Home Blog Pagina 638

Papendrecht laat punten in Heinenoord

Op de kunstgrasmat van sportpark de Tienvoet in Heinenoord heeft Papendrecht de ongeslagen reeks van zeven wedstrijden ten einde zien komen door toedoen van Heinenoord dat net boven de streep staat. Papendrecht kwam er in de eerste helft nauwelijks aan te pas maar had wel de eerste kans. Een te zachte terugspeelbal kon door Lorenzo van Wijk onderschept worden. Het lukte de spits echter niet om Heinenoord-doelverdediger Lee-Quincy Cheuk-a-Lam te passeren. Heinenoord was bijna voortdurend in balbezit. Papendrecht wist de bal niet in de ploeg te houden. Heinenoord creëerde diverse kansen. Vooral door de lucht waren de gastheren gevaarlijk. Mitch Fransen was als eerste dicht bij de openingstreffer maar zijn kopbal in vrijstaande positie ging net over. Een karrenvracht aan corners resulteerde in diverse hachelijke situaties voor het doel van de gasten. Papendrecht-goalie Roy Rijntjes was een sta-in-de weg-voor Heinenoord en als hij werd geklopt, dan kreeg hij assistentie op de doellijn.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Papendrecht, dat centrale verdediger Nick Kamerling zag uitvallen, liet zich een enkele keer zien voor het doel van Heinenoord maar grote kansen bleven uit. Alleen een kopbal van Lorenzo van Wijk na een voorzet van Juninho van Ree was noemenswaardig. Papendrecht werd vlak voor rust toch op achterstand gezet. Een vrije bal van de zijkant werd binnengekopt door Mitch Fransen.

Na de rust kwam Papendrecht beter voor de dag. De vrije man werd makkelijker gevonden en de combinaties gingen beter lopen. Dit resulteerde in de 55e minuut in de gelijkmaker van Lorenzo van Wijk. Juninho van Ree werd op links weggestuurd. Zijn voorzet vanaf de achterlijn werd door Heinenoord-keeper Cheuk-a-Lam half geraakt waardoor Lorenzo van Wijk bij de tweede paal simpel binnen kon tikken. Heinenoord kreeg niet veel later de mogelijkheid om weer op voorsprong te komen maar het schot van Donny Navajas Sanchez ging voorlangs het doel van Roy Rijntjes. In de 75e minuut was het alsnog raak voor Heinenoord. Een identieke situatie als in de eerste helft zorgde voor de 2-1. Deze keer was het Donny Navajas Sanchez die uit een vrije bal binnenkopte.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]
Papendrecht ging met invaller Jay Luciano, die na twee jaar zijn rentree maakte, op zoek naar de gelijkmaker. Het offensief werd al snel in de kiem gesmoord door de rode kaart voor Job van der Werff, een twijfelachtige beslissing van scheidsrechter Mats Blaak. Buiten het feit dat Mitch Fransen de eerste overtreding maakte op Van der Werff, was de positie waar Van der Werff de overtreding maakte, niet dusdanig dat er een onbelemmerde doorgang naar het Papendrecht-doel voor de Heienoord-aanvaller aanwezig was. Geel had meer op zijn plaats geweest. Niet veel later was er aan de andere kant een vergelijkbare situatie na een overtreding op Jay Luciano maar de leidsman liet het bij de gele kaart. Het neemt echter niet weg dat Heinenoord geheel verdiend de overwinning opeiste en Papendrecht zonder punten huiswaarts liet gaan.

Opstelling Papendrecht:
Rijntjes, Van Rooijen, Kamerling (Tilroe), Baars, Van der Werff, Leenheer, Resoort (Bernadina), Van Ree, Saffignani (Keuter), Van Wijk (Luciano), Van Ek.

Klik de link voor een recent artikel over v.v. Papendrecht

Pelikaan verliest van CWO met 1-3

Na twee minuten kwam V.V. Pelikaan al op een achterstand, een indraaiende corner werd niet goed beoordeeld en na een doelpoging en een scrimmage werd de bal ingeschoten door Ta’ha Abdelkader Kadri, dus 0-1. Het eerste wapenfeit van Pelikaan kwam pas na 13 minuten, het kreeg een corner. In de 22e minuut kwam Pelikaan op 1-1. Een prima aanval die bij Deveney Veld eindigde, hij kon schieten op het het Vlaardingse doel maar besloot af te geven naar rechts waar Stephan Ooms helemaal vrij stond en hij schoot schitterend diagonaal de bal achter de CWO-keeper. Dit was tevens de ruststand.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

13 minuten na rust een goede actie van CWO-speler Chris Martins da Silva. Hij ontving een pass vanaf de linkerkant en met een handige beweging speelde hij zich vrij en rondde hij alleen voor Pelikaankeeper Sjoerd de Groot af, 1-2. De enige goede actie van Pelikaan in de tweede helft was in de 69e minuut. Een pass van Jesper Nossent kwam terecht bij Anwar Nzojibwami die zich keurig vrijspeelde en van net buiten de “16” uithaalde maar onbereikbaar voor de keeper op de buitenkant van de paal schoot. De laatste kans voor Pelikaan kwam van de voet voor de in de tweede helft ingevallen Jens van Baaren, hij probeerde vanaf een meter of twintig de bal over de keeper te plaatsen maar de inzet was te laag en zo kan de keeper van CWO de bal makkelijk vangen. De beslissing viel net voor tijd. Uit een corner liet keeper Sjoerd de Groot de bal uit zijn handen vallen en daar profiteerde CWO’er Raoul Gillet van en scoorde de 1-3.

Dit was één van de slechtste wedstrijden dit seizoen van Pelikaan, er heerste een soort van gelatenheid over de ploeg, geen geloof in eigen kunnen en niet bij iedereen was er de wil om strijdend ten onder te gaan. Een complete off-day.

De opstelling was als volgt:
Sjoerd de Groot, Stephan Ooms, Yorik van Deelen, Jeffrey Nossent, Vince van Nes, Martijn Daane (82, Jordi Leyten), Timo Nossent, Deveney Veld, Bora Ocak (46, Jens van Baaren), Jesper Nossent en Anwar Nzojibwami.

Klik de link voor een recent artikel over Pelikaan

NSVV verliest de koppositie aan Oostkapelle/Domburg

In de onderlinge strijd om de koppositie tussen NSVV en Oostkapelle/Domburg, stond NSVV lange tijd onder druk en was niet echt bij machte om gevaarlijk te worden voor het vijandelijke doel. De twee tegen nul nederlaag was een betrouwbare afspiegeling van de prestaties op het veld.

De gehele eerste helft was er druk op het doel van NSVV. Met wervelende acties bereikte Oostkapelle/Domburg telkens gevaarlijk het doel. Meerdere keren moest NSVV-doelverdediger Jarmo Hartgers zijn ploeg van een achterstand redden. NSVV kon alleen via een snelle omschakeling counteren naar het vijandige doel. De snelle omschakeling was er wel telkens, maar in de eindpass ontbrak het aan nauwkeurigheid bij NSVV. Het lukte NSVV niet stand te houden tot de rust. Het was Maarten Hazelaar die met een boogballetje Levi Mombarg wist te bereiken. NSVV-keeper Jarmo Hartgers kwam uit zijn doel, maar werd met een kopbal over hem verschalkt.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

In de tweede helft had NSVV de schroom achtergelaten in de kleedkamer en begon veel beter dan in de eerste helft. NSVV voerde de druk op het doel van Oostkapelle/Domburg op. Uiteindelijk kwam er een grote kans voor NSVV op de gelijkmaker. In de drukte dichtbij het doel kon Robin ’t Jong de bal intikken. Het lukte Robin helaas niet om snel in het drukke strafschopgebied succesvol voor NSVV te zijn. Langzaam kreeg Oostkapelle/Domburg weer grip op de wedstrijd en met nog een kwartier te gaan inclusief blessuretijd koos NSVV voor de alles of niets tactiek.  Achterin werd het één tegen één en Michael Ouwens werd als stormram naar voren gedirigeerd. Het werd niet alles, maar juist niets. NSVV-keeper Jarmo Hartgers had al een paar keer geweldig redding gebracht, toen hij een cornerbal hard wegwerkte. De bal kwam van dichtbij vol in het gezicht van Oostkapelle/Domburg aanvoerder Jochem Hazelaar en caramboleerde in het doel. Pas na zijn blessurebehandeling begreep hij dat hij gescoord had. Jeroen Voshart maakte nog wel de aansluitingstreffer, maar in tegenstelling tot de NSVV-supporters had scheidsrechter Patrick de Meyer een overtreding voorafgaand aan het doelpunt gezien.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Oostkapelle/Domburg heeft met deze overwinning de koppositie van NSVV overgenomen. In deze spannende competitie krijgt de nieuwe koploper telkens last van knikkende knieën. Laten we kijken of Oostkapelle/Domburg wel bestand is tegen de druk van de koploper. Ze kunnen gelijk volgende week aan de bak tegen hun buurman Serooskerke. NSVV heeft twee punten achterstand opgelopen en moet in de thuiswedstrijd tegen Arendskerke de druk erop houden.

 Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Jack van Eijmeren (82e Lars van der Heiden), Jessy Fortes (80e Yoeron van der Ree), Michael Ouwens, Kjetil Mol (46e Ruben van Belle), Leonard Kramp, Jeroen Voshart, Sjoerd Hofstede, Robin ’t Jong, Gijs van de Zande, Jasper Huisman

Ruststand: 1-0

Eindstand: 2-0

Scoreverloop:

38e min.            1 – 0     Levi Mombarg

83e min.            2 – 0     Jochem Hazelaar

 

Geschreven door: Bas Snijders

Klik op de link voor een recent artikel over NSVV

 

Onder de lat met Sven Dorst van SC Stavenisse

De 25-jarige keeper uit Stavenisse is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen. Op zijn achttiende heeft hij zijn debuut gemaakt in de selectie, waar hij nu zeven jaar actief is.

In de vierde week van de voorbereiding van het seizoen heeft Sven een scheurtje in zijn hamstring opgelopen door een botsing op de training. De start van het seizoen had hij zich iets anders voorgesteld. Na zes weken revalidatie is hij weer teruggekeerd in de basis van het eerste. “Na een lastige bekerpoule met veel tegengoals ging dit in het begin van de competitie verder. Persoonlijk kreeg ik best wat complimenten en hield ik aardig wat ballen tegen, maar als dat uiteindelijk geen punten oplevert en alsnog met drie of vier tegengoals verliest ben je zelf nooit tevreden”, vertelt de keeper. Dit resulteerde erin dat Stavenisse op nul punten stond. Net voor de coronastop speelde zij nog 2-2 gelijk tegen nummer twee SKNWK, waar ze de eerste punten pakten. “Na de coronastop loopt het wel iets beter bij ons. We hebben onlangs het tweede punt gepakt, maar met de huidige twee punten zijn we natuurlijk nog lang niet tevreden. Achterin geven we steeds minder weg en daar heb je als keeper ook een aandeel in. Dus hopelijk kunnen we die lijn doorzetten en nog wat wedstrijden gaan winnen”, aldus Dorst.

dakraam_251134Verleden
Vanwege zijn verleden als voetballer en dat hij dagen spendeerde in de voetbalkooi tegenover het sportpark is hij een makkelijk meevoetballende keeper. Zo vertelt Sven: “Dit past in de stijl dat we steeds meer opbouwend willen gaan voetballen. Daar kan ik in mee helpen, omdat ik rustig aan de bal ben en eventueel een crosspass kan verzorgen. Daarnaast ben ik één-op-één sterk en beschik ik over goede reflexen.

Dorst is in de jeugd begonnen als centrale verdediger bij Stavenisse. Nadat het leeftijdsverschil in het team te groot was en er geen meerdere teams gevormd konden worden vanwege te weinig mensen, is hij naar WHS gegaan om daar zijn jeugd verder te doorlopen. Daar is hij verder gegaan als centrale verdediger totdat de keeper stopte aan het einde van het seizoen: “Toen hadden we een keeper nodig en heb ik mezelf aangeboden dit te willen proberen. Het beviel me zo goed dat ik nu inmiddels alweer tien jaar keeper ben.”

Keepers zijn gek
Men zegt vaak dat keepers “gek” zijn, volgens Sven zit hier wel een kern van waarheid in: “Vooral in het betaald voetbal valt het mij vaak op dat keepers vaak bijzondere dingen doen. Coachen over het hele veld hoort bij de taak als keeper en tevens aanvoerder, maar wanneer er een overtreding gebeurd kan ik soms wel uit mijn slof schieten. Bij een onnodige tegengoal of een goal in de laatste minuut moet ik mezelf wel eens inhouden om niet de doelpaal doormidden te schoppen.” Van Dijk is er zelf wel steeds meer mee bezig om dit te verminderen tegenover teamgenoten. Hij wil de frustratie en negativiteit omzetten in positiviteit. Het grappigste volgens de keeper is dat je er nu achter komt door deze vraag te beantwoorden dat je misschien zelf af en toe ook wel gekker bent dan je eigenlijk zelf denkt.

Rituelen
De keeper van Stavenisse heeft niet echt rituelen zegt hij zelf: “Ik heb niet echt rituelen, maar het inschieten voor de wedstrijd doe ik altijd in eigen tenue, zodat mijn wedstrijdtenue nog volledig schoon is voor de wedstrijd. Een ander iets wat nog geen ritueel is, maar wel kan worden is het afwerken voor de wedstrijd. Het elftal doet in de warming-up altijd vijf minuten afwerken op goal voordat ze de kleedkamer in gaan. Nadat ze klaar zijn vraag ik een speler of degene die me ingeschoten heeft nog twee ballen kan schieten vanaf de zestien en het liefst zo hard en zuiver mogelijk in de hoek om te testen of ik er honderd procent klaar voor ben.”

Toekomst
Dorst weet niet waar de toekomst hem zal brengen, maar momenteel heeft hij het nog altijd naar zijn zin bij Stavenisse. Het is zijn ambitie om zo hoog mogelijk te willen spelen. Zo zegt hij over de toekomst: “Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar momenteel heb ik het naar mijn zin bij Stavenisse. Zeker met het oog op volgend seizoen waar wat spelers terugkomen van langdurige blessures, andere clubs of die het plezier in voetbal toch weer terug willen vinden.” Dorst wil hier zeker onderdeel van zijn en volgend seizoen uit de onderste regionen van de vierde klasse komen. Verder wil hij op persoonlijk gebied zich nog graag ontwikkelen. “Op persoonlijk gebied wil ik mezelf nog graag ontwikkelen als een keeper die meer heerst in de zestien met bijvoorbeeld hoge ballen en dat ik de negatieve coaching steeds meer om kan zetten naar positieve coaching. Ik denk dat ik nog meer van waarde kan zijn voor Stavenisse en dan zien we vanzelf wat de toekomst Stavenisse en mij zullen brengen”, zo sluit hij af.

Klik op SC Stavenisse voor het laatste artikel van de club

Maense-Victoria’04 – Uitslag 0-1 (ruststand 0-0)

Doelpunt Victoria’04: Jordi de Kimpe

Victoria’04 kwam – vrij verrassend – sterk opzetten vanaf de aftrap. Maense werd meteen op eigen helft vastgezet en wist met kunst en vliegwerk de bezoekers in de openingsfase van treffers af te houden. Naar mate de wedstrijd vorderde ontstond er een gelijk opgaand duel. Voor beide doelen ontstonden enkele kansrijke situaties. Paal en lat stonden voor beide teams succes in de weg.

ZZP_Timmerteam

De tweede helft gaf hetzelfde spelbeeld: twee teams die waar mogelijk de aanval zochten maar het slot op de deur hielden. Tot een uur spelen, toen de rappe Nailey Girigorie even werd vrij gelaten en op snelheid de achterlijn haalde om de mee opgelopen Jordi de Kimpe vervolgens op maat te bedienen. Tegen zijn lage schuiver had de doelman van Maense geen verweer: 0-1.

Maense legde zich echter niet neer bij de nederlaag en zocht met meer spelers de aanval. Victoria’04 werd in de verdediging gedrongen en waar mogelijk trachtte de Vlaardingse formatie snel te counteren. De achterhoede van Victoria’04 hield knap stand met doelman Jochem van der Hoff in een glansrol. Een keihard schot van een speler van Maense spatte uiteen op de paal. Aan de overzijde kreeg Victoria’04 enkele mogelijkheden, die niet benut werden; eindstand 0-1.

Opstelling Victoria’04:
Jochem van der Hoff, Lars de Visser, Vincent van den Bogerd, Robbin Winsveen, Oscar Knecht, Jordi de Kimpe, Bart van der Hoeven (Nils Gliszmann), Lars Kortleven (Raydrick Kleinmoedig), Jur de Visser, Nailey Girigorie, Osman Ünnu,

Klik de link voor een recent artikel over Victoria’04

 

Voorzitter Arjan Maat sluit prachtig hoofdstuk in zijn leven

Na tien jaar stelt Arjan Maat bij Alblasserdam zijn job als voorzitter ter beschikking. In september was hij er voor zichzelf al uit. Rond Kerstmis heeft hij, nadat hij de burgemeester had ingelicht, ook de club over zijn besluit geïnformeerd.
0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoereeALBLASSERDAM – Arjan Maat weet dat het gemakkelijker is om een hoofdtrainer te vinden dan een nieuwe voorzitter. Toch hoopt hij dat er op korte termijn een opvolger wordt gevonden. ,,Ik doe dan een stapje terug, maar wil wel graag een rol binnen de club blijven spelen.” Maat is in een voor Alblasserdam woelige periode, in 2012, als voorzitter ingestapt. De club lag op apegapen. Er was nog een klein deel van het bestuur over. ,,Een groepje adviseurs maakte hen duidelijk dat er nog maar één weg was en dat was direct de stekker uit de voetbalvereniging trekken”, herinnert Maat zich. Er lag een forse claim van de fiscus, het echec met de penningmeester openbaarde zich en er liepen leden en sponsors weg. ,,Ik maakte deel uit van een werkgroep die maar één doel had: voetbalclub Alblasserdam na 84 jaar behoeden voor de ondergang. Vanuit die werkgroep werd een appel op mij gedaan om voorzitter te worden. Iedereen, inclusief mijn ouders raadden het mij af. Wij waren en zijn als bedrijf ook hoofdsponsor van deze mooie club. Hoe meer mensen mij vertelden er niet in te stappen, hoe enthousiaster ik werd. Ik begon overigens wel als interim-voorzitter.”

Hulpoperatie
Onder zijn leiding – Maat was toen 40 jaar – is een hulpoperatie gestart. De club kreeg steun van leveranciers, banken en sponsors. ,,Ik ben onder meer ook de toenmalige trainer Fop Gouman nu nog altijd dankbaar. Hij heeft ons niet laten zitten en is er ook ingestapt. Volgens mij wonnen wij de eerste negen wedstrijden en werden periodekampioen.” Maat benadrukt dat hij ook geniet van de zesjarige samenwerking met het huidige trainersduo Dennis Schoonewil en Alexander de Jong. ,,Nu geven wij Umut Takac de kans zich als trainer bij ons te ontwikkelen.”

Na die goede doorstart is de club tien jaar later kerngezond en is er heel veel gebeurd. Maat leidt de club met de hand zwaar op de knip. Als er een euro binnenkomt wordt er maar tien cent uitgegeven. Terugkijkend: ,,Ik beschouw het als een prachtig hoofdstuk in mijn leven. Ik heb heel veel geleerd. Soms voelde ik mij als in een slangenkuil, desondanks heb ik ook heel veel gelachen. Maar het wordt tijd dat iemand anders de kar gaat trekken.”
phonedirectStokpaardje
Voor Arjan Maat – hij voetbalde ooit twee jaar in het eerste van Alblasserdam – is het belangrijk dat de jeugd zich thuis voelt bij de club. ,,Wij zorgen ervoor dat jeugdspelers zich in een veilige omgeving bij ons kunnen bewegen.” Een vereniging als Alblasserdam leiden is niet gemakkelijk. ,,De emotie ligt altijd op de loer. De kunst is om de ratio te bewaken en mensen betrokken te maken en te houden bij een club. Het draait feitelijk alleen maar om vrijwilligers, die vroeger vanzelf naar de club kwamen. Er was verder niet veel te doen. Nu kan men uit vijf activiteiten kiezen. Mijn stokpaardje is dat de drie clubs in onze kleine regio gaan samenwerken. Dat de samenwerking met De Zwerver op het allerlaatste moment, na vijf maanden intensief overleg, werd geblokkeerd, is de grootste teleurstelling in mijn tienjarig voorzitterschap. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat De Zwerver heeft bewogen om die samenvoeging van de bovenbouw van de jeugd niet te laten doorgaan.”

Arjan Maat – hij blijft met zijn bedrijf hoe dan ook hoofdsponsor – gaat meteen positief door, want dat zit in hem. ,,Als ik een hoogtepunt mag noemen is het de opwaardering van ons sportcomplex. Dit dankzij die supervrijwilligers en hulp van de gemeente, waardoor wij na een uitruil van een veld, nu een topkunstgrasveld hebben gekregen.” Een tegenvaller noemt Maat tot besluit het vertrek van drie clubspelers naar Nieuw-Lekkerland. ,,Breng Alblasserdam naar de tweede klasse als je vindt dat je zo goed bent.”

Klik op Alblasserdam voor het laatste artikel over de club

Hardinxveld wil hogerop én introduceert padel

Zelf heeft hij het niet bijgehouden, maar dit jaar is Michel Helmink tien jaar voorzitter van voetbalvereniging Hardinxveld. Hij stond met het nieuwe bestuur destijds op een kantelpunt. Het was het einde van prestatief voetbal op zondag. De focus ging vanaf dat moment volledig naar de zaterdagtak.
0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]
HARDINXVELD – De hoofdmacht van Hardinxveld degradeerde in het afgelopen decennium uit de tweede klasse. Dat doet eigenlijk wel pijn. ,,Wij willen met de club graag weer die stap omhoog maken”, vertelt Helmink. ,,En dan graag structureel. Ik denk dat dat bij de omvang van de vereniging past. Daarbij kijken wij vooral naar onze eigen opleiding, want daar moeten wij het toch van hebben.”

Zoals bekend zal Hardinxveld niet overgaan tot het geven van vergoedingen aan spelers. ,,Wij hebben in de persoon van Stefan Klop een technisch coördinator aangesteld. Hij wordt volgend seizoen ondersteund door de nieuwe hoofdtrainer, Theo de Boon.” De opzet is om bij de jeugd alle standaardteams op hoofdklasseniveau te laten uitkomen. ,,Wij vinden het van groot belang dat de doorstroming van de jeugd goed wordt geregeld. Niet elke speler zal het eerste elftal halen. Ons tweede en derde elftal zijn ook selectieteams en spelers krijgen hier dezelfde aandacht, net als die van de hoofdmacht. Daar gaan talenten voetballen die het eerste elftal nog even niet halen. Zij gaan eigenlijk in opleiding bij voormalig spelers van het eerste elftal, die op basis van hun leeftijd op een lager niveau zijn gaan voetballen.”

Uiteraard is men bij Hardinxveld content dat Theo de Boon na al die jaren terugkeert op het oude nest. Helmink: ,,Ik heb op jonge leeftijd nog met Theo in een elftal gespeeld. Ik was keeper. Theo kon meer dan behoorlijk voetballen en werd door DS’79 naar het betaalde voetbal gehaald. Later is hij bij ons zijn trainersloopbaan begonnen, bij het zondagelftal.”
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]Noviteit
Corona heeft ook bij Hardinxveld impact gehad op het verenigingsleven. ,,Wij hebben elkaar gewoonweg te weinig kunnen zien. Dat heeft onze leden het meest geraakt”, verzekert Helmink. ,,Financieel klagen wij niet. Vanuit de overheid is veel steun geweest. Daar zijn wij goed uitgekomen. Bovendien zijn alle sponsors gebleven en dat geldt ook voor de leden. Corona heeft niet tot opzeggingen geleid.” Natuurlijk is er wel een verlies aan kantineomzet. ,,Met name die eerste lockdown, vanaf maart 2020, heeft voetbalclubs stevig geraakt. Juist in de maanden april, mei en juni is sprake van een top omzet. Die waren wij kwijt.”

Hardinxveld heeft nog wel een noviteit. Als een van de eerste voetbalverenigingen wordt op het sportpark, tussen veld twee en drie, drie padelbanen aangelegd. Helmink: ,,Wij hebben onderzoek gedaan. Er is heel veel vraag van onze leden om ook die sport bij ons te kunnen beoefenen. Vooral in de zomermaanden zal er veel gebruik van de banen gemaakt gaan worden. Naar verwachting komen de banen begin mei in gebruik. Overigens mogen ook niet-leden tegen betaling gebruik maken van deze padelbanen.”

Klik op Hardinxveld voor het laatste artikel over de club

‘Het moet weer gezellig worden bij OFB’

Pas een paar maanden loopt Gert den Tuinder rond bij OFB, maar sinds eind november 2021 doet hij dat wel als voorzitter. En ondanks dat er makkelijkere tijden zijn om te beginnen dan tijdens corona, heeft de 51-jarige inwoner van Ooltgensplaat er onwijs veel zin in. “We moeten weer het middelpunt worden, dat het leuk en gezellig is om hier langs de lijn te staan.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Toen fluiten fysiek gezien niet meer ging en Den Tuinder op zoek was naar een vrijetijdsbesteding, kwam OFB precies op het juiste moment. “Ik ben hier in 2017 komen wonen, dat is best een beetje wennen als ‘buitenstaander’. In het verleden was een oud-werkgever hier voorzitter en later ook nog een oud-projectleider. Dus dat ik nu het stokje mag overnemen, maakt de cirkel wel rond.” Na goede gesprekken besloot de oud-scheidsrechter het dan ook maar gewoon te doen. “Er was een wederzijdse klik, de clubcultuur past volgens mij heel goed bij mij.”

Jeugd
En ondanks dat Den Tuinder dus nog niet al te lange tijd bij de club komt, weet hij al goed wat die cultuur precies is. “Het is echt een no-nonsense club. Niet met de borst vooruit, maar de voetjes op de grond.” Toch heeft hij torenhoge ambities, lacht hij. “Ik heb toegezegd dat we binnen vier jaar hoofdklasse spelen!” En dan serieus. “Handhaven in de vierde klasse is voor nu de doelstelling. Vroeger was het de vraag met hoeveel tegenstanders gingen winnen van OFB, dat moeten we omdraaien. We moeten moeilijk te verslaan gaan worden.” Hoe wil hij dat voor elkaar gaan krijgen? “Achter de JO19 zit op dit moment weinig jeugd, dus het ledenaantal moet gaan groeien. Door middel van beleid moeten we continuïteit richting het eerste zien te realiseren.” En dus wordt de jeugd belangrijker dan ooit. “Opgeleide trainers, trainen op dezelfde manier, maar vooral een jeugdbestuur opzetten. Die is er nu nog niet.”

bazen

Een uitdaging
Om het ledenaantal te vergroten, werden in de voorbije weken al gesprekken gevoerd met basisscholen, vertelt Den Tuinder. “Wat kunnen we voor elkaar betekenen? Kom lekker bij ons voetballen. Dat vertellen we ook bij de kinderopvang.” OFB moet meer worden dan het eerste elftal. “Het moet weer gaan leven. Over vier jaar hoop ik dat het ledenaantal is verdubbeld, maar vooral dat we financieel gezond zijn.” Ook op sportief vlak heeft hij zo zijn ideeën. “Eerst handhaven en dan in de toekomst mee gaan doen voor promotie, waarom niet? We moeten in ieder geval niet meer de schietschijf zijn van de afdeling.” Toch moet hij nog wel een beetje wennen aan zijn nieuwe functie. “Men verwacht heel veel van je, terwijl ik meer gewend ben om het samen te doen. Er wordt vooral naar mij gekeken, terwijl er best wat meer eigen initiatief mag zijn.” Ook het kennismaken is in coronatijd een stuk lastiger, maar Den Tuinder staat te trappelen om echt aan de slag te gaan. “Er is twee jaar lang geen voorzitter geweest, dus de club is eigenlijk alleen maar overeind gehouden. Daardoor moeten we een nieuw beleidsplan gaan schrijven, maar ook qua communicatie en structuur moet er nog een hoop gebeuren. Wie heeft welke verantwoordelijkheid? Dat wordt een uitdaging!”

 Klik voor het meest recente artikel over OFB.

Patrick Stolk geniet als jeugdtrainer bij Melissant

Op zoek naar een jeugdtrainer, komen voetbalclubs toch vaak uit bij welwillende ouders. Zo ook bij Melissant. Dus toen ze dat drie seizoenen geleden aan Patrick Stolk vroegen, zag de oud-speler dat best zitten. Inmiddels geeft hij, samen met een aantal anderen, training aan de JO12. En dat is een behoorlijk gemêleerd gezelschap.

bazen

Verschillende leeftijden, dispensatiespelers, drie meisjes en een staf van een man of vijf. Bij de JO12 van Melissant doen ze er alles aan om de kleine voetballertjes het naar hun zin te maken. “Het is maar een kleine vereniging, soms moet je blij zijn dat je er genoeg hebt. Heel veel keuze heb je daar niet altijd in. We hebben spelertjes van tien, maar ook van twaalf. Als ze maar plezier hebben, dat is het belangrijkste.”

Genieten
Dat was voor Stolk een aantal jaar geleden dan ook de voornaamste reden om het te doen, want ook zijn zoon Stefan speelt in het team. “Een aantal jongens komen ook bij ons over de vloer, dus dat is wel heel leuk. Thuis gaat het dan ook veel over voetbal.” Soms levert die samenwerking wat lastige situaties op, vertelt de 44-jarige inwoner van Melissant. “Je verwacht toch altijd nog net een beetje meer van je eigen kind, maar daar komt nooit ruzie van hoor. Dat gaat eigenlijk hartstikke goed!” Stolk, zelf nu nog voetballer bij de veteranen, loopt al sinds zijn zesde rond bij de club. En dus was het de afgelopen maanden even afkicken zo zonder bal. “Heel vervelend. Zonder wedstrijden is het ook lastig trainen, iedereen is heel blij dat ze weer mogen. Dat merk je heel goed.” Stolk geniet dan ook zichtbaar van zijn favoriete bezigheid. “De omgang met die kinderen, de ontwikkeling die je ziet, ze gaan het spelletje steeds beter snappen. Je probeert het beste uit iedere speler te halen. Maar ook voor mij blijven de wedstrijden het allerleukste.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Te trappelen
Zoals gezegd bestaat het trainersbestand uit een man of vijf, met onder meer twee spelers van het eerste elftal, en dus staat Stolk niet iedere week op het trainingsveld. “We trainen twee keer in de week en onderling wisselen we elkaar af. Ook op zaterdag zijn we met twee trainers, meestal ben ik er één keer in de week.” Maar ook dat geeft genoeg voldoening, vertelt Stolk. “Niet alle spelers zijn natuurlijk even goed, maar als je dan promoveert naar de derde klasse, zie je het plezier. Daar worden ze uiteindelijk allemaal beter van. Ze moeten vooral het spelletje heel erg leuk vinden.” Een training bestaat vaak uit een positiespelletje, afronden of partij, maar ook aan de conditie wordt zo nu en dan gewerkt. Altijd zonder te zeuren. “Ze zijn bijna allemaal goed bevriend met elkaar, dus lopen ook niet tegen elkaar te klieren. Ook niet als we een keer verliezen.” Dat past wel bij Melissant, denkt de trainer. “Het is hier klein en gezellig. Bijna iedereen komt op het fietsje naar de club.” Of Stolk dit nog jaren blijft doen weet hij niet, maar zin in de competitie heeft hij wel. “We staan te trappelen. Weer echt ergens om spelen, dat geeft die kinderen ook een doel.” En dus wordt de fiets na maanden weer uit de schuur gehaald, op naar een mooie zaterdagochtend. “Het blijft gewoon ontzettend leuk om te doen. Die blije gezichten, daar doe je het uiteindelijk toch voor!”

Klik op Melissant voor het laatste artikel van de club.

Één-tweetje met Maurice en Dylan van den Muijsenberg van SV SAB

Maurice en Dylan zijn niet weg te denken bij SV SAB Breda. Maurice is al lid sinds 1974 en heeft verschillende petten op gehad binnen de club. Zo is hij onder andere speler, grensrechter en leider geweest. Tegenwoordig is hij naast trainer van de kabouters ook nog wedstrijdsecretaris. Dylan is al heel zijn leven lid van de club en is momenteel speler van het vlaggenschip bij de Bredanaren.

Beide hebben ze alle jeugdelftallen doorlopen bij SV SAB en zijn ze vanuit hier doorgegroeid naar het eerste elftal. De huidige trainer van de kabouters begon in een lager selectie elftal, maar groeide destijds door naar de selectie. Toen hij 29 was moest hij een einde breien aan zijn carrière, dat kwam door een zware blessure aan zijn meniscus en kruisbanden. “Hier ben ik twee keer aan geopereerd en vervolgens gestopt als actief voetballer. Vervolgens ben ik drie jaar leider geweest bij SAB 1 en promoveerde we in deze tijd van de zesde naar de vierde klasse. Daarna heb ik de bestuursfunctie als wedstrijdsecretaris geaccepteerd”, vertelt Maurice. Deze rol in het bestuur vervult hij nog steeds.

mediplus banner

Kabouters
Verder heeft de trotse vader van Dylan, samen met Dre Ruskus, de leiding over de kabouters van de club. “Mijn vader, Jack van den Muijsenberg, was de oprichter van de kabouters. Toen hij overleed heeft dat een poosje stilgelegen en was het Dre die het oppakte”, vertelt Maurice. Nadat zijn zoon naar de senioren ging besloot hij om weer te helpen bij de kabouters.

Een heel leven lid
Dylan is momenteel werkzaam als werkvoorbereider bij Cladding Partners BV in Oosterhout. Daarnaast woont hij sinds vorig jaar samen met zijn vriendin Esmee, ook in Oosterhout. Van kleins af aan is hij lid geworden bij SV SAB: “Ik was er net uit bij mijn moeder en toen ben ik aangemeld door mijn opa. Vanaf mijn vierde ben ik vervolgens gaan voetballen bij de kabouters die toen nog getraind werden door hem.” Daarna heeft de verdediger alle jeugdelftallen doorlopen en heeft hij in de D-jeugd nog deel uitgemaakt van de west-Brabantse selectie. “Vanuit de A-jeugd ben ik direct doorgestroomd naar het eerste elftal en promoveerde we direct naar de derde klasse”, aldus Dylan.

Eigenschappen
Beide vinden ze dat ze verschillende eigenschappen hebben. “Dylan is best een makkelijke. Zijn credo’s zijn wat vandaag niet is komt morgen en wat er ook gebeurt, alles komt goed. Op zich goede eigenschappen, maar het kan wel eens vervelend zijn voor een ander”, vertelt Maurice. Zijn zoon vertelt dat zijn vader het tegenovergestelde is: “Bij hem moet alles tot in de details geregeld worden. Vervolgens moet ook alles nog tien keer worden herhaald.”

Hoogte- en dieptepunten
Ook hebben ze allebei verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt tijdens hun voetballoopbaan. “Het dieptepunt voor mij is toch wel mijn blessure, waardoor ik moest stoppen”, aldus Maurice. Het dieptepunt van zijn zoon sluit daar redelijk op aan: Mijn dieptepunt is mijn enkelbreuk die ik in de B opliep. Gelukkig heb ik daar geen last meer van. De hoogtepunten zijn voor beide het kampioenschap dat zij mee maakte toen ze beide actief waren bij de JO19.

Gezelligheid
De verdediger van het SAB vindt de club enorm gezellig: “Ik speel momenteel nog steeds met jongens waarmee ik in de F’jes ook al speelde en buiten het veld ook goed contact mee heb. Dinsdag is het vooral trainen, maar op de donderdag is het altijd clubavond. Dan wordt er gekaart of een potje gedart met uiteraard een glaasje bier erbij. Dat tekent toch wel onze vereniging.” Zijn vader noemt de club een warme, gezellige en bourgondische club, waar iedereen elkaar kent, op en buiten het veld. “Wat ik wel hoop is dat in de toekomst er meer jonge gasten hun steentje gaan bijdragen aan nevenactiviteiten die bij een voetbalvereniging horen. We hebben er daar al wel wat van, maar het kunnen er nooit genoeg zijn. Daar draait de vereniging natuurlijk op”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over SV SAB

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.