Home Blog Pagina 4

Bert Wernke terug op het oude nest bij Nivo Sparta

0

Nivo Sparta heeft sinds november weer een vertrouwd gezicht aan het roer. Bert Wernke keerde terug als interim-voorzitter van de club uit Zaltbommel, zeven jaar nadat hij die rol al eerder zes seizoenen vervulde. In een periode vol sportieve, financiële en organisatorische uitdagingen wil hij opnieuw richting geven aan een vereniging die volgens hem ‘minimaal thuishoort op een hoger niveau’.

Voor Bert Wernke voelde de terugkeer bij Nivo Sparta verrassend vertrouwd. “Het is een hele mooie club,” vertelt hij. “Je komt weer in een warm bad terecht. Je merkt aan alles dat mensen blij zijn dat je er bent.” Toch was een tweede voorzitterschap niet iets wat hij vooraf had gepland. Toen de vorige voorzitter eind vorig jaar stopte, hoopte Wernke dat iemand binnen de vereniging het stokje zou overnemen. “Ik heb echt tot het laatste moment gewacht,” legt hij uit. “Maar dat bleek lastiger dan gedacht. Toen vond ik dat het niet zo kon zijn dat zo’n mooie club zonder voorzitter zou zitten.”

Wernke, woonachtig in Hurwenen, heeft al jarenlang een sterke band met Nivo Sparta. Zijn kinderen voetbalden er, waarna hij zes jaar voorzitter werd. In die eerste periode maakte hij één van de grootste veranderingen in de clubgeschiedenis mee: de verhuizing naar het huidige sportcomplex. “Daar hebben we als vereniging samen met de gemeente Zaltbommel jarenlang aan gewerkt. De opening van dat complex was een enorm mooi moment. Daar geniet ik nog steeds van.”

Sinds november is hij opnieuw actief, ditmaal als interim-voorzitter. “Ik doe het in principe voor een jaar. Vind ik het leuk en blijf ik het leuk vinden, dan kan het zijn dat ik er nog een jaar aan vastplak. Maar mijn doel is wel om iemand te vinden die het uiteindelijk van me overneemt.” Voorlopig richt hij zich op de uitdagingen die bij een grote vereniging horen. Met bijna duizend leden behoort Nivo Sparta tot de grootste clubs in de Bommelerwaard. “Bij zo’n club spelen altijd meerdere zaken tegelijk.”

Sportief gezien ligt de lat hoog. Het eerste elftal speelt momenteel in de tweede klasse, terwijl de club volgens Wernke minimaal thuishoort in de eerste. “Toen ik destijds stopte, speelden we eerste klasse. Dat niveau past bij een club als Nivo Sparta,” stelt hij.

Daarnaast zijn er financiële vraagstukken. De club profiteerde jarenlang van zonnepanelen op het dak van het complex. “Die leverden ons geld op via teruglevering,” legt Wernke uit. “Maar die regeling wordt volgend jaar afgeschaft. Dat betekent dat er inkomsten wegvallen en dat we moeten nadenken over hoe we dat opvangen.” Ook het vrijwilligersbeleid blijft een belangrijk aandachtspunt. “Een vereniging kan niet draaien zonder vrijwilligers. Het wordt steeds lastiger om mensen te vinden die tijd willen vrijmaken.”

Toch ziet Wernke vooral veel kracht binnen de club. De jeugdopleiding speelt daarbij een belangrijke rol. “We hebben jeugdteams die op hoog niveau spelen en beschikken over goede jeugdtrainers,” zegt hij. “Die aanvoer is er. Tegelijkertijd is het een uitdaging, want we kunnen niet iedereen in het eerste elftal opstellen.”

Naast het voetbal heeft Nivo Sparta ook een duidelijke maatschappelijke functie. “We hebben ontzettend veel nationaliteiten binnen de club,” vertelt Wernke. “Dat geeft een extra dimensie, maar ook extra verantwoordelijkheden. Dat hoort bij een grote vereniging in een stad als Zaltbommel.” Die warmte komt ook tot uiting in kleine en grote gebaren, zoals bij het zestigjarige jubileum van de 100-jarige supervrijwilliger Rien Blanken. “Dat zegt alles over wie we zijn als club.”

Met het 75-jarig jubileum in aantocht kijkt Wernke niet alleen terug, maar vooral vooruit. “We zijn financieel gezond, goed georganiseerd en hebben fantastische faciliteiten,” zegt hij trots. “Mijn ambitie is dat Nivo Sparta op termijn richting de vierde divisie gaat. Dat kan ook, maar alleen met een langetermijnvisie.” Voor nu geniet hij vooral van zijn tijdelijke terugkeer. “Voorzitter zijn van deze club blijft iets bijzonders.”

Klik op Nivo Sparta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Nivo Sparta voor meer informatie over de club.

Papendrecht JO12-1 plaatst zich voor finale Future Stars Cup

De Future Stars Cup is een toernooiformat voor de pupillen. Verspreid over het land worden
meerdere voetbaltoernooien georganiseerd in verschillende regio’s. De 8 teams met de
meest behaalde punten per leeftijdscategorie plaatsen zich voor de grote finale in een
officieel stadion van een Nederlandse profclub. Namens Voetbalvereniging Papendrecht
neemt de JO12-1 eraan deel.

Het eerste toernooi dat Papendrecht JO12-1 speelde, was op 5 oktober bij DWO in
Zoetermeer. Na enkele goede wedstrijden kwamen de rood-zwarten in de finale. Die ging
helaas met 1-0 verloren maar deze finaleplaats leverde 20 punten op voor de ranglijst. Het
tweede toernooi was op 8 maart en vond plaats bij IJVV in IJsselstein. Op het sterk bezette
toernooi werd de ploeg 4e waardoor 10 punten bijgeschreven konden worden.

Het derde toernooi werd op zaterdag 29 maart gespeeld bij VV De Meern in de gelijknamige plaats in de gemeente Utrecht. De begeleiders van Papendrecht JO12-1 vertelden dekinderen dat ze graag goed voetbal wilden zien maar wilden ze vooral meegeven dat ze moesten genieten van de dag. Dit werd door het team goed opgepakt. Alle drie de poulewedstrijden werden gewonnen waardoor de finale werd bereikt tegen PVCV Vleuten. Dat speelt in de competitie op een hoger niveau dan de Papendrechters, namelijk de 4e divisie. Desondanks waren ze zeker niet kansloos maar uiteindelijk verloren ze met 2-0. Het betekende opnieuw 20 punten en plaatsing voor het eindtoernooi. Op naar de grote finale. Die is op 19 april in het stadion van Top Oss.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

Teams voor VV Papendrecht-Zaalvoetbal gezocht

Sinds twee jaar organiseert Voetbalvereniging Papendrecht een zaalvoetbalcompetitie.
Bedrijventeams nemen eraan deel maar ook vriendenteams. In september 2026 gaat het
derde seizoen van start. Teams die mee willen doen, kunnen zich vanaf heden aanmelden.
Gevoetbald wordt op zowel eerste- als tweedeklasseniveau. De speeltijd bedraagt 2 x 20
minuten. De locatie is het Sportcentrum Papendrecht, Burgemeester Keijzerweg 110.
Aan het inschrijven zijn vooralsnog geen kosten verbonden. Geef je op en beleef een
fantastisch zaalvoetbalseizoen. Geïnteresseerden kunnen contact opnemen met organisator
VV Papendrecht via websitevoetbal@vvpapendrecht.nl.

Teleurstellng bij Spirit na 0-0 tegen EBOH en mislopen periodetitel

0

Spirit is er dinsdagavond niet in geslaagd om de tweede periodetitel te veroveren. Op eigen veld kwam de ploeg uit Ouderkerk aan den IJssel niet verder dan een 0-0 gelijkspel tegen EBOH. Een overwinning was noodzakelijk om de periodetitel binnen te halen, maar doordat dit uitbleef ging de prijs uiteindelijk naar Pelikaan.

Wedstrijd onder doordeweekse omstandigheden
Ondanks het doordeweekse speelmoment wisten veel supporters de weg naar het sportpark te vinden. De wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op 14 maart, maar werd na het stilleggen van EBOH door de KNVB verplaatst naar deze dinsdagavond. Pogingen van Spirit om het duel naar een later moment te verschuiven, bleven zonder resultaat.

Voorzichtige openingsfase
Beide teams begonnen de wedstrijd voorzichtig. De eerste serieuze kans was voor EBOH, maar Spirit kwam na ongeveer een kwartier spelen goed weg toen een voorzet op twee vrijstaande spelers niet nauwkeurig genoeg bleek.

Spirit neemt initiatief, maar mist scherpte
Na deze fase nam Spirit het initiatief over. De ploeg van trainer Wout Ooms wist regelmatig gevaarlijk te worden, maar in de afronding ontbrak het aan precisie.

Thico Addicks was een van de meest betrokken spelers. Hij probeerde de doelman van afstand te verrassen toen deze ver voor zijn doel stond, maar de keeper wist tijdig te corrigeren. Even later kreeg Thico Addicks opnieuw een grote kans toen hij alleen op het doel afging, maar in plaats van zelf af te ronden koos hij voor een pass op Levi de Jong, waarbij een verdediger van EBOH het gevaar kon neutraliseren. Ook een schot van de middenvelder ging net naast het doel.

Solide optreden van Sean Luthart
Bij de sporadische uitvallen van EBOH was doelman Sean Luthart alert. Hij kwam enkele keren goed uit zijn doel en wist met zowel zijn handen als voeten een tegendoelpunt te voorkomen.

Tweede helft: meer druk, maar geen doelpunten
In de tweede helft voerde Spirit de druk verder op. Ruben Slooff kreeg al vroeg een goede mogelijkheid, maar schoot voorlangs. Ook Kevin de Redelijkheid kwam in kansrijke positie, maar zijn inzet was te zacht om de keeper te verrassen.

Schoten van Thico Addicks en Olaf Visser werden gekeerd, terwijl Cris de Jong over het doel schoot. Net als in de eerste helft werden kansen soms niet optimaal benut doordat spelers kozen voor een pass in plaats van zelf af te ronden. Dit keer was het Olaf Visser die de mogelijkheid kreeg.

Een van de grootste kansen kwam in de 65e minuut, toen Thico Addicks knap langs zijn tegenstander draaide en de bal voorgaf op Kevin de Redelijkheid, die hard uithaalde. De doelman van EBOH wist de bal echter op de lijn te keren. Ook latere pogingen van Thico Addicks en Cris de Jong strandden op de keeper.

In de blessuretijd kreeg Nicky Bentzon nog een kans, maar zijn kopbal belandde in het zijnet.

Weinig dreiging van EBOH
Hoewel EBOH af en toe gevaarlijk werd in de omschakeling, hoefde Sean Luthart nauwelijks reddingen te verrichten. De grootste kans voor de bezoekers resulteerde in een schot in het zijnet.

Reactie van trainer Wout Ooms
Na afloop toonde trainer Wout Ooms zich realistisch:
“We hebben de laatste tijd moeite om tot scoren te komen en dat was nu opnieuw het geval. Ik denk dat wij de betere ploeg waren en de grootste kansen hebben gecreëerd.”

Spannende slotfase van de competitie
Door het gelijkspel blijft Spirit koploper in de derde klasse H, met Hardinxveld op slechts één punt achterstand. Pelikaan volgt op twee punten. Met nog zeven wedstrijden te spelen ligt de strijd om het kampioenschap volledig open en kan iedere misstap grote gevolgen hebben.

Komend weekend hervat de competitie zich met een volledig programma. Spirit ontvangt Overmaas, terwijl Hardinxveld het thuis opneemt tegen Perkouw. Pelikaan gaat op bezoek bij IJsselmonde.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

‘Kampioen worden zou het mooiste zijn’

0

Geboren en getogen in Arnhem, heeft Storm Bouman een onmiskenbare liefde voor Vitesse. Maar na zijn verhuizing naar Breda, zijn ook NAC en The Gunners daarbij gekomen. Met laatstgenoemde, doet hij dit seizoen een gooi naar het kampioenschap in de vijfde klasse. “Dat zou natuurlijk het mooiste zijn.”

En met de koppositie voorlopig in handen, zou dat zomaar eens kunnen gebeuren. “We mogen niet klagen. Al zit het dichtbij elkaar, dus het blijft spannend!” In een competitie, waar Bouman (27) op voorhand zelf ook niet zo goed wist, wat hij daarvan moest verwachten. “Zeker niet als je net gedegradeerd bent…” Toch was het doel, al snel duidelijk, vertelt hij. “We wilden graag terug naar de vierde klasse. Dan zou kampioen worden natuurlijk het mooiste zijn. Dat was ook altijd al wel onze ambitie.” Hoe staat hij daar nu, na meer dan de helft van alle wedstrijden, in? “Ik denk dat het haalbaar is. Maar we moeten het natuurlijk niet jinxen!”

Onder de mensen

Want als er iemand is die weet hoe veranderlijk de voetballerij kan zijn, dan is het Bouman wel. Geboren en getogen in Arnhem, kent hij als Vitesse-fan hoge pieken én diepe dalen. “Het zijn geen makkelijke tijden. Toen ik net in Breda woonde, ging ik nog naar Londen omdat we tegen Tottenham Hotspur moesten spelen. Niet veel later was het billenknijpen of Vitesse ooit nog een wedstrijd zou spelen…” Sinds zijn zesde in het bezit van een seizoenkaart van de Arnhemse club, belandde Bouman zo’n vijf jaar geleden in Breda. Voor zijn studie Journalistiek, in Tilburg. “Dat heb ik uiteindelijk ruim twee jaar gedaan, maar studeren was niet zo mijn ding. Dus toen ben ik fulltime gaan werken en heb ik nog een tijdje als freelancer gewerkt, voor de krant. Bij De Gelderlander.” Via een collega, kwam hij vervolgens bij The Gunners terecht. “Ik heb in Arnhem vanaf mijn zesde bij ESA gespeeld, tot aan de senioren. In het eerste jaar dat ik in Breda woonde, ging ik nog op en neer. Tot ik mijn enkelbanden afscheurde en corona kwam.” Op zoek naar een club in de buurt, kwam hij bij de huidige vijfdeklasser terecht. “Ik zocht een klein en gezellig clubje, waar ook de derde helft heel belangrijk was. Zodat ik me snel thuis zou voelen en onder de mensen zou komen. Dan moet je naar The Gunners, zei mijn collega toen.” Zogezegd, zo gedaan. “Ik ben destijds naar de halve finale van de play-offs gaan kijken en de volgende dag heb ik mezelf ingeschreven. Er hing een leuke sfeer, dus ik hoefde niet meer verder te zoeken.” Begonnen bij het tweede, drie seizoenen geleden, zit Bouman sindsdien helemaal op zijn plek. “Ik heb veel vrienden gemaakt. Ook aan de bar!”

Echte verdediger

En bij NAC. “Een paar vrienden hebben mij overgehaald om daar ook een seizoenkaart te nemen. Dat heb ik twee seizoenen lang gecombineerd met die van Vitesse, maar die heb ik nu niet meer.” Al gaat Bouman soms nog wel. “Als mijn vader gaat, ga ik mee!” Niet altijd, want de focus ligt natuurlijk op The Gunners. “Het komt ons echt niet aanwaaien. Qua niveau ligt het dit seizoen in de competitie dichter bij elkaar dan vorig jaar in de vierde klasse, dus iedere wedstrijd moet je er staan en is pittig.” In zijn geval, vaak als invaller. “Ik ben geen vaste basisspeler, maar dat wist ik van tevoren.” Toch beschikt de linkbenige centrale verdediger wel degelijk over de nodige kwaliteiten. “Van mijn vader heb ik altijd geleerd om twee benen te gebruiken, dus ik kan ook wel wat met rechts. Ik ben vooral een echte verdediger, in de duels kom ik het beste tot mijn recht.” En in de lucht. “Ik ben ruim twee meter. Dan kop je vanzelf best veel.” Kopduels waar ze ook dit seizoen bij The Gunners van kunnen genieten, al had dat niet veel gescheeld, zo blijkt. “Vorig seizoen heb ik wel getwijfeld om weg te gaan, naar een andere club of een vriendenteam. Maar ik voel me hier gewoon thuis.” Een leuke club dus, ook op donderdagavond of zaterdagmiddag. “Ik vind het leuk om na de training of de wedstrijd lekker te blijven hangen.” Gezellig of niet, zijn speelminuten mogen wel wat omhoog. “Daar heb ik het met Jeroen (Ras), de trainer, ook regelmatig over. Alleen is er achterin gewoon veel concurrentie.” Hoelang denkt de inwoner van Breda nog in het shirt van The Gunners te spelen? “Ik weet niet of ik nog jaren in het eerste wil spelen, misschien doe ik straks wel een stapje terug.” Want hoe graag Bouman als echte teamspeler ook wil dat het team wint. “Wil je zelf natuurlijk ook graag inbreng hebben, anders voelt het toch anders.”

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

Marcel de Groot nieuwe trainer van BZC’14

0

Met ingang van het seizoen 2026/2027 staat BZC’14 onder leiding van Marcel de Groot. De 42-jarige trainer begint aan zijn eerste seizoen bij de club, maar brengt een schat aan ervaring mee uit het amateurvoetbal. Met een duidelijke visie, aandacht voor jeugd en oog voor ontwikkeling kijkt De Groot uit naar zijn nieuwe uitdaging.

Marcel de Groot is 42 jaar, woont in Vianen en combineert zijn werk met een druk gezinsleven. Sport speelt al zijn hele leven een grote rol. Hoewel hij zelf ook altijd heeft gevoetbald, ontdekte hij al op jonge leeftijd dat zijn interesse verder ging dan een balletje trappen. “Ik ben vanaf mijn dertiende al trainer,” vertelt De Groot. “Samen met mijn broer ben ik toen begonnen en dat bleef ik eigenlijk altijd doen.”

Die vroege start zorgde ervoor dat hij veel ervaring opdeed in de jeugd. In de jaren daarna was hij actief bij verschillende clubs en werkte hij met uiteenlopende leeftijdsgroepen. “Ik ben voornamelijk jeugdtrainer geweest in het Utrechtse,” zegt hij. “Dat is toch weer een ander soort voetbal, maar je leert er ontzettend veel van.”

Na zijn jaren in de jeugd maakte De Groot de stap naar het seniorenvoetbal. Zijn eerste klus als hoofdtrainer kreeg hij bij Herovina. Daar stond hij drie seizoenen voor de groep. “Dat waren drie mooie jaren. We hebben twee keer een periodetitel gehaald, maar zijn helaas net niet gepromoveerd.”

Na Herovina volgde een overstap naar Haaften. Dat avontuur bleek uiteindelijk van korte duur. “Van beide kanten is dat niet geworden wat we ervan gehoopt hadden. Soms lopen dingen gewoon anders, maar dat neem je allemaal mee als ervaring. Hij besloot daarop zelf een stap terug te doen. “Ik was ook een beetje het plezier in voetbal kwijtgeraakt.”

In die periode haalde De Groot zijn VC3-diploma. “Dat heeft veel energie gekost,” zegt hij. “Dat combineren van een opleiding, veel reizen en een gezin is best intensief.” Toch bleef de ambitie duidelijk aanwezig. Al snel werd hij benaderd door Sleeuwijk, waar hij aan de slag ging als trainer van het tweede elftal. “Daar heb ik het ontzettend goed naar mijn zin, maar ik heb altijd gezegd dat mijn ambitie ligt bij een eerste elftal.”

Die ambitie bracht hem in gesprek met meerdere clubs. Uiteindelijk viel de keuze op BZC’14. “Ik heb gesprekken gehad met de technische commissie en met spelers,” zegt De Groot. “Dat voelde gewoon goed. Voor mij was dat doorslaggevend.”

Hoewel hij nog niet voor de groep staat, heeft De Groot al meerdere wedstrijden van BZC’14 bekeken. “Ik heb duels tegen Heukelum en HSSC gezien en een oefenwedstrijd na de winterstop.”

Volgens De Groot zit er voldoende kwaliteit in de selectie. “Hard werken kunnen ze hier al,” stelt hij. “Maar ik denk dat er daarnaast ook prima voetbal in dit elftal zit.” De oefenwedstrijd tegen Sparta’30, een ploeg uit de bovenste regionen van de andere vierde klasse, bevestigde dat gevoel. “Daar speel je gewoon gelijk tegen, dus dat laat zien dat het gewoon een goed team is.”

Een belangrijk onderdeel van zijn aanpak is het betrekken van jonge spelers. “Er lopen genoeg talenten in Onder 19 en het tweede elftal,” zegt De Groot. Volgens hem is doorstroming essentieel.

De Groot benadrukt dat hij eerst wil observeren. “In de zomer ga ik kijken wat ik heb, welke spelers blijven en wie passen bij mijn visie.” Over de toekomst wil hij zich nog niet vastleggen. “Ik ga nu niet roepen dat we bovenin mee gaan doen. Eerst bouwen, dan verder kijken.”

De nieuwe trainer kijkt uit naar zijn start bij BZC’14. “Ik wil dat tegenstanders het lastig gaan vinden om naar Brakel te komen,” zegt hij. “Met energie, strijd en de wil om te voetballen.” De Groot is duidelijk: “Ik heb er veel zin in om te beginnen.”

Klik op BZC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BZC’14 voor meer informatie over de club.

JEKA moet na droomstart naar beneden kijken

0

Tot aan de winterstop, leek er voor tweedeklasser JEKA dit seizoen eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. Met een tweede plaats en zicht op koploper Zwaluw VFC, was er voor de ploeg uit Breda nog alles om voor te spelen. Maar na een mindere periode, is alles anders, vertelt Mehmet Sari. “We moeten nu toch vooral naar beneden kijken.”

Hoe anders was dat na de uitwedstrijd bij Groen Wit (0-3), het laatste duel voor de winterstop. “We stonden dik tweede, vlak achter de koploper”, memoreert Sari (22). Want, zo vertelt hij. “Aan het begin van het seizoen ging het echt top!” Tot het nieuwe jaar aanbrak. “De laatste wedstrijden hebben we onnodig puntenverlies geleden. Niet omdat de tegenstander beter was, maar omdat we zelf slordig waren.”

Niet blij mee

Toch is het dat niet alleen, is Sari eerlijk. “Als tegenstanders inzakken en veel de lange bal spelen, hebben we daar moeite mee. Dan worden de ruimtes kleiner én moeten we meer duels spelen. Terwijl we het juist moeten hebben van onze snelle aanvallers.” Onder de druk uit spelen en voetballend het verschil maken. “Daar zijn we beter in.” Inmiddels afgezakt naar een plek net boven de nacompetitie voor degradatie, probeert Sari de moed erin te houden. “Alles staat nog dicht op elkaar, dus er is nog genoeg om voor te spelen. Al moeten we ook naar beneden kijken.” Iets wat de inwoner van Breda het liefste, eigenlijk zo min mogelijk doet. “Ons doel is minimaal top vijf, en misschien nog een periode pakken. Daar gingen we aan het begin van het seizoen wel voor.” Er zit volgens hem dan ook maar één ding op: “We moeten gas geven!” Want als ze dat doen, is er veel mogelijk, weet Sari. “We zijn de eerste periode maar net misgelopen…” Zaak om daar kracht uit te putten, al zal dat niet makkelijk worden, beseft de aanvaller. Mede door het aangekondigde vertrek van trainer Maikel Nijst. “Dat kwam voor ons als spelers best wel als een shock, daar waren we niet blij mee. We wilden heel graag verder met hem, alleen wilde de club dat niet.” Heeft dat invloed gehad op de resultaten? “Daardoor zijn we misschien wel anders gaan voetballen en hadden jongens er minder zin in. We voelden ons als spelersgroep niet echt gehoord.”

Graag hogerop

Maar heel lang om daarbij stil te blijven staan, heeft Sari dus niet. In zijn geval als linksbuiten. “In de jeugd speelde ik vaak op tien, nu vind ik het leuker om aan de buitenkant te spelen.” En om een actie te maken. “De één op één opzoeken met mijn back en voor gevaar zorgen.” De rechtspoot omschrijft zichzelf dan ook als een creatieve speler. “Ik houd van dribbelen en speel altijd met mijn hart. Iedere training of wedstrijd probeer ik het maximale te geven.” Begonnen bij PCP, kwam hij via JEKA, op jonge leeftijd bij Baronie terecht. “Uiteindelijk heb ik in de C’tjes twee jaar bij Baronie gespeeld, daarna ben ik weer teruggegaan.” Naar JEKA dus. “Ik ben hier opgegroeid en ken alle jongens om me heen. Dat vind ik heel fijn. Vanaf de E1 zijn we eigenlijk samen omhooggegaan.” Iets wat Sari voor zichzelf, ook in de toekomst wil blijven doen. “Ik wil graag een zo’n hoog mogelijk niveau halen. Daarom ben ik veel bezig met mijn conditie, want dat is mijn grootste verbeterpunt.” Aan welk niveau zit hij zelf te denken? “De eerste klasse of hoger!” Bijvoorbeeld RBC. “Een paar jaar geleden zaten we nog bij elkaar in de competitie, toen vond ik het echt mooi om te zien hoe ze voetbalden.” Aan ambities, bij Sari dan ook geen gebrek. “Voor mij heeft hogerop gaan de prioriteit, daarna komt pas de gezelligheid.” Een mentaliteit die uitstekend past, bij zijn huidige trainer, vertelt de jongeling. “Maikel is een fijne gozer én een goede trainer. Hij ziet echt dingen waar je wat aan hebt en kan het goed overbrengen.” Mede door zijn leeftijd, denkt Sari. “Daardoor weet hij hoe we denken, ook in zijn passie en het alles geven.” De buitenspeler baalt dan ook nog altijd, van zijn vertrek. “Dat is gewoon heel jammer, ik kon het niet geloven toen ik het hoorde…”

Corné Verhoeven kiest bewust voor DSC: “Dit past bij mij”

0

Met Corné Verhoeven haalt DSC een trainer binnen die het dorpsvoetbal goed kent. De nieuwe hoofdtrainer brengt ervaring mee uit zowel het jeugd- als seniorenvoetbal en ziet in DSC een club waar binding, ambitie en ontwikkeling samenkomen. Vanaf komende zomer wil hij samen met de spelersgroep stappen zetten richting de bovenkant van de derde klasse.

Corné Verhoeven woont in Nieuwkuijk en komt oorspronkelijk uit Haarsteeg. Voetbal speelt al jaren een grote rol in zijn leven. “Ik heb twee kinderen die allebei sporten, waarvan mijn zoon voetbalt en mijn dochter hockeyt,” vertelt hij. “Mijn zoontje train ik nu zelf bij de JO13. Je bent er eigenlijk altijd mee bezig.”

Ook langs de zijlijn is Verhoeven geen onbekende. Hij deed ruime ervaring op in het jeugdvoetbal en werkte daarna bij OJC Rosmalen, waar hij drie jaar het tweede elftal trainde en aansluitend assistent-trainer was bij het eerste op hoog amateurniveau. “We speelden toen landelijk. Dat betekende lange dagen en veel reizen. Mooi, maar zwaar te combineren.” Met jonge kinderen besloot hij bewust gas terug te nemen. “Als ik het doe, wil ik het goed doen.”

Eerste stappen als hoofdtrainer

Na die periode begon Verhoeven als hoofdtrainer bij het eerste elftal van Nieuwkuijk, waar hij vier seizoenen werkzaam was in de derde klasse. “Dat was voor mij echt de eerste stap als hoofdtrainer bij de senioren.”

Na vier intensieve jaren volgde opnieuw een korte pauze, maar het trainerschap bleef trekken. “Vorig seizoen begon het te kriebelen, maar dit jaar voelde ik het echt. Ik miste het werken met een eerste elftal en het bouwen aan een team.”

Goede klik met DSC

Toen de vacature bij DSC voorbijkwam, was de interesse direct gewekt. “DSC is ook echt een dorpsclub. Veel eigen jongens, veel betrokkenheid en een trouwe achterban. Dat spreekt mij enorm aan.” Verhoeven ging meerdere keren kijken en kreeg een duidelijke indruk. “Er staan veel mensen langs de lijn. Het leeft hier.”

Ook de gesprekken met de technische commissie gaven vertrouwen. “We hebben twee lange gesprekken gehad, die alleen maar over voetbal. Dat gaf meteen een klik en een goed gevoel.”

Selectie met groeipotentie

Verhoeven ziet een jonge selectie met mogelijkheden. “Er zit een goede mix in, met jonge spelers en een middengroep rond de 25. Ik denk dat er genoeg potentie is om stappen te maken.” Tegelijk blijft hij realistisch. “Ik heb pas een paar wedstrijden gezien. Het echte beeld krijg je pas als je met de groep op het veld staat.”

Wat hem vooral aanspreekt, is de aansluiting met de O19. “Ik heb begrepen dat daar een goede lichting aankomt. Jongens met potentie. Ik vind het juist leuk om die in te passen en de concurrentie binnen de selectie te vergroten.”

Balans tussen prestatie en plezier

In zijn werkwijze zoekt Verhoeven nadrukkelijk de balans. “Gezelligheid zonder presteren werkt niet. Maar alleen presteren zonder plezier past ook niet bij een dorpsclub.” Zijn uitgangspunt is duidelijk: winnen staat voorop, maar wel vanuit duidelijke afspraken. “Vanuit een solide basis wil ik het voetbal steeds verder ontwikkelen.”

Die ontwikkeling geldt volgens hem zowel voor het team als individueel. “Je wilt ieder jaar een stap maken. Dat is voor mij de uitdaging.”

Ambitie voor de komende seizoenen

Verhoeven tekende voor één seizoen, met de intentie om bij een goede samenwerking langer door te gaan. De clubambitie is helder. “DSC is de afgelopen jaren vaak rond plek acht geëindigd. Het zou mooi zijn om eerst richting de subtop te groeien en van daaruit verder te kijken.”

Wanneer is zijn eerste seizoen geslaagd? “Als mensen langs de lijn zien dat we er elke week honderd procent voor gaan,” besluit hij. “Dat we willen winnen en dat het plezier en de strijd ervan afstraalt. Dan hebben we een goede basis gelegd.”

Klik op DSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSC voor meer informatie over de club.

‘We willen heel graag in de tweede klasse blijven’

0

Na het kampioenschap van afgelopen jaar, kan Groen Wit in de tweede klasse ieder punt hard gebruiken. Want ondanks dat de ploeg uit Breda inmiddels is opgeklommen uit de gevarenzone, zijn de verschillen nog altijd klein. Zorgen maken, doet aanvaller Lewis Soeterboek zich echter niet. “Ik weet zeker dat we nu niet meer gaan zakken.”

Vooral het spel, geeft hem vertrouwen. “We laten bijna iedere wedstrijd zien dat we goed meekunnen. Alleen hebben we het te vaak aan het einde toch weggegeven.” Hoe dat komt? “Misschien een stukje vermoeidheid of een bepaalde focus. Dat je toch gaat verslappen.” Want wennen, moesten ze bij Groen Wit wel, aan de tweede klasse. “Er is meer voetbal, alles gaat iets sneller en het baltempo ligt hoger.” Toch is er aan een gezonde dosis zelfvertrouwen, geen gebrek bij Soeterboek (20). “Het niveau kunnen we aan, nu moeten we zorgen dat we negentig minuten lang kunnen strijden.”

Veel bereiken

Want met een plek in de buurt van de nacompetitie, kan de inwoner van Breda naar eigen zeggen nog niet tevreden zijn. “Aan het begin van het seizoen had ik verwacht dat het moeilijker zou worden, maar dit valt wel een beetje tegen. Zeker als je ziet hoe we spelen.” Met dat in zijn achterhoofd, kijkt Soeterboek dan ook vooral omhoog. “Ons doel is om uit de gevarenzone te blijven en aan te sluiten bij de subtop.” Zorgen maken om degradatie, doet hij voorlopig niet. “De hele groep wil heel graag in de tweede klasse blijven, dus dat gaat goed komen!” Aan de teamspirit, ligt het volgens hem dan ook absoluut niet. “Het is een heel hechte groep, en als alle neuzen dezelfde kant opstaan, kunnen we heel veel bereiken.” Al valt er ook aan de bal, nog wel wat te winnen, is Soeterboek eerlijk. “We moeten proberen om meer de voetballende oplossing te zoeken en minder snel lang te spelen.” En ook qua fitheid, kan Groen Wit volgens hem nog wel wat stappen maken. “Onze conditie kan beter. Dan kunnen we het tijdens een wedstrijd misschien ook langer volhouden.”

Uitstervend ras

Bij de club, waar Soeterboek al bijna zijn hele leven speelt. “Ik ben in de F’jes eerst begonnen bij SAB en daarna ben ik op mijn zesde naar hier gegaan.” Een keuze, waar de buitenspeler in al die jaren, nog geen seconde spijt van heeft gehad. “Groen Wit is echt een volksclub. Iedereen kent elkaar en het is echt één. Wat dat betreft voelt het als familie.” Familie, die dus al jarenlang kan genieten van zijn acties langs de lijn. “Ik heb veel explosiviteit, ben snel, kan een actie maken, geef graag een voorzet en werk hard.” En dat doet hij, het liefste als rechtsbuiten. “Die positie vind ik toch wel het fijnste. Als rechtspoot. Dat is wel een beetje een uitstervend ras.” Aan ambities, bij Soeterboek geen gebrek. “Ik zou heel graag hogerop willen en er het maximale uithalen. Eerste klasse of misschien wel divisie. Bij een Baronie, RBC of Halsteren bijvoorbeeld.” Maar voor het zover is, eerst handhaven met Groen Wit én zichzelf verder ontwikkelen, beseft de student Evenementorganisatie aan het Florijn College in Breda. “Vooral in het verdedigen kan ik nog verbeteren, maar ook mijn aanvallende loopacties kunnen beter. Net als mijn balcontrole.”

Klik op Groen Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Groen Wit voor meer informatie over de club.

Eigen kweek Tim Groeneveld maakt stappen in het eerste van Heerjansdam

De 18-jarige Tim Groeneveld is een echt clubproduct van vv Heerjansdam. Al zijn hele leven speelt hij bij dezelfde vereniging en inmiddels heeft hij de stap gemaakt naar het eerste elftal. De aanvallende middenvelder, die ook vanaf de linkerkant uit de voeten kan, leeft daarmee de droom van veel jonge voetballers: doorbreken bij de club waar het allemaal begon. In gesprek vertelt hij over zijn ontwikkeling, de afgelopen wedstrijd en zijn ambities voor dit seizoen.

Van jeugdspeler tot eerste elftal

Tim begon op zevenjarige leeftijd met voetballen bij Heerjansdam en is sindsdien nooit meer weggegaan. Stap voor stap doorliep hij de volledige jeugdopleiding van de club. Van de eerste trainingen als jonge speler tot de hogere jeugdelftallen: overal liet hij zijn kwaliteiten zien.

Zijn ontwikkeling bleef niet onopgemerkt. Op 17-jarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het eerste elftal, in een uitwedstrijd tegen Unitas uit Gorinchem. “Dat was een heel mooi moment,” blikt Tim terug. “Daar werk je als jeugdspeler naartoe.” Inmiddels maakt hij al anderhalf jaar deel uit van de selectie en blijft hij zich ontwikkelen op seniorenniveau.

Als aanvallende middenvelder en linksbuiten brengt hij creativiteit en dreiging in het spel van Heerjansdam. Met zijn techniek en inzicht probeert hij kansen te creëren voor zijn teamgenoten, maar ook zelf steeds gevaarlijker te worden voor het doel.

Sterke comeback tegen Capelle

De afgelopen wedstrijd tegen Capelle liet twee gezichten zien. In de eerste helft had Heerjansdam het lastig en keek het terecht tegen een 1-0 achterstand aan. “We speelden niet goed in de eerste helft,” geeft Tim eerlijk toe.

Na rust probeerde de ploeg het tij te keren met enkele omzettingen, maar kreeg het juist een ongelukkige tweede tegentreffer te verwerken. “Daar zat ook wel veel pech bij,” aldus Tim. Toch toonde het team veerkracht op een cruciaal moment.

Binnen vijf minuten kwam Heerjansdam langszij dankzij twee corners. Beide keren werd de bal scherp voorgegeven door Eric Jansen, die daarmee een groot aandeel had in de comeback en terecht werd uitgeroepen tot man of the match. “We hebben echt als team de schouders eronder gezet en uiteindelijk een punt gepakt,” zegt Tim.

Vooruitkijken met vertrouwen

Met de recente resultaten in het achterhoofd kijkt Tim met vertrouwen vooruit naar de komende wedstrijd. De ploeg is al een aantal weken ongeslagen en wil die lijn graag doortrekken.

“Als we ons niveau halen, denk ik dat we met 3-1 kunnen winnen,” stelt hij. Het vertrouwen in het team is duidelijk aanwezig, mede dankzij de groei die de ploeg de afgelopen periode heeft doorgemaakt.

Persoonlijke groei en doelen

Voor Tim ligt de focus dit seizoen vooral op zijn eigen ontwikkeling binnen het eerste elftal. Als jonge speler is het belangrijk om minuten te blijven maken en ervaring op te doen op dit niveau.

“Ik wil zoveel mogelijk spelen,” zegt hij. “En een goaltje dit seizoen zou natuurlijk mooi meegenomen zijn.” Het zijn realistische doelen, passend bij een speler die nog volop in ontwikkeling is.

Strijd om de top van de competitie

Op de ranglijst doet Heerjansdam het uitstekend. De ploeg staat momenteel op de tweede plaats en wil die positie koste wat kost behouden.

“Het zou mooi zijn als we die plek vast kunnen houden,” zegt Tim. “Daar gaan we alles aan doen.”

Met zijn achtergrond als echte clubjongen, zijn doorzettingsvermogen en zijn ontwikkeling in het eerste elftal, is Tim Groeneveld een speler om in de gaten te houden. Hij belichaamt waar veel verenigingen voor staan: eigen jeugd die doorbreekt en zich stap voor stap ontwikkelt tot een vaste waarde in de hoofdmacht.

Klik op VV Heerjansdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Heerjansdam voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.