwoordelijk is voor het meisjes/dames voetbal en de keepers.

Ook Iri Verstraeten, de dochter van Steven, stelt zichzelf voor. Iri voetbalt als sinds de E’tjes met veel plezier bij Beek Vooruit. “Ik ben begonnen bij de jongens en ik kan wel stellen dat dit de beste voetbaljaren waren. We werden regelmatig kampioen en het team werd hechter en hechter. Dat ik een meisje was tussen al die “gasten” werd een gewoonte. Veel tegenstanders die zeiden; pff ik heb een meisje als direct tegenstander of ooh het is “maar” een meisje. Dergelijke reacties motiveerde mij juist om extra gas te geven en fel het duel aan te gaan”, aldus de Bredase Iri.

De 22-jarige dochter heeft tot haar vijftiende in het jongensteam gespeeld wat ze nog steeds ziet als háár team. De nieuwe Technisch Coördinator voor de meisjes bracht haar het nieuws dat ze vanaf het nieuwe seizoen in een meisjes team zou spelen. Hierover was ze furieus en heeft het privéleven van deze Technisch Coördinator een paar maanden erg zuur gemaakt …. die nieuwe Technisch Coördinator was haar vader, Steven Verstraeten.

mediplus bannerIri bespreekt haar vaders slechte en goede eigenschappen. “De beste kwaliteit van mijn vader is zijn positiviteit en zijn doorzettingsvermogen. Een mindere eigenschap vind ik zijn felheid, een beetje minder mag best, al moet ik zeggen dat ik dat ook wel erg grappig vind en het goedbedoeld is.” Steven zet daartegenover dat hij enorm kan genieten van iri’s drive en haar fanatisme. “Ze is als laatste vrouw een zekerheid voor haar team. In het veld kan ze een pitbull zijn, geeft ze alles en gaat voor niemand opzij. Buiten het veld kan ze zeer sociaal zijn en is het een echte teamplayer”, vertelt de 57-jarige linksvoor. Steven vindt dat Iri haar mindere eigenschap is dat ze in haar fanatisme af en toe té fel kan reageren. “Een herkenbare eigenschap die ze niet van haar moeder heeft geërfd zal ik maar zeggen…”, aldus Steven.

Vader en dochter hebben in hun carrières al veel overwinningen en tegenslagen meegemaakt. Het dieptepunt van Steven was natuurlijk het moeten stoppen met voetballen als gevolg van een blessure. Ook Iri heeft een langdurige blessure gehad, waardoor ze jammer genoeg van de jongens ingedeeld werd naar de meiden.
Gelukkig hebben de familieleden ook vele overwinningen ervaren. “Mijn hoogtepunt is gescout te zijn voor de KNVB, waar ik met plezier verschillende trainingen gevolgd heb”, vertelt ze. Steven Verstraeten heeft ook een mooi overwinningen of zijn naam staan, maar één hele mooie als ouder: “Als vader was een hoogtepunt dat zowel Iri als mijn oudste zoon Yff uitgeroepen werden als beste speelster en speler van het seizoen. Dan ben je best wel ’n tikkie trots”, aldus Verstraeten.

Steven en Iri hebben beiden een hart voor Beek Vooruit. “Ik ga vrijwel iedere wedstrijd van haar mee als supporter. Ik geniet van haar inzet en fanatisme en herken mezelf daarin. Ook de manier waarop ze haar team aanspoort. Eigenlijk geniet ik van het hele VR1 team, want het is een geweldige groep meiden bij elkaar en ik ben blij dat Iri daar deel van uit maakt. Tot slot vind ik het heel fijn dat we samen onze hobby kunnen combineren binnen de club, dit brengt ons dan ook weer dichterbij elkaar”, sluit Steven Verstraeten af.

Iri vindt het heel fijn dat haar vader zo betrokken is met de voetbal en de vereniging. “Bij raadt vraag ik altijd mijn vader. Een team coachen/leiden neemt soms lastige beslissingen met zich mee en hierover kunnen we altijd goed sparren. Als ik zelf aan het spelen ben heb ik vaak aan één blik al genoeg, wanneer er een tandje bij moet of meer met je verstand gevoetbald moet worden”, sluit de 22-jarige Iri af.

Klik op Beek Vooruit voor een recent artikel van de club.

Transfertalk met Clarence Bijl van ASWH

De 23-jarige Clarence Bijl maakt volgend seizoen de overstap van ASWH naar SC Feyenoord. De oud-speler van FC Dordrecht vertrekt naar de Rotterdammers om daar in de hoofdklasse te gaan spelen. Zijn doel is om met zijn nieuwe club stappen omhoog te gaan maken.

Clarence is begonnen met voetballen bij VV Maasdam. Vervolgens is hij via FC Binnenmaas terecht gekomen in de jeugdopleiding van Feyenoord Rotterdam. Uiteindelijk heeft Bijl daar tien jaar in de jeugdopleiding gezeten voor zijn vertrek naar FC Dordrecht. Bij de Schapenkoppen debuteerde hij toen op zijn negentiende. Na een minder succesvol jaar aan de Krommedijk kwam Bijl in contact met ASWH dankzij Henk Sterkenburg. “Na een paar gesprekken en een keer meetrainen was ik er eigenlijk al snel uit om de overstap naar ASWH te maken”, zegt Clarence.

ASWH
Op zijn tijd bij ASWH kijkt de verdediger met een positief gevoel terug: “Bij ASWH heb ik een leerzame en vooral leuke periode achter de rug.” Er kwam ook een verandering in zijn dagelijkse leven. Van overdag trainen bij FC Dordrecht naar in de avond trainen bij ASWH. “Naast het trainen was het ook direct een mogelijkheid om een stap te maken in mijn maatschappelijke carrière”, vertelt Bijl.

Maatschappelijke carrière
Nu is de back fulltime in dienst bij Triple Orange B.V., een administratie- en assurantiekantoor van zijn vader, waar je met alle financiële vraagstukken onder één dak terecht kunt. “Het is heel leuk om klanten van dienst te kunnen zijn. Mocht iemand naast een leuk voetbalpraatje ook informatie willen over verzekeringen en hypotheken zijn ze bij mij aan het juiste adres”, vult hij aan. De combinatie van werk en voetbal bevalt voorlopig nog goed voor Bijl en dus is hij blij met zijn keuze voor ASWH: “Daarmee is het niet uitgesloten om eventueel weer in het betaalde voetbal terecht te komen.”

Terugblik
Het eerste jaar in Hendrik-Ido-Ambacht was gelijk een mooi jaar voor hem met de promotie naar de Tweede Divisie. “Wedstrijden mogen spelen op het hoogste amateurniveau is een mooie uitdaging, want er wordt elke wedstrijd veel gevraagd. Je moet constant aan de bak, omdat het stuk voor stuk goede tegenstanders zijn”, vertelt Bijl. Door Corona kon ASWH geen goed gevolg geven aan de promotie, doordat er veel wedstrijden werden afgelast. “Het ziet er naar uit dat dit jaar de competitie wel uitgespeeld zal worden en wij zullen er alles aan doen om ons in deze competitie te handhaven. Voor de club zal dat echt een geweldige prestatie zijn”, gaat hij verder.

Volgend seizoen
Volgend seizoen wil Clarence een vaste waarde worden binnen de selectie van de Rotterdammers. “Bij ASWH heb ik als rechtsback een belangrijke rol kunnen spelen en dat wil ik natuurlijk ook bij SC Feyenoord.” Al ambieert Bijl ook wel een plek op het middenveld: “Daar komen mijn aanvallende kwaliteiten nog beter tot zijn recht.” Naast zijn eigen persoonlijke ambities wil de verdediger ook stappen zetten met de club om uit te groeien naar waar ASWH nu staat. “Daarvoor zijn nog wel wat stappen te zetten, maar het is een mooi doel. Een kampioenschap in de hoofdklasse moeten we als eerste zien te bewerkstelligen”, aldus Bijl.

Afsluiten
In dit seizoen hoopt de verdediger nog op een mooie afsluiting bij de ambachters en hoopt hij volgend seizoen fit aan de start te verschijnen. “Het is belangrijk om een goede voorbereiding te draaien, want we moeten er direct staan. Wil je promoveren, moet je iedere week presteren”, zegt Clarence. Verder wil hij nog vertellen dat hij de supporters gaat missen. “Ze komen naar me toe om te zeggen dat ze het jammer vinden dat ik vertrek. Ik zie dit als een compliment, want ik heb dan in die vier jaar toch wat goed gedaan. Ik heb dan ook altijd het maximale proberen te geven”, sluit hij af.

Foto van ASWH

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.