Home Blog Pagina 5

Jesse Mol op zijn plek bij ‘warme dorpsclub’ Arnemuiden

0

ARNEMUIDEN – Hij was al actief voor vier verschillende clubs, maar die uit zijn woonplaats Yerseke diende hij nog nooit. Hoewel hij veel vrienden in Yerseke heeft en meermaals is gepolst voor een overstap, speelt Jesse Mol (26) nog altijd voor Erremuu.

“Daarvoor heb ik het bij Arnemuiden veel te goed naar mijn zin. Ik speel wekelijks en voel veel vertrouwen. Waarom zou ik dan overstappen naar een andere club en die achterlaten? Arnemuiden is de plek waar ik me thuis voel. Het is bovendien voor mij een voorbeeld van hoe een voetbalclub moet zijn. Het is een heel warme club met veel betrokken mensen. Altijd heel veel supporters die langs de lijn staan, uit en thuis. Je hoort het als het goed is, maar zéker ook als het slecht is. Daar houd ik wel van, het houd je altijd scherp om het maximale te geven. Elke training en wedstrijd opnieuw.”

Mol begon ooit bij Wemelding, stapte over naar Kloetinge, daarna een jaartje JVOZ om dan weer het shirt van Kloetinge te gaan dragen. Hij reikte niet tot de senioren bij de huidig derde divisionist maar koos voor Arnemuiden, nu zes seizoenen geleden. “Op dat moment had ik het beste gevoel bij de club en dat is sindsdien alleen dus maar sterker geworden. Ik speel op een mooi niveau, al vind ik dat de elfde plek waar we staan geen recht aan de kwaliteiten die we in de selectie hebben.”

Veel blessures hebben volgens Mol grote impact op de prestaties en de huidige klassering. “De afgelopen jaren wisten we tegen onze concurrenten voldoende punten te pakken en ons steeds te handhaven. Dit seizoen laten we dat wat vaker na en dan moet je toch oppassen. Ik ben er overigens wel van overtuigd dat we het gaan redden. We blijven als groep enorm dicht bij elkaar en proberen met strijd en wilskracht weer in de positieve flow te komen. De voorgaande seizoenen pakte we ook altijd na de winterstop de meeste punten. We zijn gewend om te knokken voor lijfsbehoud inmiddels.”

Van origine is Mol een vleugelaanvaller, maar onder Alexander van Keulen en de huidig trainer Ralph Zegers speelde hij al meermaals als linksback. “Mij maakt het weinig uit, ik geniet vooral van het spelletje en probeer daar waar nodig het elftal zo goed mogelijk te helpen. Al denk ik wel dat ik in een aanvallende rol het beste uit de verf kom.”

Dit seizoen kreeg hij voor het eerst in zes jaar Arnemuiden te maken met fysiek ongemak. “Ik ben nog nooit geblesseerd geweest. Notabene tegen Yerseke kreeg ik last van de hamstring en moest ik mezelf laten wisselen. In meerdere opzichten balen voor mij. Ik lag er tot de winterstop uit, maar ook omdat die wedstrijden voor mij altijd extra speciaal zijn. Veel vrienden spelen er of zijn er supporter, maar ook mij schoonvader Peter de Smit heeft er gespeeld en diens broer Kees is er assistent-trainer. Als inwoner van Yerseke die wedstrijden op Cleijn Moercken spelen in het shirt van Erremuu, dat blijft speciaal.”

Gelukkig zijn de fysieke klachten inmiddels weer achter de rug en kan Jesse pijnvrij het veld in. Hij kan op die manier een actieve bijdrage leveren om de clubdoelstelling te realiseren. “Het doel blijft om ons zo snel mogelijk veilig te spelen. De overtuiging leeft bij iedereen, maar zéker bij mij, dat we die klus samen ook nu weer tot een goed einde gaan brengen.”

Meer artikelen lezen over VV Arnemuiden? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Arnemuiden.

Brian Statz combineert trainerschap met vaderschap bij Kethel Spaland

Op een doordeweekse avond bij Kethel Spaland staat Brian Statz (36) op het veld zoals hij dat het liefst doet: tussen de kinderen, corrigerend waar nodig, stimulerend waar het kan. Geboren in Rotterdam, maar zijn hele leven al woonachtig in Schiedam. In het dagelijks leven werkt hij al jaren bij Mulder Kozijnen, waar hij zijn nuchtere werkmentaliteit heeft ontwikkeld. “36 voelt soms al oud,” zegt hij met een glimlach, maar op het veld is hij allesbehalve uitgeblust.

Zijn eigen voetbalverhaal begon onder de lat. Als jonge keeper liep hij zelfs stage bij Feyenoord, een ervaring die indruk maakte, al was hij uiteindelijk niet goed genoeg om daar door te breken. Op zijn vijftiende zat hij als reservedoelman al bij het eerste elftal van zijn club. Later keepte hij in het eerste van AVS, AGE en AVS Germinal. Dit waren dezelfde clubs, maar dan na diverse fusies.

Toen zijn dochter werd geboren, besloot hij te stoppen met voetballen. De combinatie van werk, gezin, blessures en het feit dat hij om de zaterdag werkte, maakte het lastig om nog serieus op niveau te blijven spelen. Zaterdagclubs klopten nog wel aan, maar het paste niet meer in zijn leven. Het gezin kreeg prioriteit.

De weg terug naar het voetbal kwam via zijn dochter. Zij danste bij de vereniging, beneden bij Kethel Spaland. Toen ze langs het veld liep, wees ze naar het veld en zei: “Dat wil ik ook.” Brian beloofde dat ze na de winterstop mocht beginnen. Ze was zes. Zijn vrouw zag haar liever blijven dansen, maar na twee trainingen bij de Mini’s stroomde ze al door naar de JO8. Inmiddels speelt ze in de JO11, voorlopig nog tussen de jongens. Brian heeft eerder een meisje getraind bij de onder 16, dus hij weet dat die overstap naar meidenvoetbal nog lang niet aan de orde hoeft te zijn.

Inmiddels is hij drie jaar actief als trainer, waarvan dit seizoen ook bij de JO8, waar zijn zoontje speelt. Daarnaast traint hij de JO11-selectie (teams 1 en 2). Die groep begeleidt hij al een paar jaar. Wat hem daarin aanspreekt, is de zichtbare ontwikkeling. “Het mooiste is als je ziet dat kinderen echt iets leren.” Binnen de JO11 werkt hij met vijf trainers die op één lijn zitten. Drie van hen beschikken over trainerspapieren; Brian zelf nog niet. Toch vormt het team een stabiele technische staf waarin de neuzen dezelfde kant op staan. Dat biedt rust en continuïteit.

Sportief gezien draaien de teams op een passend niveau. De JO8-1 speelt hoofdklasse en geldt als sterk elftal. De JO8-2 is net gedegradeerd naar de tweede klasse, met als doel weer te promoveren. De JO11-1 en JO11-2 begonnen beide in de hoofdklasse; inmiddels speelt de 11-2 in de eerste klasse, een niveau dat volgens Brian prima aansluit bij hun ontwikkeling.

Kethel Spaland noemt hij een grote, gezellige vereniging waar hij zich thuis voelt. Zelf komt hij  maar sporadisch bij het eerste kijken. Het gezinsleven gaat voor. Hij en zijn vrouw verdelen de wedstrijden in het weekend: ieder met één kind naar een wedstrijd. Beide kinderen zijn fanatiek. Zijn dochter is zelfs actief binnen trajecten van de KNVB, wat betekent dat ook de zondag regelmatig in het teken staat van voetbal.

Voor Brian is trainerschap geen carrièrestap, maar een bewuste keuze voor betrokkenheid. Hij bouwt aan plezier, ontwikkeling en teamgevoel, precies de waarden die hem zelf ooit onder de lat hebben gevormd.

Klik op vv Kethel Spaland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kethel Spaland voor meer informatie over de club.

Walking Football bij SVOD’22 valt in de smaak

0

OOSTKAPELLE – Het is binnen het voetballand erg in opkomst, het Walking Football. Sinds begin februari kunnen liefhebbers ervan ook terecht bij SVOD’22. Robert Marijs sprak er een tijdje geleden over met een vriend en zo ging het balletje rollen. ‘De eerste avonden waren een groot succes en de avonden stromen inmiddels binnen.’

“Dat is natuurlijk heel gaaf. We hebben eerst gesprekken gehad met het bestuur en die waren direct enthousiast. Daarna hebben we alle leden van 40+ een mail gestuurd dat we met Walking Football ging starten en of er interesse zou zijn om deel te nemen. Nou, die interesse blijkt gelukkig heel groot. De eerste avond waren er al veertien spelers en dat aantal is nu al uitgegroeid tot zesentwintig man.”

Jan Meulmeester, oud-trainer in de regio is bij onder meer Serooskerke en De Meeuwen betrokken bij het Walking Football. Meulmeester vertelde Marijs hoe dat bij die clubs verliep qua organisatie en de oefenmeester presenteerde de sport bij SVOD’22. “Het is fijn om de expertise van Jan op dit vlak te kunnen gebruiken en we willen dit de komende tijd binnen onze vereniging verder gaan uitbouwen. Elke vrijdagavond zullen we ruim een uur actief zijn tot aan de zomerstop. Een goede warming up en dan een 7×7 wedstrijd. Dat viel goed in de smaak bij de deelnemers. Daarbij is uiteraard ook de kleedkamerhumor schitterend en derde helft van essentieel belang. Samen praten over het spelletje en mooie herinneringen ophalen is echt geweldig.”

Marijs moest in het begin zeker wennen aan de regels van het Walking Football. “Je bent snel geneigd om aan te zetten of even een lange bal te geven. Maar dat zijn dingen die niet zijn toegestaan. Voetbal is een spelletje wat prachtig is en wat je ook niet verleerd. Alleen conditioneel of in de timing zie je dat het soms wat ‘roestiger’ wordt. Maar voetbal blijft voetbal en dat blijft geweldig om te doen. Je bent in beweging en onder elkaar, dat plezier is het allerbelangrijkste.”

Tot aan de zomer is deelname vrijblijvend, hoe het na de zomer eventueel wordt ingevuld dat is nog even afwachten volgens Marijs. “Ik had wel verwacht dat we een mannetje of tien bijeen konden krijgen, maar zo’n interesse hadden we alleen maar op kunnen hopen. Iedereen is het er over eens dat binnen SVOD’22 dit een toegevoegde waarde heeft. Allemaal ex-voetballers die voor het plezier met elkaar lekker een potje voetballen, een pilsje drinken en lekker ouwehoeren over vroeger en nu. Heerlijk!”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Stap naar Veere pakt positief uit voor Alex Nedea

0

VEERE – Hij speelde al in de SJO Serooskerke/Veere maar was lid bij Serooskerke. Hij dichtte zichzelf meer speelkansen toe bij de senioren van Veere om het eerste elftal te halen dan bij zijn eigen club. Toen ploeggenoten uit de O19 vroegen ‘Waarom kom je dan niet naar Veere?’ zette Alex Nedea (19) de definitieve stap en inmiddels heeft hij al de nodige speelminuten gemaakt bij de zaterdag vijfdeklasser.

“Ik kende natuurlijk al heel veel mensen bij de club omdat ik in de SJO speelde. Maar spelen bij de senioren is toch wel even anders. Op veel vlakken gaat het harder en sneller, dat was wennen. Ik ben begonnen in de voorselectie bij het eerste, trainde mee en speelde er oefenwedstrijden. Uiteindelijk begon ik dit seizoen nog met wedstrijden spelen in het tweede elftal, maar daar ging het best wel aardig waardoor de trainer me bij de eerste selectie haalde. Dat was voor mij wel een beloning en een gevoel dat ik op de juiste weg ben qua ontwikkeling. Al besef ik heel goed dat ik nog een lange weg te gaan heb.”

Nedea woont in Serooskerke en moet het vooral van zijn technisch handelen hebben. “Maar dat is soms ook wel eens een nadeel omdat ik mijn actie dan te lang doorvoer. Dat is een leerpunt en daar werk ik ook aan en word er ook goed op gecoacht door ervaren ploeggenoten. Ik probeer zoveel mogelijk te leren en heb denk ik ook bij het tweede laten zien dat ik er wel klaar voor ben om een langere periode basisspeler te blijven in het eerste.”

De CIOS-student had nog niet direct het idee dat hij dit seizoen zijn kansen al zou krijgen, maar pakt ze wel met beide handen aan. “Ik ben fysiek en ook conditioneel wel gegroeid en maak ook qua handelingssnelheid dankzij de trainingen en speelminuten nu stappen in mijn ontwikkeling en wil die opgaande lijn nu doorzetten.”

Met Veere is het doel om weer te promoveren naar de vierde klasse. Een stap die dit seizoen er volgens de middenvelder er niet meer inzit. “Zo realistisch moeten we wel zijn met z’n allen. Daarvoor presteren we te wisselvallig. We willen in elk geval nu wel proberen om zo hoog mogelijk te eindigen.”

Voor zichzelf heeft hij eveneens helder op het netvlies wat hij graag wil. “Ik ben een aantal keer in de basis mogen starten van de trainer maar nu ik erbij zit en wekelijks minuten krijg wil ik dat uitbouwen en toewerken naar een vaste basisplek. Ik ben deze kansen zelf verdiend door hard te werken en nu ik vaker aan de aftrap mag beginnen wil ik dat zo lang mogelijk volhouden.”

Lees hier andere artikelen over VV Veere
Vindt hier meer informatie over VV Veere

MVV’27 en Sparta Rotterdam bouwen samen aan een sterke toekomst

De samenwerking tussen MVV’27 en Sparta Rotterdam is in korte tijd uitgegroeid tot een breed en intensief partnerschap, waarin ontwikkeling, kennisdeling en regionale verbondenheid centraal staan. Wat begon met een clinicdag, is inmiddels een structurele samenwerking die recent met drie jaar is verlengd.

Het eerste contact ontstond via Blue10, sponsor van Sparta, die een clinicdag bij MVV’27 mogelijk maakte. “Daar is het zaadje geplant voor een eventuele samenwerking,” vertelt Arie Jan van Pelt, jeugdcoördinator en aanspreekpunt van het Sparta-partnerschap binnen MVV’27. Binnen de club leeft Sparta sterk. “Bij MVV’27 zijn best veel Sparta-fans,” aldus Van Pelt. In gesprekken in het stadion bleek bovendien dat Sparta al met veel amateurclubs samenwerkt. “Daar werden wij enthousiast van.”

Na een proefjaar, waarin Sparta nadrukkelijk wilde zien dat de club serieus met het partnerschap aan de slag ging, werd in de zomer van 2024 het contract officieel ondertekend. Het huidige contract loopt tot aankomende zomer, maar na een evaluatie met Angelos Kerasavopoulos, coördinator Samenwerkingen bij Sparta Rotterdam, is besloten de samenwerking met drie jaar te verlengen. Volgens MVV’27 een enorme blijk van vertrouwen.

De samenwerking is breed opgezet. Jeugdteams nemen deel aan Sparta-toernooien en er wordt gewerkt aan een futsalcompetitie. Trainers krijgen ondersteuning via clinics, workshops en de mogelijkheid om mee te lopen bij trainingen en evenementen van Sparta. Ook op bestuurlijk niveau is er uitwisseling, bijvoorbeeld tijdens sponsoravonden en bijeenkomsten over organisatie, missie en visie.

Jaarlijks vindt er een seizoensopstart plaats, waarbij Sparta een jaarplanning van evenementen presenteert. MVV’27 kan vervolgens bepalen waar het bij aansluit. Het partnerschap richt zich nadrukkelijk op de hele vereniging. “Elk lid van onze vereniging, van jeugdspeler tot aan bestuurslid, heeft iets aan deze samenwerking.” Het doel van Sparta is volgens MVV’27 duidelijk: niet alleen halen, maar ook de amateurclub in de regio in haar kracht zetten.

In de regio zijn onder meer Schipluiden, Den Hoorn, Excelsior Maassluis, Blijdorp, Excelsior ’20 en SV Poortugaal partner van Sparta. Tijdens gezamenlijke themabijeenkomsten vindt kruisbestuiving plaats tussen de clubs. “We blijven leren van elkaar,” is de gedeelde ervaring.

Ook op technisch vlak werpt de samenwerking zijn vruchten af. Door het grote verloop onder jeugdtrainers, vaak ouders die teams begeleiden, is opleiding essentieel. Vanuit de samenwerking is bij MVV’27 de Pass Play-opleiding geïntroduceerd, met nadruk op pedagogiek. In twee jaar tijd zijn circa veertig trainers opgeleid. Daarnaast volgen trainers opleidingen via Sparta zelf.

Jeugdvoorzitter Rick van der Meijs, inmiddels bijna vier jaar actief in die rol, ziet het niveau stijgen. Plezier staat voorop, maar prestaties worden niet vergeten. De komst van oud-prof Nathan Rutjes trainer van de JO9 van Sparta maakte indruk. “Dan zie je hoe zij met Fair Play omgaan volgens de Sparta-normen. Dat is heel waardevol om mee te nemen.” Toevalligerwijs zijn bekende coachfilmpjes van Rutjes zelfs bij MVV’27 opgenomen.

De historische band tussen beide clubs is bovendien bijzonder: de eerste voorzitter van MVV’27 koos destijds de clubkleuren omdat hij Spartaan was. Die verbinding krijgt nu opnieuw betekenis.

 

Met stages voor jeugdspelers, transparante communicatie over interesse van andere clubs en moderne hulpmiddelen zoals de trainersapp Feeton, bouwt MVV’27 samen met Sparta Rotterdam verder aan een sterke, toekomstbestendige jeugdopleiding. Op naar het 100-jarig jubileum, waarbij de wens is uitgesproken om Sparta als tegenstander te ontvangen voor een jubileumwedstrijd, een passend moment om de samenwerking ook op het veld te vieren.

Klik op MVV’27 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MVV’27 voor meer informatie over de club.

Rol van technisch coördinator bevalt Den Hollander uitstekend

0

VEERE/SEROOSKERKE – Dankzij een voetballende zoon kwam Jozef den Hollander (42) in aanraking met de SJO Serooskerke/ Veere. Eerst als voetbalvader, snel erna als trainer en inmiddels is hij, samen met Jasper Wilderom technisch coördinator bij de O9-O11. De nieuwe rol, naast die van jeugdtrainer, bevalt de inwoner van Veere uitstekend.

“Mijn voetbalverleden speelt zich af bij Hansweertse Boys en v.v. Kapelle. Na mijn studie heb ik jarenlang in de randstad gewoond en gewerkt. Uiteraard daar in de regio Amsterdam en Haarlem nog gevoetbald tot we vier jaar geleden terugkeerden naar Zeeland. Ik werd lid bij Veere en vanuit die club ben ik nu ook betrokken bij de SJO. Erg leuk en het is een geweldige groep positieve mensen waarmee we allemaal samenwerken. En belangrijker nog: samen proberen om vanuit een goed jeugdbeleidsplan toewerken naar het omhoog brengen van het niveau binnen de jeugdafdeling. Daar wil ik graag op een constructieve manier mijn bijdrage aan leveren.”

Zelf voetbalt hij nog geregeld bij de 35+, maar de meeste tijd op het voetbalveld brengt hij toch door in de rol van trainer of coördinator. “Het is leuk aan die coördinerende rol is dat je echt mee kan denken over visie en beleid. Je kijkt over de teams heen naar het grotere geheel en verder richting de toekomst. Vanuit mijn rol in het onderwijs heb ik daar wel affiniteit mee en die kennis probeer ik te delen en toe te passen binnen de SJO.”

Eem keer per maand komen alle trainers en ook de coördinatoren uit de andere lichtingen samen. Om met elkaar te sparren, ervaringen te delen of kennis op te doen. “We proberen zoveel mogelijk maatwerk te leveren en daarmee proberen om ieder lid zo goed mogelijk te ontwikkelen binnen de SJO. De trainers, maar zéker de spelers waar we op termijn hopen dat er voldoende doorstroming komt richting senioren want dat is voor zowel Serooskerke als Veere het einddoel.”

Klik op SJO Serooskerke/Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJO Serooskerke/Veere voor meer informatie over de club.

Roel van der Hoeven: Vrijwilliger met humor bij cultclub CION

Wie bij CION de kantine binnenloopt, ziet direct waar de club voor staat. Aan de muur hangt een bord met de tekst: “No one likes us, but we don’t care!”, een uitspraak van de beruchte fans van Millwall FC. Het typeert de Vlaardingse vereniging. CION is al jaren een buitenbeentje in het amateurvoetbal: lange tijd zonder jeugdteams, maar met een eerste elftal dat structureel meedraait in de tweede klasse. Een volksclub met een uitgesproken cultuur.

Een van de drijvende krachten achter die identiteit is Roel van der Hoeven (50). Hij houdt zich bezig met communicatie, sociale media en facilitaire techniek zoals tv’s en internet. Met zijn marketingachtergrond was hij er vroeg bij toen sociale media hun intrede deden binnen de vereniging.

“Toen sociale media opkwam ging men bij de club kijken wie daar handig in waren en ik was één van de mensen die dat was,” vertelt Van der Hoeven. Inmiddels beschikt CION over één van de grootste mediaplatforms van de regioclubs. Dat sluit naadloos aan bij het imago van de club. “CION is altijd een soort cultclub geweest. Er hangt in de kantine een bord: ‘No one likes us, but we dont care!’, daar ben ik één van de sponsors van geweest. We hebben altijd, terecht of onterecht, een slechte reputatie gehad als een ruwe volksclub waar het drinken meer op de eerste plaats kwam dan het voetbal. Bij CION is de gezelligheid gewoon heel erg belangrijk.”

Volgens Van der Hoeven is die cultuur bepalend voor wie er slaagt op de club. “Dat hebben we in het verleden gezien met spelers en trainers die hier zijn gekomen. Er hangt hier een bepaalde cultuur en er moet wel een klik zijn.” CION is misschien niet de grootste vereniging, maar dankzij de cultstatus wel aantrekkelijk voor spelers uit de regio. Humor speelt daarbij een belangrijke rol. Op de sociale media-kanalen is die toon duidelijk zichtbaar. “Als je de social media bekijkt, daar zit veel humor in.”

Zijn eigen voetbalverleden begon bij Fortuna Vlaardingen in de F-jes, maar een grote carrière zat er niet in. “Ik kan geen bal raken, maar ik ben gek op het spelletje,” zegt hij met zelfspot. In 1999 kwam hij via zijn neefjes bij CION terecht. Met een vriendengroep werd een vriendenelftal opgericht, waarin hij fungeerde als speler-coach. “Soms deed ik mezelf nog inzetten als ‘rechtsbekaf’ of ‘linksbuitenadem’.” Het tekent de sfeer waarin fanatisme en relativering samengaan.

Hoewel hij jarenlang fanatiek supporter is van Feyenoord, Roel had 28 jaar een seizoenkaart en bezocht wedstrijden in binnen en buiteland, bleef CION altijd trekken. Toen het clubgebouw afbrandde en er portocabins werden geplaatst, keerde hij terug in een actieve rol. “Vanaf het moment dat ik hoorde dat er portocabins kwamen nadat het clubgebouw is afgebrand ben ik weer naar de club gekomen en sindsdien doe ik weer van alles voor de club.” Inclusief bardiensten op woensdagavond.

Zoals bij veel amateurverenigingen is het vinden van vrijwilligers een structureel vraagstuk. “Het is voor CION lastig om vrijwilligers te krijgen.” Met de terugkeer van twee JO10-teams groeit de club weer voorzichtig, maar de bezetting achter de bar blijft een punt van zorg. “Het is nog niet voorgekomen dat de bar niet open ging, maar degene die nu vaak achter de bar staat gaat ermee stoppen. Die zit hier drie a vier dagen in de week.”

Toch heeft CION aantrekkingskracht. Spelers en trainers keren graag terug naar de club. Van der Hoeven wil ook een hardnekkig misverstand over de verhouding met Deltasport wegnemen. “Er zijn altijd mensen die elkaar niet mogen. Verder kunnen wij het over het algemeen heel goed met elkaar vinden. De fusie is niet doorgegaan omdat bij Deltasport mensen het idee hadden dat ze zouden worden opgeslokt door CION en hun identiteit zouden verliezen. Dat begrijp ik volkomen.”

De cultclub van Vlaardingen blijft bouwen, met humor, met ambitie en bovenal met vrijwilligers die de ziel van de vereniging bewaken.

Klik op CION Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CION Vlaardingen voor meer informatie over de club.

Steven Meiresonne is ‘stille kracht’ op het middenveld bij SVOD’22

0

OOSTKAPELLE – Een doorbraak bij Zeelandia Middelburg kwam er nooit van en zit er ook in de toekomst zeker niet meer in voor Steven Meiresonne. De student Aardrijkskunde stapte in 2019 over naar SVOD’22 en heeft daar nog geen seconde spijt van. In Oostkapelle is hij onbetwist basisspeler en de ‘stille kracht’ op het middenveld.

Samen met Sven Wisse vormt hij het solide blok en is het duo van grote waarde in het elftal van trainer Harro Hazelaar. Meiresonne (24) is een speler die zorgt voor de balans in het elftal, essentieel voor een ploeg die zelf graag aanvallend gezien het spel probeert te maken. “Dat is wel een kwaliteit die ik heb. Zorgen voor de restverdediging en de aanvallende impulsen bij tegenstanders eruit halen.”

De Middelburger is inmiddels niet meer weg te denken bij SVOD’22 waarmee hij sinds zijn komst in 2019 al veel mooie momenten meemaakte met het kampioenschap in 2022 als absoluut hoogtepunt. “Dat was prachtig en ook het seizoen in de eerste klasse was leerzaam. Maar wel jammer dat we direct weer degradeerden. De afgelopen seizoenen doen we steeds bovenin mee maar is het nog niet gelukt om weer te promoveren. Dit seizoen hebben we opnieuw als doel om minimaal een periode te pakken en te kunnen strijden voor promotie.”

Dat zag er in het begin niet direct uit omdat de start wat stroef verliep. “Klopt inderdaad. We hadden wat nieuwe jongens erbij en het was even zoeken. De laatste tijd draait het echt als een tierelier en hebben we echt de goede flow te pakken. Ik krijg steeds meer het gevoel dat we het uiteindelijk DVV’09 écht lastig kunnen gaan maken. Zij beginnen toch ook punten te verspelen en dat biedt voor ons kansen om mee te strijden voor de titel. Het laat zien dat we als selectie zijn gegroeid en heel veel kwaliteit bezitten.”

De keuze voor SVOD’22 was overigens voor de middenvelder niet eentje die uit de lucht kwam vallen. “Nee, we hebben er als gezin een strandhuisje en kom er al mijn hele leven. Mijn vader heeft er gewoond en gevoetbald. Ik heb zelf in de jeugd altijd bij Zeelandia gespeeld maar had nooit de drang om daar in het eerste te komen. Toen ik de vraag kreeg of ik interesse had in Oostkapelle was er geen enkele twijfel. Ik heb me er kunnen ontwikkelen tot de speler die ik nu ben en speel al jarenlang als vaste basisspeler op een schitterend niveau. Ik denk zeker dat we met deze groep nog stappen kunnen maken en daar maak ik graag onderdeel van uit.”

In de jeugd was hij overigens nooit een controleur maar voornamelijk een vormgever en scoorde hij veelvuldig ook als spits. “Dat scoren is er nu wel zo goed als volledig af haha. Ik kom vanuit mijn positie vrijwel nooit meer voor de goal. Mijn taak is zorgen voor de restverdediging en dat past me prima. Ik vind dat prettig om te doen en we hebben in de ploeg andere jongens die nu voor de goals kunnen en moeten zorgen.”

SVOD’22 is inmiddels wel zijn club geworden. “Het is gemoedelijk en fanatiek tegelijk met altijd en overal supporters die de ploeg aanmoedigen. Dat vind ik het mooie hier. De club zit in de lift met veel jongens uit Oostkapelle of spelers die er een link mee hebben. Daarnaast is het nieuwe kunstgrasveld een zegen, zéker voor onze manier van spelen. De competitie is spannend en we zullen tot het eind alert moeten blijven en blijven winnen. Zeker als we willen meedoen voor promotie. Daar gaan we vol voor en hopelijk kunnen we ooit die stap omhoog weer maken. Als dat dit seizoen al lukt zou dat prachtig zijn.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Op weg naar 100 jaar MVV’27: samen bouwen aan een bijzonder jubileum

Op 1 mei 2027 is het zover: dan bestaat MVV ’27 precies honderd jaar. Die datum valt op een zaterdag, een uitgelezen moment om als club groots uit te pakken. Voor vicevoorzitter Minette van Haersma Buma wordt het een bijzonder jaar. Sinds oktober maakt zij deel uit van het bestuur en juist nu mag zij meewerken aan de organisatie van het eeuwfeest.

Voor haar voelt dat als iets speciaals. Het jubileum vraagt om een zorgvuldige voorbereiding en daarom is er inmiddels een commissie samengesteld. Daarin zitten mensen uit de evenementencommissie, aangevuld met betrokken ouders van spelende kinderen. De nadruk ligt voorlopig op moeders, maar (mannelijke)uitbreiding is welkom. De eerste gezamenlijke bijeenkomst staat binnenkort gepland. Na de zomerstop moet de organisatie echt op gang komen.

Minette is van oorsprong geen voetbalvrouw. Ze groeide op met hockey en had aanvankelijk weinig met het spel. Dat veranderde toen haar zoon op vierjarige leeftijd wilde gaan voetballen bij MVV’27. Inmiddels is hij tien en is Minette al zo’n zes jaar actief binnen de club. Ze begon als leidster van zijn team. Toen dat stopte, vroeg ze aan voorzitter Rick van der Gaag of ze iets anders kon betekenen. Het antwoord was duidelijk: vicevoorzitter.

In het dagelijks leven werkt Minette als teamleider bij de politie in Rotterdam. Organiseren en aansturen is haar niet vreemd. Toch benadrukt ze dat haar inzet voor MVV’27 vooral voortkomt uit intrinsieke motivatie. Dat geldt ook voor de jubileumcommissie: mensen moeten het écht willen doen. Alleen dan ontstaat er energie om een jubileumjaar neer te zetten dat recht doet aan een eeuw clubgeschiedenis.

Die geschiedenis begon bescheiden. Waar nu op Sportpark de Commandeur meerdere velden en een groot clubgebouw staan, lag ooit een klein clubhuis op wat nu veld 5 is. Die ontwikkeling, van klein naar volwaardig sportpark, typeert de groei van de vereniging.

Het jubileum moet niet alleen een feest voor de club worden, maar voor heel Maasland. Het idee is om in aanloop naar 1 mei 2027 regelmatig activiteiten te organiseren. Denk aan avonden, spelmomenten en toernooien, zodat het jubileumjaar echt gaat leven binnen het dorp. Het streven is om maandelijks iets te organiseren en zo samen toe te werken naar de grote dag.

Ook sponsors worden nadrukkelijk betrokken. Er is al overleg geweest met de sponsorcommissie om te bekijken hoe zij kunnen aanhaken bij het jubileum. Eerdere acties, zoals een voetbalplaatjesalbum met eigen spelers in samenwerking met de plaatselijke supermarkt, laten zien wat er mogelijk is als club en dorp elkaar weten te vinden. Zulke initiatieven vragen tijdige voorbereiding.

Daarnaast wordt gewerkt aan een jubileumboek. Het idee is om de geschiedenis zichtbaar te maken in beelden: van oude zwart-witfoto’s tot het huidige kleurenbeeld, met nadrukkelijk aandacht voor de jeugd van nu. Daarmee moet het boek niet alleen terugkijken, maar ook laten zien waar de club vandaag voor staat.

Binnen die toekomstvisie krijgt ook het meiden- en damesvoetbal extra aandacht. Minette is al betrokken bij de communicatie rondom deze tak en wil dat het jubileumjaar ruimte biedt voor alle leden. Zo staat er onder meer een onderling toernooi voor meiden op de planning.

Er staat dus veel te gebeuren richting 2027. Maar boven alles draait het om het gevoel dat Minette typeert als thuiskomen: samen, betrokken en voor iedereen. Dat is misschien wel de grootste kracht van honderd jaar MVV’27.

Klik op MVV’27 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MVV’27 voor meer informatie over de club.

Trainersambities dwingen Bart van Wuyckhuyse tot maken van keuzes

0

Hij was onder meer jarenlang keeperstrainer van de eerste- en tweede selectie én alle jeugdkeepers bij SVOD’22. Bij het aantreden van Pim Bruins als hoofdtrainer kwam daar in 2022 nog de rol als assistent-trainer bij. Uiteindelijk vond Bart van Wuyckhuyse het na 10 jaar tijd om op eigen benen te gaan staan. Die kans werd hem in de zomer van 2025 geboden door derdeklasser v.v. Serooskerke. Daar bevalt de samenwerking dermate goed dat de ambitieuze trainer onlangs zijn contract bij de club verlengde.

“Het is echt geweldig. Dit is waar ik al die jaren voorheen naartoe heb gewerkt, écht op eigen benen staan als trainer en de eindverantwoordelijkheid dragen voor een team, de speelwijze, de visie en de ontwikkeling van spelers. Ik heb destijds op het CIOS in Goes mijn trainersdiploma’s TC3 en TC2 behaald en ben in 2017 gestart met KeepersAcademie Zeeland. Dat is sindsdien constant in een stijgende lijn omhoog gegaan qua groei. Maar nu is het voor mij een tijd om mijn ambitie als hoofdtrainer verder voorrang te geven en te ontwikkelen.”

Van Wuyckhuyse, oorspronkelijk afkomstig uit Soest, voetbalde er in de F’jes en E’tjes en ging daarna tennissen. Na de verhuizing richting Zeeland verdedigde hij als keeper het doel bij eerst  Oostkapelle en later Oostkapelle/Domburg. Na een tussenstopje bij Goes keerde hij destijds terug als keeper, werd daarna keeperstrainer en uiteindelijk ook assistent.

“De afgelopen jaren heb ik door mee te kijken bij trainers als Dolf Roks, Dennis en Gérard de Nooijer bij JVOZ, maar ook Pim Bruins en Harro Hazelaar mijn rugzak aan ervaringen enorm gevuld. Het is nu de tijd om daar als hoofdtrainer mijn voordeel mee te doen. Ik ben zeker geen Diego Simone als trainer, maar wel aanmoedigend en fanatiek. Ik wil graag proberen met mijn verhaal een spelersgroep te triggeren, te raken en ze mee te krijgen op de weg die ik met een team wil bewandelen. Samen bouwen een aan goede speelwijze, resultaten boeken en jongens beter maken.”

Met Serooskerke heeft hij daarvoor naar eigen zeggen de perfect club getroffen. “We willen proberen om in deze klasse rechtstreeks te handhaven. Een fikse opgave, zeker omdat we in zo’n sterke competitie zitten. Als kleine dorpsclub ben je dan ook van veel factoren afhankelijk. Wellicht hadden we iets hoger kunnen staan, maar daarvoor zijn verklaarbare oorzaken zoals een reeks aan blessuregevallen. Voor een dorpsclub is dat niet altijd even makkelijk op te vangen. Maar ik ben er van overtuigd dat we nog alle kansen hebben om ons doel te behalen.”

Door de ambitie als hoofdtrainer, waarvoor hij ook graag nog zijn TC1/ VC4-diploma wil behalen, zal hij ook bepaalde keuze moeten maken. Een daarvan is om gaan te stoppen met ‘zijn’ KeepersAcademie Zeeland. “Mijn ambitie om door te groeien in het hoofdtrainerschap zorgt ervoor dat het niet langer te combineren valt. Daarom heb ik de beslissing genomen om met mijn keepersschool te stoppen. Sinds 2014 heb ik het vol passie gedaan en nog steeds geniet ik ervan om elke week zo’n vijftig keepers uit heel Zeeland op de velden bezig te zien en te zien ontwikkelen. Maar soms moet je keuzes maken die het beste passen bij mijn eigen ontwikkeling als mens en als trainer. Daarvan is dit een voorbeeld. Het hoofdtrainerschap bevalt geweldig en daar wil ik nu alle aandacht aan geven.”

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.