Home Blog Pagina 548

Zias Kosters geniet van zijn kansen bij FC Dauwendaele

MIDDELBURG – Bij zijn vorige club Zeelandia-Middelburg doorliep Zias Kosters (20) nagenoeg alle jeugdlichtingen, maar altijd speelde hij er in de tweede elftallen. Tot enkele vrienden bij FC Dauwendaele hem vijf seizoenen geleden wisten te overtuigen om naar de andere kant van Middelburg te komen. Nu speelt hij voor het tweede seizoen in het eerste elftal en geniet hij van alle kansen die hij er krijgt.

“Ik heb hier het gevoel dat ik ook echt gezien word, dat was voor mijn gevoel bij Zeelandia-Middelburg veel minder het geval. Natuurlijk is het hier allemaal wat kleiner en gemoedelijker dan wanneer je bij een grotere vereniging speelt. En blijkbaar past dit dan toch beter bij me denk ik. Hopelijk kan ik dit seizoen het opnieuw laten zien en van toegevoegde waarde zijn.”

Vorig seizoen debuteerde hij onder trainer Gert-Jan van Leiden in de hoofdmacht en speelde hij nagenoeg altijd wel in de basis. Toch kreeg hij ook te maken met tegenslag in de vorm van een gebroken pols. Het zorgde dat hij na de winterstop met een brace voetbalde, maar toch wel zijn minuten bleef maken in de spits. “Dat was voor mij wel nieuw, want ik was gewend om aan de buitenkant te spelen of op ‘10’. Maar bij Gert-Jan kwam ik in de spits te spelen en ik moet zeggen dat die plek me wel bevalt.”

In zijn nieuwe rol wil hij ook dit seizoen weer stappen maken in zijn voetbalontwikkeling, al beseft hij heel goed dat er de nodige versterkingen naar de Kruitmolen zijn gekomen. “Daardoor denk ik dat we als selectie echt sterker zijn geworden. We hebben dan ook het doel om voor promotie te gaan strijden. Het liefst willen we kampioen worden, maar daar zijn nog wel een aantal ploegen die dezelfde ambitie hebben denk ik. De lat leggen we hoog, maar dat is ook goed om uit te durven spreken. Iedereen zal wekelijks vol aan de bak moeten. Ik zelf ook, want ik wil mezelf blijven ontwikkelen. Gezien de spelersgroep die we nu hebben met daarin ook wat ervaren jongens, denk ik dat dit wel moet lukken. We maken elkaar scherper en beter hoop ik en dat moet zich dan vertalen in resultaten op het veld.”

Het liefst gaat hij met FC Dauwendaele in de toekomst nog een sportieve stap omhoog, want aan ambitie heeft de jeugdige aanvaller geen gebrek. “Vorig seizoen maakte ik er veertien, nu wil ik er liefst nog wat meer maken. Als dat lukt en ik sta wekelijks aan de aftrap, dat zou te gek zijn. Want voor mijn gevoel zit er nog veel meer in en dat wil ik proberen hier tot uiting te laten komen.”

Klik op FC Dauwendaele voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dauwendaele voor meer informatie over de club.

RKTVC 2 gaat voor niets minder dan kampioenschap

Vandaag gaan we in gesprek met Kees de Keijzer en Rachid Benbouya van de selectie van RKTVC 2. Kees is trainer en zorgt ervoor dat de mannen zo goed mogelijk zijn voorbereid voor de wedstrijd. Rachid is aanvoerder en heeft zijn eigen rijschool. Vandaag vertellen ze meer over hun elftal.

Eerst wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal van Zaterdag 2 is van origine een vriendenteam dat drie jaar geleden is ontstaan. Een groot deel van de huidige samenstelling was hier onderdeel van. Sinds vorig jaar spelen de heren mee op niveau en zien ze het nog steeds als vriendenteam, maar wel met een duidelijk doel en dat is winnen.  Kees is al twee seizoenen trainer van de heren zaterdag twee. Via de zoon van Kees is gevraagd om het team te komen trainen. Met ondersteuning van Mark en Jan dragen zijn drieën zorg over alle zaken rondom de heren van zaterdag 2. Rachid voetbalt ook al langere tijd bij de heren en is via-via bij dit team terecht gekomen.’’

Dit team is dus al drie jaar geleden ontstaan. We wilden weten wat dit team zo uniek maakt. ‘’Het team is nu echt een hecht team geworden. We kunnen niet zeggen dat de heren van zaterdag 2 allemaal beste vrienden van elkaar zijn, maar als ze samen zijn, stralen ze echt een teamgevoel uit. De heren geven alles als ze op het veld staan en dit doen ze als eenheid. Ze zijn enorm fanatiek en gedreven. Het team bevat ook spelers met allemaal diverse kwaliteiten.  We hebben zelfs spelers van het eerste van RKTVC. Deze spelers hebben de overwegingen simpel weg gemaakt, omdat ze het team van zaterdag 2 enorm gezellig vinden.  En ze hier beter tot hun recht komen. Coach Kees is enorm blij met de diversiteit van zijn spelers.  Dit team kan dat ook toepassen om zo het beste uit de wedstrijd te halen.’’

In de tijd dat dit team is ontstaan hebben de mannen veel meegemaakt. We vroegen daarom naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’ We kennen niet echt dieptepunten. Afgelopen week zijn de heren wel goed wakker geschud door de trainers. De discipline zat er niet meer in zoals in het vorige seizoen en dit merkte je op het veld. Een hoogtepunt van afgelopen seizoen was dan zeker het kampioenschap in de vierde klasse. De mannen wisten vorig jaar ongeslagen kampioen te worden met maar liefst 94 doelpunten door het hele seizoen. Kees spreekt vol trots over de prestatie.’’

Zo’n kampioenschap kun je natuurlijk alleen bereiken met een goede trainer en trainingen daarom wilden we weten hoe de trainingen eruit zien van dit elftal. ‘’Door middel van fanatieke coaching probeert Kees overal bovenop te zitten en de jongens zo goed mogelijk te sturen. Kees ziet de jongens allemaal als gelijken en probeert zo ook iedereen zijn kwaliteiten te belichten en hierop te trainen. Rachid geeft dan ook aan dat oefeningen rondom het positiespel vaak terug komen op training. Dat is van belang voor de heren op het veld. Ook met diverse pass en trap oefeningen probeert Kees de heren te blijven ontwikkelen.’’

Vervolgens wilden we weten of er nog kleurrijke figuren rondlopen in dit vriendenteam. ‘’Het team kent veel verschillende types. De grootste lolbroek is Luuk. Hij weet altijd wel de juiste momenten eruit te pakken om een grapje te maken. Osman heeft altijd wel wat te zeggen, hij weet het volgens trainer Kees altijd beter en probeert dan ook vaak op een grappige manier zijn zin door te drukken. Maar ook personen als Rachid, Turab en Evert zijn een mooie toevoeging voor het team. Zij dragen vaak zorg over alle zaken rondom het team en de activiteiten.’’

Ook vroegen wij ons af of dit team buiten het veld ook leuke activiteiten onderneemt. ‘’Als we een van de leukste activiteiten moeten beschrijven is het ons teamuitje naar Praag. De mannen zijn afgelopen seizoen met zijn allen naar Praag geweest om het welverdiende kampioenschap te vieren en het seizoen af te sluiten.’’ Na Praag zijn we echt een eenheid geworden als team vertelt trainer Kees. ‘’Het was enorm gezellig met zijn alle waar we diverse activiteiten hebben ondernomen zoals bijvoorbeeld schieten op een schietbaan. Al met al is de groep dichterbij elkaar gekomen.’’

Tenslotte wilden we het hebben over de sportieve ambities in dit team. Kees ziet het elftal sterk in de competitie staan. ‘’Als ze zich allemaal inzetten en opereren als groep gaan ze het ver schoppen. Hij wil de jongens fit en scherp houden om zo zover mogelijk met de jongens te komen. Ze zullen dan ook niet voor minder gaan dan voor het kampioenschap dit seizoen’’, sluit RKTVC 2 af.

Klik op RKTVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKTVC voor meer informatie over de club.

Onder de lat met Luca Pellegrino van DSE

Luca Pellegrino is een 17-jarige keeper bij DSE. De keeper zit momenteel in de JO19-1, maar heeft vorig seizoen ook al zijn debuut mogen maken bij het eerste. Buiten het voetballen, fluit hij ook wedstrijden en draait hij bardiensten. Kortom een echte jongen van de club!

Carrièreverloop
In zijn hele leven heeft Luca maar bij één club gespeeld en dat is DSE. ‘’Op mijn zesde ben ik begonnen met voetbal, dat heb ik één jaar gedaan, in de MP’tjes. Daarna ben ik een jaartje van voetbal afgegaan, omdat ik het niet meer leuk vond en het jaar erna kwam ik in de F5 terecht, waar we meteen kampioen werden.’’

Vorig seizoen heeft Pellegrino zijn debuut mogen maken bij het eerste elftal van DSE. ‘’Dit was de eerste keer dat ik meeging als reservekeeper en toen pakte de eerste keeper een rode kaart. Dan moet je wel, zonder erbij na te kunnen denken. Dat was wel echt een enorm mooie ervaring, dat je voor je allereerste keer meegaat naar een uitwedstrijd als reservekeeper. We moesten naar Steen en gingen toen met de bus. Zelf zit ik nu in de JO19-1 en speel ik om de week een wedstrijd bij mijn eigen team, doordat we met twee keepers in een team zitten en dus moeten afwisselen. De andere week keep ik bij de JO19-2.’’

Huidig seizoen
Dit seizoen loopt het lekker voor DSE. Ze zijn eerste geworden in de bekerpoule in de tweede klasse en mogen dus door bekeren. ‘’We zijn nu doorgeplaatst naar de eerste klasse en hopen hier een hele mooie tweede fase van te maken. Op persoonlijk vlak gaat het ook goed, als keeper train ik om de week mee met de selectie. Als je met Coen Jansen (Keeper Heren 1), Finn Hendrickx (Keeper Heren 2) en Finn van Dartel (Keeper Heren 2) mag meetrainen, is dat echt fijn, van hen kan je echt enorm veel leren.”

”Bij mijn eigen team gaat het ook goed, dit seizoen zit ik er lekker in, alleen ben ik helaas net geblesseerd geraakt en lig ik er een paar weken uit. Gelukkig is het herfstvakantie en dus twee weken geen wedstrijd voor ons. Dus hopelijk ben ik weer helemaal fit als de tweede fase weer van start gaat.’’

Keepers kwaliteiten
We vroegen aan de jonge keeper waar hij in uitblinkt als keeper. ‘’Poeh, dat vind ik heel lastig om over mezelf te zeggen. Ik denk dat ik vooral goed ben in de 1-op-1 en dat ik ook voor zekerheid zorg. Het fijne is dat ik altijd een goede verdediging voor me heb staan waar ik op kan vertrouwen, maar andersom is dit dus gelukkig ook wel het geval. Ook het coachende gedeelte gaat eigenlijk altijd wel goed en ook daar durf ik wel over te zeggen dat dat me goed ligt. Keepend ben ik vooral goed in de snelle en gedurfde ballen in bijvoorbeeld de opbouw. Even snel proberen die bal mee te geven aan de rechts- of linksback, waardoor wij na een tegenaanval weer snel kunnen counteren. Ik heb nog niks gezegd over ballen tegenhouden zie ik, maar ook dat kan ik wel hoor.’’

Het ontstaan van de keeper
Luca begon in de F5 als keeper. Hij was nog niet de vaste keeper van het team, maar hij keepte altijd wel één helft van de wedstrijd. ‘’Het jaar erna in de F1 werd ik meteen vaste keeper. Ik vond het zo leuk om een helft te keepen in de F5, maar ook het voetballen vond ik erg leuk. Keuzes maken dus. Uiteindelijk na een lichte twijfel toch gekozen voor het keepersvak. In de E3 moesten we in de competitie een belangrijke wedstrijd spelen. Deze herinner ik me nog als de dag van gisteren. In de competitie moesten we deze wedstrijd winnen om nog kans te maken op het kampioenschap. Als we die wonnen waren we zo goed als zeker kampioen.”

”We stonden 1-0 achter door een blunder van mij. In de extra tijd van de tweede helft kregen we nog een corner. Ik bedenk me geen seconde en ren naar voren. Die bal kort vragen (domste idee allertijden), schot aangeraakt, weer een corner. Zo kregen we drie à vier corners achter elkaar. De laatste corner ging ik weer kort vragen en ik kreeg hem, ik schoot meteen, maar raakte hem verkeerd, kwam voor de voeten van onze spits en BAM! 1-1! Nou wat een ontlading gaf dat, dat was zo geweldig. Dus ook zoiets kan je overkomen als keeper zijnde en dit heeft mij nog zekerder gemaakt van mijn zaak, dat ik heb gekozen voor het keepersvak.’’

Keepers zijn gek?
We gaven Pellegrino de stelling ‘Keepers zijn gek’ en we wilden graag weten wat hij hiervan vindt. ‘’Deze stelling is aan de ene kant zeker juist. Wij zitten met twee keepers in een team, dan merk je het soms wel nog erger inderdaad. Dan kijk je naar de andere keeper en dan denk je echt wat doet die nou weer of dan maakt ie weer zo’n gekke opmerking. En datzelfde zegt hij over mij, dus ik geloof het meteen. Je krijgt ook altijd opmerkingen en vragen naar je hoofd van: ben jij niet bang voor de bal dan? Is dat niet heel gevaarlijk keeper zijn? Daar kan ik altijd makkelijk op reageren, want dan zeg ik gewoon dat als je keeper wilt worden je inderdaad een beetje gek moet zijn.’’

Nonno
De keeper heeft niet echt vaste rituelen, maar doet wel altijd iets voor de wedstrijd. Ik geef opa voor de wedstrijd altijd een boks. Opa is echt onze vaste supporter, hij is er elke wedstrijd, uit en thuis, regen of geen regen. Iedereen kent hem ook als Nonno, wat Italiaans is voor opa. Voor de wedstrijd tik ik wel altijd even de lat aan, weet niet of je dat echt een ritueel kan noemen of gewoon een standaarddingetje van alle keepers.’’

Ambitie
Luca heeft een duidelijk doel voor ogen, wat hij graag wil bereiken. ‘’Het eerste elftal van DSE bereiken. Ik heb al een keer meegedaan, maar vast in het eerste van DSE, dat is echt nog wat ik wil bereiken. Als jonge keeper wilde je natuurlijk altijd bij een profclub komen, vroeger was het bij mij altijd NAC, maar nu ik zeventien jaar ben, zijn deze dromen wel echt voorbij. Nu houd ik het gewoon bij DSE en vooral omdat het zo gezellig is elke dag bij de club en het voelt echt als een tweede thuis voor mij. Eigenlijk kan ik er niet weg gaan, omdat we met de hele familie iets doen bij DSE. Ook zou ik het mooi vinden als ik ooit nog een keer met mijn broertje Sep in het eerste kom te spelen, gewoon een wedstrijdje.’’

Hoogte- en dieptepunten
De goal in de E3 was voor Pellegrino echt een hoogtepunt. Maar hij heeft er nog een paar.  Toen ik in de F1 zat, moest ik meedoen aan een toernooi en daar keepte ik zo goed dat ik daar de beste keeper van het toernooi ben geworden. Deze beker staat nog zeker op het zichtbaarste puntje in mijn kamer. Ook mijn invalbeurt bij het eerste staat misschien toch wel aan de top van dit lijstje. Dit was echt wel iets waar ik heel lang naar uit keek en dat dit dan op het eerst mogelijke moment gebeurde was wel heel gaaf.’’

Dieptepunten liggen voor de keeper meer in het spelen van een slechte wedstrijd. ‘’Vorig jaar nog bij Halsteren. Ik maakte twee blunders in een seizoen, waar je team zo goed bezig is en dan verliest. Een echt dieptepunt komt niet echt in mij op. Tuurlijk zijn er wedstrijden waar je fouten maakt, maar dat kan iedereen overkomen moet je dan maar denken. Wat je als keeper niet doet, want je bent dan zo kwaad op jezelf. Maar achteraf komt dat wel weer goed.’’

Positief vooruitzicht
We blikten samen met Luca vooruit op het huidige seizoen. ‘’Dit seizoen hebben wij als team een enorm goed team bij elkaar weten te sprokkelen met wat nieuwe jongens van buitenaf, maar ook nog steeds het vaste groepje jongens die al vanaf hun beginjaren bij elkaar zit. Iedereen kent zijn eigen kwaliteiten en van elkaar. Hier maken we goed gebruik van en dus is de vooruitblik voor ons team echt heel positief. Ik ga er echt vanuit dat we hoog kunnen eindigen deze tweede fase en dan de derde fase eigenlijk wel naar ons toe kunnen trekken. Op persoonlijk vlak wil ik nog meer groeien als keeper en goed laten zien wat ik in huis heb, met het oog op het laatste seizoen in de junioren en de vele seizoenen bij de senioren.’’

DSE-familie
Pellegrino is een echte jongen van de club. Hij is vijf à zes dagen per week op de voetbal. Hij traint er, voetbalt er wedstrijden, fluit er wedstrijden en werkt achter de bar. ‘’Het is hier zo gezellig en iedereen kent elkaar, ik zou echt niet weten wat ik zou moeten doen als ik DSE het misschien wel een hechte familie is met z’n allen. Dat vind ik er zo mooi aan! Voetballen vind ik gewoon fijn. Je kan even lekker een balletje trappen met vrienden en hoeft even nergens aan te denken. Tuurlijk serieus, maar er mag ook vaak genoeg een grapje inzitten. Even geen school aan je hoofd of andere dingen. Even lekker anderhalf uur trainen of een hele zaterdag bij DSE met je team. Nog even wat drinken na de wedstrijd, of feesten in de kleedkamer na een overwinning. Zulke dingen maken mij gewoon zo blij.’’

Bedankt!
Als laatste vroegen we of de keeper nog lovend was over iemand binnen DSE. ‘’Dat vind ik moeilijk om te zeggen, want we zorgen er met een hele grote groep mensen voor dat onze club draaiende wordt gehouden. Eigenlijk zou ik iedereen, alle vrijwilligers, hier wel neer willen zetten. Als ik dan toch iemand even in het zonnetje wil zetten is het Lowie van Elewout, onze scheidsrechtercoördinator, die er elke week voor zorgt dat op zaterdag en soms zelfs zondags de wedstrijden geleid worden door een scheidsrechter of een welbekende spelbegeleider. Hij leidt jonge voetballertjes die het fluiten wel zien zitten op tot echte scheidsrechters. Zelf ben ik ook scheidsrechter en heb ik wel wat kunnen leren van Lowie. Het is natuurlijk erg fijn dat je iemand op de club hebt die zo het scheidsrechterdeel op zich neemt.’’

Wij wensen Luca veel succes dit seizoen!

Klik op DSE voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

SPV’81 heeft er een tweede meisjesteam bij

Bij SPV’81 gaat het goed met de jeugdafdeling. En zeker bij de meiden. Nadat er eerder al een team MO15 (meisjes onder de 15 jaar) was, is er sinds dit seizoen ook een team MO10.

Delano Wiedenhof is één van de trainers van de toppers-in-de-dop bij de meiden onder de 10 jaar. “In het begin kunnen nieuwe spelertjes nog geen bal raken”, lacht hij. “Het is mooi om te zien dat het na een paar trainingen vaak al stukken beter gaat.”

Wiedenhof komt oorspronkelijk uit Tiel, waar hij bij TSV Theole speelde tot aan het A2-elftal. “Daarna kreeg ik het te druk met werken.”

Door de liefde kwam de telecom-engineer bij SPV (Sportvereniging Polsbroek Vlist) terecht en begon de passie voor het balletje ook weer te branden. “Tweeëneenhalf jaar geleden leerde ik mijn vriendin Joyce uit Lopik kennen. Haar schoonzus en neefjes en nichtjes voetbalden bij SPV en we besloten daar ook eens te gaan kijken voor haar dochter Yuna. We kwamen daar in een warm bad terecht. Iedereen kent iedereen en het is er echt gezellig, weten we nu inmiddels.”

Dat leidde er tevens toe dat de 28-jarige Delano weer vaak op een voetbalveld te vinden is. “Bij Theole voetbalde ik al vanaf mijn vierde. Ik vind het leuk om training te geven aan de jonge voetbalsters en mijn kennis over te dragen aan kinderen die bijna net zo jong zijn als toen ik begon. Bovendien is training geven aan de jeugd goed te combineren met mijn werk, want mijn werkdagen zijn van zeven uur tot half vier.”

Ingeburgerd
Wiedenhof is gauw ingeburgerd geraakt bij de Polsbroekse voetbalvereniging. Zo weet hij dat de club na haar oprichting in 1981 het eerste seizoen louter uitwedstrijden speelde, omdat SPV toen nog geen eigen accommodatie had. “Pas op 30 oktober 1982 werd de eerste officiële thuiswedstrijd gespeeld door F-pupillen”, memoreert hij. Wat dat betreft is het gemakkelijk relativeren, nu het team MO10 nog niet in competitieverband kan spelen tijdens het eerste kwart van dit voetbalseizoen. “Door een misverstand waren we ingedeeld bij teams meisjes onder de 11, maar die zijn veel te sterk voor ons. Na de herfstvakantie kunnen we waarschijnlijk in het tweede kwart meedoen aan een competitie met andere teams onder de 10 jaar.”

Na het nodig gezoek op internet en bellen en mailen met clubs kunnen de Polsbroekse meiden onder de 10 jaar naast hun wekelijkse trainingen op maandagen en woensdagen tot aan de herfstvakantie een handjevol oefenduels spelen. Wiedenhof: “Teams van DONK en Jodan Boys uit Gouda en Sportlust uit Woerden hadden alle een vrij weekeinde, dus kunnen we gelukkig tegen hen voetballen. Bovendien zijn we blij met de groei die wij zien met voor het eerst een meidenteam onder de tien jaar sinds vorig seizoen.” De oorzaak voor die groei weet Delano wel: ,,Dat komt zeker door de prestaties van de Oranje voetbalvrouwen afgelopen jaren.”

Rest de vraag welke grote Nederlandse clubs populair zijn bij de Polsbroekse voetbalsters. ,,Feyenoord en Ajax”, is Delano’s toch wat verrassende antwoord. Het dit seizoen nog pover acterende FC Utrecht, dat toch echt het dichtstbij gelegen grote stadion bezit, heeft blijkbaar nog geen indruk gemaakt deze jaargang.

Klik op SPV’81 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SPV’81 voor meer informatie over de club.

Gianni Wijting heeft toekomst FC Perkouw in handen

Gianni Wijting vertolkt dit seizoen een dubbelfunctie bij FC Perkouw. Naast speler van de hoofdmacht laat hij de jubilerende club ook profiteren van zijn kennis als technisch coördinator. “De jeugd is onze levensader.”

Tussen het bekijken van twee jeugdwedstrijden door heeft Wijting nog even tijd om in de keuken een tosti voor een hongerig jeugdlid te maken. “Zo gaat dat bij een kleine club als Perkouw. Waar nodig schiet je bij. Dat is helemaal niet bijzonder hier.”

Wijting heeft in ruim vier seizoenen al zo veel indruk gemaakt als speler dat hij tot de vaste basis van het eerste elftal behoort. Die vaste kern heeft dit seizoen de opdracht om jeugdig talent op te vangen in het team, want na de degradatie vorig seizoen uit de derde klasse raakte Perkouw belangrijke spelers kwijt. “Tom Achterberg is weggegaan, Edgar Mudde gestopt en Ruben de Vries is teruggegaan naar Spirit. Dat is voor ons best een forse aderlating.”

Perkouw heeft al jaren een grote aantrekkingskracht op spelers van buitenaf, maar komend seizoen moet het eerste team het vooral van vervangers van de eigen jeugd hebben. “Het voordeel dat we nu in de vierde klasse spelen is dat daardoor de stap voor de jeugd wat minder groot is”, zegt Wijting. “Het inpassen van die jonge gasten heeft tijd nodig. Dat hebben we ook ingecalculeerd. Het doel is niet om per se kampioen te worden.”

In de opstelling is zijn naam steevast terug te vinden in de achterste linie, alleen de positie wil nog wel eens iets anders zijn. “In het begin speelde ik voornamelijk als back, de laatste seizoenen ben ik ook wat meer in het centrum van de verdediging terecht gekomen. Dat vind ik ook prima en ondanks mijn 1.65m. kan ik me ook daar goed staande houden. Ik speel waar de trainer mij nodig heeft. Ik ben niet zo moeilijk.”

Wijting groeide als voetballer op bij Spirit, waar hij in de jeugd alle selecties doorliep. Perkouw is na Lekkerkerk zijn tweede avontuur, maar waar zijn verblijf in Lekkerkerk tot één seizoen beperkt bleef, lijkt hij in Berkenwoude op weg naar een lange verbintenis. “De gemoedelijkheid, maar ook het met elkaar doen spreekt mij erg aan bij deze club. Als je hier het clubgebouw binnen stapt, krijg je meteen het huiskamergevoel.”

In die sfeer was het voor Wijting dan ook geen optie om nee te zeggen toen Perkouw hem vroeg om technisch jeugdcoördinator te worden. “Ik heb bij Spirit al een jeugdteam getraind, dus helemaal vreemd is het voor mij niet. Ik ben er bij Perkouw om trainers te helpen bij de opbouw en indeling van trainingen. Ik pers ze zeker niet in een keurslijf, en geef ze alle vrijheid. Ik hou overzicht en probeer een rode lijn uit te leggen waardoor per leeftijdscategorie duidelijk is welke vaardigheden getraind moeten worden en geef trainers daar ook handvatten voor.”

Naast meer plezier voor trainers en spelertjes is het ook meteen bittere noodzaak voor Perkouw om de jeugd een goede basis te geven. “We hebben geen grote bron van jeugdspelers om uit te putten. We kunnen het ons daardoor niet veroorloven om spelers geen of weinig aandacht te geven. Het niveauverschil in teams is vaak behoorlijk en daarom is het ook belangrijk dat je oog houdt voor de individuele ontwikkeling van spelers. Het voordeel van Perkouw is dat het overzichtelijk is met zes jeugdteams. Zonder aanvoer vanuit de jeugd wordt het lastig om een eerste team op niveau te blijven houden.”

Klik op FC Perkouw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Perkouw voor meer informatie over de club.

Remco van der Hul is vader van CKC-arbiters

De zaterdagen van Remco van der Hul zijn overvol. In de ochtenduren ontfermt hij zich over de talentvolle jeugdscheidsrechters bij CKC, na het middaguur stapt hij in zijn auto om in de middag bij een wedstrijd in de derde divisie als assistent-grensrechter te fungeren.

Dat gezondheid geen vanzelfsprekendheid is, daar weet Van der Hul alles van. Eind vorig jaar moest hij een pittige operatie ondergaan, maar inmiddels gaat de 46-jarige inwoner van Capelle-West weer als een fit man door het leven.

CKC heeft sinds vijftien jaar een trouw vrijwilliger aan Van der Hul die naast scheidsrechterscoördinator bij de club uit Kralingse Veer ook de werkzaamheden die toebehoren tot het secretariaat voor zijn rekening neemt. “Ik ben in 2007 verhuisd naar Capelle en toen ook overgestapt van Germinal, dat een tijdje geleden al is opgegaan in AGE, naar CKC. “Ik heb hier maar even gevoetbald en ben al snel verder gegaan als scheidsrechter. Mijn eerste wedstrijd was bij de jeugd, maar daar vond ik niet zo veel aan. Ik miste de uitdaging, vandaar dat ik seniorenwedstrijden ben gaan fluiten. Eerst de lagere teams en vervolgens voor de KNVB eerste teams. Dat ging niet onaardig, want na een jaar of zes promoveerde ik waardoor ik floot in de derde klasse.”

“Ik heb heel lang gefloten op zondag en daardoor was ik het hele weekend in touw. Zaterdag was ik bezig voor CKC, zondag was ik scheidsrechter voor de KNVB. Op een gegeven moment heb ik de switch gemaakt naar de zaterdag.”

Van der Hul kreeg gaandeweg ook meer interesse voor de functie van assistent-scheidsrechter en besloot in die periode ook zijn fluit in te wisselen voor de vlag. “Als scheidsrechter ben je voor de KNVB altijd alleen op pad. Zeker als je tweede klasse fluit of lager en clubgrensrechters hebt staan. Het aantrekkelijke van assistent-scheidsrechter is dat je met een trio een wedstrijd doet. Ook mooi is dat het gekoppeld kan worden aan een goed niveau. Ik reis door het hele land en kom in mooie entourages terecht. Ik was onlangs bij Swift in Amsterdam en daar komen misschien twee- driehonderd mensen kijken. Je hebt ook wedstrijden dat het heel druk is. Ik ben bij Westlandia, maar ook in Staphorst.”

“Met zijn drieën probeer je een zo goed mogelijke wedstrijd neer te zetten. Buitenspel, overtredingen die de scheidsrechter niet ziet. Commentaar vanaf de kant is er ook, maar zeker minder omdat mensen weten dat je een neutraal trio bent.”

En waar het arbitrale trio in de ere- en eerste divisie hulp krijgt van elektronische hulpmiddelen en een extra paar ogen – de VAR – moeten Van der Hul en zijn collega’s afgaan op eigen waarnemingen in het veld. “Als assistent-scheidsrechter dien je hele wedstrijd scherp en geconcentreerd te zijn.”

Eén van zijn taken bij CKC is het werven en opleiden van nieuwe en jonge scheidsrechters. Ook dat doet hij met veel passie. Beginnende scheidsrechters volgt hij bij wedstrijden vanaf de kant en voorziet hen van tips en advies. “Een jonge scheidsrechter zomaar loslaten op 22 spelers lijkt mij geen goed idee. Begeleiding is belangrijk. Het bevordert het enthousiasme. Ik ben er trots op dat er al heel wat zijn doorgestroomd naar KNVB-scheidsrechter.”

Het enthousiasme van Van der Hul en zijn scheidsrechterskorps kan niet voorkomen dat ook CKC moeite heeft om alle thuiswedstrijden met een officieel arbiter te bemannen. “We hebben elk weekeinde wel zo’n twaalf wedstrijden om te fluiten. Helemaal dicht krijgen we het niet. Als het lukt moet er bij de senioren een speler fluiten en bij de jeugd een ouder of leider. Ik zou graag zien dat het anders was, maar de realiteit is dat het lastig is om mensen te porren voor een functie als scheidsrechter. Ze weten niet wat ze missen.”

Klik op CKC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CKC voor meer informatie over de club.

Van Hemert maakt na spoedklus échte start met Zwervers

Zwervers is dit seizoen in een nieuw avontuur gestapt. De Capellenaren moeten laten zien wat zij waard zijn in de eerste klasse van het zaterdagvoetbal. Trainer Rody van Hemert is in elk geval met een 1-0 voorsprong aan het nieuwe seizoen begonnen.

Om het eersteklasserschap op zaterdag veilig te stellen, moest Zwervers in de slotfase van het afgelopen seizoen alles uit de kast halen om niet uit de eerste klasse op zondag te degraderen. Met nog twee wedstrijden te gaan en het degradatiespook voor de deur besloot het bestuur tot een trainerswissel. Rody van Hemert, die eigenlijk pas deze zomer als trainer zou beginnen op sportpark Couwenhoek, werd voor een dilemma gesteld.

“Dat de club mij belde om het elftal voor de laatste twee wedstrijden over te nemen was op zich logisch”, zegt Van Hemert. “Mijn voorkeur gaat normaal uit om in de zomer te beginnen, de selectie rustig te laten kennen en te bouwen aan een speelwijze. Die tijd was er nu dus niet. Aan de andere kant zag ik ook welk belang er op het spel stond. Als ik nee had gezegd had ik zelf geen invloed op de situatie gehad, nu tenminste wel.”

Tussen de vraag van Zwervers en het ja van Van Hemert zat een uur. “Ik heb eerst gebeld met de jongens die nu ook met mij samen de staf vormen. Het betekent nogal wat. Van de één op de andere dag een elftal overnemen.”

Hij erkent dat er ook een risico was en dat het mis had kunnen lopen. “Dan begin je meteen met degradatie. Toen we ja hebben gezegd, hebben we met zijn allen keihard de schouders eronder gezet. Helemaal blanco begonnen we niet, want ik had het elftal al vaak zien spelen en goed geanalyseerd. Ik wist wat er moest gebeuren en had mijn plan al in mijn hoofd. Maar dat was wel voor het volgende seizoen. Voor de eerste wedstrijd hadden we twee trainingen. Die hebben we volledig ingericht om te laten zien wat wij als staf wilde. We merkten dat de jongens dat heel snel oppikten. We hebben video-opnamen gemaakt en die stuurde ik naar de spelers. Er was geen tijd te verliezen. Uiteindelijk hebben we het gered, dankzij een overwinning en gelijkspel.”

In alle rust van de voorbereiding op dit seizoen konden Van Hemert en zijn staf verder spijkeren aan het elftal, dat op enkele plaatsen werd versterkt. Zwervers kende echter niet alleen een spannende slotfase van de competitie vorig seizoen, maar ook in de laatste week voor de sluiting van de overschrijvingsperiode werd de paraatheid van Van Hemert en zijn nieuwe club getest. “Een keeper vertrok plotseling en dat stelde ons meteen voor problemen. Uiteindelijk zijn we er in de laatste dagen nog in geslaagd om twee goede keepers aan de selectie toe te voegen.”

Met de andere versterkingen heeft Zwervers volgens Van Hemert een elftal dat zich moet kunnen gaan meten met het gros van de eerste klasse. Supporters van Zwervers kunnen volgens de trainer (35) rekenen op een positieve spelopvatting. “Mijn kijk op het voetbal is gericht op verzorgd en aanvallend voetbal. Ik wil dat wij veel de bal hebben en domineren. In sommige wedstrijden zal dat wel makkelijker gaan dan in andere wedstrijden, maar de intentie moet altijd aanwezig zijn.”

Klik op CVV Zwervers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CVV Zwervers voor meer informatie over de club.

Haeck hoopt op mooi seizoen met MZVC

MIDDELBURG – Met een vierde plek als eindresultaat sloot MZVC het vorige seizoen boven verwachting goed af, slechts twee punten achter nummer twee Wolfaartsdijk. Middenvelder Beaudoin Haeck (28) hoopt dat zijn ploeg dit kunststukje minimaal kan evenaren en wellicht nog kan overtreffen.

“Als ons dat lukt, dat zou prachtig zijn. Want vorig seizoen hebben we in mijn ogen toch best nog wat onnodige punten laten liggen onderweg. Dus ik denk zeker, dat we ook dit seizoen weer goed mee zou- den moeten doen. In de eer- ste seizoenshelft was het nog allemaal wat wennen en had- den we ook blessures bij wat vaste krachten. Dat merkte je terug in de resultaten, maar toen het na de winter begon te draaien hebben we prach- tige uitslagen neergezet. Dus wat dat betreft heb ik er voor dit seizoen best veel vertrouwen in.”

Haeck was vorig seizoen on- der de nieuwe trainer Jacco Nelen nog aanvoerder, alleen is het de vraag of hij ook nu de band om de arm gaat dra- gen. “Dat was wel een eer natuurlijk om aanvoerder te zijn. Maar de trainer wil het heroverwegen, niet vanuit ontevredenheid hoe ik de rol heb ingevuld overigens. Maar vanwege mijn werk in de ge- handicaptenzorg kan ik er niet altijd zijn op trainingen en moet ik af en toe een wed- strijd missen. Dus dat ging de trainer even bekijken en dat begrijp ik wel.”

De middenvelder speelde in het verleden lang voor buurman Zeelandia-Middelburg en ook nog drie seizoenen actief bij Serooskerke. “Dat waren fantastische jaren, maar mede vanwege mijn werk ben ik teruggekeerd naar Middelburg en toen voor MZVC gaan spelen. Als ik deze baan niet had gekregen, dan was ik wellicht nog bij Serooskerke actief ge- weest. Al neemt dat niet weg dat ik hier bij MZVC perfect op mijn plek zit. Leuke club, prima spelersgroep en we spelen leuk voetbal. Ik heb wat dat betreft weinig te klagen. En wie weet wat er voor dit seizoen nog meer voor moois in kan zitten. Als alle puzzelstukjes op zijn plek vallen, dan zou het toch prachtig zijn als we écht zouden kunnen meespelen om de prijzen?”

Op welke positie hij op het middenveld terecht komt, dat is aan de trainer, al heeft hij wel een duidelijk mening daarover. “Ik heb veel op tien gespeeld en aan de zijkanten, maar daarvoor heb ik in mijn ogen in ons 1:4:4:2 systeem te weinig loopvermogen. De beste positie is denk ik wat meer controlerend op ‘zes’.

Daar zie ik voor mezelf de beste rol weggelegd. Al moet de trainer dat uiteindelijk be- slissen. Iedereen kijkt uit naar de competitie en wie weet kunnen we verrassen en stun- ten, dat zou wel erg leuk zijn.”

Klik op MZVC voor de laatste artikelen over de club.

Stappen achteruit om stappen vooruit te zetten

Bij HRC’14 gaat het komende seizoen bij de damesteams veel veranderen. Het eerste, dat uitkwam in de tweede klasse zondag, gaat op zaterdag twee treden lager spelen. Het tweede neemt de plaats van het eerste in, ook in de vierde klasse. Sportief gezien een paar stappen achteruit om in de toekomst een paar schreden voorwaarts te zetten.

Hurwenen en mannenvoetbal, hoogtijdagen met kampioenschappen en promoties moeten ze het afleggen tegen de vrouwen. In 1972 werd met damesvoetbal gestart, uitgebouwd tot een voetbalbolwerk in de Bommelerwaard. Gereikt tot aan de hoofdklasse. Rotterdam, Amsterdam en Eindhoven, allemaal reisden ze af naar dat nietige dorpje in de Betuwe.  Vanuit de Bommelerwaard en daarbuiten kwamen voetbalsters met enig talent naar Hurwenen: daar werd in niveau gespeeld, terwijl bij veel clubs deze voetbaltak nog in de kinderschoenen stond.

Volgend seizoen liggen de kaarten dus heel anders. En dat kwam wel even aan bij het bestuur, zegt wedstrijdsecretaris Tim van Kessel. “We hebben altijd op een hoog niveau gespeeld. Dat valt weg. Wat vooral pijn deed: dit jaar vieren we ons gouden jubileum met het damesvoetbal.” Dat het zover komt, heeft alles te maken met de wens van de eerste damesteam. “Een aantal voetbalsters wilde heel graag op zaterdag voetballen.” Wat ook niet hielp: “Dat team was ingedeeld in Zuid II. Moesten ze lange reizen maken. Naar Horst, naar Landgraaf.” Terug naar de vierde klasse, dat getuigt van wat minder ambitie. “Het bloedserieuze was er vanaf, gezelligheid wilden ze voortaan op de voorgrond zetten. En dat mag, natuurlijk.”

Het bestuur ging er uiteindelijk in mee. “Maar met één voorwaarde: dat het andere damesteam van zaterdag naar zondag zou verhuizen. HRC’14 is een van oudsher een zondagclub, dat willen we blijven uitdragen.” Dat team ging ermee akkoord. “Was geen enkel probleem. Nagenoeg alle dames hebben ermee ingestemd.” Ook voor deze groep gold: ze starten net als op zaterdag in de vierde klasse. De tweede klasse vonden ze veel te hoog gegrepen, ze wilden het rustig opbouwen. “Ze hebben een mooie groep, dus zijn er op termijn kansen op promotie.”

Een en ander betekent dat HRC’14 op sportief vlak inlevert. Maar in de toekomst verwacht Van Kessel dat de weg naar boven weer wordt gevonden. “Daarbij baseer ik me op onze meiden. We hebben voor komend seizoen een Onder 17, 15 en 11. Onder 15 is vorig seizoen met Onder 13 kampioen geworden. In de eerste klasse. Met andere woorden: er is veel potentie binnen de jeugd.” Het zal een paar jaar duren, dan zal, zo verwacht Tim, het damesvoetbal bij HRC’14 weer die status krijgen die het altijd heeft gehad.

Klik op HRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HRC’14 voor meer informatie over de club.

‘G-voetbal is bij Nivo Sparta volledig ingeburgerd’

Wim van Tongerlo heeft in het verleden in allerlei gedaantes veel gedaan aan het pupillen- en juniorenvoetbal bij bij Nivo Sparta. Vijf jaar geleden, toen de club uit Zaltbommel meer aandacht aan het verbreden van het aanbod besteedde, was hij de kartrekker van het G-voetbal. “Op dinsdag is mijn baas mij om halfvijf kwijt, want wil ik op tijd op het veld staan.”

Bij het G-voetbal is bij Nivo gekozen voor kinderen met een geestelijke of lichamelijke beperking van zes tot vijftien jaar. “Hurwenen heeft een G-team met oudere spelers. De vijver is niet zo groot, dus moet je daar niet in gaan vissen. Integendeel, we kunnen wat voor elkaar betekenen. Dus dat onze voetballers doorstromen naar Hurwenen.”

In het begin was het wennen. “Niet zozeer voor ons, zeker niet voor de kinderen”, zegt Wim, die samen met Luc Claasen de kar trekt. “Maar wel voor hun ouders. De kinderen zijn beschermd opgegroeid, dat is heel logisch. Ze komen in een andere omgeving terecht en met andere kinderen: hoe zal dat gaan? Nou, prima. Als ze kunnen voetballen, zijn ze in hun element.” Zijn advies: “Laat die koudwatervrees varen, je kind krijgt er zo veel voor terug. Want ik weet zeker dat er in de Bommelerwaard meer kinderen met een beperking zijn die willen voetballen.”

Wim zegt dat ook, omdat in de afgelopen jaren het aantal niet is gegroeid: het zijn er negen, tien. Een klein groepje, te klein om mee te doen aan een competitie. “Dan heb je er zeker nog drie of vier meer nodig, want dan speel je acht tegen acht. Maar de meeste jongens en meisjes hebben daar geen behoefte aan. Die willen op dinsdag lekker tegen een bal trappen, plezier maken en na afloop genieten van een glas limonade.”

Komt nog bij: het niveauverschil is erg groot. “Qua leeftijd, die ligt heel ver uit elkaar. En ook de problematieken zijn heel divers.” En ook: “We trekken het G-voetbal heel breed. Ons motto is dan ook dat iedereen die zich niet thuis voelt in het reguliere voetbal bij ons heel erg welkom is.

Het G-voetbal is volledig ingeburgerd bij Nivo Sparta. “We worden serieus genomen, al was dat in het begin nog wel even wennen. Zelf kan ik het niet meer missen. Het spontane plezier dat kinderen aan voetballen beleven, dat bezorgt mij veel plezier.” Dus moet zijn werkgever er de komende jaren op rekenen dat Wim van Tongerlo op dinsdag steevast om halfvijf gevlogen is.

Opgeven of meedoen aan proeftrainingen? g-voetbal@nivo-sparta.nl

Foto: Kirstie van Tongerlo

Klik op NIVO Sparta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NIVO Sparta voor meer informatie over de club.