Jarno Schillemans (20) begon twee jaar geleden als vleugelverdediger bij Cluzona. Inmiddels lijkt de Kruislander in zijn derde seizoen zijn favoriete positie – centraal op het middenveld – te hebben veroverd. Een spannend seizoen ligt voor de boeg: voor het eerst is er serieuze concurrentie op zijn plek. „Ik heb er vertrouwen in.’’

Bij RBC, waar hij negen jaar in de jeugd speelde, stond Schillemans al te boek als een alleskunner. Dat label zorgde ervoor dat hij op allerlei posities werd ingezet. De jonge allrounder vond dat niet erg, als hij maar speelde. Toch koos hij er zelf voor om die club te verlaten.

Zijn overstap naar Cluzona, twee jaar geleden, kwam voort uit een gebrek aan perspectief bij RBC. „Er zaten spelers in het eerste die kwalitatief beter waren’’, blikt hij terug. „Ook waren er een aantal teamgenoten van me bij de Onder-23 uitgenodigd om bij het eerste mee te draaien in de voorbereiding. Ik kreeg geen uitnodiging.’’

Via het zaalvoetbal, waar hij samen met zijn vader speelde, kwam Schillemans in contact met Jeroen Smits, destijds keeperstrainer bij Cluzona. Zijn vader liet weten dat zijn zoon op zoek was naar een nieuwe club, waarna bestuurslid Hidde Poppelaars een wedstrijd kwam bekijken. Al snel volgde een gesprek met trainer John Taks. „Die gesprekken waren positief’’, herinnert Schillemans zich. „Ik kreeg een warmer welkom dan ik gewend was bij een grotere club als RBC. Dat was precies waar ik naar op zoek was.’’

Bij Cluzona trof hij ook bekende gezichten. Mees Verburgh, die een jaar boven hem speelde bij RBC, kende hij al. Van Yorben Bus had hij training gehad bij voetbalschool TIC Sports. Daarnaast speelde zijn oom Paolo Fortunati al jaren in het eerste elftal van de Wouwse club.

Bij zijn overstap gaf Schillemans aan zich te willen richten op een toekomst als middenvelder. „Maar daar heb ik in mijn eerste jaar weinig gespeeld’’, vertelt hij. „Max Bellemans viel al vroeg in het seizoen uit met een kruisbandblessure. Dus werd ik op rechtsback gezet. Dat ging best prima en ik kon veel minuten maken. Het jaar erop, seizoen 2025-2026, werd ik een linie naar voren geschoven. In een 4-4-2-formatie stond ik rechtsmid. Ook daar kwam ik volop aan spelen toe.’’

Dit seizoen krijgt Schillemans de kans op zes. „In de voorbereiding hebben we veel blessures gehad’’, vertelt hij. „Als iedereen weer fit is, moet ik nog zien of dat invloed zal hebben op mijn basisplek. Dat ligt aan mijn eigen prestaties en de keuze van de trainer. Ik heb in ieder geval voor het eerst concurrentie bij Cluzona – op de flank had ik die niet vanwege blessures – en dat is denk ik alleen maar gezond.’’

Schillemans heeft in ieder geval een goed idee over hoe hij die positie gaat invullen. Als middenvelder wil hij graag de bal aan zijn voet hebben. „Dat is misschien ook wel een minpuntje: ik wil hem altijd hebben’’, lacht hij. „Voor de rest maak ik verdedigend veel meters. Mijn grootste kwaliteiten zijn mijn mentaliteit en conditie; ik werk hard en vecht voor iedere meter. Maar ik ben geen echte stofzuiger, ik probeer vooral veel passlijnen dicht te lopen.’’

Bij Cluzona is Stijn Boeijen niet op één plek te vinden. Zo staat hij als trainer op het veld bij JO14-1, maar duikt hij ook geregeld de bestuurskamer in als coördinator in de jeugdcommissie. „Bij Cluzona rol je erin als je een voetbalachtergrond hebt”, vertelt hij over zijn dubbelrol.

Boeijen werd trainer toen zijn twee zoons, inmiddels 12 en 14, een jaar of zes, zeven waren en bij Cluzona begonnen met voetballen. „Ieder jaar is er bij Cluzona wel een tekort aan trainers. Met een voetbalachtergrond wordt er dan een beroep op je gedaan.”

Boeijen kwam in Wouw terecht via zijn werk in de landbouwsector en woont daar nog steeds met zijn vrouw en twee zoons. Oorspronkelijk komt hij echter uit Halsteren, waar hij tot zijn achttiende voetbalde. Na twee jaar te zijn gestopt, kwam hij via collega’s bij Moerstraten terecht. „We werden daar altijd laatste, maar ik ben fanatiek en wilde verder komen.”

Daarom meldde Boeijen zich aan bij Cluzona en kwam daar in het eerste terecht, dat destijds actief was in de vijfde klasse. Later keerde de aanvaller terug bij Moerstraten, bij zijn vriendenteam, waar hij onder RBC-legende Pierre van Hal trainde. „Een uniek persoon. Hij heeft vroeger nog tegen Johan Cruijff en Willem van Hanegem gespeeld. Daar had hij het soms tussen neus en lippen door over.”

Uit Van Hal haalt Boeijen inspiratie als trainer. Om dat verder te onderbouwen, volgde hij vorig jaar de VC1-cursus. „Dit om mezelf te ontwikkelen en daarmee de jongens verder te helpen.’’

Dat wierp vruchten af: vorig seizoen begon zijn team – dat hij samen met Roger Doggen, Dennie Poldermans en Stefan van Meel traint – in de derde klasse aan de bekerfase, werd tweede, promoveerde naar de eerste klasse en werd daar kampioen. Het gevolg: promotie naar de hoofdklasse. „Een unieke ervaring, voor de jongens en voor de club. Het komt niet vaak voor dat een team uit de jeugd van Cluzona zo goed presteert op dat niveau.”

Dit seizoen leidt Boeijen één avond per week de training en is hij zaterdag altijd aanwezig bij de wedstrijd. Sportief verloopt het echter minder soepel met de JO14. „De jongens zijn fanatiek en willen leren, maar een factor geluk speelt ook mee.’’

Waar er vorig seizoen weinig blessures waren, kampt het team dit jaar met een ware plaag; een wedstrijd winnen zat er nog niet in. Daarnaast stopten twee spelers, waardoor er wat kwaliteit verloren ging. Het team, dat in de eerste klasse begon, bungelt volgens Boeijen qua niveau tussen de eerste en tweede klasse in. „Het blijft een hele leuke groep waar het plezier vanaf straalt.”

Daarnaast is Boeijen dus jeugdcoördinator. Samen met drie anderen regelt hij activiteiten, het trainingsschema en de teamindelingen; zelf coördineert hij de O11, O12 en O13. Als jeugdcommissielid is hij tevens betrokken bij het Cluzona Jeugdtoernooi, dat deze zomer de derde editie hield sinds het nieuw leven werd ingeblazen. Elk jaar in juni strijden teams uit de hele regio in categorieën van O7 tot en met O16. „Voor elke categorie proberen we zes tot acht teams te vinden. Dat lukt steeds beter. Ieder jaar melden zich meer teams aan.’’