Steeds meer ouders en kinderen uit de regio Rotterdam en Krimpenerwaard weten vv DCV te vinden, het niveau bij de jeugd stijgt en het eerste elftal strijdt voor het kampioenschap. Ook zijn er steeds meer meisjes en dames te vinden op de velden en zijn er geruchten over een nieuw complex.
Tijd dus om eens poolshoogte te nemen. Op het terrein aan het Waalplantsoen bij de voetbaltrots uit Krimpen aan den IJssel zien we een sfeervolle kantine op ons wachten, het ademt voetbal. Sterker nog, het plafond hangt er vol mee.
We hebben afgesproken met voormalig hoofdtrainer, Ronald Klinkenberg, inmiddels actief als bevlogen hoofdtrainer jeugd. Ook treffen we coördinator damesvoetbal René Gerlach, pupillencoördinator Yoek Kouwenhoven en bestuurslid Luke Verkerk, een warm welkom is het gevolg.
Steeds meer kinderen uit de regio komen voetballen bij DCV. Waarom is dat en krijgen zij ook allemaal zo’n warm welkom?
Ronald Klinkenberg: “Ja fantastisch! We investeren al jaren in de jeugdopleiding. Nadat ik gestopt ben als hoofdtrainer bij het eerste elftal ben ik vol in de jeugdafdeling gesprongen, waar ik al deels actief was. Het is inspirerend! Kinderen zijn zo ontzettend enthousiast. Daar krijg je energie van. We werken hard en steken tijd en geld in het opleiden van trainers. ‘Train de trainers’ noemen we dat. Die kennis en kunde verspreidt zich momenteel als een olievlek van positiviteit door de club. We zien de kwaliteit steeds verder toenemen. Op elke hoek van het complex gaat het over voetbal, over trainen, ontwikkelen en opleiden.”
Is iedereen welkom ongeacht het niveau en gebeurt dat ook?
Rene Gerlach: “Ja, bij DCV is iedereen welkom. Wij maken daarin geen onderscheid. Gelijke kansen bieden hebben wij hoog in het vaandel staan. We zien momenteel steeds meer kinderen uit de regio naar DCV toe trekken om hier de volgende stap te zetten in hun ontwikkeling. Ook zoeken ze met hun ouders soms naar een passender aanbod in leeftijd of niveau, betere teamgenoten of gediplomeerde trainers. Naast kinderen uit Krimpen aan den IJssel, weten ook steeds meer gezinnen uit Capelle, Ouderkerk, Nieuwerkerk, Schoonhoven en zelfs Schiedam ons te vinden.”
Yoek Kouwenhoven: “Het is echt heel tof om te zien hoe zich dat ontwikkelt. Loon naar werken. Ik kom oorspronkelijk uit Albrandswaard. Daar wist je ook bij welke clubs je kon aankloppen voor een gedegen jeugdopleiding van hoog niveau en een passend aanbod. DCV is ook zo’n vereniging geworden. Welke verenigingen kunnen vandaag de dag nog zeggen dat ze alleen al bij de jeugd van onder 8, 9 en 10 meer dan 40 vrijwillige trainers en coaches als begeleiding hebben? Zoveel zijn dat er niet. Helden zijn het die vrijwilligers. Want DCV vraagt meer dan alleen aanwezigheid. Het ‘train de trainers-programma’ vraagt om persoonlijke ontwikkeling en ideeën vanuit de club over voetbal en trainen. Vrijblijvend is het dus niet.”
Kunnen jullie al die nieuwe leden wel kwijt op het complex?
Luke Verkerk: Tot dusver lukt dat. Maar we zien wel dat de maximale capaciteit bijna bereikt is. Daarom zijn we enorm verheugd dat nog deze zomer fase 1 ingaat van de vernieuwing van ons complex: Het hoofdveld zal overgaan naar kunstgras. Omdat kunstgras veel vaker bespeeld kan worden hebben we hiermee de uitbreiding waar we naar op zoek zijn te pakken. Echt een grote stap voor de club. Maar daarmee zijn we nog niet klaar. Fase 2 staat ook in de steigers. Dit betreft de aanleg van een pupillen kunstgrasveld, een nieuwe kantine en ook de kleedkamers staan op de planning over een aantal seizoenen. Op dit onderwerp zie je DCV dus net zo snel ontwikkelen. Het past bij het totale plaatje van de club. Grote stappen voorwaarts.
Wat doen al die nieuwe leden op dat kunstgras eigenlijk met het niveau van (de jeugdopleiding van) DCV?
Yoek Kouwenhoven: “Inmiddels acteren we bij de Jeugd onder 8 jaar tot aan Jeugd onder 11 jaar op het hoogste niveau. Hoofdklasse niveau. Maar minstens zoveel tijd en aandacht van de club gaat uit naar de breedte en de lange termijn. Elke speler heeft individuele aandacht nodig en kinderen kunnen zich verbazingwekkend ontwikkelen. Bij ons wordt daarom niemand afgeschreven. Elk lid is van waarde, nu en in de toekomst en verdient het om een passend aanbod te krijgen. Zowel in de eigen leeftijd als op het eigen niveau, welk niveau dat ook is. We blijven de gehele jeugdopleiding daarbij ook verbinding zoeken tussen verschillende teams en kinderen. Vanuit ontwikkelingskansen en sociaal perspectief.”
Zie je deze ontwikkelingen alleen terug bij de jongensteams of ook bij de meisjes?
René Gerlach: “Het meisjesvoetbal heeft een enorme vlucht genomen. We hebben bij DCV momenteel in elke leeftijdscategorie een meidenteam. Schitterend vinden we dat! Van de jongste MO8 tot aan de Dames 1 en 2. Ook hier kan dus passend aanbod gevonden worden voor elke speelster. Bij DCV heb je als meisje daardoor altijd een keuze. Wil je met jongens voetballen dan kan dat. Liever een meidenteam? Hebben we ook. Ook hier zie je gelijke kansen en keuzevrijheid terug.”
Hoever gaat de ambitie van DCV? Moet iedere jeugdspeler op hoog niveau kunnen voetballen?
Ronald Klinkenberg: “Samen met de coördinatoren en trainers van de verschillende leeftijden proberen we de jeugdspelers altijd een passend aanbod te bieden. Op een uitdagend niveau, maar met veel succesmomenten. Alles is namelijk leuker als het lukt. Niveau is daarin niet leidend, ontwikkelmogelijkheden wel. Voetballen met plezier op je eigen niveau tegen een gelijkwaardige tegenstander is het leukste wat er is.”
Wat maakt de opleiding bij DCV dan zo bijzonder waardoor het steeds meer aantrekkingskracht heeft?
Luke Verkerk: “Het begint al bij de DCV Champions League mini’s. Deze award winnende afdeling mocht in 2018 de Pikobello Motivatie Award in ontvangst nemen. Niet voor niets. Want voetballen bij de mini’s van DCV is een feestje. Techniektrainingen, partijvormen. Maar dan staat is er ineens een ijscoman op het veld. Gaan ze indoor spelen bij Bungelland. Worden er spelletjes uitgezet of kunnen ze inschrijven voor een echt voetbalkamp. Deze club doet zoveel meer dan alleen recht toe recht aan voetballen. Het is een belevenis bij de mini’s van DCV.”
Ronald Klinkenberg: “We zijn een vereniging, daarom willen we mensen bij elkaar brengen en als vrijwilligers halen we enorm veel plezier uit het samen leuke activiteiten organiseren. Zo willen we graag onze vrije tijd invullen. We hangen namelijk zelf de slingers op.”
Yoek Kouwenhoven: “Dit trekken we zoveel mogelijk door in de rest van de jeugdopleiding. Naast de vele helpende handen bij de jeugd zijn ook de groeiende aantallen een aantrekkingskracht op zich. Elk lid heeft een netwerk met vriendjes en vriendinnetjes. Meer leden trekken weer meer leden aan. We hebben momenteel alweer bijna duizend DCV ambassadeurs rondlopen en we nodigen dan ook iedereen uit, die het leuk vindt om te voetballen of een stap wil maken in zijn of haar ontwikkeling, om DCV te komen ontdekken en een keer met ons mee te trainen of lid te worden.
Terwijl we afscheid nemen en ik de heren bedank voor hun tijd, loop ik richting mijn fiets. Deze staat in een ruime, functionele maar verouderde fietsenstalling, bij een tribune in vergelijkbare staat. “Hopelijk gaat deze ook aangepakt worden bij de complexvernieuwing”, denk ik. Alhoewel het ook wel zijn charme heeft. Ik krijg nog wat toegestopt. Een aankondiging: Vriendinnetjes training bij DCV, een open dag voor de mini’s en een flyer van een feestweek rondom Koningsdag. “Kom je snel nog eens terug?”, geeft Ronald me mee. “We hebben het namelijk nog niet eens kunnen hebben over de damestak, 7 tegen 7 voetbal, seniorenvoetbal, het eerste elftal en het Ledeninitiatief. Of over het scheidsrechterskorps, de werkploeg, sponsors en onze vrijwilligers.”
“Ja, ok. Dat beloof ik.” Ik wil wel meer weten over wat deze club in opbouw drijft en waar de aanstekelijke energie bij DCV en deze mensen vandaan komt. Naar mijn idee is dat namelijk dé sleutel tot het huidige succes. Met het gevolg dat alles wat ze beetpakken leidt tot DCV als regionaal begrip.
Klik de link voor een recent artikel over DCV
