Home Blog Pagina 639

NSVV houdt zicht op de tweede periodetitel

De uitwedstrijd tegen SSV ’65 in Goes stond voor vv NSVV vooral in het teken van de tweede periodetitel. Daarnaast speelt natuurlijk ook nog steeds de ongemeen spannende strijd om het kampioenschap. In de tweede periode gaan drie ploegen aan de leiding met 15 punten uit zeven wedstrijden. Oostkapelle en NSVV hebben hetzelfde doelsaldo (+10), de derde kanshebber is Arnemuiden (+7). Yerseke is outsider met 1 punt minder. Na vanmiddag resteert er nog 1 wedstrijd.

Naast de al bekende blessuregevallen ontbrak Rik Bakker vanmiddag, die zijn tweede en laatste schorsing uitzit als gevolg van de rode kaart tegen Serooskerke. Positief nieuws was dat Mitchel Louwerens op de reservebank zat en deze middag, na een lange periode van blessureleed, zijn eerste speelminuten zou gaan maken. Tot zover de beschouwingen vooraf.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Op het belabberde hoofdveld van de thuisploeg nam NSVV vanaf de aftrap direct het initiatief, wat binnen de minuut al resulteerde in een knap schot, net buiten de zestien, van Sjoerd Hofstede. Een even knappe redding van de keeper van SSV voorkwam (nog) een vroege voorsprong. Twee minuten later was het wel raak. Een uitbal van Jasper Huisman belande voor de voeten van Sjoerd Hofstede, die behendig draaide en de bal onhoudbaar in de verre hoek pegelde. Een minuut later was het weer raak. Yoeron van der Ree bediende aan de rechterkant van het veld Sjoerd Hofstede die vanaf de achterlijn, met een afgemeten voorzet, Gijs van de Zande in staat stelde de bal bij de eerste paal binnen te tikken. Het spelbeeld veranderde niet en NSVV bleef het spel dicteren. De volgende grote kans diende zich aan in de 13e minuut. Een voorzet vanaf rechts van Lars van der Heiden werd door Yoeron van der Ree hard ingekopt. De keeper van SSV voorkwam met een prima reflex de 0-3 en tikte de bal net naast. Uit de corner van Jasper Huisman was het vervolgens wel raak. Michael Ouwens kopte de derde treffer binnen.

De vaste kern van meegereisde supporters keek met enige verbazing naar wat er op het veld gebeurde. Temeer omdat SSV in deze tweede periode aardig op dreef leek te komen en daarom vooraf verwacht werd dat het een lastige middag zou worden. Het leek nu een mooie middag te worden om, met het oog op de periodestrijd, aan het doelsaldo te werken.

Voor rust gebeurde dat echter niet meer. Na de derde treffer werd het spel van NSVV slordiger, al waren er nog wel de nodige kansen op een vierde treffer. Het enige wapenfeit van SSV ontstond uit een corner. De bij de tweede paal vrijstaande aanvaller kopte net naast.

In de rust bleef de licht geblesseerde Michael Ouwens achter in de kleedkamer. Levi Vugts nam zijn plaats in, waardoor zowel Gijs van de Zande als Yoeron van der Ree een linie zakte. Ook in de tweede helft was NSVV heer en meester. Direct vanaf de aftrap waren er al goede mogelijkheden om de score verder uit te bouwen. Na een klein kwartier spelen verliet Kjetil Mol het veld (liesklachten) en zijn vervanger Ruben van Belle kan terugkijken op een prima invalbeurt.

Grote en kleine kansen regen zich aaneen, maar de vierde treffer wilde niet vallen. Een mooi moment een kwartier voor tijd was de invalbeurt van Mitchel Louwerens, Robin ’t Jong werd naar de kant gehaald. Na een hele lange periode van revalidatie konden we weer even genieten van zijn klasse. Het zal echter nog wel enige tijd vergen voor hij weer volledig inzetbaar is.

Uiteindelijk was de stand die na een kwartier op het bord stond de eindstand. Een zeer magere afspiegeling van de krachtsverhoudingen. De score had veel hogere moeten en kunnen uitvallen. Temeer omdat ook Oostkapelle met 3-0 won. Desalniettemin een heerlijke wedstrijd van NSVV en voldoende perspectief voor een mooie wedstrijd tegen Arnemuiden aanstaande zaterdag.

Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Lars van der Heiden, Michael Ouwens (46e Levi Vugts), Jessy Fortes,

Kjetil Mol (59e Ruben van Belle), Jeroen Voshart, Yoeron van der Ree, Sjoerd Hofstede,

Gijs van de Zande, Robin ’t Jong (75e Mitchel Louwerens), Jasper Huisman

Ruststand: 0-3

Eindstand: 0-3

Scoreverloop:
3e min.            1-0       Sjoerd Hofstede
4e min.             2-0     Gijs van de Zande
14e min.          3-0      Michael Ouwens

Geschreven door: Gert-Jan Heemskerk

Klik de link voor een recent Artikel over NSVV

In gesprek met Jacqueline Baard van SV Slikkerveer

Jacqueline Baard is inmiddels al vier seizoenen de vaste verzorgster van het eerste elftal van SV Slikkerveer. Sinds januari dit jaar is zij naast verzorgster ook actief in het bestuur als secretaris bij de Ridderkerkers.

phonedirect Buiten het voetbal om heeft Jacqueline ook een druk leven. Zo vertelt zij dat ze moeder is van drie kinderen in de puberleeftijd. “Verder heb ik mijn eigen massage praktijk genaamd De Kunst van Sport, Massage en Ontspanning”, gaat ze verder. In deze praktijk werkt ze met veel plezier als sporttherapeute en sportmasseur, waar ze mensen behandelt en ook ontspanningsmassages geeft. “Daarnaast ben ik ook nog als ZZP’er werkzaam in de interieurbouw. Buiten mijn werk zet ik mezelf dus zo goed mogelijk in als secretaris en verzorgster bij SV Slikkerveer”, vult Jacqueline aan.

Begonnen in het voetbal
De verzorgster is tijdens haar opleiding voor Sportmasseur terecht gekomen in het voetbalwereldje. Zij wilde namelijk graag bij een voetbalclub stagelopen, en dat mocht in 2015 bij Rijsoord. “Na het behalen van mijn diploma ben ik bij SV Slikkerveer gekomen. Hier kwam ik terecht in een warme vereniging, waar ik direct opgenomen werd als één van hen”, vertelt Jacqueline. Ze zat echter niet direct bij het eerste elftal: “Eerst was ik aanwezig tijdens de trainingsavonden van de jeugd en verzorgster bij het tweede elftal tijdens de wedstrijden. Sinds vier seizoenen ben ik de vaste verzorgster van het eerste elftal.”

Huidige seizoen
Het huidige seizoen lijkt volgens de nieuwe secretaris weer een beetje als vanouds: “De Corona maatregelen zijn weer opgeborgen en daarmee is de competitie weer in volle gang. Wel hebben we als verzorging hierdoor meer werk gehad met het op peil brengen van de condities, om zodoende blessures te voorkomen.” Jacqueline ziet ook dat de huidige competitie aardig volgepland staat. “Daardoor is het lastiger voor mij en het team om ervoor te zorgen dat er geen ernstige blessures vallen”, aldus de verzorgster.
Dominos_voorjaar2021Hoogte- en dieptepunt
Als we vragen naar de hoogte- en dieptepunten van de moeder van drie geeft ze aan deze nog niet zoveel te hebben binnen het voetbal. “Ik heb nog geen kampioenschap meegemaakt, anders zou dat het meest logische antwoord zijn. Uiteraard is mijn benoeming tot secretaris wel een hoogtepunt voor mij. Hieruit blijkt enorm veel waardering vanuit de leden van de vereniging”, zegt ze. Qua dieptepunt geeft ze vooral de coronapandemie aan en daardoor de niet afgemaakte seizoenen. “Verder heb ik niet echt dieptepunten binnen mijn functies in het voetbal. Ik probeer altijd de positieve kant te zien”, gaat de verzorgster verder.

Toekomst
In de toekomst hoopt Baard haar stempel te drukken in haar nieuwe rol. “Als secretaris hoop ik te kunnen bijdragen aan het aanbrengen van structuur in de uitvoering van de werkzaamheden van de bestuursleden.” Verder wil ze als verzorgster er natuurlijk voor zorgen dat de selectie fit is en zonder geblesseerde spelers. “Dat is natuurlijk niet helemaal realistisch. Mijn doel is daarom blessures te voorkomen of de jongens zo te begeleiden, dat ze weer volledig terug kunnen keren in het team”, sluit ze af.

Foto van Roelie ‘t Jong

Klik op SV Slikkerveer voor het laatste artikel over de club.

Meisjesteam Capelle heeft grote toekomst aldus Denzell Jubithana

De MO13-1 van Capelle kan als zeer talentvol worden omgeschreven. “We hebben een paar groeibriljantjes”, zegt trainer Denzell Jubithana (42), die een mooie toekomst weggelegd ziet voor zijn meiden.

_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097

“Uithuilen en opnieuw beginnen.” Dat was de reactie van Jubithana na de nederlaag half maart bij Quick Boys in Katwijk. Voor een team dat vrijwel nooit verliest was het 4-1 verlies een tik, gaf de oefenmeester toe. “Sinds een jaar of drie hebben we voor het eerst verloren. Het was een complete offday voor ons, maar geen excuses. De tegenstander heeft verdiend gewonnen.”

Voor het team van Jubithana was het een wake up-call voor de rest van de competitie. “We gaan weer keihard aan de slag.”

De Capelse meiden hadden tot ‘Quick Boys’ twee keer gewonnen en één keer gelijkgespeeld. “We willen kampioen worden”, zegt Jubithana stellig. “Daar doen deze meiden echt alles voor.”

Het is pas sinds augustus van het vorig jaar dat het team van Jubithana, die als trainer wordt ondersteund door de al even enthousiaste Sammy Samipersad, in het shirt van Capelle speelt. “We zijn in de zomer overgestapt van Zwervers”, legt Jubithana, oud-voetballer van Alexandria’66, SVV, Excelsior, Capelle en DCV, uit. “Niet dat we slecht behandeld werden door de club, maar we voelden ons min of meer geremd in onze ambities. We hadden bijvoorbeeld maar een kwart veld om op te trainen. We hebben een gesprek gehad met de jeugdvoorzitter Peter Marcelius van Capelle. Hij bood ons wel de mogelijkheid om naar drie keer trainen te gaan”, zegt Jubithana.

Het team speelt al een groot aantal jaren samen en kende onder de vlag van Zwervers eerder al het nodige succes. “De competitie bestaat uit een najaars- en voorjaarsreeks. In het eerste gedeelte beginnen alle teams in de eerste klasse. Daarin eindigen we altijd bovenaan, waardoor we ons plaatsen voor de hoofdklasse.”

Dominos_voorjaar2021

Zo ging dat ook dit seizoen. De wedstrijden werd door de Capelse meiden met twee vingers in de neus gewonnen. “We hebben in tien wedstrijden ruim zeventig doelpunten gemaakt. Gemiddeld wonnen we de wedstrijden met 7-0. Eén keer dik winnen is leuk, maar als dat vaker gebeurt, gaat de lol er vanaf. Daarom is het goed voor de ontwikkeling van die meiden dat ze meer tegenstand krijgen in de hoofdklasse.”

Met Sammy Samipersad werkt Jubithana hard om speelsters individueel beter te maken, maar ook beter als team te functioneren. “We hebben veel aandacht voor teamtactiek, maar ook oog voor de individuele ontwikkeling.”

En pareltjes zijn er volgens Jubithana genoeg in zijn team. “Een aantal heeft het in zich om heel ver te komen”, zegt hij. “De meest talentvolste speelsters kampt jammer genoeg met een heupblessure. Dat is een geweldige speelsters.”

Zijn eigen dochter staat in de spits. “Ze heeft dit seizoen al meer doelpunten gemaakt dan haar vader in zijn hele carrière, haha.”

De MO13-1 is wel het enige meisjesteam dat Capelle rijk is. “We hebben vijftien speelsters en dat is best krap. Daarom zouden we graag volgend seizoen een tweede MO15 willen hebben. Deze meiden gaan straks als team door naar de MO15. Uiteraard gaan wij als trainers mee.”

Klik op VV Capelle voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Marc Flederus van N.I.V.O.-Sparta

Marc Flederus is van alle markten thuis, naast dat hij een tennis, rugby en hockey achtergrond heeft, is hij momenteel al achttien jaar actief bij de voetbalvereniging Nivo Sparta.

Marc Flederus heeft er al heel wat sportieve jaren opzitten. De vrijwilliger heeft in zijn jeugdjaren rugby gespeeld bij de Utrechtse studenten in de Ereklasse. Daarnaast heeft hij tot 46-jarige leeftijd bij de Utrechtse Kampong in verschillende hockeyteams gespeeld als keeper en rechtsbuiten/spits. Momenteel zet Marc zich in als vrijwilliger voor de club Nivo Sparta. “Ik ben eigenlijk altijd vrijwilliger geweest, al vanuit mijn jeugd als keepertrainer, teamtrainer/begeleider en ik was lid van de trip commissie. Vanaf mijn negenendertigste ben ik begonnen als vrijwilliger bij Nivo Sparta, nadat mijn twee zoons vanuit Utrecht hier gingen spelen. Twee maanden later werd ik door het jeugdbestuur gevraagd of ik niet wat wilde gaan doen voor de club en voor je het weet ben je achttien jaar verder…”, vertelt de veelzijdige sportman.

Diverse functies
Flederus heeft al heel wat functies binnen de club bekleed: lid jeugdbestuur, voorzitter jeugd, voorzitter normen en waarden, voorzitter tuchtcommissie, coördinator corona, commissie (nieuwe) accommodatie en de verplaatsing van Nivo Sparta naar de nieuwe accommodatie.

Met betrekking tot corona is Marc de afgelopen twee jaar zowel intern als extern het eerste aanspreekpunt geweest. “Waarbij flexibiliteit, vrijwilligers organiseren, en protocollen omzetten naar werkbare invullingen voor de voetbalclub de toverwoorden waren”, vertelt hij.
Tijdens de coronapandemie was flexibiliteit en snelle aanpassing bij de wekelijks veranderende regels het belangrijkste. Daarbij heeft Nivo Sparta als club het voor elkaar gekregen om binnen de richtlijnen iedereen maximaal te laten trainen en voetballen. “We hebben als grote club het voordeel dat we een interne competitie hebben kunnen opzetten, genaamd Henkie’s League, die zeer succesvol was en ervoor gezorgd heeft dat de jeugd gewoon heeft kunnen trainen en voetballen op de zaterdag. Het mooiste compliment dat we kregen als club is dat geen enkel lid heeft afgezegd en we er in de jeugd het leden aantal in die periode zelfs steeg”, aldus de Coördinator Corona.
Momenteel coördineert Marc het beheer en onderhoud van de accommodatie samen met Giovanni Romano. Ze zijn bezig met verschillende initiatieven om meer gebruik te maken van de accommodatie op andere momenten en met andere sporten. Daarnaast is hij vanuit de club contactpersoon voor Sport en Welzijn, Denktank vanuit de KNVB en de gemeente Zaltbommel.

mandemakers bannerBlik op de toekomst
In de toekomst wilt Marc ervoor zorgen dat de accommodatie van Nivo Sparta optimaal wordt gebruikt. “Op dit moment kijken we als club vooral hoe we nog meer mensen aan het sporten kunnen krijgen en dat vooral op de momenten dat de accommodatie toch verlaten is, zoals overdag tot twee uur. Vanaf twee uur is de sport BSO al aanwezig die trouwens ook groeit.” NIVO Sparta is bezig met anderen activiteiten naast voetbal. “ Op dit moment wordt bijvoorbeeld een dart en biljart competitie opgezet en zijn we bezig om samen met Sport en Welzijn nog meer kinderen aan het sporten te krijgen. Ik vind het vooral leuk om al deze verschillende partijen en doelgroepen bij elkaar te brengen en samen dit soort activiteiten te realiseren met als uiteindelijk doel om maximaal de accommodatie te benutten en een bindende factor te zijn binnen de Bommelse gemeenschap” ,vertelt de oud rugbyer.

Verbinding tussen sport en gemeente
Nivo Sparta geeft een bindende factor binnen de gemeente Bommelerwaard. “De voetbalclub heeft in mijn ogen de belangrijke sociale rol overgenomen van het ‘stads’ centrum, waarbij alle rangen en standen, alle leeftijdsgroepen en alle culturele groeperingen, elke zaterdag samen zijn. Daarbij spelen er zesentwintig verschillende nationaliteiten en ook vluchtelingen uit diverse landen. Met bijna duizend leden, vierhonderd vrijwilligers en tweeduizend ouders zijn er weinig andere populaties binnen de Bommelerwaard die zo groot en divers zijn en die elkaar op wekelijkse basis zien en met elkaar bezig zijn. Binding en verbinding is heel belangrijk binnen een gemeenschap en onze club heeft daar een belangrijke rol in. Ik heb het altijd al belangrijk gevonden om als vrijwilliger iets te doen voor de gemeenschap waarin je leeft. Daarnaast vind ik (team) sport voor vooral kinderen heel belangrijk in de opvoeding en leven alle amateurclubs bij de gratie van vrijwilligers. Ik vind dat je morele verplichting hebt om te helpen op de manier die het beste bij je past en dat is voor mij nu deze invulling”, aldus de vrijwilliger.

Hecht met de vereniging
Marc is erg hecht met zijn club. “Er zijn heel veel aspecten die ik mooi vind aan de club. De geschiedenis, de “senatoren” die al vijftig jaar meedraaien, de levensbelangrijke vrijwilligers, de geweldige accommodatie, het meiden en dames voetbal dat zich stormachtig ontwikkeld, het walking voetbal waardoor zelfs zeventig plussers weer gaan voetballen, maar ook het licht uitdoen in de kantine op donderdag. Uiteindelijk draait het om de mensen en de factor die ons allen bindt, “voetbal”. Het beleid om vanuit eigen kracht en jeugd  ons vlaggenschip, het eerste, te bemannen heeft een belangrijke bijdrage gespeeld in de binding met de club, dat en zie je terug in het hele beleid en opleiding”, sluit Flederus af.

Klik hier voor het meest recente artikel van Nivo Sparta.

Soccer Academy Breda is dit weekend afgereisd naar Parijs

Soccer Academy Breda is dit weekend naar Parijs geweest met de voetbalschool en hebben daar een van hun mooiste wedstrijden ooit gespeeld.

 

kootstra_new
De wedstrijd kwam tot stand door onze goede verhouding met Guido Den Dikken van Born to Play. Hij runt een voetbalschool die wellicht het hoogste level van Nederland aantikt, maar is fair genoeg om anderen te helpen. Een toffe gast! We spelen regelmatig wedstrijden tegen elkaar en proberen elkaar te helpen waar kan.
Een zonnige, maar koude zaterdagochtend op het complex van Paris, waar onze spelers nog net voordat we het complex opkwamen Neymar zagen wegrijden in een dikke bak en de ouders ook nog eens Messi de bus in zagen stappen. De boys maken zich klaar om te spelen tegen de BVO u13-1 van PSG. Waar andere voetbalclubs of voetbalscholen soms spelen tegen de amateurtak van Parijs of de commerciële voetbalschool, mochten wij vandaag spelen tegen het eerste team van de BVO zelf. Daarnaast speelden wij met dezelfde leeftijd waarbij we onze eigen jongens in de weerstand wilden zien. Het niveau van de tegenstander was hoog, maar in mijn beleving nog net onder de Nederlandse top 3. Wel was aan het team van PSG te zien dat de ontwikkeling voorop stond en de speelwijze uitermate verzorgd was.

We hebben 2-1 verloren in een zenuwslopende wedstrijd. Waarbij de kansverhouding even groot was. Beide teams kregen ongeveer 6/7 opgelegde kansen. De wedstrijd had bijvoorbeeld ook in een 5-5 kunnen eindigen. We durfden regelmatig op te bouwen onder druk. PSG was daar iets verder in dan wij, maar qua druk zetten waren wij weer beter en creëerden we vaak snel balbezit terug. Aan de bal hebben we bij vlagen heel rustig en verzorgd gespeeld. De jongens stegen boven zichzelf uit en sommigen tikten echt hun max aan.
Genoten van beide teams, entourage en alle oprechte emotie. We mogen met onze andere teams terugkomen in Parijs. Daarnaast is een nieuw netwerk voor ons open gegaan.

Nu gaan we ons voorbereiden op de Talentendag op 10 April en een nog waanzinnigere voetbalreis naar Belgrado op 24 april.

Klik op Soccer Academy Breda voor het laatste artikel van de school.

Winst voor VV Oosterhout in de metropool aan de Maas

Vooraf een zware strijd achteraf een makkie

Zondag 3 april de return tegen SV Charlois uit Rotterdam de thuiswedstrijd eindigde vorig jaar in 2-1 met een tumultueus slot. Vandaag werden de zenuwen in bedwang gehouden en verliep de wedstrijd op een paar vervelende overtredingen na, door frustratie, vlekkeloos. De scheidsrechter vandaag Ricardo Veldhoen floot een redelijke partij hij zag alle overtredingen en handelde hiernaar. Jammer dat hij conditioneel niet zo sterk was hierdoor werd hij regelmatig gefopt bij buitenspelsituaties van de snelle VV Oosterhout voorwaartsen.

StreetCars_voorjaar2021 (1)
De wedstrijd was al een kwartier onderweg toen Luciano Hall het eerste schot op doel van Yannick Millenaar loste. De wedstrijd kabbelde voort met meer balbezit voor SV Charlois zonder gevaarlijk te worden. In de 20ste minuut een kans voor Jeffrey Pols van SV Charlois maar de in uitstekende vorm verkerende Yannick was een te grote sta in de weg. In de 23ste minuut een counter van VV Oosterhout Houdayfa Benyidir geeft de bal goed door aan Diae Abjij en hij verschalkt Dennis van Rosendaal 0-1. In de 29ste minuut een doelpoging van Kazim Aydin recht in de handen van, van Rosendaal. In de 44ste minuut een hamstringblessure voor Kazim, hopelijk valt het mee sterkte in ieder geval Kazim. Wahid Abdoulaije verving Kazim uitstekend.

Dominos_voorjaar2021
De tweede helft had ook schriftelijk afgedaan kunnen worden alhoewel dan hadden we 7 terechte gele kaarten gemist 5 voor SV Charlois en 2 voor VV Oosterhout waarvan 1 onnodig in ‘the dieing seconds’ de bal half wegtrappen na een overtreding is zinloos. Oh ja SV Charlois kreeg nog 2 kansen de eerste een prooi voor Yannick en een schot hoog over. Al bij al terecht gewonnen en nu een derde plaats op de ranglijst. Volgende week zondag komt Slikkerveer op bezoek. De Ridderkerkers hebben, doordat zij twee wedstrijden achterlopen een druk programma. 10 april gaan we het zien. Aanvang 14.30 uur op sportpark ‘De Contreie’.

Foto’s van de wedstrijd vind je hier: SC Charlois – VV Oosterhout – VV Oosterhout

Ramon Schenkhuysen al vier jaar te vinden bij sv TEC

Ramon Schenkhuysen heeft al veel ervaring opgedaan in de voetballerij, momenteel past hij zijn kennis toe bij sv TEC. Als trainer van, de mede door hem opgerichte, O23-1, werkt hij met het team aan een mooie toekomst.

 In de vorige eeuw, het klinkt zo lang geleden, toen was Ramon zelf nog actief op het veld. Tegenwoordig vind je hem als trainer op het veld. “Zelf ben ik op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen en nog steeds bezeten van het spelletje met de bal. Na de verhuizing vanuit Soesterberg heb ik onder andere gespeeld bij Quick in Nijmegen en later bij Vitesse en NEC, het Olympisch jeugdelftal, de Nijmeegse en Gelderse selectie en bij ASWH. Ik trainde onder mannen als Wiel Coerver, Ton de Hoop, Ron de Groot, Bert Jacobs en Jan Pruijn. In mijn korte voetbalcarrière heb ik mogen proeven aan het professioneel voetballer zijn. Dat ik samen met voetballers als Cocu, Overmars, Koeman en Seedorf binnen de witte lijnen mocht staan, is iets waar ik nog steeds trots op ben. Als voetballer heb ik zelf het maximale eruit gehaald en zeer leuke en bijzondere dingen meegemaakt. Een ernstige enkelblessure maakte helaas een eind aan mijn voetballoopbaan”, vertelt hij.

Nieuw hoofdstuk

Waar de ene deur sluit gaat er een andere open, dit was ook het geval voor Schenkhuysen. “In 2014 ben ik door mijn zoon opnieuw in aanraking gekomen met voetbal toen zijn club een trainer zocht voor de JO9. Vanaf dat moment ben ik jeugdtrainer gebleven en combineerde dit met een aantal seniorenteams. Naast het trainerschap had ik een adviserende rol naar de Technische Commissie en Jeugd Commissie van vv Aquila”, zo schrijft hij. Sinds 2019 staat hij aan het veld van de Tielse vereniging TEC. Na het oprichten van het O23-1 boekte hij al vrij snel successen, waaronder een promotie naar de tweede divisie landelijk.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Kennismaking

Gek genoeg was hij nog niet geheel onbekend met sv TEC, in 1992, toen hij nog speelde voor NEC, heeft hij een wedstrijd gehad tegen de club. “Jaren later ben ik als vader en vervolgens als trainer betrokken geraakt bij sv TEC. Als trainer van O23 heb ik nauwe contacten met de technische commissie en de staf van TEC 1. We hebben korte lijnen en een fijne samenwerking met als doel de club te professionaliseren”, vertelt de oud-prof. Tijdens zijn betrokkenheid is er in samenspraak de O23 gemaakt, om zo de stap naar het eerste elftal kleiner te maken.

Abrupt einde

“Johan Verweij heeft naast zijn taak als voorzitter van de club de verantwoordelijkheid genomen en is begonnen met werven van spelers. Het was vijf voor twaalf, maar het was Johan gelukt om in totaal 19 spelers te werven. Chapeau voor Johan Verweij”, aldus Schenkhuysen. Helaas liet het behaalde succes nog even op zich wachten door Covid, maar het team was er. Desalniettemin heeft de vereniging haar beste beentje voorgezet en er iets van weten te maken. Na het houden van een selectieprocedure met ruim 140 aanmeldingen zijn er 39 talenten geselecteerd om voor de club uit te komen. Daar werden vervolgens twee teams mee geformeerd, één om in de divisie afdeling uit te komen en de ander voor in de hoofdklasse.

Vervolg

“De lijn die uitgezet is voor de eerste elftalspelers geldt ook voor de O23 elftallen hetzelfde zijn. Dan hebben we het niet alleen over de speelwijze van het eerste die hetzelfde is, maar ook de afspraken zijn hetzelfde en de weekplanning in de spelers app heeft dezelfde lay-outs. Het uiteindelijk doel is om de O23 talenten klaar te stomen voor TEC 1”, vertelt Ramon. Een duidelijke en professionele aanpak wordt er gehanteerd om structuur aan te brengen. Een van de dingen die hij dan ook erg belangrijk vindt en het is dan ook iets wat hij graag overbrengt op zijn spelers: “Het maximale uit jezelf halen. Om dromen te bereiken moet je hard werken het komt niet vanzelf. Of dit nu op het voetbalveld is of erbuiten. Goede mentaliteit, leefgewoonten en motivatie is daarbij van groot belang en daar probeer ik mijn steentje aan bij te dragen naast de technische aspecten van het voetbal.”

Toekomstbeeld

Als het om toekomst gaat, heeft Ramon een duidelijk doel voor ogen. “Ik hoop met dit team te promoveren naar de Eerste Divisie Landelijk. Daarnaast hoop ik nog meer goede spelers te kunnen interesseren om zich aan te sluiten bij de club. De wens is er om in alle leeftijdscategorieën een elftal op een hoog niveau te zien voetballen. Nu met de nieuwe samenwerking met NEC Academie zijn we op de goede weg. Het ultieme doel is dat de spelers van sv TEC opgeleid worden om uiteindelijk, vanuit onze eigen jeugd, ons eerste elftal te vullen”, vertelt de gemotiveerde trainer.

Gelukkig kijkt Ramon ook al terug op een paar successen, deze maken hem dan ook trots. “Het meest trots ben ik op het feit dat een aantal spelers al af en toe meetrainen met TEC 1 en daar ook al oefenwedstrijden mogen spelen. Ik ben daarbij ook ontzettend trots dat we als club plannen hebben gemaakt voor de toekomst en dat ik op meerdere vlakken zie dat deze gerealiseerd worden”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over sv TEC

 

 

Tim in ’t Veld wil DFC naar hoger niveau tillen

Tim in ’t Veld is de twintigjarige keeper van DFC. Hij speelt al zijn gehele carrière bij de club en is niet van plan om een overstap te maken in de nabije toekomst. Hij is op vierjarige leeftijd begonnen en heeft zijn debuut mogen maken in het eerste elftal toen hij vijftien was.

SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Op een persoonlijke noot gaat het dit seizoen met ups en downs, geeft Tim zelf aan. “Aan het begin merkte ik aan mezelf dat ik niet fit genoeg was en nog niet de scherpte had op trainingen en wedstrijden die ik wel zou moeten hebben. Het was na de coronastop weer even nodig er een tandje bovenop te doen. Ik merkte daardoor dat ik steeds beter werd en meer vertrouwen kreeg. Tot nu toe ben ik tevreden met hoe het seizoen verder verloopt”, aldus de keeper.

Wollen wanten
Keeper wordt je niet zomaar. Vaak is het door een speciale gebeurtenis dat iemand ervoor kiest om zijn doel te verdedigen. Soms is het ook pure toeval, zo ook bij In ’t Veld. “Waarom ik ben gaan keepen weet ik eigenlijk niet goed. Ik ben vroeger in de kabouters eigenlijk direct op goal gaan staan met wollen wanten als keepershandschoenen. Ik ben toen nooit meer onder de lat vandaan gekomen.” Gelukkig voor Tim heeft hij passie voor zijn vak en vraagt hij daardoor ook veel van zichzelf. Als dat er dan uitkomt, geeft dat vaak een geweldig gevoel. “Persoonlijk vind ik, als je een bepaalde redding maakt waardoor je de winst samen met je ploeg kan pakken, het mooiste wat er is. Dit blijft je motiveren en plezier erin houden”, geeft hij aan. 

Vallen en opstaan
Doelmannen hebben over het algemeen een andere gedachtegang dan veldspelers. Dit kan ook niet anders, als je willens en wetens de ballen met mach tien uit je doel moet houden. Hier kan Tim het gelukkig wel mee eens zijn. “Ik kan best begrijpen dat keepers gek zijn. Het is ook niet heel normaal om je voor elk schot of duel te gooien. Soms kan je ook best hard terecht komen, bijvoorbeeld door een sliding van de tegenstander of tegen de paal. Ik vind dit juist het leuke van keepen, maar dat is ook de reden dat ik snap dat mensen ons soms voor gek verklaren”, zegt de goalie sportief.

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Hoger niveau tillen
De voetballers in het amateurvoetbal die een ritueel hebben, zijn niet meer op één hand te tellen. Vaak is er een bijgeloof. Eerst de rechterschoen, dan de linker. De grasmat even aantikken alvorens je het veld oploopt. Er zijn genoeg voorbeelden van deze gebruiken. Zelf heeft Tim hier geen boodschap aan. “Ik doe niet aan rituelen. Ik heb alleen een kort momentje nodig om helemaal tot focus te komen.” Op sportief gebied heeft de jonge selectiespeler nog genoeg ambities én tijd om deze te behalen. “Ik hoop later dat ik als keeper DFC naar het hoogst mogelijke niveau kan tillen. Of dit dan in het eerste of tweede elftal is, dat maakt voor mij niet uit. We zijn tenslotte één selectie samen”, vertelt de sluitpost als laatst.

Klik op DFC voor het meest recente artikel van de club.

Tim in ’t Veld wil DFC naar hoger niveau tillen

Tim in ’t Veld is de twintigjarige keeper van DFC. Hij speelt al zijn gehele carrière bij de club en is niet van plan om een overstap te maken in de nabije toekomst. Hij is op vierjarige leeftijd begonnen en heeft zijn debuut mogen maken in het eerste elftal toen hij vijftien was.

SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Op een persoonlijke noot gaat het dit seizoen met ups en downs, geeft Tim zelf aan. “Aan het begin merkte ik aan mezelf dat ik niet fit genoeg was en nog niet de scherpte had op trainingen en wedstrijden die ik wel zou moeten hebben. Het was na de coronastop weer even nodig er een tandje bovenop te doen. Ik merkte daardoor dat ik steeds beter werd en meer vertrouwen kreeg. Tot nu toe ben ik tevreden met hoe het seizoen verder verloopt”, aldus de keeper.

Wollen wanten
Keeper wordt je niet zomaar. Vaak is het door een speciale gebeurtenis dat iemand ervoor kiest om zijn doel te verdedigen. Soms is het ook pure toeval, zo ook bij In ’t Veld. “Waarom ik ben gaan keepen weet ik eigenlijk niet goed. Ik ben vroeger in de kabouters eigenlijk direct op goal gaan staan met wollen wanten als keepershandschoenen. Ik ben toen nooit meer onder de lat vandaan gekomen.” Gelukkig voor Tim heeft hij passie voor zijn vak en vraagt hij daardoor ook veel van zichzelf. Als dat er dan uitkomt, geeft dat vaak een geweldig gevoel. “Persoonlijk vind ik, als je een bepaalde redding maakt waardoor je de winst samen met je ploeg kan pakken, het mooiste wat er is. Dit blijft je motiveren en plezier erin houden”, geeft hij aan. 

Vallen en opstaan
Doelmannen hebben over het algemeen een andere gedachtegang dan veldspelers. Dit kan ook niet anders, als je willens en wetens de ballen met mach tien uit je doel moet houden. Hier kan Tim het gelukkig wel mee eens zijn. “Ik kan best begrijpen dat keepers gek zijn. Het is ook niet heel normaal om je voor elk schot of duel te gooien. Soms kan je ook best hard terecht komen, bijvoorbeeld door een sliding van de tegenstander of tegen de paal. Ik vind dit juist het leuke van keepen, maar dat is ook de reden dat ik snap dat mensen ons soms voor gek verklaren”, zegt de goalie sportief.

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Hoger niveau tillen
De voetballers in het amateurvoetbal die een ritueel hebben, zijn niet meer op één hand te tellen. Vaak is er een bijgeloof. Eerst de rechterschoen, dan de linker. De grasmat even aantikken alvorens je het veld oploopt. Er zijn genoeg voorbeelden van deze gebruiken. Zelf heeft Tim hier geen boodschap aan. “Ik doe niet aan rituelen. Ik heb alleen een kort momentje nodig om helemaal tot focus te komen.” Op sportief gebied heeft de jonge selectiespeler nog genoeg ambities én tijd om deze te behalen. “Ik hoop later dat ik als keeper DFC naar het hoogst mogelijke niveau kan tillen. Of dit dan in het eerste of tweede elftal is, dat maakt voor mij niet uit. We zijn tenslotte één selectie samen”, vertelt de sluitpost als laatst.

Klik op DFC voor het meest recente artikel van de club.

In gesprek met Luuk Buitendijk van VV Strijen

Luuk Buitendijk speelachtig voor het tweede elftal van VV Strijen. De twintigjarige speler kan je doordeweeks vinden in de studiebanken van de Erasmus Universiteit, waar hij bedrijfskunde studeert.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Buitendijk is zijn voetbalcarrière begonnen op vijfjarige leeftijd bij de club waar hij nog steeds acties actief is. “Ik wilde eigenlijk al eerder beginnen, maar dit was helaas geen optie bij de voetbal. Toen ik wilde beginnen, waren er geen teams die met zulke jonge jongens speelde. Helaas moest ik dus nog even wachten. Uiteindelijk begon ik in de JO9, waarna ik doorstroomde naar de JO9-2. Ik kwam pas bij het eerste elftal van mijn leeftijd toen ik 13 jaar was, toen de JO15. Hierna ben ik altijd in het hoogste juniorenteam van mijn vereniging gebleven. Uiteindelijk waren er bij de seniorenselectie veel jongens gestopt of geblesseerd, waardoor een paar gasten uit ons team een kans kregen in de selectie. Zo ben ik uiteindelijk ook bij de selectie gekomen en speel ik nog steeds in het tweede elftal”, aldus Luuk.

Ambities heeft Luuk wel degelijk, of deze haalbaar zijn weet hij nog niet. “Ik zou het leuk vinden om uiteindelijk door te stromen naar het eerste elftal, maar ik zal daar wel veel voor moeten opgeven. Ik heb het druk met mijn studie vooral het studentenleven en mijn ambities buiten het voetbal om. Het enige wat ik zeker weet, is dat ik een enorme liefhebber ben van voetbal en zal daarom nooit zomaar stoppen met het spelletje.” Maar als er een kans komt om voor het eerste te spellen, dan pakt hij deze kans.

Luuk hoopt ieder seizoen een stapje beter te worden. “Verder hoop ik ooit nog een keer kampioen te worden. In al mijn actieve jaren ben ik vaak dichtbij geweest, maar mocht het nooit baten”, vertelt de twintigjarige speler.

Als de centrale verdediger één persoon zou moet uitkiezen die hij binnen de club echt hoog heeft staan, lukt dat niet. “Ik kan alleen maar lovend zijn over alle vrijwilligers van de vereniging. De vrijwilligers die op de drukke zaterdagen achter de bar staan, de mensen die altijd zorgen dat de shirts gewassen zijn of natuurlijk de vrijwilligers die er altijd voor zullen zorgen dat er warme thee in de rust geschonken kan worden”, aldus Buitendijk.

omega-salesVoetbal is vaak meer dan alleen een sport. Zo is dit ook het geval bij Buitendijk. “Buiten het feit dat je lekker buiten aan het sporten bent, is het sociale aspect van voetbal ook erg belangrijk geweest voor mij. Ik heb er veel gasten leren kennen, waar ik tot op de dag van vandaag nog mee voetbal. Je groeit als het ware met je hele team tegelijk op. Daar zijn voor mij vele mooie vriendschappen ontstaan. Nu vind ik het competitieve aspect van het voetbal ook zo leuk. Je moet er elke zaterdag staan om te presteren. De vrienden uit je team kunnen op dat moment even geen vrienden meer van je zijn. Je wilt er alles aandoen om te winnen. De combinatie van deze twee aspecten maakt voetbal voor mij erg belangrijk”, vertelt hij.

Het hoogtepunt van Luuk heeft hij bereikt in de halve finale van de Rijnmond cup. “Ons team speelde op dat moment in de tweede klasse, waarin we aardig meededen voor het kampioenschap. Maar de manier waarop alles bij elkaar kwam vond ik erg leuk. Er stonden zo’n tweehonderd man te kijken naar de wedstrijd. We scoorden de gelijkmaker in de 120ste minuut van de wedstrijd en wonnen erna met de penaltyreeks. De uiteindelijke score was 10-9 na de penaltyreeks. Iedereen stormde het veld op na de winnende penalty, het voelde even alsof we in de Champions league speelde”, Meld Luuk Buitendijk.

Klik op VV Strijen voor het laatste artikel van de club.