Home Blog Pagina 6

Jeugdafdeling GPC Vlissingen nog altijd volop in ontwikkeling

GPC Vlissingen
-
0
Jeugdafdeling GPC Vlissingen nog altijd volop in ontwikkeling

VLISSINGEN – Waar het enkele jaren geleden met de jeugd bij GPC Vlissingen niet heel positief ervoor stond, zetten enkele oud-spelers en betrokken vaders met voetbalachtergrond hun schouders onder een mooie uitdaging: de jeugd weer terug op orde brengen, qua aantal én qua niveau. Eén van hen is Robin de Pagter, oud-topscorer van Zeeland en voormalig spits van GPC Vlissingen. Hij vervult momenteel de rol van Hoofd Jeugdopleiding bij de Vlissingse vierdeklasser.

“Ik heb zelf lang bij GPC gespeeld toen we nog op een hoger niveau actief waren. En daarnaast heb ik op niveau gespeeld bij RCS, Kloetinge, Goes en Terneuzen. In 2022 ben ik gestopt met voetballen hier bij GPC Vlissingen en ben ik nog intensiever dan daarvoor voor de jeugdafdeling gaan inzetten.”

De Pagter is begaan met het lot van de jeugdafdeling en is naast zijn rol als HJO ook trainer bij de twee oudste van zijn drie zoontjes die in de jeugd voetballen. “Toen mijn oudste zoontje met voetballen begon heb ik wel getwijfeld om hem bij GPC aan te melden. Het jeugdvoetbal lag hier behoorlijk op zijn gat. Niet lang na de proeftraining werd ik door de toenmalige jeugdvoorzitter al gepolst of ik niet iets wilde doen. Dat wilde ik wel, maar dan wel op mijn manier. Ik heb toen op papier gezet hoe ik het zag en wilde gaan doen. Daar hebben we toen allemaal de juiste mensen bij gezocht en sindsdien zijn we aan de slag gegaan. De neuzen staan dezelfde kant op en we werken vanuit een duidelijke visie.”

Een goed plan en op een duidelijke manier alle zaken communiceren richting trainers, vrijwilligers en ouders. Als jeugdcommissie wordt gezorgd voor technische ondersteuning van hun beleid. “Dat doen we door het organiseren van bijeenkomsten voor trainers waarin we onze visie belichten en vertellen waar we naartoe werken. We zijn een familieclub waarbij in onze ogen vooral het plezier in het voetbal optimaal moet worden beleefd. We kijken goed naar de geschikte indelingen qua teams. Voetballen met vrienden, maar toch ook uiteindelijk indelen op het niveau wat past bij de spelers. We zijn ooit met weinig teams begonnen, maar inmiddels zijn we na Zeelandia Middelburg de grootste vereniging qua jeugd op Walcheren. Daar zijn we best trots op dat we dit met elkaar hebben gerealiseerd.”

Het is volgens De Pagter elke keer weer mooi om te zien hoe de jeugd zich bij GPC Vlissingen ontwikkeld. “We hebben bijna dertig jeugdteams en alle teams zijn voorzien van voldoende en goed gekwalificeerd kader. We merken dat we op de goede weg zijn omdat steeds meer ouders hun kinderen bij ons aanmelden. Dat is voor ons de mooiste waardering om te krijgen en daarin zien we de bevestiging dat onze visie werkt. We willen heel graag proberen om uiteindelijk zoveel mogelijk eigen jeugdspelers in het eerste team te krijgen en dan op een mooi niveau te spelen.”

“Zover is het nog niet, maar het is wel mooi om te weten dat we vanaf volgend seizoen weer in alle leeftijdscategorieën teams in competitie zullen hebben. Daar zag het jaren geleden helemaal niet naar uit. Dat dit is gelukt is het gevolg van toewijding en een eenduidige visie. Dat hebben we met elkaar gedaan en dat is een groot compliment voor iedereen die daar zijn rol in heeft. We zijn er echter nog niet, want we blijven continue in ontwikkeling. Maar we hebben als jeugdafdeling zeker de goede opwaartse lijn te pakken.”

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Mike van der Meer beleeft zijn meest productieve seizoen bij CWO

sv CWO
-
0
Mike van der Meer beleeft zijn meest productieve seizoen bij CWO

Mike van der Meer (31) beleeft een opvallend seizoen bij CWO. De geroutineerde middenvelder, geboren in Schiedam maar opgegroeid in Vlaardingen, is bezig aan zijn tiende seizoen bij de club en is productiever dan ooit. Waar hij normaal gesproken hooguit vier à vijf doelpunten per seizoen maakt, staat de teller dit jaar al op acht competitietreffers. Inclusief het bekertoernooi komt hij zelfs uit op tien doelpunten.

Van der Meer staat bekend als een controlerende middenvelder, iemand die het spel leest en bewaakt. Dat hij dit seizoen vaker in scoringspositie komt, heeft alles te maken met een tactische wijziging. CWO speelt nu in een systeem met vijf verdedigers en twee opkomende backs, wat voor meer ruimte en dynamiek op het middenveld zorgt. Die aanpassing werpt zijn vruchten af, want de ploeg staat momenteel bovenaan in de derde klasse.

In de competitie heeft CWO al een groot deel van de top vier achter de rug. Zo werd er tweemaal gespeeld tegen Berkel en Zwarte Pijl. Alleen Kethel Spaland wacht nog. Van der Meer benadrukt dat het een sterke en brede competitie is, waarin vrijwel iedere tegenstander voor problemen kan zorgen.

CWO speelde jarenlang stabiel in de tweede klasse, maar degradeerde in 2023 na een seizoen waarin de ploeg door de versterkte degradatieregeling in de problemen kwam. De eerste seizoenshelft verliep nog goed onder trainer Jeff Stans, maar na de winterstop zakte het elftal weg en eindigde het onder de streep. In de nacompetitie wist CWO de eerste wedstrijd nog met 1-0 te winnen van Duindorp SV, maar in de tweede wedstrijd ging het mis tegen Verburch. Die nederlaag betekende degradatie en geldt voor Van der Meer als het sportieve dieptepunt van zijn periode bij de club.

Volgens Van der Meer is het niveauverschil tussen de tweede en derde klasse inmiddels kleiner geworden. De huidige derde klasse is fysieker en kent meer ploegen die kiezen voor direct spel en de lange bal. Derby’s tegen clubs als CION en VFC waren vaak lastig, maar wel wedstrijden die tot de verbeelding spraken. Tegelijkertijd leeft het derbygevoel binnen de huidige selectie minder sterk, omdat veel spelers niet uit Vlaardingen afkomstig zijn, maar uit onder meer Rotterdam en Maassluis.

Van der Meer begon met voetballen bij VFC, al bleef het daar bij enkele wedstrijden in de mini’s. Daarna maakte hij de overstap naar Excelsior Maassluis, waar zijn vader in het eerste elftal speelde. Hij doorliep er de volledige jeugdopleiding en schopte het uiteindelijk tot het eerste elftal. Na een seizoen bij HVC’10 kwam hij terecht bij CWO. Samen met een aantal vrienden vormde hij daar een vaste kern die inmiddels al jaren samenspeelt.

De keuze voor CWO bleek een goede. Van der Meer roemt de warme sfeer en de grote betrokkenheid binnen de vereniging. In de zomer ontvangt de club regelmatig internationale topclubs op Sportpark Nieuwelant, waarbij ook selectiespelers helpen. In de afgelopen jaren trainden onder meer Shakhtar Donetsk en Olympiakos Pireus op het complex.

Toch denkt Van der Meer na over zijn toekomst. Thuis heeft hij een dochter van 2,5 jaar en zijn vrouw werkt om de zaterdag, waardoor het organiseren van oppas steeds lastiger wordt. Die puzzel begint te knellen, al staat daar tegenover dat hij zich nog altijd enorm thuis voelt bij CWO en zich gewaardeerd weet binnen de club.

Aan voetbalhoogtepunten geen gebrek voor Van der Meer. Hij werd kampioen met Excelsior Maassluis A1, pakte met het tweede elftal zelfs een landstitel en speelde in het eerste elftal. De degradatie in 2023 was een dieptepunt, maar juist dat maakt de huidige jaargang extra bijzonder. Met een vernieuwd systeem, een stabiele selectie en een middenvelder die aan zijn meest productieve seizoen bezig is, heeft CWO alles in eigen hand. Voor Van der Meer lonkt daarmee de kans om een lastige periode af te sluiten met een nieuw hoogtepunt: een kampioenschap in de derde klasse.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Zakaria El Hattach ziet dit seizoen bij Groene Ster als mooi leerjaar

Groene Ster Vlissingen
-
0
Zakaria El Hattach ziet dit seizoen bij Groene Ster als mooi leerjaar

VLISSINGEN – Op het veld speelt Zakaria El Hattach bij de O19 van JVOZ, tegelijkertijd is hij ook actief in de zaal voor Groene Ster Vlissingen. Daar speelt de vijfvoudig jeugdinternational van Marokko inmiddels in het eerste team. Na de degradatie vorig seizoen krijgt hij nu volop kansen op speeltijd. ‘Dat is mooi en ik zie dit voor mij echt als een ideaal leerjaar.’

Zakaria is het jongere broertje van de ervaren Khalid waarmee hij momenteel ook samenspeelt in hetzelfde elftal. “Dat is soms wel een lastig omdat hij extra kritisch is op mij en mijn spel. Maar anderzijds vind ik het ook bijzonder om samen te voetballen en vooral om als voetballer heel veel van hem te kunnen leren.”

Met Groene Ster ligt de jongeling, die sinds zijn vijftiende deel uitmaakt van de zaalvoetbalclub uit zijn woonplaats Vlissingen, op koers voor eventuele promotie. “We willen als club heel graag terugkeren op het allerhoogste niveau. Dat is ook wel mijn eigen doelstelling, want dat is toch in Nederland het hoogste wat je kunt bereiken in de zaal.”

Vorig seizoen speelde hij nog vooral in het tweede elftal en één duel bij het eerste in de eredivisie. Het niveau is nu wel lager, maar ideaal voor El Hattach om te leren en te wennen aan het spelen in het eerste. “Er zijn bovendien ook veel nieuwe spelers bijgekomen en dat is altijd wennen aan elkaar. Toch doen we het prima en liggen we goed op koers.”

Zowel op het veld als in de zaal probeert hij er voor zichzelf het maximale uit te halen. “Het spelen voor Marokko was intens en heel bijzonder. Dat shirt, het volkslied. Het was voor mij een onvergetelijke ervaring en smaakt absoluut naar meer. Ik voetbal altijd met liefde voor het spelletje en met heel veel passie. Daarin hoop ik mezelf verder te kunnen ontwikkelen en door te groeien in mijn spel. Loopacties maken, zuiverdere passing en doorbewegen. Ik vind dat geweldig om te doen en leer elke training en wedstrijd weer bij. Op het veld zal ik na dit seizoen op zoek moeten naar een nieuwe club, want na de O19 stopt het bij JVOZ.  In de zaal niet, daar wil ik met Groene Ster richting de eredivisie, als dat lukt zou dat geweldig zijn.”

Klik op ZVV Groene Ster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZVV Groene Ster voor meer informatie over de club.

Jazzy Adams (31) swingt nog steeds bij Zwaluwen

vv Zwaluwen
-
0
Jazzy Adams (31) swingt nog steeds bij Zwaluwen

Jazzy Adams werd op 4 november 1994 geboren in Rotterdam en groeide op in Hoogvliet, waar hij zich nog altijd thuis voelt. Na vier jaar in Capelle te hebben gewoond, keerde hij onlangs met zijn gezin terug naar Hoogvliet. De cirkel is daarmee rond voor de 31-jarige spits, die inmiddels al zes seizoenen een vaste waarde is bij Zwaluwen. Zijn voornaam is geen toeval: Jazzy is afgeleid van jazzmuziek, swingend en ritmisch, eigenschappen die ook goed passen bij zijn spel.

Zijn voetbalavontuur begon op jonge leeftijd bij Rijnmond Hoogvliet Sport, waar hij rond zijn vijfde jaar instroomde en drie jaar speelde. Het plezier stond daar centraal, maar Adams wilde meer. Hij stak de brug over naar Spijkenisse, een club waar de jeugdteams op divisieniveau speelden. Dat gebeurde ergens in zijn C- of B-juniorentijd en betekende een duidelijke stap omhoog.

Opvallend is dat Adams pas relatief laat spits werd. Oorspronkelijk speelde hij als voorstopper, tot hij tijdens een toernooi in de A-junioren voorin werd gezet en prompt topscorer van het toernooi werd. Vanaf dat moment was de keuze snel gemaakt. Het spel werd voor hem aantrekkelijker door het maken van doelpunten en de beleving die daarbij hoort. Toch ging het scoren niet meteen vanzelf. Bij Spijkenisse lag de nadruk vooral op ontwikkeling en stond hij vaak achter ervaren aanvallers, waardoor zijn speeltijd beperkt bleef.

Net toen hij zijn ja-woord al had gegeven aan Brielle, kwam hij bij Spijkenisse ineens in de basis en begon hij te scoren. In de laatste seizoenshelft maakte hij een stuk of twaalf doelpunten. Ondanks die opleving maakte hij de overstap naar Brielle, een keuze die achteraf niet ideaal bleek. De klik met de trainer ontbrak en Adams kwam nauwelijks aan spelen toe. Na één seizoen keerde hij terug naar Spijkenisse, om later alsnog weer naar Brielle te gaan toen daar een nieuwe trainer aantrad.

Het echte keerpunt volgde toen hij werd benaderd met de vraag of Zwaluwen geen optie was. Adams hapte toe en vond daar een club die bij hem paste. Hoewel het in zijn eerste seizoen rommelig was door veel mutaties binnen de selectie en organisatie, stond er sportief wel een stabiele basis in de vierde divisie. Zwaluwen begon vaak sterk aan seizoenen, maar miste ervaring om dat niveau vast te houden, waardoor degradatiegevaar regelmatig op de loer lag.

Vorig seizoen viel alles op zijn plek en werd Zwaluwen kampioen. Een kroon op het werk van iedereen die bij het elftal betrokken was. De rol van trainer Luigi Bruins was daarbij belangrijk. Hij bouwde voort op het fundament dat eerder was gelegd door Henk de Zeeuw en wist met gerichte accenten en de juiste motivatie het maximale uit de groep te halen. Met een relatief bescheiden budget werd vooral gekeken naar spelers met de juiste mentaliteit.

Ook in de derde divisie heeft Zwaluwen zich inmiddels bewezen. De start was degelijk, al werden fouten die in de vierde divisie nog onbestraft bleven, nu wel afgestraft. Door kritisch naar wedstrijdbeelden te kijken en te blijven corrigeren, groeide het team. Een zesde plaats op de ranglijst is dan ook geen verrassing, zeker gezien het lot van veel andere promovendi die snel weer afzakten.

Adams zelf gaat altijd uit van zijn eigen kwaliteiten: snelheid, kracht en doelgerichtheid. Buiten het voetbal is hij vader van twee zoons, echtgenoot, en werkt hij als keyaccountmanager internationale verhuur bij Boels. Soms ontspant hij met een rondje golf. Hij tekende onlangs opnieuw voor een jaar bij Zwaluwen.

Klik op vv Zwaluwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwaluwen voor meer informatie over de club.

Tim Marteijn koestert het voetballen in het vriendenteam MZVC 3

MZVC
-
0
Tim Marteijn koestert het voetballen in het vriendenteam MZVC 3

MIDDELBURG – Zelf speelde hij ooit  als veldspeler nog in het eerste van MZVC, maar tot een vaste plek en doorbraak kwam het niet. Een paar jaar geleden sloot hij zich aan bij het derde elftal, een echt vriendenteam, waar hij nu als keeper het Middelburgse doel verdedigd.

“Dat was een prima beslissing. Dankzij de broers Abrahamse en hun vader hebben we een team weten samen te stellen waarin van verschillende verenigingen jongens met ervaring in eerste elftallen samenspelen. Zoals Tristan Sonke die bij FC Dauwendaele speelde, Casper de Kok die vanuit Zeelandia Middelburg overkwam en Daniël Jansen van Arnemuiden voor ons verruilde. Met z’n allen koppelen we elke week plezier en het streven naar goede prestaties nu samen en dat werkt voor iedereen in deze groep perfect.”

Marteijn keepte ooit in de jeugd van FC Dauwendaele en zelfs nog een seizoen bij JVOZ. Uiteindelijk ging hij voetballen bij Nieuwland en later weer Dauwendaele. “Via Niek Abrahamse werd ik enthousiast gemaakt voor een stap naar MZVC en daar zit ik nu nog altijd. We zijn een groep gasten die op het veld, maar ook daarbuiten veel dingen samen doen en geregeld ook samen op stap gaan. Ik typeer het als de ‘magie van MZVC 3’ Fanatiek op het veld, gezellig erbuiten, voor mij de ideale combinatie.”

De ploeg komt uit in de 3e Klasse Reserve en werd twee seizoenen geleden zelfs nog kampioen. ‘Vorig jaar werden we tweede maar dit seizoen vlot het nog niet echt. Logisch ook omdat we geregeld spelers voor ons tweede elftal moeten leveren. Dat gaat ten koste van onze vastigheid en ritme. Daardoor is een plek in de middenmoot niet onlogisch. Toch denk ik dat het logisch is gezien de kwaliteit die we hebben in de groep of we in de tweede klasse ook mee zouden kunnen.”

Omdat het team het jarenlang lastig had qua keepers heeft de verdediger weer de handschoen opgepakt en zijn plek onder de lat ingenomen. “Ik ben een meevoetballende keeper, gezien mijn verleden als speler. Ik probeer het vaak dan ook voetballend op te lossen en mijn waarde te hebben voor het elftal. Ik ben achtentwintig en denk af en toe wel eens na of ik het ook in een eerste elftal hier zou redden. Toch is die gedachte snel weg omdat ik het zo goed naar mijn zin heb dat ik dit plezier niet zomaar ga inruilen voor iets anders.”

Een top-drie klassering zou misschien het maximaal haalbare zijn schat de goalie in, maar dan moeten er nog wel de nodige punten worden gepakt. “Daar gaan we wel voor en willen we proberen om  zo hoog mogelijk eindigen. Na de zomer zullen er weer wat jongens bijkomen of terugkomen na een periode afwezigheid zoals Daniël Jansen. Die wordt met zijn kwaliteit en ervaring nu wel gemist. Dus voor nu proberen om in het restant nog wat plekken te klimmen op de ranglijst. Kampioen worden zit er niet meer in, maar dat moet voor ons dan volgend seizoen weer het doel zijn.”

Klik op MZVC voor meer artikelen over de club.
Klik op MZVC voor meer informatie over de club.

Delano a Cohen beleeft prachtig debuutseizoen bij VFC

VFC Vlaardingen
-
0
Delano a Cohen beleeft prachtig debuutseizoen bij VFC

Voor Delano a Cohen is het seizoen 2025/2026 er één van contrasten. Het is zijn eerste jaar als hoofdtrainer van het Vlaardingse VFC, én direct zijn laatste. Terwijl zijn ploeg volop meestrijdt om het kampioenschap in de tweede klasse, staat vast dat hij komende zomer vertrekt. De reden: zijn toelating tot de VC4-opleiding, het hoogste trainersdiploma binnen het amateurvoetbal, en een nieuwe uitdaging in de Derde Divisie bij Zwaluwen.

Wie de loopbaan van Delano a Cohen kent, weet dat voetbal altijd de rode draad is geweest. Geboren op een paar honderd meter van VFC begon hij bij HVO in Vlaardingen. Na een verhuizing naar Hellevoetsluis werd Nieuwenhoorn zijn club. Al snel viel zijn talent op. Eerst volgde een negenjarig verblijf bij Sparta, daarna vier seizoenen bij Excelsior en vervolgens Almere City FC.

Op negentienjarige leeftijd kwam het eerste kantelpunt. Met een afgeronde Vwo-opleiding en een lopende hbo-studie moest hij keuzes maken. De combinatie met het profbestaan bleek lastig. Hij keerde terug naar Nieuwenhoorn, later volgden Barendrecht en Zwaluwen onder Adri Poldervaart.

Bij Quick Boys beleefde hij zijn sportieve hoogtepunt. “Na één blik op het sportpark was ik verkocht,” blikt hij terug. Hij werd kampioen, speelde derby’s voor duizenden toeschouwers, maar zag zijn spelerscarrière abrupt afgeremd door een zware enkelbreuk en een ziekenhuisbacterie. Op 26-jarige leeftijd moest hij accepteren dat terugkeren op dat niveau niet realistisch was.

Tijdens de coronaperiode begon hij jeugd te trainen bij Nieuwenhoorn. Wat begon als een tijdelijke invulling groeide uit tot een serieuze trainersambitie. Hij promoveerde als speler met de club van de tweede klasse naar de Vierde Divisie en streed mee om een periodetitel. Op zijn 31e volgde een telefoontje van Quick Boys om assistent-trainer te worden onder Thomas Duivenvoorden. Dat bleek een schot in de roos: kampioen van de Tweede Divisie en een kwartfinaleplaats in de KNVB-beker. “We hebben daar alles bereikt wat mogelijk was.”

Toch koos hij bewust voor het amateurvoetbal. Naast zijn trainersloopbaan werkt Delano a Cohen al veertien jaar als kwaliteitsmanager bij Nemad, een technische groothandel. Stabiliteit buiten het veld is voor hem minstens zo belangrijk als succes binnen de lijnen.

Bij VFC begon hij afgelopen zomer aan zijn eerste klus als eindverantwoordelijke. Hij trof een hechte vriendengroep, maar ook een selectie waarin de scherpte wat was verdwenen. Zijn aanpak was helder: spelers van het eerste, tweede en Onder 23 vormden één groep. “De beste gaan spelen.” Daarmee zette hij de deur wagenwijd open voor talent uit eigen jeugd.

Die koers wierp zijn vruchten af. VFC staat momenteel tweede, op drie punten van koploper SVC’08, dat op 21 maart nog op bezoek komt in Vlaardingen. De cijfers spreken voor zich: zeven overwinningen en twee gelijke spelen in de laatste negen wedstrijden. De ploeg zit in een duidelijke flow.

De trainer houdt de focus intern. “Elf wekenlang volle bak. Als we dan geen kampioen worden, kunnen we onszelf niets verwijten. Halen we de nacompetitie, dan hebben we het ook geweldig gedaan.” Het typeert zijn rationele, procesgerichte benadering.

Zijn vertrek is geen impulsieve beslissing. Bij zijn aanstelling gaf hij al aan dat hij zich wilde inschrijven voor de VC4-opleiding. Toelating betekent meerdere dagen per week actief zijn bij een divisieclub, een belasting die niet te combineren is met VFC. “De jongens verdienen een trainer die er altijd is.” Toen de KNVB hem uiteindelijk toeliet, viel het besluit definitief.

Komend seizoen vormt hij samen met Marco Jalink het trainersduo bij Zwaluwen in de Derde Divisie. Het eerste jaar fungeert Jalink als hoofdtrainer, waarna a Cohen het stokje overneemt. De twee kennen elkaar al jaren en delen dezelfde voetbalvisie.

Voor VFC betekent het een afscheid van een ambitieuze en moderne trainer die in korte tijd nieuw elan bracht. Voor Delano is het een logische volgende stap in een carrière die zich steeds nadrukkelijker langs de zijlijn afspeelt. Maar eerst wacht nog een ontknoping in de titelstrijd. En die wil hij maar wat graag winnend afsluiten.

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

Edward Riedijk (68): Zeven dagen per week in touw voor Excelsior Maassluis

Excelsior Maassluis
-
0
Edward Riedijk (68): Zeven dagen per week in touw voor Excelsior Maassluis

Als je doordeweeks rond acht uur ’s ochtends het sportpark van Excelsior Maassluis oploopt, is de kans groot dat Edward Riedijk er al is. En als je er ’s avonds laat nog rondhangt? Dan waarschijnlijk ook. De 68-jarige verenigingsmanager is al sinds 1980 betrokken bij de Tricolores en is inmiddels niet meer weg te denken uit Sportcomplex Dijkpolder.

Sinds drie jaar draagt hij officieel de titel verenigingsmanager, maar wie Edward een beetje kent, weet dat hij al decennia het manusje-van-alles van de club is. Speler, trainer, coördinator, leider, facilitair aanspreekpunt, hij heeft het allemaal gedaan. Niet voor niets is de geboren Rotterdammer benoemd tot lid van verdienste.

“Het is een fulltime taak, maar geen fulltime betaalde baan,” zegt hij nuchter. “Een deel krijg ik vergoed, maar de rest doe ik vrijwillig. De club is mijn sociale leven. Eigenlijk ben ik er 24 uur per dag mee bezig, zeven dagen per week. En sinds drie jaar ben ik met pensioen, dus ja… dan is dit mijn dagbesteding.”

Van Rotterdam naar Maassluis

Edward werd geboren in Overschie en groeide op in Rotterdam-West. Na zijn huwelijk verhuisde hij naar Rotterdam-Zuid, maar dat bleek geen match. Uiteindelijk streek het gezin neer in Maassluis. Zijn vrouw is inmiddels overleden, maar de club is altijd een constante factor in zijn leven gebleven.

In zijn Rotterdamse jaren voetbalde hij bij Unicum en Groen Wit. Na een korte stop pakte hij het spelletje weer op bij lagere elftallen van Excelsior Maassluis. Toen zijn zoon in 1980 werd geboren, rolde Edward vanzelf het vrijwilligerswerk in. Vanaf 1986 volgden de functies elkaar in rap tempo op: zaalvoetbalcoördinator, leider, trainer, facilitair ondersteuner, en nu dus verenigingsmanager.

Ook in zijn werkzame leven zat het facilitaire in zijn bloed. Eerst bij een bank, later bij een installatiebedrijf. De stap naar een allround rol op het sportpark was dan ook logisch.

Geen dag is hetzelfde

Een gemiddelde werkdag? Die bestaat eigenlijk niet. Edward start rond acht uur ’s ochtends. De schoonmaakploeg aansturen, checken of alles op het complex functioneert, leveranciers ontvangen, monteurs begeleiden, het hoort er allemaal bij. Rond het middaguur eet hij thuis een hapje, maar zijn telefoon blijft rinkelen.

In de namiddag gaan de kleedkamers open voor de trainingsteams en zorgt hij dat de kantine bemand is. “En als er niemand is, sta ik zelf achter de bar,” zegt hij schouderophalend. Gewoon, omdat het moet gebeuren.

Op zaterdag is het topdrukte op Dijkpolder. Zeker bij thuiswedstrijden van het eerste elftal is Edward vrijwel standaard in de commissiekamer te vinden. Mocht er een storing zijn, licht, water, techniek – dan is hij er als eerste bij. Problemen worden bij voorkeur direct opgelost.

Een club met een lange adem

Excelsior Maassluis is, als het om het eerste elftal gaat, soms een echte doorgangsclub. Spelers komen en gaan. Maar wat Edward het mooiste vindt? Dat ze terugkomen. Jaren later. Met hun eigen kinderen.

“Dan hoor ik: ‘Dat is mijn trainer geweest vroeger’, zeggen ze tegen hun zoon of dochter. Dat vind ik geweldig. Daar geniet ik echt van.”

Ook op zondag is hij meestal op het complex. Rustiger dan zaterdag, dat wel. Dan vult hij voorraden aan en regelt hij zaken die zijn blijven liggen. Er zijn trainingen van een voetbalschool, maar de kantine blijft dicht. Structuur moet er zijn.

Wie Edward zo hoort, weet één ding zeker: Excelsior Maassluis mag zich gelukkig prijzen met een verenigingsmanager die niet alleen het complex draaiende houdt, maar vooral het clubgevoel bewaakt. Zeven dagen per week. Zonder morren. Dat is clubliefde in zijn puurste vorm.

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Luuk Brand draait regelmatig ‘dubbel programma’ bij SVOD’22

SVOD 22
-
0
Luuk Brand draait regelmatig ‘dubbel programma’ bij SVOD’22

OOSTKAPELLE – Het huidige seizoen begon Luuk Brand, net als het vorige overigens, bij de tweede selectie. Personele problemen deden Harro Hazelaar al vroeg besluiten om de middenvelder toe te voegen aan de selectie van het eerste. Sindsdien draait Brand regelmatig een dubbel programma op zaterdag bij zowel het tweede als het eerste.

“Dat is soms wel eens lastig qua planning en ook niet altijd ideaal omdat je al deels hebt gespeeld, dan op de bank zit en later wellicht weer moet invallen. Maar ik ben iemand die de club graag helpt en dan is dit een logisch gevolg als je tussen twee teams inzit.”

Brand is afkomstig van v.v. Domburg maar speelt al sinds zijn vijftiende voor de fusieclub. Daar krijgt hij dit seizoen dus regelmatig speelminuten bij de ambitieuze tweedeklasser. “Ik speel nog niet direct veel in de basis maar heb wel al in flink wat wedstrijden minuten gemaakt. Toch kies ik er zelf ook bewust voor om toch ook bij het tweede te spelen want ik ben uiteraard wel op voetbal gegaan om te spelen en niet om alleen op de bank te zitten en dan in te vallen. Realistisch ben ik overigens ook wel hoor, want de jongens die nu op mijn posities spelen zijn verder in hun ontwikkeling en ook beter.”

Niet alleen de stap van de jeugd naar het tweede bleek wennen voor Brand, maar ook het verschil tussen het tweede elftal en de hoofdmacht is best groot. “Ik train wel volledig met het eerste mee dus de gewenning neemt wel toe al was het in het begin zeker aanpoten. De handelingssnelheid ligt enorm hoog en ook de intensiteit is logischerwijs groter. Ik merk wel dat het me elke training en wedstrijd beter afgaat en dat ik stappen maak.”

Tot de JO19 speelde hij overigens altijd als centrumverdediger, maar sinds hij bij de senioren actief is ziet hij zichzelf altijd terug op het middenveld of als rechtsback. “Bij het eerste is dat het vaakst als middenvelder, wat denk ik ook wel het beste past bij mijn kwaliteiten als speler. In een controlerende rol de balans bewaken, gaten dichtlopen en zorgen voor de restverdediging.”

Zicht op een basisplaats heeft hij voor zijn gevoel nog niet direct, al hoopt hij er stiekem natuurlijk wel op. “Kansen zijn er altijd in een seizoen, het is aan mezelf om die momenten dat ik het kan laten zien ook doe. Je weet dan nooit hoe het loopt. Maar voorlopig geef ik mezelf nog de tijd om me te ontwikkelen. Voor mezelf is het daarom ook goed om dan eerst bij het tweede een deel van de wedstrijd te spelen zodat ik wel spelritme hou en dan daarna aansluit bij het eerste. Op termijn wil ik wel proberen om mezelf in het elftal te spelen want dat lijkt me toch het allermooiste. We hebben een prachtige groep waarbij iedereen goed omgaat met elkaar. Samen willen we streven naar het hoogste haalbare en daarin probeer ik de rol die ik krijg zo goed mogelijk in te vullen.”

Met het tweede elftal staat Brand momenteel bovenaan in de 2e Klasse Reserve, terwijl hij met het eerste nog volop meedoet voor de titel in de 2e Klasse van het zaterdagvoetbal. “Het zou toch helemaal fantastisch zijn om met beide teams te promoveren of misschien de titel te pakken. Niet één maar twee keer op die platte kar klimmen haha. Zover is het nog lang niet maar dat zou voor dit seizoen toch wel het ultieme zijn.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Sportveiligheid bij CWO vraagt meer dan vrijwilligerswerk

sv CWO
-
0
Sportveiligheid bij CWO vraagt meer dan vrijwilligerswerk

Binnen voetbalvereniging CWO is sportveiligheid uitgegroeid tot een dossier van formaat. Sinds november maakt Kevin Harkema deel uit van het bestuur, met sportveiligheid als expliciete portefeuille. Zijn opdracht is breed: zorgen voor een sportieve en gezellige clubcultuur, maar ook optreden bij wangedrag van spelers, ouders of bezoekers. Normen en waarden vormen daarbij het uitgangspunt.

Harkema ziet dat voetbalbreed incidenten blijven voorkomen. Ongeregeldheden, verbaal geweld en soms ook fysieke escalaties maken volgens hem duidelijk waarom een commissie sportveiligheid noodzakelijk is. Die commissie houdt zich niet alleen bezig met tuchtzaken, maar treedt ook op wanneer er sprake is van wanordelijkheden rondom wedstrijden of op het sportpark. Of het bij CWO vaker voorkomt dan elders is lastig te kwantificeren, maar het speelt wel degelijk.

De commissie bestaat uit vier personen. Harkema draagt als bestuurslid de eindverantwoordelijkheid; drie anderen voeren gesprekken met betrokkenen en pakken casussen op. Bij complexe of gevoelige kwesties sluit hij namens het bestuur aan. Die aanpak is bewust laagdrempelig: bij incidenten wordt altijd eerst het gesprek aangegaan met spelers, trainers of teammanagers. Daarbij wordt gekeken naar oorzaken, verbeterpunten en – indien nodig – sancties. Dat laatste doet de club ook zelfstandig, los van de KNVB.

Een belangrijk en groeiend onderdeel van het takenpakket is vandalisme. Vooral de kunstgrasvelden hebben te lijden onder schade. Barbecues, vuurwerk en het fietsen over de velden, onder meer met fatbikes, zorgen voor aanzienlijke herstelkosten. Hoewel de velden eigendom zijn van de gemeente Vlaardingen, raakt de schade direct de club. CWO onderhoudt daarom korte lijnen met gemeente, politie en handhaving. Er is zelfs een gezamenlijke groepsapp om snel te kunnen schakelen wanneer er iets misgaat, ook buiten de hekken van het sportpark.

De tijdsinvestering is aanzienlijk. Wat ooit in beleidsstukken werd ingeschat op enkele uren per maand, is inmiddels uitgegroeid tot een structurele belasting die tegen een fulltime inzet aan zit. Overleggen met instanties, het afhandelen van incidenten en preventieve maatregelen vergen steeds meer aandacht. Die ontwikkeling legt druk op vrijwilligers, zeker omdat sportveiligheid vaak bovenop andere functies komt.

Harkema zelf is geen oud-speler van CWO. Hij raakte betrokken via een vriendengroep die actief is in het zevende elftal, waar hij aanvankelijk als verzorger fungeerde. Door zijn bestuurlijke taken komt hij daar nauwelijks nog aan toe. Buiten de club werkt hij in de veiligheidsbranche in de haven, waar hij zich bezighoudt met het onderzoeken van veiligheidsincidenten en het opstellen van BHV-beleid. Die professionele achtergrond neemt hij mee naar zijn rol bij CWO.

Preventie krijgt steeds meer nadruk. Bij wedstrijden met een verhoogd risicoprofiel, zoals derby’s, zet de club extra middelen in. Zo was bij een duel tegen Victoria’04 beveiliging aanwezig. Niet vanuit de verwachting dat het mis zou gaan, maar om zichtbaar gastheerschap te tonen en escalatie te voorkomen. De club wil voorkomen dat de bond bestuurlijke maatregelen oplegt, zoals het tijdelijk stilleggen van een elftal na een rapportage van de scheidsrechter.

Volgens Harkema liggen de oorzaken van wangedrag deels in bredere maatschappelijke veranderingen. Hij ervaart dat de betrokkenheid bij clubs afneemt: spelers komen om te voetballen, maar voelen zich minder verantwoordelijk voor de vereniging en haar faciliteiten. Dat gebrek aan clubgevoel werkt respectloos gedrag in de hand, al erkent hij dat dit moeilijk hard te maken is.

Ondertussen zijn er wel individuele terreinverboden opgelegd. Daarnaast investeert CWO in toezicht. Op meerdere velden hangen camera’s van Field Touch, waarmee ongeoorloofd gebruik en vandalisme worden vastgelegd. Eerder plaatste de politie ook tijdelijk een camera bij de parkeerplaats.

Ondanks alles ziet Harkema positieve signalen. Teams worden voorafgaand aan wedstrijden actief benaderd, soms zelfs in de kleedkamer, met een positieve boodschap. Die benadering, gericht op verbinding, moet bijdragen aan wederzijds respect. Het uiteindelijke doel blijft helder: samen toewerken naar een veilig, plezierig en respectvol voetbalseizoen in Vlaardingen.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Kinderkracht Hulverlening goud waard voor Zeelandia Middelburg

vv Zeelandia Middelburg
-
0
Kinderkracht Hulverlening goud waard voor Zeelandia Middelburg

MIDDELBURG – Als speler is Niels Luteijn (32) al vele jaren succesvol met en van waarde voor zijn club Zeelandia Middelburg. Maar het blijft voor de aanvoerder niet bij twee avonden trainen en wedstrijden spelen voor de ambitieuze derdeklasser. Met zijn bedrijf Kinderkracht Hulpverlening biedt hij op de club dagbesteding aan jongeren met een beperking én is hij al jarenlang de drijvende kracht achter het G-voetbal bij de club.

“Momenteel bieden we drie dagen per week dagbestedingsactiviteiten aan, maar vanaf eind maart wordt dat dagelijks van maandag tot en met vrijdag. In totaal zijn er dan per dag zo’n zes á zeven op de club aan het werk. De werkzaamheden zijn afwisselend. Zo wassen we de trainingshesjes, maken we het complex en clubgebouw schoon, vullen we de koelkasten aan, maken we verse soep, fruitsalades en doen we het groenonderhoud. De gasten die hier werken zijn écht een onderdeel van de club en voelen zich enorm verantwoordelijk en verbonden met Zeelandia Middelburg. Deze samenwerking is voor zowel de jongeren, mijzelf en de club een win-win-win situatie op deze manier. Dat we van drie naar vijf dagen gaan zegt alles over hoe iedereen de samenwerking ervaart.”

Arbeidsgerichte dagbesteding, zo kunnen de werkzaamheden volgens de Luteijn die de jongeren uitvoeren het beste worden omschreven. “Eén van de gasten staat ook op zaterdag in de kiosk tijdens de wedstrijden, Hij helpt daar dan mee met de verkoop van koffie, thee en soep. Prachtig om te zien hoe hij ervan geniet en hoe de mensen het waarderen. Dat is schitterend om te zien en het zegt voor mij veel over hoe groot de maatschappelijke betrokkenheid van Zeelandia Middelburg is.”

Naast zijn werk als hulpverlener is de aanvoerder van het eerste elftal ook al jarenlang actief als trainer bij de G-voetballers van de club, een groep die door de jaren heel enorm is gegroeid. “Als ze er allemaal zijn dan hebben we zo’n vijftig spelers en speelsters op het veld staan. Een flink aantal. Gelukkig heb ik inmiddels een groep van zo’n tien trainers die allemaal paraat staan als het moet. Een mooi en leuk gezelschap met passie en bevlogenheid, heerlijk om mee te werken. Ondanks dat ik gemiddeld met trainen, training geven en mijn bedrijf in totaal zo’n vijftig uur op de club aanwezig ben voelt het totaal niet als werk. Het is mijn passie en de vriendschap, ontwikkeling én de liefde die je terugkrijgt van de jongeren maken elke dag opnieuw tot een feestje.”

PGB-begeleiding deed Luteijn al flink wat jaren, maar om er écht als onderneming in te springen dat ontstond een jaar of twee geleden. “Ik was met mijn vriendin op wereldreis en toen ontstond het idee. Dat heb ik toen uitgewerkt en ik ben enorm dankbaar dat de club, waar ik zelf ook al mijn hele leven als voetballer actief ben, me deze kansen heeft geboden. De support vanuit de club is groot en maakt het tot een succes. Met een pilot eerst één dag begonnen en straks zijn we hier alle weekdagen actief.”

En in het weekend staat hij ter ontspanning heerlijk zelf op het veld en probeert hij met Zeelandia Middelburg hun doel te bereiken. “We willen graag promoveren naar de tweede klasse. Dat wordt door een paar ‘slippertjes’ een ferme opgave. Toch gaan we er vol voor. Qua werk met Kinderkracht Hulpverlening en het G-voetbal gaat het crescendo tot nu toe. Hopelijk lukt het ook met het eerste elftal, het zou voor mij dit kalenderjaar nog wat extra glans geven.”

Klik op Zeelandia Middelburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zeelandia Middelburg voor meer informatie over de club.

1...567...1.481Pagina 6 van 1.481

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.