Ward Hulshoff en Jordy Peek vertolken een dubbelrol bij Theole. Ze spelen in het eerste elftal van de Tielse zondagtweedeklasser en zetten zich daarnaast in als bestuurslid. “Aan de zijlijn blijven staan past niet bij ons.”

Het studentenleven van Hulshoff (23) en Peek (25) loopt op zijn eind en dat vinden ze allebei niet erg. “Ik ben er klaar mee”, zegt Hulshoff, die aan de Utrechtse universiteit ondernemersrecht studeert. “Ik ben bezig met mijn scriptie. Door corona waren de laatste twee jaar niet de leukste tijd.”

Ook Peek, student planologie, is aan het slot van zijn studie aangekomen. Nog een jaartje en dan zit het er ook voor hem op.

Zo matig het studentenleven het afgelopen jaar het tweetal beviel, zo naar de zin hadden ze het in het shirt van Theole 1. Terwijl ze allebei zo hun bedenkingen hadden aan de vooravond van de nieuwe competitie. Theole had een verplichte verjongingskuur ondergaan. “Als je toen had gezegd dat we een periodetitel zouden gaan winnen, had ik waarschijnlijk gezegd dat je niet wijs zou zijn”, reageert Hulshoff. “Ik had echt grote twijfels.”

Ook bij Peek leefde onzekerheid. “Een team met veel jonge jongens, dat heeft tijd nodig om te vormen. Ik was ook niet meteen enthousiast over onze kansen.”

Al die puzzelstukjes tezamen, vielen echter dit seizoen in elkaar. Goede prestaties met een topsfeer in de kleedkamer. “Het was een topseizoen”, grijnst Peek, die aan het begin van het seizoen door zijn trainer ook nog eens naar achteren werd gezet, en van de 8-positie naar de 6 verhuisde. “Achteraf gezien een meesterzet”, zegt hij. “Toen dacht ik er anders over. Maar de trainer wilde meer zekerheid, meer ervaring aan de bal.”

Hulshoff zag een vriendenteam groeien. “Dat ontstaat, dan kun je volgens mij niet regisseren. Het is wel een belangrijke reden dat we ook een goed seizoen hebben gedraaid. Als je alles voor elkaar voor hebt, wordt een spel als voetbal een stuk makkelijker.”

Ook buiten het veld zoeken de spelers van Theole elkaar waar mogelijk veelvuldig op. De club profiteert ook van de goede sfeer die er heerst. “We doen allemaal wel wat voor de club, en als er een paar gasten achter de bar staan op zaterdagmiddag bij de jeugd zitten er vaak een groep medespelers bij”, vertelt Hulshoff.

Hij en Peek zijn al jaren betrokken leden van Theole en toen ze allebei werden gevraagd om zitting te nemen in het bestuur van de Tielse vereniging zeiden ze ja. “Het helpt natuurlijk wel dat ook Ward toetreedt”, zegt Peek. “De voorzitter wil graag nieuw jeugdig elan. Hij ziet ons als exponent van de nieuwe generatie. Een evenwichtig  bestuur bestaat ook uit een mix van jong en oudere ervaren bestuursleden. Als nieuwkomers kijken we weer anders aan tegen zaken.”

De twee jonge bestuursleden draaien niet om de hete brij heen. In het recente verleden was er bij hun club te weinig aandacht voor sfeer en gezelligheid. “Dat is iets waar we aan moeten werken, al is het seizoen al vele malen beter”, zegt Peek. De algemene bestuursleden wijzen ook op de accommodatie, die weliswaar in orde is, maar ook een beetje uit de tijd begint te raken. “We hebben al wel wat ideeën”, laat Hulshoff weten. “Als bestuur zullen we een prioriteitenlijstje maken wat als eerste aan de beurt is om aangepakt te worden.”

Klik hier voor het laatste artikel over Theole.
Klik hier voor meer informatie over Theole.

De BZS Trophy van de Beusichemse voetbalclub krijgt op zaterdag 21 en zondag 22 augustus een tweede editie. Dit keer niet met U13-talenten, maar met de U16. Ook het deelnemersveld heeft een upgrade gekregen.

“Vorig jaar was een light-versie”, zegt voorzitter Otto van Stijn, die samen met Bram Bosch de organisatie rond de BZS Trophy trekt. “We wilden kijken of het zou aanslaan en dat heeft het gedaan. Het waren twee geweldige dagen waarop we hebben besloten om het groter aan te pakken.”

Volgens Van Stijn is het toernooi een mooi uithangbord voor zijn club. “We willen BZS op de kaart zetten. Het past ook mooi met het ingezet beleid om ons meer te focussen op de jeugd. Zo’n internationaal toernooi is daarvoor niet noodzakelijk, maar je weet als club wel dat de schijnwerpers op je zijn gericht.”

Van Stijn geeft ook toe dat het toernooi ook min of meer toevallig op het pad van zijn club is gekomen. “De kleinzoon van Bram Bosch is bij ons komen voetballen en ik ben aan de praat geraakt met Bram. Hij heeft jarenlang internationale jeugdtoernooien georganiseerd bij Fortitudo en RKTVC. Een toernooi op zo’n korte termijn op poten krijgen, lukt alleen als je een goed netwerk hebt. Bram heeft dat.”

Vorig jaar werd de eerste editie gehouden met een bescheiden veld van clubs, met onder meer FC Volendam, Alemania Aachen en Sportclub Feyenoord. “Dat was prima voor de eerste keer”, aldus Van Stijn. “We hebben voor dit jaar bewust gekozen voor de hogere leeftijdscategorie, de U16. De reden is simpel. Voor de U13 is er veel concurrentie van andere toernooien, voor de U16 zijn er amper toernooien.”

In november ging het organisatiecomité voortvarend aan de slag voor de tweede BZS Trophy, niet gehinderd door enige coronabeperking. Van Stijn: “We hebben er op gespeculeerd dat er in de zomer gewoon gevoetbald kon worden, dus we hebben geen tijd verloren.”

Het resultaat mag er zijn, want op zaterdag 20 en zondag 21 augustus lopen aan de Wielstraat in Beusichem talenten op het veld van gerenommeerde en gevestigde clubs in Europa. Schalke 04 stuurt uit Duitsland zijn grootste talenten, uit België komt Racing Genk, dat één van de beste jeugdopleiding van het land heeft. AZ, FC Utrecht en Vitesse vertegenwoordigen Nederland. Het Turkse Altinordu, het Poolse ZagtebieSosnowiec en een regio-elftal uit Beusichem en omgeving completeren het veld. Van Stijn: “Die Turkse en Poolse clubs zijn onbekend in Nederland, maar staan in eigen land bekend vanwege hun jeugdopleiding.”

Op zaterdag worden de poulewedstrijden gespeeld, op zondag volgen de kruisfinales en plaatsingswedstrijden. Van Stijn hoopt voor de derde editie op nog grotere namen. “Schrijf met potlood alvast Barcelona op.”

Klik hier voor meer artikelen over BZS.
Klik hier voor meer informatie over BZS.

Bram Reemers neemt na vijftien jaar afscheid als speler van de hoofdmacht van GVV. “Het voelt als klaar”, zegt de 34-jarige middenvelder, die echter niet verloren gaat voor de club en als penningmeester actief blijft.

Een kleine schok is het wel: GVV verliest deze zomer in één klap vijf routiniers, goed voor bij elkaar 170, 180 jaar GVV 1. “Het is tijd voor een wisseling van de wacht”, reageert Reemers. “We maken plaats voor jong talent. Er is jarenlang geen doorstroming geweest vanuit de jeugd, nu komt er een grote groep talentvolle spelers over. Het is aan de ene kant jammer dat het eerste elftal in één klap veel ervaring verliest, aan de andere kant geeft het de club ook de kans om te bouwen aan een nieuw elftal”, kijkt Reemers vooral nuchter naar de situatie.

Voor Reemers persoonlijk ‘voelt het klaar’. “Je kunt als speler niet eeuwig doorgaan. Er is ook een tijd om te stoppen. Ik heb mijn waarde gehad, maar moet ook zo eerlijk zijn dat die waarde met het ouder worden ook steeds minder werd. Ik hobbel nog mee als verdedigende middenvelder, maar ik heb niet meer die frisheid en fitheid van jaren geleden.”

Hij kan terugzien op een mooie en lange carrière in de hoofdmacht van de Geldermalsense club. “Ik heb bijna vijftien jaar onafgebroken in het eerste elftal gespeeld. Met één grote onderbreking vanwege die dubbele beenbreuk.”

Zeven jaar geleden brak Reemers in de wedstrijd tegen Drunen na een ongelukkige botsing met zijn keeper zijn kuit- en scheenbeen. “Ik was best wel snel op de been en trainde al snel weer mee, maar kreeg daarna toch een terugslag. Achteraf gezien heb ik daarna mijn oude niveau nooit meer gehaald.”

In de herfst van zijn carrière maakte hij de overstap van de zondag naar de zaterdag nog mee. “Ik ben een zondagman en daarom ga ik volgend seizoen ook weer voetballen in zondag 3. De zaterdag is voor het selectievoetbal de toekomst. Ook wij zagen bij GVV de behoefte om op zaterdag te gaan spelen toenemen. Uit een enquête die we onder de oudste jeugd en senioren hebben gehouden bleek dat er een grote meerderheid was voor de zaterdag.”

Reemers maakt ook alweer drie jaar deel uit van het bestuur. Als penningmeester let hij op de centjes. “Ik ben al jaren betrokken, maar heb een bestuursfunctie tot een paar geleden altijd afgehouden. Ik vond het niet te verenigen met mijn rol als selectiespeler. Het ene moment was je aan het trainen, even later zat je met de trainer om tafel om over zijn salaris te praten. Uiteindelijk ben ik toch penningmeester geworden. Het bestuur was op een gegeven moment gereduceerd tot een paar mensen, toen zijn we er met een aantal jongens ingestapt.”

Als penningmeester kan hij melden dat GVV ‘financieel gezond’ is. “We zijn als club de coronaperiode goed doorgekomen. We hebben al snel ingegrepen en hebben uitgaven stopgezet. Tegelijkertijd hebben we in die periode een verduurzaamheidsslag op ons sportpark kunnen maken. Door slim gebruik te maken van subsidies hebben we zonnepanelen en LED-verlichting gekregen. We hebben nog meer plannen, want de kantine kan ook nog een facelift gebruiken.”

Klik op GVV voor het laatste artikel over de club.
Klik op GVV voor meer informatie.

Met de verjongingskuur bij Rhelico kwam ook direct de twijfel over een voorspoedig seizoensverloop. Die twijfel werd versterkt door een start met drie nederlagen, maar daarna maakte de hoofdmacht van de club uit Rumpt een enorme groei door. Twee 25-jarigen, Kylian Heemskerk en Bas van Rijnsbergen, pakten daarbij hun rol.

Van Rijnsbergen en ook Heemskerk hadden aan het begin van het seizoen zo hun bedenkingen. De midden-twintigers behoorden bij de eerste training voor dit seizoen tot een select groepje van ervaren voetballers. Het merendeel van de selectie had zich net ontdaan van de jeugdpuistjes. “Er zijn heel veel jongens doorgestroomd vanuit het onder 23-elftal”, vertelt Heemskerk. “Dat ze talent hadden, was zichtbaar, maar ervaring op dit niveau hadden we nauwelijks. De Gelderlander heeft onlangs een onderzoekje gedaan naar de gemiddelde leeftijd van eerste elftallen in de regio. Daaruit bleek dat we veruit het jongste elftal van de afdeling hebben.”

Dat gebrek aan ervaring en de komst van de ‘groentjes’ zorgden ervoor dat Rhelico niet met hooggespannen verwachtingen aan het seizoen in de vierde klasse begon. “Ik had eigenlijk helemaal géén verwachting, ik wist totaal niet wat we konden verwachten.”

De start met veel nieuwe en jonge spelers was uiterst onwennig. De eerste drie wedstrijden van het seizoen leverde nul punten op en veel tegendoelpunten. Ook Heemskerk en Rijnsbergen krabden zich achter de oren. “Het enige wat je als ervaren speler kan is die jongens mee te nemen en je eigen ervaringen delen”, zegt Heemskerk. “We waren enorm zoekende, logisch uiteraard, want als je voor het eerst op dit niveau speelt én in een nieuw elftal moet je je plaats nog vinden”, verplaatst hij zich in de nieuwkomers in die periode.

“Je moet een goed voorbeeld stellen”, vult Van Rijnsbergen aan. “Onverzettelijkheid uitstralen hoort daar ook bij, het niet opgeven ook.”

Dat Van Rijnsbergen na een lang seizoen ook in de slotfase van de competitie die passie nog heeft, toonde hij tegen GVV. De ene sliding volgde de andere op. “Het zonnetje scheen en het veld lag er heerlijk bij”, lacht de gelegenheidsrechtsback, die duidelijk de kunst van het maken van een goede sliding verstaat. “Ik gooi ze er regelmatig uit. Ja, ook op kunstgras.”

Dat bezorgt hem af en toe een ‘goede’ brandplek, maar dat hindert hem niet. “Vaseline erop en het is zo weer over. Vaseline is een wondermiddel.”

Het goede voorbeeld van én Van Rijnsberg én Heemskerk deed snel volgen door de nieuwe ploeggenoten die na de winterstop hun volledige draai wisten te vinden. Daardoor werd een vooraf als moeilijk betitelde seizoen een seizoen waarin twijfel plaatsmaakte voor hoop. “Dit was best wel een rare competitie”, zegt verdedigende middenvelder en aanvoerder Heemskerk. “Bovenin had je De Braak en OSS, die waren een klasse apart. Onderin had je Drunen en OSC, maar daartussen lag een grote middenmoot van negen teams die nauwelijks voor elkaar onderdeden. Won je op een zaterdag dan steeg je zomaar twee, drie plaatsen, verloor je dan kon je twee, drie plaatsen zakken.”

Het seizoen smaakt volgens Van Rijnsbergen, die een kanoverhuurbedrijf heeft aan De Linge, naar meer. “Subtop volgend seizoen zou leuk zijn, mij hoor je nog niet zeggen dat we om het kampioenschap moeten gaan spelen.”

Klik op Rhelico voor het laatste artikel over de club.
Klik op Rhelico voor meer informatie.