Home Blog Pagina 5

Lennard Andriesse voor eerst eindverantwoordelijk bij MZVC

0

ZoMIDDELBURG – Nadat Graham Holmes in de winterstop van afgelopen seizoen stopte als hoofdtrainer bij MZVC werd Lennard Andriesse interim-assistent van Henk Willemse die vanuit het reserve-team weer hoofdtrainer werd. Dit seizoen zijn de rollen omgekeerd en is Andriesse hoofdtrainer.

 

“Ik ben sinds de kerst van 2025 betrokken bij het eerste elftal en heb eerst goed meegekeken bij Henk. Ik voetbalde nog in het vijfde elftal en kreeg ineens een andere rol binnen de club. Nu hebben we besloten dat ik hoofdtrainer ben en Henk vooralsnog erbij is om me te assisteren en adviseren. We doen het nog altijd samen en dat bevalt perfect. Het is geweldig om met een groep spelers toe te werken naar een bepaalde manier van spelen en om toe te werken naar resultaat tijdens wedstrijden.”

 

Met zelf voetballen is de 28-jarige trainer/coach sinds dit seizoen gestopt, mede ook omdat hij naast MZVC ook nog als trainer actief is bij de JO13 van JVOZ. “Ook dat is heerlijk. Werken met talentvolle jeugdspelers is ook een geweldige klus met een prettige dynamiek. Ik ga nu twee keer per week hardlopen om toch wat fit te blijven en daarnaast sta ik dagelijks op het voetbalveld. Vier trainingen en op zaterdag een wedstrijd bij JVOZ en daarbij ook nog twee trainingsavonden en een wedstrijd op zaterdag met MZVC. Ik heb gelukkig een thuisfront dat er volledig achterstaat. Was dat niet het geval dan zou dit onmogelijk zijn. Maar voetbal is mijn grote passie en ik ben ook ambitieus om uiteindelijk toe te werken naar verdere ontwikkeling als trainer op een hoger niveau.”

Maar voorlopig is hij blij met de kansen die hij krijgt bij JVOZ en nu ook MZVC. “Ook de afwisseling tussen jeugd en senioren is prettig. Bij MZVC heeft de selectie na de degradatie toch de nodige mutaties ondergaan. Jongens zijn vertrokken naar VC Vlissingen en we hebben de groep aangevuld met jongens van het eerste en derde elftal. Jonge gasten én ervaring vormen nu een goed mix. Degraderen is nooit leuk maar voor ons is het nu wel prettig om echt vanaf onderop te gaan bouwen aan een nieuw team. Op papier hebben ruim dertig spelers en dat is wel prettig. Ook hebben we weer een tweede team, alleen zijn zij niet prestatief. In totaal hebben we weer vier seniorenteams in competitie dus dat is voor de club een goede ontwikkeling. Het is nu voor ons als trainers zaak om met het eerste elftal weer stappen vooruit en omhoog in te gaan zetten.”

 

Hoe het allemaal gaat uitpakken dat zal tegen de winterstop moeten blijven volgens Andriesse. “Het is afwachten hoe de gasten van het derde het doen nu ze trainingen krijgen op wat hoger niveau. Zelf ben ik ook blij met Henk. Hij remt me soms nog af als ik weer te snel te veel wil haha. Ik ben ambitieus en fanatiek. Zo leer ik op heel veel vlakken nu heel snel en heel veel. Ik heb VC3 en mag trainen tot en met tweede klasse. Zover is het nog lang niet. Eerst maar eens met MZVC wat neerzetten. Daar heb ik in elk geval veel zin in.”

SVOD’22 gaat huid zo duur mogelijk verkopen in eerste klasse

0

OOSTKAPELLE/DOMBURG – Het behalen van het kampioenschap was voor trainer Harro Hazelaar een nieuw hoogtepunt in zijn al lange loopbaan als trainer. Een goede reeks op het eind én een overwinning op directe concurrent DVV’09 maakte de Zeeuwse tweedeklasser volgens Hazelaar tot de terechte kampioen. Een klasse hoger gaat SVOD’22 de huid zo duur mogelijk verkopen. ‘We gaan zeker onze punten pakken op dat niveau, daar ben ik zonder meer van overtuigd.’

 

Maar liefst vijf spelers van FC Dauwendaele kozen na hun kampioenschap in de derde klasse voor een overstap naar SVOD’22 en zorgden volgens de trainer voor een broodnodige kwaliteitsimpuls én toename van concurrentie binnen zijn selectie. “Willen we een heel seizoen op een zo hoog mogelijk niveau kunnen meespelen dan moest er in elke linie versterking bijkomen. Dat hebben we weten te realiseren en daar ben ik als trainer uiteraard erg blij mee. Concurrentie zorgt altijd voor meer scherpte bij spelers en brengt iedereen uiteindelijk naar een hoger niveau. Dat is wat we voor ogen hadden en nu we in de eerste klasse gaan uitkomen heb je ook een ruime groep spelers nodig.”

De selectie waarmee Hazelaar moet werken is overwegend jong met spelers van begin en half de twintig. Aangevuld met enkele ervaren spelers. “De mix is goed en vrij uitgebalanceerd. We hebben jongens erbij nu die ook allemaal al op een hoger niveau hebben gevoetbald en die hun ervaring kunnen overbrengen op de rest. Daar moeten we naartoe want we willen er sowieso inblijven, dat is onze eerste prioriteit. We hebben hard gewerkt met z’n allen om hier te komen uiteindelijk zelfs met het behalen van het kampioenschap. Dat hadden wellicht weinigen verwacht. Maar dan is het wel zaak om er nu ook te blijven. Dan gaan we flink aan de bak moeten maar ik denk zeker dat deze groep de kwaliteiten heeft om ook in de eerste klasse te kunnen meespelen”, zegt de hoofdtrainer die inmiddels bezig als aan zijn derde periode als hoofdtrainer bij de inmiddels sinds 2022 gefuseerde club.

Hazelaar woont op twee minuten fietsen van Sportpark Duinhelm, het sportpark dat inmiddels op vele gebieden een flinke metamorfose heeft ondergaan. “We hebben een prachtig nieuw kunstgrasveld nu op het hoofdveld liggen. Dat is echt een aanwinst en was ook broodnodig. Maar verder blijft het qua velden nog wel behelpen. De gemeente had toezeggingen gedaan maar tot op heden zijn sommige zaken nog altijd niet gerealiseerd. Dat is jammer want ieder lid verdient het om in de best mogelijke omstandigheden zijn sport te kunnen beoefenen. Dus daar moet nog wel het nodige in gebeuren, waaronder voor ons tweede en derde veld. Vrijwilligers hebben in het tussenseizoen de oude tribune van Domburg ontmanteld en weer opgebouwd bij het hoofdveld. Dat ligt er allemaal prachtig bij, maar aan de andere velden is jammer genoeg vanuit de gemeente nog weinig mee gedaan.”

Afgelopen seizoen was het op sportief gebied overigens wél flink feest. “Dat was gigantisch want niet alleen wij werden kampioen. Ook de dames en het tweede elftal werden, net als verschillende jeugdteams allemaal kampioen. Het voetbal leeft hier bij SVOD’22 dan ook enorm en dat is prachtig om te ervaren. We zijn nu door onze promotie de vierde club van Zeeland en dat is toch mooi? We moeten op alle vlakken, zowel bij de jeugd als senioren blijven streven naar verbetering en groei. Samen toewerken naar een zo hoog mogelijk niveau. Om van deze ontwikkeling als hoofdtrainer onderdeel uit te mogen maken en dat traject mede vorm te kunnen geven, daar geniet ik enorm van.”

Nieuwland en Roy van Sluijs hopen op stabiel seizoen in 4e Klasse A

0

NIEUW EN SINT JOOSLAND – Met de hakken over de sloot wist Nieuwland het vege lijf afgelopen seizoen te redden. Daardoor is de ploeg van routinier Roy van Sluijs nog altijd vierdeklasser. Dat is ook wel het niveau waarop we horen. Ik hoop dat we een stabiel seizoen kunnen draaien.’

 

Een gebrek aan scorend vermogen was volgens Van Sluijs de grootste bottleneck tijdens de afgelopen competitie. “Dat is geen verwijt maar een constatering. Na acht wedstrijden stonden we onderaan met nul punten en slechts één gescoorde goal…. Dat zorgde er voor dat we vanaf de start achter de feiten aan liepen en in de problemen kwamen. Gelukkig kenden we aan het eind een geweldige eindsprint en wisten we in de nacompetitie net op tijd de rug te rechten.”

 

De afgelopen twee seizoenen bivakkeerden de controlerende middenvelder en zijn ploegmaats voornamelijk onderin de vierde klasse, waar de jaren daarvoor altijd wel probleemloos kon worden gehandhaafd. “Daar moeten we ook dit keer weer naar streven. We hebben een groep die dit niveau prima moet aankunnen. Het is nu zaak om dat vanaf het begin van het seizoen te laten zien.”

 

De 31-jarige Van Sluijs speelde in het verleden onder andere ook voor SV Walcheren en trainde tot zijn zestiende mee bij JVOZ. “Maar op die uitstapjes na heb ik verder altijd hier gespeeld. Het is voor mij een geweldige club. Ik woon op het dorp, voetbal met mijn vrienden en ken er iedereen. We hebben nu een groep met een paar oudere gasten en vooral heel veel jonge spelers. Die probeer ik te coachen en te helpen met mijn ervaring die ik inmiddels heb opgedaan. Het is nu zaak voor die gasten om stapjes vooruit te zetten en zichzelf steeds meer te ontwikkelen in het seniorenvoetbal. Dat gaat met vallen en opstaan en ik vind het mooi om daarin mijn verantwoordelijkheid te nemen.”

 

Dat ze bij Nieuwland zolang mogelijk op dit niveau kunnen blijven voetballen is wel essentieel voor de club. “We hebben een O23 en een O19 elftal, prachtig voor de vereniging. We groeien nog altijd, mede dankzij de wijk Mortière van waar veel nieuwe aanwas komt. Ik train ook af en toe de O10 waar mijn neefjes voetballen. Ik ga ook altijd kijken, heerlijk is dat. We hebben een nieuw kunstgrasveld op het hoofdveld. Alles is aanwezig om nog een hele tijd vooruit te kunnen.”

 

Het eerste elftal moet er volgens Van Sluijs voor blijven zorgen dat jongens die uiteindelijk vanuit de jeugd doorstromen naar de senioren op een leuk niveau kunnen blijven voetballen. “Daar gaan we met z’n allen in elk geval alles aan doen. Deze selectie is jong maar vooral ook gretig en leergierig. Het is heerlijk voetballen op die manier en biedt ook voor mij elke training en wedstrijd nog altijd voldoende uitdagingen. Ik ga dan ook met veel vertrouwen dit seizoen tegemoet.”

FC Dauwendaele gaat flink veranderd het nieuwe seizoen tegemoet

0

MIDDELBURG – Hij is begonnen aan zijn derde seizoen als hoofdtrainer bij FC Dauwendaele. In zijn eerste jaar strandde de promotiejacht in de nacompetitie, maar afgelopen seizoen was het wél raak. Met maar liefst 11 punten voorsprong pakten de geelhemden in de 3e klasse J de titel. Toch belooft het een niveau hoger een pittig seizoen te worden, vooral gezien de vele mutaties in de selectie. ‘Eerst moeten we een team smeden en uiteindelijk gaan voor handhaving.’

 

Het is voor Siereveld weer een compleet nieuwe uitdaging als hoofdtrainer. “Zeker weten! Maar ook wel weer leuk. Ik heb nog geen idee wat ik kan verwachten in deze klasse. Door het weekendvoetbal zijn er ook een aantal Brabantse zondagploegen bijgekomen en ik weet niet direct hoe ik hun kracht moet inschatten. Het gaat voor ons vooral zaak zijn om op een goede manier om te gaan met de nieuwe dynamiek in de selectie. We zijn bepalende jongens kwijtgeraakt. Veel ervaring op een hoog niveau ook. Dat zullen we moeten opvangen met de jongens die zijn gebleven en die erbij zijn gekomen. Er zit absoluut potentie in de groep maar het moet blijken hoe lang het duurt voordat alle puzzelstukjes in elkaar zijn gelegd.”

 

Een eenheid ervan zien te maken en van daaruit verder gaan bouwen. “Dat is wel in een notendop waar het voor mij nu om draait. Het belooft in alle opzichten voor ons een heel uitdagend seizoen te worden. Zo kijk ik erg uit naar de ontmoeting met Terneuzense Boys, een club waar ik zelf vijf prachtige jaren heb gehad als speler en waar ik nog heel veel contacten heb. Daar kijk ik wel naar uit. Maar verder denk ik dat het wennen wordt. Voor iedereen, want door het weekendvoetbal zullen er ook wedstrijden op ongewone tijdstippen worden gespeeld. Om 18.00 of 19.00 uur een uit- of thuiswedstrijd moeten spelen op zaterdagavond. Hoe dat uitpakt zal uiteindelijk moeten blijken.”

Met het verlies van ervaren krachten die zijn gestopt en maar liefst vijf jongens die kozen voor een stap naar SVOD’22 kende de zomerperiode een drukke periode voor de secretaris van de Middelburgse volksclub. Maar ook de trainer moest aan de bak om zijn selectie weer op sterkte te krijgen. “We hebben jongens teruggehaald met potentie maar het zal uiteindelijk moeten blijken of ze ook direct op dit niveau van de tweede klasse kunnen aanhaken. Voor mij als trainer zal het wellicht ook betekenen dat ik iets behoudender moet spelen en meer realistisch voor resultaat te kunnen gaan. We waren de afgelopen seizoenen vooral gewend om op de helft van de tegenstander te spelen en veel de bal te hebben. Dat wordt nu wellicht anders en we zullen ook wedstrijden gaan verliezen.”

 

Het heeft gezorgd voor een voorbereiding waarin Siereveld bewust heel veel oefenpotjes had geregeld. “Op die manier kan je snel zien hoe jongens zijn, waar hun kwaliteiten liggen en welke samenstelling het beste werkt. Het is nu zaak om te zorgen dat we dit seizoen proberen om op een mooie en realistische manier een team samenbrengen dat competitief is op dit niveau. En dat we aan eind van de rit overleven. Als dat lukt hebben we het met elkaar goed gedaan.”

Finn Meulmeester hoopt zich door te ontwikkelen bij Zeelandia Middelburg

MIDDELBURG – Vier seizoenen geleden besloot Finn Meulmeester JVOZ te verruilen voor de jeugd van Zeelandia Middelburg. Daar ontwikkelde de Vlissinger dusdanig dat hij inmiddels volop kansen krijgt bij de eerste selectie van de ambitieuze derdeklasser. Op Sportpark Veerse Poort hoopt hij zichzelf verder door te ontwikkelen.

 

“Dat is wel de intentie van mij in elk geval. De afgelopen seizoenen heb ik voorname stappen gezet en nu kreeg ik de kans om bij het eerste elftal mee te trainen en mezelf aan de technische staf te laten zien. Mocht ik uiteindelijk geen basisspeler bij het eerste worden dan zal ik af en toe met de O23 meespelen. Puur voor speelminuten, want ook dat team speelt op een prachtig niveau en biedt me volop kansen een betere voetballer te worden.”

 

De linkspoot ziet ook het voetballen bij de O23 in de Derde Divisie als een kans om wekelijks zichzelf op een hoog niveau uit te dagen, te verbeteren en belangrijk te zijn voor het team. “Ik ben nog altijd maar zeventien jaar en dus lig ik misschien wel voor op mijn ontwikkeling als voetballer. Maar het is voor mij prachtig dat ik dit soort kansen krijg en samen mag trainen en spelen met jongens die heel veel kwaliteit en toch ook de nodige ervaring hebben. Daar word ik alleen maar beter en sterker van. Bovendien is elke training en wedstrijd enorm leerzaam. Qua handelingssnelheid maar zeker ook in conditionele en fysieke zin. Als middenvelder zijn dat, zeker op een hoger niveau, erg belangrijke aspecten in het voetbal.”

Waar hij bij JVOZ ook geregeld als linksback zijn wedstrijden speelde gaat hij bij Zeelandia Middelburg vol voor een positie centraal op het middenveld. “Dat is een positie die me beter ligt en die ook beter bij mijn kwaliteiten als voetballer past als maakt het me feitelijk niet uit waar de trainer me opstelt. Ik wil zoveel mogelijk minuten maken dit seizoen. Ik heb een goed overzicht, ben rustig aan de bal en een harde werker voor het team. Daarmee hoop ik de trainer te kunnen overtuigen om uiteindelijk  voor mij te kiezen. Daar ga ik in ieder geval wel alles aan proberen te doen.”

 

Hoewel nog erg jong is Meulmeester stelling als de doelstelling voor dit seizoen te sprake komt. “We gaan vol voor de titel. Dat was vorig seizoen ook maar toen lukte het niet. Nu denk ik dat we heel veel kwaliteit erbij hebben gekregen en moeten we opnieuw meedoen. Al is het ook zo dat deze klasse ook enorm sterk is. Er zijn heel veel teams die strijden voor de prijzen en is het zaak om vanaf het eerste moment scherp te zijn en er te staan.”

 

Of hij daar dit seizoen zelf al een voorname rol in mag vervullen dat zal afhangen van de keuzes die de trainer gaat maken. “Ik ben op zich wel een geduldig type. Ik ben nog erg jong dus hoop dat ik nog heel wat tijd heb om als voetballer zo hoog mogelijk te kunnen reiken. Mijn doel is zoveel mogelijk speelminuten en uiteindelijk vaste basisspeler worden. Zover is het nog niet maar ik ga er wel elke training en wedstrijd alles aan doen.”

Nieuwe uitdaging voor Thomas de Ridder bij JVOZ O19

0

VLISSINGEN – Na het vertrek van Rogier Veenstra naar tweede divisionist Quick Boys was men bij JVOZ op zoek naar uitbreiding van de technische staf. Die werd gevonden in de persoon van Thomas de Ridder. Een ervaren clubtrainer die dit seizoen samen met Aloys Lockefeer de O19 gaat leiden.

 

“Dat is een uitdaging waar ik heel veel zin in heb en ook naar uitkijk. Mooi om in deze omgeving samen met de staf keihard te gaan werken om een omgeving te creëren waarin spelers zich kunnen ontwikkelen en we als team werken om resultaten te gaan boeken. We willen spelers beter maken maar ook als team leren winnen en presteren. De afgelopen seizoenen ben ik altijd werkzaam geweest bij clubs in het seniorenvoetbal, dus in alle opzichten is deze rol bij JVOZ ook voor mij een nieuwe en leerzame stap”, zegt de 39-jarige Brabander.

 

Tijdens studie kwam De Ridder zo’n 20 jaar geleden in Zeeland terecht en is er daarna blijven hangen. In die periode was hij bij tal van Zeeuwse clubs werkzaam. Zo stond hij onder meer bij v.v. Kruiningen, SV Nieuwdorp en VCK voor de groep. Recenter nog was hij ook interim-trainer bij v.v. STEEN. Voor zijn VC4 opleiding van de KNVB liep hij een seizoen lang mee in het kielzog van Gérard de Nooijer bij HSV Hoek. “Dat was een ongekend jaar en qua voetbal natuurlijk ook het neusje van de zalm. Enorm leerzaam om van zo dichtbij op zo’n niveau te kunnen werken.”

 

Het leek er naar uit te zien dat hij dit seizoen voor het eerst in lange tijd niet als trainer voor een spelersgroep zou staan tot begin augustus JVOZ dus aanklopte. “Dat was wel een verrassing. Jeugdvoetballers trainen was al een behoorlijke tijd geleden maar ik werd wel direct getriggerd door het verhaal bij JVOZ en ook het niveau van de selectie. Je werkt met een kwalitatief grote en goede groep spelers. Allemaal jongens die ook écht willen en het hoogste willen bereiken. Dat is heerlijk werken en bovendien is alles bij de opleiding tot in de puntjes geregeld er verzorgd. De faciliteiten zijn top en doen voor een BVO niet onder. Als je dan ziet hoe die gasten elke training weer vol gas geven, dat is heerlijk werken.”

 

Naast De Ridder en Lockefeer maken Azdine Boufrahi en Marcel Kort deel uit van de technische begeleiding als assistent-trainers. Marcel Weezepoel vervult de functie van teammanager. De uitdaging zit hem er volgens De Ridder in om zoveel mogelijk spelers te ontwikkelen en te laten doorstromen. “Enerzijds wellicht richting profclubs en anders naar clubs op een mooi niveau in Zeeland. Van de O19 naar de senioren is een fikse stap. Daar bereiden we die jongens op voor en proberen we ze in te ontwikkelen. Daarin een rol vervullen als trainer/coach is erg leuk en een prachtige kans. Voor mij persoonlijk merk ik dat het een mooie nieuwe omgeving is om me verder te ontwikkelen als voetbalcoach.”

Voor Saïd Bouzambou is met terugkeer bij Groene Ster de cirkel rond

VLISSINGEN – Terugkeren in zijn stad Vlissingen, in zijn Baskensburg en bij ‘zijn’ Groene Ster. Altijd was dat het uiteindelijke doel voor Saïd Bouzambou. Nadat de Vlissingse zaalvoetballers na één seizoen wisten terug te keren op het hoogste zaalvoetbalniveau van Nederland werd bekend dat Bouzambou terugkeert op het oude nest.

 

“De promotie naar de Eredivisie speelde daarin voor mij wel een heel voorname rol. Gelukkig wisten ze in een zinderend promotieduel tegen SC Olympic dat te realiseren. Toen was voor mij duidelijk dat dit het juiste moment was om bij mijn oude liefde terug te keren. Na vijf jaar FC Eindhoven had ik alles daar gewonnen wat ik kon en voelde het voor mij als een mooi moment om daar te vertrekken. Zo kan ik nu de cirkel rondmaken.”

 

Lekker voetballen in Baskensburg, voor familie en vrienden en met spelers die hij uit het verleden kent. “Dat heb ik altijd gezegd. Afsluiten als zaalvoetballer hier bij Groene Ster in Vlissingen, daar waar het voor mij ooit allemaal is begonnen. De liefde voor de club is altijd gebleven. Waar ik ook speelde, altijd keek ik direct na mijn wedstrijden wat Groene Ster had gedaan. Dat ze vorig jaar degradeerden deed me dan ook wel pijn. Gelukkig zijn we nu terug op het hoogste niveau en gaan we er alles aan doen om daar te blijven. Daar ligt voor mij op het veld en in de kleedkamer een voorname en uitdagende rol.”

 

En dat de uitdaging groot gaat zijn, daar is de Vlissinger, die 102 interlands speelde voor Oranje, zich goed van bewust. “Uit ervaring weet ik wat er wordt gevraagd op het hoogste niveau. Tactisch én conditioneel moet er nog héél veel gebeuren. Bovendien gaan we onszelf moeten wapenen bij stilstaande momenten en in het verdedigen. Want we zullen dat in het nieuwe seizoen goed en veel moeten doen. Er zal veel bereidheid moeten zijn om tot het maximale te gaan en pijn te willen lijden. Dat gaat wekelijks moeten om resultaat te halen. Het doel is de selectie te laten ontwikkelen. Dan komt het resultaat vanzelf”

 

Bouzambou speelde onder meer een EK en WK en heeft de afgelopen jaren niet alleen in de Nederlandse top maar ook in België en Indonesië zijn sporen verdiend. Die ervaring wil hij nu inzetten voor Groene Ster. “Jongere en minder ervaren gasten helpen. Op tactisch gebied in het veld, maar zéker ook erbuiten. Er komt heel veel kijken om te kunnen spelen op dit niveau in de zaal. Daarbij is alles belangrijk. Niet alleen de wedstrijdmomenten maar ook rekening houden met zaken en in jezelf willen investeren. Letten op voeding, slaap, herstel en daar professioneel mee omgaan. Dat kan echt verschil maken. Handhaven wordt ons doel en daar gaan we vol voor met z’n allen. Ik kijk er enorm naar uit in elk geval.”

 

De afgelopen vijf seizoenen in Eindhoven waren voor de inmiddels 36-jarige routinier in alle opzichten onvergetelijk. “Na Groene Ster voelt Eindhoven als mijn tweede thuis. Maar met heel veel trots ben ik weer speler van Groene Ster. Daar weer voetballen, in een volle Baskensburg. Heerlijk!”

Wesley de Smit keert met keuze voor RCS weer terug op oude nest

0

OOST-SOUBURG – in de F9 bij Racing Club Souburg zette Wesley de Smit zijn eerste stappen op het voetbalveld. Hij zou bij de club blijven tot zijn twintigste. Na vijf seizoenen elders te hebben gespeeld koos de aanvaller voor een terugkeer bij de club waar hij begon. ‘Er ligt een mooi plan voor de komende jaren en ik kijk er enorm naar uit.’

 

De Smit koos vijf jaar geleden bewust voor een paar stappen omlaag en stapte over naar vierdeklasser v.v. Nieuwland. Daar scoorde hij in twee seizoenen aan de lopende band en verdiende zo een overstap naar tweedeklasser SV Walcheren. “Daar begon ik erg goed en speelde ook vrijwel altijd. Maar gaandeweg de seizoenen was het erg wisselend. Dan weer basis, dan weer tien minuten invallen. Zoiets had bij mij ook invloed op het vertrouwen en vooral ook mijn plezier in het spelletje. Daarop ben ik gaan praten met RCS en daar kreeg ik een goed gevoel bij. Meer kansen om te spelen om een iets lager niveau.”

 

Maar ook ligt er bij de ambitieuze derdeklasser in de ogen van De Smit ook een mooie uitdaging te wachten. “Er wordt een O23 opgetuigd en er moeten ook heel jonge gasten worden ingepast bij de senioren. Daarin voorzien ze voor mij ook een rol met mijn ervaring. En dat bij elkaar schetste voor mij een aantrekkelijk plaatje zodat ik heb gekozen terug te keren.”

 

De eerste keer door de poorten van De Alblas was wel een zucht van herkenning, al heeft in de vijf seizoenen dat hij elders voetbalde de club wel wat veranderingen ondergaan. “Zeker weten, er zijn veel nieuwe jongens nu en verder is het ook gevoelsmatig dat men bij de club stappen heeft gemaakt. We spelen momenteel in een systeem met twee aanvallers en dat ligt me wel. Een vrije rol voorin, niet teveel plaatsgebonden en van daaruit mijn waarde hebben voor de ploeg. Al kan dat uiteraard ook in een voorhoede met drie aanvallers. Al heb ik zelf wel een voorkeur voor twee. Vooralsnog bevalt de terugkeer me meer dan prima.”

 

De afgelopen seizoenen wist de 25-jarige aanvaller geregeld het net te vinden voor zijn clubs, iets wat hij ook voor RCS ongetwijfeld zal doen. Maar harde cijfers noemt hij niet. “Daar waag ik me niet aan. Natuurlijk heb ik voor mezelf een streefgetal wat ik qua goals wil halen. Alleen ga ik dat niet hardop roepen. Het belangrijkste is dat ik hopelijk wekelijks zoveel mogelijk kan spelen en van waarde kan zijn. We hopen in de top-vijf te kunnen meedoen. Een fikse doelstelling, zeker als je kijkt naar de kracht van de overige teams. Maar ik denk dat we een goede mix hebben van ervaren krachten en jongen talenten. Daarmee moeten we dicht in de buurt van onze doelstelling kunnen komen.”

 

De club wil heel graag de stap maken naar tweede klasse. “Dat is we de ambitie op termijn en hopelijk kunnen we daar de komende jaren naartoe werken. Ik ben in elk geval erg gemotiveerd om daaraan mijn bijdrage te gaan leveren.”

Thijs Tazelaar ‘Vrijwilliger van ’t Jaar’ bij GPC Vlissingen

0

VLISSINGEN – In het verleden was hij als speler actief in een lager elftal bij v.v. Goes voordat hij zich vooral op het vrijwilligerswerk ging richten. Eerst bij SV Walcheren en later tot de club ophield te bestaan bij Zeeland Sport. Via zijn voetballende dochter kwam hij uiteindelijk terecht bij GPC Vlissingen. En daar is hij al vele jaren actief ‘achter de schermen’. Voor al dat werk werd Thijs Tazelaar onlangs geëerd als Vrijwilliger van ’t Jaar.

 

Hoewel hij vooral bescheiden is over zijn verdiensten voor de vereniging, kan hij inmiddels toch wel bogen op een behoorlijke staat van dienst. “Toen mijn dochter nog voetbalde ben ik nog een tijdje jeugdtrainer geweest. Maar daarna heb ik me vooral toch met andere zaken bezig gehouden. Toen op een gegeven moment een vrijwilliger stopte die zich bezighield met het materiaal bij de jeugdafdeling heb ik die taak op me genomen. Ik dacht eerst tijdelijk, maar dat doe ik nu toch alweer flink wat jaartjes. Het is vooral ook erg leuk om te doen en ik vind ook dat de kleding en trainingsmaterialen voor alle teams op orde moeten zijn.”

 

Waar Tazelaar dat in het begin in zijn eentje deed zijn ze op dit moment met drie vrijwilligers die bij de nog altijd groeiende jeugdafdeling van de club de nodige vrijwillige uurtjes spenderen en aanwezig zijn. “Bij de jeugd zijn we op de zaterdagen ook het ontvangstcomité voor de bezoekende verenigingen en scheidsrechters. Je wilt toch dat mensen zich op een fijne manier welkom voelen. Dat doe ik op zaterdagen nadat ik in de ochtend alle materialen voor de teams in orde heb gebracht. Omdat er bij de senioren iemand is gestopt heb ik daar nu ook de rol als ontvangstcomité op me genomen. Dus ja, ik ben inderdaad de nodige uurtjes met GPC bezig of hier op het complex te vinden.”

 

Gelukkig kan Thijs rekenen op een thuisfront dat volledig achter zijn vrijwilligerstaken staat en die hem daarin vrij laat. “Op zaterdagen ben ik al om 07.30 uur op de club te vinden en gooi ik alles hier open. Want ja, om 08.30 uur beginnen de eerste wedstrijdjes al en moet iedereen toch zorgeloos van start kunnen gaan.”

 

In het verleden stond de 72-jarige clubman ook nog wel eens op het veld om wat wedstrijdjes te fluiten. “Daar ben ik inmiddels wel mee gestopt. Nu regel ik nog alleen de materialen en de ontvangst. Dat is leuk om te doen en daar gaan toch stiekem we voldoende uren inzitten. Soms vragen ze wel eens gekscherend of ik een bed heb staan ergens hier op de club. Maar zo gek is het allemaal niet hoor. Ik ben gepensioneerd en dit geeft voor mij heel veel voldoening. Ik doe het met plezier en heel veel clubliefde. Als je dan door de mensen van de vereniging zo’n waardering ontvangt dan doet dat toch wel wat met je hoor. En die trofee die ik heb gekregen als aandenken die heeft thuis een mooi plekje gekregen in de hobbykamer.”

Aanvaller Mike Segers blij met zijn keuze voor SV Walcheren

0

VLISSINGEN – Hij maakte op jonge leeftijd al deel uit van de selectie bij HSV Hoek en belandde via Terneuzense Boys uiteindelijk bij FC Axel. Daar was Mike Segers met een reeks aan goals en assists een belangrijke pion. Toen bekend werd dat hij, mede door een verhuizing, aan ‘de overkant’ wilde gaan voetballen was er veel interesse. De keus viel uiteindelijk op tweedeklasser SV Walcheren.

 

“Ik werkte al in Middelburg en heb onlangs met mijn vriendin een huis gekocht in Vlissingen. Daarom was het ook voor mij praktischer dat ik hier op het eiland zou gaan voetballen. Er speelden al een aantal vrienden van mij bij SV Walcheren dus dat heeft voor mij zeer zeker meegewogen in de keuze om de overstap te maken. Bovendien staat er gewoon een kwalitatief goede selectie en is alles bij en rondom de club goed geregeld. Het is in die zin vergelijkbaar met FC Axel alleen in alles net iets groter.”

 

Naast SV Walcheren toonden onder meer ook VCK, FC Dauwendaele, Zeelandia-Middelburg en ook v.v. GOES belangstelling. “Maar ik had vanaf het eerste moment een goed gevoel bij Walcheren en had er een aantal goede gesprekken. De rol die ik ga vervullen, het perspectief qua selectie en het doel wat men voor ogen heeft. Dat sprak me aan. Bovendien is het gevoelsmatig voor mij een dorpsclub in de grote stad, met een heel trouwe achterban en een vereniging ook waar het voetbal echt leeft. Daar voel ik me op mijn plek en dat is tot nu toe ook wel gebleken.”

 

De razendsnelle buitenspeler is met zijn snelheid, diepgang en aanvallende dreiging een meerwaarde in de selectie van Daryl Hollander. “Het is voetballend wel een mooi niveau en ik kijk er naar uit om me met tegenstanders te gaan meten. Er zitten bekende tegenstanders bij maar ook een aantal onbekende teams. Dus dat maakt het wel leuk allemaal. We willen graag meedoen bovenin en die uitdaging ga ik graag aan. Het is zaak dat we als groep een team worden en dat van daaruit toewerken naar goede resultaten. Daar hoop ik met mijn spel, individuele actie en scorend vermogen een mooie bijdrage aan te gaan leveren.”

 

Ondanks dat hij pas drieëntwintig is, kan Segers dus al terugkijken op behoorlijk wat voetbalervaring bij enkele mooie clubs. “Die ervaring hoop ik uiteraard verder uit te bouwen. Ik probeer er onbevangen in te gaan en er wel vanaf het eerste moment te staan. Mijn eigen spel spelen en diepgang creëren in ons aanvalsspel.”

 

Hoewel hij vooral voetbalt voor het plezier heeft Segers uiteraard ook sportief voor zichzelf wel bepaalde doelen voor de toekomst. “Bij FC Axel heb ik uiteindelijk negenenzestig  officiële doelpunten gemaakt in drie seizoenen. Ik hoop er nu voor SV Walcheren ook flink wat te kunnen maken. Als voetballer wil ik wel streven naar het hoogst haalbare niveau. Waar dat uiteindelijk zal zijn weer ik niet. Voorlopig is dit een mooi stap vooruit en ik ga er mijn best voor doen zo belangrijk mogelijk te zijn voor het elftal en de club.”