Gerrit is een verdediger van Peursum die zowel op de links- als rechtsbackpositie uit de voeten kan. Hij speelt al zijn gehele carrière bij de club, waar hij het tot op heden nog steeds naar zijn zin heeft en hoopt nog meer mooie herinneringen te maken.

Vanaf zijn negende speelt Oskam al bij ‘zijn club’ Peursum. Begonnen in de JO9 liep hij alle jeugdelftallen door tot aan het eerste elftal. Gerrit was achttien toen hij zijn debuut mocht maken bij de selectie. “Ik heb nooit voor een andere club gespeeld, heerlijk dichtbij op de fiets of lopend naar de plaatselijke vereniging”, aldus hijzelf. Een loyale clubman dus. Buiten het voetbal is Gerrit werkachtig als sport- en beweegcoach bij GIGA Molenlanden. “Dat houdt in dat ik verschillende basisscholen in de gemeente afga en de kinderen aan het sporten en bewegen breng. Hierbij moet je denken aan gymlessen, kleine spelletjes en grotere evenementen. Momenteel ben ik erg druk met de Koningsspelen voor alle scholen”, zegt de linksback. Daarnaast heeft hij samen met zijn vriendin Christel een dochter en wordt er eind deze maand de tweede kleine verwacht.

Debuut
Gerrit is zachtjesaan binnen de selectie gerold als tweedejaars JO19-speler. “Toen mocht ik af-en-toe na onze eigen wedstrijd op de bank zitten bij het eerste of tweede en zo mijn minuutjes meepikken. De trainer toen, Pepijn van Opijnen, heeft mij laten debuteren”, zegt de inmiddels ervaren speler. Vanaf toen is het balletje gaan rollen. “Na de winterstop ben ik ook met het eerste mee gaan trainen om zo alvast te wennen aan het seniorenvoetbal. Zo ben ik er langzaam ingerold. In de hoogste jeugdelftallen speelde ik steevast als centrale verdediger en bij de senioren meer als back. Momenteel speel ik links of rechtsback.” Door zijn werk moest Gerrit verhuizen naar Eindhoven, waardoor combineren met voetbal een lastige opgave werd. “Hierdoor deed ik af-en-toe op zaterdag met het tweede elftal mee. In het seizoen 2018-2019 zijn we kampioen geworden met die ploeg”, zegt de verdediger. Zijn terugkomst naar het eerste elftal was dan ook eentje met een bijzonder verhaal. “Ik was een weekendje weg met mijn vriendin, toen werd ik om 23:00 uur gebeld door de trainer, of ik met het eerste wilde meedoen, omdat er te weinig spelers waren. Toen ben ik teruggegaan voor de wedstrijd en sindsdien weer aangesloten bij het eerste elftal.” Dit tekent het voetbalhart wat Oskam met zich draagt.

Promotiedromen
De meeste voetballers behalen hun top rond hun achtentwintigste levensjaar. Gerrit hoopt dan ook in deze fase van zijn carrière nog zo lang mogelijk in het eerste elftal te spelen. “Dit moet zowel fysiek áls privé goed te combineren zijn. We willen als elftal en club zo snel mogelijk naar de derde klasse en daar een aantal seizoenen stabiel meedraaien”, aldus de back. Of dat dit seizoen gaat lukken, moeten ze nog bezien. “Dit seizoen draaien we een moeizaam jaar. Mede doordat er drie sterke ploegen zijn bijgekomen in vergelijking met vorig seizoen, namelijk IFC, ZBC’97 & GSC/ODS, welke respectievelijk eerste, tweede en derde staan. Zeker na de winterstop is het erg wisselvalig met goede en minder goede tot slechte wedstrijden. Dit mede door veel blessures die er binnen de selectie zijn”, aldus Gerrit.

Platte kar
Niet veel spelers kunnen in hun carrière vertellen dat zij kampioen zijn geworden. Voor de verdediger is dit echter niet aan de orde. “Het mooiste moment is gek genoeg niet bij het eerste elftal gebeurd, maar dat was met stipt het kampioensjaar 2018-2019 met het tweede elftal. Dit hele seizoen verloren we maar één wedstrijd. We werden met de platte kar door het dorp gereden en er was groot feest in de kantine. Dit zijn momenten die je niet vaak meemaakt dus dit zal mij ook altijd bijblijven. Een aantal jongens van dat elftal spelen nu in het eerste dus zo nu en dan wordt er nog wel eens aan teruggedacht en over gepraat”, zegt Oskam. Zijn loopbaan kent weinig tot geen dieptepunten. “Ik heb nooit een zware blessure gehad. Wanneer ik geblesseerd was, was ik gelukkig altijd na drie weken weer inzetbaar.”

In dienst spelen
Het voorbeeld van de linksback zijn vooral de spelers die in dienst van het elftal spelen. “Zeker als verdediger zijnde is dat je eerste en voornaamste taak. Bal afpakken en inleveren bij de juiste kleur. Als verdediger hoef je de wedstrijd in aanvallend opzicht niet te beslissen”, aldus de vleugelverdediger. “Moet ik dan toch een voetballer noemen, ga ik voor Joao Cancelo van Manchester City. Hij kan ook zowel links- als rechtsback uit de voeten. Dan kijk ik naar hoe hij situaties aanpakt als hij op zijn verkeerde been uitkomt”, zegt Gerrit.

Fanatiekeling
Binnen de club prijst Oskam de inzet van álle vrijwilligers. “De onderhoudsploeg, bar en keukenpersoneel, bestuur, jeugdtrainers, iedereen die een bijdrage heeft aan het draaiende houden van deze vereniging. Ik ben ook van mening dat iedereen die iets terug kan doen voor de vereniging, dat moet doen. Al is het een jeugdwedstrijd fluiten of achter de bar of in de keuken staan, met zoiets kleins help je de vereniging al.” Dit kan worden doorgetrokken naar wat voetbal zo belangrijk maakt voor de back. “Het samen zijn met je teammaten en het voor en met elkaar willen strijden op het veld. Elke wedstrijd je zelf en het team doelen stellen en die bereiken en zo het maximale uit jezelf en elkaar halen. Dit kan uiteraard op korte termijn, maar ook de lange termijn. Dit is ook waarom ik in de selectie speel en niet in een lager elftal, hier zal ik nog te fanatiek voor zijn”, sluit Gerrit af.

Klik op Peursum voor het laatste artikel van de club.

Op zaterdag 16 april stond voor Papendrecht VR1 op het hoofdveld van het Slobbengors de wedstrijd tegen subtopper SSC’55 VR1 op het programma. Al in de vierde minuut openden de rood-zwarten de score. Linksback Samantha passte op Chantal V. die de bal breed gaf op Petra en 1-0. Daarna kreeg Papendrecht het moeilijk. In de duels was SSC’55 de thuisploeg veelal te snel af was. Door de felheid van de tegenstander die de druk hoog probeerde te houden, hadden de Papendrechtse dames het lastig. Alle zeilen dienden bijgezet te worden om de gelijkmaker te voorkomen. Net voor rust was er nog een schietkans voor Chantal V. maar de SSC-doelvrouwe kon met haar vingertoppen voorkomen dat de bal het doel trof.

In de rust werd aangegeven dat de inzet, het tempo en de passingen beter moesten en dat het feller diende te worden. Nadat voor rust de geblesseerd geraakte Marleen vervangen was door Danielle, werd de tweede helft begonnen met Zafira op de plaats van Quirine. Kennelijk was de boodschap aangekomen daar het team beter ging spelen. Nadat Jolanda de lat had geraakt, was het in de 57^e minuut wel raak. Dankzij een strakke diagonale pass van Chantal V. kon Petra alleen op de keeper af die zij passeerde en 2-0. Papendrecht VR1 kwam beter en beter in het spel en kreeg veel meer kansen dan in de eerste helft. Halverwege de tweede helft kon Chantal V. de 3-0 scoren na een prima aangespeelde bal van Petra. Kort daarop nam Petra een directe vrije trap op een meter of 25 van het SSC-doel. Met een prachtige, hoge bal gaf ze de SSC-goalie het nakijken: 4-0. Een kleine 20 minuten voor tijd maakte Petra ook de 5-0, weer na een prachtige pass van Chantal V. Daarna probeerden de gasten het nog wel maar de eretreffer bleef uit. In de slotfase werd Danielle nog gewisseld voor Gabrielle. Volgende week is de return in Sprang-Capelle.

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.