Home Blog Pagina 5

‘Niemand weet waar dat wisselvallige vandaan komt’

0

De ene week zijn ze bij Beek Vooruit een team, de andere week zijn het losse pionnetjes. Het lukt de derdeklasser voorlopig dan ook niet, om twee weekenden achter elkaar goed te spelen. En dus moet de ploeg van Jasper de Bruijn het na wisselvallige resultaten, doen met een plek in de middenmoot. “We hebben vaak het gevoel dat er meer in zit, dat is best wel frustrerend.”

Maar waarom het er dan niet uitkomt, durven ze bij de club uit Prinsenbeek ook niet te zeggen, vertelt De Bruijn (19). “We hebben het er toevallig laatst nog een keer over gehad, maar niemand weet waar dat wisselvallige vandaan komt.” Toch probeert de jongeling, zijn vinger op de zere plek te leggen. “De ene week zijn we een team en strijden we samen, een week later zijn het losse pionnetjes. We hebben gewoon heel veel moeite om twee weekenden achter elkaar goed te spelen.” Want, zo is de middenvelder van mening. “Als het wat vaker onze kant op zou vallen, hadden we hoger gestaan.”

Aanpoten

Kortom. “De resultaten zijn wisselvallig, maar als we goede wedstrijden nu kunnen gaan doortrekken én we kunnen bouwen, dan kan het nog een leuke tweede seizoenshelft worden.” Want de verschillen, zijn klein. “Dan kunnen we hopelijk nog meedoen voor een plek bij de eerste drie of vier.” Al komt dat niet vanzelf, weet ook De Bruijn. “We moeten vooral constanter zijn. Qua inzet, voorbereiding. Weten wat je als speler moet doen, dat laten zien, maar vooral als team spelen en elkaar helpen.” Hulp die De Bruijn zelf, ook zo nu en dan nog wel kan gebruiken. “Ik ben net negentien geworden en ben de jongste van het team.” Hoe dat is? “Eigenlijk wel heel leuk! Ik merk er verder ook weinig van, misschien alleen soms qua zelfvertrouwen.” Stiekem, weet de tiener dan ook niet beter. “Ik heb heel de jeugd bij Beek Vooruit gespeeld, dus dan is het nog leuker om de stap naar het eerste te maken.” Een stap, waar de inwoner van Prinsenbeek in het begin wel even aan moest wennen. “Sinds dit jaar zit ik er echt vast bij. Je merkt dat het niveau echt twee of drie stappen hoger ligt. Conditioneel is het aanpoten, maar ook fysiek.” En in slimmigheidjes. “Bepaalde dingen in het volwassenvoetbal. In de jeugd speel je meer als een soort kip zonder kop, nu is er echt een plan.” En ligt het tempo hoger. “Daardoor heb je minder tijd en moet je sneller handelen.” Toch wist De Bruijn, die regelmatig naar wedstrijden van NAC gaat, al een klein beetje wat hij kon verwachten. “Vorig jaar trainde ik al mee, dat heeft wel geholpen. Daardoor kon ik ook alvast de jongens leren kennen.”

Vol bewondering

Iets waar hij vroeger, stiekem al van droomde. “Ik ging bijna iedere zondag wel kijken bij het eerste. Zelf een balletje trappen en met een schuin oog de wedstrijd in de gaten houden. Later zat ik meestal op de tribune, dan keek je toch vol bewondering naar de spelers op het veld. In de hoop daar zelf ooit te staan.” En dat is dus gelukt. Bij de club, waar het voor De Bruijn op zijn vijfde allemaal begon. “Ik kom zelf uit het dorp, dus Beek Vooruit voelt voor mij echt als een dorpsclub.” Samen met zijn vrienden. “Met veel jongens heb ik jarenlang in de jeugd samengespeeld.” Ook het eerste elftal, voelt voor hem inmiddels als een warm bad. “Veel teamgenoten proberen mij tips te geven. Die hebben zelf natuurlijk ook in deze situatie gezeten, dus weten hoe het voelt. Ze proberen me echt op sleeptouw te namen, dat doet me goed. Daar ben ik blij mee.” Zijn zelfvertrouwen, begint dan ook te groeien, merkt de aanvallende middenvelder. “Ik ben iemand die graag de bal wil hebben, zodat ik het spel kan verdelen. Daarom ben je toch op voetbal gegaan? Balvast en proberen om situaties goed in te schatten.” Zo nu en dan, ook als rechtsbuiten, in een vrije rol. “Maar ik speel het liefste als nummer tien. Liever voorin, dan achterin.” Zijn rendement, kan nog wel wat omhoog, vindt De Bruijn zelf. “Er mogen nog wel wat goals en assists bij.” Inmiddels uitgegroeid tot bassispeler, kan de PSV-fan zijn geluk niet op. “Van tevoren dacht ik dat ik vaak op de bank zou zitten…” Tijd voor de volgende stap, dus. “Ik wil de komende jaren belangrijk worden voor Beek Vooruit. Als er daarna een kans komt om hogerop te gaan, zou ik dat niet afwijzen, maar voorlopig heb ik daar nog niet over nagedacht.” Over het aanstaand kampioenschap van zijn club PSV, heeft De Bruijn dat wel. “Mijn vader is voor Feyenoord en mijn moeder voor Ajax, dus dat botst thuis nog wel eens, haha!”

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Met gerichte acties bouwt RKVSC aan zijn jeugd

0

RKVSC is volop bezig met het versterken van de jeugdafdeling. De club uit Velddriel ziet het aantal jeugdige aanmeldingen toenemen en zet bewust in op zichtbaarheid, samenwerking en plezier. Jeugdcoördinator Sander Coset speelt daarin een centrale rol. “Als wij het niet goed doen, gaan ze naar een andere club en hebben we uiteindelijk niks. Daarom proberen we kinderen zo vroeg mogelijk aan ons te binden.”

RKVSC werkt samen met Alem en Heerewaarden om voldoende jeugdteams op de been te brengen. Volgens Coset is die samenwerking geen luxe, maar pure noodzaak. “Wij zijn allemaal kleine dorpjes,” legt hij uit. “Als we niet samenwerken, hebben we uiteindelijk niets.”

De samenwerking is zorgvuldig opgebouwd. In sommige teams is de verdeling perfect in balans, in andere ligt het zwaartepunt bij één dorp. “Dat verschilt per lichting, maar het belangrijkste is dat kinderen kunnen blijven voetballen,” zegt Coset. “Het draait uiteindelijk om de jeugd en niet om ons.”

Slim organiseren van trainingen en wedstrijden

Bij het indelen van trainingen wordt gekeken naar praktische haalbaarheid. “We kijken naar waar de trainers vandaan komen, maar ook naar de woonplaatsen van de spelers,” vertelt Coset. “Als bijvoorbeeld acht van de negen spelers uit Velddriel komen, is het logisch om de training daar te laten plaatsvinden.”

Ook bij wedstrijden wordt afgewisseld tussen de dorpen. “De ene week speel je bij RKVSC, de volgende thuiswedstrijd bij Alem en die thuiswedstrijd daarop bij Heerewaarden,” legt hij uit. “Zo komt iedereen aan bod en blijft het eerlijk verdeeld.” Volgens Coset werkt dat goed: “Je moet het elkaar makkelijk maken.”

Actief de scholen in

Om nieuwe jeugd aan te trekken, zoekt RKVSC nadrukkelijk contact met de basisschool in Velddriel. Vorig jaar organiseerde de club een voetbalclinic voor kinderen uit groep 1 tot en met 4. “We zijn echt de school ingegaan,” zegt Coset. “Met ballen, pionnen en een fluitje, gewoon om ze enthousiast te maken.”

Dat initiatief wierp direct zijn vruchten af. “We hadden tien of elf aanmeldingen en uiteindelijk zijn er acht gebleven,” vertelt hij. “Dat zijn nu nieuwe mini’s van zes jaar.”

Zichtbaarheid vergroten

Om de zichtbaarheid te vergroten, zet RKVSC ook in op promotie buiten het sportpark. Op scholen komen posters en langs de drukke weg bij de club worden spandoeken geplaatst. “We liggen op een goed zichtbare plek, daar willen we gebruik van maken,” zegt Coset. “Zo hopen we nog meer jeugd te bereiken.”

Gratis proeftrainingen

RKVSC houdt de drempel bewust laag. “Iedere dinsdag kunnen kinderen gratis meetrainen van zes tot kwart voor zeven,” zegt Coset. “De ouders kunnen hun kind aanmelden via een QR-code.”

Die proeftrainingen zijn bedoeld om vrijblijvend kennis te maken met de club. “Niet dat ouders het idee krijgen dat het niet geregeld is,” benadrukt Coset. “Het moet meteen goed voelen.”

Eerste jaar contributievrij

Om ouders en kinderen extra over de streep te trekken, heeft RKVSC een opvallende maatregel ingevoerd. “Ieder nieuw jeugdlid mag het eerste jaar contributievrij voetballen. Dat is echt bedoeld als welkomstcadeau.”

Volgens hem helpt dat om twijfels weg te nemen. “We hopen dat kinderen daardoor gewoon eerst kunnen ervaren hoe leuk het hier is.”

Investeren in kwaliteit

Naast aantallen kijkt RKVSC ook naar kwaliteit. “We hebben geïnvesteerd in gediplomeerde jeugdtrainers,” zegt Coset. “Als kinderen hier komen voetballen, moeten er mensen voor de groep staan die weten wat ze doen.”

Dat moet op termijn leiden tot een stevigere basis voor de club. “De jeugd is het belangrijkste onderdeel van de vereniging. Daar begint alles.”

Voorzichtig optimisme

Met nieuwe wijken in Velddriel en groeiende scholen ziet Coset de toekomst positief tegemoet. “We zien al een verdubbeling ten opzichte van een paar jaar geleden,” zegt hij. “Maar je moet er wel actief op blijven investeren.”

Zijn boodschap is duidelijk: “We willen van onderaf opbouwen. Als kinderen het hier leuk vinden, dan blijven ze.”

Klik op RKVSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVSC voor meer informatie over de club.

‘Je hoeft niet altijd goed te voetballen om te winnen’

0

Trainingen voorbereiden, wedstrijden analyseren en bezig zijn met randzaken. Het werk van een hoofdtrainer houdt eigenlijk nooit op, heeft ook Jason Tjien-Fooh bij vierdedivisionist Baronie wel gemerkt. De voormalig assistent-trainer staat na het vertrek van Ad van Seeters, als eindverantwoordelijke voor de groep bij de club uit Breda. “Het is soms best wel spannend.”

Want dat Tjien-Fooh (35), aan het seizoen begonnen als assistent-trainer, halverwege de competitie ineens op eigen benen zou staan, had de inwoner van Zevenbergen zelf ook niet verwacht. “Ad is een fantastisch mens en een goede trainer, maar de groep wilde wat anders.” En dus werd de ervaren trainer, begin november ontslagen. “Ik vind het jammer dat ik niet meer naast Ad sta. In al die jaren, heb ik weinig van zulke mensen of trainers meegemaakt. We hadden iedere dag contact en zaten vaak op één lijn.”

Gevoel aftasten

Voor Tjien-Fooh, zelf oud-speler van de club, zorgde zijn vertrek dan ook voor een dubbel gevoel, vertelt hij. “Als ik geen toekomst meer had gehad bij Baronie, was ik loyaal gebleven aan Ad. Nu wist ik al vrij snel wat ik zou doen, als ze het me zouden vragen.” Die kans gekregen, pakte de voormalig aanvaller hem met beide handen aan. “Ik wil ooit hoofdtrainer worden van Baronie. Daarom heb ik het gedaan.” Hoe kijkt hij nu, een aantal maanden later, terug op de beslissing om afscheid te nemen van Van Seeters? “Van beide kanten snapte ik het. Ad wilde heel graag hoog drukzetten, maar een deel van de groep kon dat niet opbrengen.” Tjien-Fooh, die volgend seizoen bij de Bredase club assistent-trainer wordt van de nieuwe hoofdtrainer Ad Looijmans, probeert daarom juist nu, veel met zijn spelersgroep te bespreken, legt hij uit. “En dan vooral met mijn twee aanvoerders, David Vermeulen en Jay-Jay Meierdres. Juist om hun gevoel af te tasten.” De speelwijze, is in de afgelopen weken dan ook wel veranderd, vertelt Tjien-Fooh, die al eens eerder als interim-trainer van Baronie actief was. “We moesten in eerste instantie vooral zorgen dat we minder goals en kansen tegen kregen. Daarom zijn we compacter gaan spelen.” Voetballen vanuit een gegroepeerde organisatie dus. “Om vanuit daar kansen te creëren.” Wat meer vanuit de counter, simpel gezegd. “Ik ben zelf ook aanvaller geweest, dus daar hebben we het veel met de jongens over gehad. Het is niet fijn om al die meters af te moeten leggen, dus je moet het wel op kunnen brengen.” Maar strijdend tegen degradatie, is het nood breekt wet, vindt Tjien-Fooh. “Tuurlijk speelt iedereen het liefste verzorgd voetbal op de helft van de tegenstander, alleen blijf je wel afhankelijk van je materiaal. En ik houd er niet van om risico te nemen in de opbouw, dan maar een keer lang. Je hoeft niet altijd goed te voetballen om te winnen.”

Weerbaarheid

Want de punten, hebben ze bij Baronie hard genoeg nodig. “Het is een spannende competitie, alles zit dicht bij elkaar. Daarom kijken we echt van wedstrijd tot wedstrijd. Het zal tot het einde toe spannend blijven.” Met een cruciale periode voor de boeg, kijkt de oud-aanvaller van het Zeeuwse Kloetinge, dan ook nog niet al te ver vooruit. “Iedereen kan van iedereen winnen. Maar als we zo doorgaan, heb ik er alle vertrouwen in dat het goedkomt!” De resultaten van na de winterstop, geven wat dat betreft in ieder geval houvast. “Het zal alleen niet zonder slag of stoot gaan, het zal keihard werken worden.” En een klein beetje terug naar de basis. “Vanuit een georganiseerde en compacte organisatie. Dat zullen we moeten blijven doen.” Vooral mentaal, wordt dat een uitdaging, weet Tjien-Fooh. “Dat is een stukje weerbaarheid. Aan het plan houden, ook als we in de rust een keer iets om moeten zetten.” Maar met een jonge groep, blijkt dat nog wel eens lastig. Net als het hebben van rendement. “In de counter moeten we echt dodelijker worden.” Om de ploeg uiteindelijk, te kunnen behouden voor de Vierde Divisie. Met Tjien-Fooh de komende jaren op de bank. “Uiteindelijk heb ik de ambitie om aan de slag te gaan als hoofdtrainer, maar wel bij een club waar ik me thuis voel. En dat heb ik bij Baronie.” Ook tijdens trainingen, lacht hij. “Ik ben gestopt met voetballen, omdat ik last kreeg van mijn knieën. Maar soms doe ik nog wel eens mee.” Vol ambitie, zit de leidinggevende op een sport BSO en mede-eigenaar van een voetbalschool, dan ook helemaal op zijn plek in Breda. “Dit seizoen ben ik niet toegelaten tot de VC4-cursus, maar volgend jaar ga ik het gewoon weer opnieuw proberen!”

Klik op Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Baronie voor meer informatie over de club.

Gijs, een verenigingsman met een duidelijke stem

0

Wie bij HRC’14 rondloopt, komt hem overal tegen: op het veld bij de jongste jeugd, bij het G-team, langs de lijn bij de veteranen of ’s ochtends met de onderhoudsploeg. Gijs Verhoeven is misschien geen man van lange verhalen, maar vergis je niet: als iets hem niet zint, laat hij dat duidelijk horen.

Zijn voetbalreis begon in 1986 bij RVV. In 2014 maakte hij de overstap naar HRC’14. Wat hem bij deze club houdt? De verbondenheid en de gezelligheid. Het dorpsgevoel levend houden vindt hij belangrijk. Voor Gijs is een vereniging meer dan een plek om te voetballen; het is een gemeenschap waarin iedereen zijn steentje bijdraagt.

Betrokkenheid als basis

Binnen de club is hij breed actief. Hij traint het G-team en de jongste jeugd. Twee verschillende groepen, maar met dezelfde basis: plezier en samen zijn. Over het G-team spreekt hij met bewondering. “Het puur natuur zijn van onze leden vind ik erg mooi.” Misschien ligt de snelheid soms wat lager en is winnen niet altijd vanzelfsprekend, maar het enthousiasme maakt alles goed. De euforie na een doelpunt bezorgt hem nog steeds kippenvel. En misschien wel het mooiste: winnen of verliezen bepaalt zelden de stemming; het gaat om samen bezig zijn.

Lessen van het G-team

Het werken met het G-team heeft hem zelf ook gevormd. Hij leerde meer geduld te hebben en minder streberig te zijn. Kleine successen vieren, spelers op hun eigen niveau begeleiden en laten zien dat iedereen meetelt in de maatschappij — dat is waar hij energie van krijgt. Maar hij verwacht ook inzet en respect. Want samen iets opbouwen betekent ook samen verantwoordelijkheid nemen.

Plezier bij de jongste jeugd

Bij de jongste jeugd staat plezier voorop. Ontwikkeling is belangrijk, maar niet ten koste van het kind-zijn. Gijs vindt het essentieel dat een speler zich veilig en geaccepteerd voelt. Niet afgerekend worden op prestaties, maar stap voor stap ontdekken wat je kunt. Samen spelen, respect en acceptatie zijn volgens hem de echte winst. En hij geniet zichtbaar wanneer ouders langs de lijn meeleven en trots zijn op hun kind.

Van speler tot grensrechter

Zijn betrokkenheid stopt niet bij trainen. Tot zijn 45e voetbalde hij zelf, jarenlang bij de veteranen. Door knieproblemen moest hij stoppen, maar stilzitten paste niet bij hem. Hij werd grensrechter, een rol waarin hij het spel goed kon volgen én waar nodig kon bijsturen. Het kampioenschap na de winst op DSC staat nog altijd in zijn geheugen gegrift, net als de gezellige derde helft.

Een echte verbinder

Wat al zijn rollen verbindt? Mensen samenbrengen. “Alleen met samenwerking kun je resultaten behalen.” Dat begint volgens hem al bij de jongste jeugd. Saamhorigheid is geen loze kreet, maar de basis van een gezonde vereniging. En juist daarom spreekt hij zich uit wanneer normen en waarden onder druk staan. Respect, inzet en betrokkenheid zijn voor hem geen vrijblijvende begrippen.

Een vereniging maak je samen

Hij haalt zelf energie uit zijn vrijwilligerswerk, maar doet het ook met een groter doel: HRC’14 moet nog lang blijven bestaan. Hij hoopt anderen te inspireren om ook hun bijdrage te leveren. Want een vereniging maak je samen — en houd je samen in stand.

Trots is hij op de ontwikkeling van spelers die hij ooit trainde. Trots op het complex dat dankzij vele vrijwilligers tot stand kwam. En trots op wat Hurwenen en Rossum samen hebben opgebouwd.

Zijn boodschap is helder: respecteer elkaar, ongeacht afkomst. Houd het gezellig, op het veld én langs de lijn. Want uiteindelijk draait het niet alleen om winnen, maar om verbondenheid. En als het moet, zegt Gijs daar ook gewoon iets van.

Klik op HRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HRC’14 voor meer informatie over de club.

Help VoetbalJournaal verbeteren: vul onze vragenlijst in

0

VoetbalJournaal is dagelijks actief met het brengen van nieuws, interviews en verhalen uit het amateurvoetbal. Via onze website en socialmediakanalen proberen wij spelers, supporters en andere betrokkenen zo goed mogelijk te informeren en te vermaken. Om onze content verder te verbeteren en beter aan te laten sluiten op de wensen van onze doelgroep, doen wij momenteel onderzoek naar het gebruik en de beleving van onze online kanalen.

In het kader van dit onderzoek hebben wij een korte vragenlijst opgesteld. Met deze vragenlijst willen wij onder andere inzicht krijgen in het gebruik van social media binnen het amateurvoetbal, de voorkeuren van onze volgers en de manier waarop onze content wordt ervaren. De uitkomsten van dit onderzoek helpen ons om gerichter en relevanter content te maken voor zowel onze website als onze socialmediaplatformen.

De vragenlijst is volledig anoniem en neemt slechts enkele minuten in beslag. Door deze in te vullen, lever je een directe bijdrage aan de verdere ontwikkeling van VoetbalJournaal.

Deelname aan de vragenlijst is mogelijk via onderstaande link. Door deze te kopiëren en in je browser te openen, kun je direct meedoen:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdfNj7AyW3TX-bjmXfq5qHX8rM4NkXElbFBkqPbJ-rlvm4mRA/viewform?usp=header

Het wordt daarnaast zeer gewaardeerd als je deze vragenlijst deelt met teamgenoten, vrienden of andere betrokkenen binnen het amateurvoetbal. Op die manier kunnen wij een zo compleet mogelijk beeld vormen. Wij stellen je deelname zeer op prijs en bedanken je alvast voor je tijd en input.

‘Manusje van alles’ Renato Dijkstra wil beste voor ‘zijn’ VC Vlissingen

0

VLISSINGEN – Zelf maakte hij de toptijden van VC Vlissingen mee, speelde zelfs nog betaald voetbal bij VCV Zeeland en later Excelsior Rotterdam. Maar ook nu de club het enorm lastig heeft op het allerlaagste amateurniveau probeert Renato Dijkstra (54) als ‘manusje van alles’ er voor zijn club het beste van te maken.

Dijkstra stapte als jochie vanuit Ritthem de poorten aan de Irislaan door en sindsdien loopt VC Vlissingen als een rode draad door zijn leven. Als voetballer, later als trainer en vandaag de dag vervult de sierlijke linkspoot van weleer diverse rollen bij de zaterdag vijfdeklasser. Als ‘clubfotograaf’ legt hij de verrichtingen van het eerste elftal vast op beeld voor website en socials. “Fotografie deed ik al toen mijn kinderen klein waren, maar inmiddels heb ik die camera weer opgepakt en vind ik het enorm leuk om de actie op en langs het veld te fotograferen.”

Inmiddels woont hij op honderd meter van het sportpark, vlakbij huidig trainer Miso Josipovic en is Dijkstra meer dan regelmatig te vinden op of langs het gloednieuwe kunstgrasveld óf in de kantine. “Ook daar hebben we een project van gemaakt inderdaad. Die kantine werd door heel veel mensen dodelijk saai gevonden. Met een aantal mensen zijn we nu bezig om er weer wat gezelligheid en sfeer in te brengen. De boel schilderen, andere verlichting én een hele fotowand met beeldmateriaal van vroeger tot nu zodat het leuk is om hier je tijd na de wedstrijden door te brengen en een ontmoetingsplek te zijn voor iedereen op een laagdrempelige manier.”

Daarnaast is de voormalig linksbuiten inmiddels ook bestuurslid geworden. “Dat was eigenlijk niet de bedoeling want ik ben nooit zo voor de officiële functies. Maar om het structureel te borgen zit ik nu toch in het bestuur van de club. Ik houd me bezig met technische zaken en met een aantal mensen proberen we nu de club weer in de lift te krijgen. Want het zag er vorig seizoen echt heel slecht uit. Weinig spelers, weinig perspectief en alles hing aan een heel dun draadje. Gelukkig hebben we dat weten om te draaien en nu proberen we langzaam weer de stapjes omhoog te maken. Tot nu toe is het nog wat wisselvallig maar ik heb er zeker vertrouwen in dat we het op de rit kunnen krijgen.”

Doorstroming vanuit de jeugd is er niet, want de oudste jeugd duurt nog járen voordat daar eventueel uit kan worden geput. “Alles moet dus van buitenaf erbij komen en dat is lastig met een vrijwel lege portemonnee. Alle clubs hier vissen een beetje in dezelfde vijver en dan moet je toch spelers perspectief kunnen bieden. Het enige wat wij hebben is dat het voor spelers een enorme uitdaging is om hier mee te helpen de boel weer op te bouwen en samen VC Vlissingen weer omhoog te brengen. Dat is zonder meer voor mijzelf de uitdaging want dit is écht ‘mijn’ club. Ik ben hier opgegroeid en als speler heb ik alles meegemaakt, trainer geweest ook van het tweede en het eerste.”

Momenteel is de bevlogen clubman naast bestuurslid en clubfotograaf ook nog leider en speler bij de 35+. “Daar speel ik met allemaal gasten uit de gloriejaren. Een aantal van hen komt hier ook geregeld nog kijken of drinken we een biertje samen in de kantine. De tijden van toen komen wellicht nooit meer terug, maar ik wil er wel alles aan doen om met de club toch minstens weer wat meer omhoog te kunnen kijken. Dat is wel waar in mijn ogen deze club hoort te spelen.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.