AXEL – Hij begon met voetballen op zijn vijfde bij v.v. Terneuzense Boys waar hij uiteindelijk de eerste selectie haalde. Toch was Jordi Maas (26) toe aan een nieuwe uitdaging en die vond hij in België bij Waarschoot. Inmiddels is hij weer terug op de Zeeuws-Vlaamse velden en is de Terneuzenaar al twee jaar actief bij tweedeklasser FC Axel.
“Dat bevalt me overigens prima. Het is een geweldige vereniging, een club ook die enorm leeft. Bij vrijwilligers, bij sponsoren en zeker ook bij supporters. Want ondanks dat de resultaten de afgelopen seizoenen niet geweldig zijn, daar is het bij thuiswedstrijden altijd druk. Dus het geeft aan dat de vereniging door velen een warm hart wordt toegedragen. Bovendien is alles hier tot in de puntjes geregeld. Alle faciliteiten zijn top en dat is mooi om dat als speler te ervaren.”

Maas, die meestal als centrale middenvelder of als spits in de opstelling van trainer David Destorme is terug te vinden, koos twee jaar geleden dan ook bewust voor een overstap naar de zaterdag tweedeklasser. “Ik was destijds bij Terneuzense Boys toe aan een nieuwe uitdaging en vooral een nieuwe omgeving. Ik ben toen in België gaan kijken en ben bij Waarschoot gaan meetrainen. Uiteindelijk heb ik er anderhalf jaar gespeeld, maar besloot toen toch om weer naar Nederland terug te gaan. En de keus viel toen op FC Axel, omdat ik gewoon lekker wilde voetballen op een mooi niveau. Dat we het nu lastig hebben is jammer, maar toch ben ik er van overtuigd dat we ons gaan redden. En daar moeten we met elkaar ook alles aan doen, want ik wil wel graag op dit niveau blijven voetballen.”

Twee seizoenen corona hebben er overigens wel voor gezorgd, dat FC Axel zichzelf nog altijd tweedeklasser mag noemen. Want beide keren bevonden ze zich op een degradatieplaats toen de competities werden stilgelegd. En ook nu zien Maas en zijn ploeggenoten zichzelf opnieuw terug in de onderste regionen. “We hebben in sommige wedstrijden gewoon te weinig gebracht en gecreëerd. De selectie is erg jong met een paar ervaren jongens. Maar toch vind ik dat we met deze spelersgroep ons moeten kunnen handhaven. Maar dan zullen we vooral tegen de ploegen die in de rechterrij staan écht de punten moeten pakken. Na de 5-4 winst op Bruse Boys dacht ik dat dit een keerpunt zou kunnen zijn, maar het is mede door corona en de vele afgelastingen erg lastig om in een goed ritme te komen.”

Toch ziet de aanvaller voldoende kansen om het tij om te kunnen draaien in het tweede deel van de competitie. “Dat moet ook gewoon! Want deze club hoort tweede klasse te spelen. Dat is ook de ambitie. Er zit bovendien best kwaliteit in de groep en ook in de jeugd lopen talentvolle spelers rond die op termijn van toegevoegde waarde kunnen zijn. En de club is ook al achter de schermen bezig om de selectie te versterken richting volgend seizoen.

We zijn ook blij als spelersgroep dat David Destorme ook komend seizoen voor de groep staat. Want hoewel het er qua punten nog misschien niet naar uitziet, wordt er op voetballend vlak toch echt wel progressie geboekt. Al moet er nog wel veel meer voetbal in de ploeg komen. Daarbij moeten we er voor gaan zorgen, dat we meer kansen creëren tijdens de wedstrijden, want dat is ook een aspect wat veel beter moet vind ik. En dan is het aan ons natuurlijk als aanvaller om die kansen te verzilveren in doelpunten, daar ontbrak het voor de winter nog wel eens aan helaas. Dan zag je de kopjes omlaag gaan en kregen we het vaak onnodig lastig.”
Voor het vervolg van de competitie is Maas echter wel hoopvol gestemd. “Dat moet ook! Want we zullen het toch als spelersgroep met elkaar moeten doen. De club regelt alles tot in de puntjes, dus daar kan het niet aan liggen. Wij moeten er op het veld voor zorgen, dat we wedstrijden gaan winnen want anders wordt het een lastig verhaal. En dat zou erg zonde zijn, want deze klasse is een prachtig niveau om op te kunnen spelen. Dus daar moeten we alles voor doen om dat te blijven doen.”

Klik op FC Axel voor het laatste artikel over de club.

CLINGE – Misschien is in de 3^e Klasse A het Clinge van trainer Mario de Fouw wel dé sportieve verrassing. Waar in het verleden de ploeg enkele keren heen en weer pendelde tussen de derde en vierde klasse, lijkt het nu een blijvertje te zijn. Tot tevredenheid van De Fouw.
“We zijn dit seizoen heel goed gestart, al raakten we wel direct in de openingswedstrijd tegen Steen onze spits Sven d’Hooghe kwijt met een beenbreuk. En toen er nog een paar vaste jongens geblesseerd raakten moesten we gaan schuiven. Bovendien hebben enkele jonge jongens zichzelf erg goed ontwikkeld en zichzelf in de basis gespeeld. Als je dan ziet hoe we voor de dag komen, dan doen we het gewoon prima. Het is voor mij ook geen verrassing, want ik heb altijd gezegd dat er best behoorlijk wat kwaliteit in deze groep zit. Ik moest ze er alleen wel van overtuigen. Maar als je dan resultaten boekt dan zie je de omslag.”

Topschutter Thomas Leegwater is nu de nummer tien, met daar omheen veel lopende mensen. Een andere speelwijze die De Fouw (40) er sinds zijn komst heeft ingeslepen. Het betaalde zich ook dit seizoen al meermaals uit, waardoor Clinge zichzelf terugvindt op een plaats in het linkerrijtje. “Daar had vooraf iedereen voor getekend. En van alle derby’s die in deze klasse te spelen zijn, hebben we alleen van koploper Terneuzen verloren. De andere drie wisten we overtuigend te winnen, dat tekent ook wel een beetje de spirit in de groep op het moment.”

De Fouw speelt zelf nog altijd in het derde elftal van v.v. Zaamslag, de ploeg waar hij enkele jaren geleden stopte als speler bij het eerste om zich te richten op een loopbaan als trainer. Hij had eerst twee seizoenen Biervliet onder zijn hoede, voordat hij die club begin vorig seizoen verruilde voor Clinge. “Dat was een bewuste keuze. Ik ben blij met de kans die ik bij Biervliet heb gekregen als hoofdtrainer. Clinge is in alles toch net beter. Iets grotere club, betere selectie en ook toekomstpotentie, want als ik zie hoe de jonge jongens vanuit de JO19 zichzelf ontwikkelen én ook belangrijk zijn in wedstrijden, dan kan ik daar enorm van genieten. Met Biervliet was het mijn doel om ons toen veilig te spelen in de vierde klasse, bij Clinge wil ik dat ook een niveau hoger. En wat dat betreft zijn goed op weg. Het is tot nu toe ook winnen of verliezen. Gelijkspelen daar doen we niet aan en levert ook niet veel op. We moeten vooral genieten van het moment en hoe we het nu doen. Waar het schip dan uiteindelijk strandt, dat zien we dan wel weer.”
De jonge trainer zelf bouwt zijn loopbaan rustig aan op, maar heeft wel gezonde ambitie. “Dat is logisch. Je moet soms ook een beetje geluk hebben met de keuzes die je maakt. Want goede resultaten van de club zorgen ook voor meer kansen als trainer. Ik heb een Uefa-B diploma en wil na Clinge richting de tweede klasse. Ik wil kijken waar mijn plafond ligt er het maximale uit proberen te halen en wellicht later nog een Uefa-A-cursus te volgen. Maar voor nu zit ik hier prima en moeten we met elkaar verder bouwen en doorgaan en dan gaan we met Clinge nog mooie dingen laten zien dit seizoen. Daar ben ik van overtuigd.”

Klik op vv Clinge voor het laatste artikel over de club