Home Blog Pagina 5

Voorbeschouwing: Baronie – Juliana’31

0

Na de ruime overwinning op Wittenhorst kan Baronie met een beter gevoel naar de ranglijst kijken. De ploeg bevindt zich echter nog altijd in een brede gevarenzone in de competitie, waarin meerdere teams strijden om directe handhaving of het ontlopen van degradatie via de nacompetitie. Met nog een aantal wedstrijden te gaan blijft het daarom belangrijk om punten te blijven verzamelen, te beginnen met het duel tegen hekkensluiter Juliana’31.

Bij Juliana’31 is er recent een belangrijke bestuurlijke beslissing genomen. Tijdens een algemene ledenvergadering heeft de club uit Malden besloten om vanaf volgend seizoen als zaterdagvereniging verder te gaan in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Daardoor speelt de ploeg van trainer Dave de Jong de resterende wedstrijden in de Vierde Divisie C zonder dat handhaving nog een rol speelt. In hoeverre dit invloed heeft op de motivatie en prestaties van het team zal de komende weken moeten blijken.

Voor Baronie blijft de sportieve inzet duidelijk: het behalen van punten in de strijd om een veilige positie op de ranglijst. In de eerdere ontmoeting dit seizoen won de Bredase ploeg in Malden met 4-1. Na de recente 4-0 overwinning op Wittenhorst zal het team proberen die lijn door te trekken in de thuiswedstrijd.

Trainer Jannes Tjien-Fooh kan daarbij vrijwel over een complete selectie beschikken. Alleen Meierdres ontbreekt nog vanwege een blessure. Bram Umar heeft de training inmiddels volledig hervat en kan mogelijk via het O-23 team weer wedstrijdritme opdoen.

De wedstrijd op Sportpark De Blauwe Kei begint zondag om 14:00 uur en staat onder leiding van scheidsrechter Stan van Doren uit Helmond. Hij wordt geassisteerd door Jos Klerks en Alexander Stupers.

Klik op Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Baronie voor meer informatie over de club.

Papendrecht ontvangt stug Almkerk en moet voor 3 punten gaan

Afgelopen zaterdag verloor Papendrecht de uitwedstrijd tegen Heinenoord met 4-1. Na een gelijkopgaand eerste kwartier nam Papendrecht gedurende ongeveer twintig minuten het initiatief en creëerde het drie grote kansen die niet werden benut. Uiteindelijk was het Rick Molenaar die na 35 minuten de score opende. Vanaf de rand van het strafschopgebied kapte hij zijn tegenstander uit en schoot hij de bal diagonaal achter doelman Ferry Hagendijk, waardoor Papendrecht op een 0-1 voorsprong kwam.

De voorsprong hield echter niet lang stand. Heinenoord wist de achterstand binnen drie minuten om te buigen naar een 2-1 voorsprong. Kort na rust vergrootte de thuisploeg de marge naar 3-1, waarna het duel verder in het voordeel van Heinenoord kantelde. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in een 4-1 overwinning voor de thuisploeg. Voor Papendrecht was het een tegenvaller in de strijd om uit de degradatiezone te blijven, mede omdat concurrenten NSVV en Oranje Wit hun wedstrijden wel wisten te winnen.

Komende zaterdag staat de thuiswedstrijd tegen Almkerk op het programma op sportpark Slobbengors. De ploeg uit Brabant staat onder leiding van interim-trainer Vincent de Klerk en staat bekend als een verdedigend goed georganiseerde tegenstander die vanuit een compacte organisatie snel kan omschakelen. Daarbij spelen de vleugelverdedigers een belangrijke rol in het aanvallende spel.

Almkerk kent dit seizoen een opvallend scoreverloop. In negen wedstrijden hield de ploeg de nul, waaronder vier keer een 0-0 gelijkspel. In de eerste vijf competitiewedstrijden wist Almkerk zelfs geen enkel tegendoelpunt te incasseren. In de heenwedstrijd tegen Papendrecht bleef het eveneens zonder tegentreffer. Ondanks enkele kansen voor Papendrecht was het uiteindelijk Almkerk dat scoorde. Aanvoerder Jelle Stalenhoef kopte in de 70e minuut de enige treffer van de wedstrijd binnen en besliste daarmee het duel. In de slotfase voorkwam hij bovendien met een redding op de doellijn de gelijkmaker. In de overige wedstrijden kreeg Almkerk echter wel de nodige tegendoelpunten te verwerken; in acht duels werden in totaal dertig goals geïncasseerd. Afgelopen weekend liet de ploeg opnieuw zien defensief sterk te kunnen spelen door thuis met 2-0 te winnen van SC Kruisland. De wedstrijd tussen Papendrecht en Almkerk belooft daardoor een interessant duel te worden, waarin beide teams belangrijke punten kunnen pakken met het oog op hun positie op de ranglijst.

Tweede elftal

Het tweede elftal van Papendrecht boekte afgelopen weekend een 1-2 overwinning in de uitwedstrijd tegen Walcheren 2. Doelpunten van Mahmoud Muhamed, via een vrije trap, en Tijs Otter zorgden voor een 0-2 ruststand. Walcheren 2 wist in de tweede helft nog terug te komen tot 1-2, maar daar bleef het bij.

In de volgende wedstrijd, tegen Pelikaan 2, kan Papendrecht 2 bij winst afstand nemen van de onderste plaatsen op de ranglijst. De aftrap van dat duel staat gepland om 12.15 uur.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

Den Bommel kijkt naar boven: ‘Dit gevoel doortrekken’

Een hereniging met hoofdtrainer Dennis van Gils, een goede sfeer en veel onderlinge saamhorigheid. Helemaal tevreden, zijn ze bij derdeklasser Den Bommel gezien de resultaten echter nog niet. Maar zorgen maken om degradatie, doet linksback Thomas Engels zich voorlopig niet. “Als we dit gevoel doortrekken, gaan we ons handhaven!”

Een plek vlak boven de nacompetitie, doet volgens de 25-jarige verdediger dan ook geen recht aan de situatie, vertelt hij. “Het is een paar keer net niet onze kant opgevallen. Daarom vind ik het niet terecht dat we op deze plaats staan.” Toch, is hij ook eerlijk. “De resultaten vallen wel wat tegen…” Aan de teamspirit, ligt dat in ieder geval niet. “De sfeer in de groep is top! Dus hopelijk kunnen we die saamhorigheid behouden.”

Beelden kijken

Op weg naar behoud in de derde klasse. Al gaat dat niet vanzelf, weet ook Engels. “Het is zo’n gekke competitie. Iedereen kan van iedereen winnen, daardoor staat het heel dicht bij elkaar.” Maar aan vertrouwen, geen gebrek. “Als we dit gevoel doortrekken, gaan we ons handhaven!” Onder leiding dus van Dennis van Gils, de trainer die begin 2025 terugkeerde bij de club uit Den Bommel. “We moeten vooral een stukje volwassener worden en vaker de nul houden. En onze kansen afmaken.” Of, zoals Engels het in zijn geheel samenvat: “Een stukje scherpte in iedere linie en geen fouten maken.” Te beginnen achterin. De linie waar Engels sinds een aantal seizoenen staat. “Op mijn achttiende maakte ik mijn debuut in het eerste. Als rechtsbuiten. Maar ik kwam er al vrij snel achter, dat dat niet mijn plek was. Toen ben ik eerst naar rechtsback gegaan en sinds dit seizoen, speel ik als linksback.” Zijn grootste kwaliteit? “Mijn techniek is niet perfect, dus ik moet het vooral van mijn werklust hebben.” En zijn rechterbeen. “Soms is dat wel lastig, om met je rechts op links te staan. Zeker in het opbouwen, is dat niet top. Verdedigend, is het geen probleem.” Zijn plekje, heeft Engels inmiddels dan ook wel gevonden. “Ik heb vertrouwen in de rest van de verdediging en heb mezelf deze positie echt eigen gemaakt.” Onder meer door beelden terug te kijken, samen met zijn trainer. “We hebben een camera die alles filmt, daardoor worden veel dingen herkenbaar en tastbaar gemaakt. Bijvoorbeeld in een bepaalde manier van drukzetten of opbouwen.” Maar ook het maken van keuzes. “Soms met links aannemen, in plaats van rechts. Of dingen die je juist wel of niet moet doen. Gelukkig zit daar progressie in.”

Plezier kwijt

Bj de club waar Engels, die naast de voetbal ook fanatiek padel speelt, al bijna zijn hele leven komt. “Ik ben hier begonnen met voetballen, toen ik vijf was.” Op een tussenjaartje na dan. “Een jaar of vier geleden had ik veel last van blessures aan mijn enkels, waardoor ik het plezier in het spelletje verloor. Was ik net hersteld, ging ik bij Halsteren op het kunstgras na tien minuten weer door mijn enkel…” Eenmaal gestopt met voetballen, begon het toch alweer snel te kriebelen, herinnert Engels. “Ik ben wel altijd betrokken gebleven, dus de stap om mijn voetbalschoenen weer aan te trekken, was klein.” En zonder spijt. “Den Bommel is een mooie club, vooral vanwege de saamhorigheid. We zijn eigenlijk allemaal vrienden van elkaar.” Vrienden, die ook nog eens goed kunnen voetballen. “Als kleine vereniging krijgen we het toch maar voor elkaar om in die derde klasse te spelen en te blijven. Dat geeft een bijzonder gevoel.” Zaak om dat dit seizoen, opnieuw voor elkaar te krijgen. “Handhaving moet zeker kunnen!” Met Engels, nu nog wonend in Den Bommel, ook de komende jaren in de gelederen. Tenminste. “Ik heb een huis gekocht in Nieuwe-Tonge en mijn zwager speelt bij NTVV, dus die heeft al een aantal keer gevraagd of ik daar niet kom voetballen. Maar dan kom ik denk ik het huis bij mijn vader niet meer in…”

Klik op Den Bommel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Den Bommel voor meer informatie over de club.

Voorbeschouwing: FC ’s-Gravenzande – Westlandia

0

Zaterdag 14 maart staat de Derby van het Westland weer op het programma. Op Juliana Sportpark treffen FC ’s-Gravenzande en Westlandia elkaar om 16:00 uur. Deze traditionele streekderby staat bekend om de intensiteit en het enthousiasme van supporters en belooft ook dit seizoen een spannende confrontatie te worden.

Vorige ontmoeting

De eerste ontmoeting tussen beide clubs dit seizoen werd gespeeld op het sportpark van Westlandia en eindigde in een 3-1 overwinning voor de bezoekers. Alle drie de doelpunten werden in die wedstrijd gescoord door dezelfde speler, wat de impact van individuele prestaties op dergelijke derby’s benadrukt. De return in ’s-Gravenzande biedt FC ’s-Gravenzande de kans om revanche te nemen en de balans in deze rivaliteit te herstellen.

Stand en vorm

Beide ploegen bevinden zich halverwege het seizoen in een competitief spanningsveld. Westlandia toont doorgaans sterke resultaten in de competitie en zal de positieve lijn uit de eerste ontmoeting willen voortzetten. FC ’s-Gravenzande heeft in de eerdere wedstrijden laten zien dat het thuisvoordeel een belangrijke rol speelt, en de ploeg zal er alles aan doen om voor eigen publiek de derby in het voordeel te beslissen.

Beide teams hebben de mogelijkheid om zich te positioneren in de midden- en bovenste regionen van de ranglijst, wat de intensiteit van de wedstrijd nog groter maakt. Voor FC ’s-Gravenzande is het een kans om de punten thuis te houden, terwijl Westlandia erop zal focussen om de eerdere overwinning te bevestigen.

Speelstijl en kansen

Historisch gezien kenmerkt de Derby van het Westland zich door een combinatie van technische precisie en fysieke strijd. Verwacht kan worden dat beide teams gedurende negentig minuten hoog tempo en druk zetten. Bij Westlandia wordt vaak geprofiteerd van snelle omschakelingen en doelgerichte aanvallen, terwijl FC ’s-Gravenzande zijn kracht haalt uit een solide defensie en organisatie in het middenveld.

Individuele acties, zoals die in de eerste ontmoeting, kunnen opnieuw bepalend zijn. Spelers met scorend vermogen of een groot uithoudingsvermogen zullen waarschijnlijk een sleutelrol spelen in het verloop van de wedstrijd.

Verwachtingen en beleving

De derby trekt traditioneel veel publiek en supporters van beide teams zullen langs de lijn of op de tribunes aanwezig zijn. Juliana Sportpark biedt hiervoor een passende omgeving, waarin de sfeer en rivaliteit goed tot uiting komen. Voor neutrale toeschouwers belooft het een boeiende wedstrijd te worden waarin strijd, spanning en passie centraal staan.

Conclusie

De terugwedstrijd van de Derby van het Westland belooft een spannende confrontatie te worden tussen twee teams die elkaar goed kennen en waarbij elk punt telt. FC ’s-Gravenzande zal proberen het thuisvoordeel te benutten, terwijl Westlandia het momentum van de eerdere overwinning wil vasthouden. Voor zowel spelers als supporters staat een intensieve en onderhoudende wedstrijd op het programma.

Aftrap is zaterdag 14 maart om 16:00 uur op Juliana Sportpark in ’s-Gravenzande.

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC ‘s-Gravenzande voor meer informatie over de club.

Klik op RKVV Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV Westlandia voor meer informatie over de club.

Tristan Roest vindt plezier terug bij De Alblas

Tristan Roest is 21 jaar en kent het sportpark van De Alblas inmiddels beter dan zijn eigen achtertuin. Hij begon er toen hij vier was, met te grote shirts en veters die altijd loszaten. Het was gewoon zijn club. Dat veranderde even toen FC Dordrecht zich meldde, maar uiteindelijk bracht het voetbal hem weer terug naar waar het begon.

Op zijn elfde werd Roest gescout door Dordrecht. Hij was jonger dan de rest, twee jaar zelfs. “Volgend jaar nodigen we je weer uit,” kreeg hij te horen. Dat gebeurde ook. Op zijn twaalfde vertrok hij naar de jeugdopleiding. “Ik heb daar veel ervaring opgedaan. Je leert trainen, omgaan met druk, met verwachtingen. Ik bleef er tot mijn zeventiende en toen kwam corona.”

De periode waarin alles stilviel, brak iets open maar haalde ook iets weg. “We trainden heel veel. Maar het echte doel, wedstrijden spelen, viel weg. Ik raakte mijn motivatie kwijt. Ik keerde terug naar De Alblas, ik wilde mijn plezier in het voetbal weer terugvinden. Ik heb daar namelijk best even mee gezeten, maar in het derde elftal vond ik dat weer terug.”

Dat derde team werd dus een belangrijk hoofdstuk in het verhaal van Roest. Hij werd kampioen en vond zijn plezier terug. “In die periode kwamen ook andere interesses op. Sportschool en uitgaan.”

Ambitieus, maar realistisch

Hogerop komen in het voetbal bleef ergens wel sluimeren, maar Roest is realistisch. “KKD of Eredivisie zit er niet in,” lacht hij. “Als ik toen de motivatie had gehad om door te gaan, had het misschien gekund. Gasten met wie ik toen speelde, spelen nu bij Excelsior of Dordrecht. Dat stukje doorzettingsvermogen heb ik nu wel. Dat is ontwikkeld. Misschien ook wel door leeftijd.”

De trainer van het eerste elftal had de kwaliteit van Roest meteen al in de gaten en zette de deur voor hem open om aan te sluiten. Roest pakte die kans. Inmiddels is hij een vaste waarde centraal achterin bij het eerste elftal. “Ik vind persoonlijk dat ik goed kan meekomen. Je merkt wel verschil. Het eerste is anders dan het derde. Hoger tempo, andere verwachtingen. Ik denk dat ik nog een stapje hogerop kan.”

De Alblas degradeerde afgelopen seizoen naar de derde klasse. Waar de doelstelling eerst was om terug te promoveren is die inmiddels bijgesteld naar handhaving. “Het gaat gewoon niet zoals we hadden verwacht. Dit jaar ging het vaak net mis. Alles net aan verliezen. Knullig uit handen geven. Op die manier zijn we minimaal tien punten kwijtgeraakt. Periodetitels zijn uit beeld. Handhaving is nu ons doel.”

Van een gefaald seizoen wil hij niet spreken. “Er zijn veel spelers weggegaan, er zijn jonge jongens bijgekomen. En er is een nieuwe trainer. Dat is altijd even wennen. Die nieuwe trainer werkt anders. Meer één-op-één-gesprekken, veel met videobeelden. Dat vind ik wel fijn. Je ziet jezelf terug en ziet wat je goed doet en wat beter kan.”

Voor hem persoonlijk voelt het alsof de puzzel langzaam op zijn plek valt. Niet omdat alles lukt, maar omdat hij weet wat hij wil. “Ik sta open voor een stap omhoog, maar alleen als het klopt want ik zit hier bij De Alblas ook goed op mijn plek.”

Klik op De Alblas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Alblas voor meer informatie over de club.

Voorbeschouwing: IJsselmeervogels – SV Spakenburg

0

Zaterdag staat op Sportpark De Westmaat opnieuw de derby tussen IJsselmeervogels en SV Spakenburg op het programma. Hoewel beide clubs hetzelfde sportpark delen, wordt deze editie gespeeld aan de zijde van IJsselmeervogels. De aftrap van de dorpsderby is om 15:00 uur.

Penibele situatie voor IJsselmeervogels

IJsselmeervogels begon het seizoen in de Tweede Divisie met de verwachting dat handhaving haalbaar zou zijn. Met nog negen wedstrijden te spelen bevindt de ploeg zich echter in een lastige positie. De club staat in de onderste regionen van de ranglijst en moet achterom kijken naar hekkensluiter ACV, terwijl de afstand tot de veilige vijftiende plaats inmiddels tien punten bedraagt. Daarmee balanceert IJsselmeervogels tussen het ontlopen van de nacompetitie en het risico op rechtstreekse degradatie bij een laatste plaats.

Gedurende het seizoen vonden er ook veranderingen plaats binnen de technische staf. Hoofdtrainer Raymond Bronkhorst vertrok nog voor de winterstop en werd opgevolgd door Willem Leushuis. Voor Leushuis betekent dit zijn derde periode als hoofdtrainer van IJsselmeervogels, na eerdere periodes in de seizoenen 2005/2006 en 2017/2018. Bij zijn aanstelling stond de club eveneens op de voorlaatste plaats, destijds met een achterstand van vier punten op de veilige vijftiende positie. Inmiddels is het verschil met nummer vijftien Kozakken Boys opgelopen tot tien punten.

Meerdere winterse versterkingen

In de winterstop werd de selectie van IJsselmeervogels uitgebreid met meerdere nieuwe spelers. Uiteindelijk sloten zeven versterkingen aan bij de selectie. Zo kwam centrumverdediger Jarno Janssen over van het Duitse Kickers Emden en tekende hij een contract voor anderhalf jaar. Ook werd spits Raily Ignacio aangetrokken, die eerder voor SV Spakenburg speelde en overkwam nadat zijn contract bij SVV Scheveningen werd ontbonden.

Daarnaast werd doelman Mathijs Swaneveld gecontracteerd nadat Jaimy Schaap door een hardnekkige blessure zijn carrière moest beëindigen. Middenvelder Brian Campman maakte de overstap vanuit het Duitse SG Barockstadt Fulda-Lehnerz. Verder keerde Bradley Martis terug bij de club na een periode bij AFC. Jurgen Mattheij kwam over nadat hij bij Excelsior Rotterdam minder speeltijd kreeg door blessureproblemen. Tot slot werd vleugelaanvaller Ruben Doesburg vastgelegd, die overkwam van het Australische Nunawading City FC.

Tegenover de nieuwe aanwinsten stonden ook enkele vertrekkende spelers. Tyrese Gemert keerde terug naar zijn oude club JOS Watergraafsmeer, Vince van den Anker stapte over naar Excelsior ’31 en Thomas Beekman vertrok naar AFC. Daan Steur maakte de overstap naar RKAV Volendam.

Vier nederlagen op rij

Na de winterstop leek IJsselmeervogels kortstondig een opleving te kennen. Overwinningen op Jong Almere City en Barendrecht en een gelijkspel tegen Rijnsburgse Boys leverden zeven punten op. Tegelijkertijd pakten directe concurrenten in de onderste regionen ook punten, waardoor de positie op de ranglijst nauwelijks verbeterde.

De laatste weken verliepen minder succesvol. De ploeg van Willem Leushuis verloor achtereenvolgens van Kozakken Boys, De Treffers, Katwijk en Koninklijke HFC. In de uitwedstrijd tegen HFC kreeg IJsselmeervogels kansen en speelde het na een rode kaart voor de tegenstander zelfs een periode met een man meer, maar scoren lukte niet.

SV Spakenburg in achtervolging

Ook bij SV Spakenburg speelt er genoeg in de slotfase van het seizoen. Naast sportieve ontwikkelingen wordt momenteel gewerkt aan een verbouwing van het sportcomplex, waardoor supporters tijdelijk gebruikmaken van een noodkantine. Als de plannen volgens verwachting verlopen, zal er volgend kalenderjaar een vernieuwde zijde van De Westmaat in gebruik worden genomen.

Op sportief vlak lijkt SV Spakenburg de vorm na de winterstop weer enigszins te hebben hervonden. Resultaten tegen GVVV, HHC Hardenberg en Quick Boys zorgen ervoor dat de ploeg weer aansluiting probeert te houden bij de bovenste plaatsen. Met nog negen wedstrijden te gaan bedraagt de achterstand op koploper HSV Hoek momenteel zes punten, al heeft die ploeg nog een wedstrijd tegoed. Naast Hoek en Quick Boys doen ook onder andere Rijnsburgse Boys, HHC Hardenberg en De Treffers nog mee in de strijd om de bovenste plaatsen.

Overwinning op Quick Boys

Afgelopen weekend won SV Spakenburg met 3-1 van Quick Boys. De bezoekers uit Katwijk kwamen in de eerste helft op voorsprong via een vrije trap van Tom Noordhoff. Kort daarna maakte Ravelino Junte gelijk. Na rust raakte Quick Boys nog de lat met een kopbal, waarna Spakenburg het initiatief overnam. Ahmed El Azzouti zorgde voor de 2-1 na een corner van Dwayne Green. In de slotfase besliste Floris van der Linden het duel door de 3-1 te scoren.

Eerdere ontmoeting dit seizoen

De eerdere derby dit seizoen werd in oktober gespeeld op de zijde van SV Spakenburg. In dat duel won Spakenburg met 1-0 dankzij een kopbal van Jens Guiting uit een corner van Koen Wesdorp. IJsselmeervogels kreeg via counters enkele mogelijkheden, maar wist niet tot scoren te komen. In de slotfase ontstonden nog kansen voor beide ploegen, maar de stand bleef ongewijzigd.

Derby op De Westmaat

De derby tussen IJsselmeervogels en SV Spakenburg behoort tot de meest aansprekende wedstrijden in het amateurvoetbal en trekt traditioneel veel belangstelling van supporters. Ook deze editie zal naar verwachting op veel interesse kunnen rekenen, zowel op het sportpark als via andere manieren om de wedstrijd te volgen.

Scheidsrechter

De wedstrijd staat zaterdag onder leiding van scheidsrechter Sander de Brito Roque. De 36-jarige arbiter leidt voor de vierde keer een derby tussen beide clubs. Dit seizoen floot hij twintig wedstrijden in de Tweede en Derde Divisie, waarin hij 34 gele kaarten en één rode kaart gaf.

Klik op SV Spakenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Spakenburg voor meer informatie over de club.

‘We mogen heel trots zijn als kleine vereniging’

0

Hard werken en gedisciplineerd voetballen. De puzzelstukjes bij vijfdeklasser NTVV vallen dit seizoen perfect in elkaar. En dus hebben ze bij de club uit Nieuwe-Tonge, met een plek bij de eerste vijf, voorlopig helemaal niks te klagen, beseft ook spits Lars Hollaar. “Zeker niet als je naar vorig jaar kijkt.”

Want waar de formatie van trainer Sander van Tilborg het toen moest doen met een elfde plaats, draait de ploeg nu overtuigend mee in het linkerrijtje. “Dit had ik eerlijk gezegd zelf ook niet verwacht.” Al komt het niet helemaal uit de lucht vallen, vertelt Hollaar (22). “Vorig seizoen hebben we eigenlijk de basis gelegd, daar plukken we nu de vruchten van.” Wat die basis is? “Hard werken voor elkaar en gedisciplineerd voetballen. Hopelijk kunnen we die lijn doortrekken!”

Nuchter blijven

Een lijn, waar Hollaar zich ook als aanvaller, wel prettig bij voelt. “Als je gedisciplineerd verdedigt en je hebt snelle jongens voorin…” Maar ook voetballend, maken ze stappen, vindt hij. “Wanneer het kan, proberen we echt wel te voetballen. Dat gaat steeds beter. De puzzelstukjes vallen steeds meer in elkaar, ook qua posities.” En qua tegendoelpunten. “Vorig jaar kregen we in wedstrijden vaak al snel een goal tegen, nu niet. Dat voetbalt toch een stuk fijner, als je niet meteen op achterstand staat.” Met een knappe plek bij de eerste vijf, tot gevolg. “Als je dat vooraf had gezegd, hadden de meesten je waarschijnlijk raar aangekeken. Daar mogen we echt heel trots op zijn, als kleine vereniging!” Zaak om daar de komende maanden, een passend vervolg aan te geven. “We moeten gewoon zo doorgaan en het niet te hoog in onze bol krijgen. Nuchter blijven en het wedstrijd voor wedstrijd bekijken.” Om uiteindelijk, zo hoog mogelijk te eindigen. “Natuurlijk hopen we allemaal bovenin mee te kunnen blijven doen. Wie weet wat er dan kan? Misschien kunnen we dan wel kijken voor een kansje op de nacompetitie.” Maar hard werken, blijft wat Hollaar betreft het devies. “Dan dwing je het geluk ook af. Dat hebben we dit seizoen al een paar keer gezien.”

Pingelen

Toch, hoe goed het dit seizoen bij NTVV ook draait, helemaal tevreden is de aanvaller nog niet. “Ik wil graag meer scoren! Natuurlijk zijn de punten het belangrijkste, maar uiteindelijk sta je in de spits om doelpunten te maken.” En dus, is de inwoner van Nieuwe-Tonge daar veel mee bezig. Op het veld én in zijn hoofd. “Beter worden in afwerken, maar vooral meer in scoringspositie komen. Nu ben ik nog wel eens te laat voor de goal.” Gezien zijn manier van spelen, ook niet zo gek. “Ik ben een balvaste spits, die graag met zijn rug naar de goal speelt en het leuk vindt om acties te maken.” Uitzakken, meevoetballen en het balletje laten vallen. “Maar soms, pingel ik nog wel te veel…” Genoeg ruimte voor verbetering, dus nog. “Ooit zou ik misschien nog wel een stap hogerop willen maken, maar daar moet ik nog veel voor leren. Al heb ik daar gelukkig nog de tijd voor.” Want voorlopig, zit hij uitstekend op zijn plek. “NTVV is een super leuke club! Een kleine vereniging, met veel warme mensen, die allemaal het beste met elkaar voor hebben. Het is fijn om hier te zijn.” In zijn geval, voor het vierde jaar op rij. “Ik ben begonnen bij NTVV, tot de C’tjes, toen ben ik naar DVV’09 gegaan.” De reden? “Ons team viel een beetje uit elkaar en het niveau, was daar hoger.” Een keuze, die hem geen windeieren heeft gelegd. “Bij DVV’09 had ik goede trainers en heb ik echt veel geleerd. Dat was echt mannenvoetbal. Dan leer je snel handelen, maar ook gewoon het voetbalspelletje zelf.” Toch keerde Hollaar in de A’tjes, dus terug op het oude nest. “Mede door mijn stage op school, en ik wilde gewoon weer lekker op mijn eigen dorp voetballen.” En met succes. “Daar heb ik nog geen moment spijt van gehad!”

Klik op NTVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NTVV voor meer informatie over de club.

Met een brok in zijn keel neemt Chris de Lange afscheid als voorzitter van Streefkerk

Chris de Lange (58) wist al langer dat het moment zou komen. Niet omdat hij er genoeg van had, maar juist omdat hij vond dat het zo hoorde. “Je moet als bestuurder niet te lang blijven zitten,” zegt hij. “Dat is niet goed voor jezelf, maar ook niet voor de vereniging.” Begin 2025 werd de knoop doorgehakt: Chris de Lange zwaait af als voorzitter van VV Streefkerk.

Hij is geboren en getogen in Streefkerk en al bijna zijn hele leven verbonden aan de club. Op zijn achtste werd hij lid. Eerst als keeper — “tot mijn vijftiende ongeveer” — later als veldspeler. Hij speelde een aantal wedstrijden in het eerste, maar vooral in het tweede en derde. Slechte enkelbanden maakten een einde aan zijn actieve carrière, maar niet aan zijn betrokkenheid. Trainer van het tweede en derde, ledenadministratie, wedstrijdsecretaris, technische zaken, secretaris: in 1999 stapte hij het bestuur in en hij is er eigenlijk nooit meer uitgegaan.

Dertien jaar lang voorzitter

Toen de toenmalige voorzitter stopte, werd Chris gevraagd om het stokje over te nemen. Hij twijfelde even, maar zei ja. Dertien jaar lang was hij voorzitter. Dertien  jaar waarin hij vaak op de club te vinden was, soms vaker dan hem lief was. “Je zit op constant in de bestuurskamer. Terwijl je eigenlijk op zaterdag ook gewoon een biertje in de kantine met je vrienden wilt drinken.”

Langzaam groeide het besef dat het goed was geweest. “Ik merk nu dat mensen het jammer vinden dat ik stop. Dat is een mooi moment. Want als je te lang doorgaat, gaan mensen zich afvragen wanneer die vent eindelijk eens weggaat.” Hij gelooft in verjonging en verandering. En die komt er ook. Met Ricardo Boers, trainer van het tweede, staat er een jonge nieuwe voorzitter klaar. “Normaal zou ik in november stoppen. Maar we hebben afgesproken: maak jij het seizoen af met het tweede, dan stop ik aan het einde van dit seizoen.”

Het afscheid raakt hem meer dan hij had verwacht. In januari hield hij zijn laatste speech tijdens de nieuwjaarsreceptie. “Ik kreeg een brok in mijn keel. De kantine zat vol, het werd stil. Na afloop klonk er applaus, gejuich, ‘Chrisje bedankt’. Dat doet wat met je. Dan besef je pas echt dat het klaar is.”

Toch verdwijnt hij niet. “Als ze me nodig hebben, dan ben ik er.” Voor zichzelf is het ook fijn dat er ruimte ontstaat. Een keer een weekend weg, zonder het gevoel dat hij altijd aanwezig moet zijn. Zijn vrouw zei het al: “Ik wil je niet elke zaterdag thuis op de bank hebben zitten.” Daarom begon Chris in december 2025 als KNVB-ambassadeur. Oren en ogen voor clubs in de regio. “Als ze ergens mee zitten, kunnen ze bij mij terecht. Ik representeer de KNVB.” Het voorkomt het zwarte gat waar hij bang voor was.

Als hij terugkijkt, zijn er momenten die eruit springen. Het vijftigjarig jubileum van de club, waar hij voorzitter was van de jubileumcommissie. “Een heel programma in elkaar draaien voor alle leden, dat was prachtig.” De renovatie van het sportcomplex in 2017, die veel bloed, zweet en tranen kostte. Maar ook een zwaar moment: het overlijden van Peter van Horssen, trainer van het tweede. Op Hemelvaartsdag werd een afscheidswedstrijd georganiseerd. Peter was terminaal ziek, maar zelf nog aanwezig. “Na afloop sprak ik Peter, zijn vrouw en kinderen toe. Vijf-, zeshonderd man langs de kant. Normaal praat iedereen door elkaar heen, maar nu was het doodstil. Je kon een speld horen vallen. Die tien zinnen die ik toen zei, staan nog steeds op zijn telefoon. Dat heeft veel impact gehad. Maar het was ook mooi om te mogen doen.”

De waardering bleef niet uit. Chris kreeg de gouden speld van de KNVB en werd lid van verdienste van de KNVB. Ook werd hij benoemd tot erelid van zijn Streefkerk. “Dat is erg leuk,” zegt hij nuchter. “Je voelt je vereerd.” Toch blijft hij ook na zijn voorzitterschap o.a. de ledenadministratie doen. “Dat blijf ik gewoon doen.” En ja, soms zal hij zijn tong moeten afbijten. “Dan denk ik: dat had ik anders gedaan. Maar als ik zie dat die mannen instappen, maakt me dat trots en heb er alle vertrouwen in.”

Klik op V.V. Streefkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Streefkerk voor meer informatie over de club.

Huibrechtse terug bij FIOS: ‘Ik was nog nooit kampioen geworden’

Nog nooit kampioen geworden of gepromoveerd, maakte Marijn Huibrechtse drie seizoenen geleden de overstap naar DVV’09. En nadat die droom met een kampioenschap in vervulling was gegaan, keerde hij dit jaar terug op het oude en vertrouwde nest. “FIOS is mijn cluppie.”

Een clubmens, kun je de 34-jarige Huibrechtse zonder enige twijfel dan ook wel noemen. “Ik ben hier op mijn vierde of vijfde begonnen en debuteerde toen ik vijftien was al in het eerste.” Toch droeg hij ook het shirt van Den Bommel én dus DVV’09. “Als voetballer zat het altijd in me, om voor het hoogst haalbare te gaan. En ik was nog nooit kampioen geworden. Dat miste ik nog in mijn carrière.”

Om de hoek

Dus toen de club uit Dirksland drie jaar geleden opnieuw interesse in hem toonde, was dat voor de verdediger uit Achthuizen het overwegen waard, vertelt hij. “John Kleijn was daar op dat moment de trainer en die kende ik nog. Daarnaast had ik al een aantal keer contact met ze gehad.” Ditmaal, besloot Huibrechtse het te doen. “Mede door Johan de Waal. Toen ik op mijn vijftiende debuteerde bij FIOS, speelde hij hier al in het eerste. Later is hij naar DVV’09 gedaan. Ook daarom wilde ik graag die stap maken, om na al die jaren weer samen te spelen. Dat vond ik heel bijzonder.” Kampioen geworden in de derde klasse, was het voor de centrale verdediger na twee seizoenen tijd, om weer terug naar huis te gaan. “FIOS is mijn cluppie. Ik ben een clubmens en het is letterlijk om de hoek.” Maar dat niet alleen. “De club heeft altijd wel de ambitie om iets te bereiken. Dat trekt me en daar wil ik ze graag bij helpen. Wat dat betreft ben ik wel echt een voetbaldier.” Zijn terugkeer bij de vijfdeklasser, voelt voor Huibrechtse dan ook als een warm bad. “FIOS bestaat voor mij uit gezelligheid. Zeker met al die vrijwilligers. En daarnaast, speelt mijn broertje (Bart) ook in het eerste en zit mijn vader (Marcel) in het bestuur.” Kortom, één grote familieclub dus eigenlijk. “Het is heel leuk om samen te spelen en straks misschien ook wel af te sluiten.” Want met inmiddels een zoontje dat ook op voetbal zit, heeft Huibrechtse het er zo nu en dan maar druk mee. “Daarom heb ik ook heel lang getwijfeld of ik de overstap naar DVV’09 zou maken. Met mijn gezin en werk. Dat was een lastige keuze.”

Goede weg

Eén die hem uiteindelijk een hoop heeft opgeleverd. “Als ik er over begin te praten, ga ik weer glunderen en lachen. Ik heb daar vrienden opgedaan, maar vooral de trainingen, waren fantastisch. Iedereen is fit en kan goed voetballen. En als je met goede voetballers speelt, dan groei je daar vanzelf ook in mee. Achteraf ben ik heel blij, dat ik toen die keuze heb gemaakt.” Afgelopen zomer, moest Huibrechtse dan ook wel even wennen. “De vijfde klasse is toch een heel ander niveau.” Maar ontevreden, is hij voorlopig niet. “Ons doel was om meer punten te pakken dan vorig seizoen. Dat is gelukt!” Al ziet de routinier nog genoeg ruimte voor verbetering. “We zijn te wisselvallig, mede door een aantal blessures. Dat is een proces waar we in zitten. Zoiets heeft tijd nodig.” Tijd, die je in de voetballerij niet altijd hebt, weet ook Huibrechtse als geen ander. “Natuurlijk hadden we op meer gehoopt, maar we zijn op de goede weg. Nu is het zaak om wedstrijden over de streep te gaan trekken en minder makkelijk goals weg te geven. Want voorlopig, zijn we nog niet stabiel genoeg.” Al heeft dat ook met de leeftijd te maken, weet hij. “In principe kunnen we van iedere tegenstander winnen, alleen komt daar soms ook strijd bij kijken. Dat missen we nog wel eens, als jonge groep.” Voorlopig op een dertiende plek, durft Huibrechtse omhoog te kijken. “Als we nog een paar plekjes stijgen, hebben we gewoon een goed seizoen gedraaid.” Om vervolgens, de blik op de toekomst te richten. “Iedereen bij elkaar houden, versterkingen halen en dan verder groeien.” Aan de instelling, zal het volgens hem in ieder geval niet liggen. “We willen graag en ook qua trainingsopkomst, gaat het een stuk beter. Daar ligt wat mij betreft de sleutel.” Tot succes. “Vooral in het coachen én het met elkaar bezig zijn, hebben we stappen gemaakt.” Iets waar ook Huibrechtse zelf, zijn steentje aan probeert bij te dragen. Als aanvoerder. “Dat vind ik wel echt een eer. Ik vind het ook leuk om met die gasten bezig te zijn.” Inmiddels dus als leider centraal achterin. “Ik ben begonnen als spits, daarna stond ik altijd op het middenveld. Nu probeer ik van achteruit de boel neer te zetten, rust te bewaren en voetbal te brengen.” Iets wat hij voorlopig, ook nog wel even blijft doen. Want aan fitheid, geen gebrek. “Ik doe veel om zo fit mogelijk te blijven. Van fitnessen en rekoefeningen, tot aan ijsbaden.” Wie weet, waar dat FIOS en Huibrechtse ooit nog brengt. “Het zou mooi zijn als we volgend seizoen bij de eerste zes kunnen eindigen. En dromen van de vierde klasse mag best, toch?”

Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.

Nigel de Deugd voetbalt bij Drechtstreek en bouwt aan de toekomst

Nigel de Deugd is pas 21 jaar, maar bij VV Drechtstreek voelt hij zich al een routinier. De linksback begon op vierjarige leeftijd bij de club en vertrok nooit meer. Drechtstreek is de club waar zijn hart altijd heeft gelegen. “Ik heb eigenlijk nooit echt de ambitie gehad om per se weg te gaan,” zegt hij nuchter. “Het liefst speel ik hogerop met Drechtstreek.”

Als linksbenige linksachter is De Deugd een moderne, aanvallend ingestelde back. Hij zoekt graag de diepte, schuift op langs de zijlijn en voelt zich comfortabel aan de bal. “Ik ben een back die graag mee naar voren gaat,” vertelt hij. “Als het kan, geef ik een voorzet of kom ik zelf in scoringspositie.” Zijn debuut in het eerste maakte hij al op zijn zeventiende. Inmiddels is hij bezig aan zijn derde seizoen als vaste kracht in de hoofdmacht.

Drechtstreek speelt momenteel in de derde klasse, een competitie die volgens De Deugd vooral fysiek is. “Er wordt hier meer geduelleerd dan echt gevoetbald,” zegt hij met een glimlach. “In de beker spelen we soms tegen tegenstanders waarbij het makkelijker voetballen is. Dan merk je dat wij dat eigenlijk best goed kunnen.” Dat voedt zijn overtuiging dat de ploeg meer in haar mars heeft. “Ik denk dat ik zelf zeker een hoger niveau aan kan. Maar het liefst doe ik dat hier.”

Jonge ploeg

Dit seizoen draait Drechtstreek mee in de middenmoot. De ploeg is jong, misschien wel een van de jongste in de competitie. “We hebben maar een paar jongens boven de 25,” legt De Deugd uit. “De rest is 22 of jonger. Ik ben inmiddels bijna een van de oudste.” Het zegt veel over de samenstelling van de selectie. Talent is er genoeg, ervaring moet nog groeien.

Toch ziet hij perspectief. “Als we deze groep bij elkaar kunnen houden en er wat ervaring bij krijgen, dan kunnen we binnen een paar seizoenen echt stappen zetten.” Een periodetitel pakken is een uitgesproken doel. “We hoeven niet tevreden te zijn met alleen meedoen. We willen omhoog.”

Trainerschap

Naast zijn eigen voetbal investeert De Deugd ook in de volgende generatie. Hij werkt op een BSO in de voor- en naschoolse opvang en staat daarnaast als trainer voor de Onder 13-1 van Drechtstreek. “Ik heb vroeger ook altijd training gegeven. Een vriend van mij vroeg of ik het weer wilde oppakken. Dat leek me mooi.”

Het trainen van jeugdspelers geeft hem energie. “Die jongens hebben dit seizoen echt grote stappen gemaakt. We spelen nu in de hoofdklasse. Voor veel van hen is dat de eerste keer op een groot veld. Je ziet ze groeien, zowel technisch als mentaal.” Hij hoopt dat hij daar een bijdrage aan levert. “Het is mooi als je spelers van je eigen club mag begeleiden. Je probeert iets terug te doen.”

De Deugd ervaart de vereniging als één grote familie. “Het is een echte dorpsclub. Altijd gezellig. Iedereen kent elkaar.” Die sfeer is volgens hem minstens zo belangrijk als prestaties op het veld. “Je speelt niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen langs de lijn.”

Voor De Deugd ligt de toekomst bij Drechtstreek. Het liefst wil hij een stap hogerop komen met deze lichting spelers die samen volwassen wordt. “We hebben een goede groep. Als we blijven ontwikkelen en slimmer worden in wedstrijden, dan kan het snel gaan. Ik geloof daar echt in.”

Klik op VV Drechtstreek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Drechtstreek voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.