Home Blog Pagina 6

‘Bij meiden zie je sneller ontwikkeling dan bij jongens’

“Het vrouwenvoetbal wordt onderschat.” Dat zegt Jeffrey van Hoorn, trainer van het eerste vrouwenteam van voetbalvereniging Brielle. “Als je ziet hoe het zich ontwikkelt, ook bij de meiden die ik train, dat is hartstikke leuk om te zien. Ik ben met de huidige groep meegegroeid: van de MO11 tot nu. Dan zie je ze echt groeien, op het veld en daarbuiten.”

Van Hoorn is eigenlijk altijd met voetbal bezig, vertelt hij. “Ik vind dat clubgevoel mooi. Het samenzijn. In de kantine met z’n allen na een wedstrijd, de derde helft. Het is altijd leuk en gezellig. Ik heb een bedrijf in de installatietechniek en ben ook hoofdsponsor van ons team. Dat vind ik leuk om te doen: echt betrokken zijn. Als trainer, maar dat stukje sponsoring neem ik er graag bij.”

Brielle heeft een grote vrouwenafdeling, en daar is Van Hoorn trots op. “Met zo’n 135 voetballende meiden en vrouwen zijn we een van de grotere in de regio. En het kan nog groter, het vrouwenvoetbal leeft enorm. Omarm het. Dat doet Brielle trouwens ook hoor, en dan zie je wat er ontstaat. Clubs als Smitshoek, Barendrecht en PPSC ook: die afdelingen zijn enorm. Het doet veel met de sfeer binnen een vereniging, het zorgt voor een andere dynamiek.”

Dochters

Van Hoorn rolde jaren geleden het trainersvak in. “Door mijn dochters. Dat moet in 2011 zijn geweest. Mijn oudste dochter Liz voetbalde, daarna begon de jongste, Faith, ook. Zij speelt nu in het eerste team. Dit seizoen is de MO20 van vorig jaar doorgeschoven naar het eerste elftal. En het gaat hartstikke goed. Het is een heel leuk team en we presteren goed.”

Maar vader Jeffrey traint dus ook zijn dochter. “Ja, vader en trainer… dat is wel een dingetje hoor,” lacht hij. “Soms botst het weleens. Dan zitten we in de auto naar een wedstrijd en praten we over voetbal. Af en toe leg ik mijn keuzes uit, maar die kunnen soms nadelig zijn voor haar. Dat is vooral voor mij lastig, want ik moet die keuzes maken. Maar we moeten het ook niet groter maken dan het is: het is vooral heel leuk om zo betrokken te zijn.”

Die betrokkenheid levert het team ook mooie uitjes op. “Met een paar sponsoren hebben we geregeld dat we tijdens de winterstop naar Albufeira gaan, in Portugal. Geweldig toch, dat we dat met zo’n groep betrokken mensen kunnen regelen?”

Cadeautjes

Van Hoorn komt nog even terug op de groei die hij ziet bij de meiden met wie hij al jaren werkt. “Ik denk dat je bij meiden sneller ontwikkeling ziet dan bij jongens. De basistechniek verandert echt, het niveau gaat omhoog. En heel eerlijk: ik heb speelsters getraind waarvan ik dacht dat het plafond wel bereikt was, maar die zie je ineens tóch weer groeien. Totaal onverwacht. Dat zijn voor mij de mooie cadeautjes.”

Met het nieuwe eerste elftal van Brielle heeft Van Hoorn hoge verwachtingen. “We zijn gestart in de vierde klasse. De meiden spelen vaak tegen vrouwen die veel ouder zijn. Dat vraagt een andere manier van voetballen. Ze zijn fysiek sterker, vaker wat groter. Mijn speelsters staan tegenover tegenstanders die al jaren in een eerste team actief zijn en veel op routine doen. Maar die jonge hazenwinden van Brielle kunnen daar veel van leren. Ze gaan de fysieke strijd steeds beter aan. Ook omdat een aantal van hen met jongens heeft gespeeld. En wij hebben een goed voetballend team. Dus ja, we zijn nieuw, maar we gaan gewoon voor het kampioenschap. Waarom niet? We hebben al bewezen dat we de top kunnen verslaan.”

Klik op vv Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Brielle voor mee informatie over de club.

Voetballend bestuurslid Stefan Heeg gaat voor handhaving met WIK’57

KERKWERVE – Dankzij vrienden op de middelbare school stapte Stefan Heeg (24) in 2018 van MZC’11 over naar WIK’57 uit Kerkwerve. Inmiddels heeft hij er dusdanig zijn draai gevonden dat hij al drie seizoenen lang actief is als bestuurslid jeugdzaken en wekelijks basiskracht in het eerste elftal. Dat betekent dus veel WIK-uurtjes per week.

“Dat valt op zich ook wel weer mee, maar het is vooral gewoon enorm leuk om te doen en me op die manier verdienstelijk te kunnen maken voor de vereniging. In het verleden heb ik ook een aantal jaar nog een jeugdelftal getraind maar daar ben ik sinds ik de rol in het bestuur voor mijn rekening ging nemen mee gestopt.”

Naast twee avonden zelf trainen en natuurlijk de wedstrijden bij het eerste elftal is Heeg wel elke zaterdag op het sportpark te vinden om de verrichtingen van de jeugdteams zoveel als mogelijk op de voet te volgen. “Dagelijks krijg ik wel eens een berichtje of telefoontje van trainers, leiders of anderen die vragen hebben aangaande de jeugd. Daar probeer ik dan zo goed als ik kan een oplossing of antwoord op te geven. Daar kruipen wel wat uurtjes in maar dat is helemaal niet erg. We proberen het allemaal zo goed mogelijk voor iedereen te regelen.”

Waar hij binnen de jeugd de regie in handen heeft, daar doet hij dat als speler bij het eerste elftal ook als centrale verdediger. Met zijn twee meter staat Heeg in de derde klasse prima zijn mannetje en probeert waar hij kan de boel neer te zetten. “Dat valt in deze competitie niet altijd mee want er zijn een hoop heel sterke tegenstanders. Daar tegen missen wij op beslissende momenten soms de ervaring of benutten we de mogelijkheden niet. Foutjes waar we in de vierde klasse nog wel mee wegkwamen die worden hier genadeloos afgestraft. Dat is leerzaam maar het is bovendien ook zaak om dat snel op te pakken willen we niet te lang tegen soms onnodig puntverlies oplopen.”

Als projectleider bij Sandee Groen, reist hij naar vakantieparken door het gehele land waar het bedrijf zorgt voor de groenaanleg en onderhoud. Voetbal is dan altijd een welkome uitlaatklep. “Zeker weten! Het is dan heerlijk om met vrienden op het trainingsveld te staan en in het weekend wedstrijden te spelen. Ik ben hier nu acht jaar maar ben zo op mijn plek dat ik hier mezelf niet snel nog zie vertrekken. In meerdere opzichten voel ik me thuis bij WIK’57. Mochten we het sportief gezien weten te redden in de derde klasse, dan zou dat geweldig zijn. Want handhaving, liefst rechtstreeks blijft onveranderd ons ultieme doel.”

Klik op sv WIK’57 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv WIK’57 voor meer informatie over de club.

Valeria Chantrel als verzorgster op haar plek bij SV Duiveland

OOSTERLAND – Toen haar vriend Matthijs van Vaardegem tijdens de studieperiode wekelijks naar huis keerde om bij SV Duiveland te gaan voetballen, stond zijn vriendin Valeria Chantrel wekelijks langs de lijn als supporter. Het tweede had geen verzorgster en het was daardoor dat Valeria de spons en waterzak oppakte. ‘Ik dacht: of ik nou langs de lijn sta of in de dug-out zit, dan kan ik me als vrijwilligster toch beter dienstbaar maken?’

Valeria begon zodoende enkele seizoenen geleden als verzorgster bij de reserves, maar toen Matthijs weer bij het eerste elftal ging spelen, sloot ook Valeria daar aan als verzorgster. “Ik heb toen heel erg veel van Hilda geleerd. Zij is sportmasseuse en leerde me enorm veel zaken rondom verzorging. We hebben het een tijd samen gedaan, maar sinds dit seizoen heb ik het stokje van haar volledig overgenomen. Dat is wennen en ik ben natuurlijk geen ‘Hilda’, maar ik doe wat ik kan voor de spelers en dat is erg leuk om te doen.”

Ze is afkomstig uit Utrecht en hockeyde jarenlang op hoog niveau. Doordeweeks werkt ze deel vanuit huis of op kantoor bij de Rabobank in Utrecht. Niet direct heeft haar rol als verzorgster raakvlakken met haar werk. “Nee, ik heb helemaal geen medische achtergrond maar heb via de club een cursus sportbehandeling en sporttapen mogen doen. Door omstandigheden heb ik die nog niet afgerond maar ga daar binnenkort weer mee verder. Leuk en vooral ook enorm leerzaam om te doen. Het is ook fijn om steeds meer achtergrond in sportverzorging te krijgen. Voor mij zijn het enorm zware schoenen om te vullen nu Hilda er niet meer bij is, maar ik probeer het zo goed mogelijk in te vullen.”

Door de voetbal heeft Valeria snel nieuwe vrienden en vriendinnen kunnen maken en raakte ze snel ingeburgerd in Oosterland waar het stel inmiddels samenwoont. “Ik zit niet graag stil en help graag mensen. Door deze rol is dat perfect gelopen en heb ik in snel tempo veel mensen leren kennen. De verhuizing naar Oosterland is daardoor veel makkelijker gebleken en dat ik wekelijks nog altijd Matthijs kan zien voetballen maakt het extra leuk.”

Enkele kruisbandblessures maakte ze al mee, maar zware blessure blijft haar nog wel bij. “Jordi Wesdorp brak vorig jaar beide botten in zijn onderarm en dat was wel heftig om te zien. Gelukkig voetbalt hij nu weer en zijn tot op heden echt zware blessures nog niet voorgekomen. Ook help ik tegenstanders als zij geen verzorging hebben. Daardoor heb ik ook wel eens chocolade en een bosje bloemen als bedankje ontvangen. Superleuk, maar dat is niet waarvoor ik het doe. Mensen helpen en zorgen dat ze zo fit mogelijk blijven vind ik gewoon het allerleukste.”

Klik op SV Duiveland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Duiveland voor meer informatie over de club.

‘Mijn hartje ligt hier bij Abbenbroek’

Voetbalvereniging Abbenbroek is voor Bianca Verwijs veel meer dan zomaar een club. Al haar hele leven loopt de vereniging als een rode draad door haar bestaan. Sinds het begin van dit seizoen mag ze zich de nieuwe voorzitter noemen. “Een bestuursfunctie is niet nieuw voor mij hoor,” begint ze. “Dat doe ik al jaren bij deze club. Mijn hartje ligt hier.”

Wie met Verwijs praat, merkt al snel haar onmiskenbare liefde voor de vereniging. “Het is een kleine club, in een klein dorp,” vertelt ze. “Maar juist dat maakt het zo gezellig. We doen er alles aan om de club levend te houden. Michel Blok was jarenlang voorzitter, maar wilde na jaren wat gas terugnemen. Dat begrijp ik helemaal. Hij heeft een eigen bedrijf, een jong gezin, maar blijft gelukkig betrokken via de sponsorcommissie. Een echte clubman. Toen hij stopte, ben ik er gewoon ingesprongen.”

Uitdaging

Als kleine vereniging heeft Abbenbroek het niet altijd makkelijk. Minder leden betekent ook minder contributie. “Dat maakt het een uitdaging,” legt Verwijs uit. “We hebben een trouwe groep sponsors, maar het blijft een dorpsclub. Bij ons kost een reclamebord langs het veld honderd euro per jaar. Dat is weinig vergeleken met andere clubs, maar het past bij onze schaal. We zijn trots op elke sponsor die ons helpt.”

Over vijf jaar viert Abbenbroek haar honderdjarig bestaan. “Dat willen we niet alleen halen, dat gaan we halen,” zegt Verwijs vastberaden. “We doen er alles aan om het leuk en levendig te houden, met gepassioneerde mensen die altijd het beste voor hebben met Abbenbroek. Voor het dorp is de club belangrijk, net als de tennisvereniging. Samen houden we Abbenbroek leefbaar.”

Klusdagen

De club draait op vrijwilligers, maar de vergrijzing slaat toe. “Onze werkploeg is gemiddeld 75 jaar,” vertelt Verwijs. “We proberen een nieuwe generatie te betrekken: supporters, familieleden, ouders. We organiseren klusdagen om samen te schilderen of onderhoud te doen. Dat werkt goed, mensen voelen zich betrokken. Zo houden we de faciliteiten op orde en zorgen we dat onze leden graag blijven.”

Met 114 leden behoort Abbenbroek tot de kleinere verenigingen in de regio. “We hebben twee jeugdteams, JO-9 en JO-11. Bij veel clubs zijn er wachtlijsten, bij ons niet. Kinderen die willen voetballen, zijn van harte welkom,” zegt Verwijs. “We kunnen er nog genoeg bij. En geloof me: Abbenbroek is een supergezellige, knusse club.”

Familieding

Voetbal is Verwijs met de paplepel ingegoten. “Ik heb zelf altijd gevoetbald, maar na een knieprothese drie jaar geleden zit dat er niet meer in. Ik heb artrose en chronische pijn, maar ik ben niet zielig,” zegt ze. “Mijn lijf werkt niet altijd mee, maar mijn hoofd wil nog van alles. En voetbal is echt ons familie­ding. Mijn man loopt hier rond, onze kinderen ook, en ook onze schoondochters voetballen. Dat is geweldig, toch?”

Het eerste elftal speelt in de vijfde klasse, onder leiding van Peter Hoek en Marco van Diën. “Twee toppers,” zegt Verwijs. “Zeg je Abbenbroek, dan zeg je Marco van Diën. De sfeer bij het eerste is fantastisch. Ze hebben alles voor elkaar over. En dan is er nog Frank van Pelt, onze man van de kantine. Hij verzorgt elke zaterdag een heerlijke lunch. Daar kunnen veel clubs nog een puntje aan zuigen!”

Verwijs heeft vertrouwen in de toekomst van de vereniging. “Abbenbroek leeft van mensen met hart voor de club. Dat maakt ons sterk. We zijn misschien klein, maar we hebben een groot clubhart.”

Klik op vv Abbenbroek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Abbenbroek voor meer informatie over de club.

‘Ik ben altijd al gek van het spelletje geweest’

Mark van Os (37) komt, als we hem spreken, net van het trainingveld af. Niet bij voetbalvereniging Hellevoetsluis, waar hij sinds de zomer van 2023 trainer is van het eerste team, maar in Krimpen aan den IJssel. “Ik heb net mijn zoontje getraind. Ja, ik woon hier, best een eind weg van Hellevoetsluis, maar ik ben wel opgegroeid op Voorne-Putten. Als het even kan, train ik mijn zoontje bij DCV.”

Zijn zoontje is pas vijf jaar, maar wordt ook al blij van het spelletje. “Ik ben bang dat hij in deze familie niet om het voetbalvirus heen kan. Eerlijk gezegd maakt het mij niet uit wat hij later gaat doen, maar hij krijgt thuis natuurlijk wel het een en ander mee van wat papa of zijn stiefbroer doet. Toch ben ik niet zo’n voetbalvader die per se wil dat hij gaat voetballen. Helemaal niet.

Voor Van Os zelf speelt voetbal al jaren een grote rol in zijn leven. Ook het trainerschap boeide hem al op jonge leeftijd. De huidige trainer van Hellevoetsluis stond op zijn zeventiende al op het veld bij de jeugd van Brielle. “En ik was pas 28 toen ik als hoofdtrainer bij Rozenburg aan de slag ging. Ik wist al snel dat ik het leuk vond om spelers individueel te zien groeien. Eigenlijk is het een beetje een uit de hand gelopen hobby.”

30 uur per week

Een hobby waar hij zó veel plezier uit haalt dat het voor hem geen probleem is om meerdere keren per week van Krimpen naar Hellevoetsluis te rijden. “Ik krijg enorm veel energie van het beter maken van spelers, of het zien van ontwikkeling in een team, en dat vervolgens om te zetten naar het winnen van wedstrijden. Je steekt er heel veel tijd en energie in, dus dan is het mooi als je dat ook terugziet in het veld. Dat je er iets voor terugkrijgt. Het zal rond de 30 uur per week zijn dat ik met voetbal bezig ben. Maar ik denk dat dat ook moet als je het goed wilt doen. En heel eerlijk: ik heb ook nooit anders gedaan. Toen ik de jeugd trainde bij Brielle was dit niet anders. Eigenlijk is daarin nooit iets veranderd. Ik ben altijd al gek van het spelletje geweest.”

In de zomer van 2023 begon Van Os aan zijn avontuur bij Hellevoetsluis. Hij kwam destijds over van OHVV uit Oudenhoorn, óók niet bepaald om de hoek van zijn woonplaats. “We hebben met Hellevoetsluis denk ik wel goede jaren gehad. Het is een gezellige, volkse vereniging met veel betrokken mensen. In mijn eerste seizoen hier haalden we de halve finale van de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse, en in het tweede seizoen startten we waanzinnig. We stonden rond de tweede plek in de winter, maar werden daarna geteisterd door blessures. Dat was hartstikke zonde, we zaten goed in het spoor van de koploper!”

Professioneler

Dit seizoen doet Van Os met zijn ploeg opnieuw bovenin mee in de tweede klasse. “We hebben echt stappen gemaakt. Met name ook in de staf. Het is professioneler, het is beter. En met wat toevoegingen in de spelersgroep en de jongens die na lang blessureleed zijn teruggekeerd, zie je dat het weer veel beter gaat. Vorig jaar hadden we ook veel pech hoor met blessures waar we zelf helaas weinig aan konden doen.”

Door de sterke resultaten in de eerste maanden zijn de verwachtingen dit seizoen hooggespannen. Van Os wil daar niet te veel in meegaan, zegt hij. “Als je bovenin meedoet, word je vaak gedwongen om dingen te gaan roepen. Maar joh, wij wilden ons zo snel mogelijk in veilige haven spelen om daarna de blik richting de subtop en wellicht een stiekeme periode te pakken. Dat willen we nog steeds. Pas daarna kunnen we wellicht wat stoere taal uitslaan.”

Klik op vv Hellevoetsluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hellevoetsluis voor meer informatie over de club.

Luca de Bruine komt met Bruse Boys vlammend uit de startblokken

BRUINISSE – Drie seizoenen geleden stapte Luca de Bruine weloverwogen over van MZC’11 naar Bruse Boys. Hij koos er bewust voor om zijn eerste stappen in seniorenvoetbal te zetten op Sportpark de Volharding. Een stap waar hij nog geen seconde spijt van heeft gehad.

“Als je kijkt hoe we nu dit seizoen begonnen zijn…. De eerste wedstrijd tegen Steenbergen was matig met slechts een 1-0 overwinning. Maar inmiddels hebben we alles gewonnen en zijn we nog zonder puntverlies. Dat is wel een ongekende luxe waarin we nu verkeren al is dat ook wel eens heerlijk. We voetballen nu écht als een team en valt alles samen. Geen gezeur, we lopen en knokken voor elkaar en dat is heerlijk voetballen.”

 Bruse Boys speelt met veel positiewisselingen, terwijl Mats Willemse overal tussen de linies opduikt. Het maakt de jonge en dynamische ploeg lastig te bespelen. “Tegenstanders hebben het daar enorm lastig mee en daardoor komen soms andere spelers vrij. In de aanval is het nu, samen met Aart de Waal, is het lekker voetballen. We creëren veel kansen en scoren ook veel. En ook voorin hebben we de vrijheid om steeds overal naartoe te bewegen en tegenstanders het moeilijk te maken.”

De Bruine begon bij SKNWK in zijn woonplaats Nieuwerkerk en speelde daarna van zijn veertiende tot de JO19 bij MZC11 in de jeugdafdeling.  Het was een appje van Michel Maaskant wat hem deed overtuigen om uiteindelijk de stap te maken naar Bruinisse. “Michel appte of ik interesse had in een overstap en om bij Bruse Boys de eerste stappen te maken in het seniorenvoetbal. Na het gesprek was ik ‘om’ en het bevalt perfect. Nu is dat gezien de huidige resultaten ook niet zo heel gek. Al heb ik de afgelopen twee seizoenen grotendeels aan de kant gestaan met twee keer een ingescheurde hamstrings. Die blijken korter te zijn en daarom is het goed rekken voor trainingen en wedstrijden. Dit puur om blessures te voorkomen.”

In zijn eerste seizoen was het wennen aan het seniorenvoetbal al snel voorbij, terwijl in het tweede seizoen hij opnieuw dezelfde hamstrings scheurde maar toen de tweede seizoenshelft miste. “Gelukkig ben ik nu fit en heb ik nergens last van en kan ik elke wedstrijd en training voluit gaan. Dat heb ik ook nodig want ik ben een speler die het vooral zijn van zijn snelheid, explosiviteit en acties moet hebben.”

De 21-jarige De Bruine maakt, op Mats Willemse en Julian van Nieuwenhuize na, onderdeel uit van een jonge, talentvolle en ambitieuze selectie. “We doen het goed en hebben de ambitie om hogerop te gaan met Bruse Boys. Als dat lukt zou dat geweldig zijn. We laten nu zien op dit niveau prima voor de dag te komen. Met MOC’17 en Halsteren hebben we twee geduchte achtervolgers. Dus we zullen sowieso elke week alert moeten blijven willen we aan het eind van de rit een eventuele titel pakken. We zijn goed gestart maar een seizoen duurt tot eind mei. Dan zullen we zien waar we staan.”

Volgens de aanvaller is de selectie breed genoeg en dat zorgt voor veel concurrentie. “De staf heeft voldoende keuzes die ze kunnen maken. En vanuit het tweede en de JO19 trainen ook al regelmatig een paar jongens mee. Dus voor de toekomst zit het wel goed als we de boel bijeen weten te houden. Voor mezelf is het zaak om me te blijven ontwikkelen door wekelijks mijn waarde te laten zien met goals en assists. Aart en ik voelen elkaar goed aan en het spelplezier is groot. Na twee redelijk kleurloze seizoenen in de middenmoot is het voor iedereen bij de club geweldig hoe het nu gaat. Dat smaakt in elk geval wel naar meer.”

Klik op vv Bruse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bruse Boys voor meer informatie over de club.

‘Ik mis het keepen wel, het zit in je bloed’

OVV loopt als een rode draad door mijn leven”, zegt Sebastiaan van Dorsser. De keeperstrainer groeide op in Oostvoorne en bij OVV, maar speelde vrijwel zijn hele seniorenloopbaan bij andere verenigingen. “Maar op de één of andere manier kwam OVV altijd op mijn pad. Ik vind het ontzettend leuk om betrokken te blijven in het voetbalwereldje.”

Want Van Dorsser (43) is heel eerlijk: voetballen loslaten is lastig. “Ik mis het voetballen wel, dat klopt. Je hebt zoveel tijd gestoken in dat spelletje, en in mijn geval in het keepen. Dat valt dan weg. Op deze manier – als keeperstrainer van de doelmannen van het eerste, tweede en onder-19 – blijf ik betrokken. En het is ontzettend leuk om te doen. Als keeperstrainer ben je tijdens trainingen echt actief. Je vuurt toch veel ballen af op die keepers, dus ik ga ook bezweet van het veld.”

Van Dorsser heeft een mooie, actieve carrière gehad. “Toen ik 19 was, vertrok ik bij OVV om bij SC Feyenoord te gaan spelen. Dat was een geweldige tijd. Mijn keeperstrainer daar was Pim Doesburg jr., de zoon van de legendarische keeper. Van hem heb ik ontzettend veel geleerd. Ik liep voordat ik naar SC Feyenoord ging stage bij Excelsior, samen met Jacob van den Belt. Hij mocht blijven, voor mij was er geen plek. Toen werd het SC Feyenoord, drie jaar lang.”

Oldschool

Een complete leerschool, noemt Van Dorsser het zelf. “Ik heb daar zoveel geleerd. Techniek, hoe je moet staan. Keepen kon ik wel, maar het was vooral heel veel bijspijkeren. Dat doe ik nu ook met die jongens van OVV. Mijn ervaringen als speler en de trainingen die ik heb gehad, pas ik nu zelf toe. Aanvallend keepen, voor je doel durven spelen. Al besef ik me natuurlijk wel dat tijden zijn veranderd. Sommige dingen zijn oldschool. Maar keepen blijft keepen.”

Van Dorsser kijkt zelf veel naar Duitse keepers. “Omdat die jongens vaak ver voor hun doel keepen. Kijk maar naar Timon Wellenreuther, hoe ver hij voor zijn doel staat. Je wordt tegenwoordig verwacht om met het spel mee te doen. Dat was in mijn tijd als keeper veel minder. Het meevoetballende deel heb ik toen veel minder meegekregen. Het is belangrijk om met je keepers te praten over bepaalde situaties in het veld. Neem ik nog een keer Wellenreuther als voorbeeld: dat opbouwen in de zestien, daar ben ik helemaal niet van. Dat ging bij Feyenoord – Celtic in de Europa League ook helemaal fout. Geef die bal een ram!”

Feyenoordbus

Na SC Feyenoord speelde Van Dorsser bij Nieuwenhoorn en Poortugaal. “Ook mooie clubs. Mijn periode bij Nieuwenhoorn was het minst, maar dat kwam door een blessure aan het begin van het seizoen. Dat was ongelukkig. En ik had Sander van Eck voor me, een clubjongen. Ik heb het eigenlijk overal naar mijn zin gehad, ook nog bij SC Voorne, maar bij SC Feyenoord weet ik nog goed dat ik jongens tegenkwam op Varkenoord waar ik vroeger tegenop keek. Henk Fraser, Mario Been… Die kwam ik elke dag tegen. En als het grote Feyenoord thuis speelde, speelden wij uit en gingen we met de Feyenoordbus. Het was gewoon een bijzondere tijd.”

Bijzonder voor Van Dorsser, die naast keeperstrainer ook in de sponsorcommissie zit, is ook OVV. “Ik ken hier zoveel mensen. Het is een soort vriendenclub. Mijn zoontje voetbalt hier ook. Ik zou het leuk vinden als hij het eerste haalt, maar het belangrijkste is dat hij plezier heeft. Ik heb ook altijd plezier gehad als voetballer. En ik mis het keepen best wel, het zit in je bloed. Maar je wordt ouder hè.”

“Grappig is dat OVV altijd weer op mijn pad kwam toen ik nog keepte. Bij SC Feyenoord speelden we voor de beker tegen OVV, met Poortugaal zaten we in dezelfde competitie. Ik heb vaker tegen OVV gespeeld dan mét, haha. Maar nu ben ik weer echt thuis. Bij een mooie club, met een prachtig complex.”

Klik op OVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OVV voor meer informatie over de club.

Renovatie Sportpark van Zuijen wordt tóch volledig uitgevoerd

BURGH-HAAMSTEDE – Nadat de gemeente aanvankelijk alleen wilde investeren in een kunstgras wedstrijdveld en noodzakelijk onderhoud, heeft men na een amendement van Leefbaar Schouwen-Duiveland toch ingestemd met de volledige uitvoering van het renovatieplan van Sportpark van Zuijen, thuisbasis van FC De Westhoek. Dit tot groot genoegen van projectleider Kees de Feiter.

“Het is natuurlijk geweldig nieuws voor ons als vereniging dat uiteindelijk de gemeenteraad alsnog heeft ingestemd om het complete plan te gaan uitvoeren. Het college neemt de investering van ruim €1,2 miljoen nu mee in de begroting 2026–2029. Voor ons als FC De Westhoek is dat een prachtige uitkomst en we kunnen dan ook niet wachten tot de werkzaamheden van start zullen gaan. We hebben er ons jarenlang hard voor gemaakt en dat het nu eindelijk zover is, dat is geweldig. Maar het is vooral ook bittere noodzaak dat de zaken grondig worden gerenoveerd en aangepakt.”

Het clubgebouw, het scorebord, de materiaalopslag, de vernieuwde dug-outs en de entree/ kassa-unit zijn allemaal in goede staat. “Maar dat zijn de zaken die juist eigendom zijn van de vereniging zélf. Alle andere zaken op het sportpark, dat eigendom is van de gemeente Schouwen-Duiveland, heeft te maken met sterk achterstallig onderhoud. Om die reden ben ik in de pen geklommen. Het veldmeubilair, de omheining en de bestrating, dat is écht allemaal aan vervanging toe en wordt gelukkig nu ook allemaal meegenomen.”

Zo wordt tijdens de werkzaamheden Veld 2 omgevormd tot een kunstgras wedstrijdveld, zal alle bestrating op het terrein worden vervangen net zoals de doelen, omheining, de reclamerails en de ballenvangers op beide wedstrijdvelden. “Teleurstellend was wel dat in in eerste instantie zaken zoals een multifunctioneel sportveld en de beweegtoestellen werden afgewezen. Want we zijn een club die maatschappelijk georiënteerd is en we daardoor noodzaak hebben aan multifunctionele faciliteiten. Dat dit nu alsnog gestalte gaat krijgen is eigenlijk voor de vereniging een zegen.”

Zodoende kunnen over een tijdje de scholieren van De Kirreweie en Onder de Wieken dus gebruik gaan maken van een multifunctioneel sportveld. De scholen waren vanwege woningbouw hun eigen sportveld in een eerder stadium al kwijtgeraakt. “Straks kunnen ze eindelijk weer buiten gymmen op een kunstgrasveld dat wordt voorzien van belijning die geschikt is voor meerdere sporten. Dat had niet op een wedstrijdvoetbalveld van kunstgras gekund. De ouderen krijgen straks bovendien een reeks beweegtoestellen om daar aan hun conditie en spierkracht kunnen werken. De uitvoering van de plannen staat gepland voor 2026 en zal tot april 2027 in beslag gaan nemen, maar het hele terrein komt er straks fantastisch uit te zien”, aldus een tevreden De Feiter.

Klik op FC De Westhoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC De Westhoek voor meer informatie over de club.

Jordy Baert (16) groeibriljant van Rozenburg

Jordy Baert baart opzien in het eerste elftal van Rozenburg. De spits is pas 16 jaar, maar trainer Erik van de Ridder twijfelde geen moment om de tiener dit seizoen voor de leeuwen te gooien in de hoofdmacht van de club. “Lionel Messi is mijn grootste voorbeeld. Hoe hij speelt wil ik ook spelen. Maar ja, dat wil iedereen wel”, lacht Baert.

Toen Baert 15 jaar was, debuteerde hij al in het eerste elftal van Rozenburg. “Hij moet een van de jongste debutanten zijn van deze club”, zegt Van de Ridder, die de aanvaller eerder dit jaar liet opdraven. “Hij is een beetje stil, maar volgens mij heeft hij in het veld overal lak aan. Zo van: niemand kan me wat maken. Dat spreekt me wel aan in hem.”

De hoofdpersoon zelf kan zich wel vinden in de woorden van zijn trainer. “Als ik een actie maak in het veld, doe ik dat heel zelfverzekerd. Vooruitdenken is denk ik wel een van mijn sterkere punten. Een situatie inschatten en er dan voor gaan. Dat ik al op jonge leeftijd in het eerste team speel en basisspeler ben, is leuk. Ik besef wel dat het bijzonder is, maar ik ben er niet echt mee bezig verder. In de jeugd speelde ik ook al vaak in oudere teams. Dat ben ik wel gewend.”

Grote gozer

Van de Ridder ziet het talent in Baert. “Wat me de laatste tijd opvalt, is dat hij superfit is. Hij is natuurlijk ook gaan groeien, Jordy is snel en sterk. En inmiddels echt een grote gozer. Hij heeft een goede techniek en is voor het doel dodelijk. Ja, als je alles bij elkaar optelt, zijn dat veel pluspunten en dus de reden dat ik voor hem kies in de spits. Ondanks zijn leeftijd. Dat zegt me dan niet zoveel.”

Baert is dus het eindstation, de man in de punt van de aanval, maar in de jeugd speelde hij vaak op het middenveld. “Eigenlijk ben ik pas sinds drie jaar spits. Ik vind mezelf ook wel een valse negen, ik hou ervan om in de bal te komen. Zelf dribbelen en scoren. Goals maken vind ik het mooiste, acties kunnen maken. Maar ik denk dat ik ook wel een goed inzicht heb.”

Zijn trainer knikt. “Jordy ziet het wel. Hij begrijpt wat er gebeurt op het veld. Kijk, het is een hele jonge speler, dus verbeterpunten zijn er natuurlijk ook voldoende. Wanneer moet je afspelen en wanneer moet je voor de actie gaan en iemand uitspelen? Daarin kan hij stappen maken. De juiste keuze maken. Maar hij is 16 hè. Het is bij de senioren anders voetballen dan in de jeugd, maar Jordy is niet voor niets basisspeler bij mij.”

Stapje voor zijn

Het verschil tussen jeugd en senioren merkt Baert ook. Dit seizoen staat hij ook tegenover spelers die in de dertig zijn, ervaren voetballers die al jaren meelopen in het amateurvoetbal. “Die gaan er steviger in. Maar ik sta mijn mannetje wel hoor. Ik ben best breed. Toch probeer ik ook vaak uit de duels te blijven, gewoon door mijn tegenstanders een stapje voor te zijn. Dat vind ik ook leuk, om echt na te denken in het veld. Ik weet wat ik ga doen voordat ik de bal krijg. Vaak ben je iemand dan te snel af.”

Baert steekt veel op van zijn trainer, Van de Ridder. “Hij let heel erg op de kleine dingen. En we moeten met energie spelen, alles geven. Ik weet dat de trainer zelf heel lang in het eerste van Rozenburg heeft gespeeld en in de jeugd van Feyenoord, maar als speler ken ik hem verder niet zo goed. Ik hoor het soms wel van andere mensen binnen de club. Ik steek veel van de trainer op.”

En wat moet de toekomst brengen voor Baert? “Ik droom van het betaalde voetbal. Dromen mag. Mijn grote voorbeeld is Messi. Ik kijk nog vaak video’s van hem uit zijn Barcelona tijd. Maar ook nu volg ik hem nog bij Inter Miami. Als het even kan, zit ik voor de buis.”

Klik op VV Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rozenburg voor meer informatie over de club.

Kraaijbeek waarschuwt na sterke start: ‘We zijn er nog lang niet’

Voor Raymond Kraaijbeek (52) heeft iedere stap in het voetbal zijn waarde gehad. Van doelpuntenmaker bij Activitas en Neptunus tot mondige prof bij Excelsior en ervaren amateur op hoog niveau: het vormde hem tot de trainer die nu bij Nieuwerkerk voor de groep staat. Met één duidelijke opdracht: de promovendus blijvend competitief maken in de eerste klasse.

Mooie spelers carrière

Kraaijbeek speelde voor meerdere clubs. Hij begon bij het in 2008 ter ziele gegane Activitas. “Ik was een veel scorende spits en ging naar Neptunus. Uiteindelijk kwam ik bij Excelsior terecht.” Zegt de trainer hierover. Bij Excelsior speelde hij een jaar als prof onder trainer Adri Koster. Slechts twee keer stond hij in de basis, maar in beide wedstrijden scoorde hij.  Daarna volgde nog periodes bij Excelsior Maassluis, Neptunus, Sparta(av), DCV en Excelsior’20. Als hoogtepunt noemt hij de promotiewedstrijd tussen DCV en Nieuwerkerk, voor 3.000 toeschouwers op het terrein van V.V. Capelle. DCV won met 3-1 en Raymond scoorde de 2-1.

Geweldige start in de eerste klasse

Hij trof een selectie die niet alleen jong en ambitieus is, maar vooral hongerig om zichzelf te bewijzen. De eerste weken van de competitie lieten dat meteen zien: negen punten uit drie duels, energie en opportunisme. Toch bleef Kraaijbeek nuchter. De nederlaag tegen IFC, na een 2-0 achterstand, 2-2 bij rust en zelfs 3-2 voorsprong, was voor hem een signaal dat er nog stappen gezet moeten worden. Wedstrijden over de streep trekken hoort bij volwassen worden op dit niveau. Na de geweldige start blijven de resultaten dan ook uit en moet Nieuwerkerk vooral zorgen om boven de streep te blijven in de eerste klasse.

Veeleisende trainer

Kraaijbeek vraagt veel van zijn ploeg. Snel handelen in kleine ruimtes, lef tonen aan de bal, durven voetballen onder druk, het zijn allemaal elementen die bepalend zijn voor de volgende fase in de ontwikkeling van het team. Hij weet hoe dun het lijntje kan zijn tussen ambitie en realiteit, en hij stuurt op dat besef.

Doorstroming naar het eerste elftal

Wat hem aanspreekt aan Nieuwerkerk is de duidelijke visie op de lange termijn. Geen grote budgetten of een elftal samengesteld uit aankopen. De club kiest bewust voor het opleiden van eigen spelers, met coördinatoren die gericht samenwerken aan doorstroming richting het eerste elftal. De lijnen tussen selectie en jeugd zijn korter dan ooit.

Daarin speelt Kraaijbeek zelf een actieve rol. Met het talententeam, een mix van spelers uit het eerste, O23 en O19, worden maandelijkse duels gespeeld tegen gerenommeerde tegenstanders. Zo ontstaat een directe meetlat voor spelers die op het randje van doorbreken staan. Voor hem is dat team een essentieel onderdeel van de weg vooruit: een stabiele eersteklasser, gevoed door eigen aanwas.

Voorbeeld nemen aan TOGB

Clubs als TOGB, nu spelend in de derde divisie,  dienen daarbij als richtpunt: niet in één seizoen gerealiseerd, maar via structurele groei. Volgens Kraaijbeek is Nieuwerkerk al serieus onderweg naar die status, al benadrukt hij dat alles stap voor stap moet gebeuren.

De doelstelling voor dit seizoen is daarom helder én bescheiden tegelijk: elke week spelen om te winnen en zo snel mogelijk dertig punten halen. Een cruciale grens voor een promovendus die wil blijven staan waar hij nu staat.

Toekomst in Nieuwerkerk

Zijn toekomst in Nieuwerkerk? Die hangt samen met gevoel. Net als in zijn spelerscarrière neemt hij alleen een volgende stap als het klopt. En voorlopig klopt het bij Nieuwerkerk: de club groeit, de structuur wordt sterker en de selectie wil vooruit. Wie naar het trainingsveld kijkt, ziet een trainer die rust bewaart en scherp blijft; iemand die zijn ervaring inzet om spelers beter te maken; iemand die niet bezig is met de volgende club, maar met het verder bouwen aan V.V. Nieuwerkerk.

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.