Home Blog Pagina 544

Talentvolle Kaj van de Rafelaar op zijn plek bij Serooskerke

Er was afgelopen zomer de nodige interesse voor Kaj van Rafelaar, maar het 17-jarige talent besloot om ondanks de degradatie bij v.v. Serooskerke te blijven. Voor zijn gevoel zit hij er prima op zijn plek en is het de juiste omgeving om te groeien als voetballer.

“Dat denk ik inderdaad. Met Cees Houtepen hebben we nu een heel ervaren trainer, terwijl Ruben Hollemans is gekomen van v.v. Goes. Ruben heeft zo lang op zo’n hoog niveau gevoetbald, daar kan ik alleen maar heel veel van leren. Dus ondanks dat we jammer genoeg zijn gedegradeerd zag ik geen reden om weer weg te gaan. Ik ben nog jong genoeg en als ik echt de potentie blijk te hebben voor een hoger niveau, dan kan dat altijd nog. Ik wil vooral in een eerste elftal veel minuten maken en die kans is hier bij Serooskerke voor mijn gevoel volop aanwezig.”

Van Rafelaar begon met voetballen bij SV Walcheren en speelde daarna acht seizoenen in de opleiding van JVOZ. Het elftal waarin hij voetbalde waaierde uit en Serooskerke toonde toen serieuze interesse. “Ze regelden ook vervoer zodat ik er kon trainen en wedstrijden spelen. Dat gaf, mede ook met de kansen die ik zou krijgen en de positie waarop ik me kon richten uiteindelijk de doorslag. En hoewel het seizoen sportief gezien eindigde met een degradatie heb ik het hier enorm naar mijn zin. Het is een fijne vereniging, waar alles prima is geregeld en met een leuke spelersgroep. Dat is ook veel waard en heeft ook mede een rol gespeeld om toch hier langer te blijven.”

De talentvolle linkspoot ziet zichzelf als een box-to-box-speler die met zijn drive en passing van waarde wil zijn voor het team. “Soms moest ik wel eens spelen in een iets meer vooruit geschoven rol, maar iets meer vanaf het middenveld ligt me denk ik toch beter. Ik moet nog wel meer in de zestien komen en wil dan ook met goals en assists meer van waarde zijn. Dat zijn voor mezelf, samen met het verbeteren van met rechterbeen, absolute leer- en groeimomenten om aan te werken.”

Hoewel de ambitie van Serooskerke aan het begin van het vorige seizoen groot was, viel dat scenario al heel snel in duigen. “Dat klopt wel. De trainer vertrok nog voor de start van de competitie en toen kregen we ook nog te maken met een hele hoop langdurige blessures. En dat waren ook nog eens allemaal bepalende basisspelers. Dan weet je dat je het lastig gaat krijgen. Helaas hebben we het niet gered, maar dat geeft wel een nieuwe ambitie voor nu: meedoen om het kampioenschap of tenminste via een periode strijden voor promotie. De derde klasse telt een groep sterke ploegen, dus dat gaat nog een flink karwei worden maar ik heb er wel veel zin en vertrouwen in. Snel weer terugkeren naar de tweede klasse, dat is zonder meer de ambitie die hier leeft.”

Dit seizoen traint hij overigens niet meer mee bij JVOZ, wat hij vorig seizoen nog wel deed. “Dat was wel goed voor me, want dan kon ik vier keer blijven trainen. Nu ga ik die extra trainingen in de sportschool doen, terwijl ook Cees Houtepen enorm hamert op fitheid. Je merkt ook dat het de groep sterker maakt, dus wellicht gaat dat in sommige duels de doorslag geven in ons voordeel. Ik ga er in elk geval alles aan doen om zoveel mogelijk te leren en nieuwe stappen te maken. Waartoe dat dan uiteindelijk zal leiden, dat zien we op termijn wel.”

Klik op v.v. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Serooskerke voor meer informatie over de club.

GPC Vlissingen zet vooral in op de ontwikkeling van eigen jeugd

VLISSINGEN –  Nadat GPC in 2013 degradeerde uit de eerste klasse, volgde drie jaar later de tweede degradatie van de Vlissingse oranjehemden. Inmiddels komt men dit seizoen alweer voor het zevende seizoen op rij uit in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Maar de club maakt stappen op sportief vlak. In de organisatiestructuur, maar ook in de toekomstvisie waarin het inpassen van eigen opgeleide jeugdspelers die doorbreken in het eerste bovenaan prijkt.

 “Steeds meer spelers die in het eerste en tweede elftal actief zijn komen voort uit onze eigen opleiding of zijn jongens met een verleden bij de club. En daar kijken we ook heel sterk naar als we trainers aanstellen bij de verschillende teams, zowel jeugd als senioren. Kijk naar ons tweede elftal, dat kampioen is geworden. Daar stelden we met Robin van Effrink een jonge, ambitieuze trainer aan waarin we geloofden. Met hem gingen we de uitdaging aan in 2021. Ervaring bij verschillende jeugdelftallen, JVOZ en afgeronde trainingscursussen waren een bijkomend voordeel, maar de passie, kijk op voetbal en de manier van spelen gaven de doorslag om deze jongen van de club aan te stellen. En met succes, want die groep gaat nu dit seizoen een niveau hoger door met bouwen en ontwikkelen”, zegt jeugdvoorzitter Jeroen Bakker.

Want vooral de jeugd bij voetbalvereniging GPC Vlissingen neemt een belangrijke en steeds prominentere plaats in binnen de club. “De jeugd is nog altijd groeiende en daar zijn we als club erg blij mee. Daar staat voor ons nog altijd het plezier voorop, maar er is ook heel veel aandacht voor de persoonlijke ontwikkeling. De jeugdteams worden veelal begeleid door spelers en oud-spelers van GPC Vlissingen, samen met heel veel erg betrokken ouders. Op die manier hebben we een groot en ook kwalitatief mooi vrijwilligerskader weten op te bouwen, dat bovendien heel veel voetbalkennis in zich heeft om de jeugd op de meest optimale manier te laten groeien op voetbalgebied.”

Vanuit de vernieuwde visie wordt onder andere de nadruk gelegd op de individuele ontwikkeling per jeugdspeler. Ieder op zijn eigen tempo en niveau. “Zo wordt al vanaf de JO7 nadruk gelegd op de basistechniek, wat daarna doorloopt tot de JO19. Juist omdat er nu capabele jeugdtrainers werkzaam zijn kan deze lijn worden uitgezet. En per individu de juiste begeleiding worden gegeven. Het doel is om zo optimaal mogelijk de eigen spelers op te leiden. En de talenten door te laten stromen richting de eerste-, tweede- en derde selectie.”

Verder gaat men vanaf dit seizoen jeugdspelers indelen op niveau vanaf de JO11 én beschikt men over jeugdteams in alle leeftijdsgroepen vanaf de JO7 tot en met de JO19, inclusief voor het allereerst ook een meisjesteam in de MO11. Maar de jeugdopleiding van GPC Vlissingen is ook op andere vlakken nog altijd aan het doorontwikkelen en krijgt steeds meer vorm. Zo is de functie van Hoofd Jeugd Opleiding (HJO) ontwikkeld en wordt dit seizoen ingevuld door maar liefst vier personen. Jeremy Spelier, Robin de Pagter, Marlon Moeal en Jeroen Bakker.

En dat deze visie zijn vruchten afwerpt, dat gaf het kampioenschap van het tweede elftal al aan. Maar dat is niet het enige succes volgens Bakker. “Vorig jaar hebben tal van spelers uit eigen jeugd een basisplaats veroverd in ons eerste elftal, nadat ze via de JO19 en het tweede zijn doorgestroomd. Dit seizoen sluiten ook weer jongens vanuit de JO19 aan bij de selectie die hun kansen zullen krijgen. Maar het heeft ook een aanzuigend effect. Dit omdat jonge spelers van andere clubs zie dat jeugd bij ons een kans krijgt. Ze kiezen daarom bewust voor een stap naar GPC Vlissingen. Wij willen ze de ruimte om zichzelf individueel en in teamverband te ontwikkelen. Om zo samen tot een hoger niveau te komen.”

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

RKTVC vrouwen 1 wil het beter doen dan vorig jaar

Vandaag praten we met Robin Schut. De 20-jarige is begonnen op haar zevende met voetballen in de F’jes. Ze heeft toen vijf jaar lang met een jongensteam gevoetbald. Nu voetbalt ze al acht jaar bij de meiden. Op haar vijftiende heeft ze haar debuut bij het eerste mogen maken, bij RKTVC. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal.

‘’In 2020 is ons team begonnen als de MO19. Door Corona hebben wij dit seizoen maar weinig gespeeld, maar alsnog hebben we een goed seizoen gehad. In 2021 werden wij Dames zaterdag in plaats van MO19. Dit was een zwaar jaar voor ons in de vierde klasse. we hebben het team bij elkaar weten te houden. We hebben echter wel een stapje terug gedaan en komen nu in de vijfde klasse uit. Dit seizoen hopen we daarom ook bovenin mee te kunnen draaien’’, vertelt Schut.

Dit team bestaat dus nog niet zo heel erg lang. Toch wilden we weten wat waarom dit team nou zo uniek is. ‘’We werken echt als een team en blijven altijd positief tegenover elkaar. Ook doen we gezellige dingen buiten het voetbal om, zoals super Sunday op de club en bowlen. Dit zorgt ervoor dat we een hecht team zijn en de gezelligheid voorop staat. Onze trainer, Gerard van Hoorn, staat altijd achter ons en zorgt altijd voor positieve coaching.’’

We horen al een aantal leuke activiteiten die het team onderneemt. We wilden daar graag meer over weten. ‘’Zoals gezegd, doen we naast voetbal ook andere dingen met elkaar. Zo is er eens in de zoveel tijd een Super Sunday op de club. Hier proberen we altijd met zoveel mogelijk spelers aanwezig te zijn, om er een gezellige zondag van te maken. We zijn vorig jaar als teamuitje met het hele team gaan shotjes bowlen. Dit was ook erg gezellig. Na de wedstrijd en/of trainingen drinken we vaak ook nog wat met elkaar in de kantine, of bij iemand thuis.’’

Het elftal doet dus veel gezellige dingen samen. We wilden weten of er bij die activiteiten nog bijzondere persoonlijkheden uitspringen. ‘’Laura, zij is onze stormram. Ze komt door elke verdediging heen gestormd en stopt niet. Onze zeurpiet is Susanne. Susanne is liever lui dan moe, maar geeft altijd 100% tijdens de wedstrijden. Eva is onze drukte piet. Ze heeft genoeg energie voor het hele team en om je helemaal gek te maken, maar ze staat er altijd en is er voor iedereen. De kluns van ons team is Maartje, maar haar slidings zijn perfect. Demi is de lieverd van het team. Ze is erg sociaal en zorgt ervoor dat iedereen zich fijn voelt in het team.’’

We wilden het met de meiden ook nog over verschillende Hoogte- en dieptepunten hebben. Ook al bestaat dit elftal nog niet heel erg lang. ‘’Het dieptepunt van ons team is 100% vorig seizoen, ‘21/’22. Dit was voor ons het eerste jaar als dames elftal en we werden ingeschreven in de vierde klasse. dit bleek toch een tikkeltje te optimistisch te zijn, want we eindigde met welgeteld vier punten. We hopen dat dit seizoen ons hoogtepunt wordt als team omdat we nu hopelijk beter op niveau zitten. We hebben al een goede start gemaakt in de vijfde klasse. Onze eerste twee wedstrijden hebben we gewonnen, we hopen deze lijn door te kunnen zetten.’’ Tot slot spreken de dames nog een ambitie uit.
‘’Onze eerste ambitie was vooral het beter doen dan vorig jaar, maar hier zijn we al goed mee bezig. Een keer kampioen worden met dit team zou helemaal een kers op de taart zijn!’’

Klik op RKTVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKTVC voor meer informatie over de club.

Trainster Lisa Guijt van ADO Vrouwen wil graag de eredivisie halen

Lisa Guijt is een 21-jarige trainster bij ADO Den Haag Vrouwen. Ze geeft hier training aan de MO16. Als speelster wilde ze altijd al de eredivisie halen met ADO. Na het stoppen als voetbalster wil ze dit nog steeds, maar nu als trainster.

Van speelster naar trainster
Als zesjarig meisje begon Lisa bij Blauw-Zwart. Na twee jaar vertrok ze naar Voorschoten’97. ‘’Daar heb ik tussen de jongens meerdere selectieteams doorlopen. Op mijn vijftiende werd ik gescout voor ADO Den Haag Vrouwen. Ik heb hier vier jaar in de beloften gespeeld.

Al op vroege leeftijd (veertien jaar) stond Guijt op het veld bij Voorschoten om de jongste selectieteams te trainen. ‘’Ik haalde hier veel plezier uit en ik wilde mezelf door ontwikkelen als trainer/coach. Ik haalde mijn UEFA-C diploma in 2019 bij FC Utrecht. Toen ik zelf stopte met voetballen bij ADO Den Haag Vrouwen kreeg ik de kans om trainer/coach te worden van de MO16. Dit seizoen volg ik de UEFA-B opleiding en ben ik nog steeds trainer/coach bij de MO16.’’

Een mooie kans
Door haar eigen carrière is de trainster bij ADO Den Haag Vrouwen gekomen. ‘’Door kruisbandblessures werd het voor mij onmogelijk om door te stromen naar het eerste elftal als speelster. Bij ADO Den Haag Vrouwen waren ze op de hoogte van mijn ambities in het trainersvak. Alex Scholte, één van mijn oude trainers bij ADO Den Haag Vrouwen, belde mij op met de vraag of ik samen met hem verantwoordelijk wilde zijn voor de MO16. Een hele mooie kans om mezelf verder te ontwikkelen bij de club waar ik zelf ook heb mogen spelen.’’

Familiegevoel
We wilden graag weten hoe de band is met ADO Den Haag Vrouwen. ‘’Ik ben er trots op dat ik een kans heb gekregen om mezelf door te ontwikkelen als trainer/coach. Ook al heb ik het als speelster niet gehaald, liggen er toch andere mogelijkheden in de club. Ik ben de club hier dankbaar voor. Alle teams/trainers zijn nauw betrokken met elkaar en dat geeft een mooi familiegevoel in de club. Als er ergens hulp nodig is staat iedereen voor elkaar klaar.’’

Continu ontwikkelen
Lisa heeft duidelijk voor ogen wat ze met de club uit Den Haag wil bereiken. ‘’Binnen de jeugdopleiding van ADO vrouwen draait het erom dat veel jeugdspeelsters doorstromen via de beloften richting het eerste elftal. Daarbij vind ik het belangrijk dat we elke seizoen kijken welke professionaliseringslag we kunnen maken binnen de club. Topsport is voor mij continu ontwikkeling zoeken om speelsters zo goed mogelijk te begeleiden en hun voetbal dromen waar te maken.’’ Voor het huidige seizoen hoopt de jonge trainster haar UEFA-B diploma te behalen. ‘’Daarnaast is het doel om zoveel mogelijk speelsters door te laten stromen richting de MO17.’’

Hoogte- en dieptepunten
Als je speelster/trainster bent dan maak je natuurlijk veel dingen mee. We waren daarom benieuwd naar de hoogte- en dieptepunten van Guijt. ‘’Een van mijn hoogtepunten in mijn carrière als trainer/coach is de kans die ik bij ADO kreeg. Ik ben op dezelfde leeftijd bij ADO komen spelen als de meiden die ik toen ging trainen. Er veranderen veel dingen voor de meiden en ik weet nog goed hoe dit voor mij was toen ik hetzelfde meemaakte. Het is mooi om te zien dat zij nu hetzelfde ervaren en ik ze daarin kan begeleiden. Een van de dieptepunten was dat ik te maken kreeg met een kruisband blessure binnen mijn team. Ik heb zelf het hele proces doorlopen van de revalidatie en weet wat er te wachten staat. Het mooie ervan is wel dat ik hierdoor optimaal kan begeleiden waar nodig is.’’

Persoonlijke doelen
Lisa heeft altijd de droom gehad om de eredivisie te halen. ‘’Toen als speelster en nu als trainer/coach. Daarnaast zou ik graag meer willen betekenen in het ontwikkelen van het meisjesvoetbal op maatschappelijk vlak.’’

Gelijkwaardig behandelen
Als laatste vertelde Guijt nog wat ze het allerleukste vindt aan het trainersvak. ‘’Het leukste aan het trainersvak vind ik dat iedereen gelijkwaardig behandeld moet worden, maar niet iedere speelster gelijk is. Dat betekent dat iedere speelster een eigen benadering nodig heeft en anders leert. Uiteindelijk gaat het erom dat speelsters zich ontwikkelen naar hun eigen hoogste niveau. Waar dat hoogste niveau ook is, uiteindelijk is het allermooiste om bij te kunnen dragen aan het realiseren van voetbaldromen. Dromen die ik zelf ook altijd had’’

Wij wensen Lisa veel succes dit seizoen!

Klik op ADO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ADO voor meer informatie over de club.

Larbi El Harouchi: “Het is helaas niet geworden wat het kon worden”

Larbi El Harouchi. De 28-jarige aanvaller van sv Heinenoord stond bekend als één van de grootste talenten van Nederland, maar blessures gooide roet in het eten. “De lovende woorden van Van Hanegem over mij: “wie hem pakt, heeft goud in handen”, is helaas niet geworden wat het kon worden.”

Carrière
Larbi El Harouchi is 28 jaar en begon met voetballen bij SHO. “Daarna was ik verkast naar de buren, OSV Oud-Beijerland, omdat vrienden van mij daar speelden. Op mijn veertiende was ik naar Excelsior Rotterdam gegaan.” 

Al snel werd El Harouchi jeugdinternational voor Nederland. “Opties lagen hierdoor open in Nederland en ook internationaal interesse vanuit Engeland (Arsenal). Ik had toen ervoor gekozen om naar Feyenoord te gaan, dat was dichtbij huis. Daarnaast tekende ik ook op mijn vijftiende een contract bij Adidas. Ik werd een lichting doorgeschoven bij Feyenoord en bleef jeugdinternational. Heel snel blessures opgelopen tussen mijn vijftiende en achttiende levensjaar. Zo had ik mijn meniscus gescheurd, enkelbanden gescheurd, meerdere spierscheuringen gehad en kruisbanden gescheurd. Ik had mijn kruisbanden gescheurd tijdens een wedstrijd tegen PSV waar ook Marcel Brands aanwezig was. PSV wilde mij toen ook overnemen van Feyenoord.”

El Harouchi had toen genoeg keuze. “Ik kon bij Feyenoord blijven en verhuurt worden naar Excelsior, naar PSV verkassen waar ik moest beginnen in de beloftes of naar Willem II. Willem II werd mijn keuze. Zij kwamen op het moment van tekenen uit in de Keuken Kampioen Divisie. Mooie plannen uitgezet, maar Willem II promoveerde naar de Eredivisie. In de Eredivisie was er geen plaats in de opstelling voor een ‘te’ aanvallend ingestelde speler als ik. De nadruk lag voornamelijk op tegenhouden. Ik had toen mijn contract ontbonden wegens geen speeltijd in het eerste elftal. Daarna ging ik naar RKC Waalwijk en scheurde vrij snel weer een kruisband. Vervolgens was ik eigenlijk snel uit het betaald voetbal verdwenen. De lovende woorden van Van Hanegem over mij: “wie hem pakt, heeft goud in handen”, is helaas niet geworden wat het kon worden. Toch ben ik gezond en heb ik een prachtig gezin, wat onbetaalbare elementen in het leven zijn.” 

sv Heinenoord
Door zijn verleden heeft de aanvaller enorme behoefte aan het plezier dat hij krijgt van voetbal. “Heinenoord als club, de mensen op Heinenoord en iedereen die ervoor zorgt dat ik plezier kan hebben in het spelletje is aanwezig bij Heinenoord. Ik heb het enorm naar mijn zin, ondanks de huidige prestaties.” Zo vind El Harouchi dat het team beter kan presteren. “We staan veel te laag in de competitie. Als je kijkt naar de kwaliteit die binnen onze ploeg aanwezig is, dan is er veel meer uit te halen. We zullen een sprint in moeten zetten, met alle energie die we hebben, om het kampioenschap te behalen. Ik heb hier het volste vertrouwen in!”

Wij wensen Larbi El Harouchi veel succes dit seizoen!

Foto door: Jack van der Starre

Klik op sv Heinenoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv Heinenoord voor meer informatie over de club.

SJC-speellocatie jeugdinterland Speelsters onder 17

Op woensdagavond 30 november speelt Nederland een oefeninterland tegen Frankrijk. SJC is trots om de Oranjeleeuwinnen te ontvangen op het fonkelnieuwe sportpark en hoopt dan ook op een volgepakte “Oranje” tribune. De wedstrijd begint om 18.30 uur. De toegang is gratis. Bestel nu al je toegangsticket via onderstaande link.

Alles op een rijtje

  • Jeugdinterland Speelsters onder 17 tegen Frankrijk
  • Woensdag 30 november 2022
  • Aanvang 18.30 uur
  • Kantine en Sportpark open om 17.00 uur
  • Tickets vanaf nu te bestellen
  • Bij KNVB-evenementen is het niet toegestaan te roken
  • Kom in het Oranje

Bestellen toegangsticket

Klik op vv SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv SJC voor meer informatie over de club.

Lekkerkerk: ‘Klassiekers’ hebben nog genoeg brandstof

Twintig jaar geleden speelde Jeffrey Altheer in Japan tegen Lionel Messi. Nu voetbalt hij met Lekkerkerk in de derde klasse. Hij heeft gezelschap van Gert-Jan Rothman die na een profcarrière en loopbaan bij de topamateurs eveneens bezig is aan zijn laatste episode als voetballer. “Het genieten is niet minder. Sterker, dit is pure liefhebberij.”

Het is alweer zeven jaar geleden dat Altheer afscheid nam van het profvoetbal. Hij had er in eens genoeg van. “Ik had twee mindere ervaringen in het buitenland en dat gaf mij het duwtje om te stoppen”, zegt hij. “In IJsland zou ik een contract krijgen bij Throttur, dat in de hoogste divisie speelt. Ik speelde daar ook een proefwedstrijd. Het was in september, maar al heel koud. Vandaar dat ze daar dan spelen in een soort ballon. Ik was veruit de beste man, maar achteraf kwam de aap uit de mouw: ze konden mij niet betalen. Kort daarop meldde zich een club uit Finland, Kups Kuopi. Ik erheen vliegen, maar ook die club kon niet waarmaken wat ze eerst beloofden.”

Na Feyenoord, Excelsior, Helmond Sport, VVV en Willem II stopte het daarmee voor Altheer. Voor Gert-Jan Rothman (39) eindigde het profavontuur al eerder. “Ik heb drie seizoenen bij Excelsior gespeeld, van mijn twintigste tot en met drieëntwintigste. Ik had de pech dat Excelsior in die periode net naar de eredivisie was gepromoveerd en veel nieuwe spelers werden gehaald. Ton Lokhoff was toen trainer. Er waren op dat moment wel andere opties, maar ik heb op een gegeven moment gekozen voor het opbouwen van een maatschappelijke carrière en de club in de buurt: Capelle, dat destijds in de hoofdklasse speelde en wat het derde niveau was. Daar heb ik elf seizoenen gespeeld. De hoofdklasse was een mooie aansprekende competitie met alle gerenommeerde topclubs uit het amateurvoetbal. IJsselmeervogels, Quick Boys, Spakenburg, ik heb allemaal tegen ze gespeeld.”

Altheer kwam nog kortstondig uit voor ASWH, maar stopte al snel helemaal. Lekkerkerk 5 werd zijn nieuwe elftal. “Ik had mijn vrouw leren kennen en hadden in Lekkerkerk een huisje gekocht. Ik kwam er echter al snel achter dat spelen in een vriendenteam niets voor mij was. Het was gezellig, maar ik had de behoefte om meer te bewegen.”

Hij voegde zich vervolgens bij Lekkerkerk 1, waar hij ook Rothman aantrof. “In het betaalde voetbal speelde ik vooral als verdedigende middenvelder, maar bij Lekkerkerk speel ik meestal in een wat aanvallender rol. Het ligt ook aan de wedstrijd en aan de tegenstander, als er daardoor iets anders aan mij gevraagd wordt, pas ik me aan.”

Rothman is meestal te vinden in de laatste lijn, waar hij met zijn overzicht, inzicht en traptechniek nog van grote waarde is voor Lekkerkerk. “In balbezit is op het middenveld spelen geen probleem, maar zodra het op rennen aankomt, verlies ik het natuurlijk van een 18-jarige. Het herstel duurt ook veel langer.”

Voor Altheer, die zijn mooiste periode bij de Feyenoord-jeugd meemaakte en op een toernooi in Japan nog tegen de jonge Lionel Messi speelde, was gezondheid een belangrijk item. Er werd bij de chauffeur een sporthart geconstateerd. “Dat komt  vaker voor bij topsporters die in één keer zijn gestopt. Ik had eigenlijk moeten afbouwen.”

Dat sporthart zorgde ervoor dat Lekkerkerk vorig seizoen maar mondjesmaat een beroep kon doen op Altheer. “Ik heb in totaal twaalf wedstrijden meegedaan, maar gelukkig gaat het nu beter en voel ik me ook beter. Ik hoop meer wedstrijden te spelen.”

De ouderdom van Altheer en Rothman is iets waar rekening meegehouden wordt bij Lekkerkerk. “De trainer is zich daar ook bewiust van”, zegt Rothman. “Het heeft geen zin om ons over de klink te jagen tijdens de trainingen. We zijn geen twintig meer.”

Als ze weer binnen de lijnen staan, genieten ze, al is het niveau niet te vergelijken met waarop zij vroeger speelden. “Ik vind het leuk om die jonge gasten te helpen in de ontwikkeling”, zegt Rothman. Altheer: “Ik kende de clubs in de regio wel, maar ik had nog nooit tegen ze gespeeld. Daarom vind ik derby’s altijd weer speciaal. Bergambacht en Haastrecht zijn erbij gekomen. Daarnaast heb je nog Dilettant en Schoonhoven.”

Ze weten dat de finish in zicht is als voetballer. Rothman: “Ik ga daar geen uitspraken over doen. Ik bekijk het van jaar tot jaar. Ik heb nu enorm veel zin in het nieuwe seizoen.” Ook Altheer vindt het niet nodig zijn afscheid aan te kondigen. “Ik heb nog zo veel plezier. Kijk, als ze zeggen dat ik niet mee kan, dat is een ander verhaal, dan stop ik, maar ik hoor die geluiden nog niet.”

Rothman: “In deze klassiekers zit nog genoeg brandstof.”

Klik op vv Lekkerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Groene Ster begint jeugdopleiding met vier nieuwe future teams

VLISSINGEN – Het was al langere tijd voor ZV Groene Ster een doel om een eigen Jeugd Academie te beginnen. Op 18 september jl. was de kick-off van het seizoen met een samenkomst van alle nieuwe jeugdspelers in Sporthal Baskensburg. De nieuwe Jeugd Academie begint met vier teams, tot tevredenheid van Salim Ben Sellam, bestuurslid Technische Zaken bij de Vlissingse eredivisionist

“Het was van ons al een lang gekoesterde wens om ook jeugdspelers toe te voegen aan onze vereniging. Want het is van groot belang dat er natuurlijke doorstroming komt en dat we onze seniorenteams uiteindelijk van een kwaliteitsimpuls kunnen voorzien met spelers die we zelf hebben opgeleid. Daar zijn we hard mee aan de slag gegaan en dan in het geweldig om vanaf dit seizoen met vier teams te kunnen starten.”

In de Jeugd Academie zullen een JO11, JO13, JO17 in eerste instantie vooral gaan trainen én een JO19, dat zal gaan spelen in de RZW competitie tweede topklasse landelijk. “Het is voor een eerste jaar dat we met deze Academie starten eigen meer dan waar we vooraf op hadden durven hopen. Het moet voor iedereen binnen de vereniging ook goed te behappen zijn. En met deze vier future teams denk ik dat we een goede eerste stap kunnen zetten.”

Het is bovendien de bedoeling dat de JO19 en het tweede team van Groene Ster zo dicht mogelijk qua niveau bij elkaar komen en dat ze zich blijven ontwikkelen. “We willen ook graag met ons tweede promoveren, om qua niveau zo dicht mogelijk bij het eerste team te komen. Want je moet toch blijven toewerken om uiteindelijk je eerste elftal te kunnen verversen als de tijd dat vraagt. Er zit logischerwijs wel een groot verschil tussen een regionale competitie of de eredivisie en daarom is het zaak om al bij de jeugd de spelers goed op te leiden. Om ze vooral ook te laten wennen aan de wetten van het hedendaagse zaalvoetbal.”

Ben Sellam is samen met André Siereveld en Kevin Hoogerheide als coördinator verantwoordelijk voor de nieuwe Jeugd Academie, waarbij hij hoge verwachtingen heeft van de JO17. “Dat is een heel goede ploeg, waarvan veel jongens ook actief zijn bij JVOZ. Daarmee hebben we een perfecte samenwerking en kunnen we elkaar versterken. Onze trainingsdag is overigens op zondag, wat een bewuste keuze is. Op deze manier zit je geen clubs in de weg qua wedstrijden of trainingen en is het voor iedereen een extra trainingsmoment. Een win-winsituatie voor iedereen dus. We zijn als Groene Ster enorm blij, want het was een langgekoesterde wens. En we merken dat het begint te leven bij de mensen, dus hopelijk kan het de komende tijden alleen maar groter groeien.”

Klik op ZV Groene Ster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZV Groene Ster voor meer informatie over de club.

De mannen van Brielle 3 zijn knettergek!

Vandaag gaan we in gesprek met Jeroen Heidenreich van het derde van Brielle. De 22-jarige speelt als rechtsbuiten of rechtshalf. Hij is begonnen op vijfjarige leeftijd bij SC Voorne hij heeft hier tot de E’tjes gespeeld. Hierna werden SC Voorne en Wit-Rood-Wit gefuseerd tot VV Brielle in 2011. Na de A1 heeft hij afscheid genomen van het selectie voetbal en de overstap gemaakt naar het gezellige Brielle 3. Vandaag vertelt hij over zijn elftal.

Als eerste wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan, hierop reageerde Jeroen met. ‘’Het elftal is zo’n 26 jaar geleden ontstaan bij Wit-Rood-Wit. Trainer Patrick Altorf heeft laatst een boek gemaakt, genaamd ‘’De Ballen’’, waarin de eerste 25 jaar als trainer voor dit vriendenteam worden beschreven. Anekdotes, feiten en mooie herinneringen komen hier allemaal in terug. Ik ben zelf drie seizoenen geleden in het elftal terecht gekomen. Vanuit de A1 kon ik naar het tweede om daar de concurrentiestrijd aan te gaan met de rechtsback. Het team werd minder leuk in het tweede met veel jongens van buitenaf, ik begon met studeren en een goede vriend Stef  maakte de overstap naar het derde. Ik werd in de nacompetitie van het seizoen daarvoor gevraagd om mee te spelen tegen Smitshoek. Hier hoorde ik de verhalen over de gezelligheid en gekkigheid van het team meteen.

Al snel besloot ik daarna om de overstap naar het derde te maken en tussen de ‘oude mannen’ te gaan spelen. dit deed ik met nog  zo’n vijf andere jongens van mijn leeftijd.  Mijn eerste echte ontgroening met het team was dan ook de seizoen afsluiting van het vorige seizoen in de vorm van een BBQ.  Met het zonnetje  en de tap in de tuin kwamen Stef en ik voor het eerst aan bij het beruchte derde, waar we al zo veel over hadden gehoord. Onder het genot van een biertje werd ons al snel duidelijk dat de verhalen niet alleen waar waren, maar ze waren nog erger dan we dachten. De mannen van Brielle 3 zijn echt knettergek. De tradities werden ons dan ook snel duidelijk en het werd een late avond.’’

De mannen zijn dus knettergek volgens Heidenreich. We wilden weten wat dit team nog meer uniek maakt. ‘’Wat Brielle 3 uniek maakt is de mengelmoes van spelers. We hebben 40ers en 20ers rondlopen en als je de staf meerekent 50ers en 60ers.  We hebben broers, vaders en zoons. Ook hebben we rustende leden die we twee keer per jaar zien of alleen in de kantine te vinden zijn. Daarnaast hebben we eerste jeugdliefdes en kinderen langs  de lijn staan. Ook al zit er zoveel verschil in het team, het is echt een waar we de grootste lol hebben samen.

Daarnaast hebben we de befaamde PAT-index (Patrick-Als-Trainer Index). Trainer Patrick Altorf is al jaren de lijm dat het team bij elkaar houdt. In al die jaren heeft hij alle statistieken bijgehouden. Elke week krijgen we dan ook na trainingen en wedstrijden de feitjes van de week. Hierin worden records zoals gespeelde minuten, doelpunten, assists en nog veel meer benoemd. Hiernaast is er een heel puntensysteem aan de hand van prestaties en opkomst van de spelers die bepaald wie er speler van de maand wordt, en uiteindelijk speler van het jaar.

Wat  dit team als laatste uniek maakt is dat waar het aan de ene kant een typisch vriendenteam is waar op de donderdagavond in de kantine aardig wat meters voorbijgaan. Het aan de andere kant een team is waar altijd een goede opkomst is en iedereen een aardig talent voor voetballen heeft. Bijna iedereen heeft vroeger in eerste teams gespeeld, maar hebben nu de keuze gemaakt om in een vriendenteam te spelen. de balans tussen prestatie en plezier is dan ook perfect afgestemd.

We merken dat de mannen een enorme pret maken en elkaar goed kennen. We vroegen ons af of er in de loop der tijd nog kleurrijke figuren of typetjes zijn ontstaan in het team. ‘’Er zijn meerdere kleurrijke figuren binnen het team. We hebben op goal Dennis, ooit Bijlow uit de basis gespeeld in de jeugd van Feyenoord. Ook hebben we Gerrie, waarvan we zeker weten dat er viking bloed door zijn aderen stroomt. Hij is de man van de sop voor onder de douche en de eigenaar van de muziek box van het team. Op de rechterflank hebben we het wonder duo Bassie en Luuk die altijd een kater hebben want die staan op vrijdag altijd tot laat te feesten. Robin, Jochem en Lars noemen zich het gouden trio op het middenveld uit Rozenburg (dit hebben ze helaas nooit waargemaakt).
Dan hebben we de veteraan Dion, de oudste van het team, maar wel met een van de beste condities. Hage, onze trouwen speler/vlagger.  Xander is sinds afgelopen jaar bij het team geroepen als onze mediaman. Hij beheert onze socials en zorgt voor de goede content. Joris en ikzelf (Jeroen) de  flankspelers die nog nooit rust aan de bal hebben gehad. Appel is 90% van de tijd geblesseerd en tot slot PA, de trainer, heeft de meest bijzondere speeches voor de wedstrijden.’’

Jeroen liet al iets los over een seizoen afsluiting. Wij vroegen hierop door en wilden weten wat Brielle 3 nog meer voor leuke activiteiten onderneemt. ‘’De trainingskampen elk jaar zijn een hoogtepunt. Hiermee zijn ze vroeger al meerdere keren naar het buitenland gegaan. Tijdens mijn tijd in het derde zijn we naar Den Bosch en Eindhoven geweest. Tijdens deze trainingskampen, staat het woordje training vooral voor de bonding binnen het team en het trainen van de lever. Wat er wordt geen enkel paar voetbalschoenen meegenomen. Daarnaast, hebben we jaarlijks avonden in een bruin café Bergpolder in Rotterdam. Deze werd vroeger door de veteranen als stamcafé van Brielle 3 gekroond. Daarnaast staan groepen spelers van het team elk weekend wel ergens op festivals of feesten. Ook op trouwdagen, verjaardagen, vakanties en andere partijen zijn de spelers van Brielle 3 vaak in grote getalen aanwezig.’’

Tenslotte wilden we het hebben over de (sportieve) ambities van dit team. ‘’Het team speelt dit jaar voor het eerst sinds een lange tijd weer in de B-categorie. Afgelopen jaar moest er een keus worden gemaakt om A of B-categorie te gaan spelen. Met de vernieuwing van het team en de laatste jaren van een aantal van de oude garde spelers, is er voor de B-categorie gekozen. Nu zijn we wel van plan om hier hoog mee te doen in de competitie. En waar de trainer en andere ervaren spelers van het team heel zuinig zijn met de voorspellingen, heb ik al geroepen dat we kampioen gaan worden! Tot nu toe staan we na vier wedstrijden op de eerste plek. We zullen zien hoe dit seizoen zich gaat ontvouwen. Dit is natuurlijk allemaal te volgen op ons Instagram account @vvbrielle3’’, sluit Jeroen af namens de mannen van Brielle 3.

Klik op Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Brielle voor meer informatie over de club.

XerxesDZB 3 wil het eerste elftal voorbij streven

Vandaag gaan we in gesprek met het mediateam van XerxesDZB 3. Dat is een gezellig en sfeervol vriendenteam uit de kelderklasse van het Nederlandse amateurvoetbal. Het mediateam bestaat uit een content creator, marketing manager, creative advisor, fotograaf en een persvoorlichter. Zij zagen begin dit seizoen het licht en geven vol passie en overgave een inkijkje bij het derde elftal van XerxesDZB.

 Eerst wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan, de mannen zeiden daar het volgende over. ‘’Ruim zes jaar geleden zijn we begonnen met een groepje vrienden met een gedeelde passie: bier drinken. Het beginnen van een vriendenteam was voor ons een mooi excuus om deze passie verder te delen. De meeste jongens waren op dat moment ook wel klaar met voetballen op het allerhoogste niveau met vier keer per week trainen en het bijbehorende leven van een topsporter. Het afbouwen van hun carrière op een niveautje lager in een vriendenteam bleek een mooie uitkomst.’’

Dit team heeft een unieke passie. We wilden weten wat dit team nog meer uniek  maakt volgens de mannen. ‘’Wat dit team uniek maakt is de mooie samenstelling van zeer middelmatige voetballers tot aan ‘eeuwige talenten’ die al iets te lang over hun piek heen zijn, maar toch het gevoel hebben dat we in de Champions League aan het voetballen zijn. Uiteraard is het verschil nihil tussen de voetballers in het miljardenbal en de voetballers van XerxesDZB 3 in de vijfde klasse. Naast de spelers van het team maken vooral de supporters deze ploeg uniek. Daar waar ieder zelf respecterende BVO op supporter gebied meerdere groeperingen in de gelederen heeft, geldt ditzelfde voor ons team.
De fanatieke supporters, de ‘pet en de sjaal’ en een harde kern onder leiding van opa ‘Capo’ Koen. De laatst genoemde groepering ligt momenteel zwaar onder vuur bij het bestuur vanwege de openlijke kritiek op verschillende standpunten. Een ding hebben alle supportersgroepen gemeen: Ze komen niet voor het voetbal!’’

 

We merken dat de mannen veel humor hebben. Daarom vroegen we of er meer kleurrijke figuren rondlopen in dit elftal. ‘’We hebben zowel binnen als buiten het veld een paar markante figuren rondlopen. YB7 – een linksbuiten die weigert de bal af te geven. Uit elke onmogelijke hoek zal hij proberen op doel te schieten. Afleggen is in zijn ogen geen optie. Als hij het doel weet te treffen houdt ie dat keurig bij, om die reden heeft hij de bijnaam ‘turfmans’ toebedeeld gekregen. Dan hebben we een speler die maar geen afscheid lijkt te willen nemen van het team, genaamd Vink. Ondanks meerdere subtiele hints en een vaste rol als assistent scheidsrechter lijkt de tweede rechtsback het team maar niet te willen verlaten.
Onze eerste keeper staat bekend om zijn wekelijkse escapades in het uitgaansleven. Hij schroomt niet om op de vrijdagavond een bezoekje aan de Maassilo te brengen in Rotterdam. Vandaar ook de bijnaam Maassilo. Het is de kunst om enkele uren voor de aftrap huiswaarts te keren. Dit doet overigens niets af aan zijn kwaliteiten als keeper, blijf zo doorgaan dus!
Dan hebben we Hermans. De meest trouwe supporter en officieuze voorzitter van de supportersvereniging van XerxesDZB 3 mag uiteraard niet in dit rijtje ontbreken. De voorzitter komt traditiegetrouw met meerdere drankjes en tosti’s (te laat) het veld opgelopen om zijn helden naar voren te schreeuwen. Tot slot hebben we ‘no show’ Bakker. Bij aanvang van het seizoen nam deze oud-spits van het elftal de rol op zich als coach. ‘Een beetje wisselen en een beetje coachen’ sprak de nieuwbakken coach quasinonchalant uit. Tot op heden zijn de momenten waarom de coach daadwerkelijk aanwezig is geweest uiterst zeldzaam. In de wandelgangen geeft men met name de lucratieve handeltjes van de oud-spits als reden van zijn afwezigheid op zaterdag.’’

De mannen hebben een goede band merken wij. Ze hebben veel meegemaakt samen. We vroegen daarom naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’De hoogtepunten die zijn beleefd met dit team zijn eindeloos. Toch zijn er een aantal het benoemen waard. Het kampioenschap in 2019 staat nog bij vele in het geheugen gegrift. Op de dag van het kampioenschap zetten de fanatieke supporters een fantastische pyro-show neer. Deze gaf eigenlijk het laatste duwtje in de rug. Tot in de vroege uurtjes werd de Rotterdamse Skihut op stelten gezet met als hoogtepunt het in slaap vallen van de linksbuiten turfmans midden in de zaak.

Een ander hoogtepunt is het bekertoernooi in 2018. Het jaar waarin we een volgende ronde wisten te bereiken en V.V. Hellevoetsluis uit de koker kwam als tegenstander. Gezien de afstand werd vrij snel het idee geopperd om als collectief met een party bus af te reizen naar de wedstrijd. Zo gezegd, zo gedaan. Dus verzamelde de complete ploeg in alle vroegte om te vertrekken naar de wedstrijd. Tot een bericht dat de planning compleet in de war deed schoppen. De wedstrijd werd afgelast. Op dat moment was de party bus nog onderweg, maar afzeggen was uiteraard geen optie. Buiten het feit dat voetballen niet meer nodig was, bleek er nog een voordeel: iedereen kon al aan het bier! Vervolgens is de bus urenlang al hossend door de polders gereden en werd de reis een groot succes, de laatste bus-gangers keerden uiteindelijk met de ochtendzon huiswaarts.

Een dieptepunt was de periode waarin de kantine gesloten bleef. Hetgeen waarvoor de spelers naar de wedstrijden kwamen was hierdoor niet meer mogelijk. Een absoluut dieptepunt in onze carrière waarin het plots wél draaide om voetballen. Toen uiteindelijk ook de supporters werden geweerd van de velden was de maat vol. De fanatieke supporters kwamen vermomd als speler de voetbalverenigingen op om keurig op de bank plaats te nemen. Het aantal reserve spelers werd opeens verdubbeld.

We horen al dat dit team verschillende leuke dingen organiseert zoals de party bus. We wilden weten welke activiteiten zij nog meer ondernemen. ‘’Zoals eerder benoemd is met name het teamweekend een jaarlijks terugkerend fenomeen waar iedereen altijd erg enthousiast van wordt. Op wedstrijddagen vindt er traditiegetrouw een flinke derde helft plaats op de vereniging met een volkszanger, DJ en andere activiteiten. Nadat we de derde helft hebben gewonnen en ieder zijn patatje of broodje Kramer naar binnen heeft gewerkt, bewegen zowel de spelers en de supporters zich richting stamkroeg Café Gers. Dit café vormt de thuisbasis voor de harde kernleden van XerxesDZB 3 die op de zaterdagmiddag en avond gezamenlijk een biertje nuttigen.’’

Tot slot hebben we het over de sportieve ambities. ‘’De komende jaren willen we promoveren en het eerste elftal voorbij streven. Om vervolgens in de Eredivisie terecht te komen, dat lijkt ons wel wat’’, sluiten de mannen af.

Klik op XerxesDZB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op XerxesDZB voor meer informatie over de club.