Home Blog Pagina 8

Jolanda van der Sluis: ‘Het is vaak vreselijk gezellig’

Iedereen kent Jolanda van der Sluis bij GHVV ’13. Bestel je een biertje, fris of een broodje in de kantine, dan is de kans groot dat je door Jolanda wordt geholpen. “Het is zo ontzettend leuk om te doen. Het is op zaterdag ook vaak gewoon vreselijk lachen. We doen dit met een vast groepje en zijn zo goed op elkaar ingespeeld. Het zijn echt wereldmensen,” lacht ze.

Voetbal speelt een belangrijke rol in het leven van Van der Sluis (61). “Ik weet eigenlijk niet beter. Ik ben sowieso sinds de fusie betrokken bij GHVV ’13, maar daarvoor draaide ik ook al jaren bardiensten bij Bernisse. Dat deed ik samen met een vriendin toen mijn zoon ging voetballen bij Bernisse. Maar eigenlijk kwam ik als klein meisje zelf bij PFC. Vanaf mijn geboorte, denk ik wel. Mijn vader was grensrechter van het eerste team van PFC; ik was daar vroeger altijd! Toen mijn moeder bardiensten draaide, verkocht ik als klein meisje zakjes snoep. Maar ik ga nu wel ver terug in de tijd, hoor.”

Bij PFC liep Van der Sluis lang rond. “Ik heb daar ook gevoetbald en jeugdteams gefloten. Ik moet een jaar of zestien zijn geweest.” Jaren later werd niet PFC, maar Bernisse haar thuisbasis, toen haar zoon daar met vrienden ging voetballen.

“En ik ben nooit meer weggegaan. Ik rolde van het een in het ander, zoals je dat vaak ziet. Tegenwoordig doe ik veel meer bij GHVV ’13. Ik doe de bestellingen, maak de roosters voor de vrijwilligers en ben heel vaak op de vereniging te vinden. Als we een feestje of partij hebben, zorgen we er ook voor dat de kantine leuk versierd is.”

Grotere vrijwilliger

Van der Sluis praat met aanstekelijk enthousiasme over haar vrijwillige werkzaamheden bij GHVV ’13, dat is ontstaan door een fusie tussen Bernisse en PFC. “Weet je wat grappig is: de voetbalclub was echt altijd mijn ding, maar mijn man is inmiddels een nog grotere vrijwilliger geworden, haha. Sinds hij met pensioen is gegaan, doet hij zoveel in het onderhoud. Hij komt uit de bouwwereld, samen met voorzitter Ad van der Bom is hij veel aan het rommelen op het complex. Er is altijd wel iets te doen.”

Op zondagochtend gaan Jolanda en haar man Aad steevast elke week naar GHVV ’13. “Dan is het complex verlaten, maar ruimen wij een beetje op. Kijk ik of er nog wat besteld moet worden. En als ik weet dat het zaterdag druk wordt op de club, ben ik er ook op vrijdag om te kijken of we genoeg voorraad hebben. Ik vind het echt leuk. Het is echt mijn ding.”

Ver terug in de tijd

GHVV ’13 betekent veel voor Van der Sluis. “Het is een hele gezellige vereniging, met zoveel leuke mensen om ons heen. Ik ken veel mensen natuurlijk vanuit Bernisse, maar ook uit het nog verdere verleden van PFC, toen ik een klein meisje was. Han Zevenbergen komt soms weleens naar me toe en zegt dan: ‘Via jouw vader ben ik bij de club gekomen.’ Dat vind ik grappig. Het gaat zo ver terug in de tijd. Dat is het leuke eraan.”

Van der Sluis heeft veel vrienden overgehouden aan de club. “Een groot deel van mijn sociale leven speelt zich hier af, natuurlijk. Als wij thuis zijn, zijn we altijd wel op de voetbal te vinden. Het komt zelden voor dat ik er niet ben. Ja, als ik voor werk een keer niet kan, maar dan probeer ik altijd nog later op de dag aan te sluiten. Het is eigenlijk altijd leuk, alleen het vinden van vrijwilligers is soms lastig. Dat is jammer. Maar de jongens van de selectie draaien wel altijd een paar uurtjes mee. Dat vind ik wel heel mooi.”

Klik hier voor meer artikelen over GHVV’13.
Klik hier voor meer informatie over GHVV’13.

Clubman Gertjan van Herwijnen zet zich graag in voor Krabbendijke

KRABBENDIJKE – Hij speelde in de jeugd bij Krabbendijke en reikte uiteindelijk tot het tweede elftal. De hoofdmacht werd het door blessures nooit voor Gertjan van Herwijnen, maar op veel andere vlakken maakt de clubman zich al jarenlang meer dan verdienstelijk in tal van uiteenlopende rollen. Sinds dit seizoen  is hij vooral actief als trainer/ leider bij de JO19 van de derdeklasser.

 

“Ik ben dit seizoen doorgestroomd vanuit de JO17 en nu in de JO19 begonnen met een fijne en talentvolle jonge selectie. Het is de bedoeling dat we nu twee jaar met een vaste groep kunnen werken en het doel is om uiteindelijk weer een groot aantal jongens af te kunnen leveren voor de selectie van ons eerste elftal. We spelen met dit team in de tweede klasse en daarin staan we bovenaan. Jongens ontwikkelen met als beloning gaan voor promotie dat zijn mijn twee drijfveren met deze groep.”

 

Van Herwijnen begon als voetballer bij de F’jes en ging nooit meer weg bij de ‘tricolores’. Blessures deden hem vroeger dan gepland stoppen met wekelijks voetballen, waarna hij zich sinds 2017 ging richten op het trainen van jeugdteams. Af en toe als de vrijwilligerstaken het toelaten doet hij met het derde elftal mee, want zelf voetballen vindt hij nog steeds het leukste. “Ik ben begonnen als webmaster geweest, zat in de evenementencommissie en inmiddels alweer twaalf jaar in het hoofdbestuur. Daar vulde ik vooral de lege ‘gaatjes’ en heb zodoende veel dingen, vooral achter de schermen, opgepakt. Wedstrijdsecretariaat, scheidsrechterszaken en dat werd een steeds voller bord… Dat ben ik nu stilaan aan het leegmaken om zo de focus te geven aan nog maar een paar dingen.”

 

Toch is Van Herwijnen nog altijd zo’n twintig uur per week bezig met zaken en taken bij Krabbendijke. “Ik regel samen met mijn vriendin Heleen het volledige kantinebeheer en dat is ook een flinke klus. Gelukkig worden we daarbij geholpen door een groep enthousiaste mensen. Daarnaast dus in het hoofdbestuur én trainer bij de JO19. Dat ik nu bij dit team kan bouwen, ontwikkelen en jongens klaar kan stomen voor het eerste is een prachtige uitdaging waar ik met veel energie aan werk. Dit wordt wel mijn laatste groep waarmee ik volledige seizoenen op het veld sta. Daarna ik wil ik mijn ervaringen en kennis delen met andere jeugdtrainers.”

 

Iets betekenen voor de club uit zijn woonplaats , niet op de voorgrond, maar in de luwte is wat hem drijft. “Zorgen dat mensen het leuk hebben en dat zaken geregeld zijn, dat blijft mijn allergrootste doel.”

Klik op VV Krabbendijke voor meer informatie over de club.
Klik op VV Krabbendijke voor meer artikelen van de club.

‘Het wordt niet de grote Peter Wubben-show’

Peter Wubben blijft bij Spijkenisse. Niet als trainer, maar vanaf komend seizoen als technisch manager. In september nam de oefenmeester het besluit om na dertien jaar te stoppen als eindverantwoordelijke van het eerste elftal, maar wat niet veel mensen wisten, was dat er korte tijd later al een lijntje lag naar een andere functie binnen de vereniging.

 

In november maakten Spijkenisse en Wubben wereldkundig dat ze op een andere manier met elkaar verdergaan. Dat Wubben aan zijn laatste seizoen bezig is als trainer, was dus al bekend, maar van enig sentiment is geen sprake. “Ik bedoel het niet gevoelloos hoor, maar ik heb in het leven doorgaans weinig moeite om afscheid te nemen. Ik leef bij de dag. In de sport, maar ook in mijn werk. Als het klaar is, is het klaar. Dan openen zich weer nieuwe deuren.”

 

Wubben is bezig aan zijn dertiende seizoen bij Spijkenisse, verdeeld over twee periodes. “Ik ben al eens gestopt als trainer en toen ben ik eigenlijk ongepland weer begonnen. Dat was in de coronaperiode. Spijkenisse belde en ik stond weer voor de groep.”

 

Ritme doorbreken

Maar het afscheid van het veld lijkt nu definitiever. “Ik wil meer tijd voor mezelf. Ik werk in het onderwijs, dat is een fulltime baan. Als trainer heb ik een leefregel: ik sla geen training over. Maar alles bij elkaar betekent het ook dat ik niet vaak met de kinderen op vakantie ga. Ik wil het ritme van drie keer in de week trainen en zaterdag een wedstrijd doorbreken.”

 

In september maakte Wubben al bekend bezig te zijn aan zijn laatste jaar, terwijl het seizoen nog niet begonnen was. “Als je er zelf uit bent, denk je niet na over een timing. Ik had kunnen wachten, maar wilde alle discussies – welke kant dan ook op – voor zijn. Dus duidelijkheid creëren. Kijk, ieder jaar maak je die afweging, zeker als je al zo lang bij dezelfde club zit. Hoe zit het met de houdbaarheid, hoe gezond is het nog, ontwikkelen we nog? Ik had afgelopen zomer het idee dat het wel genoeg was geweest. En achter mij staat een ambitieuze trainer (Davey van Velzen, red.) al te trappelen.”

 

Nog niet gekristalliseerd

Wubben weet nog goed wanneer hij aan het bestuur bekendmaakte te stoppen als trainer. “Dat was op een maandagavond. Toen hoorde ik al dat ze achter de schermen over de toekomst van de club aan het praten waren, over een nieuwe functie die toen nog niet gekristalliseerd was. In de periode daarna werd dat concreter en ben ik benaderd voor de functie van technisch manager.”

 

Een rol die Wubben op het lijf geschreven moet zijn met jarenlange ervaring bij de club. “Ik denk dat het past omdat het over voetbalinhoudelijke zaken gaat, en sturing en leiding geven. Dat is binnen een vereniging nieuw voor mij, maar dat doe ik wel al jaren binnen een professionele organisatie. Ik hou van leiderschap en organisatiestructuren vind ik interessant. Dat gekoppeld aan voetbalinhoud, het mooiste spelletje op aarde, denk ik dat ik pas in deze rol. Ik loop hier al dertien jaar rond, woon in Spijkenisse, heb veel vriendschappen en banden opgebouwd. Het was wel logisch dat ze mij die vraag stelden, denk ik.”

 

Eigen identiteit

Wubben gaat in de komende jaren werken aan een herkenbaar Spijkenisse, met een heldere cultuur. “Ik hoor nu dat het nog te veel eilandjes zijn. Dat het schort aan communicatie tussen verschillende lagen. Dat kan beter. En het technisch beleid moet zichtbaar zijn in de hele linie van de club. Een eigen identiteit, cultuur, gedrag. Spijkenisse zocht iemand die dat bundelt in gezamenlijkheid. Zo van: hier staan we voor, dit is de lijn die we volgen. Het wordt niet de grote Peter Wubben-show, dat wil ik absoluut niet, maar je hebt wel iemand nodig die sturing geeft en processen bewaakt. Dat ga ik doen.”

 

“Ik ben niet bezig met mijn afscheid als trainer verder. Er gaat een nieuwe deur open. Maar de kleedkamer zal ik best gaan missen. Vooral de humor, het samenzijn, de emoties die daarbij horen.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.

‘Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik de juiste keuze heb gemaakt’

Voetbal speelt een heel belangrijke rol in het leven van Jort Seegers (20). Hij is zelf keeper van GHVV ’13, maar ook Feyenoord loopt als een rode draad door zijn leven. “Eigenlijk is mijn hele weekend gevuld met voetbal of andere sport. Op zaterdag speel ik zelf, op zondag kijk ik op televisie of zit ik in De Kuip. Maar ook andere sporten vind ik leuk hoor: Formule 1 of de grotere darttoernooien. Ik ga voor de derde keer naar de finale van het WK-darts. Wat ik er leuk aan vind? Joh, ik heb eigenlijk geen idee.”

Seegers is een kind van de vereniging. Hij begon bij de mini-F’jes van Bernisse, bleef na de fusie met PFC bij GHVV ’13 en is inmiddels de vaste doelman van het eerste elftal. Sinds zijn zestiende is hij bij de selectie betrokken. “De laatste drie seizoenen als basisspeler. Het jaar ervoor zat ik op de bank, maar ik maakte toen wel mijn debuut,” vertelt hij.

Juiste keuze?

Zijn keuze voor het keepersvak kwam als jeugdspeler toevallig tot stand. “Ik zal je zeggen dat ik het eigenlijk niet precies meer weet,” lacht hij. “Toen ik in de F’jes speelde, moesten we rouleren omdat we geen vaste keeper hadden. Dat wel. Maar in de E-jeugd koos ik echt voor keepen. Of het de juiste keuze is geweest, weet ik eigenlijk nog steeds niet, want ik vind voetballen ook hartstikke leuk. Maar toen ik eenmaal voor het keepen koos, wilde ik niet meer stoppen.”

Seegers begon ooit als verdediger. “Ik denk dat het meevoetballende deel ook wel een van mijn betere punten is. Ik denk dat mijn reflexen ook goed zijn. Een verbeterpunt is wel de hoge bal, de voorzetten vanaf de zijkant. Dat blijft lastig, al zit er wel verbetering in. Het is ook moeilijk te trainen, vind ik. Een hoge voorzet tijdens een training is anders dan tijdens een wedstrijd. Ik kan daarin nog stappen maken, gewoon door veel wedstrijden te spelen.”

Echt belangrijk zijn

Hij houdt ervan om met druk te spelen. “Dat het ergens om gaat. En dat je met een redding echt belangrijk kunt zijn. Dat vind ik lekker. De andere kant is natuurlijk dat je als keeper ook de mist in kunt gaan. Als jij een fout maakt, is het vaak een doelpunt. Dan kan je door de grond zakken. Gelukkig is de laatste echte blunder van twee jaar geleden. Je hebt altijd wel eens een tegengoal waarbij je denkt: had ik niet iets meer kunnen doen? Maar dat heeft iedere keeper. Maar toen, twee jaar terug, stuiterde de bal via mijn arm in het doel. Een nat veld, harde wind. Vreselijk.”

Maar net zo snel als hij baalt, laat hij het ook weer los. “Of ik nou een fout maak of een goede redding, ik zet het snel van me af. Je moet door. Dat hoort bij het keepersvak. Je kunt niet te lang stilstaan bij een moment, want het volgende moment volgt snel.”

Kampioen

Over de doelstelling met GHVV ’13 is Seegers duidelijk: kampioen worden. “Niet iedereen wil dat nog hardop uitspreken, maar voor mij is dat wel zo,” aldus de doelman, die zich thuis voelt bij de club. “Ik heb wel ambities, maar ik heb het hier heel erg naar mijn zin. Na de wedstrijd een biertje, gezellig met de jongens. Dat vind ik wel heel belangrijk.”

Voetbal speelt dus een grote rol in het leven van de jonge keeper. “Absoluut. Zelf voetballen, maar ook Feyenoord en het kijken naar buitenlands voetbal. FC Barcelona, Manchester United of Liverpool met Arne Slot. En ik ga ook naar de finale van het WK-darts. Ik heb eigenlijk geen idee wat ik er zo leuk aan vind. Meer de gezelligheid dan het spel, geloof ik.”

Klik op GHVV’13 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GHVV’13 voor meer informatie over de club.

Dilian Vink vol ambitie om met Lebo/SVN stap omhoog te zetten

NIEUWDORP/ LEWEDORP – De voetbalverenigingen Lewedorpse Boys en Nieuwdorp besloten in mei van dit jaar tot een nieuwe samenwerking waarbij de seniorenteams bij de heren onder de naam SSA Lebo/SVN in competitie zouden gaan. Dilian Vink (23) is ook na de samensmelting van beide selecties de vaste keus onder de lat. En het gaat crescendo, want de eerst reeks wedstrijden werd geen enkel punt verloren.

“We kenden elkaar als selectiespelers van beide clubs uiteraard al goed, met veel heb ik nog samengespeeld in de samenwerkende jeugdteams ook. Maar dat we zou van start zouden gaan had ik ook niet verwacht. Dit is wel een prachtige start en een stuk leuker zo dan te moeten knokken tot het laatst om al dan niet te degraderen.”

Vink begon pas op zijn twaalfde met voetballen nadat hij vanuit Oost-Souburg naar Nieuwdorp verhuisde. “Daarvoor had ik nooit bij een club gespeeld maar doordat vriendjes en klasgenootjes bij Nieuwdorp speelden ben ik ook op voetbal gegaan. Eerst twee jaar als speler en sinds mijn veertiende sta ik op doel en dat vind ik heerlijk.”

De doelman speelde in de JO19 nog een seizoen bij Kloetinge, keerde voor twee seizoenen terug bij Nieuwdorp, vertrok voor twee jaar naar RCS, speelde tegelijk een seizoen zaalvoetbal bij Groene Ster en is nu bezig aan zijn tweede seizoen terug op Nieuwdorp. “Het is even heen en weer gegaan, mede ook om te kijken of ik mijn ambitie kon najagen. Maar ik kwam er toch achter dat mijn hart bij Nieuwdorp ligt en nu wil ik graag hogerop maar dan wel met Lebo/ SVN. We wilden mikken op een plek bij de top-drie, maar als we zo doorgaan dan moeten we echt nog wel durven om verder omhoog te kijken.”

Er staat een goede en bredere selectie waardoor er een hoge intensiteit is op trainingen en in wedstrijden iedereen een hoog niveau haalt. “Dat zie je aan de resultaten. Ook ik heb al vijf keer de nul gehouden en hoop dat nog een stuk vaker te kunnen doen dit seizoen. Dat is een echte uitdaging. Verder zou een promotie wel mooi zijn. Als we in ons eerste seizoen samen al zo’n mooie stap zouden kunnen zetten dat zou echt een geweldige prestatie zijn van iedereen. Want het is in alles een goede mix én een match gebleken tot nu toe. Het is nu vooral zaak om het tot het eind van de rit ook te blijven volhouden met z’n allen. Met elkaar willen we knokken en met goed voetbal proberen stappen omhoog te zetten. Daar maak ik in elk geval graag deel van uit.”

Klik op SSA LEBO/SVN voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSA LEBO/SVN voor meer informatie over de club.

Ronnie Kalisingh routinier tussen de jonkies bij tweede SSV’65

GOES – Ruim dertig jaar draagt Ronnie Kalisingh (43) al het blauwwit van SSV’65 waar hij ooit begon in de D-pupillen en doorliep alle jeugdlichtingen. Eén duel speelde hij in het eerste elftal, maar daarna vooral in het tweede, derde, vierde en vijfde elftal van de Goese club. Op dit moment speelt hij weer bij het tweede en is er de routinier tussen de jonkies.

 

“Sinds de coronapandemie is het aantal seniorenleden teruggelopen en zijn we twee elftallen kwijtgeraakt. Toen er een nieuwe trainer kwam heb ik hem gevraagd om weer aan te sluiten bij het tweede en daar speel ik nu nog steeds. Vorig jaar met een aantal oudere spelers maar dit seizoen zijn die spelers in het derde gaan voetballen of gestopt. Zodoende ben ik nog de enige die nu in het tweede zit tussen overwegend jonge kerels. Een andere dynamiek maar ik vind het ook wel leuk om ze te coachen en dingen bij te brengen in het seniorenvoetbal.”

 

De ploeg staan in de reserve derde klasse onderaan, maar voor de voormalig aanvoerder is daar een aantoonbare reden voor. “De complete JO19 is doorgeschoven naar de tweede selectie en dan is voor veel jongens een flinke stap. Qua fysiek, handelingssnelheid en een stuk ervaring. Dat moet groeien en kost logischerwijs gewoon tijd. Het is nu zaak dat ze veel minuten maken, ervaring opdoen en zich doorontwikkelen. Zelf is mijn rol nu ook anders want waar ik vorig seizoen veel speelde, daar krijgen die jonkies nu de voorkeur en doe ik het met minder minuten. Ik wordt vierenveertig en het is prima zo. Voor mij is dit het laatste seizoen en dat wil ik zo goed mogelijk afmaken. Daarna zal ik me aansluiten bij het derde elftal als het lichaam fit blijft.”

 

De centrale verdediger, die voorheen vooral als rechts- en linksback speelde, traint nog wekelijks en geniet zoveel mogelijk van het spelletje bij zijn club. “ Ik speelde altijd als vleugelverdediger maar daar heb je tegenwoordig te maken met snelle buitenspelers en ik moet het nu niet meer zo van mijn snelheid hebben… Daarom speel ik als centrumverdediger en kan meer mijn inzicht, ervaring en positionering gebruiken in mijn spel. Daarnaast speel ik ook 35+voetbal wat eveneens erg leuk is om te doen én ik mag graag padellen met vrienden. Dus wat beweging, conditie en sporten betreft zit ik zeker niet stil.”

 

Als ‘opa’ van de ploeg is er met veel jongens een kloof van zo’n twintig jaar qua leeftijd en dus ook van gespreksondewerpen en belevingswereld. Toch geniet hij enorm van de dynamiek in de kleedkamer en op het veld. “Het is leuk om met die gasten bezig te zijn en om hen te helpen in hun ontwikkeling als voetballer. Het voetbalspelletje is nog altijd het mooiste wat er is en dat probeer ik nu nog een seizoen op een zo hoog mogelijk niveau vol te houden. Hoe vaak en hoe veel minuten dat nog gaan worden dat is afhankelijk van verschillende factoren. Welke jongens terugkomen vanuit het eerste, het aantal blessures of wat soms het spelverloop vraagt. Ik blijf ik elk geval tot de laatste wedstrijd het maximale geven. Dat is wat ik altijd heb gedaan en misschien daarom houd ik het wel zo lang vol. Het zo mooi mogelijk afsluiten is voor mij het enige wat telt. Volgend seizoen moeten ze het dan écht helemaal zelf redden, maar daar heb ik alle vertrouwen in.”

Klik op SSV ’65 voor meer artikelen over de club.
Klik op SSV ’65 voor meer informatie over de club.

Dimitry Gomes: ‘Leuk dat ik juist bij Nieuwenhoorn stage loop’

Dimitry Gomes (37) was jarenlang een vast gezicht in het eerste elftal van Nieuwenhoorn, maar tegenwoordig zit hij op de bank als stagiair van hoofdtrainer Rody van Hemert. De oud-voetballer wil na een imposante carrière op het veld nu aan de zijlijn het verschil maken. “Ik wil mezelf uitdagen en een goede trainer worden.”

 

Het rijtje clubs waar Gomes in het amateurvoetbal actief is geweest is indrukwekkend. Bij Nieuwenhoorn speelde hij het langst, over twee periodes maar liefst tien jaar, maar ook Barendrecht, SC Feyenoord en Zwaluwen staan onder meer op zijn cv. In het seizoen 2023/24 stopte hij met voetballen. “Net na de winterstop. Eigenlijk mis ik het zelf voetballen niet. Al die pijntjes joh.”

 

“Ik kreeg aan het eind van mijn carrière wel pijntjes. Aan mijn rug bijvoorbeeld. Dat vond ik het niet meer waard. Ik heb een vrijwel blessurevrije loopbaan gehad, zelden had ik iets, dus ik mag tevreden zijn. Ik vind het nu leuk om op een andere manier naar voetbal te kijken en invloed te hebben op het spel. Daar geniet ik echt van.”

 

Momenteel is Gomes bezig met zijn UEFA B, nadat hij in 2019 al zijn TCIII haalde, en een stage bij Nieuwenhoorn is onderdeel van die cursus. “Leuk natuurlijk dat ik juist bij deze club, waar ik iedereen ken en de weg weet, mijn stage mag lopen. Daar ben ik Nieuwenhoorn wel dankbaar voor. Met Rody heb ik een goede klik en ik leer ook veel van hem. Net zoals ik vroeger als speler veel leerde van Adrie Poldervaart bij Barendrecht.”

 

Bewondering

Zonder andere trainers tekort te willen doen ziet Gomes de Hellevoeter als voorbeeld. “De beste die ik in mijn carrière heb gehad. En ik heb echt goede trainers gehad hoor als voetballer. Maar hoe hij qua voetbalinhoud de diepte in gaat, is voor mij van de buitencategorie. Maar ook als persoon, hoe hij omgaat met de mensen met wie hij werkt, zowel binnen als buiten het veld, daar heb ik wel met bewondering naar gekeken. Adrie is zo respectvol.”

 

Bij Nieuwenhoorn assisteert Gomes dit seizoen samen met Angelo Limon hoofdtrainer Van Hemert. “Rody is echt een goede trainer. Wat ik bijvoorbeeld ook van hem leer is hoe je een overtal kunt creëren op het veld. Angelo en ik ondersteunen hem tijdens een wedstrijd en wat ik altijd leuk vind is de tactische bespreking in de rust. Wat gaat goed, wat fout en hoe komen we tot een oplossing. Ik vind dat mooie dingen om mee bezig te zijn als trainer. Je probeert ergens weer het verschil te maken.”

 

Meters maken

Zijn ervaringen met trainers als speler maakten dat Gomes zelf ook trainer wilde worden, vertelt hij. “Bepaalde trainers blijven hangen. En ik vond het fascinerend om te zien hoe een staf met een groep werkt. Dat wil ik ook. Kijk, uiteindelijk wil ik natuurlijk ook hoofdtrainer worden. En op welk niveau dat is maakt me helemaal niet uit. Ik wil meters gaan maken, mezelf ontwikkelen, spelers beter maken, presteren met een ploeg. Dat lijkt me echt een geweldig traject”, aldus de oud-jeugdspeler van FC Vlotbrug.

 

De voetbalvisie van Gomes? “Ik hou van een brutaal elftal. Een team dat met lef speelt, hoog druk zet en het positiespel zo keurig mogelijk uitvoert. Als ik ooit op eigen benen sta wil ik dat zien in een ploeg.”

 

Op zijn eigen carrière kijkt hij met veel plezier terug. “Maar het mooiste jaar was 2014/2015 bij Zwaluwen en 2022 bij Nieuwenhoorn. Het seizoen van de promotie naar de vierde divisie. We hadden toen echt een ontzettend leuk elftal. Echt een vriendenploeg. Als je met vrienden goed presteert, met jongens die je al lang kent, maakt dat het extra bijzonder.”

Klik op VV Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Kris Papeveld ziet progressie bij dames ASV Brouwershaven

BROUWERSHAVEN – Voor Kris Papeveld (24) was de vraag van haar oud-trainer de reden om drie seizoenen geleden zich aan te sluiten bij de dames van ASV Brouwershaven. Daar voelt de inwoonster van Zierikzee zich prima op haar plek. En ze is al dusdanig goed ingeburgerd, dat ze zich op verschillende manieren extra inzet voor de club.

 

“samen met mijn ploeggenoot Nicole Dekker organiseer ik een aantal keer per seizoen een thema-activiteit en regelen we de kantineroosters voor de gehele club. Leuk om te doen en me zo op een andere manier nog in te zetten voor de vereniging. Die feesten worden goedbezocht en zijn ook erg belangrijk voor de saamhorigheid. Nou zit dat overigens wel goed want na trainingen is het altijd enorm gezellig. De spelers van het eerste en de dames vormen eigenlijk één grote groep en dat is wel mooi om te ervaren.”

 

Papeveld begon met voetballen bij MZC’11 waar ze speelde van haar dertiende tot zeventiende. “Toen ging ik studeren en ben een aantal seizoenen gestopt met voetballen. Toen mijn oud-trainer Erik ’t Mannetje me drie jaar geleden vroeg of ik niet naar Brouwershaven wilde komen ben ik eerst gaan meetrainen. Dat beviel goed en dat doet het tot de dag van vandaag nog altijd.”

 

Haar vriend Wesley Dalebout speelt sinds dit seizoen juist bij MZC’11 en bewandelde dus de omgekeerde weg. Teruggaan naar MZC’11 dat zal de verdedigster voorlopig zeker niet doen. “Nee, het bevalt me bij Brouwershaven en ook in het damesteam zie ik dat we steeds nog stappen vooruit maken. Vorig jaar verloren we wedstrijden nog dik en nu hebben we zelfs al verschillende wedstrijden gewonnen. Het gaat ons in eerste instantie om plezier en gezelligheid met elkaar. Maar nu we merken dat we ook gewoon wedstrijden kunnen winnen smaakt dat toch stiekem wel naar meer. Iedereen in onze groep heeft dat gevoel en dat is best gaaf.”

 

De trainingsopkomst stijgt en er zijn een aantal fanatieke nieuwe meiden bijgekomen. “Dat zijn allemaal dingen die positief zijn voor de ontwikkeling van ons spel en de prestaties op het veld. Niet dat we nu ineens kampioen moeten worden ofzo, maar het gaat ons er vooral om dat we in de vijfde klasse lekker kunnen meedoen. Mochten we uiteindelijk de middenmoot kunnen halen met deze groep dan hebben we het geweldig gedaan.”

Klik op Brouwershaven voor meer artikelen over de club.
Klik op Brouwershaven voor meer informatie over de club.

‘Succes gaat altijd met de trap, nooit met de lift’

Guy Duijm is bezig aan zijn tweede volledige seizoen bij SCO ’63. De trainer wil de club uit Spijkenisse weer op de kaart zetten. “SCO ’63 heeft niet altijd een goede naam, maar het is een enorm warme vereniging. We doen er met z’n allen alles aan om een beter sportklimaat te creëren en het gewoon echt gezellig te maken.”

De oefenmeester wijst naar de kantine van SCO ’63. “Die hebben we met een groepje helemaal opgeknapt. Weet je, het moet gewoon gezellig zijn. Je verwacht misschien niet dat een trainer zich daarmee bezighoudt, maar ik vind juist wel dat zulke dingen erbij horen. Dat deed ik bij Hekelingen ook. Zorg dat het leuk is. Dat doe je met elkaar.”

Duijm is inmiddels al een jaar of acht hoofdtrainer. “Ik begon destijds bij Hekelingen toen Ad Reijtenbagh daar opstapte bij het eerste team. Ik zat in die tijd bij de voetbalschool van Hekelingen, trainde verder het team van mijn zoon en het onder-19-elftal. Toen ze mij benaderden, twijfelde ik niet. Ik ben voetbalminded, mijn hele leven al. Toen ik anderhalf jaar was, trapte ik al tegen een bal aan. En ik ben toch een beetje een eigenwijze klootzak; ik denk het altijd wel beter te weten,” lacht hij.

Dat was als speler al zo, bekent de 51-jarige Duijm. “Ik was altijd wel bezig om een organisatie goed neer te zetten, de poppetjes op de juiste plaats. Toen ik mijn zoon ging trainen, wist ik echt nog niet dat ik trainer wilde worden van een eerste elftal. Geen moment. Ik deed die voetbalschool van Hekelingen, maar vond het allemaal best leuk worden. Die wedstrijdbesprekingen met jonge gasten, dat vond ik geweldig.”

Blessureleed

Zijn eigen carrière beëindigde Duijm toen zijn zoon vier was en ging voetballen. “Ik heb zoveel blessures gehad, joh. Een kruisband zwaar opgerekt, twee keer een meniscusoperatie, drie keer een peesontsteking, een middenvoetsbeentje gebroken, weet ik het allemaal. Maar voetbal is echt mijn passie. Aan stoppen heb ik nooit gedacht. Echt nooit.”

Het rijtje clubs van Duijm als speler is indrukwekkend. “Toen ik vijf en een half was, begon ik bij EDS in de Spaanse Polder. En na een paar jaar Excelsior begon mijn zwerftocht als voetballer: Leonidas, Heerjansdam, SHO, Spijkenisse, Papendrecht. Maar op mijn 32ste was mijn knie zo slecht… Ik ging nog afbouwen met mijn maatje Toon Wolters bij SVDWP en SVV, en toen was het klaar en ben ik mijn zoon gaan trainen.”

Met het vele blessureleed in zijn actieve loopbaan kan hij als trainer zijn spelers wel helpen, vertelt hij. “Ik ben ook altijd wel geïnteresseerd geweest in blessureleed, ook door mijn eigen blessures natuurlijk, en hoe daarmee om te gaan. Bij Hekelingen scheurde Dinand Westendorp zijn kruisband af. Zo’n jongen stimuleer je dan wel om daar echt mee aan de slag te gaan.”

Pats-boem

Ook bij SCO ’63 probeert hij zijn spelers van raad te voorzien op fysiek vlak. “Een goed voorbeeld: toen ik instapte bij deze club, kwamen best wat oudere jongens weer terug. Spelers die weer wilden voetballen op niveau. Ik zei toen wel: bouw het rustig op, sla een keer een training over, anders is het straks pats-boem en lig je eruit. Het heeft gewoon tijd nodig om aan die intensiteit te wennen, zeker als je wat ouder bent.”

Duijm voelt zich thuis bij SCO ’63. Niet alleen als trainer van de hoofdmacht, hij speelt ook met vrienden in een veteranenelftal. “Dit is echt een warme club met leuke mensen. We willen de club nog meer op de kaart zetten. Maar succes gaat altijd met de trap, nooit met de lift. Het heeft tijd nodig. Maar dat we beter willen, is duidelijk!”

Klik op SCO ’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SCO ’63 voor meer informatie over de club.

Stratenmaker Daan van der Cingel rots in de branding onder lat bij SKNWK

NIEUWERKERK – Overdag heeft Daan van der Cingel een fysiek zwaar beroep als stratenmaker. In de avonduren en tijdens het weekend is het vooral SKNWK wat bij de fanatieke doelman de klok slaat. ‘Het is heerlijk om mijn energie op het veld kwijt te kunnen.’

Van der Cingel was tot de D-pupillen voetballer in het blauwzwart van SKNWK, maar vanaf de overstap naar groot veld trok hij de keepershandschoenen aan om ze tot op de dag van vandaag nooit meer uit te doen. “Het leek me altijd al gaaf om te gaan keepen en toen we in de E’tjes geen keeper hadden heb ik aan mijn ouders gevraagd of ik mocht gaan keepen. Dat mocht en vanaf het moment dat we op groot veld gingen spelen ben ik er vol voor gegaan. Keeperstrainingen gevolgd en mezelf steeds verder erin ontwikkeld.”

Toen hij in de JO19 speelde zat hij al vrijwel wekelijks op de bank bij het eerste en trainde ook geregeld mee. Toen eerste keeper Kenneth Boogert vertrok nam hij ‘geruisloos’ zijn plek onder de lat over en heeft hem nooit meer afgestaan. Inmiddels is Van de Cingel bezig aan zijn zevende seizoen als eerste doelman en fanatiek als hij is blijft het daar overigens niet bij. “Ik ben inmiddels zelf ook keeperstrainer bij de jeugd en ik train het tweede, derde en het vierde. Erg leuk om te doen en iedereen is elke training bloedfanatiek. Heerlijk vind ik dat.”

Zelf typeert Van der Cingel zich als een meevoetballende keeper. “Daar krijg ik van deze trainer ook alle kansen toe. Hij wil ook liever dat ik probeer om de voetballende oplossing te zoeken in plaats van blind een bal naar voor te knallen. Dat vind ik ook het leukste. Er moet altijd wel een idee achter zitten, want juist dat maakt het voetbal leuk en zorgt ervoor dat je als ploeg soms het verschil kan maken.”

“Wij hebben een mix van jonge gasten en ervaren krachten, maar vooral ook een aantal jongens die heel sterk zijn qua voetballend vermogen en creativiteit. Dat we het vorig seizoen niet hebben gered in de derde klasse blijft nog altijd heel jammer in mijn ogen. Want daar wonnen we ook van Serooskerke en Zeelandia Middelburg. Het geeft aan dat het er zeker inzit, maar het komt er helaas nog veel te weinig uit in wedstrijden.”

Dit seizoen hoopt de goalie om de top-vijf te halen en wellicht een periode te pakken. “Dat is niet eenvoudig want er zijn meerdere clubs met dezelfde doelstelling. Nog eens promoveren met deze club zou geweldig zijn. Ik zit hier op mijn plek. Het is een hechte club en we zijn een grote vriendengroep. Als we een stabiele vierdeklasser kunnen worden met af en toe eens een stap naar de derde klasse dan is dat perfect. Dan hoef ik hier wat mij betreft nooit meer weg.”

Klik op SKNWK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SKNWK voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.