Home Blog Pagina 4

Einde HBC’22 deed Rick Ghijs direct kiezen voor terugkeer naar Hoofdplaat

VV Hoofdplaat
-
0
Einde HBC’22 deed Rick Ghijs direct kiezen voor terugkeer naar Hoofdplaat

HOOFDPLAAT – Nadat zijn club v.v. Hoofdplaat besloot te fuseren met Biervliet tot HBC’22 ging Rick Ghijs mee. Maar na één seizoen was het gevoel toch niet waarop hij hoopte en koos voor IJzendijke. Nu er is besloten de fusie te beëindigen was dat voor de verdediger een signaal om terug te keren bij v.v. Hoofdplaat dat dit seizoen niet uitkomt in het standaard- maar in het reservevoetbal.

 

“Dat was voor mij absoluut geen reden om niet de stap te maken om hier op het dorp terug te keren om te voetballen. Ook mijn broer is Wouter is sinds dit seizoen teruggekeerd en dat is natuurlijk wel heel gaaf. Hij speelde bij SV Oostburg maar ook hij keerde direct terug toen bleek dat Hoofdplaat weer als zelfstandige vereniging zou doorgaan. En het bevalt geweldig. Gewoon met een groep vrienden en mijn broers Wouter en Gertjan op zondag een potje voetballen en daarna met elkaar een hapje eten hier op het dorp of een lunch met soep en broodjes in de kantine. Pilsje erbij en genieten van de derde helft.”

 

Rick is aanvoerder van het elftal en heeft bijna zijn gehele voetballeven doorgebracht op Sportpark De Oesterput. “Op dat ene seizoen HBC’22 en twee bij v.v. IJzendijke na dan. Ik heb met IJzendijke een kampioenschap behaald en een jaartje in derde klasse gevoetbald. Dat was wel mijn top als speler denk ik. Dus nu ik dat heb meegemaakt is het geen probleem om nu in het reservevoetbal actief te zijn. We hebben een leuke groep voetballers, allemaal vrienden van elkaar en daarmee samenspelen is me misschien nog wel meer waard dan elke week op een zo hoog mogelijk niveau voetballen.”

 

Hoewel de verdediger nog geen dertig is ziet hij zichzelf niet meer vertrekken bij de dorpsclub uit zijn woonplaats. “Nee, dit is ideaal. Ook in combinatie met het privéleven. Mijn zoontje gaat vaak mee naar de club en die geniet ook altijd. Er zijn voldoende mensen die een oogje in het zeil houden al, mijn vriendin is er ook vaak en dat is fijn. Hier is echt nog een dorps- en familiaire sfeer en dat is prettig. Natuurlijk proberen we om zoveel mogelijk te winnen maar zeker niet meer ten koste van alles.”

 

Nu ze weer actief zijn in het geelzwart hebben de vrienden, die wekelijks twee avonden trainen, met elkaar besloten om zo lang mogelijk bij elkaar te blijven. “Minimaal willen we allemaal het 100-jarig bestaan van onze vereniging meemaken. Dat is in 2031 dus we hebben nog een paar seizoentjes te gaan met z’n allen. Ik ben blij weer ‘gewoon’ bij Hoofdplaat te spelen. Daar is het voor mij in de jeugd ooit begonnen en zal het dus hoogstwaarschijnlijk ook weer eindigen.”

Spits Jelle Nieuwelink kiest voor speelminuten bij Vogelwaarde

VV Vogelwaarde
-
0
Spits Jelle Nieuwelink kiest voor speelminuten bij Vogelwaarde

VOGELWAARDE – Hoewel hij al twee seizoenen vast lid was van de eerste selectie koos aanvaller Jelle Nieuwelink bewust voor een overstap naar v.v. Vogelwaarde. De ploeg komt net als v.v. Hontenisse uit in de 4e Klasse A. ‘Ik wilde gewoon wekelijks in een eerste elftal spelen en de kansen daarop schat ik hier bij Vogelwaarde veel hoger in.’

 

Nieuwelink treedt daarmee in de voetbalsporen van vader Michel die ook bij de groenhemden met grote regelmaat doelpunten produceerde. “Dat is natuurlijk wel heel leuk en het zou mooi zijn dat ik ook hier geregeld mijn goals kan meepikken. Ik heb altijd in de jeugd gespeeld bij Hontenisse en dus ook twee seizoenen deel uitgemaakt van de selectie. Alleen moest ik het meestal doen met invalbeurten en dan ook vaak op posities waar niet altijd mijn beste kwaliteiten liggen. Dus daarom heb ik besloten deze stap nu te maken.”

 

Bij Vogelwaarde had hij na gesprekken met trainer Veli Eryürük een goed gevoel en krijgt hij nu volop kansen om zichzelf te laten zien op de plek die hij ambieert in de spits. “Samen met mijn zijn ook Bruno Steijns en Niels van Damme overgekomen van Hontenisse en dat is toch ook wel prettig. Op die manier kom je niet helemaal alleen bij een nieuwe club en dat was leuk dat ook zij besloten om deze stap te maken.”

Tot op heden heeft de 21-jarige spits het enorm naar de zin bij zijn nieuwe club en dat heeft uiteraard veel te maken met het vertrouwen dat hij voelt en de speelminuten die hij nu wekelijks in de benen heeft. “Dat is absoluut zo. Ik had het laatste seizoen bij Hontenisse minder drive dan nu. Vooral omdat ik wist dat een echte kans op mijn positie niet zou komen. Ondanks dat er nu een nieuwe trainer is had ik het gevoel dat het beter was om elders die drive weer terug te gaan vinden. Want anders zou ik misschien weer in dezelfde situatie terechtkomen en dat wilde ik niet meer. Daarom heb ik in de zomer veel voor mezelf getraind, veel gelopen om zodoende conditioneel sterker bij mijn nieuwe club te beginnen. Daar heb ik nu wel profijt van merk ik in wedstrijden.”

Dat hij zich nu fitter voelt en meer inhoud heeft op conditioneel vlak dat ervaart de inwoner van Kloosterzande als een fijn gevoel. “Niet meer afhankelijk zijn van invalbeurten maar veel vaker vanaf de start mezelf te kunnen tonen op het veld is heerlijk. En dat ik nu vooraf weet op welke positie ik sta ik ook best prettig. Dan kan ik doelgericht mezelf beter en verder ontwikkelen als voetballer. Ik ben van nature een spits die veel meevoetbalt en dat past ook in het spel dat we bij Vogelwaarde willen spelen. Daardoor Ik kom veel aan de bal en dat vind ik wel lekker. Ik ben niet de allersnelste en kies mijn momenten om diep te lopen. Op die manier probeer ik waardevol te zijn voor het elftal en als het even kan mijn goals mee te pikken.”

 

Dat moet volgens Nieuwelink kunnen leiden tot een plek in de linkerrij van de vierde klasse en misschien wel tot iets meer. “Dat zal moeten blijken, maar de top-6 moet zeker erin kunnen zitten met deze groep. Als ik dan daaraan met assists en goals een bijdrage kan leveren zo mooi zijn. Maar voorlopig is mijn belangrijkste doel om hier te groeien als voetballer en om te proberen een heel seizoen als basisspeler minuten te maken. Als dat lukt ben ik tevreden.”

Jarne Pielaat inmiddels helemaal op zijn plek bij Spui

V.V. Spui
-
0
Jarne Pielaat inmiddels helemaal op zijn plek bij Spui

SPUI – Van de ene dorpsclub naar andere, het gebeurt vaak in het amateurvoetbal. Zo ook bij Jarne Pielaat (22) die twee seizoenen geleden Philippine verruilde voor vijfdeklasser v.v. Spui dat toen in dezelfde competitie uitkwam. Inmiddels speelt zijn oude club een niveau hoger, maar spijt van zijn keus heeft hij allerminst.

 

“Zeker niet! Het was voor mij ook niet dat ik een conflict had met iemand bij Philippine ofzo maar ik speelde gewoon weinig. Kreeg weinig echte kansen in het eerste en wilde wel graag in een eerste elftal spelen. Dan kan je maar één keuze maken en dat is om elders wel aan spelen toe te komen. Die kans kreeg ik toen Steve Kesteleyn me benaderde. Hij kende me nog uit de samenwerkende jeugd combinaties HPC’16 later HPBC’23. Ik ben toen op gesprek gegaan bij Spui en dat was positief. Ik zit op voetbal om ook te spelen en die kansen kreeg ik volop bij Spui. Sinds ik de overstap heb gemaakt heb ik ook vrijwel alles gespeeld.”

 

Pielaat is verdediger en nu dus bezig aan zijn derde seizoen bij de club die hij omschrijft als warm, familiair en gemoedelijk. “Maar toch ook met een kritische schare aan vaste, trouwe supporters. Dat vind ik ook wel mooi. Die mensen staan en er altijd, in goed- en slechte tijden en bij zonneschijn of stromende regen. Net zoals er ook een grote groep is met vrijwilligers die zich met ziel en zaligheid inzetten om de vereniging op alle fronten draaiende te houden. Prachtig vind ik dat. Vanaf het allereerste moment werd ik warm ontvangen en voelde ik me thuis.”

 

Hoewel hij zich nog de komende jaren bij Spui ziet voetballen denk hij ooit misschien nog wel eens terug te keren bij Philippine. “Toch is dat nu helemaal niet aan de orde. Ik ben in de afgelopen seizoenen bij Spui wel een betere voetballer geworden. Als je wekelijks speelt in een eerste is dat toch anders dan invalbeurten maken van tien minuutjes. Nu voel ik me écht onderdeel van het elftal en ben volwassener geworden als speler. Daar ben ik Spui heel dankbaar voor. We hebben en gezellige spelersgroep en mede daardoor heb ik me vanaf het eerste moment ook welkom en thuis gevoeld bij de club.”

 

Met een goede en gerichte trap, de rugdekking aan de backs en zijn positionering in het centrum is Pielaat een welkome versterking gebleken voor de vijfdeklasser. “Nu ik wekelijks speelminuten maak ben ik gegroeid in mijn ontwikkeling en dat voelt wel prettig. Natuurlijk maak ik nog fouten maar ik probeer daar wel van te leren. Hopelijk kunnen we dit seizoen een rol van betekenis spelen en bovenin meestrijden. Al besef ik direct ook goed dat dit niet zo heel eenvoudig zal zijn. De tegenstanders uit Walcheren en Beveland schat ik qua sterkte hoger in dan de Zeeuws-Vlaamse teams. Dus wordt dat stevig aanpoten. Daarbij waren we na een voorbereiding van enkele weken het eerste competitieweekend vrij omdat er slecht elf ploegen in de 5e Klasse A zijn ingedeeld. Heel vreemd en natuurlijk geen ideale start….”

 

Door het vertrek van enkele basiskrachten en de komst van een nieuwe trainer was het in de voorbereiding zoeken en wennen. En dat is het nu soms nog steeds. “Deze trainer heeft een heel andere aanpak. Die bevalt me goed maar het was wel voor iedereen wennen. Als het eenmaal gaat draaien dan ben ik overtuigd dat we mee kunnen doen. Als we uiteindelijk de Top-5 halen hebben we het prima gedaan.”

Nout Moens al jarenlang stille kracht bij v.v. IJzendijke

V.V. IJzendijke
-
0
Nout Moens al jarenlang stille kracht bij v.v. IJzendijke

IJZENDIJKE – Van sommige spelers wordt de waarde pas bekend op momenten dat ze niet meespelen. Volgens zijn trainer en medespelers is Nout Moens (23) zo’n speler. De IJzendijkenaar is inmiddels al zo’n vijf seizoenen een vaste en onmisbare schakel bij de vierdeklasser als linkerverdediger.

 

“Er zijn weinig verdedigende linkspoten dus dat speelt ook wel in mijn voordeel natuurlijk. Zoiets geeft je altijd een stukje voorsprong op andere verdedigers die op die positie uit de voeten zouden kunnen. Maar het altijd prettig om te horen dat medespelers en ook de trainer er zo over denken.”

Moens is al achttien seizoenen speler van de lokale voetbalclub en ook tijdens zijn studiejaren in Eindhoven heeft hij nooit gespeeld met de gedachte om er te stoppen en in Brabant zich aan te sluiten bij een club. “Nee hoor. Ik trainde doordeweeks wel in Eindhoven waar ik studeerde, maar voetballen heb ik altijd bij IJzendijke gedaan. Ik zag ook geen reden waarom dat niet zou kunnen. Het is al sinds mijn jeugd mijn club en voelde nooit de behoefte om ergens anders naartoe te trekken.”

 

De gemeenschap is hecht, net zoals de sfeer bij de club. Bovendien is hij over één ding heel erg duidelijk. “Ik hoéf hier ook niet persé weg. Als er ooit eens een kans mocht komen dat ik op een hoger niveau zou kunnen spelen dan ga ik daar over nadenken. Maar hier weet ik exact wat ik heb, ken iedereen en voetbal in een leuke ploeg. Dat is voor mij ook enorm veel waard en ga ik niet opgeven om ergens anders misschien wat hoger te spelen. Dan is het altijd afwachten hoe je daar wordt opgevangen en of je wel speelt. Dat doe ik, als ik mijn niveau haal tenminste toch, bij IJzendijke vrijwel altijd. En dat is toch waarvoor ik in eerste instantie op voetbal zit. Om wedstrijden te voetballen en liefst zoveel mogelijk van waarde voor het elftal te kunnen zijn.”

Wanneer alle beschikbare poppetjes fit en aanwezig zijn heeft IJzendijke volgens Moens, die één van de reserve-aanvoerders is in de selectie van trainer Nico Knol, een brede selectie voor de vierde klasse. “Er wordt fel getraind want iedereen wil spelen. Op trainingen hebben we altijd twaalf tot vijftien man dus dat ik best behoorlijk. Met elkaar willen we er naar streven om weer bovenin mee te doen. Promotie is een groot woord. We hebben al een seizoen derde klasse gespeeld maar toen bleek die stap erg groot. Realistisch gezien weet ik niet of we daarvoor nu de kwaliteiten hebben. Maar om wekelijks te strijden voor de winst tegen elke ploeg in deze klasse, dat moet zéker kunnen.”

 

Nu hij de afgelopen jaren zijn waarde heeft getoond voor de ploeg merkt hij ook dat zijn status binnen de selectie wel is veranderd. “Ik ben van ‘de jonkies’ de oudste in de selectie, Daarbij durf ik ook mijn zegje wel te doen en me te laten gelden in de duels als dat moet. Ik zie mezelf niet als klassieke back of als een moderne wingback. Ik voer mijn taak uit en doe geen gekke dingen. Mijn tegenstander elke wedstrijd uitschakelen is de voornaamste taak en als ik dan daarbij ook nog aanvallend iets kan betekenen is dat meegenomen. Zolang we maar winnen en de sfeer goed blijft in de groep, dan ben ik meer dan tevreden hier bij IJzendijke.”

Stap naar SDO’63 kwam voor Mathijn Bruijns op goede moment

S.D.O. 63
-
0
Stap naar SDO’63 kwam voor Mathijn Bruijns op goede moment

LAMSWAARDE – Hij liep sinds zijn vijfde rond bij v.v. Steen waar hij de laatste seizoenen voetbalde bij het tweede elftal van de derdeklasser. Daar merkte hij dat de prioriteit soms minder bij het voetbal lag. Hij zocht een nieuwe uitdaging en was een eerdere toenadering van SDO’63 nog niet vergeten. Die interesse was er nog altijd en dit keer besloot de middenvelder naar ’t Heilig Land te verkassen.

 

“Michel van Bunder had me al eerder eens gepolst of ik interesse had maar ik had toen niet de behoefte om elders te gaan voetballen. Maar nu voelde ik dat dit het goede moment was om toch een keer de stap te wagen. Mezelf uitdagen en in een nieuwe omgeving weer extra drive hervinden. Tot op heden is dat een goede keus gebleken. Daarnaast hebben we bij SDO’63 met de komst van nog een aantal nieuwe jongens een prima selectie staan die wat mij betreft zeker kan gaan verrassen.”

 

Een harde doelstelling is er nog niet vastgesteld. “Nee en dat komt omdat we daar onderling niet helemaal uitkwamen. Het is natuurlijk ook niet eenvoudig om te bepalen waar we precies staan ten opzichte van andere teams. Sommigen zijn nieuw voor iedereen, sommige hebben ook veranderingen ondergaan net zoals onze groep. Ik denk dat een plek in de linkerrij mogelijk moet zijn of misschien wel meer. Dat baseer ik vooral het gegeven dat er jongens zijn bijgekomen die de selectie echt sterker hebben gemaakt. Met de komst van Niek Luime hebben we er  bovendien een speler bij gekregen die op hoger niveau al heel veel ervaring heeft opgedaan. De trainer heeft een duidelijke speelwijze en er wordt ook gedisciplineerd getraind. Al die elementen bij elkaar moeten op een gegeven moment vruchten gaan afwerpen.”

 

Tot zijn tweeëntwintigste speelde Bruijns op Steen waar hij de gehele jeugd doorliep en uiteindelijk tot het tweede elftal reikte. “Daar voetbalde ik voornamelijk als controleur op het middenveld. Bij SDO’63 is mijn rol wel wat anders. Daar sta ik vooral op ‘10’ en moet me meer met de opbouw bezighouden. Ik ben nu actiever, moet meer meters maken van box to box en op beslissende momenten de duels aangaan. Een andere manier van spelen maar wel weer een leuke ontwikkeling voor mezelf als voetballer. Net zoals ik merk dat de vijfde klasse wel een stukje fysieker is dan ik altijd bij het tweede elftal gewend was. Daar werd meer gevoetbald.”

 

Hoewel hij merkt dat hij voetballend zeker een meerwaarde is voor het elftal en vooraf technisch en in de opbouw zijn mannetje staat, weet hij ook op welke vlakken het nog beter moet. “Dat is vooral in het spel zónder bal. Daarin moet ik meer brengen, meer vuile meters maken en vooral in de duels meer mezelf laten gelden. Bij Steen kon ik dat dus vaak voetballend oplossen, nu vraagt het soms om echte duels om de bal. Daarin moet ik zeker nog meer durf tonen en fysieker mezelf wapenen.”

 

De afgelopen seizoenen kenmerkten zich voor de inwoner van Heikant ook regelmatig door lichamelijke mankementen en blessures. Dat blessurespook hoopt hij bij SDO’63 buiten de deur te houden. “Dat is wel het voornaamste doel en gaat nu, mede dankzij de inspanningen van de trainer, die ook fysio is, tot nu toe goed. Een keer een volledig seizoen voetballen zonder sores te hebben om mijn lichaam. Als dat lukt én ik kan daarnaast bij een doelpunt of vijftien betrokken zijn, dan zou ik daar nu direct voor tekenen.”

Jason de Kievit ziet linkerrij als haalbaar doel voor SV Oostburg

SV Oostburg
-
0
Jason de Kievit ziet linkerrij als haalbaar doel voor SV Oostburg

OOSTBURG – Hij maakte nog net het allerlaatste seizoen van SV Oostburg in het zondagvoetbal mee. Maar pas sinds de ploeg overstapte naar het zaterdagvoetbal is Jason de Kievit een vaste waarde bij de vierdeklasser. De aanvaller wil het hoogst haalbare nastreven en ziet daarin een positie in de top van de linkerrij zeker als haarbare kaart.

 

“Daar moeten we met elkaar wel naar streven vind ik. We hebben een jonge selectie maar toch ook een paar heel ervaren dertigers erbij. Die sturen en begeleiden ons heel goed en sinds ik overkwam vanuit de jeugd heb ik aan hun tips en coaching enorm veel gehad. Jonge spelers kunnen nog wel eens wisselvallig presteren maar dan merk ik wel dat ze me tijdens wedstrijden en trainingen altijd proberen te helpen. En nu ik een aantal jaar bij de selectie zit probeer ik dat op mijn beurt ook weer te doen met gasten die vanuit de jeugd overkomen.”

 

De Kievit debuteerde op zijn zeventiende onder Fabian Wilson en maakte in de opvolgende vier jaar nog Patrick Boute, Ronnie Tresonie en nu Carlo van Grimberghe mee als hoofdtrainers. “Dat zijn er op zo’n korte periode best veel. Nu met Carlo merken we wel dat de tactische accenten anders liggen dan in de seizoenen ervoor. Zelf voel ik me wel goed en voel ook het vertrouwen dat ik krijg. Meestal speel ik nu voorin als rechts- of linksbuiten, waarbij mijn voorkeur uitgaat aan een vrije rol vanaf de rechterkant. Acties maken, tegenstanders opzoeken en van daaruit proberen belangrijk te zijn voor het elftal.”

Het enige wat er in de ogen van de 21-jarige flankaanvaller soms aan ontbreekt is scoren al liet hij in de 4-1 gewonnen thuiswedstrijd tegen SSV’65 zien dat hij ook dat aspect in zich heeft. Met een onvervalste hattrick had hij een groot aandeel in de overwinning. “Klopt maar toch doe ik dat nog te weinig in mijn ogen. Vaker sta ik aan de basis van een goal met een assist terwijl ik zelf in kansrijke positie nog niet effectief genoeg ben. Daarin moet ik nog meer een ‘killer’ worden van mezelf.”

 

Vanaf zijn vierde loopt hij op voetbalschoenen rond op het sportpark aan de Baljuw Veltersweg en had hij maar één doel: het eerste elftal halen. “Van Fabian heb ik die kans gekregen en die heb ik aangegrepen om niet meer uit de selectie te verdwijnen. Het is mooi om voor deze club te spelen. Mijn vrienden voetballen er, ik woon in Oostburg ook en kan op een leuk niveau voetballen. Meer heb ik niet te wensen op dit moment. Al zou ik het wel gaaf vinden om mezelf nog eens te meten op een hoger niveau, in de derde klasse bijvoorbeeld. Het liefst doe ik dat met Oostburg al zal moeten blijken of dat realistisch is qua doel.”

Voorlopig ziet hij dat de prestaties dit seizoen daarvoor nog niet constant genoeg zijn en dat het qua punten en veldspel op en af gaat. “Het gros van de groep is jong en dus is het vaak nog te grillig in het veld. De ene week lukt alles en daarna draait het stroef. Ervaring komt met speelminuten en die krijgt iedereen voldoende. Dus voor de toekomst zie ik het positief in, zeker nu vanuit de jeugd enkele talentvolle gasten al meetrainen en soms minuten maken. Wat dat betreft ben ik positief. Het zou mooi zijn om dit seizoen ons te nestelen in de linkerrij. De weg is nog lang maar ik zie daarvoor zeker voldoende kansen.”

Philippine-talent Wout van Doorn staat vrijwel dagelijks op het voetbalveld

VV Philippine
-
0
Philippine-talent Wout van Doorn staat vrijwel dagelijks op het voetbalveld

PHILIPPINE – Bijna elke dag is Wout van Doorn wel op het voetbalveld van zijn club te vinden. Doordeweeks traint hij vier keer en op zaterdag speelt hij meestal twee wedstrijden. Het talent is actief bij zowel de O17 als het eerste elftal, waar hij ook stevig op deur klopt voor een vaste basisplaats.

 

“Het is natuurlijk heel leuk om bij de senioren wekelijks nu speelminuten te maken en geregeld ook in de basis te starten. Maar ik voetbal ook nog heel graag bij de O17 samen met mijn vrienden en bovendien het elftal wat wordt getraind door mijn vader. Ik voetbal gewoon graag en het is voor mij echt een uitlaatklep. Daarbij zorgt het er ook voor dat ik me op verschillende manier kan blijven ontwikkelen zowel bij de jeugd als de senioren.”

 

Van Doorn is woonachtig in Sluiskil waar hij zijn eerste stappen op voetbalschoenen zette bij de lokale voetbalclub. Nadat de club ophield te bestaan maakte hij de keus voor Philippine om daar te gaan voetballen in de jeugd en waar hij dus een aantal seizoenen geleden al mocht ‘ruiken’ aan het spelen bij de senioren. “Op mijn vijftiende heb ik al geregeld meegedaan met het eerste. Dat was al erg leuk en nu zit ik sinds dit seizoen er voor het eerst echt vast bij en probeer ik bij zowel de O17 als het eerste elftal mijn waarde te hebben.”

 

Bang voor overbelasting is de pas zeventien geworden middenvelder overigens niet. “Nee hoor. Ik doe dat inmiddels al een aantal jaar nu en mijn lichaam is er al goed aan gewend geraakt. Het is ook wel fijn om met voetballen bezig te zijn. Gaaf toch dat je bijna elke dag op het voetbalveld kan staan en je daardoor ook beter en sterker wordt?”

Het feit dat hij momenteel een dubbel programma aan trainingen en wedstrijden afwerkt en hij van de trainers Randy van Overmeeren en Huib Meerman veel vertrouwen krijgt als jongeling geeft hem een drive om te blijven streven naar meer en beter. “Dat is wel de bedoeling op termijn voor mijzelf. Ik mag en kan me nu meten met senioren, met volwassenen die fysiek sterk zijn en waar ik me dus tegen moet wapenen. Sneller handelen, sneller spelen en slim zijn in de duels. Daar doe ik dan zeker ook bij de O17 ook mijn voordeel mee tijdens wedstrijden.”

 

Bij zowel het jeugdteam als de senioren speelt Van Doorn op het middenveld. ‘Ik heb in het verleden ook wel in de verdediging gespeeld maar een controlerende rol op het middenveld past me veel beter. Bij de O17 dribbel ik nog graag en durf ik meer mijn acties 1:1 te maken. Bij het eerste voetbal ik vooral wat simpeler. Korte pasjes, minder lopen met de bal. Want heb wel gemerkt dat dit soms stevig wordt afgestraft. Ik heb veel voor het voetbal over en geef altijd alles. Dat zal ik ook altijd blijven doen. En zolang het kan en verantwoord is blijf ik ook voor beide teams voetballen.”

 

Het doel is om met Philippine na het kampioenschap te handhaven in de vierde klasse. “Dat moet echt wel kunnen denk ik. En daar waar ik kan zal ik er mijn stinkende best voor doen om voor het elftal mijn waarde te hebben. Persoonlijk hoop ik zoveel mogelijk minuten te kunnen maken. Op termijn lijkt het me gaaf om ooit nog eens te kijken of ik een hoger niveau ook aan zou kunnen. Tot die tijd is het Philippine wat telt en waar ik het maximale uit wil halen qua niveau en speelminuten.”

Anton Abdelrahman vol ambitie begonnen aan trainersklus bij Corn Boys

Corn Boys
-
0
Anton Abdelrahman vol ambitie begonnen aan trainersklus bij Corn Boys

SAS VAN GENT – Hij verhuisde vorig jaar vanuit Den Haag naar Sas van Gent waar hij momenteel werkzaam is als leraar. Met een passie voor voetbal kwam hij logischerwijs bij Corn Boys terecht. Daar speelde hij onder meer bij het tweede- en derde elftal. Tot hij na de winterstop zichzelf terugvond als assistent-trainer van de vijfdeklasser. Sinds dit seizoen is hij hoofdtrainer en vol ambitie om het maximale uit zijn groep halen.

“Sas van Gent is een levendige gemeenschap en ook bij de voetbalclub zijn er een hoop mensen die zich met ziel en zaligheid inzetten voor de vereniging. Zelf heb ik ook vanaf ik ben begonnen op tal van manieren de handschoen opgepakt. In Den Haag was ik ook heel erg veel met voetbal bezig en heb ik jarenlang in de jeugd verschillende lichtingen getraind. Hier bij Corn Boys is het voor het eerst dat ik eindverantwoordelijk ben voor een eerste elftal en dat zie ik als een prachtige kans om mijn ervaring uit het verleden toe te passen op deze fanatieke en leergierige spelersgroep.”

In totaal is hij nu begonnen aan zijn elfde seizoen als voetbaltrainer en kijkt hij met de nodige ambitie vooruit. “Ik heb zeker ambitie als trainer nu ik voor het eerste eindverantwoordelijke ben. Dus daar wil ik in de toekomst zeer zeker nog hogerop mee. Nu wil ik me vooral op alle facetten van het trainersvak bij de senioren ontwikkelen. Ontdekken waar mijn kracht ligt en wat de aandachtspunten zijn als trainer. Goed beschouwd is training geven hetzelfde als lesgeven aan een klas leerlingen. Alleen is de oefenstof anders en doceer je met een ander doel. Maar het overbrengen van kennis aan een groep is wel iets wat in me zit.”

De bekerwedstrijden waren volgens Abdelrahman een prima opmaat voor het huidige seizoen en onderdeel van een volgens de trainer goed verlopen voorbereiding. “We doen het helemaal niet onaardig en in de groep zit voldoende kwaliteit. Het is een mooie klasse met dit seizoen wel een bijzonder wedstrijdschema. Dat komt door de naderende afsluiting van de tunnelbuis. Maar daar hebben we mee te dealen allemaal. De intentie die we hebben is om gewoon voor de titel te gaan. Ambitieus? Misschien wel maar je moet durven de lat hoog te leggen. Als we bijblijven en aanhaken weet je nooit wat er allemaal mogelijk blijkt. We willen gewoon bovenin zo lang mogelijk meedoen en als ik een voorzichtige inschatting moet maken dan denk ik dat een plek bij de top-4 of top-5 zeker zou kunnen. Wanneer deze groep de lijn doortrekt zou dat resultaat geweldig zijn.”

Extra knap ook omdat er een aantal jongens zijn vertrokken en slechts een enkeling daarvoor terugkwam. “Toch ben ik blij met de kwaliteit van onze groep. Veel jonge jongens en een paar oudere gasten. Die moeten de jonkies meenemen en tot nu toe gaat dat goed. De tijd zal leren waar we gaan eindigen maar ik ben erg tevreden met hoe het draait en ontwikkelt allemaal binnen de vereniging. Hopelijk is het een omslag en een beginpunt van iets moois.”

 

Sem Coenen wil de komende jaren bij Clinge graag zijn waarde tonen

VV Clinge
-
0
Sem Coenen wil de komende jaren bij Clinge graag zijn waarde tonen

CLINGE – In zijn debuutseizoen als basisspeler bij het eerste elftal van v.v. Clinge wist Sem Coenen (20) net niet de nacompetitie voor promotie te behalen. Daardoor komt hij samen met zijn ploegmaats ook dit jaar uit in de 4e Klasse A van het zondagvoetbal. Daar mikt hij opnieuw op een klassering in de top-5. ‘Het kampioenschap is een brug te ver, daarvoor hebben we misschien een te smalle kern.’

Vertrek van spelers biedt kansen voor anderen

De conclusie van de jonge aanvaller is helder en realistisch. “Als je kijkt naar vooral de Brabantse teams dan hebben die veelal een grotere selectie en kunnen eventuele tegenslagen makkelijker opvangen dan wij. Bij ons zijn er de afgelopen seizoenen toch ervaren gasten gestopt. En met het vertrek van Teun en Dries van Putte naar HVV’24 toch ook jongere spelers die we goed hadden kunnen gebruiken. Dat is echter de realiteit en moeten we mee dealen. Bovendien biedt dit ook kansen aan andere jongens om nu in het eerste te laten zien wat ze waard zijn.”

Van HVV’24 terug naar vertrouwd Clinge

Coenen zelf speelde van de mini’s tot de E-pupillen bij Clinge om daarna de gehele jeugdopleiding in Hulst bij HVV’24 te gaan voetballen. In de JO19 werd hij gevraagd om terug te keren en daarop besloot hij de overstap te maken naar de club uit zijn woonplaats. “Ik ging op zondag altijd naar Clinge kijken en voelde me er echt thuis. De sfeer en het ons-kent-ons dat vind ik prettig. Daarbij had ik ook het gevoel dat de kansen voor mij om te spelen in een eerste elftal bij Clinge simpelweg veel groter waren. Dus heb ik besloten terug te keren en daarvan heb ik nog geen moment spijt gehad.”

Van spits naar rechtsbuiten

Waar hij bij HVV’24 veelal in de spits speelde is hij sinds zijn terugkeer bij Clinge vrijwel direct naar de rechtsbuitenplek verhuisd. “Daar had ik nog weinig gespeeld maar het is een positie die me erg goed ligt. Ik ben van nature ook meer iemand van de voorbereiding of de assist en niet zozeer een afmaker. Ik ben ook redelijk snel dus dat zijn allemaal wel aspecten die goed van pas komen op deze positie.”

Realistische ambities met een jonge selectie

De selectie bij de hoofdmacht is niet heel breed en bovendien ook erg jong. En dat gaat vaak gepaard met grilligheid en wisselvallige prestaties. “Dat klopt. We hebben een beroerde voorbereiding gespeeld met weinig goede resultaten. De titel was onze doelstelling want je wilt altijd het hoogste nastreven. Maar realistischer is toch om te mikken op een plek bij de bovenste vijf en dan zien of je nog een eventuele periode kan pakken. Wanneer we daarin met z’n allen slagen dan hebben we het gewoon goed gedaan.”

‘Ik wil me graag verder ontwikkelen bij Clinge’

De jonge buitenspeler voelt zich op zijn plek en is blij met het vertrouwen dat hij krijgt van de technische staf bij de club. “De stap van jeugd naar senioren is altijd een grote en dat was vorig jaar even wennen. Inmiddels weet ik mezelf wel staande te houden. Ik ben ook een speler die nooit echt gekke dingen doet, die simpel speelt ook. Ik denk dat ik het spelletje wel aardig zie en daardoor probeer om de goede keuzes te maken. Ik ben nog jong en kan nog op veel vlakken groeien. Dat wil ik graag hier bij Clinge doen. Om nog effectiever te zijn en mijn waarde te hebben voor het elftal. Ik voetbal met plezier voor deze club en hoop dat nog jaren te blijven doen.”

Handhaven is voor Martin Seghers en Steen enige wat écht telt

V.V. Steen
-
0
Handhaven is voor Martin Seghers en Steen enige wat écht telt

SINT-JANSTEEN – Dat het momenteel nog niet lekker draait bij v.v. Steen dat mag wel duidelijk zijn. Waar vorig seizoen de ploeg van Martin Seghers knap als vierde eindigde in de 3e Klasse C vindt men zichzelf nu een flink stuk dieper op de ranglijst terug. Toch is de middenvelder vol vertrouwen dat het tij uiteindelijk zal draaien.

‘We hebben laten zien prima op dit niveau te kunnen voetballen’

“Dat is wel het doel en ook echt mijn verwachting. We hebben laten zien prima op dit niveau te kunnen voetballen, dan kan dat een paar maanden later niet ineens allemaal weg zijn. Natuurlijk zijn we met Rory van den Branden een heel belangrijke schakel uit het team kwijtgeraakt. Maar voor de rest is de selectie zo goed als hetzelfde gebleven en hebben in Wout Vervaet van Hontenisse de groep nog versterkt.”

Het gemis van Van den Branden op het middenveld

De ervaring en vooral het loopvermogen van Van den Branden wordt echter volgens Seghers wel danig gemist. “Nu hij is gestopt merken we pas hoeveel Rory op het middenveld aan meters en werk verzette. Dat is nu aan andere gasten, waaronder ikzelf, om dat stokje over te nemen. We hebben een heel jonge groep en dat zie je soms in wedstrijden wel terug. Dan worden we op slimheid of ervaring geklopt en kost dat ons punten. Toch denk ik absoluut dat we in de selectie voldoende jongens hebben die de kwaliteit hebben om in derde klasse mee te komen. Alleen moet je wedstrijden spelen om op dit niveau ervaring te tanken en dat gaat met vallen en opstaan.”

Al jarenlang een vaste waarde bij Steen

Inmiddels is Steen alweer bezig aan het achtste seizoen in derde klasse en als het aan de centrale middenvelder ligt komen daar nog zeker flink wat seizoenen bij. “Voor de club is dit een mooi niveau, zeker als je ook een aantal derby’s kan spelen. Hontenisse en ook Clinge zijn dan we weggevallen maar wedstrijden tegen HVV’24 blijven speciaal, al is de wedstrijd dit seizoen er eentje om lering uit te trekken en qua resultaat om snel te vergeten. Als je met 5-1 verliest moeten we ons niet afvragen of het terecht was…”

Wennen aan het Weekendvoetbal

Wat wel nieuw is dat is het gegeven dat zowel HVV’24 als Steen dit jaar voor het eerst uitkomen in een klasse van het Weekendvoetbal, een derde klasse met zowel zaterdag- als zondagploegen. “Dat is ook wel weer leuk omdat je tegenstanders treft die ook voor ons onbekend zijn. Het is op sommige vlakken nog zoeken, qua formatie, qua automatismen soms en ook hoe de nieuwe teams in de competitie spelen en wat hun niveau is. We zijn niet al te best aan het seizoen begonnen en het is dan zeker zaak om snel een tandje bij te zetten met z’n allen om te trachten uit de onderste regionen weg te komen. We hebben de afgelopen jaren laten zien best een stabiele derdeklasser te zijn en daar moeten we ook nu weer naartoe werken.”

Persoonlijke ontwikkeling en ambities

Seghers speelt al sinds zijn vijfde bij Steen en zit sinds zijn zeventiende bij de selectie. Vorig seizoen was de middenvelder tijdens alle wedstrijden basisspeler en dat hoopt hij ook dit jaar onder Mario Vermeirssen weer te realiseren. Ik merk dat ik door wekelijks te spelen wel sterker ben geworden en vooral mannelijker in de duels. Nu is het vooral zaak om ook bepalender te worden met goals en assists. Dat is een facet in mijn spel wat duidelijk beter moet en waar ik hard aan probeer te werken. Maar het allerbelangrijkste is dat we als team doorgroeien en ons snel veilig kunnen spelen. Want Steen hoort zeker op dit niveau thuis.”

1...345...1.533Pagina 4 van 1.533