Home Blog Pagina 6

‘Je hoeft niet altijd goed te voetballen om te winnen’

0

Trainingen voorbereiden, wedstrijden analyseren en bezig zijn met randzaken. Het werk van een hoofdtrainer houdt eigenlijk nooit op, heeft ook Jason Tjien-Fooh bij vierdedivisionist Baronie wel gemerkt. De voormalig assistent-trainer staat na het vertrek van Ad van Seeters, als eindverantwoordelijke voor de groep bij de club uit Breda. “Het is soms best wel spannend.”

Want dat Tjien-Fooh (35), aan het seizoen begonnen als assistent-trainer, halverwege de competitie ineens op eigen benen zou staan, had de inwoner van Zevenbergen zelf ook niet verwacht. “Ad is een fantastisch mens en een goede trainer, maar de groep wilde wat anders.” En dus werd de ervaren trainer, begin november ontslagen. “Ik vind het jammer dat ik niet meer naast Ad sta. In al die jaren, heb ik weinig van zulke mensen of trainers meegemaakt. We hadden iedere dag contact en zaten vaak op één lijn.”

Gevoel aftasten

Voor Tjien-Fooh, zelf oud-speler van de club, zorgde zijn vertrek dan ook voor een dubbel gevoel, vertelt hij. “Als ik geen toekomst meer had gehad bij Baronie, was ik loyaal gebleven aan Ad. Nu wist ik al vrij snel wat ik zou doen, als ze het me zouden vragen.” Die kans gekregen, pakte de voormalig aanvaller hem met beide handen aan. “Ik wil ooit hoofdtrainer worden van Baronie. Daarom heb ik het gedaan.” Hoe kijkt hij nu, een aantal maanden later, terug op de beslissing om afscheid te nemen van Van Seeters? “Van beide kanten snapte ik het. Ad wilde heel graag hoog drukzetten, maar een deel van de groep kon dat niet opbrengen.” Tjien-Fooh, die volgend seizoen bij de Bredase club assistent-trainer wordt van de nieuwe hoofdtrainer Ad Looijmans, probeert daarom juist nu, veel met zijn spelersgroep te bespreken, legt hij uit. “En dan vooral met mijn twee aanvoerders, David Vermeulen en Jay-Jay Meierdres. Juist om hun gevoel af te tasten.” De speelwijze, is in de afgelopen weken dan ook wel veranderd, vertelt Tjien-Fooh, die al eens eerder als interim-trainer van Baronie actief was. “We moesten in eerste instantie vooral zorgen dat we minder goals en kansen tegen kregen. Daarom zijn we compacter gaan spelen.” Voetballen vanuit een gegroepeerde organisatie dus. “Om vanuit daar kansen te creëren.” Wat meer vanuit de counter, simpel gezegd. “Ik ben zelf ook aanvaller geweest, dus daar hebben we het veel met de jongens over gehad. Het is niet fijn om al die meters af te moeten leggen, dus je moet het wel op kunnen brengen.” Maar strijdend tegen degradatie, is het nood breekt wet, vindt Tjien-Fooh. “Tuurlijk speelt iedereen het liefste verzorgd voetbal op de helft van de tegenstander, alleen blijf je wel afhankelijk van je materiaal. En ik houd er niet van om risico te nemen in de opbouw, dan maar een keer lang. Je hoeft niet altijd goed te voetballen om te winnen.”

Weerbaarheid

Want de punten, hebben ze bij Baronie hard genoeg nodig. “Het is een spannende competitie, alles zit dicht bij elkaar. Daarom kijken we echt van wedstrijd tot wedstrijd. Het zal tot het einde toe spannend blijven.” Met een cruciale periode voor de boeg, kijkt de oud-aanvaller van het Zeeuwse Kloetinge, dan ook nog niet al te ver vooruit. “Iedereen kan van iedereen winnen. Maar als we zo doorgaan, heb ik er alle vertrouwen in dat het goedkomt!” De resultaten van na de winterstop, geven wat dat betreft in ieder geval houvast. “Het zal alleen niet zonder slag of stoot gaan, het zal keihard werken worden.” En een klein beetje terug naar de basis. “Vanuit een georganiseerde en compacte organisatie. Dat zullen we moeten blijven doen.” Vooral mentaal, wordt dat een uitdaging, weet Tjien-Fooh. “Dat is een stukje weerbaarheid. Aan het plan houden, ook als we in de rust een keer iets om moeten zetten.” Maar met een jonge groep, blijkt dat nog wel eens lastig. Net als het hebben van rendement. “In de counter moeten we echt dodelijker worden.” Om de ploeg uiteindelijk, te kunnen behouden voor de Vierde Divisie. Met Tjien-Fooh de komende jaren op de bank. “Uiteindelijk heb ik de ambitie om aan de slag te gaan als hoofdtrainer, maar wel bij een club waar ik me thuis voel. En dat heb ik bij Baronie.” Ook tijdens trainingen, lacht hij. “Ik ben gestopt met voetballen, omdat ik last kreeg van mijn knieën. Maar soms doe ik nog wel eens mee.” Vol ambitie, zit de leidinggevende op een sport BSO en mede-eigenaar van een voetbalschool, dan ook helemaal op zijn plek in Breda. “Dit seizoen ben ik niet toegelaten tot de VC4-cursus, maar volgend jaar ga ik het gewoon weer opnieuw proberen!”

Klik op Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Baronie voor meer informatie over de club.

Gijs, een verenigingsman met een duidelijke stem

0

Wie bij HRC’14 rondloopt, komt hem overal tegen: op het veld bij de jongste jeugd, bij het G-team, langs de lijn bij de veteranen of ’s ochtends met de onderhoudsploeg. Gijs Verhoeven is misschien geen man van lange verhalen, maar vergis je niet: als iets hem niet zint, laat hij dat duidelijk horen.

Zijn voetbalreis begon in 1986 bij RVV. In 2014 maakte hij de overstap naar HRC’14. Wat hem bij deze club houdt? De verbondenheid en de gezelligheid. Het dorpsgevoel levend houden vindt hij belangrijk. Voor Gijs is een vereniging meer dan een plek om te voetballen; het is een gemeenschap waarin iedereen zijn steentje bijdraagt.

Betrokkenheid als basis

Binnen de club is hij breed actief. Hij traint het G-team en de jongste jeugd. Twee verschillende groepen, maar met dezelfde basis: plezier en samen zijn. Over het G-team spreekt hij met bewondering. “Het puur natuur zijn van onze leden vind ik erg mooi.” Misschien ligt de snelheid soms wat lager en is winnen niet altijd vanzelfsprekend, maar het enthousiasme maakt alles goed. De euforie na een doelpunt bezorgt hem nog steeds kippenvel. En misschien wel het mooiste: winnen of verliezen bepaalt zelden de stemming; het gaat om samen bezig zijn.

Lessen van het G-team

Het werken met het G-team heeft hem zelf ook gevormd. Hij leerde meer geduld te hebben en minder streberig te zijn. Kleine successen vieren, spelers op hun eigen niveau begeleiden en laten zien dat iedereen meetelt in de maatschappij — dat is waar hij energie van krijgt. Maar hij verwacht ook inzet en respect. Want samen iets opbouwen betekent ook samen verantwoordelijkheid nemen.

Plezier bij de jongste jeugd

Bij de jongste jeugd staat plezier voorop. Ontwikkeling is belangrijk, maar niet ten koste van het kind-zijn. Gijs vindt het essentieel dat een speler zich veilig en geaccepteerd voelt. Niet afgerekend worden op prestaties, maar stap voor stap ontdekken wat je kunt. Samen spelen, respect en acceptatie zijn volgens hem de echte winst. En hij geniet zichtbaar wanneer ouders langs de lijn meeleven en trots zijn op hun kind.

Van speler tot grensrechter

Zijn betrokkenheid stopt niet bij trainen. Tot zijn 45e voetbalde hij zelf, jarenlang bij de veteranen. Door knieproblemen moest hij stoppen, maar stilzitten paste niet bij hem. Hij werd grensrechter, een rol waarin hij het spel goed kon volgen én waar nodig kon bijsturen. Het kampioenschap na de winst op DSC staat nog altijd in zijn geheugen gegrift, net als de gezellige derde helft.

Een echte verbinder

Wat al zijn rollen verbindt? Mensen samenbrengen. “Alleen met samenwerking kun je resultaten behalen.” Dat begint volgens hem al bij de jongste jeugd. Saamhorigheid is geen loze kreet, maar de basis van een gezonde vereniging. En juist daarom spreekt hij zich uit wanneer normen en waarden onder druk staan. Respect, inzet en betrokkenheid zijn voor hem geen vrijblijvende begrippen.

Een vereniging maak je samen

Hij haalt zelf energie uit zijn vrijwilligerswerk, maar doet het ook met een groter doel: HRC’14 moet nog lang blijven bestaan. Hij hoopt anderen te inspireren om ook hun bijdrage te leveren. Want een vereniging maak je samen — en houd je samen in stand.

Trots is hij op de ontwikkeling van spelers die hij ooit trainde. Trots op het complex dat dankzij vele vrijwilligers tot stand kwam. En trots op wat Hurwenen en Rossum samen hebben opgebouwd.

Zijn boodschap is helder: respecteer elkaar, ongeacht afkomst. Houd het gezellig, op het veld én langs de lijn. Want uiteindelijk draait het niet alleen om winnen, maar om verbondenheid. En als het moet, zegt Gijs daar ook gewoon iets van.

Klik op HRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HRC’14 voor meer informatie over de club.

Help VoetbalJournaal verbeteren: vul onze vragenlijst in

0

VoetbalJournaal is dagelijks actief met het brengen van nieuws, interviews en verhalen uit het amateurvoetbal. Via onze website en socialmediakanalen proberen wij spelers, supporters en andere betrokkenen zo goed mogelijk te informeren en te vermaken. Om onze content verder te verbeteren en beter aan te laten sluiten op de wensen van onze doelgroep, doen wij momenteel onderzoek naar het gebruik en de beleving van onze online kanalen.

In het kader van dit onderzoek hebben wij een korte vragenlijst opgesteld. Met deze vragenlijst willen wij onder andere inzicht krijgen in het gebruik van social media binnen het amateurvoetbal, de voorkeuren van onze volgers en de manier waarop onze content wordt ervaren. De uitkomsten van dit onderzoek helpen ons om gerichter en relevanter content te maken voor zowel onze website als onze socialmediaplatformen.

De vragenlijst is volledig anoniem en neemt slechts enkele minuten in beslag. Door deze in te vullen, lever je een directe bijdrage aan de verdere ontwikkeling van VoetbalJournaal.

Deelname aan de vragenlijst is mogelijk via onderstaande link. Door deze te kopiëren en in je browser te openen, kun je direct meedoen:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdfNj7AyW3TX-bjmXfq5qHX8rM4NkXElbFBkqPbJ-rlvm4mRA/viewform?usp=header

Het wordt daarnaast zeer gewaardeerd als je deze vragenlijst deelt met teamgenoten, vrienden of andere betrokkenen binnen het amateurvoetbal. Op die manier kunnen wij een zo compleet mogelijk beeld vormen. Wij stellen je deelname zeer op prijs en bedanken je alvast voor je tijd en input.

‘Manusje van alles’ Renato Dijkstra wil beste voor ‘zijn’ VC Vlissingen

0

VLISSINGEN – Zelf maakte hij de toptijden van VC Vlissingen mee, speelde zelfs nog betaald voetbal bij VCV Zeeland en later Excelsior Rotterdam. Maar ook nu de club het enorm lastig heeft op het allerlaagste amateurniveau probeert Renato Dijkstra (54) als ‘manusje van alles’ er voor zijn club het beste van te maken.

Dijkstra stapte als jochie vanuit Ritthem de poorten aan de Irislaan door en sindsdien loopt VC Vlissingen als een rode draad door zijn leven. Als voetballer, later als trainer en vandaag de dag vervult de sierlijke linkspoot van weleer diverse rollen bij de zaterdag vijfdeklasser. Als ‘clubfotograaf’ legt hij de verrichtingen van het eerste elftal vast op beeld voor website en socials. “Fotografie deed ik al toen mijn kinderen klein waren, maar inmiddels heb ik die camera weer opgepakt en vind ik het enorm leuk om de actie op en langs het veld te fotograferen.”

Inmiddels woont hij op honderd meter van het sportpark, vlakbij huidig trainer Miso Josipovic en is Dijkstra meer dan regelmatig te vinden op of langs het gloednieuwe kunstgrasveld óf in de kantine. “Ook daar hebben we een project van gemaakt inderdaad. Die kantine werd door heel veel mensen dodelijk saai gevonden. Met een aantal mensen zijn we nu bezig om er weer wat gezelligheid en sfeer in te brengen. De boel schilderen, andere verlichting én een hele fotowand met beeldmateriaal van vroeger tot nu zodat het leuk is om hier je tijd na de wedstrijden door te brengen en een ontmoetingsplek te zijn voor iedereen op een laagdrempelige manier.”

Daarnaast is de voormalig linksbuiten inmiddels ook bestuurslid geworden. “Dat was eigenlijk niet de bedoeling want ik ben nooit zo voor de officiële functies. Maar om het structureel te borgen zit ik nu toch in het bestuur van de club. Ik houd me bezig met technische zaken en met een aantal mensen proberen we nu de club weer in de lift te krijgen. Want het zag er vorig seizoen echt heel slecht uit. Weinig spelers, weinig perspectief en alles hing aan een heel dun draadje. Gelukkig hebben we dat weten om te draaien en nu proberen we langzaam weer de stapjes omhoog te maken. Tot nu toe is het nog wat wisselvallig maar ik heb er zeker vertrouwen in dat we het op de rit kunnen krijgen.”

Doorstroming vanuit de jeugd is er niet, want de oudste jeugd duurt nog járen voordat daar eventueel uit kan worden geput. “Alles moet dus van buitenaf erbij komen en dat is lastig met een vrijwel lege portemonnee. Alle clubs hier vissen een beetje in dezelfde vijver en dan moet je toch spelers perspectief kunnen bieden. Het enige wat wij hebben is dat het voor spelers een enorme uitdaging is om hier mee te helpen de boel weer op te bouwen en samen VC Vlissingen weer omhoog te brengen. Dat is zonder meer voor mijzelf de uitdaging want dit is écht ‘mijn’ club. Ik ben hier opgegroeid en als speler heb ik alles meegemaakt, trainer geweest ook van het tweede en het eerste.”

Momenteel is de bevlogen clubman naast bestuurslid en clubfotograaf ook nog leider en speler bij de 35+. “Daar speel ik met allemaal gasten uit de gloriejaren. Een aantal van hen komt hier ook geregeld nog kijken of drinken we een biertje samen in de kantine. De tijden van toen komen wellicht nooit meer terug, maar ik wil er wel alles aan doen om met de club toch minstens weer wat meer omhoog te kunnen kijken. Dat is wel waar in mijn ogen deze club hoort te spelen.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Rens Janisse ziet De Noormannen veel te wisselvalig presteren

WESTKAPELLE – Vorig seizoen wilden ze bij De Noormannen vol gaan voor een periode, maar uiteindelijk slaagde ze daar in de 4e Klasse B niet in. Rens Janisse en zijn ploeggenoten komen dit jaar uit in de 4e Klasse A, met een deel Zeeuws-Vlaamse ploegen. Ook daar blijven ze tot op heden verwijderd van de subtop. ‘We presteren helaas te wisselvallig en dan is het lastig om bovenin aan te haken.’

“We zijn maar een kleine dorpsclub en zitten op dit moment met het feit dat onze selectie te krap is. Wanneer je zoals wij drie bepalende spelers met een zware kruisbandblessure bent kwijtgeraakt, dan vang je dat niet zomaar even op. Dat heeft bij ons dit seizoen absoluut invloed op de prestaties. Toch ben ik er van overtuigd dat we nog altijd in de buurt van de top-vier moeten kunnen komen. Lebo/ SVN en Zaamslag zijn twee teams die er bovenuit steken, maar de rest van de teams zit dichtbij elkaar.

Zelf heeft Janisse overigens zelf in het begin van dit seizoen ook de nodige wedstrijden gemist door een andere sportieve uitdaging. “Ik wilde graag een keer de Kustmarathon lopen en heb daar in het begin van dit seizoen mijn focus op gelegd. Dat heb ik aangegeven en besloten om de eerste tweeënhalve maand niet te spelen. Nadat ik de Kustmarathon had voltooid ben ik weer aangesloten en is de focus weer teruggegaan op het voetbal. Het was een leuke ervaring en wie weet dat ik hem in de toekomst nogmaals ga doen. Voorlopig is het echter weer volledig De Noormannen wat telt.”

In het veld is de middenvelder ook een speler die het van zijn loopvermogen moet hebben. “Ik ben een speler die graag van box to box gaat, overal probeert ertussen te zitten en van daaruit waardevol te zijn voor het elftal. Vuile meters maken voor andere is iets waar ik geen hekel aan heb. Het voetballen op die manier dat is vooral mijn kracht.”

Janisse begon als vijfjarig jochie met voetballen en is inmiddels op de Prelaat bezig aan zijn drieëntwintigste seizoen. “We zijn een mooie dorpsclub en hebben het in mijn ogen zeker in ons om wellicht nog eens echt mee te doen om de prijzen. We laten dit seizoen, ondanks de afwezigen, nog te vaak na om te tonen dat we best aardig kunnen voetballen. Meer drive had ons in mijn ogen absoluut meer punten kunnen en moéten opleveren dat we nu hebben.”

Hij is overigens blij dat hij weer voornamelijk op het middenveld kan spelen. Door een gebrek aan aanvallers heeft hij ook enkele seizoenen twee jaar hangend als linksbuiten gespeeld. “Dat deed ik voor het elftal maar ik denk echt dat mijn kwaliteiten veel meer op het middenveld liggen. Ik speel sinds mijn zestiende bij het eerste en dat bevalt me perfect. Ik heb wel geregeld last van pijntjes en blessures. Daarom koos ik er ook niet voor om voetballen en trainen voor de Kustmarathon te combineren. Nu is het allereerste doel voor mij om gewoon fit te blijven.”

Om weg te blijven onderin en op te schuiven richting de linkerrij zal het in de ogen van de Westkapellenaar beter moeten. “De wisselvalligheid zullen we eruit moeten halen. Meer durf tonen om te voetballen. Ons scorend vermogen als ploeg moet absoluut omhoog. Ik heb er nu vier gemaakt en daarmee topscorer, maar dat kan eigenlijk niet. Daarin moeten we het echt beter doen en de kansen die we krijgen vaker verzilveren. Als we daar in slagen dan weet ik zeker dat we minimaal in de linkerrij eindigen.”

Klik hier voor meer artikelen over VV De Noormannen
Klik hier voor meer informatie over VV De Noormannen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.