Home Blog Pagina 569

Opnieuw vier doelpunten voor VV Papendrecht

Vandaag kijken we terug op de wedstrijd tussen VV Papendrecht en GJS. Het nog ongeslagen Papendrecht mocht om half drie aantreden tegen GJS dat nog op zoek is naar hun eerste overwinning.

Ook in de tweede competitiewedstrijd wist Papendrecht vier keer te scoren. Dit keer moest GJS eraan geloven. Zo sprankelend als de week ervoor ging het echter niet. Vooral in de eerste helft had Papendrecht de nodige moeite met de stugge tegenstander. Dat was echter vooral te wijten aan de onzorgvuldigheid en onnauwkeurigheid van de thuisploeg zelf. Toch kwamen er enkele kansjes. De beste was voor Daniel van Gorp die, bijna op de doellijn, een scherpe voorzet van Jarden van Ek net niet kon beroeren. De van VOC overgekomen Van Gorp verving zeer verdienstelijk de in de warming-up afgehaakte Lorenzo van Wijk. Even later was hij wel succesvol toen hij alleen op het GJS-doel kon afgaan en beheerst scoorde. Ondanks dat de assistent-scheidsrechter van GJS hier buitenspel in zag, wuifde de goed opgestelde scheidsrechter Richard van de Rest alle protesten weg.

In de tweede helft pakte Papendrecht het anders aan. GJS werd op eigen helft teruggedrongen en de twee GJS-aanvallers kwamen geïsoleerd te staan. Dit leverde al snel een goede kans op voor Jay Luciano die een strakke voorzet van Van Ek van zijn voet liet springen. Nadat de uitstekende (43-jarige!) GJS-doelverdediger Raymon den Haan op deskundige wijze schoten van Norichio Nieveld en Luciano wist te verwerken en ook nog eens de doorgebroken Van Gorp wist te stuiten, kwam toch de 2-0 op het bord. Een vloeiende combinatie tussen de oprukkende Michael van Rooijen en Luciano werd door eerstgenoemde ingetikt.

Vijf minuten later werd het zelfs 3-0 toen Van Ek de bal van buiten het strafschopgebied in de bovenhoek krulde. GJS kon toch nog wat terug doen, toen de gasten een kwartier voor tijd vlak voor de rand van het zestienmetergebied kregen een vrije trap. Rob van den Boom wist deze te verzilveren. Papendrecht was echter niet van plan de tegenpartij weer in de wedstrijd te laten komen. Nadat enkele minuten voor tijd invaller Izzy Stellingwerf zijn schot van twintig meter op de lat uiteen zag spatten, was het in de laatste seconde de doorgebroken Luciano die de eindstand op 4-1 bepaalde. De goed leidende scheidsrechter Van de Rest liet zelfs niet meer aftrappen.

Volgende week gaat Papendrecht naar het nog puntloze Woudrichem. Een voetbalwijsheid zegt dat dit de moeilijkste tegenstanders zijn. Woudrichem is nog puntloos dus zullen ze erbovenop klappen tegen VV Papendrecht.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Victoria’04 verliest de Vlaardingse derby tegen DVO’32

De Vlaardingse derby tussen DVO’32 en Victoria’04 is geëindigd in een zege voor de Marathonbewoners. Beide teams wonnen vorige week tijdens de eerst competitie- ronde, dus hoewel prematuur, toch al zoiets als een topper. De thuisploeg bleek vandaag aan de Marathonweg uiteindelijk de sterkste. Na een 1 0 ruststand liep de thuisploeg in de tweede helft uit naar een 3-0 zege.

DVO’32 kwam sterk uit de startblokken. Victoria’04 werd in de openingsfase bijna
onder de voet gelopen. De achterhoede van de ploeg uit de Broekpolder moest vol
aan de bak om onheil te voorkomen en hield met enig fortuin (bal op de paal) de
nul vast. Naar mate de wedstrijd vorderde kwam Victoria’04 beter aan aanvallen toe.
Het spel golfde over en weer, doch DVO’32 oogde fanatieker aan de bal en blufte de
Victorianen keer op keer af. Kort voor de rust scoorde DVO’32 na een vlot lopende
aanval: 1-0.

In de tweede helft trachtte Victoria’04 de hatelijke nul weg te spelen. Het kwam vaker
in het doelgebied van DVO’32, maar verzuimde de weinige kansjes te verzilveren.
Na ruim een uur spelen kwam de thuisclub op 2-0 en een kwartier voor tijd werd de
Vlaardingse derby beslist door de 3-0 aan te tekenen. Victoria’04 werkte keihard voor
een beter resultaat, maar het bleek niet genoeg om DVO’32 van de overwinning af te
houden.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven (65: Roy Meerten),
Michael Blok (46: Lars de Visser), Bob Planken, Osman Ünnu, Jur de Visser, Jordi
de Kimpe, Colin Pleijsier, Rilgilio Ramsubagh, Kars Martin (60: Chris Bruurmijn),
Nailey Girigorie.

Klik op Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Hans Bos wil via SteDoCo zijn voetbalvisie verbreden

Hans Bos komt uit een Unitas-familie en is dus een echte ‘roodbroek’. Zijn vader is  voorzitter bij de Gorcumse club, waar zijn broers voetballen. Bos werd op 27-jarige leeftijd trainer van de zaterdagtak van Unitas en was tot vorig seizoen hoofd jeugdopleiding. Onlangs trad hij toe tot de technische staf van derdedivisionist SteDoCo.

HOORNAAR
Bos wil zijn blikveld in de voetballerij verbreden. De 34-jarige docent lichamelijke opvoeding en begeleider  passend onderwijs werd toegelaten op de cursus UEFA A, de hoogste opleiding binnen het amateurvoetbal van de KNVB. ,,In december 2021 ontstond opeens de situatie dat ik als assistent-trainer voor twee seizoenen aan de slag kon bij SteDoCo. Na gesprekken met technisch directeur Cees Lagendijk en hoofdtrainer Rick Adjei werd het verhaal compleet.”

”De werkwijze van Rick, hij zit op het niveau waar ik naartoe wil  Adjei ken ik nog vanuit zijn succesvolle Unitas-periode. Op zaken waar hij invloed op heeft perst hij alles eruit. Overal zit een gedachte achter. De beleving is zoveel anders dan op derde- of vierde-klasseniveau. Vergeet niet dat er in deze spelersgroep heel veel betaald voetbalervaring zit. Zo is de match compleet, want SteDoCo speelt in de subtop van het amateurniveau, heeft een torenhoge ambitie en het is ook nog eens lekker dicht bij huis.” Bos pakt soms de fiets om van Gorinchem naar het sportpark van SteDoCo te gaan.

Ultieme opstap
Het werk van assistent-trainer bij SteDoCo lijkt een duobaan. Rick Adjei nam zijn assistent André Hoekstra mee van Kozakken Boys. Bos: ,,Ook al zo’n heerlijke man om mee te werken. Hij is oud-international en speelde met Feyenoord Europese top. Super voor mij dat ik van al zijn ervaring kan leren. Hij geeft gevraagd en ongevraagd advies. André is in het bezit van het diploma Coach Betaald Voetbal. Daar wil Rick ook naartoe.”

Voor Hans Bos is dit de ultieme opstap om als trainer door te groeien. Nadat hij werd toegelaten op de cursus UEFA A, koppelde hij meteen zijn stage in de richting van het examen aan SteDoCo. ,,Een unieke situatie, want ik ben niet zoals al mijn collega-cursisten eindverantwoordelijk voor een team. Dat geeft rust. Ik heb ook een gezin en een fulltimebaan. In mei 2023 hoop ik mijn diploma binnen te hebben.” Bos heeft in de Gorinchemse gemeenschap nog een interessante taak. Hij is voorzitter van het oudste muziekgezelschap, De Bazuin, opgericht in 1889. Hans Bos is zelf een verdienstelijk trompettist.

Door zijn Unitas-achtergrond is Bos een geboren verenigingsman. ,,Daarom wil ik SteDoCo helpen waar ik kan. Ik ben ook docent bij de KNVB. Daar werken wij met de opleidingsapp Rinus. Die helpt beginnende trainers aan de slag te gaan. Wij kunnen met onze expertise de jeugdopleiding naar een hoger niveau brengen. Als ik eraan kan bijdragen om trainers naar een hoger level te krijgen, doe ik dat graag. De club zou graag zien dat het eerst en tweede elftal meer naar elkaar toegroeien.” Hans Bos hoopt en verwacht ook een beetje dat dit technische hart, bestaande uit Adjei, Hoekstra en Bos, aan de Groeneweg een tweede-divisieclub neer kan zetten.

Klik op SteDoCo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SteDoCo voor meer informatie over de club.

In gesprek met Nur Al Jawahiri van Excelsior Vrouwen 1

Vandaag gaan we in gesprek met Nur Al Jawahiri. Het 19-jarige talent van Excelsior speelt op de flank of aanvallend op het middenveld. Nur is geboren in Zoetermeer en heeft altijd in Pijnacker gewoond. Ze doet een studie Geneeskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. En vandaag hebben we het over haar voetbalcarrière tot nu toe.

Al Jawahiri is op haar zesde begonnen met voetballer bij DSVP in Pijnacker. ‘’Hier voetbalde ik tot mijn vijftiende met het eerste meidenteam vooral tegen de jongens. In ons laatste jaar in de MO17 hoofdklasse werden we ongeslagen kampioen. Maar wonnen we ook de beker en wonnen we met het talententeam de ‘Europa League’ O14. In dit seizoen werd ik gescout door Excelsior voor de MO17. Aan het einde van dat seizoen trainde ik voor het eerst mee met de vrouwen van Excelsior-Barendrecht in de Eredivisie.
Het idee was toen om ook voor het eerst met de selectie mee te gaan naar een Eredivisie wedstrijd tegen PEC Zwolle. Helaas ging dit niet door vanwege mijn leeftijd. Je moest hiervoor namelijk minimaal zestien zijn. Het seizoen daarop (‘19/’20) speelde ik echter bij de beloften van Excelsior-Barendrecht. Met dit team speelde we toen Vrouwen Hoofdklasse. Ook deed ik wel eens mee met het eerste van EBV en sloot ik hier meer bij aan na de winterstop.
Vervolgens heb ik op 16-jarige leeftijd op 16 februari 2020 mijn (basis)debuut mogen maken in de Eredivisie uit tegen Sc Heerenveen. Het jaar daarop speelde ik ongeveer een maand bij de beloften voordat corona kwam en ik weer aansloot bij Excelsior Rotterdam Vrouwen voor de rest van het seizoen. In 2021 begon ik aan mijn eerste seizoen dat ik ‘officieel’ vanaf het begin bij het eerste zat. Dit seizoen speel ik ook weer voor Excelsior Rotterdam Vrouwen in de Eredivisie. Ik begin nu alweer aan mijn vijfde seizoen bij Excelsior Rotterdam’’, aldus Nur.

 

Ook vroegen we de middenveldster wat tot nu toe haar hoogte- en dieptepunten zijn in haar carrière. ‘’De dieptepunten heb ik gelukkig nog niet echt meegemaakt. Ik heb wel vorig jaar even moeite gehad met het combineren van topsport en mijn studie. Aangezien Geneeskunde een topsport op zich is. Gelukkig heb ik mijn eerste jaar goed afgesloten en daar ben ik ook best wel een beetje trots op. Een hoogtepunt was gek genoeg nog net voordat ik echt professioneel ben gaan voetballen.
Ik heb bij Excelsior ook een hoogtepunt gehad, maar ik moet toch denken aan mijn laatste jaar bij mijn amateurvereniging. Ik speelde met één grote vriendinnen groep waar we al jaren mee samen voetbalde. Buiten het feit dat het gezellig was, zette we ook een hoog niveau neer. We hebben dat seizoen bijna alles gewonnen wat er te winnen viel. Het gevoel, de sfeer wanneer je die succes behaald is geweldig.’’

Verder hebben we het met Nur gehad over haar ambities en persoonlijke doelen. ‘’Persoonlijk heb ik zeker doelen. Voor mij blijft het belangrijkste dat ik later terug kan kijken op een voetbalcarrière waar ik zoveel mogelijk uit heb gehaald. En dat ik aan het einde van de rit mezelf goed in de spiegel aan kan kijken wetende dat ik altijd alles heb gegeven. Ik wil dan ook met deze mentaliteit serieuze stappen maken. Dit begint bij mezelf laten zien bij Excelsior op het hoogste niveau in Nederland.
Ik stel iedere dag en week persoonlijke doelen op om de eerstvolgende stap te kunnen maken. In mijn geval is dat een vaste basisplek veroveren. Verder zou ik nog stappen binnen de Eredivisie willen maken om hogerop te komen. Ook is er contact geweest met het nationale Irakese vrouwenelftal. Helaas is het toen niet gelukt om een team op te starten. Wanneer dit wel kan, lijkt het me heel mooi om internationaal te mogen spelen’’, vertelt Al Jawahiri.

Tot slot vertelde de 19-jarige middenveldster waarom voetbal zo belangrijk is voor haar. ‘’Voetbal is door de jaren heen steeds belangrijker voor mij geworden. Ik ben er iedere dag mee bezig en kan het niet meer wegdenken uit mijn leven. Ik kan het nog zo druk hebben, maar zodra je op het veld staat hoef je even aan niets anders te denken en er is niets lekkerder dan dat. Daarna leer je in de topsporten in teamverband zoveel, niet alleen over jezelf maar ook over elkaar.’’ Nur wilde ook nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ed van Haften, hij concentreert zich voornamelijk op de persoonlijke begeleiding van speelsters en het mentale aspect binnen de topsport. Dit vind ik ook erg belangrijk voor de ontwikkeling van ons team.  Hij is een echte aanwinst binnen de groep’’, sluit Al Jawahiri af.

Wij wensen Nur Al Jawahiri heel veel succes dit seizoen!

Klik op Excelsior Rotterdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Rotterdam voor meer informatie over de club.

Koen Maes (19) is trainer en speler bij Groote Lindt

Koen Maes is 19 jaar en derdejaars student Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit. Daarnaast is Koen Maes speler bij de hoofdmacht van Groote Lindt en trainer van de O15. 

Carrière
Maes is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen, gelijk na het halen van zijn zwemdiploma B. “Ik ben toen begonnen met voetballen in de F’jes van VVGZ. Hier heb ik met heel veel plezier gespeeld tot mijn veertiende. Bij VVGZ speelde ik in de hoofdklasse en had ik ook meegedaan aan een internationaal toernooi. Super gaaf!”

Op veertienjarige leeftijd maakte Maes de overstap naar Groote Lindt. “Hier kwam ik terecht in de O17. Na twee seizoenen was ik doorgestroomd naar de O19 als centrale verdediger. Op mijn zestiende was ik uitgenodigd om mee te spelen met de O23 tegen Pelikaan.” 

Daarna ging het heel snel voor de verdediger. “Ik mocht aansluiten bij de selectietrainingen en de voorbereiding meemaken met de hoofdmacht. Mijn debuut was tegen IJsselmonde. Vanaf dat moment heb ik na diverse invalbeurten al snel mijn basisdebuut gemaakt. Tegenwoordig ben ik de vaste linksback.”

Hoogte- en dieptepunten
De verdediger had op zeer jonge leeftijd al zijn debuut mogen maken bij het eerste elftal van Groote Lindt. “Dat is zeker ook één van mijn hoogtepunten! Ik mocht op zeventienjarige leeftijd mijn debuut maken en op achttienjarige leeftijd speelde ik al in de basis. Daarnaast vond ik de sfeer en beleving in de bekerwedstrijd tegen Pelikaan geweldig om mee te maken. Over het resultaat heb ik het liever niet. Er zijn wel gelukkig geen momenten geweest die ik als dieptepunten beschouw.” 

Bekerwedstrijd Groote Lindt – Pelikaan

Groote Lindt
Maes had op jonge leeftijd besloten om van VVGZ naar Groote Lindt te gaan. “Ik heb gekozen om voor Groote Lindt te spelen omdat ik hier een aantal jongens kende. Ondertussen heb ik gemerkt hoe gezellig het op de Lindt is. Met jongens als Yvar Nelson, Wesley de Hoog, Max Spruit, Max Klop en Thom Hoogakker blijven we na afloop ook graag hangen voor de derde helft.” 

De speler van Groote Lindt wilt heel graag samen met de ploeg kampioen worden.“Daarnaast wil ik me verder ontwikkelen als verdediger. Het seizoen is pas net begonnen en we hebben wat nieuwe spelers erbij. Na een goede voorbereiding hebben we de eerste competitiewedstrijd met 5-1 gewonnen van Oud-Beijerland. Ook zijn we door in de beker waar we Papendrecht treffen. Ik verwacht dat we met de huidige selectie mee kunnen spelen voor de periodetitels dit seizoen. Daarbij willen wij in het linkerrijtje eindigen.”

Wij wensen Koen Maes veel succes dit seizoen!

Klik op Groote Lindt voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Groote Lindt voor meer informatie over de club.

Maak kennis met SVV Scheveningen 2

Dit is SVV Scheveningen 2. Een team dat uit voornamelijk jonge spelers bestaat en al jaren uitkomt in de Reserve Hoofdklasse A. De ploeg is een combinatie van veel namen die al jaren aan de club verbonden zijn en aanstormende talenten uit de regio.

Uniek team
Volgens de spelers is het team uniek door Sportpark Houtrust. “Niemand vind het fijn om hier te komen. Eén ding is zeker: hier ga je geen leuke middag hebben als uitspelende ploeg. Net als het eerste elftal, draaien we al jaren mee in de top van het amateurvoetbal en weten we ons vrijwel altijd te handhaven. Ook komen hier vele bekende (Haagse) namen vandaan, of hebben hier jaren gevoetbald. Denk aan: Karim Rekik, Henk Dijkhuizen, Sjaak Polak, Leroy Resodihardjo, Rick Hoogendorp, John Nieuwenburg, Levi Schwiebbe en nu dit seizoen Lex Immers (en waarschijnlijk mis ik er nog twintig). De Scheveningse mentaliteit is er één die je niet graag tegenkomt binnen de lijnen. Met het mes tussen de tanden wordt er alles geven voor de overwinning, tot de laatste seconde.”

Loop je de bloedpoep!
SVV Scheveningen 2 speelt met het motto ‘loop je de bloedpoep!’ en bestaat uit twintig spelers. “Seizoenen gaan al jaar in, jaar uit gepaard met passie, een gezonde dosis humor en een uitstekende derde helft. Waar we op het veld nog niet vaak onszelf tot kampioen hebben mogen kronen, lopen er een paar namen rond die dit buiten het veld meer dan goed maken. Er zouden er zo, en ik noem geen namen (Mitchel Buijs), bij Ex On The Beach mee kunnen doen…”

Hoogte- en dieptepunten
Het team speelt al jaren in de Reserve Hoofdklasse A en heeft ook al vele hoogte- en dieptepunten beleefd. Zo hadden ze het periodekampioenschap vorig jaar behaald. “Hierdoor kunnen we nu meedoen in de KNVB Beker bij de eerste elftallen en hebben we ons door de groepsfase heen weten te knokken. 22 oktober is Graaf Willem II VAC 1 aan de beurt.”

Een dieptepunt bij de mannen is dat Jaap Plugge (materiaalman) vorig jaar de ploeg heeft verlaten. “Hij heeft een transfer gemaakt naar de hoofdmacht. Hier zijn wij erg rouwig om, maar gelukkig hebben we een nieuwe topper weten te vinden die het stiekem beter doet dan Jaap: Piet Toet. Wereld vent!”

Vooruitblik op het seizoen
Dit seizoen wilt SVV Scheveningen 2 kampioen worden in de Reserve Hoofdklasse A en zo ver mogelijk komen in de KNVB Beker. Naast het kampioenschap heeft de ploeg nog een ander doel. “Wij willen graag jonge, gretige talenten klaarstomen om deel uit te maken van het eerste elftal. Jaarlijks debuteren een x aantal jongens die normaal uitkomen in het tweede, regelmatig in het eerste.”

In het zonnetje
Het team wilt graag nog iemand in het zonnetje zetten. “Dat is Leo Pump! Al jaren een manusje van alles op de club. Lijnen trekken, lege glazen ophalen, steward, maar ook aanvoerder van de derde helft. Niks is hem te gek. Leo bedankt!”

Klik op SVV Scheveningen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVV Scheveningen voor meer informatie over de club.

Beerse Boys 9 behouden hun leider Paul den Otter

Vandaag gaan we in gesprek met Sem Pasmans van Beerse Boys 9. Sem is aanvoerder van het team en heeft die rol eigenlijk opgeëist door in de JO19-2 een aanvoerdersband te bestellen. Vandaag vertelt hij meer over zijn elftal.

We wilde weten hoe dit elftal is ontstaan. Hierop vertelde Sem dat dit elftal eigenlijk al sinds de JO15-2 samenspeelt. ‘’Dit team bestaat dus al enkele jaren. Af en toe zijn er wat mensen bijgekomen en weer vertrokken. De meesten zijn trouw gebleven aan het team. Samen maken we nu de stap naar het negende. Dit team bestaat uit spelers die eigenlijk veel te goed zijn voor ons, maar die vinden het niks om zo serieus in een hoger team te spelen. Dit jaar hebben we onze oude, vertrouwde leider Paul den Otter en onze nieuwe coach Dimitri van den Biggelaar weer terug. Paultje vind alles leuk en geweldig! Al schiet je tien meter voor de goal langs zegt hij nog: ‘’hij was niet goed, maar wel verrekte hard!’’. Paul vormt een goud duo met Dimitri, die eigenlijk een Paul 2.0 is dus dat komt helemaal goed dit seizoen.’’

Met hun leiders heeft het elftal de doelstelling gesteld dat ze ooit kampioen willen worden. ‘’Dit jaar zal dat lastig gaan worden, maar als we wat meer gewend zijn aan het senioren voetbal moet dat wel goed komen. Twee weken geleden hebben we namelijk met 17-1 verloren van Oirschot Vooruit. Aan de trainingen zal het in ieder geval niet liggen. We trainen elke woensdagavond met alle lagere teams van Beerse Boys samen en dit gaat er fanatiek aan toe. We beginnen vaak met wat oefeningen en daarna is het de rest van de training lekker partijen in teams van zes.’’

Vervolgens wilde we wat meer weten over unieke spelers binnen het elftal. ‘’ We zijn allemaal lolbroeken, maar er steekt er één met kop en schouders bovenuit. Dat is Jurre van den Biggelaar, het neefje van de coach. Verder ben ik iemand die ’s morgens veel moeite heeft om mijn bed uit te komen. Zo stonden er twee weken geleden vijf teamgenoten naast mijn bed om mij te wekken. Ze hadden mijn tas en alles al ingepakt dus ik kon gelijk in de auto stappen. Ik ben hier niet trots op maar het is wel ideaal, toch? We hebben ook onze DJ Wes Neggers hij neemt altijd de muziek over als we aan de warming-up beginnen.
Kiske Kemps is iemand die wel eens komt opdagen om te kijken in plaats van te spelen. Dit heeft ook voordelen want na de wedstrijd staat hij altijd meteen klaar met een blaadje bier. Tot slot hebben wij ook nog twee houthakkers centraal in de verdediging staan. Dit zijn Hein Buijlinckx  en Mitch van der Heijden als er een speler is doorgebroken schromen zij niet om een pootje te haken.’’

Dit elftal onderneemt ook allerlei leuke activiteiten. ‘’De leukste activiteit die we nu al drie jaar organiseren is het teamweekend, dit is altijd een feest. In het eerste jaar zijn we naar België geweest. Het jaar daarna was helaas corona, toen hebben we met tentjes en een caravan bij iemand in de wei gelegen. Het derde jaar zijn we weer naar België gegaan. Tijdens ons teamweekend is de vrijdagavond voor de spelers, waar we gaan feesten. De zaterdag nodigen we onze trainers en leiders uit voor een barbecue en een pub quiz. Tot slot hebben we elk jaar een kerst-/nieuwjaarsborrel, dit is ook altijd heel gezellig.’’

Tenslotte hebben we het over een aantal hoogte- en dieptepunten. ‘’Ons dieptepunt is denk ik dat we nu weer naar het negende zijn. Onze twee jeugdhelden zijn we toen verloren, dit waren Tom Bodde en Erwin van de Schoot. Dit zijn vier jaar onze trainers geweest. Ze zijn weliswaar niet meer onze trainer, maar we zien ze nog elke zondag in de kantine na de wedstrijden. Het hoogtepunt van ons team is dat we afgelopen team weekend te horen hebben gekregen dat Paul den Otter onze nieuwe coach blijft. Dit was zo mooi omdat hij eigenlijk zou stoppen vorig jaar. Gelukkig is hij er dus nog minimaal één seizoen bij!’’

Klik op Beerse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beerse Boys voor meer informatie over de club.

Van de Werken van OFB: ‘Je doet het voor de kinderen’

Meester op een basisschool en op de achtergrond veel werk verzetten voor OFB. En hoewel hij er zelf geen officiële titel aan wil geven, regelt Jan Willem van de Werken in Ooltgensplaat en omstreken stiekem een hele hoop. “Je doet het voor de kinderen.”

Dat het balletje raar kan rollen, weet ook de 48-jarige leerkracht maar al te goed. “Eigenlijk kom ik hier helemaal niet vandaan. Ik wilde weten of ik directeur op een school kon worden, maar dat was misschien een iets te grote stap.” Totdat. “Ze zochten in Ooltgensplaat een adjunct-directeur, toen zijn we hier komen wonen.” En nadat zijn dochter op voetbal ging, begon ook zijn liefde voor OFB. “Mijn vrouw heeft op hoog niveau gevoetbald en de kinderen houden heel erg van voetbal, dus we zijn wel een echte voetbalfamilie. Op die manier rol je er dan in.” Zijn vrouw begon met het trainen van ‘de Kabouters’ en ook Van de Werken zelf zit sinds een jaar of tien niet stil. “Je kunt vanaf de zijlijn wel roepen dat dingen anders kunnen, maar dan moet je er ook wat aan doen.”

Op de kaart
Daar lag ook meer zijn talent, zo lacht hij. “Ik heb een tijdje gevoetbald, dat was niet zo’n succes.” Bij OFB heeft Van de Werken zijn plekje helemaal gevonden. “Het is een gezellige dorpsvereniging, echt een afspiegeling van de bevolking hier. Een warme club.” En dat is niet voor niks. “We hebben elkaar nodig om stand te kunnen houden, helemaal met de vergrijzing in ons dorp. Op school zie je het ook, maar bij de voetbal natuurlijk net zo goed. Daardoor heb je gewoon minder jeugd.” Een beetje extra aandacht, kan dus geen kwaad. “Als meester zijn die lijntjes kort. Als er voor de sportdag een locatie geregeld moet worden, is dat binnen een halve minuut gedaan. Of flyers ophangen, noem maar op.” En hoewel Van de Werken zelf vindt dat hij niet zoveel doet, is het lijstje aan vrijwilligerswerk toch behoorlijk lang. “Vertrouwenspersoon, lid van de toernooicommissie, trainer, sparringpartner voor mensen uit het bestuur en fotograaf voor de sociale media.” Zijn motivatie is simpel. “Als je bijvoorbeeld ziet dat er geen toernooien meer georganiseerd worden, vind ik dat zonde. Dan ga ik het zelf doen.” Al heeft hij nog een reden om betrokken te blijven. “Ik probeer clubs als RKC Waalwijk en Sparta Rotterdam naar ons sportpark te krijgen voor clinics voor onze jeugd of die van andere clubs. Op die manier zetten we onszelf toch positief op de kaart.” Als meester van groep zeven en acht, niet zo gek. “Je bent elke dag met kinderen bezig. Eigenlijk help je ze op weg richting de puberteit en een eigen identiteit.”

Dingen regelen
De toernooien staan inmiddels alweer op de rol, dat doet Van de Werken goed. “Als de tegenstanders naar je toe komen, dat alles weer perfect geregeld was, dat geeft voldoening. Voor zo’n klein clubje, is dat een mooie waardering. Voor mij, maar ook alle vrijwilligers die op die dagen klaar staan om te helpen.” Ook zelf geniet hij er met volle teugen van. “Ik regel veel dingen, daar houd ik gewoon van. Bijvoorbeeld met RKC, waar de lijnen naar de club heel kort zijn. Dan krijg je het nummer van een trainer of een speler, zodat we weer dingen af kunnen spreken samen.” Ook online zet hij zich in voor de club. “Naast Facebook en Twitter, hebben we sinds drie jaar een Instagram-account, dat loopt hartstikke goed. In het weekend komen we regelmatig op 700 views.” En dat allemaal, op de achtergrond. “Mensen vragen weleens: Zit ‘JW’ nou in het bestuur? Officieel niet, maar ik doe stiekem best veel.” Ook op de zaterdagmorgen is hij bij OFB te vinden. “Tot een uur of twaalf, dan zit ‘mijn taak’ er weer op. Ik heb ook nog een gezin, haha!” Voorlopig, blijft hij daar gewoon lekker mee doorgaan. Op zijn eigen manier. “Ze hebben, toen er nog geen voorzitter was, vaak gevraagd of ik dat wilde worden, maar dat is een beetje té. Leerkracht én voorzitter, dat is te veel. Gewoon een beetje sparren met mensen, dat vind ik mooi.” En precies dat, is tekenend voor de gezellige dorpsvereniging. “Veel mensen hebben hart voor de club. Een secretaris die hamburgers staat te bakken, selectiespelers die training geven, of een bestuurslid dat gaat keepen. Dat is OFB!”

Klik op OFB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OFB voor meer informatie over de club.

Andu Blokland gaat de concurrentiestrijd aan bij VOC

Andu Blokland maakte afgelopen zomer de overstap van Spartaan’20 O21 naar de hoofdmacht van VOC. De keeper is bij VOC geen eerste keeper en kwam ook binnen bij de club met een blessure. Opgeven staat niet in het woordenboek van Blokland, zo gaat hij de concurrentiestrijd 100% aan. 

Carrière
Andu Blokland is 21 jaar en keept momenteel bij de hoofdmacht van VOC. Op zesjarige leeftijd begon de keeper met voetballen achter zijn huis op een grasveldje. “Daar begon ik eigenlijk alles na te doen wat ik de keepers op tv en FIFA zag doen. Ik heb nooit gedacht om een veldspeler te worden, ook al kan ik goed meevoetballen. Op een dag liep ik naar m’n moeder toe en zei ik dat ik graag bij Feyenoord wilde voetballen. Vervolgens werd ik aangemeld voor de talentendag en begon ik bij SC Feyenoord. Na SC Feyenoord maakte ik de stap naar Alexandria’66. Hier kwam ik terecht in de D1 (tweede divisie) en heb ik ook nog in de C1 gespeeld. Vervolgens de overstap naar BVV Barendrecht gemaakt. Dat is denk ik wel één van mijn beste keuzes geweest. Zo heb ik mij bij BVV Barendrecht ontwikkeld vanaf de O15 tot de O19 en had ik grote stappen gemaakt. Deze grote stappen hebben ervoor gezorgd dat ik de overstap kon maken naar Spartaan’20. Bij Spartaan’20 kwam ik terecht in de O21 en speelde ik tegen teams als VVV Venlo en Fortuna Sittard. In de twee jaar bij de club uit Zuid heb ik mezelf eigenlijk ontwikkeld tot de speler dat ik nu ben en hebben de tegenslagen mij sterker en beter gemaakt.”

Na Spartaan’20 had Blokland gekozen om te verkassen naar het eerste elftal van VOC, die momenteel actief zijn in de vierde divisie Zondag. “Op dit moment heb ik helaas nog geen basisplek kunnen veroveren. Zo kwam ik ook binnen met een blessure, maar ik ga de concurrentiestrijd 100% aan!”

Ontwikkeling
De keeper is voornamelijk trots op de stappen die hij heeft kunnen maken. “Afgelopen seizoen, bij Spartaan’20, heb ik mezelf ontwikkeld tot een keeper dat echt op en boven het niveau van de derde divisie O21 kan stijgen. Daar ligt ook de lat niet. Verder vind ik het een grote stap en prestatie dat ik de stap naar VOC heb kunnen maken. Voor het eerst spelen in een eerste elftal en dat dan ook op niveau.”

Hoogte- en dieptepunten
Blokland heeft ook zeker wat hoogte- en dieptepunten meegemaakt in zijn carrière. Zo heeft hij met de O15 van BVV Barendrecht de beker gewonnen. “Na een lang seizoen waren we door alle rondes gekomen en is het toch fijn de beker binnen te kunnen slepen. In de O17 met BVV Barendrecht waren we ook kampioen geworden in de vierde divisie. Nog een hoogtepunt was mijn seizoen met Spartaan’20 O21. Daar had ik flink wat wedstrijden en prestaties op mijn naam gezet en zat ik het beste in mijn spel.”

Het dieptepunt was in de fase toen Blokland de stap maakte van SC Feyenoord naar Alexandria’66. “Ik wilde toen eigenlijk bijna stoppen met keepen. Ik zag geen plezier meer in het spel en eigenlijk wilde ik niet meer doorgaan. M’n ouders hebben mij altijd gesteund en gelukkig overgehaald om door te blijven gaan. Mijn andere dieptepunt waarin ik heb gezeten is dat ik begin mei een enkelblessure had opgelopen. Daardoor heb ik tot midden augustus last van gehad en moest ik op krukken lopen. Ik kon al die tijd niet voetballen. Het was net alsof mijn leven eventjes stil stond. Gelukkig ben ik er sterker uitgekomen.”

Concurrentiestrijd
Blokland zit momenteel in de laatste fase van zijn blessure en kan niet wachten om de concurrentiestrijd aan te gaan met de andere keepers bij VOC. “Dat is een persoonlijk doel voor mij. Ik speel al wedstrijden zonder pijn, maar soms voel je het toch nog wel zeuren. Ik wil eerst 100% herstellen en dan de concurrentiestrijd aangaan. Daarnaast wil ik graag hogerop komen en heb ik er nog altijd geloof in.”

VOC
De keeper heeft voornamelijk gekozen voor VOC doordat het een mooie club is met een prachtige sfeer. “Het is daar eigenlijk super gezellig. Daarnaast spelen ze ook op een goed niveau en denk ik dat ik vanuit daar ook meerdere mogelijkheden heb. De keeperstraining is ook verzorgd en speel ik daarnaast ook nog met een aantal bekenden.”

VOC staat momenteel op de tiende plek. “Dit komt eigenlijk doordat we onnodig punten hebben verspeeld. Ik heb wel genoeg vertrouwen in het team. We gaan ons herpakken en punten winnen. Met de kwaliteit die we in ons team hebben, horen wij in de top vijf te staan.” 

Wij wensen Andu Blokland veel succes dit seizoen!

Klik op VOC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VOC voor meer informatie over de club.

In gesprek met Mike Polderman van VV Bavel

Vandaag gaan we in gesprek met Mike Polderman, de centrale verdediger van VV Bavel. Dit seizoen wilt Polderman niets minder dan kampioen worden met VV Bavel en weer in de tweede klasse spelen. 

Mike Polderman is 26 jaar oud en speelt als centrale verdediger in het eerste elftal van VV Bavel. “Ik ben woonachtig in Breda, waar ik samen met mijn beste maat woon op de Grote Markt. Naast het voetballen werk ik als productspecialist bij Audi en heb ik mijn eigen bedrijf genaamd Storm Studios. Hierin werk ik als fotograaf, maak ik muziek en verkoop ik zelfgemaakte kleding. Daarbij heb ik bijna vijftig paar sneakers en ben ik vaak op het terras te vinden. Een echte bourgondische jongen, geboren en getogen in Breda!”

Sportpark De Blauwe Kei
Mike Polderman was vier jaar oud toen hij in 1999 speler werd op Sportpark De Blauwe Kei. “Na tegen elke flesje aan te schoppen op straat begon ik als kleine jongen bij de zogeheten ‘kabouters’. Samen met mijn vader begon hier het voetbalavontuur bij VV Baronie. Als fanatieke leider, vlagger en supporter stond hij heel mijn jeugdopleiding aan mijn zijde. Mijn moeder is vanaf die dag nog steeds mijn meest trouwe supporter. Zij stond volledig achter mijn keuze om op voetbal te gaan. Ik vormde me al snel tot een kleine agressieve verdediger en deed niets liever dan slidings maken en ballen koppen. Gelukkig helpt tegenwoordig mijn lengte hier meer een handje bij dan vroeger, haha!”

Carrière
De centrale verdediger begon in de F8 bij VV Baronie. “Van de F8 maakte ik de stap naar de F1. We werden ongeslagen kampioen en staken er met kop en schouders bovenuit. Ronald van Wereld was de trainer waar ik voor het eerst kampioen mee werd. Hierna schoof ik snel door naar de E-selectie, waar ik indruk maakte op een scout van RBC Roosendaal en een jaar later bij de KNVB-selectie zat van regio Breda en omstreken. Ik deed mijn best, maar bleef voetballen voor mijn jeugdliefde VV Baronie. De overstap naar de D-selectie was het begin van de mooiste tijd van mijn jeugdopleiding. Onder Ivo Snijders speelden we in de tweede divisie en eindigde we als vijfde boven onder andere NAC Breda en FC Den Bosch. Dat jaar pakte we ook nog de eerste plaats op een meerdaags toernooi. Hierna speelde ik nog in de selectie totdat ik in de A-jeugd een tegenvaller te verduren kreeg door niet geselecteerd te zijn voor de A1. Aangezien ik niet van opgeven houd ging ik door en vond ik vervroegd de aansluiting bij de senioren-selectie terwijl ik in de A2 speelde.”

Daarna ging het erg snel voor Polderman. “In 2015 maakte ik onder Peter Pijpers mijn debuut in het eerste elftal in de hoofdklasse. Na een seizoen lang meetrainen, met elke donderdagavond Matthew Amoah als directe tegenstander, kreeg ik de kans om mezelf te bewijzen tegen Gemert thuis. Tot op de dag van vandaag was dit mijn mooiste voetbalmoment. Mijn vader en moeder in tranen langs de kant, na een onverwacht goed debuut van mijn kant. Ik verving toen de geblesseerde Shane Lourens.”

Na Polderman zijn debuutseizoen kwam er een trainerswissel. “Helaas viel ik toen buiten de boot. Ik wilde weer plezier terugvinden in het voetballen, waardoor ik een jaar later de overstap maakte naar VV Bavel. Aan de groene shirts hoefde ik niet te wennen en onder Fred Vrolijk stapte ik in een compleet nieuw voetbalcultuur. Na even te moeten wennen aan het echte mannen voetbal, heb ik me weten aan te passen en kan ik zeggen dat ik fysiek en mentaal stappen heb gemaakt. Ik zit goed op mijn plek en speel met veel vertrouwen.”

Mooie momenten
Naast het debuut van de centrale verdediger in het eerste elftal van Baronie en de kampioenschappen in de jeugd, was het winnen van de beker met Baronie 2 een mooie dag in zijn carrière. “Mijn teamgenoten waren dat jaar ook echt mijn vrienden en na 120 minuten voetballen winnend van het veld te lopen voelde geweldig. We werden dat jaar ook nog eens kampioen. Bij Bavel was het pakken van de periodetitel ook een mooi moment. Bavel haalde nog nooit de tweede klasse. Wij waren hierdoor echt dichtbij. Uiteindelijk promoveerde we door eerste te eindigen toen de competitie stopte door corona.”

Hoogte- en dieptepunten
De speler heeft veel mooie momenten beleefd in zijn carrière, maar heeft ook zeker wat hoogte- en dieptepunten meegemaakt. “Een hoogtepunt voor mij was het maken van de 1-0 thuis tegen Groen Wit in de 75e minuut, nadat ik die nacht niet had geslapen door een inbraak in mijn huis. Door de winst bleven we bovenaan staan en kon ik de zorgen even vergeten. Een paar weken later promoveerden we en bleken de punten essentieel te zijn. In de jeugd schoot ik ook ooit een penalty binnen in de finale van een meerdaags toernooi, waarbij het terrein vol stond met publiek. De zenuwen en de opluchting van de goal gaven een enorme kick. Zeker ook een hoogtepunt!”

Mike Polderman is echt een kind van de club. Zo was zijn dieptepunt ook de laatste wedstrijd die hij speelde voor Baronie. “Ik kon mijn kop er niet bijhouden en barstte in tranen uit toen ik mijn vader knuffelde. Het was het einde van een prachtige periode. achttien jaar Baronie. Ik zal altijd een zwak blijven houden voor deze club.”

VV Bavel
Polderman heeft gekozen voor VV Bavel door de gezelligheid en betrokkenheid van de mensen bij de club. “Ik voel me hier enorm gewaardeerd als speler en als persoon. Het is meer dan voetballen. Iets wat ik helaas wel eens heb gemist bij Baronie, buiten de vaste vriendengroep die ik daar had. Ik hoop ooit nog met deze jongens onze comeback te maken, maar momenteel geniet ik van de tijd met mijn teamgenoten van VV Bavel. Het leuke is dat ik in mijn eentje verkaste richting Bavel, maar inmiddels meerdere oud teamgenoten heb mogen verwelkomen als Daan Diepstraten, Bart Diepstraten, Ralph van Loon, Shane Lourens (inmiddels helaas niet meer) en Donny van Gool. Extra gezellig.

Naast het actief zijn als speler wilt Mike Polderman ook een andere rol vervullen bij de club. “Ik zou graag ooit nog als trainer werkzaam willen zijn, maar door de drukte van mijn werk en andere zaken is dit helaas niet mogelijk.”

Een vaste waarde
Een persoonlijk doel voor Polderman dit seizoen is om een vaste waarde te blijven voor de club. Binnen en buiten de lijnen. “Ik wil graag jonge jongens helpen groeien in het seniorenvoetbal en geliefd persoon te worden binnen de club. Voetballen doe ik voor de adrenaline, maar ik wil vooral plezier maken. Ik hoop ooit nog kampioen te worden met Bavel en op de platte kar door het dorp te mogen rijden. Dit hebben we helaas moeten missen door de corona tijd.”

Kampioen worden en niets anders
Dit seizoen wilt Mike Polderman kampioen worden en niets anders. “Ik wil terug naar de tweede klasse en feest vieren met iedereen die Bavel een warm hart toedraagt. Persoonlijk hoop ik ook nog wat goals te kunnen maken met het hoofd, maar vooral een vervelende tegenstander te zijn voor de spitsen bij ons in de competitie. Met de selectie die we hebben moeten we dominant kunnen zijn elke wedstrijd en afdwingen om dit seizoen als kampioen af te sluiten. Misschien wel het allerleukste om weer tegenover oude bekende te staan. Denk zo aan Alkan Uzun (trainer Dia), die mij ooit kampioen maakte bij Baronie. Ook spelers als Brent Lips, Menno van Vliet, Luc van Vliet en Fred Vrolijk als trainer van Terheijden. Binnen de lijnen zijn het even geen vrienden meer, haha!”

Foto: Marcel Mol Photography

Klik op VV Bavel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Bavel voor meer informatie over de club.