Bezig aan zijn laatste maanden als voetballer, kan Dylan van der Pluym terugkijken op een mooie carrière. Maar niet voordat de middenvelder met Sleeuwijk het seizoen in de derde klasse op positieve wijze heeft afgesloten. “Ik heb het overal goed naar mijn zin gehad.”
Van Sleeuwijk en Altena, tot aan Kozakken Boys en Be Ready. De inmiddels 33-jarige Van der Pluym droeg vol trots het shirt van verschillende clubs. “Qua mentaliteit paste Kozakken Boys misschien wel het beste bij me, maar ook bij de andere clubs, was het gezellig. Dat vond ik altijd heel belangrijk.” Kiezen waar hij zijn mooiste tijd heeft gehad, vindt de inwoner van Nieuwendijk lastig. “Dan ga ik toch voor Altena. Daar voetbalde ik met mijn halve vriendengroep.”
Blessureleed
Herinneringen voor het leven, maar daar zet Van der Pluym aan het einde van het seizoen dus een punt achter. “Het is mooi geweest”, legt hij die keuze uit. “Vanaf mijn dertigste heb ik een aantal erge blessures gehad en lag ik er in totaal anderhalf jaar uit. Daardoor is het er niet beter op geworden. Eerder minder.” Ellende die begon, precies toen hij dertig werd. “Op mijn verjaardag, ging ik vol door mijn linkerenkel.” Het leverde hem een breukje en een gescheurde enkelband op. “En een paar maanden later, gebeurde het weer met diezelfde enkel. Eerst de binnenkant en daarna de buitenkant.” Door een val, raakte Van der Pluym vervolgens ook nog geblesseerd aan zijn schouder. “Al dat blessureleed, is voor mij de belangrijkste reden om te stoppen. Naast het feit dat ik graag mijn eigen tijd in wil delen.” Een idee, waar hij al langer mee speelde, vertelt de aanvoerder van Sleeuwijk. “Vorig jaar ook, maar ik wilde niet geblesseerd stoppen. Al loop ik nu ook te kwakkelen met mijn hamstring.” En dus, heeft hij stiekem een beetje spijt van die beslissing. “Achteraf had ik toen beter kunnen stoppen.” Helemaal stoppen, doet Van der Pluym overigens niet. “Dat is geen optie. Ik ga bij Kozakken Boys lekker in het derde elftal spelen.” Naast het beoefenen van een aantal andere sporten. “Padellen en hardlopen vind ik ook leuk. En het lijkt me mooi om een Hyrox te doen.” Toch is dat natuurlijk anders, dan voetballen. “Ik ga het missen om met die gasten te zijn. Na een overwinning de kantine in en dat het echt ergens om gaat.” Maar na zes jaar Sleeuwijk, zeven jaar Altena, zes jaar Kozakken Boys en een periode bij Be Ready, is het mooi geweest. “Mijn vriendin en ik hebben ook net een kleine gekregen.”
Meer verwacht
Voor het zover is, wil hij eerst het seizoen met Sleeuwijk op een mooie manier afsluiten. “Om eerlijk te zijn had ik verwacht dat we hoger zouden staan.” Toch moet de ploeg het doen, met een plek in de middenmoot. “We hebben te veel kwaliteit om te degraderen, alleen had ik gedacht dat we verder zouden zijn.” Maar een combinatie van blessures én een gebrek aan ervaring, maakten de uitdaging groter dan op voorhand bedacht. “We hebben een jonge groep. Zonder mij en een aantal andere gasten, is de gemiddelde leeftijd denk ik 22 of 23 jaar.” Daardoor miste de ploeg, af en toe een stukje volwassenheid, vindt Van der Pluym. “Om echt een wedstrijd over de streep te trekken. Terwijl ons positiespel, van een heel hoog niveau is. Misschien wel één van de besten van heel de competitie.” Alleen win je daarmee geen wedstrijden. “We hebben van alle ploegen de minste tegengoals en toch staan we achtste… Dat komt ook omdat we zelf moeilijk scoren.” Inmiddels afstand genomen van de degradatiezone, maakt Van der Pluym zich niet meer al te veel zorgen. “Het is een tijdje spannend geweest, waardoor we vooral naar onder moesten kijken, maar het moet nu heel gek lopen willen we degraderen.” Typerend, voor zijn periode bij zowel Sleeuwijk als Altena, lacht de routinier. “Ik ben eigenlijk niet anders gewend dan dat ik degradeerde of promoveerde.” Precies dat, zal Van der Pluym dan ook het meeste gaan missen. “Overwinningen samen vieren en écht ergens voor spelen. Straks bij het derde van Kozakken Boys, zullen er een stuk minder mensen vragen wat je hebt gedaan.” Maar ook de trainingskampen en teamuitjes, zullen hem altijd bijblijven. Net als sfeer bij Sleeuwijk. “De kantine is altijd afgeladen vol, alles is goed geregeld en er komt ieder jaar jeugd door. Die nieuwe aanwas, was altijd leuk om te zien.” Kortom. “Gewoon een gezellige club, met een ploeg die wil voetballen.” Helemaal van hem af, zijn ze bij de club dan ook nog lang niet. “Ik ga zeker kijken. Als er een leuke derby of een leuk kantinefeestje is, kom ik mijn gezicht laten zien!”
Klik op Sleeuwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sleeuwijk voor meer informatie over de club.