Home Blog Pagina 7

Legerstee is trouw aan FC Binnenmaas

VoetbalJournaal
-
0
Legerstee is trouw aan FC Binnenmaas

Wie door de Hoeksche Waard rijdt, kan bijna de lesauto’s van Autorijschool Legerstee op het eiland niet missen. De rijschool van Henk Legerstee is immers prominent vertegenwoordigd in de regio. En niet alleen binnen de regio, maar ook daarbuiten: de tegenstanders van de hoofdmacht van FC Binnenmaas kunnen al jarenlang kennisnemen van het beeldmerk en de naam van Legerstee.

MAASDAM – FC Binnenmaas manifesteert zich ook dit jaar weer in de tweede klasse met een tenue dat de kenner van de formatie als het ware kan uittekenen. Met op de rechterzijde van de broek het beeldmerk en de naam van Autorijschool Legerstee.

In juni van het jaar 2024 verlengde Legerstee, evenals European Tyre Distributors BV, Reedijk Wheels and Tyres Group BV uit Strijen en Toll Global Forwarding een sponsorcontract dat de vier partijen voor de duur van drie seizoenen verbond aan FC Binnenmaas. Waarmee de herkenbaarheid van het tenue voor de jaren erna ook gewaarborgd was.

Henk Legerstee is derhalve trouw aan FC Binnenmaas, waar de autorijschool deel uitmaakt van de businessclub. Legerstee zette het familiebedrijf voort. ,,Gestart door mijn vader, zit het autorijden in mijn bloed. Toen mijn vader na 40 jaar met pensioen ging, ben ik zelfstandig verder gegaan. En inmiddels zijn we uitgebreid met meer rijinstructeurs’’, is het relaas van de rijschoolhouder.

Opfriscursus

‘De kortste weg naar het rijbewijs’ is de slogan van Autorijschool Legerstee, waar leerlingen vanaf de leeftijd van 16,5 jaar lessen kunnen volgen. Legerstee: ,,Je kunt bij ons terecht voor een reguliere rijopleiding, een versnelde (acht weken) cursus of een opfriscursus. De opfriscursus is bedoeld voor mensen die langere tijd niet of nauwelijks aan het verkeer hebben deelgenomen. Vaak is dat met een aantal lessen te verhelpen zodat je weer met vol vertrouwen het verkeer in kan gaan.’’

Duidelijk herkenbaar, met auto’s die haast uit te tekenen zijn, manifesteert Legerstee zich als de belangrijke rijschool in de Hoeksche Waard. En met de voorliefde voor voetbal zit het, bij FC Binnenmaas, dus ook wel snor.

Klik hier voor meer informatie over FC Binnenmaas
Klik hier voor meer artikelen over FC Binnenmaas

Jessy van Kooten blijft een garantie voor goals

VoetbalJournaal
-
0
Jessy van Kooten blijft een garantie voor goals

DORDRECHT – De doelpuntenproductie van Jessy van Kooten kent ook in het seizoen 2025-2026 geen grenzen. De aanvaller van vijfdeklasser SSW, die vorig seizoen al goed was voor 55 doelpunten, heeft na tien competitiewedstrijden opnieuw indrukwekkende cijfers achter zijn naam staan. Met 21 treffers is hij veruit de meest productieve speler in de regio Drechtstreek en opnieuw van grote waarde voor zijn ploeg.

De teleurstelling van het mislopen van promotie in het afgelopen seizoen werd binnen de selectie snel verwerkt. In een beslissingswedstrijd op het terrein van Nieuw-Lekkerland bleek Noordeloos destijds te sterk, maar onder leiding van de nieuwe trainer Pippy Pruymboom, opvolger van Pieterman van Kooten, begon SSW met hernieuwde ambitie aan de huidige competitie. Met een versterkte selectie werd vanaf de eerste speeldag vol ingezet op het behalen van prijzen.

Van Kooten drukte direct zijn stempel op het seizoen. De eerste vijf doelpunten van de competitie kwamen allemaal van zijn voet. Toch blijft de spits bescheiden over zijn aandeel. „Ik doe het niet in mijn eentje, we doen het met elkaar,” benadrukt hij. Vorig seizoen speelde SSW voornamelijk tegen Zeeuwse tegenstanders, met FC Dordrecht als enige club uit de directe omgeving. Ondanks een enorme doelpuntenproductie kwam de ploeg op de laatste speeldag net tekort voor het kampioenschap. „We scoorden veel, maar maakten ook te veel foutjes en gaven soms te makkelijk punten weg,” blikt Van Kooten terug.

Dit seizoen is de samenstelling van de competitie volledig anders. In de vijfde klasse C treft SSW ploegen uit andere regio’s, waaronder Leerdam Sport’55, Well, ASH, Haaften en MEC’07 uit Maurik. Die laatste ploeg hield in de eerste tien wedstrijden gelijke tred met SSW, dat desondanks wel de eerste periodetitel wist te veroveren. „Er zitten dit jaar een aantal sterke ploegen bij. Het niveau ligt hoger dan vorig seizoen,” constateert Van Kooten.

Met zijn doelpuntenaantallen wordt regelmatig gesuggereerd dat Van Kooten onder zijn niveau speelt. „Er is wel eens belangstelling geweest, maar ik heb het hier goed. Mijn familie, vrienden en bekenden zitten bij de club en bovendien kunnen we met SSW nog stappen omhoog maken,” zegt hij. De doelstelling voor dit seizoen is duidelijk. „De selectie is breder en sterker dan vorig jaar. Persoonlijk wil ik weer veel scoren en dat lukt tot nu toe aardig.”

Niet alleen sportief, maar ook bestuurlijk is SSW in beweging. Na een periode van veertig jaar legde Jan Pruymboom eerder dit jaar het voorzitterschap neer. De zoektocht naar een opvolger werd uiteindelijk succesvol afgerond met de komst van Goof Peters, voormalig voorzitter van SC OMC, tegenwoordig FC Dordrecht Amateurs. Peters werd op het idee gebracht door zijn kinderen, nadat zijn zoon George optrad bij SSW. „Mijn dochter gaf aan dat ik moest overwegen om voorzitter te worden, omdat steeds duidelijker werd dat Jan Pruymboom echt wilde stoppen,” vertelt Peters. Na een gesprek met Pruymboom besloot hij de functie op zich te nemen.

Besturen zit Peters in het bloed. Hij was dertien jaar lang het bestuurlijk boegbeeld van SC OMC, een club die ooit beschikte over een moderne accommodatie bij Stadspolders. De gedwongen verhuizing naar de Krommedijk en de overgang naar FC Dordrecht Amateurs laat hem nog altijd niet los. „Ik vind dat de gemeente SC OMC heeft laten stikken. We hadden op De Corridor een prachtige accommodatie. Uiteindelijk bleef daar niets van over, zelfs de clubkleuren verdwenen,” zegt hij kritisch.

Als nieuwe voorzitter ziet Peters duidelijke uitdagingen bij SSW. „Er zijn binnen de club een paar mensen die ontzettend veel werk doen. Dat is op termijn niet vol te houden. We zijn bezig om de organisatie te versterken en meer mensen te vinden die taken willen oppakken.” Sportief gezien is hij positief. „Het gaat uitstekend, zeker als je kijkt naar de prestaties van het eerste elftal. De doelstelling is helder: kampioen worden. Maar daar moet ook buiten de lijnen hard voor gewerkt blijven worden.”

Klik op SSW voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSW voor meer informatie over de club.

Inzet professional levert Wieldrecht mooie resultaten op

VoetbalJournaal
-
0
Inzet professional levert Wieldrecht mooie resultaten op

Voetbalvereniging Wieldrecht behoorde in 2024 en 2025 tot de zes Dordtse sportverenigingen die van de gemeente Dordrecht subsidie ontvingen voor de inzet van een professionele kracht. De club aan de Smitsweg maakte daar volop gebruik van – met zichtbare en blijvende resultaten.

Voorzitter Mariëlle Sloof vertelt dat Wieldrecht zelfs al vóór de officiële start van de subsidie begon. “Het voetbalseizoen start in september en wij wilden meteen aan de slag met een scheidsrechterspool.” Dat bleek een schot in de roos. Waar de club eerder wekelijks worstelde met het vinden van scheidsrechters, is dat probleem inmiddels opgelost. Ongeveer dertig jonge en volwassen scheidsrechters maken nu deel uit van de pool, ondersteund door ervaren krachten uit onder meer de familie Tempelaar.

Vrijwilligers beter georganiseerd

Naast arbitrage lag de focus op het versterken van de vrijwilligersorganisatie. “Veel mensen wilden wel helpen, maar het was te versnipperd,” aldus Sloof. Door meer samenhang aan te brengen verdwenen de ‘losse eilandjes’. Inmiddels geldt bij Wieldrecht dat ieder lid – of bij jeugdleden de ouders – minimaal één à twee keer per seizoen een vrijwilligerstaak vervult. Dat beleid werkt: de club telt nu zo’n 250 tot 300 vaste vrijwilligers.

Aandacht voor trainers

In het tweede jaar verschoof de aandacht naar ondersteuning van de bijna honderd jeugdtrainers. Er kwam een speciaal begeleidingsprogramma en bijeenkomsten worden goed bezocht. Ook werd jeugdcoach Simone Gommers ingehuurd, die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van trainers. Hoewel zij binnenkort stopt, blijft trainerbegeleiding een speerpunt.

Sportief zwaar jaar voor de hoofdmacht

Sportief kent Wieldrecht een lastige periode. De hoofdmacht staat na tien speelrondes onderaan in de derde klasse H en kreeg stevige nederlagen te verwerken, waaronder een 9-2 bij Pelikaan. De jonge selectie mist soms de mentale weerbaarheid om zich te herstellen. Toch blijft binnen de club het vertrouwen bestaan dat de ingezette organisatorische lijn op termijn ook sportief vruchten afwerpt.

Klik op vv Wieldrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wieldrecht voor meer informatie over de club.

Voor Nicky van der Gijp is voetbal meer dan een passie

VoetbalJournaal
-
0
Voor Nicky van der Gijp is voetbal meer dan een passie

Nicky van der Gijp (24) speelt bij SC Emma, de club waar zijn achternaam onlosmakelijk mee verbonden is. Opgegroeid in een echte voetbalfamilie – met vader René van der Gijp – kreeg hij het spel met de paplepel ingegoten. Toch is voetbal voor Nicky meer geworden dan alleen een familienaam of hobby.

Toen zijn trainer voor het eerst de naam Van der Gijp hoorde, dacht hij meteen aan de beroemde internationals Wim, Cor en René. De verwachtingen waren hoog, maar Nicky relativeert dat met humor. “Na de wedstrijd kwam hij naar me toe en zei: ‘Dat had ik helemaal verkeerd gezien, jongen’,” lacht hij.

Thuiskomen bij SC Emma

Nicky groeide op in de Hoeksche Waard en begon met voetballen bij SSS in Klaaswaal. Later speelde hij bij Dubbeldam, om op zijn achttiende neer te strijken bij SC Emma in Dordrecht. Niet vanwege de rijke familiegeschiedenis, benadrukt hij, maar omdat zijn vrienden er speelden. Toch kan hij die historie wel waarderen. In de kantine hangen foto’s van familieleden en in de jaren vijftig speelden zelfs vijf Van der Gijpjes samen in het eerste elftal.

Zelf speelt Nicky in het vijfde elftal. “Ik heb een goede trap, maar ben traag,” zegt hij eerlijk. Zijn favoriete positie is linkshalf, al ziet zijn trainer hem liever aan de rechterkant. Met zijn team eindigde hij de afgelopen drie seizoenen telkens als tweede. “Dit jaar moet het kampioenschap erin zitten.”

Meer dan alleen spelen

De liefde voor voetbal beperkt zich niet tot het veld. Nicky kijkt, analyseert en praat het liefst de hele dag over het spel. Hij is groot fan van Feyenoord en raakte als tiener definitief verkocht na de gewonnen bekerfinale van 2006. Samen met Jan Boskamp bezoekt hij regelmatig wedstrijden en maakt hij de podcast Boskamp & Kleine Gijp.

Naast het amateurvoetbal werkt Nicky bij Viaplay, zowel achter de schermen als voor de camera. Hij stoort zich soms aan het niveau van analyses op televisie en probeert zelf voetbal zo helder en toegankelijk mogelijk uit te leggen. Dat hij soms wordt gezien als ‘de zoon van’, neemt hij voor lief. “Die kans heb ik gekregen, dat klopt. Het is aan mij om te laten zien dat ik hem verdien.”

Ambities genoeg heeft hij nog wel. “Langs de lijn staan als verslaggever bij wedstrijden in de Premier League, dat lijkt me fantastisch.”

Klik op SC Emma voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Emma voor meer informatie over de club.

Kai de Jong leeft zich uit met social media van EBOH

VoetbalJournaal
-
0
Kai de Jong leeft zich uit met social media van EBOH

EBOH degradeerde vorig seizoen naar de derde klasse, na zeven seizoenen in de tweede klasse. Sportief een stapje terug, maar op het gebied van social media heeft EBOH de laatste jaren qua uitstraling veel weg van een goed georganiseerde club op een veel hoger niveau.

DORDRECHT – Dat soort complimenten krijgt Kai de Jong de afgelopen jaren wel vaker te horen. De EBOH-keeper pakte in 2021 ook de social media-handschoenen op en is nu al ruim vier jaar veel tijd en energie kwijt aan filmen, fotograferen en posten, maar doet het met alle liefde voor de club waar hij al twaalf jaar keeper is.

,,Niemand deed het, dus toen ben ik het maar op gaan pakken. Ik ben nu 18 jaar, dus toen ik begon zal ik 14 jaar zijn geweest. De website was het probleem niet, die werd en wordt nog altijd goed bijgehouden met verslagen, nieuws en aankondigingen van wedstrijden en andere evenementen. Maar op social media deden we heel weinig, alleen wat updates tijdens wedstrijden op Twitter en op Facebook werden de zangers na wedstrijden aangekondigd, dat was het eigenlijk wel. Daar wilde ik graag wat aan toevoegen en die vrijheid kreeg ik van de club”, vertelt De Jong.

Reacties

Bij dat fotograferen kwam ook al snel het filmen van de wedstrijden. ,,Dat gebeurt met die groene VEO Cam die de wedstrijd volgt en hoogtepunten kan detecteren. Het is dus vooral een kwestie van de camera voor de wedstrijd goed neerzetten en zorgen dat ‘ie niet omvalt. Op zaterdagavond ga ik al aan de slag met het monteren van de samenvatting, op zondagochtend leg ik daar de laatste hand aan. Dan stuur ik die beelden door naar onze aanvoerder Joey Steenbakker, die met veel enthousiasme de samenvattingen inspreekt als een echte commentator. Tenminste, als we winnen doet hij het meteen en als we verliezen kan het soms tot dinsdag duren”, lacht De Jong.

,,Daar krijgen we natuurlijk veel leuke reacties op, want er zijn maar weinig clubs die dat doen. Ook de tegenstanders zijn er natuurlijk wel blij mee. Zeker vorig seizoen die Zeeuwse clubs die niets van ons wisten. Die kwamen er op die manier wel achter hoe wij spelen en wat onze krachten zijn. Daarom zijn op verzoek van de technische staf de samenvattingen dit seizoen wat ingekort, van tien naar vijf minuten. Kort na de wedstrijd zet ik onze doelpunten al los door op social media.’’

Interactie

De Jong maakt sinds dit seizoen zelf overigens ook deel uit van de EBOH-selectie, al keept hij zijn wedstrijden vooralsnog in het tweede elftal. De ervaren doelman Jan-Arie Kouwenhouven is weer fit, nadat hij vorig seizoen nauwelijks wedstrijden heeft kunnen keepen door een meniscusblessure die hem ruim zeven maanden aan de kant hield. Toen stond Julian van Duren, die naar VVGZ is vertrokken, onder de lat. De Jong hoopt op den duur Kouwenhoven te kunnen gaan opvolgen in EBOH 1, maar zet zich vooralsnog dus op deze wijze in voor de club. ,,En met veel plezier, want de reacties zijn positief. Ik ben afgelopen zomer ook begonnen aan een studie Communicatie op het Fontys in Tilburg. Daar kun je veel kanten mee op.”

Op zaterdagen keept De Jong zijn wedstrijden met EBOH 2. Daarna gaat hij, vaak met zijn ouders, achter het eerste elftal aan om te filmen en fotograferen. ,,Dat valt meestal prima te combineren. Vorig seizoen speelde EBOH tegen zeven clubs uit Zeeland, dit seizoen zijn de afstanden gelukkig wat kleiner. En met mooie wedstrijden tegen Wieldrecht en DFC en natuurlijk Oranje Wit in de beker. Dan zie je ook op social media de meeste interactie, want dat zijn de wedstrijden die het meest leven.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Jubileumboek Oranje Wit is ‘mooie reis door de tijd’

VoetbalJournaal
-
0
Jubileumboek Oranje Wit is ‘mooie reis door de tijd’

Oranje Wit vierde in 2025 het honderdjarig bestaan. Het hoogtepunt van dat jubileum was zonder twijfel het driedaagse festival op 1, 2 en 3 mei op het hoofdveld van Oranje Wit, met muziek te horen tot diep in Stadspolders en het centrum van Dordrecht. De afsluiting van alle festiviteiten was de uitreiking van het jubileumboek in oktober.

DORDRECHT – „Een project waar we tien maanden mee bezig zijn geweest. Het eerste idee was om in mei het boek al klaar te hebben, maar achteraf ben ik wel blij dat we er geen haast achter hebben gezet. Het gaat vooral om het eindresultaat en nu was er in het huidige seizoen nog iets moois. Alle enthousiaste reacties en honderden mensen met dat boek in hun handen in de kantine, dat gaf natuurlijk veel voldoening voor alle mensen die hebben meegewerkt aan dit project met zoveel vrijwilligers”, zegt Diana Langerak, die vanuit het mediateam van Oranje Wit naar voren stapte om het idee van een jubileumboek tot leven te brengen als coördinator en hoofdredactrice. Langerak heeft haar eigen bedrijf als marketing- en communicatieadviseur. Ze is wel grote klussen gewend, maar zeker voor de club waar haar vier kinderen (twee zoons en twee dochters) in de jeugd spelen moest alles perfect zijn.

Verzameling

Een project met bloed, zweet en tranen dus, maar met een heel mooi eindresultaat: 250 pagina’s aan historie, foto’s en verhalen in een mooi chronologisch overzicht. „We wilden het eerste deel van het boek niet te stoffig hebben, dus we hebben gelukkig veel oudere leden kunnen laten vertellen over hun herinneringen. Het mooiste in het boek vind ik de rode draad met echte Oranje Witters die zwart-wit staan afgebeeld, met het Oranje Wit-logo in kleur in hun handen. Een vereniging is een verzameling van betrokken en enthousiaste mensen, dat hebben we mooi weer kunnen geven in beeld en verhalen.”

Oranje Wit liet 500 boeken drukken; 250 waren er in de voorverkoop al verkocht en op 25 oktober ging het ook hard met de verkoop in de kantine. „Toch zijn er nog wel wat boeken over, dus mensen die nog een mooi cadeau zoeken voor onder de kerstboom wil ik graag nog even verwijzen naar www.oranjewit.nl/over-ons/jubileumboek voor een van de laatste exemplaren.”

Langerak is blij met de grote hoeveelheid aan verhalen en foto’s, maar ook verrast dat een groot mysterie nog altijd niet is opgelost. „Het mysterie van de man op de cover. Een prachtige foto van een trotse Oranje Witter uit de beginjaren van de club. Begin dit jaar hadden we al een oproep gedaan op social media om te kunnen achterhalen wie het was, maar niemand die het wist. Ik had verwacht dat het mysterie uiteindelijk wel opgelost zou worden toen het boek eenmaal verscheen, maar het blijft een raadsel. En dat vind ik stiekem ook wel mooi, de foto zelf vertelt eigenlijk al genoeg.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

Oranje Wit pakt punten met realistische aanpak

VoetbalJournaal
-
0
Oranje Wit pakt punten met realistische aanpak

Oranje Wit speelde zich vorig seizoen pas op de slotdag veilig in de eerste klasse. Dat wil de ploeg van trainer Björn Vlasblom dit seizoen voorkomen. De grootste club van Dordrecht heeft immers al jaren de ambitie om een stabiele eersteklasser te worden en wil dus niet naar beneden kijken. Met een meer realistische aanpak lijkt Oranje Wit voor de winterstop de formule tot overwinningen te hebben gevonden.

DORDRECHT – Vlasblom (35) keerde in 2023 terug bij Oranje Wit, na twee seizoenen als hoofdtrainer van het Zwijndrechtse Pelikaan. Zijn eerste seizoen was een mooie, want Oranje Wit promoveerde glansrijk via de nacompetitie (in de finale tegen IFC) nadat Spartaan ‘20 uit Rotterdam-Zuid in 2F net te sterk was gebleken.

Vorig seizoen hoopte Oranje Wit in de eerste klasse C direct weer te kunnen aanpikken bij de subtop, maar daar slaagde de Dordtse club niet in. Vooral door een ernstig gebrek aan scorend vermogen, dat zich het hele seizoen liet voelen. Uiteindelijk speelde Oranje Wit zich pas op de slotdag van de competitie veilig dankzij een 2-0 overwinning op Spartaan‘20, dat toen al wist dat het weer zou degraderen naar de tweede klasse.

Dit seizoen hoopte Oranje Wit met de terugkeer van Edison Warner (SSS) en de komst van Joey van Gennip (ASWH), Luivienno Statia (Rijsoord) en Dylan de Melo (Spijkenisse) sprongen te hebben gemaakt in de kwaliteit op het veld. Daartegenover stond overigens wel het vertrek van Jordi Fok, Noah Wijne, Dirk Kusters, Casper Westera en Mike Muijen naar stadgenoot EBOH.

Dieptepunt

In de eerste maanden van het seizoen verliep het echter nog steeds moeizaam. Opnieuw was het gebrek aan scorend vermogen in veel wedstrijden zichtbaar. Het dieptepunt was zonder twijfel de pijnlijke nederlaag in de beker bij derdeklasser EBOH (2-1) op 18 oktober.

Het roer ging om in november, met een meer behoudende tactiek. Inzakken en op de counter proberen toe te slaan. Dat pakte uitstekend uit, met drie zeges in vier wedstrijden. De 4-4-2 tegen koploper BVCB (1-3) werkte niet goed, maar de 5-4-1/5-3-2 tegen Nieuwerkerk (1-2), GVV Unitas (0-3) en Heinenoord (2-0) wel. „Heel veel keuze hadden we ook niet in die periode door een aantal blessures voorin. Wat met zo’n tactiek wel belangrijk is eruit komen op de juiste momenten. De jongens herkenden die momenten perfect en hebben het plan goed uitgevoerd. Ze voelen zich hier goed bij, dus dan ga ik daar graag in mee”, zegt Vlasblom.

Benidorm

„Drie verdedigers, vijf verdedigers, noem het maar zoals je het wil. Het gaat er vooral om dat je tot kansen komt en dat deden we, ook omdat we op deze manier onze eigen ruimtes creëren, de wingbacks het goed invulden en de voorste jongens heel veel meters maakten in aanvallend en verdedigend opzicht. Natuurlijk ziet iedereen het liefste 4-3-3 met aanvallend voetbal, maar dat is niet altijd realistisch. Uiteindelijk wil iedereen op de club vooral graag dat we wedstrijden winnen, zo simpel werkt het gewoon”, weet ook Vlasblom.

Met die resultaten op zak gaat Oranje Wit toch nog met vertrouwen en een goed gevoel de winterstop in. In het eerste weekend van januari gaat de selectie weer op trainingskamp naar het Spaanse Benidorm, al baalt Vlasblom er flink van dat negen spelers niet mee kunnen/gaan. „Iedereen moet zijn eigen keuzes maken, maar dat kan uiteraard ook consequenties hebben op de beslissingen die ik in januari weer zal moeten nemen.”

klik hier voor meer artikelen over SV Oranje Wit
klik hier voor meer informatie over SV Oranje Wit

Joey van Oosten: CKC is mijn tweede thuis

VoetbalJournaal
-
0
Joey van Oosten: CKC is mijn tweede thuis

Wie bij CKC rondloopt, kent hem inmiddels wel: Joey van Oosten, 22 jaar, vaste kracht op het middenveld van het eerste en iemand die precies weet wat hij wel en vooral niet leuk vindt. Studeren? Nee. Omschakelen? Liever niet. Maar een bal in de voeten en een ploeg die voelt als familie? Ja, graag.

Joey groeide op in Capelle Schollevaar, verhuisde later naar Capelle-West en woont daar nog steeds thuis. Hij deed HAVO op Thorbecke, ontdekte dat de collegebanken niet per se zijn natuurlijke habitat waren en ging meteen aan het werk. Dat doet hij nu bij Karat in Rotterdam

Zijn voetbalcarrière begon zoals bij velen: klein mannetje, veel te grote shirtjes, eerste stappen bij de club om de hoek, CKC dus. Toch vertrok hij als tweedejaars D naar DCV in Krimpen aan den IJssel, omdat zijn neef Carlo de Reuver daar trainer was. Dat familiegevoel speelt bij Joey duidelijk een rol; hij schopte het er tot de selectie van het eerste, maar toch bleef CKC trekken. Zijn familie komt er, zijn opa Hans de Reuver is een bekende naam binnen de club en als het even kon was hij ook bij CKC te vinden om met zijn vrienden te zijn.

En dus kwam hij op zijn zeventiende terug naar CKC. Meteen het eerste elftal in, alsof hij nooit was weggeweest. Waar het kon schoof hij nog aan bij de O19, vooral omdat zijn vrienden daar speelden. Dat de trainer daar iets minder enthousiast van werd, is bijzaak; het gaat tenslotte om de gezelligheid, toch?

Die gezelligheid is sowieso kenmerkend voor CKC. De selectie van het eerste elftal is al jaren relatief stabiel, zeker omdat de club geen spelers betaalt. Wie komt, komt voor de club zelf, niet voor de portemonnee. Op het middenveld lopen drie 22-jarigen rond die samen de toekomst vormen. Dat is prettig voor de club, en eigenlijk ook voor Joey, die het liefst speelt met mensen die hij al jaren kent.

Sportief gezien draait CKC de laatste jaren steeds bovenin de derde klasse mee. Tweemaal werd de nacompetitie gehaald en tweemaal ging het mis in de halve finale. Het deed pijn, zeker die wedstrijd tegen Rhoon waar een late voorsprong in blessuretijd alsnog verdween. Maar zoals dat gaat in het amateurvoetbal: een paar weken later sta je gewoon weer te trainen alsof het nooit is gebeurd.

Afgelopen seizoen begon uitstekend: voor de winterstop geen nederlagen, daarna… nou ja, laten we zeggen dat het flink minder werd. Uiteindelijk was FC Zoetermeer in de nacompetitie de eindhalte.

Dit seizoen speelt CKC in de competitie van Zuid 1, waar de onderlinge verschillen zo klein zijn dat niemand er verstandig aan doet z’n geld op een ander te zetten. De start was moeizaam, maar inmiddels is de ploeg aardig op gang. Dat mag ook wel, want de seizoenstart was er één voor in de boeken. Door de afgesloten Brienenoordbrug moest de ploeg drie uur eerder verzamelen voor de uitwedstrijd tegen Wieldrecht. Het verkeer dacht daar anders over: sommige spelers kwamen pas tegen half vijf in Dordrecht aan, een halfjaar geblesseerde speler moest tóch het veld in en de reservekeeper stond  rechtsbuiten. Dat het daarna niet meteen beter werd, is niemand kwalijk te nemen. Met blessures,  waaronder de eerste keeper Perry Heijster, leek het soms meer op een overlevingsstrijd dan op voetbal.

Joey staat inmiddels bekend als middenvelder met een goed inzicht en strakke passing. Hij weet ook dat hij soms wat te veel geniet van het goede leven. Als hij niet oplet, sluipt er snel een kilo bij. Maar ja: hij traint veel, voetbalt veel en wil ook gewoon een gezellig biertje kunnen drinken. Dat moet kunnen, vindt hij.

Omschakelen is een ander verhaal. Dat blijft zijn achilleshiel. Zijn teamgenoten en trainer roepen het vaak genoeg, maar Joey weet van zichzelf dat hij nou eenmaal aanvallend denkt. Het zit niet in zijn systeem, sommige dingen moet je accepteren.

Vertrekken bij CKC? Geen sprake van. Hij voelt zich thuis bij de club en bij de mensen. Zijn ambitie ligt bij promotie naar de tweede klasse, al wordt dat dit seizoen lastig gezien de stand. Buiten het veld wil hij graag in Capelle blijven wonen, liefst in West of ’s-Gravenland, maar met de huizenmarkt van nu is dat meer een lange-termijndoel dan een korte.

Klik op CKC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CKC voor meer informatie over de club.

Yara Helderman (22): Van balverliefd meisje tot aanvoerder in de Eurojackpot Eredivisie

VoetbalJournaal
-
0
Yara Helderman (22): Van balverliefd meisje tot aanvoerder in de Eurojackpot Eredivisie

Op haar vierde liep Yara Helderman al met een bal onder de arm over de velden van GSC – tegenwoordig GSC/ODS. Terwijl andere kinderen nog zochten naar hun hobby, wist zij het meteen: voetballen zou haar wereld worden. Jarenlang speelde ze tussen de jongens, iets wat haar later veel zou opleveren. Tot haar tiende bleef ze bij de club waar ze begon, waarna ze de stap zette naar Stedoco, destijds bekend om de sterke meidenafdeling. Vier keer per week trainen was een grote omschakeling voor de jonge Yara, die volop in de groei zat. De combinatie van veel belasting en snelle lichamelijke ontwikkeling zorgde voor flinke kniepeesklachten, waardoor het spelplezier soms onder druk kwam te staan. Toch wilde ze blijven voetballen, en ze zette door.

Uiteindelijk keerde Yara terug naar GSC, opnieuw tussen de jongens, dit keer in de JO15. Dat halfjaar bleek meer waarde te hebben dan ze ooit had verwacht. De dynamiek, het tempo en de manier waarop de jongens haar steunden, maakten het tot een bijzondere tijd. En precies in die periode klopte Feyenoord aan. De club waar ze als kind al warm voor liep. De overstap naar de O15 van Feyenoord voelde als een droom; elke rit langs De Kuip was een bevestiging van hoe bijzonder het was om dat shirt te mogen dragen.

Bij Feyenoord ontwikkelde Yara zich verder en speelde ze tegen andere BVO’s in de beloftecompetitie. Toen Vrouwen 1 werd opgericht, mocht ze aansluiten bij de selectie. Het werd een periode waarin niet alles vanzelf ging. Minder speeltijd en een mindere fase in haar ontwikkeling zorgden ervoor dat ze een nieuwe start nodig had. Die vond ze bij Excelsior.

Maar voordat ze bij Excelsior daadwerkelijk kon laten zien wat ze waard was, sloeg het noodlot toe. Een week voor de start van de competitie ging het mis op de training. Bij een draaibeweging bleef haar voet hangen; haar enkel schoot volledig weg. Het kuitbeen brak en haar enkelbanden scheurden af. Twee operaties en maanden niet kunnen lopen volgden. Het eerste seizoen kwam ze nauwelijks in actie, al maakte ze in de laatste wedstrijd nog enkele minuten. Inmiddels is ze hersteld en zijn eerdere kniepeesklachten redelijk onder controle.

Wat deze periode vooral duidelijk maakte, was hoe warm Excelsior als club is. Ze werd opgevangen door mensen die betrokken, sociaal en oprecht geïnteresseerd waren. De club voelde als een veilige omgeving waarin ze kon revalideren én groeien.

Naast het voetbal speelt een ander deel van haar leven zich af binnen dezelfde organisatie. Yara werkt bij de Excelsior Foundation als pedagogisch- en topsportbegeleider voor de MO17 en de beloften. Tegelijkertijd rondt ze dit jaar haar universitaire studie Pedagogische Wetenschappen af. Inmiddels woont ze in Rotterdam, waar ze haar studie, werk en topsport combineert.

Op het veld is Yara uitgegroeid tot aanvoerder van Excelsior Vrouwen. Als rechtercentrale verdediger staat ze bekend om haar voetballende kwaliteiten, sterke inspeelpass en duelkracht. Technisch vaardige aanvallers vindt ze soms lastiger te bespelen, maar ze blijft zich ontwikkelen en wordt iedere week sterker in haar rol. Excelsior, jarenlang een ploeg die onderaan bungelde en grote nederlagen moest incasseren, doet het steeds beter in de Eurojackpot Vrouwen Eredivisie. Overwinningen op plekken waar dat voorheen ondenkbaar was en het feit dat de ploeg topteams steeds beter kan bijbenen, laten zien hoe groot de stappen zijn. Waar er ooit met ruime cijfers van bijvoorbeeld FC Twente werd verloren, worden zulke wedstrijden nu vaak spannend gehouden.

Volgens Yara zit de kracht van de ploeg in de variatie: verschillende kwaliteiten, verschillende wapens, maar vooral een hechte en gemotiveerde groep. Zelf koestert ze nog altijd ambities. Een stap naar een subtopper behoort zeker tot haar doelen, en als ze zich blijft ontwikkelen, ziet ze dat als een realistische vervolgstap.

Van balverliefd meisje tot leider in de Eredivisie: Yara’s verhaal is er een van doorzetten, groeien en nooit opgeven.

Jack Harmsen na 18 jaar terug bij V.V. Stolwijk: ervaren trainer keert terug als Hoofd Jeugdopleiding

VoetbalJournaal
-
0
Jack Harmsen na 18 jaar terug bij V.V. Stolwijk: ervaren trainer keert terug als Hoofd Jeugdopleiding

Met ingang van dit seizoen heeft V.V. Stolwijk een bekend gezicht terug in huis: Jack Harmsen. De oud-hoofdtrainer van de club, die in de regio al decennialang naam heeft gemaakt als oefenmeester, keert terug op het oude nest als Hoofd Jeugdopleiding. Hoewel gezondheidsredenen hem eerder dwongen een stap terug te doen, bleef zijn passie voor het voetbal onverminderd groot. Diezelfde passie brengt hem nu opnieuw naar Stolwijk, maar dit keer in een rol achter de schermen

Harmsen, geboren in Gouda, zette zijn eerste voetbalstappen bij Jodan Boys, waar hij ook het grootste deel van zijn jeugd doorliep. Na een kort uitstapje naar DONK kwam zijn eigen spelerscarrière op 23-jarige leeftijd abrupt tot stilstand door een afgescheurde kruisband. “Vroeger was de wetenschap nog niet zover als tegenwoordig,” zegt de inmiddels 61-jarige Harmsen over zijn gedwongen afscheid als voetballer. Tijdens zijn revalidatie werd hij door Jodan Boys gevraagd of hij wilde instromen als jeugdtrainer. Hij begon bij de C2 en kreeg al snel meerdere teams onder zijn hoede. Het bleek een schot in de roos: de combinatie van spelinzicht, enthousiasme en verantwoordelijkheidsgevoel leidde hem richting zijn trainersdiploma’s Oefenmeester III en II.

Na zes jaar jeugdtrainer bij Jodan Boys vond Harmsen het tijd voor een nieuwe uitdaging. Op zijn dertigste werd hij seniorentrainer bij Soccer Boys uit Bleiswijk, in een periode waarin het zondagvoetbal nog een belangrijke positie innam. Daarna volgden achtereenvolgens Be Fair, een terugkeer naar Jodan Boys en vervolgens zijn eerste periode bij Stolwijk. Daarna leidde zijn loopbaan hem onder meer naar ESTO, DONK, ASW, Haastrecht, Zwammerdam en RVC’33. Daarnaast was hij actief bij Complete Techniek en vervulde hij opnieuw een rol in de jeugdopleiding, zowel bij Haastrecht als bij Jodan Boys. Toen zijn periode bij RVC’33 eindigde, besloot hij de trainerscarrière af te sluiten. Zijn drukke baan bij Fokker in Papendrecht woog daarbij mee, maar ook een diagnose van drie jaar geleden speelde daarin een grote rol.

Toch bleef de band met het voetbal sterk. Deze zomer belde oud-Stolwijk-speler Marco van der Stad hem met de vraag of hij openstond voor een gesprek. Stolwijk zocht iemand die structuur kon aanbrengen binnen de jeugdopleiding, nu de samenwerking met Complete Techniek financieel niet langer haalbaar was. De club wilde een duidelijke lijn neerzetten: hoe er wordt getraind, wat er wordt getraind en waar men naartoe werkt. Harmsen bleek precies de juiste persoon om dat plan vorm te geven.

Wie terugkijkt op zijn loopbaan ziet een trainer vol verhalen. Een van zijn sportieve hoogtepunten beleefde hij met DONK in het seizoen 2010/2011, toen de ploeg via de nacompetitie promoveerde van de derde naar de tweede klasse. Ook persoonlijke herinneringen duiken op, zoals het moment dat zijn zoon,  inmiddels 28 en door blessures gestopt met voetballen, Pupil van de Week was tijdens Haastrecht–Stolwijk.

Over zijn terugkeer bij Stolwijk is Harmsen uitgesproken positief. Hij noemt het een warme, gemoedelijke dorpsclub met ambitie en visie. De jeugdcommissie werkt hard en er wordt momenteel gebouwd aan een vernieuwd jeugdbeleidsplan. Het doel is helder: Stolwijk wil een stabiele derdeklasser worden met zoveel mogelijk spelers uit eigen gelederen. “Stolwijk heeft niet de status om maar even jongens van buitenaf te halen,” zegt Harmsen. “Daarom is het extra belangrijk om het eigen talent binnenboord te houden.”

Met dertien jeugdteams, waaronder een aantal meidenteams, heeft Stolwijk een brede basis om op voort te bouwen. Harmsen voelt zich er thuis en de gesprekken voor een langer verblijf zijn al gaande. De intentie om samen verder te gaan is er volop, en Harmsen heeft het uitstekend naar zijn zin bij de club waar hij nu voor de tweede keer zijn ervaring mag inzetten.

Klik op vv Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stolwijk voor meer informatie over de club.

1...678...1.445Pagina 7 van 1.445

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.