Na trainer te zijn geweest bij Almere City, Roda JC en FC Volendam, kan men Robert tegenwoordig vinden bij NAC Breda. Zijn ervaring in de Eredivisie en het Engelse voetbal gebruikt Molenaar om de JO21 voor te bereiden op de volgende stap in hun voetbalcarrière.

Zelf heeft Robert betaald voetbal gespeeld. Hij begon bij FC Volendam en is vanuit daar richting Engeland gegaan om bij Leeds United te spelen. Daar heeft hij van 1997 tot 2000 gespeeld, om vervolgens naar Bradford City te gaan. Uiteindelijk kwam hij terug naar Nederland in 2003 en sloot hij zijn carrière in 2007 bij RBC Roosendaal af. Hier startte hij vervolgens zijn trainerscarrière. In 2010 begon hij met stagelopen bij Excelsior, dat bracht hem bij AZ als jeugdtrainer in 2011/2012. Bij N.E.C. lag voor hem de eerstvolgende uitdaging, waar hij als assistent-trainer veel ervaring op heeft mogen doen. In 2014 begon zijn loopbaan als hoofdtrainer. Molenaar maakte zijn debuut als hoofdtrainer bij Halsteren, en later ook bij FC Volendam, Roda JC en Almere City. Sinds 2021 is hij trotse hoofdtrainer van de JO21 bij de parel van het zuiden.

The terminator

Een bijzondere bijnaam ontving hij in zijn tijd bij Leeds, “The Terminator.” Deze bijnaam kreeg hij door zijn stevige bouw ten opzichte van andere spelers. Een blessure maakte uiteindelijk een einde aan zijn voetbalcarrière in Engeland, maar de bijnaam zal hij houden. Zijn overstap naar NAC bracht hem bij een (on)bekende club, één die hem wat uitdaging bracht. “Ik vind het meestal niet zo’n, laat ik zeggen, moedige keus om in een bekende omgeving te zitten. Ze weten wie je bent, dus dat maakt het makkelijker ”, aldus Molenaar.

Eredivisie

“Bij Roda JC heb ik ook in de Eredivisie training gegeven, dat is wel iets waar mijn ambities liggen. Ik heb ontzettend veel plezier in het training geven, maar ik ben ook in voor een mooie uitdaging”, vertelt hij. De hoop is er om in de toekomst weer terug te keren naar de Eredivisie, maar de leukste aspecten van het training geven vindt Robert momenteel ook terug bij de JO21. Toch zit het er momenteel niet heel ver vanaf. NAC gebruikt met regelmaat spelers uit de JO21, waardoor hij ook actief betrokken wordt bij het eerste.

Receptuur

Iedere trainer brengt zijn eigen recept uit eigen keuken mee naar het veld. Zo krijgt Robert dat ook goed voor elkaar: “Waar er voorheen veel nadruk lag op veldbezetting en een systeem, denk ik dat jezelf aanpassen op dat gebied een veel belangrijker aspect is geworden. We gaan tegenwoordig veel meer uit van principes, dat gecombineerd met fitheid en een sausje eroverheen wat ook bij NAC hoort, maakt een mooi geheel. Dat zijn dan ook wel de zaken die bij mij thuishoren.”

Boodschap

Hij vindt het belangrijk dat de spelers zijn boodschap ontvangen. “Dit is eigenlijk wel het mooiste moment van je voetbalcarrière, gezien het is waar je als speler begint. Dat klinkt misschien een beetje zwaarmoedig, maar zo bedoel ik dat niet. We proberen spelers op het randje te brengen van ontwikkeling, zowel fysiek, mentaal, technisch en tactisch, dat is best wel een intensief traject. Veel spelers probeer je steeds uit de comfortzone te halen, iets wat af en toe oncomfortabel kan zijn. Dat kan dan weer resulteren tot minder plezier in het spel. Toch is dat traject hetgeen dat plezier op moet brengen en dat je dat moet omarmen. Geniet van datgeen wat je doet”, aldus Molenaar.

Werken als voetballer

Het is een traject wat eigenlijk meer te omschrijven is als een baan. Je wordt ingehuurd, je kan je ontwikkelen, maar je moet wel presteren. De jongens die hij onder zich heeft trainen dan ook zes keer per week. “De zevende is dan de wedstrijd. Er stonden er eigenlijk acht op het programma, maar we hebben de woensdag eruit gehaald. Zo krijgen de spelers toch nog wat extra rust in het opleidingsprogramma”, vertelt de Zaandammer.

Slapende reus

Molenaar omschrijft NAC als een slapende reus. De Bredase trots is helaas niet meer te zien in de Eredivisie, maar dat is wel de plek waar ze thuis horen. Toch is het een goede overstap voor de jongens die hij traint. Zo is de overstap minder groot van de JO21 naar het eerste en kan er zo nu en dan al ervaren worden hoe het is om daar mee te spelen.

Klik de link voor een recent artikel over NAC

Dat er wordt door geselecteerd is normaal en hoort erbij, omdat je natuurlijk altijd laatbloeiers hebt, maar om hele opleidingen te baseren op laatbloeiers is discutabel.

Klik op Soccer Academy Breda voor meer artikelen.

De 71-jarige Koen Hilling is een allesdoener op de vereniging PCP. Naast speler van het walking football team is hij elke dag op de club te vinden als vrijwilliger, PCP is zijn tweede thuis.

Koen Hilling is begonnen met voetballen op de pleintjes in de buurt. Wegens een bromfiets ongeluk heeft hij pas op 23-jarige leeftijd zichzelf aangemeld bij een voetbalvereniging, de Bredase, nu inmiddels opgeheven, club Fortuna 65. “Hier heb ik meerdere jaren in de selectie gespeeld, waarna ik vervolgens in 1986 een transfer maakte naar PCP Breda”, vertelt hij. Hilling speelde tot 38-jarige leeftijd in de selectie bij PCP. Vervolgens zette hij het voetballen op een lager pitje en begon in een vriendenelftal te spelen. “Nu ben ik gepensioneerd en voetbal ik nog steeds, maar dan in het walking football team. Uit initiatief van NAC Breda, we spelen één keer in de maand een regio competitie. Elke woensdagochtend is er een training en daarna natuurlijk een derde helft, waar we gezellig met elkaar bijkletsen”, vertelt de oud-selectie speler.

Sinds het pensioen van Koen, ongeveer drie jaar geleden, is hij volledig aan de club verbonden. Hij zet zich iedere dag in om vrijwilligerswerk te doen. De lijnentrekken van de velden, kleedkamers en de kantine opruimen, hij doet eindelijk bijna alles binnen de club. “Ik doe dit graag, ik heb alle tijd en het is voor mij ook een beetje een soort voldoening. De hele dag thuis zitten, zie ik ook niet zitten, daarnaast is het gewoon een leuke bezigheid, ook een beetje afkicken van al mijn werkzaamheden die ik heel mijn leven heb gedaan. Je moet wat omhanden hebben, dat is mijn driveveer om vrijwilligerswerk te doen”, vertelt hij. Dit doet hij niet alleen bij de club, want iedere vrijdag staat hij ook als vrijwilliger bij de voedselbank.

De mooiste hoogtepunten voor Koen waren toch wel zijn kampioenschappen met het eerste elftal. “Dit was heel gaaf om mee te maken, met jonge jongens, samen feest vieren, het was echt een broederschap onderling, een team gevoel”, vertelt hij. Hilling wil in de toekomst nog zo lang mogelijk zich inzetten voor de club. Zowel in het veld als vrijwilliger. “Zolang ik gezond ben blijf ik bij de club. Ik wil nog zo lang mogelijk mensen helpen en verbindend zijn”, aldus de vrijwilliger.

PCP betekent alles voor Koen, het is een plek waar hij elke dag met plezier naar toe gaat. “Het is een grootte hobby van mij, hier vind ik bezieling en motivatie. Ik ben heel nauw betrokken het voelt als mijn tweede huis”, aldus Hilling.

Klik hier voor het meest recente artikel van PCP Breda.

Kind van de club en de cirkel is rond. Het zijn termen die je prima los kunt laten op het huwelijk tussen Eric Koenraads en derdeklasser RKSV Groen Wit. De 52-jarige Bredanaar begon op zijn zesde met voetballen bij de vereniging waar hij later successen zou vieren als trainer, nu is hij terug, niet op het veld maar als voorzitter.

En, moet hij toegeven, het zat er een keertje aan te komen. “Ondertussen hebben ze al zo vaak gevraagd of ik hier voorzitter wilde worden. En in mijn hoofd heeft altijd wel gezeten dat ik het een keer wilde doen, het blijft mijn clubje.” Dat laatste is een understatement. “Dertien jaar lang in het eerste, allerlei functies bij de jeugd en twee periodes als hoofdtrainer. In totaal ook dertien seizoenen.” Van die functie neemt Koenraads na 22 jaar en periodes bij Hoeven, VVR en Groen Wit, voorlopig afscheid. “Sinds vorig jaar heb ik een nieuwe baan, dat kost veel tijd. Dat moest ik even loslaten, voor minimaal één seizoen.”

Familiegevoel

Want helemaal afscheid nemen kan hij ook weer niet. “Je wilt dat gras blijven ruiken, dus het speelt wel altijd in mijn achterhoofd.” Toch is Koenraads, die sinds november vorig jaar met de scepter zwaait, allesbehalve nieuw in dit wereldje. “Ik zat hier al een aantal jaar in het hoofdbestuur en de club had al bijna twee jaar geen voorzitter, sindsdien werkte ik eigenlijk al als ‘interim’.” In al die jaren heeft hij Groen Wit behoorlijk zien veranderen, zou je zeggen. “Het complex voelt nog altijd net als toen. Je merkt wel dat het nu een stuk lastiger is om vrijwilligers te krijgen, maar ook dat we enorm gegroeid zijn. Kijk alleen al naar het aantal jeugdteams.” Daar wringt meteen de schoen, letterlijk, vertelt Koenraads. “We hebben simpelweg te weinig ruimte. Er moet iets gebeuren, hopelijk geeft een kunstgrasveld wat dat betreft meer lucht. Inmiddels zijn we de derde grootste club van Breda, het gaat gewoon goed.” Maar hoe groot ook, de warmte blijft. “Het is een multiculturele vereniging, maar wel heel dorps. Een familiegevoel, dat past bij me.” En dus is de nieuwe voorzitter met alle liefde vier avonden in de week op de club te vinden, want er is genoeg te doen. Hij somt de drie belangrijkste dingen even op. “We moeten de jeugdafdeling op de rit krijgen, met een duidelijke structuur. Daarnaast willen we graag meer vrijwilligers, dat geeft een stukje rust. En tot slot moeten we de accommodatie aan gaan pakken.”

Rode draad

Dat laatste klinkt als lange termijn, maar dat is het niet. “Daar zijn we al een tijdje mee bezig, maar daar willen we nu echt vaart achter zetten. Er zijn nu ook gewoon te weinig kleedkamers.” Dat gaat niet vanzelf, maar Koenraads krijgt er ook veel voor terug, merkt hij. “De complimenten, positieve berichten, daar krijg je ook weer energie van. Laatst zaten we met alle categorieën van de jeugdafdeling om tafel, dat wordt gewaardeerd, dan voelen ze zich gehoord. Daar gaat het om.” En dus moet er vooral heel goed gecommuniceerd worden, ook het volgende plan is stiekem alweer in potlood opgeschreven. “Misschien moeten we het jeugdbestuur en het algemene bestuur wel samenvoegen? Daar denken we nu over na.” Al is dat nog lang niet alles, want voor Koenraads is goed niet goed genoeg. “Er moet een beleidsplan voor de jeugd komen, zodat er een rode draad is voor het opleiden van spelers voor het eerste elftal. Dat moet aan het einde van het seizoen klaar zijn, maar niet meer dan vier pagina’s hoor.” Ook moeten trainers de mogelijkheid krijgen een opleiding te volgen. “We hebben hier en daar al geïnventariseerd en kwamen tot zestien aanmeldingen, dus hopelijk komt de KNVB die cursus hier geven.” Met een samenwerking voor onbeperkte tijd maakt Koenraads zich alvast op voor de toekomst. “Blijven zoals we nu zijn, met een stabiel ledenaantal en een nieuwe accommodatie. Dat is een must.” Koenraads staat in ieder geval vol vertrouwen te trappelen. “Ik zit hier helemaal op mijn plek, dan ga ik er ook volle vak in!”

Klik op Groen Wit voor het laatste artikel van de club.