Hij stond bekend als één van de grootste Haagse talenten. Hij speelde als 15-jarige een heel seizoen met ADO Den Haag A regionaal dat toen onder leiding stond van Wim van Laar. Een persoonlijke tragedie op 17jarige leeftijd maakte een einde aan alle bespiegelingen van een glansrijke spelersloopbaan. Inmiddels 35 jaar later staat hij als assistent-trainer langs de lijn van onder 21 bij Westlandia.

Naaldwijk – Je komt uit een echte voetbalfamilie, een echte ADO-familie ook. ,,Inderdaad, een ADO-familie, al was het een hele andere tijd, je had de ADO-amateur tak en FC Den Haag, wat in die periode nog los stond van ADO. Mijn vader, Koos van Dullemen, speelde in het eerste team, mijn Oom Rob van Dullemen deed dingen in het bestuur van ADO en mijn Oom Jacques Smit speelde een lange profcarrière bij ADO Den Haag, Elk weekend met de hele familie naar ADO tot laat in de avonduren, elk weekend weer, voetballen tot dat je naar huis moest en het donker was. Vaak zaten dan bij ons aan tafel onder andere: Dick Advocaat, Aad Mansveld en Lex Schoenmaker. Als kleine jongen vond ik dat toen heel normaal dat ze bij ons over de vloer kwamen. Persoonlijk heb ik mijn profcarrière nooit echt kunnen afmaken, dat was in die periode erg jammer’’. Wat is je mooiste wedstrijd als speler geweest? ,,Dat zijn er een paar. De winnende goal tegen Feyenoord 017 tegen mijn helaas overleden stiefbroertje Jeffrey Senn van Baselen met het Nederlands elftal 015 te mogen scoren als aanvoerder. Of het de mooiste wedstrijd was weet ik niet, maar het was wel een mooi moment om niet te vergeten. Het mogen warmlopen bij het eerste team tijdens de wedstrijd in het oude Zuiderpark met midden noord, het zingen van het legioen, dat was en is voor mij nog steeds legendarisch. Via het trainerschap heb ik het plezier weer teruggevonden. Die begon onverwachts jaren geleden bij Forum Sport. Ik speelde daar op zaterdagochtend in het tweede team, soms bij het eerste team, de trainer was ziek op een donderdag. Ik had toen een keer training gegeven en de spelers waren enthousiast en vroegen of ik assistent wilde worden. Ik heb daar twee topseizoenen gehad, twee keer kampioen geworden en leuke mensen ontmoet en gelijk mijn oefenmeester drie kunnen halen. Aan het einde van deze twee jaar belde Maurice Steijn, een bekende van mij uit mijn ADO-periode, of ik assistent bij de ADO 016 wilden worden. Uiteindelijk heb ik twaalf jaar gewerkt bij ADO. Daarna ben ik als hoofdtrainer aan de slag gegaan bij Laakkwartier, VELO, Wateringse Veld Gona, UVS en nu als assistent bij Westlandia. Marcel Koning stapte na één wedstrijd op. Van Dullemen nam het stokje drie wedstrijden over en pakte maar liefst zeven punten. Omdat ik de papieren heb was ik graag doorgegaan als hoofdtrainer, alleen Westlandia koos al snel voor Cesco Agterberg. Agterberg is een echte vakman met veel ervaring en heeft al een aardige cv opgebouwd. Ik ben er ook 100% van overtuigd dat Cesco ervoor gaat zorgen dat Westlandia ook het volgend seizoen actief blijft in de Derde Divisie zondag. De samenwerking verliep niet echt goed en na goed overleg met het bestuur ben ik nu assistent-trainer van onder 21. Dat is ook een supermooie uitdaging met wedstrijd door hele Nederland. Bij Westlandia is alles tot de puntjes geregeld. Er loopt veel talent op de velden in Naaldwijk. Het is mooi om te zien dat er veel jongens kunnen aansluiten bij de zondag selectie. Van Dullemen had en heeft het naar zijn zin bij de Westlanders, maar heeft de club laten weten na één jaar toch afscheid te nemen omdat Van Dullemen het hoofdtrainerschap te veel mist. ,,Ik wil eerlijk tegen mezelf en de club zijn. Ik heb de ambitie om bij een mooie club op eigen benen te staan als hoofdcoach en dat hoeft niet gelijk al het volgend seizoen, want wij gaan namelijk verhuizen. Ik ben er namelijk achter gekomen en dat je geen verstoppertje moet gaan spelen. In de regio’s Den Haag, Westland en Leiden zijn er zat ambitieuze clubs te vinden. Het niveau waar een club op speelt maakt mij niet eens zoveel uit. Als de groep maar ambitie heeft en dat elke training en wedstrijd willen laten zien. Spelers moeten niet alleen maar voor de gezelligheid komen. Gezelligheid komt met resultaten, want dan blijven de spelers ook na de training hangen voor een drankje. Daar doen we het uiteindelijk allemaal voor.”

klik op Westlandia voor het laatste van de club.

Een verleden bij de club als voetballer en een voetballende dochter. Kortom, dat Teun Dekker als hoofd coördinator meisjes- en damesvoetbal bij VV Lyra zijn steentje bij zou dragen, lag min of meer voor de hand. En de populariteit is groeiende, ook regionaal. “Speelsters komen zelfs van buiten De Lier”

De Lier – Teun Dekker, is inmiddels bezig aan zijn tweede seizoen als coördinator van de dames. Het is eigenlijk een nieuwe functie binnen de technische commissie. Hiervoor vielen de dames onder de technische commissie senioren en werden de meisjes niet vertegenwoordig binnen de tc. ,,Met damesvoetbal zijn we ongeveer 40 jaar gelden begonnen in De Lier. Nu zijn er ongeveer 120 vrouwen lid en dat aantal groeit langzaam door. Ik weet wel waardoor dat komt. De reden is eigenlijk heel simpel: ze kunnen hier met andere meiden spelen. En dat die mogelijkheid er is, heeft voor een groot gedeelte te maken met het werk van zijn voorgangers, maar ook zeker met het zogeheten ‘meidenbeleid’ dat twee jaar geleden in het leven werd geroepen. Waar willen we naartoe? ,,Zo zijn we bezig met gerichte selectieteams, zodat iedereen op zijn eigen niveau kan spelen. Maar hebben we ook een prestatief damesteam opgestart, daar willen we de jeugd naartoe opleiden. Daarnaast willen we ook de recreatieve speelsters een mooi vooruitzicht kunnen bieden binnen onze damesafdeling.’’ Als inwoner van De lier, met een verleden en heden bij de club, was het dus niet zo verwonderlijk dat Lyra een aantal jaar geleden bij Dekker uitkwam. ,,Mijn dochter ging voetballen bij Lyra en langzaam is het balletje gaan rollen. Met mijn bedrijf TeDe Administraties dat ik samen met mijn vrouw heb sponsoren we dit seizoen het tweede elftal van de vrouwen. Dat zag de 51-jarige oud-speler zelf ook wel zitten, vertelt hij. ,,Ik had het gevoel dat ik ze kon helpen om verder te komen, dan wil je dat natuurlijk graag doen.” Daardoor is hij nu verantwoordelijk voor het samenstellen van selecties, het aanstellen van trainers en het bieden van een luisterend oor. ,,Gesprekken met ouders en trainers, ondersteunen waar mogelijk. Alles om de teams te laten draaien.” Qua ledenaantallen hebben ze niks te klagen. Integendeel. ,,Komend seizoen hebben we zes jeugdteams, van de MO11 tot de MO19. Daaronder is het nog gemengd. Ook bij de dames is de rek er nog lang niet uit. Dames 1 en 2 spelen prestatief. Het maken van onderscheid tussen prestatief en recreatief is een ambitie voor de komende jaren. “Je zou willen dat je per leeftijd twee verschillende teams hebt. Zodat je kan doorselecteren op basis van kwaliteit of ambitie.” Daarbij moeten ze rekening houden met een aantal factoren. ,,Speelsters mogen zelf hun wensen aangeven. Bijvoorbeeld dat ze hoger willen spelen of juist bij vriendinnen willen blijven. Onze recreatieve teams zijn minimaal net zo belangrijk, qua aandacht en faciliteiten willen we iedereen hetzelfde positieve gevoel kunnen geven.” Dat is wat hem betreft de verklaring voor de opmars van het vrouwenvoetbal. ,,Ze nemen elkaar mee, voetballen met vriendinnen blijft het leukste dat er is.” Sinds het nieuwe beleid, merkt hij dat ze nog meer ‘hun plekje’ binnen de vereniging hebben verworven. ,,Ons eerste vrouwenelftal speelt dit seizoen derde klasse. Ze zijn vrijwillig één klasse lager gaan voetballen, zonder te degraderen om jeugd in te kunnen passen. Uiteindelijk moet dat zijn vruchten gaan afwerpen. We zijn een aparte pijler binnen Lyra. Dat wil zeggen, eigen coördinatoren en echt voor vol worden aangezien. Dat is een goede ontwikkeling. De prestaties onderstrepen dat. Het beste voor de meiden, daar draait het allemaal om. We laten talentvolle speelsters meedoen bij de jongens, om de weerstand te verhogen.’’ Maar snel tevreden is Dekker niet, dus kan het altijd beter. ,,We willen de positie van het damesvoetbal nog steviger wegzetten. De meeste aandacht gaat nu nog naar de jongens, dat moet meer evenredig worden. Op die manier hoopt hij in de toekomst met Lyra stappen te zetten. Aan het fanatisme van de meiden zal het in ieder geval niet liggen. Ze zijn bloedfanatiek. Stellen zich ook niet aan na een overtreding, het is opstaan en weer door.’’ Mooi momenten als trainer en leider waren van kampioenschap met MB1. En winnaar NK-straatvoetbal twee jaar achterelkaar. Het vier keer organiseren van meidenvoetbaltoernooi bij Lyra met 32 deelnemende teams was ook een groot succes en geeft wel aan dat damesvoetbal leeft. Kortom, de toekomst van het vrouwen- en meisjesvoetbal bij VV Lyra ziet er heel goed uit. Uiteraard zijn nieuwe speelsters, zowel vrouwen als meisjes, nog steeds van harte welkom.

Klik op VV Lyra voor het laatste artikel van de club.

Naaldwijker Jasper van Dijk is begonnen met voetballen bij zijn vader in de achtertuin, maar echt bij de F’jes bij Westlandia, omdat daar ook mijn vriendjes voetbalden en ik was toen al gelijk bezeten van het spelletje. Hij slaagde helaas niet als profvoetballer bij ADO Den Haag. Westlandia, VV Naaldwijk en FC ‘s-Gravenzande zijn clubs waar hij als oud-voetballer nog steeds graag komt. De eerste stappen als jeugdtrainer zijn een paar jaar geleden gezet bij Naaldwijk.

Naaldwijk – Van Dijk (43) was een laatbloeier ,,Ik heb mijn hele jeugd gevoetbald bij Westlandia en na mijn tweede jaar bij de A-jeugd ben ik weggegaan en heb ik vijf jaar bij ADO Den Haag gevoetbald. Drie jaar heb ik in het tweede elftal gespeeld en mijzelf verder ontwikkeld. In het vierde jaar, dat was eigenlijk het jaar dat ik definitief de stap zou maken naar ADO Den Haag 1, heb ik toen ook kansen gekregen en dat ging ook in dat jaar best redelijk. Als 21-jarige scoren tegen Top Oss in een vol Zuiderpark staat nog steeds scherp op het netvlies. Ik ging na afloop glunderend naar de braderie, diept Van Dijk uit zijn geheugen op. ,,Mijn vijfde seizoen was echt goed, maar het aflopende contract werd niet verlengd.” Van Dijk keerde terug bij de amateurs en koos voor Naaldwijk, waar hij met vrienden ging voetballen. ,,Maar dat werd geen succes, want het verschil qua niveau was zo groot, dat ik daar geen plezier uithaalde. Na dat jaartje ben ik weer teruggegaan naar Westlandia. Ik ben in totaal toen zes jaar uitgekomen voor het eerste elftal. Het laatste jaar heb ik niet meer alles gespeeld bij Westlandia en dat kwam door een blessure en Marko van der Knaap is toen eigenlijk min of meer op mijn positie terechtgekomen en dat liep en ging goed. Het kampioenschap in Almere voelde dan ook niet als mijn titel. Ik kwam al op een dusdanige leeftijd (29), dat ik geen genoegen meer wilde nemen met een plaats op de bank en daar kwam bij dat ik inmiddels een gezin had en bovendien was het onder meer daardoor veel handiger als ik op zaterdag zou gaan voetballen. Ik heb wel een super tijd gehad bij Westlandia. 70% kwam uit Naaldwijk en het was een echt vriendenteam.

VV Naaldwijk

Belangstelling van ‘s-Gravenzande SV, een jaar voor de fusie, kwam dan ook mooi uit. Toen FC ‘s-Gravenzande jaren later wilde verjongen, maakte Van Dijk de cirkel rond en keerde terug bij de zaterdagafdeling van Westlandia. De keuze werd bekroond met promotie naar de eerste klasse. ,,Ik was liever tweedeklasser gebleven, bekent Van Dijk. Ik moest namelijk vaker zelf achter een tegenstander aan dan andersom. 2018 ben ik gestopt met selectie voetbal. Nu speel ik nog met vrienden elke zondag in het veteranen elftal van Westlandia. Eigenlijk was ik er wel blij mee dat ik niet meer de verplichtingen had. Bovendien stond mijn vrouw Daniëlle er vele jaren hoofdzakelijk alleen voor en kon ik mijn gang gaan. Mijn dochters gingen hockeyen daar kon ik nu veel bij aanwezig zijn. Mijn zoon Sem ging voetballen met vrienden bij VV Naaldwijk en al snel werd ik gevraagd eerst als leider en later als trainer. Nu ben ik alweer acht jaar actief als jeugdtrainer, dit seizoen van de onder 17. We spelen tweede klasse en er zitten een paar jongens bij die het eerste elftal zeker kunnen halen. Naaldwijk is een gezelligheids- en familievereniging. Niet voor niets hangt er bij de ingang het bordje ‘sportiviteit en prestatie gaan hier hand in hand, lacht Van Dijk. Met de jongens op het veld staan, geeft me zoveel plezier. Ik kom altijd een stuk energieker uit de training dan dat ik erin ging. Ik heb het afgelopen jaar vaak hetzelfde ervaren als de jongens: ik miste de competitie, het uitkijken naar de wedstrijd op zaterdag. Net als zij, gelukkig draait alles weer en kunnen we het seizoen toch nog afmaken. Je moet ook niet vergeten dat de club ook op sociaal vlak een belangrijke rol speelt. Voorlopig zit ik nog op mijn plek bij in Naaldwijk. Clubs als Westlandia en FC ‘s-Gravenzande hebben wel eens geïnformeerd of ik belangstelling heb om als trainer aan de slag te gaan. Voorlopig heb ik nee gezegd omdat ik nog niet weet wat ik precies wil als trainer. UEFA B en A lijkt mij wel wat maar kost ook veel tijd. Mijn jonge gezin staat nu op één. Reizen en feestje vind ik ook leuk en zonder verplichtingen gaat dat net allemaal wat makkelijker.’’

Klik de link voor een recent artikel over vv Naaldwijk

Ton van Bergenegouw heeft ze letterlijk en figuurlijk zien groeien, zijn mannen van VV Verburch JO16-1. De 42-jarige leider en voetbalvader van Tee-Jay begeleidt het vriendenteam al jarenlang en is trots dat zijn talenten het zelfs hebben geschopt tot de eerste klasse, een knappe prestatie van een echt vrienden team. 

Poeldijk – De JO16-1 is een hecht vriendenteam, dat al jaren samenspeelt. De selectie is een mooie mix, die zonder morren op de bank plaatsnemen en allemaal voldoende speeltijd krijgen van Ton van Bergenhenegouw. Een jaar of tien geleden zijn de meesten van ons team begonnen met voetballen. Ze zochten al vrij snel een trainer en coach. Zelf ben ik op 14-jarige leeftijd gestopt met voetballen omdat mijn vrienden gingen stoppen of hoger gingen voetballen. Ik wilde heel graag mijn zoon een leuke tijd geven als voetballer bij VV Verburch. Ik heb geen trainingsdiploma’s maar heb wel op de club verschillende cursussen gevolgd. “Ons team is een sterk collectief, zonder duidelijke uitblinkers”, vertelt Ton van Bergenhenegouw ,,Iedereen gaat voor elkaar door het vuur en krijgt van mij ongeveer evenveel speeltijd. We zijn dan niet echt een selectieteam, maar wel erg fanatiek en kunnen redelijk goed voetballen. We zijn natuurlijk niet voor niets in de eerste klasse terechtgekomen. Twee jaar geleden speelden we nog in de derde klasse. Vorige seizoen was door corona een kort seizoen maar we promoveerden wel naar de eerste klasse. De jongens hebben dit succes aan zichzelf te danken en zijn er trots op om te mogen uitkomen in de eerste klasse. We gaan wel zien of we meekunnen op dit niveau.’’

De groep speelt al sinds de F’jes bij elkaar dus al jaren onder de vleugels van Poeldijker Ton van Bergenhenegouw. ,,We hebben in het begin heel erg gewerkt aan de basistechniek en zijn van daaruit verdergegaan. Daarin hebben de spelers gigantische stappen gemaakt. De pass- en traptechniek is in mijn ogen de basis van alles. Als je dat goed beheerst en uitvoert, dan komt het goede voetbal uiteindelijk vanzelf. En dat is dit seizoen omdat we vaak tegen betere teams spelen met vallen en weer op staan. We kwamen met veel zelfvertrouwen uit de tweede klasse en hadden gehoopt om in de eerste klasse lekker mee te draaien en in de middenmoot. Dat valt eerlijk gezegd een beetje tegen. Alleen moeten we niet vergeten dat we veel tegen selectie ploegen moeten voetballen. Wij zijn geen selectie en moeten het hebben van hard werken. We gaan voor elkaar door het vuur. We trainen twee keer per week echt serieus, alleen zijn er tegenstaanders die vaak net een paar stappen verder zijn. Dit seizoen moeten we ervoor zorgen dat er drie teams onder ons blijven. Gaat dat uiteindelijk lukken geeft dat ook de progressie aan van de jongens en dat is mooi om te ervaren. Hopelijk blijft de groep aan het einde van het seizoen bij elkaar en kunnen we het volgende seizoen weer een stapje vooruitzetten.’’ Van Bergenhenegouw heeft zijn spelers letterlijk en figuurlijk zien groeien. Hij is al leider van het team sinds zoon Tee-Jay bij Verburch voetbalt en vindt het prachtig om wekelijks met jonge gasten op het veld te staan. ,,Het is gaaf om hun ontwikkeling van dichtbij mee te maken en we hebben samen veel meegemaakt. Het kampioenschap in de JO15-1 was bijvoorbeeld mooi en het spelen in de eerste klasse is een nieuwe mijlpaal voor deze generatie. “Ik ben nu een seizoen of tien hun trainer en wil dat graag nog een seizoen blijven doen, alleen ben ik ervoor mij zelf nog niet over uit. Ik ben namelijk eigenaar van ALM Kozijnen Westland. Als zelfstandige zonder personeel heb ik het superdruk en kom ik vaak tijd te kort. Ik ben er alleen een beetje bang voor dat als ik ga stoppen de groep uit elkaar gaat vallen en dat zou ik echt super jammer vinden. Dus zolang ze nog junior zijn zal ik er zijn voor mijn jongens. De trainingsopkomst is altijd hoog en de wedstrijden zijn altijd een leuk uitje. Het is ook supermooi om te zien dat de meeste jongen ook bij elkaar op school zitten en daardoor zijn de lijntje kort. De sfeer is altijd goed en de ouders van de jongens leven ook elke wedstrijd mee. Ik geniet van zulke momenten, want de gezelligheid binnen en buiten het veld is zo belangrijk bij een dorpsclub als VV Verburch.’’

Foto: Diana Stijger MiXtum

Klik op VV Verburch voor het laatste artikel van de club.

Edgar Leerdam maakt volgend seizoen deel uit van de selectie van zaterdag Hoofdklasser FC ’s-Gravenzande. De laatste twaalf seizoenen kwam hij uit voor de zondagploeg van Westlandia, waarvoor hij maar liefst vierhonderd wedstrijden in actie kwam. “Ik wil graag eens voetballen op zaterdag en dan is FC ’s-Gravenzande een supermooie club om voor te mogen voetballen.”

’s-Gravenzande – Hoekenees Leerdam (30) begon als kleine jongetje van vijf jaar met voetballen bij Hoek van Holland als spits. Na een paar jaar kreeg hij de kans zich te laten zien bij ADO Den Haag. Als spits mislukte dat avontuur en keerde weer terug naar zijn oude club. Een jaar later als keeper mocht hij het weer proberen en dat leverde uiteindelijk vier mooie jaren op in de jeugdopleiding van ADO Den Haag. Ik wilde graag op niveau dicht bij huis en koos als 16-jarige voor Westlandia. Na twee jaar A-junioren kon ik de stap maken naar de zondagselectie. Leerdam debuteerde in het seizoen 2010-2011 tussen de palen in een oefenwedstrijd tegen DHC en maakte in de competitie zijn eerste speelminuten als invaller tegen Leonidas. ,,Tien seizoenen lang was ik de vaste nummer één. We hebben heel veel gewonnen en uiteindelijk kampioen geworden van de hoofdklasse en daardoor gepromoveerd naar de gewenste Derde Divisie. Daarnaast ben ik meerdere keren gekozen als meest waardevolle speler bij Westlandia en drie keer uitgeroepen als beste doelman van het Westland. Ook de wedstrijden voor het Westlands elftal tegen Sparta, ADO Den Haag en VVV waren een mooie ervaring. Supermooi was ook dat ik voor de competitie in de laatste minuut in 2017 tegen OFC een strafschop raakschot en we daardoor een belangrijke punt pakten. Voor het Haaglanden Voetbal Toernooi schoot de ik beslissende strafschop tegen FC ‘s-Gravenzande achter collega Danny Koning en wonnen we dat toernooi.

Dieptepunten

Dieptepunten zijn mijn twee laatste seizoenen bij Westlandia. Begin vorig seizoen raakte ik geblesseerd aan mijn meniscus. Het herstel daarvan duurde helaas lang. Leerdam was net terug van zomervakantie en verheugde zich op de start van de voorbereiding bij Westlandia. Om de conditie te prikkelen deed ik mee aan een partijtje zeven tegen zeven in mijn woonplaats Hoek van Holland. Bij het aanzetten en veranderen van richting hoorde ik gekraak. Al snel wist ik dat het niet goed zat. Ik hoorde helaas een paar dagen later in het ziekenhuis dat de voorste kruisband afgescheurd was en de meniscus beschadigd. Dat was enorme domper. Nog voordat het seizoen van start zou gaan was het voor mij al over. Ik was juist weer topfit nadat ik eerder geruime tijd aan de kant moest blijven met problemen aan de meniscus van dezelfde knie. Dankzij Jeff Hendriks, fysiotherapeut bij Sparta, gaat het nu weer de goede kant met me op. Sinds een paar weken train ik weer bij Westlandia. Ik ga er echt alles aan doen om dit seizoen nog van waarde te zijn voor Westlandia. Lukt dat niet dan hoop ik de zomer goed door te kunnen trainingen en me fit te melden bij mijn nieuwe club.’’ Doelman Edgar Leerdam heeft er namelijk voor gekozen na 12 seizoenen Westlandia op zondag te kiezen voor het zaterdagvoetbal en heeft gekozen voor hoofdklasser FC ’s-Gravenzande. Leerdam speelde ruim 400 duels in de hoofdmacht voor Westlandia. ,,Het was een weloverwogen keuze. Bij FC ’s-Gravenzande gaat Leerdam de concurrentie aan met Jurrian Jouvenaar. Tweede keeper Daniël Kumic verlaat FC ’s-Gravenzande aan het einde van het seizoen. De club van trainer Richard Middelkoop was ook in contact met Kenny Lipman van derdeklasser Lyra, maar Lipman koos voor tweede divisionist Scheveningen. Middelkoop is blij met aanwinst Leerdam. Sommigen waren verrast over mijn keuze, maar ik ben nu 30 en was toe aan een nieuwe uitdaging en dan bij voorkeur op zaterdag en in de regio. Ik woon in Hoek van Holland en wil graag nog een paar jaar op een zo hoog mogelijk niveau spelen. FC ’s-Gravenzande is een supermooie club met ambitie en spelen op een hoog niveau met leuke wedstrijden. In het verleden heb ik ook al regelmatig wedstrijden bezocht op het Juliana Sportpark. Bij ’s-Gravenzande moet hij de strijd om een plaats tussen de palen aangaan met Jurrian Jouvenaar. Jurrian is een zeer talentvolle doelman, die het goed doet. Ik wil topfit aan het seizoen beginnen en het de trainer super lastig gaan maken. Voor mijn gevoel moet ik, mits ik fit ben, nog wel een aantal jaren mee kunnen. FC ‘s-Gravenzande is een club met een grote schare supporters die ze door weer en wind steunen. De fantastische sfeer en de gezelligheid zijn eveneens kenmerkend voor de club. Alles is tot in de puntjes geregeld.’’

Klik de link voor een recent artikel over FC ‘s-Gravenzande

Rob Stoffer heeft besloten om z’n werkzaamheden als trainer bij FC ’s-Gravenzande aan het einde van dit seizoen neer te leggen. Hij gaat echter niet verloren voor de club, want hij gaat zich richten op de kledingshop op het Juliana sportpark. Voetbal is mijn leven. ‘’Ik ben opa geworden en wil nu geen verplichten meer hebben en genieten van het leven met mijn gezin. De zaterdagmiddag blijft wel gewoon mijn middag hoor.’’

‘s-Gravenzande – Rob Stoffer (62) zijn wieg stond in Den Haag. Hij voetbalde vanaf de C-junioren tot en met de A-junioren voor ADO Den Haag. De selectie werd helaas niet gehaald. Zijn carrière vervolgende Stoffer vervolgens bij VV Monster. Op dertig jarige leeftijd stopte hij op het veld om vervolgens te gaan voetballen in de zaal bij Westlandia. “We waren ondertussen verhuisd naar ‘s-Gravenzande. Mijn kinderen zijn gaan voetballen bij SV ‘s-Gravenzande. In 2000 begon mijn trainerscarrière bij het team van zijn zoon in de E’tjes (nu JO10/11)”, aldus Stoffer. Daarna was hij actief als assistent-trainer bij de teams D3, D1, C1, B1 en A1 in de jeugdopleiding. Als hoofdtrainer van de C1, wist hij kampioen te worden.

Vanaf 2014 is hij als assistent-trainer met TC drie op zak aan de seniorenselectie verbonden en maakt hij deel uit van de trainersstaf van het tweede elftal. “Ik heb al die jaren superfijn samengewerkt met hoofdtrainers Robin Knoester, Claudia Braga, Frans Danen, Richard Elzinga en nu met Richard Middelkoop. Dit seizoen is Roy Kappenburg, een echt voetbaldier de trainer van het tweede elftal. Dit seizoen komen we uit in de hoofdklasse. We hebben helaas tijdens de start te maken gehad met veel blessures. We hebben een superjong team met maar liefst vijf jongens onder de negentien jaar. De oudste is zevenentwintig, de gemiddelde leeftijd is rond de drieëntwintig. Dus we missen ervaring en dat zie je vooral goed als je tegen ploegen als Quick Boys en Feyenoord voetbalt. Dat is ook de reden dat we volgend seizoen gaan beginnen met een team onder 23. Dit doen we zodat de jongens kunnen rijpen en zo de stap kunnen gaan maken naar de selectie. Ik begrijp heel goed dat er mensen zijn die zeggen als je goed bent dat je het moet gaan leren bij de grote jongens. Dat FC ‘s-Gravenzande de stap gaat maken is een goede zaak en daar gaat de club zeker zijn vruchten van plukken”, vertelt hij. Het doel van de club is al jaren dat 70% van de selectie uit eigen jongens moet bestaan. “Dat is misschien niet de gemakkelijkste weg tot succes”, erkent Stoffer, ,,maar als je een visie hebt, moet je daarvoor gaan.’’ Supporters vinden dat juist mooi en komen daardoor graag kijken bij het eerste elftal. Als  er een positie niet goed bezet is, dan gaan we als club altijd kijken of  deze speler goed bij ons past. Aan gelukzoekers hebben we uiteindelijk helemaal niks en zij zijn vaak ook snel weer vertrokken.

Doelstelling is dit seizoen snel veilig spelen en zorgen dat de jongens de stap kunnen gaan maken naar het eerste elftal. Het doet mij als echte clubman goed dat eigen jongens als Frank Broos, Twan van Meerten, Roy Vermolen en Yuri Westhoff al jaren een vaste waarde zijn voor het eerste elftal. Ik heb een supermooi tijd gehad bij het tweede elftal. We hebben veel gewonnen en natuurlijk ook verloren maar uiteindelijk leer je daar ook weer van. Ik heb kampioenschappen en trainingskampen meegemaakt. Ik vind het nu tijd om te stoppen als assistent-trainer. Mijn zoon speelt nog in het vierde elftal waar ik dan kan gaan kijken, want dat lukte nu vaak niet. Als opa wil ik tijd gaan vrijmaken voor mijn kleinkinderen. In 2019 ben ik een jaar lang Commercieel Manager 3,5 dag per week bij de club geweest. Helaas moest ik daar een jaar later vanuit financiële overwegingen de samenwerking stoppen. Maar ik ga zeker niet verloren voor de club. In de toekomst zal Stoffer zich bezighouden met de kledingshop van de club, waar hij als leverancier verantwoordelijk is voor de kledinglijn van Robey. En misschien ga ik wel wat in de scouting van de club doen. En ik ga meehelpen bij de organisatie van het BOAL-toernooi. Dat is echt een supermooi internationaal toernooi voor onder 14. Het is toch supergaaf dat clubs als Borussia Mönchengladbach en Bayer Leverkusen uit Duitsland komen. Uit eigen land komen altijd ADO Den Haag, Ajax, AZ, Feyenoord, PSV, Sparta en FC ’s-Gravenzande. Dat is een mooie ervaring voor deze jongens op hun vertrouwde Juliana Sportpark. FC ’s-Gravenzande is mijn club geworden. De sleutel tot succes is om het samen te doen. Want de club ben jezelf. Steeds meer ouders en oudere jeugdleden vervullen vrijwilligerstaken en bleven daar veel plezier aan bij ons.’’

Klik de link voor een recent artikel over FC ‘s-Gravenzande