Julièn Gret: ‘Ik verdiep me steeds meer in het trainersvak’
Julièn Gret is pas 32 jaar, maar denkt al voorzichtig na over een leven na het actieve voetballen. “Dat heb ik lang niet gedaan, maar alles verandert als je zoontje gaat voetballen. Hij is zes jaar en ik geef training aan zijn ploeg. Dat vind ik zó leuk dat ik mijn jeugdtrainersdiploma wil halen.”
De spits van Spijkenisse doet al ruim een kwart eeuw niet anders dan voetballen. “Je bent er toch drie of vier keer per week mee bezig. Het is een groot deel van je leven. Eerst in de jeugd, en nu al jaren in het eerste elftal, vooral bij Spijkenisse. Ik merk dat ik het ook leuk vind om zelf als trainer op het veld te staan en me verder te verdiepen in het vak.”
Om dat te doen, leest Gret onder meer boeken over voetbal. “Op dit moment lees ik De Trainer Maakt Het Verschil. Dat boek gaat echt over hoe je kinderen benadert op een voetbalveld en hoe ze reageren. En over welke invloed je woorden op ze kunnen hebben. Ik vind dat heel interessant. Als je kinderen van zes of zeven traint, ben je vooral bezig met het groepsproces. Je moet ze iets leren, laten ontdekken. Op die leeftijd is winnen minder belangrijk; het gaat om ontwikkeling. Als je twee jongens wisselt, zet dan niet de twee minste spelers op de bank. Dat voelen ze zelf. Zorg dat je een goede en een iets minder goede speler wisselt. Dat maakt een wereld van verschil.”
Peter Wubben
Gret werkt bij Spijkenisse al jaren samen met hoofdtrainer Peter Wubben. “Ik leer ongelofelijk veel van hem, maar onze relatie is niet altijd goed geweest. Hij is zelfs een reden geweest om jaren geleden te vertrekken. Toen ben ik naar SC Botlek gegaan. We botsten met elkaar, het plezier was weg. Dat hebben we later, toen we weer samen bij Spijkenisse zaten, uitgepraat.”
De aanvaller was begin twintig toen hij en Wubben het lastig met elkaar hadden. “Hij had een bepaalde manier van trainen en coachen waar ik toen slecht mee om kon gaan. Ik was jonger en kon niet goed tegen wat ik voelde als onrecht. Dan liep ik met mijn kop naar beneden en met mijn armen te zwaaien. Dat vond hij vervelend. Maar die lucht is geklaard toen we elkaar jaren later weer spraken. Ik was een andere jongen, hij een andere trainer. Ik ben heel dankbaar dat we die herkansing hebben gekregen.”
Bewondering
Vandaag de dag heeft Gret veel waardering voor Wubben. “Wat ik bewonder aan hem, is zijn manier van communiceren en hoe goed hij processen managet. Hij wordt komend seizoen technisch manager van Spijkenisse, en die rol past perfect bij hem. Dat is echt zijn straatje. Een voorbeeld: laatst sprak hij tijdens een sponsoravond. Hoe hij dat doet, met een duidelijke gedachte erachter, dat vind ik heel knap.”
“Ik leer nu op een andere manier van hem dan vroeger. Hij is ouder, maar ik ook. Ik ben dertiger, sta zelf als jeugdtrainer op het veld en kijk daardoor anders naar trainers. Hoe iemand voor een groep staat en praat, dat vind ik interessant.”
Gret ziet een groot verschil tussen de voetballer die hij tien jaar geleden was en de speler die hij nu is. “Toen ik begin twintig was, was ik bang om fouten te maken. Er stond altijd spanning op. Nu, met alle ervaring die ik heb, maak ik me niet zo druk meer als ik een fout maak. Natuurlijk liever niet, maar je weet dat er altijd een nieuwe kans komt.”
Afgelopen zomer keerde Gret na één seizoen bij Nieuwenhoorn terug naar de club waar hij is opgegroeid. “Ik had meer van dat avontuur verwacht. Maar ik heb bij Nieuwenhoorn ook dingen geleerd en nieuwe mensen leren kennen. Toch speel ik al zo lang bij Spijkenisse. De rol die ik hier heb, had ik daar niet.”
Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.
‘Als we ons weten te handhaven dan hebben we het als ploeg goed gedaan’
S-HEERENHOEK – Een degradatie en een direct weer volgend kampioenschap bracht Patrijzen weer terug in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Daar bevindt het team van middenvelder Robin Hofkamp (27) zich in de brede middenmoot. Prima op koers naar handhaving, het is vooralsnog het enige wat voor iedereen binnen de club telt.
“Toch is het wel belangrijk dat we wekelijks op onze hoede zijn. Want deze competitie is behoorlijk sterk en telt heel veel ploegen die over enorm veel kwaliteit beschikken. Die kunnen wedstrijden op momenten beslissen en daar zijn we dit seizoen zelf al een paar keer tegenaan gelopen. Zelf een strafschop missen en dan diep in blessuretijd alsnog een goal slikken en met nu punten het veld aflopen. Doodzonde maar dat zorgt er wel voor dat je niet ‘zomaar eventjes’ de punten bij elkaar voetbalt op dit niveau.”
Hofkamp is samen met nog een viertal ploeggenoten de oudste in de verder vooral jeugdige selectie. Door blessures zijn belangrijke en ervaren jongens als Rick de Vos en Can Özgan voorlopig langdurig uitgeschakeld. “Dat is voor ons écht een aderlating. Die gasten zijn enorm belangrijk voor de manier waarop wij als ploeg willen voetballen. Daar zullen we nu een oplossing voor moeten gaan vinden, want met hun ervaring en kwaliteit zijn ze voor een ploeg als Patrijzen van grote waarde. Al moet worden gezegd dat hun vervangers het prima invullen, al hebben ze natuurlijk nog niet de ervaring en de status die jongens zoals Can en Rick hebben. Rody Wolse en Giel Traas voorin, maar zeker ook Roy van Craenenbroeck zijn voor ons enorme aanwinsten en doen het geweldig.”
Volgens de centrale middenvelder zal Patrijzen dit seizoen vaker dan het doorgaans gewend is op een andere manier moeten voetballen. “We zullen vaak de mindere ploeg zijn in deze klasse en daar moeten we ons tegen wapenen. Proberen om compacter te spelen en het tegenstanders lastig te maken om er doorheen te voetballen. Als ons dat lukt dan weet ik zeker dat we een vervelende ploeg zijn om tegenover je te hebben. Inzet tonen en voor elkaar blijven knokken. Als we dat kunnen opbrengen dan denk ik absoluut dat we nog flink wat punten zullen pakken.”
Zelf raakte de routinier geblesseerd aan het eind van de voorbereiding, speelde de eerste wedstrijd tegen SSV’65 mee en vertrok toen op vakantie naar Indonesië. Bij terugkomst wat zijn blessure nog niet hersteld en bleek het uiteindelijk een jumpersknee. “Daar heb ik nu nog last van, maar door de personele schaarste speel ik wel wekelijks de wedstrijden mee. Dat gaat goed, alleen de dagen erna kan ik nauwelijks fatsoenlijk lopen. Hopelijk gaat het snel weer beter maar dat zal langzaam gaan vrees ik.”
Tot die tijd zal hij waar hij kan het elftal zo goed mogelijk proberen te helpen en van waarde willen zijn. “Dat is wel het doel. Ik wil de boel goed wegzetten in het veld en proberen om uiteindelijk met de ploeg handhaving af te dwingen. Want dit niveau is wel wat perfect past bij deze club. Tegelijk is het ook het maximaal haalbare, zeker gezien het aantal beschikbare spelers. Zo eerlijk moeten we ook wel zijn. Weer terugvallen naar de vierde klasse moeten we ten kosten van alles zien te voorkomen. Dat verschil is echt heel groot gebleken. Dus als het even kan moeten we op dit niveau onze huid elke week zo duur mogelijk zien te verkopen. Als dat lukt dan hebben we het met z’n allen enorm goed gedaan.
Klik op vv De Patrijzen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv De Patrijzen voor meer informatie over de club.