Na het kampioenschap van afgelopen jaar, kan Groen Wit in de tweede klasse ieder punt hard gebruiken. Want ondanks dat de ploeg uit Breda inmiddels is opgeklommen uit de gevarenzone, zijn de verschillen nog altijd klein. Zorgen maken, doet aanvaller Lewis Soeterboek zich echter niet. “Ik weet zeker dat we nu niet meer gaan zakken.”
Vooral het spel, geeft hem vertrouwen. “We laten bijna iedere wedstrijd zien dat we goed meekunnen. Alleen hebben we het te vaak aan het einde toch weggegeven.” Hoe dat komt? “Misschien een stukje vermoeidheid of een bepaalde focus. Dat je toch gaat verslappen.” Want wennen, moesten ze bij Groen Wit wel, aan de tweede klasse. “Er is meer voetbal, alles gaat iets sneller en het baltempo ligt hoger.” Toch is er aan een gezonde dosis zelfvertrouwen, geen gebrek bij Soeterboek (20). “Het niveau kunnen we aan, nu moeten we zorgen dat we negentig minuten lang kunnen strijden.”
Veel bereiken
Want met een plek in de buurt van de nacompetitie, kan de inwoner van Breda naar eigen zeggen nog niet tevreden zijn. “Aan het begin van het seizoen had ik verwacht dat het moeilijker zou worden, maar dit valt wel een beetje tegen. Zeker als je ziet hoe we spelen.” Met dat in zijn achterhoofd, kijkt Soeterboek dan ook vooral omhoog. “Ons doel is om uit de gevarenzone te blijven en aan te sluiten bij de subtop.” Zorgen maken om degradatie, doet hij voorlopig niet. “De hele groep wil heel graag in de tweede klasse blijven, dus dat gaat goed komen!” Aan de teamspirit, ligt het volgens hem dan ook absoluut niet. “Het is een heel hechte groep, en als alle neuzen dezelfde kant opstaan, kunnen we heel veel bereiken.” Al valt er ook aan de bal, nog wel wat te winnen, is Soeterboek eerlijk. “We moeten proberen om meer de voetballende oplossing te zoeken en minder snel lang te spelen.” En ook qua fitheid, kan Groen Wit volgens hem nog wel wat stappen maken. “Onze conditie kan beter. Dan kunnen we het tijdens een wedstrijd misschien ook langer volhouden.”
Uitstervend ras
Bij de club, waar Soeterboek al bijna zijn hele leven speelt. “Ik ben in de F’jes eerst begonnen bij SAB en daarna ben ik op mijn zesde naar hier gegaan.” Een keuze, waar de buitenspeler in al die jaren, nog geen seconde spijt van heeft gehad. “Groen Wit is echt een volksclub. Iedereen kent elkaar en het is echt één. Wat dat betreft voelt het als familie.” Familie, die dus al jarenlang kan genieten van zijn acties langs de lijn. “Ik heb veel explosiviteit, ben snel, kan een actie maken, geef graag een voorzet en werk hard.” En dat doet hij, het liefste als rechtsbuiten. “Die positie vind ik toch wel het fijnste. Als rechtspoot. Dat is wel een beetje een uitstervend ras.” Aan ambities, bij Soeterboek geen gebrek. “Ik zou heel graag hogerop willen en er het maximale uithalen. Eerste klasse of misschien wel divisie. Bij een Baronie, RBC of Halsteren bijvoorbeeld.” Maar voor het zover is, eerst handhaven met Groen Wit én zichzelf verder ontwikkelen, beseft de student Evenementorganisatie aan het Florijn College in Breda. “Vooral in het verdedigen kan ik nog verbeteren, maar ook mijn aanvallende loopacties kunnen beter. Net als mijn balcontrole.”
Klik op Groen Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Groen Wit voor meer informatie over de club.
