VROUWEN VV HAARSTEEG VIEREN GOUDEN JUBILEUM
Het is feest bij voetbalvereniging Haarsteeg! De afdeling vrouwenvoetbal bestaat dit jaar 50 jaar. Dat wordt gevierd met een keur aan activiteiten als voetbalclinics, een feestavond én een receptie. Bestuurslid Caro van Grinsven: “Aan het einde van het jaar gaan we met 35 vrouwen op voetbalweekend. Zin in!”
VV Haarsteeg werd opgericht in 1943 en startte in 1972 met één vrouwenteam. Intussen telt de actieve afdeling vier meiden- en vrouwenteams. “We hebben een MO-15, een MO-19, een elftal voor vrouwen vanaf 30 jaar én ons eerste vrouwenteam”, vertelt Van Grinsven. “Wij doen ons best het meiden- en vrouwenvoetbal te promoten. Als afdeling werden we in het verleden ondergesneeuwd door de vele mannenteams. Vanuit mijn rol als bestuurslid heb ik, samen met collega-bestuurslid Janne van Diessen, een plan gemaakt om het meiden- en vrouwenvoetbal op de kaart te zetten.”
Dat gebeurde onder de klinkende naam ‘Blauwe Leeuwinnen’, een verwijzing naar de blauwe tenues van de club en – natuurlijk – een knipoog naar de Oranje Leeuwinnen. Van Grinsven: “Wij richten ons naast het creëren van zichtbaarheid op de onderlinge band tussen de teams. Sinds dit seizoen hebben we een vrouwelijke trainer die veel aandacht heeft voor verbinding.”
Maar de actieve clubvrijwilligster doet meer: “Als team deden we mee aan een actie van ING waarmee we dankzij een pitch een sponsorcontract van drie jaar konden winnen. En we wonnen! Het geld dat we jaarlijks ontvangen, besteden we aan onze doelen.”
GROOTS GEVIERD
Naast het werken aan doelen, staat dit jaar bij VV Haarsteeg in het teken van het gouden jubileum van de vrouwenafdeling. En dat wordt groots gevierd. “Voor de meidenteams zijn twee clinics gehouden voor leden en niet-leden. Nikki de Haan, keepster van PSV en lid van onze vereniging, was daarbij aanwezig, net als de speelsters van vrouwen 1. Zij helpen tijdens de clinics. De vrouwen uit het 30+-team organiseerden twee open trainingen en later dit seizoen volgt een familietoernooi, uiteraard alleen voor meiden en vrouwen. Dan mag iedereen zijn moeder, tante of buurvrouw meenemen.”
Van Grinsven vervolgt: “Vlak voor de zomerstop is er nog een feestavond in de kantine om onze verjaardag te vieren en aan het begin van het aankomende seizoen vindt een receptie plaats voor leden en oud-leden. Poeh, we hebben nog genoeg te doen…”
Uit de vele activiteiten die de vrouwen van VV Haarsteeg organiseren, blijkt dat plezier heel belangrijk is. Van Grinsven onderstreept dit: “Spelplezier en een passende plek voor iedereen. Dát is wat we willen en dit staat boven het streven naar een hoger niveau. Graag willen we ook het aantal meidenteams uitbreiden. Dan kan iedereen op eigen niveau en bij leeftijdsgenoten worden ingedeeld. Dus kom allemaal een keer meetrainen meiden!”
KENNISMAKEN?
Wil je kennismaken met het meiden- en vrouwenvoetbal van VV Haartsteeg? Neem dan een kijkje op www.vvhaarsteeg.nl/meiden–en-damesvoetbal of stuur een e-mail naar meiden@vvhaarsteeg.nl.
Klik op Haarsteeg voor het laatste artikel over de club.
Hoeksche Waard-bokaal Finales 2022
Zaterdag 18 juni was het eindelijk zo ver. Na 2 jaar afwezigheid is het weer Hoeksche waard bokaal finale tijd. Maar liefst 9 jeugdteams wisten de A finales te behalen. Een geweldig resultaat.
Onderstaande een korte samenvatting van die finales:
FC Binnenmaas JO10-1 – NSVV JO10-1
De boys van JO10-1 trapte de start van de HW-bokaal finale al vroeg af. Zij waren het eerste team wat in actie kwam. En een finale blijft een finale. De tegenstander NSVV geen onbekende dit seizoen werd al eerder 2 keer verslagen. De druk ligt dus bij ons. En daar hadden de spelers dan ook veel last van. Ondanks een snelle en verdiende voorsprong van 2-0 liep het niet zoals gewenst. Na 2x 30 minuten stond er een 4-4 op het score bord. Er volgde een penalty reeks hierin bleken onze boys de coolste en de terechte winnaar op basis van het spelbeeld. Een mooie eerste opsteker van de dag.
Een geweldige TEAM prestatie.
FC Binnenmaas MO15 – SHO MO15
FC Binnenmaas MO15 trad in de finale van de Hoeksche Waard bokaal aan tegen SHO MO15, waar in de poulefase nog met 6-1 van verloren werd. Vanaf het begin van de wedstrijd werd SHO echter onder druk gezet door fel spel van de MO15. Het spel ging redelijk gelijk op, maar in de 26e minuut scoorde Esmee verdiend de 1-0. Vlak voor rust maakte Esmee ook de 2-0 na een assist van keepster Claire.Na de rust had SHO (wat 1 klasse hoger speelt) de overhand, en maakten ze al snel de 2-1 en de 2-2. Maar 1 minuut na de gelijkmaker scoorde Esmee weer, en was de stand weer in het voordeel van de MO15.
Er werd door beide teams geknokt tot aan het einde van de wedstrijd, maar verdedigend stond alles goed bij Binnenmaas. Mede door botsingen en blessures werden er wat extra minuten bijgeteld. Net in blessuretijd kwam SHO weer op gelijke hoogte en leek het op penalty’s aan te komen. Maar in de 4e minuut van de blessuretijd scoorde Esmee haar 4e doelpunt en kon het feest beginnen! Vol trots stonden het team en de trainers op het podium om de Rini van Trigtbokaal in ontvangst te nemen.
FC Binnenmaas JO14 – SHO JO14
Zaterdag 18 juni 2022 stond de finalewedstrijd van de felbegeerde HW Bokaal op het programma. Deze beladen wedstrijd zou worden gespeeld tegen SHO. De wedstrijd werd gelukkig gespeeld op echt gras en gezien de warmte die dag was dit een uitstekende keuze.
De wedstrijd zelf startte voortvarend voor FC Binnenmaas. SHO kon het spel niet maken en had als enige keuze om de lange ballen naar voren te spelen om de snelle linksbuitenspeler te bedienen. De achterhoede van FC Binnenmaas bestaan uit een aantal spelers die snel en niet voor de duvel bang zijn. De lange ballen van SHO werden door hun telkens onderschept.
FC Binnenmaas speelde verzorgd voetbal en bouwde vanaf het middenveld met goede combinatiespel de aanvallen naar het doel van SHO. Na een flitsende pas van midden werd een doorbraak geforceerd en werd de 1-0 voor FC Binnenmaas gescoord. SHO kreeg kort na de voorsprong nog vanaf de penaltystip de mogelijkheid om de gelijkmaker te scoren. Maar gelukkig voor ons werd deze gemist.
De tweede helft startte zoals de eerste en FC Binnenmaas bleef voetballen en SHO werd een paar keer gevaarlijk met de lange ballen. Nadat de keeper van SHO de bal vanaf de grond een trap naar voren wilde geven dook onze spits voor de keeper op. De bal kaatste tegen de spits het doel in, 2-0. De beker was in zicht.
Kort na het doelpunt werd na een aanval van FC Binnenmaas een schot op doel door de keeper van SHO ter nauwe nood gekeerd en kon de rebound door de spits in worden getikt, 3-0. De buit was binnen, dacht FC Binnenmaas.
De laatste 10 minuten was rommelige en werd er niet meer goed gevoetbald. SHO kwam nog door 2 keer te scoren dicht bij de gelijkmaker. De scheidsrechter blies voor einde wedstrijd en er kon eindelijk door de spelers van FC Binnenmaas de 1e plaats worden gevierd.
FC Binnenmaas JO15-1 – SHO JO15-1
Op het warmste moment van de dag was het de beurt aan onze JO15-1. De tegenstander geen onbekende SHO JO15-1, zij speelde dit seizoen al diverse keren tegen elkaar. De trainers hadden helaas niet de beschikking over een volledig fitte selectie. Toch barstte het van de strijdlust om in deze finale te gaan stunten. Door een vroege tegen goal moest het strijdplan om worden gegooid. Dit leverde diverse kansen op voor onze 15-1 maar tot doelpunten kwam het helaas niet. Door een onnodige gele kaart kwamen we met 10 man te staan en moesten we wederom de meerdere bekennen in SHO JO15-1. Een ploeg die voor dit moment verder is dan wij.
Een mooie medaille als herinnering voor onze JO15-1.
FC Binnenmaas MO11 – ‘s-Gravendeel MO11
Op het ongewone tijdstip van 15.30 uur trapte de meiden af tegen ‘s Gravendeel. Vanaf het eerste moment was duidelijk dat dit een zeer eenzijdige wedstrijd zou worden. Aan de meiden van FC Binnenmaas de taak om het veldoverwicht om te zetten in doelpunten. Dit lukte vrij goed, al waren we met momenten toch te snel geneigd om voor eigen succes te gaan. Na het eerste kwart hebben we dat ook benoemd met elkaar en werd het veldspel beter, dit resulteerde in een 10-0 rust stand. In de tweede helft bleven we de combinaties zoeken, dat leverde een stortvloed aan kansen op. Uiteindelijk stokte de teller op 20 doelpunten!
Een mooie kroon op dit seizoen, het winnen van de Hoeksche Waard bokaal!
FC Binnenmaas JO8-1 – s-Gravendeel JO8-1
De spanning zat in aanloop van de Hoeksche Waard finale er een klein beetje in bij de boys van de JO8-1. Tegen ‘s-Gravendeel JO8-1 werd al 2x eerder dit seizoen gewonnen, maar deze wedstrijd zou toch net iets anders zijn… Hun 1e echte finale!! Na ons strijdplan goed besproken te hebben waren de boys er allemaal helemaal klaar voor. Dit was de eerste 10 minuten ook duidelijk te zien! Ze knalden er vol in, gaven de tegenstander geen enkele tijd om te combineren en kwamen al snel (met meerdere mooie doelpunten) op een 5-0 voorsprong!
De jubelstemming zat er gelijk in, maar we hadden nog 30 minuten te spelen! Na een ruststand van 8-2 en een paar fantastische acties in de laatste fase liepen we uit tot een mooie eindstand: 13-3!! We zijn KAMPIOEN!!
Een wedstrijd om trots op te zijn en wat een mooi einde van het seizoen!
FC Binnenmaas MO17 – NSVV MO17
Op zaterdag 18 juni 13:45 uur stond de finale van de Hoeksche Waard Bokaal op de planning voor de MO17-1. De tegenstander was NSVV MO17-1. Van tevoren hebben wij eerst gezellig gebruncht om vervolgens richting NSVV te vertrekken. Wij wisten dat het een zware wedstrijd zou worden door de warme omstandigheden. We begonnen de wedstrijd goed, maar waren vooral slordig in de eindpass. Gelukkig maakte Tess net voor rust op een mooie wijze 1-0 waardoor we gingen rusten met een voorsprong. Onze meiden hadden het zwaar en creëerden in de tweede helft voldoende kansen. Echter verzuimden we om de voorsprong te vergroten.
Door te strijden als team heeft de MO17-1 de bokaal binnengesleept! We hebben een team gezien dat voor elkaar door het vuur ging en ondanks de hitte een prima prestatie leverde. De meiden hadden hier al maanden naar toegeleefd. De winst van de Hoeksche waard bokaal is een kroon op dit seizoen.
Een hele mooie teamprestatie waar wij als trainers trots op zijn!!
FC Binnenmaas JO9-1 – SHO JO9-1
Zaterdag 18 juni maakte de jongens van de jo9-1 zich op voor de finale van de Hoeksche waard bokaal op het snikhete veld van NSVV. SHO JO9-1 was de tegenstander. De mannen begonnen gelijk sterk aan de wedstrijd en kwamen al snel op een voorsprong. Deze voorsprong werd met goed samenspel al heel snel verder uitgebouwd, waardoor we met 9-0 de rust in gingen.
Na de rust was de energie iets minder maar desalniettemin wisten de mannen nog 3 keer te scoren waardoor de eindstand op 12-2 is gekomen.
Wat een prachtige prestatie van deze kanjers!
FC Binnenmaas JO19-1 – NSVV JO19–1
Na een prachtig seizoen was 18 juni eindelijk matchday. Nog nooit was het zo stil in de kleedkamer, met witte gespannen bekkies. De supporters waren in grote getalen aanwezig. We moesten het als team gaan maken vandaag! Tijdens een bloedheet duel werd het een ware thriller. 1-0 voor, 1-1, 2-1 achter, 3-1 achter….de aanhang bleef achter ons staan, we gaven niet op. 3-2 en nog 10 minuten te spelen. 3-3 na een penalty. En toen….de laatste minuut een vrije trap en goal. 4-3 gewonnen. Wat daarna gebeurde gaf iedereen kippenvel en bij sommige tranen. Spelers en supporters…FC Binnenmaas was 1 team en vierde massaal de overwinning op het veld. Wat kunnen wij trots zijn op onze club
Als club zijn wij super TROTS dat onze teams dit hebben gepresteerd. Het is voor ons een bevestiging dat we met de ingeslagen weg de juiste route bewandelen. De jeugdopleiding is op het hoogste niveau van de Hoeksche waard met 8 finale overwinningen is dit bevestigd. Zowel de meiden- als jongensafdeling is de afgelopen jaren enorm gegroeid. Wij zijn dan ook trots op al onze trainers en leiders en andere betrokken die deze ontwikkeling met elkaar mogelijk maken. Ook zijn wij het bestuur van FC Binnenmaas ook zeer erkentelijk voor de mogelijkheden die wij krijgen om de jeugdopleiding te mogen en kunnen blijven ontwikkelen.
Op naar de HW-bokaal finales 2023 bij OSV Oud Beijerland.
De Technische Commissie
Klik op FC Binnenmaas voor het laatste artikel over de club.
Jay Brand: offensieve back van ASWH wordt nooit moe
Na twee wedstrijden greep trainer Rogier Veenstra van ASWH dit seizoen in. Hij haalde Jay Brand van de bank en posteerde hem als rechtsback. De 23-jarige Dordtenaar schond het vertrouwen niet en is met zijn offensieve kwaliteiten nu een onbetwiste basiskracht. “De stap van de Eerste Klasse naar de Tweede Divisie leek me groot, maar ik heb me gemakkelijk en snel aangepast.”
HENDRIK-IDO-AMBACHT – De verkoop van cadeaukaarten aan bedrijven. Zo luidt de opdracht van zijn afstudeerstage bij Primera. Op het hoofdkantoor van het winkelketen in onder meer tabaks- en kantoorartikelen, tijdschriften en dagbladen en wenskaarten in Waardenburg onderzoekt Jay Brand sinds 7 februari hoe het bedrijf nog meer voordeel uit de business-to-businessmarkt kan halen. “Eind juni moet ik mijn eindscriptie verdedigen en dan hoop ik klaar te zijn.”
Brand is dan geslaagd voor de hbo-opleiding Commerciële Economie, die hij aan de Hogeschool van Rotterdam volgt. “Ik ambieer geen universitaire studie en ga straks op zoek naar een baan. Wat? Dat weet ik nog niet. Ik help nu elke zondag mee in het Vrije Tijds Centrum, het bedrijf van mijn ouders dat dames- en herenmode worden verkoopt. Daarin ligt niet mijn toekomst zolang ik voetbal.” Nu ondervindt hij reeds het maatschappelijke leven van nabij. “Om vijf uur ben ik klaar. Dan moet ik hopen dat er geen files staan. Is het thuis snel eten en naar het sportpark voor de training.”
Basisplaats
Sinds begin september reist Brand met opgeheven hoofd naar Schildman, het complex van ASWH waar hij sinds de derde speeldag bij het beginsignaal als rechtsachter op het veld is te zien. “Nadat we de eerste twee wedstrijden verloren, haalde de trainer (Rogier Veenstra, red.) Clarence Bijl van rechts- naar linksachter. Die positie was niet optimaal bezet. Ik kwam erin als rechtsback. Dat ging direct goed. De prestaties moeten beter en tot de laatste speeldag bleven we keihard knokken om erin te blijven, maar met mijn eigen spel was ik diktevreden. Ik kan gemakkelijk mee.”
In de winterstop verlengde de Dordtenaar zijn contract reeds met een jaar. “Deze competitie is superleuk. De competitie waarin ik graag wil spelen. Helaas hebben wij het niet kunnen redden. Na de thuisnederlaag tegen De Treffers (0-5 op 9 april, red.) zijn we met zijn allen bij elkaar gaan zitten en konden we onze mening geven hoe het beter moest. Iedereen stond toen weer op scherp.”
In de zomer van 2020 maakte Brand de stap van RVVH, de ambitieuze club uit de Eerste Klasse, naar ASWH. Na een ultrakort coronaseizoen bekleedt hij nu een basisplaats. “De aanpassing was minder zwaar dan ik had verwacht. In mijn zomervakantie heb ik veel extra getraind. Veel gelopen, extra krachttraining verricht in sportschool Fit For Free naast het politiebureau in Dubbeldam. Ik wilde goed voor de dag komen. Dat voorgaande seizoen kwam ASWH twee keer kijken. Toen waren ze al overtuigd. RVVH wil naar de Hoofdklasse. Ik kon verlengen, maar mijn keuze was snel gemaakt omdat ik wil zo hoog mogelijk spelen. Ik kende niemand binnen de selectie van ASWH, maar werd automatisch in de groep opgenomen. We kennen dezelfde type jongens in de selectie en dat klikt onderling uitstekend.”
Bij RVVH was Brand een jaar actief. Zijn jeugdopleiding en debuut in het seniorenvoetbal maakte hij bij het Dordtse Oranje Wit. “In de jeugd speelden we Tweede Divisie. Kwamen we clubs als Willem II, NAC Breda, PSV, Roda JC en Sparta tegen. Veel lange afstanden, gelukkig regelde de club altijd een bus voor ons. Bij PSV deed Cody Gakpo bijvoorbeeld mee. Met hem speelde ik ook samen in het districtsteam van de KNVB, Zuid I. Of hij toen al zo goed was? Ik kan zeggen dat je beter mét dan tegen hem kunt spelen, haha. Of hij me kent? Waarschijnlijk niet.”
Positiewissel
Brand debuteerde op zijn achttiende in het eerste elftal van de Eerste Klasser. “Als rechtsbuiten, die positie bekleedde ik toen vast. De trainer (Pippy Pruymboom, red.) koos daarna voor een 5-3-2 systeem, maar kende een probleem op de rechtsbackpositie. Hij turnde me om. Door mijn achtergrond ben ik als back aanvallend ingesteld. Gelukkig mocht ik die rol offensief invullen bij Oranje Wit. En ook nu bij ASWH. Moe ben ik na afloop van een wedstrijd zelden. Hoe het komt dat ik kan blijven gaan? Mijn basisconditie is in orde. Altijd geweest en ik zit in mijn vakanties niet stil. Ik ben ook zelden geblesseerd. Dit seizoen miste ik in het voorjaar vijf wedstrijden door een hamstringblessure, maar dat gebeurt me zelden.”
Als het mogelijk is, probeert hij de thuiswedstrijden van Oranje Wit te bezoeken. “Al is dat lastig door ons eigen programma. Veel vrienden van me spelen nu in de selectie. Ik vertrok drie jaar geleden, omdat ik merkte dat het eerste elftal uit elkaar ging vallen. Min of meer noodgedwongen besloot het bestuur voor de jeugd te gaan. Ik vond me persoonlijk nog te jong om de kar te gaan trekken. Ik wilde me juist ontwikkelen en beter worden met oudere jongens om me heen. Leren tijdens trainingen en wedstrijden. Daardoor zou de stap vooruit in de toekomst gemakkelijker worden. Ik wilde graag hogerop.”
Dat pakte uitstekend uit voor Brand, wiens vijf jaar oudere broer Davy meervoudig Europees kampioen kyokushin karate is. Opgepikt door ASWH, zich ontwikkeld tot basiskracht en tegen Koninklijke HFC schoot hij zich op 12 maart voor het eerst op het scorebord in de Tweede Divisie. “Ik voel me hier prettig. Bij de club, in de competitie, binnen de selectie. Als we ons zouden handhaven, zou dat mijn goede gevoel helemaal afmaken.”
Bron; Tweede Divisie krant
Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.
Sterren van Morgen uitgenodigd voor de Paris World Games
De Sterren van Morgen zijn uitgenodigd voor een van de belangrijkste sportondernemingen in Frankrijk.
De in Breda gelokaliseerde stichting Sterren van Morgen maakt zich hard voor jongeren in de Hoge Vught. Ze bieden een omgeving van kennisdeling, vrijetijdsbesteding en ontwikkeling, om er zo voor te zorgen dat jongeren het rechte pad bewandelen. Naast de wedstrijden en resultaten tegen prestigieuze clubs. Spelen de Sterren de belangrijkste wedstrijd tegen preventie en criminaliteit waar vele verleidingen op de loer liggen. Sterren van Morgen is dankbaar voor de ondersteuning van Gemeente Breda mede door hun is er veel mogelijk.
3 t/m 10 juli staat de Paris World Games op het programma. Dit is een toernooi waar 84 nationaliteiten bij elkaar komen en het tegen elkaar opnemen. Het toernooi vindt plaats op een magische locatie, onder de Eifeltoren. Sterren van Morgen is uitgenodigd om deel te nemen met twee teams, jongens onder 14 en jongens onder de 18. “Deze twee teams zitten bom vol met voetbal talenten, het zijn echte kunstenaars op het veld“, aldus een lid van de stichting. De uitnodiging is een grote eer en een mooie kans voor de jongeren op een onvergetelijke ervaring.
Dit jaar vindt de zesde editie van de Paris World Games plaats. Het toernooi staat voor het verbinden van jeugd. Duizenden jongeren komen van over de hele wereld naar het evenement. Het doel van de Paris World Games is het leren van tolerantie, respect en dromen waar maken door middel van sport.
Als deelnemer slaap je zes dagen in een herberg inclusief eten en drinken. Verder krijg je toegang tot het openbaar vervoer in de omgeving van 4 juli tot 10 juli en is er door de gemeenteraad van Parijs voor gratis entree gezorgd tot de meeste monumenten.
Daar dat vele kinderen uit kwetsbare gezinnen komen en er vaak geen financiële ruimte is voor sport, vakantie of een uitje zijn de Sterren van Morgen opzoek naar sponsors. Ben jij diegene die de kids een onvergetelijke trip naar Parijs gunt?
Doneer voor de jeugd van Sterren van Morgen
De Sterren van Morgen zijn dankbaar voor elke donatie en als tegen prestatie biedt de jeugd van Sterren van Morgen een gratis voetbalclinic aan bij donatie vanaf €250,- . Ook is iedereen natuurlijk van harte welkom als gast bij de Sterren van Morgen evenementen.
Klik hier voor het laatste artikel van SvM.
RKC WAALWIJK MAAKT IMPACT IN DE LANGSTRAAT
Bij RKC Waalwijk is er voetbalnieuws genoeg. Toch zetten we dit keer hun maatschappelijke tak in de spotlight. Stichting Samen RKC gaat voor een betere samenleving en focust zich op drie belangrijke pijlers: gezondheid en bewegen, educatie en talentontwikkeling, respect en samenleven. Ellen Maas is projectleider en vertelt wat Samen RKC precies inhoudt.
“Wij willen als betaald voetbalorganisatie onze maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen. Als profclub heb je een voorbeeldfunctie en kun je echt wat bereiken in de samenleving. Samen RKC voert allerlei projecten uit voor verschillende doelgroepen en zo bereiken we in de Langstraat veel mensen waarbij we een groot of klein verschil kunnen maken.”
De projecten zijn veelal gericht op kinderen in de basisschoolleeftijd. Maar wie denkt dat het gaat om het trainen van de perfecte vrije trap, die heeft het mis. “Een mooi voorbeeld van een project is Ieder1Gelijk. We gaan langs op scholen en staan samen met de kinderen stil bij respect, discriminatie en pesten. Uiteraard maken we een koppeling met voetbal door beeldmateriaal te laten zien en voorbeelden te geven. Ons streven is om gelijkheid te bevorderen en discriminatie te verdrijven. Het is een interactief programma waarbij we een week lang elke dag een uur lesgeven. Je ziet dat kinderen soms nét wat meer intrinsieke motivatie ontwikkelen. De les is toch vanuit een profclub gegeven en daar zijn kinderen gevoelig voor.”
Een ander mooi voorbeeld is de RKC Waalwijk Derby Cup. Dit project heeft een focus op respect, samenwerken, inzetten voor de wijk en voetballen. Teams uit verschillende woonwijken gaan vijf weken aan de slag met hun team om punten te verdienen. “De punten haal je niet alleen door te winnen. Ook verdien je punten als je laat zien respectvol om te gaan met teamgenoten, tegenstanders, scheidsrechters en begeleiders. Daarnaast verdienen de teams punten door een bijdrage te leveren aan de leefbaarheid in hun eigen buurt.”
Met het project Scoor een boek – een samenwerking met bibliotheek Midden-Brabant – behaalde de club ook succes. “Hiermee kregen we meer kinderen aan het lezen. Een leerkracht vertelde ons dat kinderen die een hekel hadden aan lezen, nu met plezier een boek pakten. Dit draagt bij aan hun ontwikkeling en dat is waar we het allemaal voor doen.”
Football Memories
De jonge generatie komt ruim aan bod bij Samen RKC, maar ook voor ouderen is onlangs een prachtig project gestart waarbij de club het voorbeeld van andere betaald voetbalorganisaties volgt. Eenzame ouderen, of ouderen met beginnende dementie, worden opgehaald en ontmoeten elkaar in het stadion, vertelt Ellen. “In het stadion tonen we foto’s van vroeger, oudere wedstrijdshirts, voetbalschoenen van lang geleden en anderhalf uur lang halen we samen met de deelnemers herinneringen op. Gesprekken gaan natuurlijk over de club, maar ook over deze regio. Hoe het vroeger was in de dorpen en bij andere clubs. Het wordt echt een feest der herkenning.”
In het gesprek met Ellen is haar enthousiasme merkbaar. Op de slotvraag wat haar werk zo mooi maakt zegt ze: “Je maakt mensen blij, dat is altijd mooi.”
En dan draag je ook nog eens bij aan een betere wereld.
Klik hier voor het laatste artikel van RKC Waalwijk.
Mike van de Meulenhof werd bij Kozakken Boys weer verliefd op het doelverdedigen
Al sinds zijn veertiende wist Mike van de Meulenhof het zeker: hij wilde keeper worden. Profkeeper, om precies te zijn. Toen zijn contract bij PSV niet werd verlengd, viel hij in een diep dal. Hoe kom je weer aan de bak als je clubloos raakt? “Het lijkt echt alsof je nooit hebt gevoetbald. Zo wordt er naar je gekeken.”
WERKENDAM – Mike van de Meulenhof is als een kind zo blij dat hij weer onder de lat staat. Sinds dit seizoen is de sluitpost de eerste keuze bij Kozakken Boys. Op Sportpark De Zwaaier geniet Van de Meulenhof van alles dat de voetbalwereld hem te bieden heeft. Hoe anders was dat twee jaar geleden? De doelman speelde in de jeugdopleiding van PSV, waar hij een driejarig contract had. Van de Meulenhof doorliep de jeugd zonder al te veel moeite. Hij speelde zelfs een aantal wedstrijden voor Jong PSV. Toch werd zijn aflopende contract niet verlengd.
“Dat was in een periode dat ik weinig speelde. Ik mocht mee met PSV 1, maar dan zat ik op de bank. Dat vond ik niet fijn. Ik speelde liever bij Jong PSV of een ander jeugdelftal. Ik had het gevoel dat ik daar meer aan zou hebben in mijn ontwikkeling. Dat heb ik ook kenbaar gemaakt. Op een gegeven moment mocht ik eindelijk weer een wedstrijd keepen. Wedstrijdritme had ik niet echt en ik keepte niet mijn beste wedstrijd. Aan het einde van mijn contractperiode kreeg ik te horen dat ik niet verlengd zou worden. Eén slechte wedstrijd en je wordt aan de kant gezet. Dat is de voetbalwereld.”
“Daar zakte me de broek van af. Wat ik het moeilijkst vond aan mijn vertrek bij PSV, is dat je toch iets achter je laat. Je hebt daar een CV opgebouwd, maar daar gebeurt uiteindelijk niets mee. Ik vraag me weleens af wat ik daar nou gedaan heb. Het was een hele mooie periode, maar je bouwt daar iets op om hogerop te komen in het voetbal. Dat heb ik niet waar kunnen maken.”
“Nadat mijn contract niet werd verlengd, viel ik echt in een gat. Ik heb anderhalf jaar bijna niets gedaan. Mijn zaakwaarnemer, Rick, is in die periode altijd aan het werk gebleven voor mij. Om clubs te vinden. Zo heb ik bijvoorbeeld twee maanden met FC Utrecht meegetraind. Zij hadden keepersproblemen door blessureleed. Na die twee maanden trainen, kwamen de keepers hersteld terug. Toen was er voor mij natuurlijk geen plaats meer. Verder heb ik nog twee weken in België meegedaan bij Rupel Boom FC. Daar ben ik er financieel niet mee uitgekomen. De club was in financiële moeilijkheden gekomen en een contractonderhandeling zat er daardoor niet meer in. Daarna zat ik weer twee à drie maanden thuis.”
“De moed zakte me echt in mijn schoenen in die periode. Mijn zaakwaarnemer deed zo zijn best, maar op een gegeven moment is het klaar. De clubs, die een keeper zoeken, raken op een gegeven moment op. Daar doe je niks aan. Dan kom je in een mindere periode terecht, ook mentaal. Het lijkt alsof je nooit hebt gevoetbald. Zo wordt er naar je gekeken. Niemand kijkt nog naar je om. Je hebt een podium nodig om jezelf te laten zien. Ik denk dat dat in het voetbal sowieso geldt, maar voor keepers des te meer.”
Nieuwe kans
Net op het moment dat Van de Meulenhof zijn kansen op een profcarrière door zijn vingers zag glippen, belde zijn zaakwaarnemer hem op: “Rick belde met de vraag of ik beschikbaar was om twee weken mee te trainen bij Kozakken Boys. Daar zei ik uiteraard ‘ja’ tegen. In die twee weken hebben ze bekeken hoe het ging. Of het beviel. Dat was gelukkig zo. Na die twee weken zijn we in onderhandeling gegaan. Daar zijn we samen uit gekomen en ik mocht bij Kozakken Boys aan de slag.”
“In die eerste twee weken leefde ik helemaal op. Ik dacht bij mezelf: ‘dit is waar ik van houd en dit is waar ik goed in ben.’ Ik kwam van heel diep, maar ik werd daar echt weer verliefd op het keepen. Ik wist zeker dat dit mijn droom was. Als Kozakken Boys mij deze kans geeft, pak ik die met beide handen aan.”
Van de Meulenhof stond al snel onder de lat bij Kozakken Boys. Eerste doelman Ricardo Kieboom moest vanwege een enkelblessure zijn carrière noodgedwongen beëindigen. Dat betekende dat Van de Meulenhof het doel van de Werkendammers vanaf dat moment moest verdedigen. “Tot nu toe gaat het goed! Eigenlijk vanaf het eerste moment al. Alhoewel… was ik er natuurlijk een paar maanden tussenuit, maar omdat ik zo goed werd ontvangen voelde het vanaf het begin al fijn. Het is een prettige groep. Ook de trainer gaat heel fijn met mij om. Hij straalde vertrouwen naar me uit en dat gaf wederzijds vertrouwen.”
Toen Van de Meulenhof bij de selectie kwam, was hij niet bij iedereen bekend. Ondertussen kunnen ze niet meer om hem heen. Hij heeft Werkendam verrast, beaamt ook Kozakken Boys-routinier Leon Bot: “Niemand wist wat hij in zijn mars had. Na een paar oefenwedstrijden was dat wel duidelijk. Mike is niet de grootste, maar hij staat er wel. Zo zelfverzekerd. En die trap van hem… Dat is echt ongelofelijk hoor. Laatst legde hij een doeltrap zo achter de laatste linie van de tegenstander. We stonden in één klap een-op-een.”
Het zijn mooie woorden van een gelauwerd tweede divisionist, maar de Tweede Divisie is voor Van de Meulenhof niet het einddoel: “Ik ben super trots dat ik hier mag keepen. Deze kans heeft me veel energie gegeven. Ik ga mezelf hier verder ontwikkelen en dan hoop ik dat ik ooit opnieuw de stap richting het profvoetbal kan maken. Dat is nog altijd mijn droom.”
Bron; Tweede divisie krant
Klik op Kozakken Boys voor het laatste artikel over de club.
Zinderend slot 35+ toernooi bij Heerjansdam
Sportpark De Molenwei in Heerjansdam was afgelopen zaterdag het decor van het 35+ Puck Kooiman Toernooi met als blikvangers voetbaldieren als André Stafleu, Sierd de Vos en toparbiter Bas Nijhuis.
Op een middag waar een bezoekje aan het strand of zwembad meer voor de hand lag, kozen een dikke 400 bezoekers er toch voor om richting De Molenwei te trekken. De reden? Het 35+ toernooi op VV Heerjansdam, dat deze keer eervol de naam droeg van Puck Kooiman, clubman van het eerste uur die afgelopen februari op 68-jarige leeftijd overleed.
Het zou het startschot worden van een prachtig eerbetoon. Na de openingsspeech van de voorzitter en het uitreiken van de speciaal ontworpen aanvoerdersbanden voor de Heerjansdamse teams openden de eerste teams onder luid commentaar van Sierd de Vos het toernooi. Onder tropische omstandigheden, muziek uit de 35+generatie en een uiterst vriendschappelijke ambiance werden de poulewedstrijden in een strak schema afgewerkt.
Rond 17:00 uur betrad scheidsrechter Bas Nijhuis het hoofdveld om daar de finales van het toernooi te leiden. Winnaars waren Rook & Rijken Bouw in de ene poule en Pelikaan Ût Tiendûh in de andere.Nadat Sierd de Vos ‘op de brommer’ vertrokken was, nam Nijhuis samen met Marja Kooiman, de vrouw van Puck, onder toeziend oog van de familie en toeschouwers de prijsuitreiking voor hun rekening. Aan het einde van de avond volgde er nog een van voetbal en humor doorspekte presentatie van Bas Nijhuis van ruim 5 kwartier in de kantine, waarna de muziek het over nam en er een einde kwam aan een meer dan geslaagd toernooi en seizoen.
Foto’s van Petra Kwant ©
Klik op Heerjansdam voor het laatste artikel over de club.
GKN Fokker zoekt mensen via SC Emma
De opmerkzame supporter zal het ongetwijfeld al gezien hebben;
Sinds een aantal weken hangen langs het hoofdveld van SC Emma twee nieuwe reclameborden van GKN Fokker uit Papendrecht. Wie kent de vliegtuigbouwer nou niet? Van oudsher een bedrijf met een grote naamsbekendheid, niet alleen in onze regio, maar zeker ook internationaal. Tot op de dag van vandaag vliegen er nog Fokker-toestellen over de wereld.
Wie de media een beetje volgt weet dat onlangs het besluit werd genomen om de activiteiten van het bedrijf, die werden uitgevoerd in onder meer Hoogerheide en Helmond, weer te centraliseren in Papendrecht. Om die reden zoekt GKN Fokker nieuwe medewerkers op allerlei vlakken. Om die te vinden is ook de hulp ingeroepen van de sponsorcommissie van SC Emma.
Ben je op zoek naar een baan of toe aan een carrière switch? Neem dan gerust een kijkje op : Careers.gknaerospace.com
Deze week kwam Victor van Ham, links op de foto, een symbolische cheque overhandigen aan Maaike Laros en Ton van Eijsden van de sponsorcommissie, ter bekrachtiging van de samenwerking tussen Fokker en SC Emma. De samenwerking is voorlopig aangegaan voor één jaar.
Klik hier voor het laatste artikel van SC Emma.
Rob Zandbergen: “Rijnsburgse Boys mooiste club die er is”
Als lolletje wordt Rob Zandbergen weleens naar zijn bingokaart gevraagd. Bij Bollenstreekclubs Quick Boys, Rijnsburgse Boys, FC Rijnvogels, Ter Leede en VVSB staat er een kruisje. Vijf in totaal. Of de dertigjarige verdediger nog eens de pen gaat hanteren, weet hij niet. “Voorlopig in ieder geval niet. Ik ben blij dat ik sinds 2020 weer voor Rijnsburgse Boys speel. De mooiste club die er is. Lekker op het fietsje naar het sportpark.”
RIJNSBURG – Begin januari kwam zijn contractverlenging tijdens het trainingskamp in Torremolinos rond. Onder de brandende zon in de streek Málaga zette Rob Zandbergen zijn handtekening onder een nieuw eenjarig contract. “Ik wilde graag door, de club wilde graag met me verder en er stond een optie in mijn contract. Het gesprek duurde niet lang. Alleen mijn positie kwam iets uitgebreider aan bod.”
In de zomer van 2020 dacht Zandbergen als centrale verdediger terug te keren op Middelmors, de omgeving waar hij van 2011 tot 2014 ook al actief was. “In de voorgaande jaren heb ik bewezen dat het mijn plekkie is. Tot op heden heb ik alle wedstrijden als linksback gespeeld. Die rol vul ik op mijn eigen manier in.” Een gevolg van de blessure van Jordy Strooker, die in de voorbereiding de voorste kruisband van zijn knie scheurde. Zijn positie kwam vrij. “Toen hij net weer fit was en het opnieuw gebeurde, wist ik hoe laat het was. Ik moest me dit seizoen wederom op de positie van linksachter richten.”
“Ik ben geen typische linksback die veelvuldig mee opkomt. Dat gebeurt in mijn geval één of twee keer per wedstrijd. Ik moet die momenten uitzoeken. Dit seizoen pakken de voorzetten, die daaruit volgen, helaas ongelukkig uit. Snelheid is niet mijn sterkste wapen, maar door positioneel goed te staan en mijn gevoel voor ruimte sta ik mijn mannetje. Mijn ervaring komt daarin goed van pas. Elke week sta ik tegenover een oud-profvoetballer, een razendsnelle buitenspeler. Het verrast me hoe ik in de Tweede Divisie met mijn speelwijze overeind blijf.”
“Als Jordy straks fit is en op zijn oude niveau, ken ik mijn opdracht: de concurrentiestrijd aangaan. Ik zie daarin voldoende perspectief. Ik kan natuurlijk ook naar het centrum. Van daaruit lekker inschuiven. De trainer weet dat daar mijn voorkeur en kracht ligt.” Hij brak dit seizoen reeds zijn persoonlijke doelpuntenrecord. “In het begin van het seizoen mocht ik niet mee bij hoekschoppen. Terwijl ik juist het gevoel voor ruimte heb om vrij te lopen. Na wat aandringen kreeg ik weer toestemming. Op trainingen oefen we met Jan Blankespoor, de assistent-trainer, de dode spelmomenten. Ik heb hem eens goed aan zijn jasje getrokken, haha.”
Met Rijnsburgse Boys beleefde Zandbergen een jaargang met fases. “Zoals veel clubs in de Tweede Divisie. Helaas kenden we na de winterstop direct een moeilijke fase met één punt uit vier wedstrijden. Blijkbaar moesten we na de coronaonderbreking weer op gang komen. Daarna wonnen we vijf keer op rij. Ik denk er weleens over na als we het na de winterstop direct op de rit hadden staan… hadden we dan meegedaan om de titel? Het hele seizoen hebben we uiteindelijk in de top vijf gestaan.”
In 2011 belandde Zandbergen voor de eerste keer bij Rijnsburgse Boys. “Veruit het grootste deel van mijn jeugd doorliep ik bij Quick Boys. De stap naar het eerste elftal is enorm. Heb je als club het budget om spelers voor de selectie van buitenaf te halen, is inpassen van eigen jeugd geen noodzaak. Bovendien kwam ik niet uit Katwijk, maar uit Rijnsburg. Via Quick Boys belandde ik bij de districtselecties van de KNVB en mocht ik op mijn twaalfde stagelopen bij ADO Den Haag. Van mijn lichting bij Quick Boys is iedereen gestopt of speelt lager. Ik ben als enige over op Tweede Divisieniveau. Waarom? Een beetje geluk met keuzes maken, maar ook mentaal doorzetten. Ik was in mijn jeugdteams nooit de uitblinker.”
Na zijn eerste vertrek van Middelmors in 2014 speelde de Rijnsburger voor FC Rijnvogels, Ter Leede en VVSB. Rijnsburgse Boys ondernam meerdere pogingen om hem terug te halen. “Ik antwoordde dat ze pas terug mochten komen als ze een goed verhaal hadden. Vroeg in het seizoen en me niet halen voor de breedte. Uiteindelijk gebeurde dat. Met Henk Wisman stond de trainer voor de groep met wie ik bij Ter Leede uitstekend had samengewerkt en kampioen was geworden. Ik vind het heerlijk om weer in mijn eigen dorp actief te zijn. Overal waar je komt, weer heerlijk over het voetbal te praten en lekker op de fiets in vijf minuten naar het sportpark.”
Hij werkt op de bloemenveiling in Naaldwijk. “Twee dagen in de box, drie dagen op kantoor. Ik doe de inkoop van decoratie en droogbloemen. Ik ben daardoor regelmatig op pad. De ene keer op de fiets in Rijnsburg, de andere keer twee uur in de auto naar Coevorden.” Het drukke competitieprogramma in het voorjaar noemt hij prettig. “Op maandag- en donderdagavond doen we weinig op de training, lopen we uit. Het ritme van veel wedstrijden achtereen vind ik lekker.”
Of hij zijn loopbaan bij Rijnsburgse Boys afsluit, weet hij niet. “Ik weet niet hoe lang de club met me door wil. Er worden weleens grappen gemaakt over mijn bingokaart of het gebrek van clubliefde. Vooral op latere uren in de kantine. Ik kan emoties en kritiek gelukkig gemakkelijk van me afzetten. Lig er absoluut niet wakker van. Ik wil spelen en dan heb je een loopbaan niet altijd in de hand. Mijn bingokaart zal ik niet volmaken hoor. Naar Quick Boys ga ik nooit terug en Katwijk en Noordwijk sluit ik ook bij voorbaat uit. Misschien FC Lisse, kan ik nog een zesde kruisje zetten. Maar als voetballer is nu eenmaal weinig te plannen. Ik heb het nu uitstekend naar mijn zin. Ik vind Rijnsburgse Boys de mooiste club die er is.”
Bron; Tweede Divisie krant
Klik op Rijnsburgse Boys voor het laatste artikel over de club.