SV Wadenoijen heeft sinds kort een nieuwe voorzitter. Sander van Dam staat pas twee maanden aan het roer, maar heeft in die korte periode al een duidelijke indruk achtergelaten. Opvallend detail: Van Dam heeft nauwelijks iets met voetbal. Toch ziet de amateurclub in hem precies wat het nodig had. Met zijn bestuurlijke ervaring wil hij vooral zorgen voor structuur, verbinding en rust binnen de vereniging.
De betrokkenheid van Van Dam bij Wadenoijen ontstond niet vanuit een lang gekoesterde clubliefde, maar via zijn gezin. “Mijn zoon voetbalde hier ruim tien jaar geleden al, toen nog in de F’jes,” vertelt hij. “En sinds een paar maanden speelt mijn dochter bij de MO13. Dan sta je weer langs de lijn, spreek je mensen die je van vroeger kent en raak je vanzelf opnieuw betrokken bij de club.”
Tijdens die terugkeer merkte Van Dam al snel dat Wadenoijen bestuurlijk in zwaar weer zat. “Ik hoorde dat er eigenlijk al een tijd geen bestuur meer was en dat ze dringend op zoek waren naar nieuwe mensen,” legt hij uit. “Onder meer een voorzitter, een penningmeester en een secretaris. Dat was echt een knelpunt, want zonder bestuur kom je als club uiteindelijk in de problemen.”
Van Dam besloot zich kandidaat te stellen, mede om te voorkomen dat de club verder zou afglijden. “Ik heb eerst goed geïnformeerd wat er van me werd verwacht. Daarna is het eigenlijk heel snel gegaan.” Tijdens een algemene ledenvergadering kreeg hij unaniem het vertrouwen. “Dat voelde goed, maar ook als een verantwoordelijkheid.”
Hoewel Van Dam zelf weinig affiniteit heeft met het spelletje, ziet hij dat niet als een belemmering. “Ik weet heus wel wat buitenspel is, daar houdt het ongeveer op,” zegt hij met een glimlach. “Maar ik weet wél hoe je mensen verbindt, structuur aanbrengt en grote lijnen uitzet. Dat doe ik ook in mijn werk.” Van Dam heeft een achtergrond in leidinggevende functies binnen de medische techniek, was jarenlang ondernemer en is actief in medezeggenschapstrajecten. “Bestuurlijke ervaring is mij niet vreemd.”
Juist die kwaliteiten gaven de doorslag bij Wadenoijen. “Een voorzitter hoeft niet per se alles van voetbal te weten,” stelt Van Dam. “Het gaat erom dat de club goed georganiseerd is en dat mensen elkaar weten te vinden.”
Wat hem aanspreekt aan Wadenoijen is het kleinschalige, dorps karakter. “Het is een gezellige club, iedereen kent elkaar en je spreekt elkaar gewoon bij de voornaam aan,” zegt hij. “De drempel om even iemand aan te schieten of iets te bespreken is heel laag. Dat zie je bij grotere clubs veel minder, daar is de afstand tussen bestuur en leden vaak groter.”
Bij zijn aantreden trof Van Dam een vereniging aan waarin veel onduidelijkheid heerste. “Er waren commissies, maar het was niet altijd helder wie waar verantwoordelijk voor was en hoe de communicatie liep,” vertelt hij. “Dat lag niet aan onwil, maar het was gewoon wat los zand.” Samen met anderen is hij begonnen om die structuur opnieuw neer te zetten. “De lijnen zijn nu korter en de verantwoordelijkheden duidelijker.”
Die aanpak past ook bij het nieuwe bestuur dat in de maak is. “Er komt een vrijwel volledig nieuw bestuur, met jonge mensen die ervaring hebben met het besturen van organisaties,” legt Van Dam uit. “We delen dezelfde visie: de club stabiel en toekomstgericht neerzetten.” Daarbij ziet hij ook kansen, onder meer door de groei aan de onderkant van Tiel richting Wadenoijen. “Als club moet je daar klaar voor zijn, maar dan moet eerst de basis op orde zijn.”
Op korte termijn ligt de focus voor Van Dam vooral op zichtbaarheid en verbinding. “Ik wil het gezicht van de club zijn en er ook daadwerkelijk zijn,” zegt hij. “Niet alleen bij wedstrijden van het eerste, maar juist ook op doordeweekse avonden in de kantine. Even een praatje maken, luisteren naar wat er leeft. Dan hoor je veel.”
Het voorzitterschap bevalt hem tot nu toe uitstekend. “Ja, absoluut,” zegt Van Dam. “Het is misschien ironisch: in mijn familie is iedereen met sport bezig, behalve ik.” Zijn ene broer is sportverslaggever bij de NOS, de andere actief als scheidsrechter op hoog niveau in het basketbal. “Zo maak ik het familierondje toch compleet,” lacht hij. “Dan maar als bestuurder van een voetbalclub.”
