Home Blog Pagina 6

‘Ze nemen alles op als een spons’

DVV 09
-
0
‘Ze nemen alles op als een spons’

Begonnen bij de kabouters, zijn Stefan het Jonk en Vincent Tieleman als jeugdtrainers inmiddels aanbeland bij de JO12 van DVV’09. Een samenwerking, die er vroeg of laat een keer van moest komen. “We hebben altijd gezegd dat we ooit eens samen trainer wilden worden.”

Want hun vriendschap, gaat al jaren terug, vertelt Het Jonk (41). “We zijn bevriend sinds ons vijfde en hebben altijd samen gevoetbald.” En als de kinderen dan net zoveel passie voor het spelletje hebben als hun vaders, is het sommetje snel gemaakt. “Zo zijn we ooit begonnen bij de kabouters en zitten we nu bij de JO12.” Als trainer van hun zoontjes, dus. Hoe dat is? “Dat gaat steeds beter, haha! Je bent als vader toch altijd extra kritisch op je eigen zoon. Vaak wil je het thuis dan nog even nabespreken, maar ik probeer het nu minder mee naar huis te nemen. Daar heb ik wel mee om moeten leren gaan.”

Eigen mening

De passie, spat er bij Het Jonk dan ook vanaf. “Ik ben gewoon echt een voetballiefhebber, dus ik vind het ontzettend leuk om te doen.” Waar hij het meeste van geniet? “De ontwikkeling van die gasten. Ze zien groeien als voetballers én als mensjes. Dat blijft het mooiste. Naast het ongelooflijke teamgevoel.” Al is dat niet altijd even makkelijk, lacht de inwoner van Dirksland. “Het is een behoorlijk mondig ploegje, het zijn echt wel mannetjes.” Maar juist dat, maakt het voor Het Jonk zo leuk, legt hij uit. “Je ziet ze groeien in hoe ze met elkaar omgaan, en ze weten op voetbalgebied nu ook steeds meer wat er van ze verwacht wordt. Daardoor kunnen ze zelf gaan nadenken.” En een eigen mening vormen. “Ze zijn echt van schuchtere kleine mannetjes die achter een bal aan rennen, naar jongens die samen bij het eerste gaan kijken gegaan.” Een feest der herkenning, voor Het Jonk. “Ik ben zelf ooit begonnen met voetballen bij Dirksland en heb later bij DVV’09 in het eerste gespeeld.” Afsluiten, deed de voormalig aanvaller in het vijfde, een zogeheten vriendenteam. “Tot ik twee jaar geleden mijn achillespees afscheurde. Toen vond ik het mooi geweest. En je bent stiekem ook veel tijd kwijt aan het training geven.” Wat voor speler was hij? “Een echte spits, die makkelijk scoorde, maar niet iemand die even drie man uitspeelde.” Actief voetballer of niet, zijn band met de vereniging is er allesbehalve minder om geworden. “Ik ga nog steeds regelmatig kijken bij het eerste. DVV’09 is gewoon echt één club. Veel mensen zetten hun schouders eronder en iedereen kent elkaar. Er zijn eigenlijk geen verschillende groepjes.” Merkt hij ook als jeugdtrainer. “De jongens van het eerste, kennen ook gewoon mijn spelers van de JO12. En natuurlijk andersom.”

Graag willen

Iets te klagen heeft Het Jonk, samen met collega-trainers Vincent Tieleman en Luna Vletter, dan ook eigenlijk niet. “De faciliteiten zijn op orde en de velden zijn altijd goed. Wat wil je nog meer?” Weinig dus, in zijn geval. “Ik ben een heel fanatieke trainer en misschien ook wel een beetje autoritair. Afspraak is bij mij afspraak. Respect, zowel voor elkaar als de tegenstander, heb ik hoog in het vaandel staan.” Toch is hij in de afgelopen jaren wel veranderd als jeugdtrainer, merkt hij. “Eerst was ik tijdens wedstrijden meer van het vertellen wat ze moesten doen, nu geef ik alleen in de rust een paar aanwijzingen.” Hoe zou hij zichzelf verder omschrijven als trainer? “Veeleisend, observerend en positief.” Ook tijdens de trainingen, op maandag en woensdag. “Alles wat we doen, doen we onder druk. Zodat ze leren om snel na te denken en te handelen. Zeker ook in de omschakeling.” En met het oog op zaterdag. “Ik geef graag druk over het hele veld, dus moeten ze goed naar elkaar kijken. In hoe ze staan. Maar ook als we de bal hebben. Zodat we altijd driehoekjes kunnen maken.” De lat, ligt dus behoorlijk hoog. “Het is uniek dat we zo goed meedoen in de hoofdklasse. Het is een talentvol groepje, maar je moet ze wel blijven uitdagen. Anders worden ze vervelend.” Zoals ook Het Jonk, zichzelf blijft uitdagen. “Het is de bedoeling dat ik volgend seizoen de VC2-cursus van de KNVB ga doen!” Hoe ziet hij zijn toekomst als trainer? “Ik wil in ieder geval nog een tijdje bij deze ploeg blijven, tot ze het niet meer willen. Daarna ga ik kijken bij andere jeugdteams. Senioren, zie ik nog niet zo snel zitten.” Want jeugdvoetballers zien groeien, blijft voor hem toch het allerleukste. “Ze zijn zó nieuwsgierig en nemen alles op als een spons. Dat heb ik als trainer echt nodig. Spelers die graag willen.” Al is het maar, om op zaterdag een foto te kunnen maken. “Als we winnen, maken we een selfie!”

Klik op DVV’09 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DVV’09 voor meer informatie over de club.

Voetjebal krijgt gezicht door Kiki Zandwijk “Kleine voetjes, groot plezier”

VoetbalJournaal
-
0
Voetjebal krijgt gezicht door Kiki Zandwijk “Kleine voetjes, groot plezier”

Kiki Zandwijk is 23 en leidt tegenwoordig haar eigen franchise van Voetjebal in de Drechtsteden. Dat klinkt zakelijker dan het voor haar voelt. Want wat ze in essentie doet, is een kwestie van gevoel en niet veel anders dan wat ze altijd al belangrijk vond: jonge kinderen laten bewegen, laten lachen en laten ontdekken.

Haar eerste kennismaking met Voetjebal was in 2022. “In 2022 en 2023 heb ik met veel plezier trainingen gegeven bij Voetjebal Feyenoord. Daar ontdekte ik hoe waardevol het ouder- en kind concept van Voetjebal is.” Ze had op dat moment al een duidelijke richting gekozen: ze werkte als pedagogisch professional, in de kinderopvang en het speciaal basisonderwijs. “Ik vind het gewoon heel belangrijk dat kinderen zich kunnen ontwikkelen op een speelse manier. En dat ze aandacht krijgen. Die aandacht ontbreekt soms. Ouders zijn druk, veel op hun telefoon. Terwijl kinderen daar zó van opbloeien.”

Bij Voetjebal zag ze dat meteen terug. Kinderen die glimlachen, bewegen, zich uitleven. “Dat plezier is aanstekelijk,” zegt ze. Toch werkte ze daarna een tijd niet bij Voetjebal. “School ging voor, ik heb diploma’s gehaald en bleef actief in het basisonderwijs en de kinderopvang. En toen kwam dit op mijn pad.”

Voetjebal bood haar de kans om een franchise over te nemen. De Drechtsteden werden haar gebied. “Ik ben jong, maar ik voelde meteen: dit past bij mij.” Sindsdien is haar week gevuld met zaken waar ze een paar jaar geleden nog nooit over nadacht. Administratie. Contact met ouders. Marketing. Zalen zoeken. “Doordeweeks ben ik daar vooral mee bezig. Op dit moment heb ik één vaste zaal op zaterdag. Het begint ’s ochtends om negen uur. En dan zijn we tot twaalf uur bezig.” Haar plannen zijn groter dan één vaste zaal in Dordrecht. “We zijn altijd op zoek naar nieuwe leden, zijn in gesprekken met scholen en misschien ook activiteiten op zondag. Daarom heb ik sinds kort ook een trainer in dienst genomen. Ik wil uitbreiden. Binnenkort zijn we ook actief in een nieuwe zaal in Papendrecht.”

Wat haar het meest raakt, is wat ze op de vloer ziet gebeuren. “Het plezier dat kinderen met elkaar hebben. Hoe gekker jij doet, hoe gekker de ouders ook doen. En de kinderen? Die zijn lekker uitgeraasd. Voor sommige kinderen is het meer dan alleen bewegen. “Niet alle kindjes gaan naar een sportvereniging. Hier leren ze meedoen, samen met hun ouder. In een veilige omgeving. Dat is belangrijk voor het zelfvertrouwen. Fouten maken mag. Dat is misschien wel het belangrijkste. Prestatiedruk is er niet. Het gaat erom dat zoveel mogelijk kindjes plezier hebben. Kleine voetjes, groot plezier.”

Haar ambitie reikt verder dan alleen de zaterdag. Doordeweeks wil ze hetzelfde concept aanbieden bij BSO’s en kinderdagverblijven, in zalen door heel de Drechtsteden. “Dat sluit perfect aan bij mijn achtergrond. Ik ken die wereld.”

Kiki is jong, maar ze straalt rust uit als ze over haar werk praat. Alsof ze precies weet waar haar kracht ligt. “Als ik aan het einde van de dag zie dat kinderen moe maar blij zijn, dan weet ik waarvoor ik het doe.”

Voor haar is Voetjebal geen franchise op papier, maar een plek waar kinderen zichzelf mogen zijn. Het draait nog niet om het winnen of beter worden in voetbal, maar om iets wat veel eenvoudiger is: plezier hebben.

Grinwis gaat met WFB vol voor de nacompetitie

vv WFB
-
0
Grinwis gaat met WFB vol voor de nacompetitie

Geblesseerd geraakt op wintersport, is het nieuwe jaar voor Kris Grinwis allesbehalve lekker begonnen. Maar ondanks zijn schouderblessure, kijkt de middenvelder van vijfdeklasser WFB vol vertrouwen uit naar de rest van het seizoen. “We willen heel graag de nacompetitie halen.”

Al zullen ze dat voorlopig, dus zonder hem moeten zien te doen. “Tijdens het snowboarden ben ik op mijn linkerschouder gevallen, waardoor ik een tijdje in een brace heb moeten lopen.” Schade aan zijn sleutelbeen en verschillende pezen, hoopt de 21-jarige Grinwis dat het allemaal meevalt. “Als het meezit, kan ik volgende week zaterdag weer spelen.” Dat klinkt gezien zijn valpartij, logischer dan het daadwerkelijk is. “Het was een beetje ongelukkig. Ik moest remmen voor een klein kind, daardoor raakte mijn bord vast in een hoopje sneeuw en maakte ik een salto. Het was de eerste keer tijdens de vakantie dat ik viel…”

Leuke groep

Op het voetbalveld, loopt het voorlopig gelukkig een stuk soepeler. “We wilden graag meedoen voor promotie, maar ik had niet per se verwacht dat we bij de winterstop tweede zouden staan.” Inmiddels afgezakt naar de derde plaats, is Grinwis nog altijd overwegend positief. “De start was heel erg goed, de laatste paar wedstrijden vallen de resultaten misschien een beetje tegen. Daar hebben we een paar keer dure punten laten liggen. Wat dat betreft had er misschien nog wel meer ingezeten.” Iets wat de inwoner van Ouddorp op voorhand, niet helemaal aan had zien komen, is hij eerlijk. “We hebben een nieuwe trainer (Arjan Vuik) en ook een aantal nieuwe spelers. Dan is het toch altijd maar weer afwachten.” Spelers, die flinke versterkingen blijken te zijn, vertelt Grinwis. “Met Rowan (Breen) hebben we weer een echte doelpuntenmaker. Dat scheelt veel. Vorig seizoen, misten we echt doelpunten.” Verder dan een zesde plek, kwam WFB destijds daardoor niet. “Nu merk je dat ook de groepsdynamiek een stuk beter is. We hebben een leuke groep en zowel op, als buiten het veld, kunnen we goed met elkaar opschieten. Dat zie je aan de resultaten.” Resultaten, die de club uit Ouddorp uiteindelijk een deelname aan de nacompetitie op moeten leveren. “Het verschil met koploper Vlotbrug is veel te groot, dus we willen graag tweede worden. Dat zou het mooiste zijn. Al wordt dat best lastig.” Maar onmogelijk, is het volgens Grinwis niet. “Soms krijgen we nog wel eens te makkelijk een doelpunt tegen, dat moet eruit. Net als de persoonlijke fouten.”

Vervelend doen

Fouten die Grinwis zelf, als nummer zes, zo min mogelijk probeert te maken. “Ik ben niet de beste voetballer, meer een harde werker. Iemand die verdedigend sterk is en in duels 120 procent geeft om de bal te veroveren. Ook al ben ik niet de grootste.” Maar ondanks dat zijn kracht ligt in het helpen van de verdediging, probeert de middenvelder ook in de opbouw zijn steentje bij te dragen. “Dan wil ik graag de bal hebben.” Kwaliteiten, waar ze bij WFB al flink wat jaren van mogen genieten. “Ik ben hier begonnen in de F’jes en heb nooit ergens anders gespeeld.” Samen met zijn vrienden. “En ineens stond ik in het eerste, haha.” Iets waar hij al die tijd, stiekem toch wel een beetje van droomde, kan Grinwis zich herinneren. “Vroeger stonden we op zaterdag allemaal langs de lijn te kijken, dan keek je toch wel op tegen spelers van het eerste. Ooit hoopte je daar zelf te staan. Dat is gelukt!” Vooral wedstrijden tegen Stellendam, kan hij zich nog goed herinneren. “Dan stond je daar als een stelletje kleine rotkinderen, een beetje vervelend te doen.” Aan zijn liefde voor de club, is in al die jaren in ieder geval niks veranderd. “Al mijn vrienden zitten hier nog steeds, dus ik heb het stik naar mijn zin!” Vertrekken, zal Grinwis dan ook niet zo snel doen. “Ik denk ook niet dat ik hogerop kan.” Nu maar hopen, dat zijn schouders heel blijven. “Vlak voor de winterstop, thuis tegen Vlotbrug, raakte ik geblesseerd aan mijn andere schouder. Na een tackle, kwam ik verkeerd neer. Toen lag ik er twee maanden uit.” Eerst zijn rechterschouder en nu dus links. “Het zal lompigheid zijn, zeker?”

Klik hier voor meer artikelen over VV WFB
Klik hier voor meer informatie over VV WFB

Jeugdig Melissant moet zakelijker worden

vv Melissant
-
0
Jeugdig Melissant moet zakelijker worden

Meedoen voor een plek in de nacompetitie voor promotie. Dat is wat ze bij vijfdeklasser Melissant dit seizoen graag zouden willen. En ondanks dat de ploeg voorlopig in de middenmoot bivakkeert, ziet spits Arnoud Both nog genoeg mogelijkheden. “Qua kwaliteit zit het in onze competitie heel dicht bij elkaar.”

En dus is het een kwestie van details, legt Both (32) uit. “Bijvoorbeeld laatst tegen NTVV. Zo’n wedstrijd kan dan echt allebei de kanten opvallen.” De voor Melissant de goede kant opvallen, deed het dit seizoen tot nu toe iets te weinig, vindt de inwoner van Sommelsdijk. “We hadden wel gehoopt om iets hoger te staan. Een paar jaar geleden speelden we echt mee voor de nacompetitie, dat willen we nu ook.” Al zit dat er nog steeds wel in, denkt hij. “Soms is het bij ons in de competitie ook een beetje de gelukkigste die wint. Maar we hebben het zelf ook een aantal keer laten liggen.”

Voetbalgogme

Aan de inzet of trainingsopkomst, ligt dat in ieder geval niet, vertelt Both. “We zijn echt gezegend met een heel leuke groep, vol kwaliteit.” Met het vertrouwen, is dan ook niks mis. “Onze trainer (Koen Kwakernaak) heeft een goed plan, dus als we in deze vorm door blijven trainen én spelen, denk ik dat we nog heel veel punten gaan pakken.” Zijn blik op de ranglijst, is dan ook naar boven gericht. “We zitten heel dicht tegen die derde en vierde plek aan.” Toch houdt Both voor de zekerheid, een slag om de arm. “Het is ons eerste seizoen met de nieuwe trainer, dus we zijn ook een beetje aan het bouwen. Daarom hebben we niet expliciet uitgesproken dat we voor de nacompetitie willen gaan, maar met deze fanatieke groep, zou dat wel heel mooi zijn. De wil is er!” Nu nog de doelpunten. “Dat kan beter. We scoren niet megaveel, maar staan organisatorisch wel heel goed.” Aan hem de taak om daar voorin, wat aan te doen. “Normaal speelde ik op het middenveld, sinds dit seizoen sta ik in de spits. Net als een paar jaar geleden.” Al moet ook zijn doelpuntenmachine, nog een beetje op gang komen. “Daar kunnen er nog wel een paar bij.” Waar ziet de routinier verder ruimte voor verbetering? “We hebben een vrij jonge groep, dus als team missen we nog wel eens wat voetbalgogme. Even een wedstrijd over de streep trekken en zakelijk uitspelen.” Ook daar ligt voor Both, met al zijn ervaring, een mooie uitdaging, weet hij. “Dat vind ik eigenlijk wel leuk. Vroeger kon ik zelf altijd leunen op anderen en was ik niet zo bezig met die leidersrol, maar nu probeer ik die jongens wel zoveel mogelijk te sturen in het veld.” Al is dat niet altijd even makkelijk, lacht de aanvalsleider. “Door mijn fanatisme, ben ik soms niet heel positief. Daarom ben ik blij dat Jacob (van der Spaan) ook weer terug is, zodat we samen een beetje de boel aan kunnen sturen.”

Fysieke duels

In zijn geval, dus vanuit de spits. “Dat was in het begin wel even wennen. Je hebt jezelf toch aangeleerd om bepaalde eigenschappen als middenvelder te gebruiken, zoals in de bal komen of terugzakken. Ik wil soms nog te veel meevoetballen, terwijl ik niet helemaal de bal op moet gaan halen.” Toch geniet Both tegelijkertijd juist, van zijn nieuwe rol. “In principe heb je als spits bijna altijd twee tegenstanders, dus kun je lekker fysieke duels spelen. Daar houd ik wel van. Lekker een beetje kloten. Ik denk dat ik voor een tegenstander, niet zo’n fijne speler ben.” Helemaal, als daar straks dus ook nog doelpunten bij gaan komen. “Het zou mooi zijn als ik rond de tien goals kan eindigen.” Voor de club, waar Both al bijna zijn hele leven komt. “Ik ben hier op mijn zesde begonnen en toen ik zeventien was, debuteerde ik in het eerste.” Desondanks maakte hij, vijf seizoenen geleden een uitstapje. Naar DWO. “Mijn spelplezier werd minder en ik verhuisde naar Zoetermeer. Daar heb ik twee jaar lang op recreatief niveau gespeeld.” Inmiddels voor het vierde seizoen terug op het oude nest, zit Both weer helemaal op zijn plek. “Ik ben natuurlijk opgegroeid met al die gasten hier. In al die jaren, heb ik nog nooit geen leuke en gezellige groep gehad.” De perfecte combinatie tussen fanatisme en betrokkenheid. “Dat maakt Melissant een mooie en gezellige club. Overal waar we komen, blijven we hangen.” En dragen ze hun steentje bij. “Ik geef zelf training aan de JO16 en zit in het jeugdbestuur, maar heel veel jongens doen wat voor de vereniging.” En als het aan Both ligt, blijft hij dat ook nog wel even doen. “Door mijn werk in een strandpaviljoen, is het soms lastig om altijd aanwezig te kunnen zijn. Zeker in de zomer. Soms moet ik op zaterdag, nog even doorracen na de wedstrijd.” Haasten of niet, aan stoppen denkt de voetballiefhebber nog lang niet. “Zolang mijn lichaam het volhoudt, wil ik minimaal tot mijn 35ste in het eerste blijven spelen.” En daarna? “Ga ik lekker met die jongens in het derde voetballen!”

Klik op Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Melissant voor meer informatie over de club.

Sportcentrum Dordrecht: al 46 jaar een vaste waarde voor voetballend Nederland

VoetbalJournaal
-
0
Sportcentrum Dordrecht: al 46 jaar een vaste waarde voor voetballend Nederland

Wie in de Drechtsteden, Hoeksche- of de Alblasserwaard op voetbal zit, kent Sportcentrum Dordrecht. Voor veel spelers begint het seizoen niet op het trainingsveld, maar in de winkel. Het uitzoeken van nieuwe schoenen, een trainingspak of dat eerste complete tenue: het hoort bij de voorpret van een nieuw voetbaljaar. En al 46 jaar is er één adres waar generaties voetballers daarvoor binnenstappen.

Van voetbalschoen tot complete outfit

Waar vroeger vooral seniorenspelers binnenliepen voor een paar nieuwe voetbalschoenen, staan tegenwoordig complete gezinnen in de winkel. De jongste pupil voor zijn eerste training, de oudere broer voor nieuwe trainingskleding en ouders die zich oriënteren op wat er nodig is voor het komende seizoen.

Cees Jorissen, eigenaar van Sportcentrum Dordrecht, herinnert zich de start nog goed. “Toen ik begon zei iedereen dat ik het beter niet kon doen. Wie zit er nou op een sportzaak te wachten?” Inmiddels bestaat de zaak 46 jaar.

De winkel richt zich al lang niet meer alleen op schoenen. “Voetbalshirts, trainingspakken, tassen, scheenbeschermers en accessoires maken net zo goed onderdeel uit van de voorbereiding op een seizoen.” Voor veel jeugdspelers is dat een bijzonder moment. “Ze kijken er echt naar uit om hun eerste complete voetbaloutfit uit te zoeken. Vaak weten ze precies wat ze willen: een tenue van hun favoriete Champions League-club of van hun idool op televisie.”

Begeleiding in een veranderend voetbal

Juist bij die keuzes speelt begeleiding een belangrijke rol. Het voetbal is veranderd: het tempo ligt hoger, er wordt vaker op kunstgras gespeeld en materialen zijn technisch verder ontwikkeld. Toch worden artikelen nog vaak gekozen op uiterlijk of omdat een speler ‘altijd dat merk’ heeft gehad.

“In de praktijk is iedere speler anders,” zegt Jorissen. “Pasvorm, maatvoering en type product bepalen voor een groot deel het comfort én het vertrouwen tijdens het spelen en trainen.” Daarom neemt de winkel bewust de tijd voor advies. Spelers passen verschillende modellen, bewegen even, voelen het verschil. “Dat ervaren hoort erbij.”

Voor ouders is dat vaak verhelderend. Kinderen groeien snel en het is verleidelijk om iets groter te kiezen. Toch blijft een goede pasvorm belangrijk. “Als kleding en schoenen goed zitten, bewegen spelers vrijer en stappen ze met meer zekerheid het veld op.”

Lokale betrokkenheid, landelijke service

Naast jeugdspelers weten ook complete teams en seniorenspelers de weg naar de winkel te vinden voor trainingskleding, presentatiekleding en materialen. Dankzij korte lijnen en persoonlijke service bedient Sportcentrum Dordrecht niet alleen verenigingen in de regio, maar ook clubs elders in Nederland.

“We kennen veel verenigingen persoonlijk en zien spelers terugkomen,” zegt Jorissen. “Kinderen die hier hun eerste spullen kochten, staan jaren later opnieuw in de winkel – soms met hun eigen kinderen.” Juist dat persoonlijke contact onderscheidt de lokale sportwinkel. Geen haast, geen standaardadvies, maar begeleiding die aansluit bij wat iemand écht nodig heeft.

“Daar doen we het sinds 1979 voor: spelers met plezier en vertrouwen het veld op laten gaan.”

Voor meer informatie over Sportcentrum Dordrecht, klik hier.

Stellendam bestaat 80 jaar: ‘Mensen verbinden en laten genieten’

vv Stellendam
-
0
Stellendam bestaat 80 jaar: ‘Mensen verbinden en laten genieten’

Een nieuw logo, een voetbalplaatjesactie en natuurlijk een groot feest. De viering van het 80-jarig jubileum laten ze bij Stellendam niet onopgemerkt voorbijgaan. En dus staat er de komende maanden, een hele hoop op de rol, vertelt bestuurslid Krijn Heerschap. “We willen als vereniging graag verbinden en mensen laten genieten.”

Dingen waar ze eigenlijk eind vorig jaar, al mee zijn begonnen, zo legt Heerschap (59) uit. “Toen hebben we een nieuw logo gekregen, hebben we een sinterklaasfeest georganiseerd voor de jeugd en in december, hielden we een kerstbuffet voor onze oudere leden. Naast natuurlijk de traditionele nieuwjaarsreceptie.” Met de komende tijd ook nog ergens tussendoor een vrijwilligersavond, is stilzitten er voorlopig niet bij. “Het zijn veel activiteiten die een hoop werk kosten.”

Voor het dorp

Want met het jubileum van de club in aantocht, is het voor Heerschap spitsuur. “In het kader van ons 80-jarig bestaan, hebben we met de supermarkt bij ons op het dorp, een voetbalplaatjesactie opgezet. Zodat alle leden zichzelf kunnen sparen.” Vanaf begin maart, te verkrijgen in de winkel. “We zijn allemaal op de foto gegaan en hebben straks gewoon een eigen boek, van Stellendam.” Maar geen jubileum, zonder feestavond, natuurlijk. “Die staat gepland voor zaterdag 11 april. In een grote tent, met livemuziek (van De Bijtels) en verschillende DJ’s.” Ook de jeugd, wordt uiteraard niet vergeten, vervolgt Heerschap zijn verhaal. “De jeugdcommissie gaat toernooien organiseren, en in plaats van de jaarlijkse familiedag, willen we een clinic houden. Hopelijk met een oud-prof. Gewoon wat extra aandacht en gezellig afsluiten met een BBQ.” Want uiteindelijk, draait het daar om, vindt de geboren en getogen Stellendammer. “We willen als vereniging graag verbinden en mensen laten genieten.” En als lid van het hoofdbestuur, draagt Heerschap daar met alle liefde een steentje aan bij. “Het kost soms best veel tijd, maar als ik mensen dan zie genieten, haal ik daar mijn energie uit.” Verantwoordelijk voor de PR, de socials en de activiteiten, zit hij dicht op het vuur. “Stellendam heeft gewoon echt een sociaal-maatschappelijke functie. We zijn een vereniging voor het dorp. Als je ook ziet hoeveel supporters er altijd mee gaan naar wedstrijden van het eerste.” Helemaal alleen, hoeft Heerschap het gelukkig dan ook allemaal niet te doen. “Er zijn veel mensen die helpen!”

Huizen bouwen

Hoe zit het met zijn eigen voetbalcarrière? “Ik heb tot mijn tiende bij Stellendam gevoetbald, en later, toen mijn zoon ging voetballen, ben ik trainer geworden.” Vervolgens werd hij voorzitter van de jeugdcommissie en 25 jaar later, is Heerschap er dus nog steeds. Is er veel veranderd in die tijd? “De mentaliteit is nu wel degelijk anders.” Extra trots, is hij dan ook op het aanstaande jubileum. “Het is niet zo vanzelfsprekend dat je 80 jaar bestaat. Dat beginnen we nu ook wel in te zien.” Want, zo vertelt hij. “Ik ben best wel een beetje bang voor de vergrijzing. Zeker als ze hier niet gaan bouwen, is het maar de vraag of je kunt blijven bestaan. Veel leden verlaten het dorp, omdat er geen woningen zijn.” Zorgen, maakt Heerschap zich echter nog niet direct. “Maar we houden het natuurlijk wel in de gaten.” En misschien is dat, ook wel de kracht van de club, denkt hij. “De verbondenheid in een kleine gemeenschap. Wat dat betreft zien we als voetbalclub echt onze functie.” De ogen, zijn dan ook al gericht op de toekomst. “Binnen het bestuur zorgen we, met een aantal nieuwe jonge mensen, echt voor vernieuwing. Daarnaast, willen we graag gaan starten met de verbouwing van onze kleedkamers. Naast een stukje verduurzamen.” Een goed voorbeeld, doet hopelijk volgen, lacht Heerschap. “Ik hoop dat ze hier op het dorp huizen gaan bouwen, zodat we als club verder kunnen groeien.” En samen nieuwe herinneringen kunnen maken. “De promotie van het eerste elftal naar de derde klasse, van drie jaar geleden, was wel een hoogtepunt. Zeker omdat mijn zoon Melvin aanvoerder is van het eerste. Maar ook het kampioenschap van Vrouwen 1, waar mijn dochter Anouk in speelt, was iets om van te genieten. Dat maakt je trots als club.” Net als een kampioenschap van een jeugdteam. “Dan besef je weer, waarvoor je een vereniging bent.” Of Heerschap ook de komende jaren bestuurslid is van die vereniging, weet hij nog niet helemaal zeker. “Ik doe het met heel veel plezier en wie weet, plak ik er nog wel een termijn aan vast. Hoe dan ook, zal ik altijd betrokken blijven bij deze mooie club!”

Klik op VV Stellendam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Stellendam voor meer informatie over de club.

Verdiende revanche van FC ‘s-Gravenzande tegen Westlandia

fc s Gravenzande
-
0
Verdiende revanche van FC ‘s-Gravenzande tegen Westlandia

Al vele malen speelden FC ’s-Gravenzande en Westlandia tegen elkaar, o.a. vriendschappelijk, in het Haaglanden Voetbal Toernooi in de Westland Accountancy Cup en de competitie. De uitwedstrijd leverde een 3-1 nederlaag voor de ’s-Gravenzanders op dankzij drie treffers van Ismail Afellah. Het spelbeeld was redelijk in verhouding, en dus had een gelijkspel zeker niet misstaan. Maar zo is het nu eenmaal in het voetbal, je krijgt niet altijd wat je verdient.

Het verschil vooraf op de ranglijst is tien punten. Westlandia op de elfde plaats met 26 punten en FC ’s-Gravenzande op de zesde plaats met 36 punten. Dat zegt natuurlijk helemaal niets, want derby’s zijn toch altijd weer anders dan anders. Het zal ongetwijfeld weer een spannende wedstrijd worden, de winnaar doet in elk geval goede zaken. FC ’s-Gravenzande wil graag revanche nemen voor de nederlaag in oktober vorig jaar, en Westlandia zal niet verder willen zakken en kan best nog wat puntjes gebruiken.

Spannende eerste helft

Derby’s zijn toch altijd weer anders dan gewone competitiewedstrijden. Het talrijk opgekomen publiek, naar schatting ruim 2000 mensen, zagen een niet al te beste eerste helft, waarbij het spel op en neer golfde. Nadat de rook was opgetrokken en de confetti stroken van het veld waren gehaal kon scheidsrechter Lizzy van der Helm het startsein geven. De eerste minuten waren voor Westlandia, maar konden in de ’s-Gravenzandse defensie geen opening vinden. Bij de eerste de beste poging van de thuisclub was het wel direct raak. In de achtste minuut kreeg Frank Broos de bal aangespeeld, kon vrij eenvoudig door de defensie van Westlandia lopen en bracht de 1-0 stand op het scorebord. Na ruim een kwartier spelen was er weer een mogelijkheid voor de thuisclub. Luca van Leeuwen werd door Sil van Ooijen in stelling gebracht, maar zijn inzet werd door doelman Bryan Janssen tot hoekschop verwerkt. Hierna was het voor Westlandia Ismail Afellah die tweemaal kansrijk was. Een vrije rap werd door doelman Paul van der Helm gepakt, en de tweede poging in de 24e minuut schoot hij naast. Hierna was het weer FC ’s-Gravenzande dat kansrijk was. Op aangeven van Ardi Luijendijk was het Bob Tamerus die voor het doel op dook, maar er geen goed vervolg aan kon geven. Kort voor rust was er nog een opstootje tussen de Westlandia doelman Bryan Janssen en Sil van Ooijen, maar dat werd weer snel gesust, beide kregen een gele kaart. Het laatste wapenfeit voor rust was voor Westlandia, maar Ismail Afellah zag zijn inzet gestopt door de ’s-Gravenzandse doelman.

Ruime overwinning

Direct na rust probeerde Westlandia het tij te keren, drong wat meer aan, maar echt gevaarlijk werd het nooit. De thuisploeg speelde heel geconcentreerd en gaf maar weinig weg en kreeg ook mogelijkheden om de score op te voeren. Een schot van Frank Broos werd door doelman Bryan Janssen gestopt en uit een vrije trap van Bram van Eijk was het Sil van Ooijen die de bal naast kopte. Ismail Afellah probeerde het voor Westlandia met een schot van afstand, maar de bal ging heel ver naast. De betere mogelijkheden waren voor de thuisploeg. Uit een verre ingooi van Timo Ploemen kon Frank Broos er net niet bij en een schot van invaller Irian Boeschoten was een makkelijke prooi voor de doelman. Met nog een kwartier op de klok kwam FC ’s-Gravenzande op een 2-0 voorsprong. Na een hakballetje van Frank Broos op Bram van Eijk bracht hij de bal voor het doel en stond invaller Zeger van Antwerpen, net in het veld gekomen voor Bob Tamerus, klaar om de bal, bijna op de doellijn binnen te tikken. Tim van Marrewijk kwam er met geel goed vanaf toen hij in de 91e minuut Roy van Beek onderuit haalde net voor de 16-meterlijn, maar die vrije trap leverde niets op. In de 95e minuut werd het toch nog 3-0 toen Roy van Beek de bal in de verre hoek achter Bryan Janssen schoot.

Een verdiende revanche voor de ’s-Gravenzanders voor de eerder geleden uitnederlaag.

Tot Man of the Match werd uitgeroepen Frank Broos.

Opstelling FC ’s-Gravenzande: Paul van der Helm, Ardi Luijendijk, Timo Ploemen, Pascal Broch (80. Tyler Mulder), Bram Sommeling, Twan van Meerten (62. Roy van Beek), Bob Tamerus (71. Zeger van Antwerpen), Frank Broos, Bram van Eijk, Sil van Ooijen (84. Daan van de Burg), Luca van Leeuwen, (62. Irian Boeschoten)

Opstelling Westlandia: Bryan Janssen, Kick Krom (74. Kai Chang), Tim van Marrewijk, Santiamo van der Graaff, Noah Quinten Abid, Stijn van Os (62. Guus van der Meer), Dave van Delft (74. Delano Kolmus), Desley Bransen, Hidde van der Arend (46. Dinand Kuhn), Romano van der Stoep (79. Sten Jansen), Ismail Afellah

Scheidsrechter: mw. Lizzy van der Helm uit Zoetermeer, assistenten: dhr. Jeremy Tuinenburg uit Spijkenisse en dhr. Mitchel Spaans uit Den Haag

Papendrecht verliest met 1-2 van Almkerk

vv Papendrecht
-
0
Papendrecht verliest met 1-2 van Almkerk

15 maart 2026

Na de aftrap van de wedstrijd op het Slobbengors tussen nummer 12 Papendrecht en nummer 7 Almkerk schoot de thuisploeg uit de startblokken. Het leidde tot de ene na de andere kans. Uiteindelijk was het Andy van Westering die na 25 minuten de bal uit de kluts tegen de touwen werkte: 1-0. De gasten hadden nog maar weinig laten zien toen de bal opeens op de stip ging na hands van een Papendrechtse verdediger in het strafschopgebied. Steven Molenschot miste niet vanaf elf meter. Papendrecht bleef proberen om met een voorsprong de rust in te gaan maar vanuit het niets werd het vlak voor rust 1-2. Wederom trof Molenschot doel.

Na rust viel er voor de toeschouwers een stuk minder te beleven. Papendrecht oogde aangeslagen door de ongelukkige achterstand en wist niet door de hechte Almkerk-verdediging heen te breken. De Brabanders waren uit de omschakeling enkele keren wel dreigend. Aan hun rechterkant sloot een Almkerk-aanvaller een prachtige actie in de buurt van de achterlijn af met een hard schot met links dat op de voorste paal uiteenspatte. Een paar minuten later kon een Almkerker alleen op Jasper Sprong. De Papendrecht-doelman bracht redding.

Pas in de slotfase werd Papendrecht gevaarlijk maar kwam niet verder dan enkele halve kansen waarbij steeds de verkeerde keuzes gemaakt werden. In scoringspositie werd te lang gewacht met afdrukken waardoor het schot geblokt kon worden. En toen uitgehaald moest worden, werd de bal breed gelegd waardoor de kans verloren ging. Enkele afstandsschoten troffen geen doel.

Door de 1-2 nederlaag is de afstand tot de streep opgelopen tot 5 punten en moet weer angstvallig naar beneden gekomen worden. Volgende week speelt Papendrecht uit tegen nummer 11 SC Kruisland dat een punt onder de streep staat.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

 

Drie weken werden dertig jaar voor Tom Pauw van Sliedrecht

vv Sliedrecht
-
0
Drie weken werden dertig jaar voor Tom Pauw van Sliedrecht

Tom Pauw (63) is al dertig jaar de stille spil van VV Sliedrecht. Secretaris, officieel. Maar wie hem kent, weet dat dat woord de lading al lang niet meer dekt. Tom is geheugen, schakel, geweten en soms ook brandblusser van een vereniging met 1300 leden, zestig teams en een begroting waar menig bedrijf zich niet voor zou schamen.

Hij werd geboren in 1963 en verhuisde in 1970 naar Sliedrecht. Voetbal kwam vanzelf. “Ik was al vrij snel actief,” zegt hij. Op zijn veertiende stond hij al training te geven, op zijn zestiende zat hij in de jeugdcommissie. Daarna volgde zo’n beetje alles wat je binnen een club kunt doen: jeugdtrainer, jeugdbestuur, trainer dameselftal, vlagger bij het tweede en clubscheidsrechter. “Ik was keeper,” zegt hij droog. “Sommige vrienden zeggen dat ik niet de beste was. Dat klopt ook.”

In 1996 werd hij secretaris. Tijdelijk, was het idee. De club zat in een bestuurscrisis. Er kwam een commissie – Commissie Kroon – om een nieuw bestuur te zoeken. Een secretaris werd niet gevonden. “Ik zou het drie weken doen. Dat zijn er inmiddels dertig jaar geworden.”

In die dertig jaar zag hij de club in alle gedaantes. Hoogtijdagen en laagtijdagen, noemt hij het. Hoogtepunten waren er genoeg: kampioenschappen, volle kantines, het verenigingsleven dat bruist. Maar er waren ook moeilijke periodes. Bestuurscrises. Een vereniging die verdeeld raakte in verschillende kampen. Teleurstellende sportieve prestaties. En rond 2000 de overgang van zondag- naar zaterdagvoetbal. “Dat gaf frictie.”

Wat er misschien nog wel het meest veranderde, is de manier waarop alles gaat. “Toen ik begon, haalde je de post nog bij het postkantoor.” Klachten kwamen per brief. Dat gaf tijd. Nu is er WhatsApp. Mail. Alles is sneller. Dat is een voordeel. Maar ook een nadeel. Mensen sturen een appje zonder na te denken. “Vroeger moest je eerst naar de brievenbus.”

Bestuurder in hart en nieren

Zijn takenpakket is breed. Correspondentie, bestuursvergaderingen, coördinatie. Het bewaken en organiseren van evenementen. Contacten met de KNVB. Verantwoordelijk voor alle seniorenteams buiten de selecties. “Als daar problemen zijn, moet het opgelost worden.” En op wedstrijddagen hoort hij in de bestuurskamer te zitten als het eerste thuis speelt. “Dat hoort erbij.”

De voldoening haalt hij uit twee dingen. Het verenigingsleven, allereerst. “De sociale kant en daarnaast het voetbal zelf. Mijn kleinkinderen voetballen hier en je hoopt toch dat het eerste (en de lagere seniorenteams waar ik verantwoordelijk voor ben) zo goed mogelijk presteren.”

Tom is altijd een bestuurstype geweest. Dat erkent hij zelf ook. Hij zat in de gemeenteraad, in het bestuur van een ziekenhuis, in allerlei raden zoals sportraad en ondernemingsraad. “Dat zit een beetje in je karakter.” Toch ligt zijn hart bij de club. Jarenlang was hij actief in de activiteitencommissie. Hij organiseert nog steeds het schoolvoetbal, het jaarlijkse tentenkamp voor kinderen van vijf tot twaalf jaar. Honderdtwintig deelnemers, vijftig begeleiders. “Ik ben daar hoofdscheidsrechter. Luister je niet, krijg je een gele kaart. Dan rood. En als het echt moet: een zwarte kaart in een envelopje.” Hij lacht. “Dat maakt altijd indruk. Tien jaar later komen kinderen daar nog op terug.”

De stoelendans op donderdagavond was en is jarenlang vaste prik. “De laatste jaren werd ik toch nog derde en vierde,” zegt hij. “Ik word ouder.” Dit jaar is zijn laatste stoelendans.

In november werd Tom herkozen voor nog eens drie jaar. “Zolang ik het leuk vind, blijf ik het doen. Vervangers staan niet in de rij.” En er is nog een dossier dat als een rode draad door zijn dertig jaar loopt: de locatie van de club. De gemeente wil industrie en kantoren op het terrein. Al jaren hangt een mogelijke verhuizing in de lucht. Ons complex veroudert omdat we niet weten waar we aan toe zijn. Het aan het lijntje gehouden worden frustreert. Ik zou graag blijven. Dichter bij het centrum. Maar ik weet ook: een nieuw complex heeft voordelen. Als je ouder wordt, kijk je daar anders naar. Met nostalgie.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen van de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

Drie op een rij voor RBC

RBC
-
0
Drie op een rij voor RBC

RBC heeft zich gister een goede dienst bewezen door een 3-0 overwinning op Groene Ster. Groene Ster promoveerde net als RBC vorig seizoen via de play offs vanuit de Vierde Divisie naar de Derde Divisie.

Bij RBC ontbrak Glaucio Ventura Tiago vanwege een schorsing na zijn opgelopen gele kaart op bezoek bij Zwaluwen (1-2 winst). Zijn plek werd ingenomen door Perry Bierkens. Leonardo Rocha de Almeida begon als rechtsback. Voorin in de punt was opnieuw een plek voor Desley Ubbink.

De wedstrijd moest even op gang komen, maar na ruim tien minuten leek RBC op voorsprong te komen. Een goede voorzet van Ubbink leek voor Myron Bostdorp voor het intikken, maar zijn inzet ging via een Limburgs been naast. RBC had meer balbezit, maar Groene Ster was gevaarlijk in de omschakeling. Dat leverde een aantal gevaarlijke situaties op. De thuisploeg was gevaarlijk via Jelte Pal en Sander Wirix. In de slotfase van de eerste helft kreeg Bostdorp opnieuw een kans, maar opnieuw kon hij (nog) niet tot scoren komen.

In de tweede helft kwam er iets meer schwung in het elftal van RBC. Ubbink kon al snel juichen, toen na een ingooi en doorkoppen van Bierkens de bal bij Ubbink terecht kwam. Die aarzelde niet en benutte de vrije verre hoek, 1-0. Een kleine twintig minuten voor tijd verdubbelde RBC de score. Na een goedlopende aanval via Almeida, de ingevallen Jens Verschuren, opnieuw Almeida en uiteindelijk Bostdorp komt de 2-0 op het scorebord.

Tien minuten voor tijd wordt de wedstrijd definitief in RBC’s voordeel beslecht. Doelman Luuk Brand ziet de rennende Bostdorp, bedient de handige buitenspeler die tussen twee Groene Ster-spelers de bal mee weet te krijgen en schiet beheerst de 3-0 binnen.

Twee minuten later maakt jeugdspeler Daniel Alexandrov zijn debuut. En die luisterde dat bijna meteen op met een goal. Hij zet van achteruit zelf de aanval op, sprint daarna richting het Limburgse doel en ziet zijn poging op de lat uiteen spatten.

Gescoord wordt er niet meer, RBC neemt wel de leiding in de derde periode. Die is momenteel drie duels onderweg en heeft nog acht duels te gaan. RBC heeft tevens de zesde stek weer in bezit en ziet nummer vijf VVSB (verloor gisteren met 1-2 van TOGB) weer dichter naderen. Het gat is nu nog vier punten.

RBC – Groene Ster 3-0 (0-0)
1-0 Ubbink
2-0 Bostdorp
3-0 Bostdorp

Opstelling RBC: Brand; Almeida, Bierkens ( c) (Verhagen), Spieringhs, Ewanena; Boudzra (Reuvers), S. Wirix, J. Wirix (Verschuren); Pal, Ubbink (Mohammad), Bostdorp (Alexandrov)

Aantal toeschouwers: 1.347.

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

1...567...1.478Pagina 6 van 1.478

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.