Connor Adriaanse beleefde in november een bijzonder avontuur. Met het Nederlands Militair Elftal deed de 22-jarige voetballer van Spijkenisse mee aan een internationaal militair voetbaltoernooi in Engeland. “Een enorme belevenis”, zegt hij. “Dat je naar Londen vliegt om te gaan voetballen, vond ik al bijzonder.”

Adriaanse werkt sinds een paar jaar bij Defensie en daarmee kwam voor de speler van Spijkenisse 2 een droom uit. “Dat wilde ik mijn hele leven al. Bij Spijkenisse zat ik best wel dicht tegen het eerste team aan, maar ik ben mijn droom achterna gegaan. Familie van mij zit ook bij Defensie en ik denk dat het vuurtje daardoor wel een beetje is aangewakkerd. Ik hoorde altijd de mooiste verhalen.”

Adriaanse is relatief nieuw bij het Nederlands Militair Elftal. “Je kunt je ervoor opgeven als je bij Defensie werkt en als je goed genoeg bevonden wordt, zit je bij de selectie. Je moet jezelf dus echt wel bewijzen als voetballer. Ik was voor dit toernooi in Slough, aan de rand van Londen, een keer mee geweest naar een oefenduel in Ierland en ik speelde nog een wedstrijd in Nederland, maar dit was het eerste grote toernooi.”

‘Ben je een profvoetballer?’

Het werd een ervaring voor Adriaanse die hij nooit meer vergeet. “Dat je met een groep voetballers naar het buitenland reist, vind ik al speciaal. En dat je in een trainingspak loopt van het Nederlands team. Mensen op de luchthaven vroegen ook of ik een profvoetballer was. Dan legde ik uit dat we van het militair elftal waren. Vrienden en familie waren ook trots dat ik meedeed aan dit toernooi. En ikzelf eigenlijk ook wel.”

Nederland speelde tegen Frankrijk en Engeland. “In een klein stadionnetje in Slough, van Slough Town FC. We verloren wel twee keer, met 3-1 en 2-1, maar het was ontzettend gezellig met de jongens van het team. En het waren goede leermomenten. Het niveau ligt echt wel hoog. We speelden tegen Frankrijk ook tegen jongens die in de Ligue 1 gespeeld hebben. Het zijn allemaal goede, slimme voetballers.”

Adriaanse stond bij het Nederlands Militair Elftal als ‘6’ geposteerd. “Maar bij Spijkenisse sta ik ook vaak centraal. Mijn voorkeur heeft wel die centrale positie achterin, maar ik kan op meerdere posities uit de voeten. Ik wil ook graag bij het Nederlands Militair Elftal blijven. In 2027 kunnen we een toernooi gaan spelen in de Verenigde Staten, als we ons daarvoor kwalificeren. Gebeurt dat, dan gaan we ook vaker samenspelen. Dat zijn avonturen waar ik ontzettend graag bij ben. Engeland was een ervaring, maar Amerika lijkt me helemaal geweldig!”

Broederschap

Adriaanse heeft een drukke baan bij Defensie, bij de Luchtmacht, is ook veel in het buitenland en traint daardoor doordeweeks nooit bij Spijkenisse. “Dat kan niet. Ik voetbal echt alleen op zaterdag. Wat ik echt mooi vind, is dat ik twee vriendengroepen heb. Mijn vrienden in Spijkenisse, maar ook bij Defensie. Het is echt een broederschap samen, je trekt zoveel met elkaar op.”

Aan stoppen bij Spijkenisse, waar Adriaanse in het tweede speelt, heeft hij nooit gedacht. “Ik loop al heel mijn leven rond bij deze club. Ik speelde in de jeugd ook in de Academy tegen BVO’s. Dat zijn bijzondere ervaringen. Echt de serieuze kant van het voetballen. Maar mijn droom was Defensie, dus speel ik nu lekker in het tweede team met vrienden. Ook daar geniet ik van. Ik woon om de hoek van het complex, het is nog geen twee minuten fietsen. Spijkenisse is gewoon mijn club! En bij Defensie sport ik ook echt veel, op hoog niveau. Het is echt topsport. Mooi dat ik mijn droombaan kan combineren met voetballen in het Militair Elftal.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.

Peter Wubben blijft bij Spijkenisse. Niet als trainer, maar vanaf komend seizoen als technisch manager. In september nam de oefenmeester het besluit om na dertien jaar te stoppen als eindverantwoordelijke van het eerste elftal, maar wat niet veel mensen wisten, was dat er korte tijd later al een lijntje lag naar een andere functie binnen de vereniging.

In november maakten Spijkenisse en Wubben wereldkundig dat ze op een andere manier met elkaar verdergaan. Dat Wubben aan zijn laatste seizoen bezig is als trainer, was dus al bekend, maar van enig sentiment is geen sprake. “Ik bedoel het niet gevoelloos hoor, maar ik heb in het leven doorgaans weinig moeite om afscheid te nemen. Ik leef bij de dag. In de sport, maar ook in mijn werk. Als het klaar is, is het klaar. Dan openen zich weer nieuwe deuren.”

Wubben is bezig aan zijn dertiende seizoen bij Spijkenisse, verdeeld over twee periodes. “Ik ben al eens gestopt als trainer en toen ben ik eigenlijk ongepland weer begonnen. Dat was in de coronaperiode. Spijkenisse belde en ik stond weer voor de groep.”

Ritme doorbreken

Maar het afscheid van het veld lijkt nu definitiever. “Ik wil meer tijd voor mezelf. Ik werk in het onderwijs, dat is een fulltime baan. Als trainer heb ik een leefregel: ik sla geen training over. Maar alles bij elkaar betekent het ook dat ik niet vaak met de kinderen op vakantie ga. Ik wil het ritme van drie keer in de week trainen en zaterdag een wedstrijd doorbreken.”

In september maakte Wubben al bekend bezig te zijn aan zijn laatste jaar, terwijl het seizoen nog niet begonnen was. “Als je er zelf uit bent, denk je niet na over een timing. Ik had kunnen wachten, maar wilde alle discussies – welke kant dan ook op – voor zijn. Dus duidelijkheid creëren. Kijk, ieder jaar maak je die afweging, zeker als je al zo lang bij dezelfde club zit. Hoe zit het met de houdbaarheid, hoe gezond is het nog, ontwikkelen we nog? Ik had afgelopen zomer het idee dat het wel genoeg was geweest. En achter mij staat een ambitieuze trainer (Davey van Velzen, red.) al te trappelen.”

Nog niet gekristalliseerd

Wubben weet nog goed wanneer hij aan het bestuur bekendmaakte te stoppen als trainer. “Dat was op een maandagavond. Toen hoorde ik al dat ze achter de schermen over de toekomst van de club aan het praten waren, over een nieuwe functie die toen nog niet gekristalliseerd was. In de periode daarna werd dat concreter en ben ik benaderd voor de functie van technisch manager.”

Een rol die Wubben op het lijf geschreven moet zijn met jarenlange ervaring bij de club. “Ik denk dat het past omdat het over voetbalinhoudelijke zaken gaat, en sturing en leiding geven. Dat is binnen een vereniging nieuw voor mij, maar dat doe ik wel al jaren binnen een professionele organisatie. Ik hou van leiderschap en organisatiestructuren vind ik interessant. Dat gekoppeld aan voetbalinhoud, het mooiste spelletje op aarde, denk ik dat ik pas in deze rol. Ik loop hier al dertien jaar rond, woon in Spijkenisse, heb veel vriendschappen en banden opgebouwd. Het was wel logisch dat ze mij die vraag stelden, denk ik.”

Eigen identiteit

Wubben gaat in de komende jaren werken aan een herkenbaar Spijkenisse, met een heldere cultuur. “Ik hoor nu dat het nog te veel eilandjes zijn. Dat het schort aan communicatie tussen verschillende lagen. Dat kan beter. En het technisch beleid moet zichtbaar zijn in de hele linie van de club. Een eigen identiteit, cultuur, gedrag. Spijkenisse zocht iemand die dat bundelt in gezamenlijkheid. Zo van: hier staan we voor, dit is de lijn die we volgen. Het wordt niet de grote Peter Wubben-show, dat wil ik absoluut niet, maar je hebt wel iemand nodig die sturing geeft en processen bewaakt. Dat ga ik doen.”

“Ik ben niet bezig met mijn afscheid als trainer verder. Er gaat een nieuwe deur open. Maar de kleedkamer zal ik best gaan missen. Vooral de humor, het samenzijn, de emoties die daarbij horen.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.