Home Blog Pagina 483

Cor Boekholt heeft harde en zachte hand

“Een mooie mix van jonge talenten en ervaren spelers”, omschrijft Cor Boekholt zijn nieuwe team. De trainer ging deze zomer aan de slag als trainer van het tweede elftal van Hellevoetsluis. Hoewel hij nog een keer hoopt op een kans bij een hoofdmacht is het volgens hem beslist geen straf om bij een tweede elftal trainer te zijn. “Je hebt een dubbele opdracht: opleiden, maar ook presteren.”

Trainer zijn van een tweede team wordt vaak afgeschilderd als ondankbare taak. Met de restjes – afvallers van het eerste – spelers die nét niet goed genoeg zijn voor het vlaggenschip en aanstormende talenten die nog even moeten rijpen in de luwte een team formeren dat functioneert, het is niet iedere trainer gegeven. “Je moet meer dan een trainer zijn”, zegt Boekholt. “En misschien wel een halve psycholoog. Je moet in ieder geval goed kunnen aanvoelen wat er in het hoofd van een speler omgaat. Als je dat kan, kan een tweede elftal trainen hartstikke leuk zijn.”

Boekholt, timmerman van beroep, groeide zelf als voetballer op bij Excelsior Pernis. Bij die club had hij op zijn zeventiende zijn eerste ervaring als trainer van een F-team. Excelsior leeft bij hem echter alleen nog in de herinnering voort. “De club is gefuseerd met DOTO en de fusieclub is gaan spelen op het DOTO-terrein. Het oude terrein is er nog, maar is compleet vervallen. In de kantine zit anti-kraak. Ze hadden het complex beter gelijk kunnen afbreken en slopen. Ik rij er regelmatig langs en iedere keer doet me het pijn om het zo te zien.”

Boekholt werd trainer van FC Vlotbrug, waar zijn zoon in de jeugd ging voetballen. “Ik heb er jaren getraind, ook het tweede elftal. Daarna ben ik trainer geworden van SCO’63 en Blijdorp. Ook daar deed ik de tweede elftallen.” Omdat hij in bezit is van zijn TC3-diploma zou hij ook een eerste elftal mogen trainen. “Die ambitie heb ik nog zeker, maar het is er tot op heden niet van gekomen. Die kans moet je ook gegund worden. Clubs hebben over het algemeen de neiging om te kiezen voor trainers die al een eerste elftal hebben getraind. Bij SCO heb ik aangegeven dat ik er voor in zou zijn toen de post vrijkwam. Met Blankenburg, dat inmiddels failliet is, heb ik wel eens gesprekken gehad, maar dat was toen al geen optimale situatie. Ik ben geen type dat bij elke club solliciteert, ik vind dat een club uit zichzelf moet komen.”

Zo ging dat ook met Hellevoetsluis dat een opvolger zocht voor de naar Rockanje vertrokken Ad Reijtenbagh. “Ze spelen op een mooi niveau, reserve eerste klasse”, zegt Boekholt over het tweede elftal. “We zitten in een pittige afdeling met tegenstanders van naam zoals Smitshoek en RVVH. Ik kan terugvallen op een ervaren as. Dat is heel belangrijk, want bij een tweede elftal speel je vaak in veranderende samenstellingen. Er komen jongens terug van blessures die normaal in het eerste zitten, je moet spelers afstaan aan het eerste omdat er schorsingen en blessures zijn. Dat weet je nou eenmaal. Ik vind het een uitdaging om elke week weer een mooie opstelling te maken en een resultaat te behalen. Ik denk dat spelers wel snel weten wat ze aan mij hebben. Ik zit er bovenop. Ik wil graag dat ze het goed doen. Ik ben recht voor de raap, maar ook iemand die weet hoe een jonge speler zich kan voelen. Ik heb een harde, maar ook zachte hand.”

Klik op VV Hellevoetsluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Hellevoetsluis voor meer informatie over de club.

Tim Waterink: van SV OSS’20 naar USV Hercules

De spits van USV Hercules, Tim Waterink, kwam afgelopen zomer over van SV OSS’20. Waterink heeft in de jeugd veel ervaring opgedaan bij BVO’s als N.E.C. en FC Groningen, maar het is niet geworden wat het kon worden. Toch droomt de spits nog steeds om het betaald voetbal in te gaan. “Op korte termijn is mijn doel om hogerop te komen.”

Tim Waterink is 25 jaar en woonachtig in Arnhem. “Momenteel werk ik als redacteur bij NOS Sport en AVROTROS. Deze zomer ben ik afgestudeerd als journalist en daarnaast speel ik bij de Utrechtse club USV Hercules.”

Carrière
Door de voetbalcarrière van vader Thijs Waterink was de spits deels opgegroeid in Duitsland. In Duitsland begon dan ook zijn voetbalcarrière. “Ik heb mijn eerste balletje ooit bij Fußballverein Leopoldshafen getrapt. Later ben ik naar Nederland teruggekeerd waar ik bij SV Spero in Elst, voor het grootste deel van mijn jeugd heb gevoetbald. Rond mijn zestiende jaar werd ik gevolgd door Vitesse en N.E.C. en in 2014 ben ik naar Vitesse gegaan. Daar ben ik niet aan spelen toegekomen, waardoor ik in 2015 naar N.E.C. Nijmegen O19 ben gegaan.”

Als clubtopscorer van N.E.C. had Waterink toen de overstap gemaakt naar Jong FC Groningen. “Daar heb ik twee jaar mogen spelen, waarna ik in mijn tweede jaar bij FC Groningen te horen kreeg dat de club niet verder met mij wilde. Ik besloot toen om twee maanden op stage te gaan bij de Canadese club Ottawa Fury FC. Na vier jaar investeren in het voetbal besloot ik om op amateurniveau verder te gaan. Ik ben in 2019 de studie journalistiek gestart en was in datzelfde jaar gaan spelen bij de Gendtse club De Bataven.”

De ambitie om hogerop te komen bleef Waterink bezighouden. “Hierdoor ben ik dus na één jaar De Bataven naar SV OSS’20 gegaan. Daar heb ik, net zoals bij De Bataven, met veel plezier gespeeld en ben ik door corona helaas geen kampioen geworden. Afgelopen zomer heb ik de overstap gemaakt naar USV Hercules, waar ik samen met mijn vriend Martijn Ploem (voormalig HVV Hollandia speler) kon spelen. Ik ken hem uit mijn tijd bij FC Groningen en we hebben sindsdien een goede vriendschap opgebouwd.”

Plezier in het voetbal kwijtgeraakt
Het dieptepunt in Waterink zijn carrière was bij Vitesse en FC Groningen. Zo was de overstap van SV Spero naar Vitesse erg groot. “Ik kwam bij Vitesse O19 in het begin op technisch vlak tekort. Later pikte ik het naar mijn mening goed op, maar bleef het bij het spelen van oefenwedstrijden. Ondanks dat ik Arnhemmer ben en geregeld bij Vitesse op de tribune zit, was dit voor mij een lastige tijd. Ik ben N.E.C. ook heel dankbaar voor het vertrouwen dat zij in mij hadden. Na een jaar op de bank bij Vitesse O19, kwam ik het daaropvolgende jaar toch aan spelen toe bij N.E.C. O19. Dat werd ook nog eens een succesvol seizoen met veel goals en een goed competitieresultaat.”

Op negentienjarige leeftijd verliet Waterink Arnhem om naar Groningen te verhuizen en tekende hij voor twee jaar een amateur contract bij FC Groningen. “Het eerste half jaar speelde ik weinig en kreeg ik de tijd om te wennen. In het tweede half jaar kreeg ik het vertrouwen van de club om te spelen en dat resulteerde in een goede tweede seizoenshelft. In de voorbereiding van mijn tweede jaar mocht ik aansluiten bij het eerste elftal. In de oefenwedstrijd tegen VV Winsum wist ik nog tweemaal te scoren, maar een dag voordat de selectie op trainingskamp ging, kreeg ik te horen dat ik niet meer voorkwam in het verhaal. Er is nog kort sprake geweest van een verhuur optie naar Finland, maar ook dat ging niet door.” 

De spits had toen een jaar lang elke dag getraind zonder een reële kans op een basisplek. “Ik ben uiteindelijk totaal het plezier in het voetbal kwijtgeraakt, omdat ik zo ver van huis woonde en geen wedstrijden kon spelen. Dit was een absoluut dieptepunt, waarin ik tegelijkertijd veel heb geleerd over de voetbalwereld. Ik ben ook dankbaar dat ik deze kant van het voetbal heb mogen meemaken, wat misschien absurd klinkt. Maar ik ben ervan overtuigd dat die tijd, mij gemaakt heeft tot de spits en de persoon wie ik ben.”

Betaald voetbal
Waterink heeft in de jeugd al mogen proeven bij een BVO, maar het is niet geworden wat het kon worden. Toch droomt de spits nog steeds om het betaald voetbal in te gaan. “Of dat ooit realiteit wordt, geen idee. De tijd zal het leren, maar op korte termijn is mijn doel om hogerop te komen. Dit is mijn vierde seizoen in de derde divisie en het gaat mij goed af. Ik denk dat ik klaar ben voor de tweede divisie en hopelijk blijf ik doorgaan met ontwikkelen en goals maken.”

OSS’20 naar USV Hercules
De spits besloot om de overstap te maken van SV OSS’20 naar USV Hercules. Deze stap had voornamelijk te maken met de mogelijkheid om samen te spelen met zijn beste vriend, Marijn Ploem. “Ook had ik in het verleden goed contact met trainer René van der Kooij. Toen ik vorig jaar op de hoogte werd gebracht van het vertrek van trainer Bertran Kreekels en assistent-trainer Jurgen van der Goor, was de keuze voor mij makkelijker om SV OSS’20 te verlaten. Ik had het daar erg naar mijn zin, want veel gasten in Oss zijn door de jaren heen vrienden van me geworden.”

Seizoen 2022-2023
Momenteel doet Waterink samen met USV Hercules bovenin mee. “Kampioen worden gaat lastig worden door een geweldig presterend ADO’20. We hebben een voetballende ploeg met veel dynamiek. Veel jonge jongens en gasten met een prof-achtergrond. Ik vind dat wij met deze groep zeker kunnen meedoen voor de top vijf en hopelijk via een periodekampioenschap nacompetitie kunnen spelen. Daarnaast kunnen we nu al terugkijken op een geslaagd beker seizoen, met winst op Excelsior Maassluis en de wedstrijd tegen NAC Breda.” 

Wij wensen Tim Waterink veel succes dit seizoen!

Klik op USV Hercules voor de laatste artikelen over de club.
Klik op USV Hercules voor meer informatie over de club.

Foto gemaakt door: Jeroen Engelen

VV Woudenberg VR1 komt uit moeilijke periode

Vandaag gaan we in gesprek met Charelle Hol en Anne Holtsingel met VV Woudenberg VR1. Charelle speelt al sinds haar vijftiende in het eerste dameselftal van Woudenberg. Anne speelt sinds haar twintigste in de dit elftal nu al zo’n vijf jaar. Vandaag vertellen zij meer over hun elftal.

Charlotte is naar eigen zeggen eigenlijk zo in het elftal gerold. ‘’Ik weet nog goed dat iedereen altijd mee mocht spelen en ik in het begin nog niet. Echter toen ik eenmaal mee mocht doen was ik niet meer te stoppen en ging ik er elke week weer vol in.’’ Anne heeft net een iets andere weg bewandeld. ‘’Ik ben wel begonnen bij Woudenberg maar heb nog kleine uitstapjes gemaakt naar KNVB en Saestum. ‘’Toen ik veertien was mocht ik af en toe meedoen als invaller. Na mijn periode bij Saestum ben ik hier weer in VR1 gekomen. Veel meiden voetballen al heel lang in dit team en we zijn niet alleen een vrouwenteam, maar ook een vriendinnengroep.’’

De dames geven aan ook echt een vriendengroep te zijn. ‘’Iedereen kan het heel goed met elkaar vinden. We versterken elkaar en zijn er waar nodig. We doen onwijs veel leuke dingen samen. In het veld strijden we voor elkaar en dat maakt ons een goed team. Buiten het veld zijn we ook vriendinnen en dat maakt ons zo sterk. In de sinterklaasperiode spelen we altijd met z’n allen een spel. In februari zijn we een weekend naar Winterberg geweest. We hebben ons verkleed tijdens de training. Als leukste team van VV Woudenberg mochten we naar het weekend van de derde helft. Als afsluiting zijn we een cursus paaldansen
gaan doen en hadden we een gezellige BBQ. Dit seizoen hebben  we alweer verschillende verkleedfeestjes gehad en het Sinterklaasspel staat ook weer op de agenda. We gaan ook met een groot deel van het team naar het Mega Piraten Festijn. Afgelopen oktober hebben wij ook de bediening gelopen tijdens het Oktoberfest op de club, een groot succes. In April gaan we met bijna het hele team vier dagen naar Spanje en in juni zal het weekend van de derde helft weer plaatsvinden.’’

De meiden hebben al veel meegemaakt met elkaar. Ze nemen ons mee in verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Vorig seizoen was voor ons een heel zwaar seizoen. Midden in het seizoen is Puck plotseling overleden. Ze was niet alleen onze spits en teamgenoot, maar ook een hele goede vriendin. Dit was een hele moeilijke periode voor ons. Ze komt vaak in onze gedachten voorbij en wij zullen haar altijd blijven herdenken. Eén hoogtepunt is dat we het afgelopen jaar heel erg naar elkaar zijn toegegroeid en dat we veel leuke dingen buiten het voetbal om doen.’’

Dit team houdt heel erg van een geintje en leuke dingen doen. Iedereen heeft zijn eigen karakter en plek in het team. ’’Charelle is de aanvoerder van de derde helft en Anne is de regelaar. Anouk is de DJ van de kleedkamer en Lynn is de zaag van het team. Chantal is onze juf en Kitty en Mariska nemen de rol van mama in. Iedereen kent haar plekje in het team en we vullen elkaar goed aan.’’

Tot slot wilden we het nog hebben over de (sportieve) ambities. ‘’We willen dit seizoen als team nog beter gaan voetballen en dan nog zo hoog mogelijk eindigen. We voetballen voor ons plezier, maar gaan wel altijd voor de winst. Wij willen graag een goede basis neerzetten voor als er over een tijdje een doorstroming komt vanuit de jeugdteams. De sfeer en opkomst van nu gaan we vasthouden en dit kan alleen nog maar beter worden’’, sluiten de dames af.

Klik op VV Woudenberg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Woudenberg voor meer informatie over de club.

WK Praatjes: negentien spelers uit de Eredivisie naar het WK 2022

0

De eerste ‘’seizoenshelft’’ in de Eredivisie is voorbij en het WK staat op het punt van beginnen. Wij nemen een kijkje in de selecties van WK-gangers om te kijken welke Eredivisionisten wij kunnen verwachten op het eindtoernooi.

De eredivisie wordt vaak gezien als een competitie om ervaring op te doen om vervolgens naar de europese top te verkassen. Toch staat de Nederlandse club, Ajax, op de negende plaats van leveranciers voor de nationale teams. Op de eerste plaats staat Bayern München met zeventien spelers dan volgen FC Barcelona en Machester City  met zestien. Op de vierde plek staat opvallend genoeg het Qatarese Al-Sadd met vijftien spelers zij worden gevolgd door Manchester united met één speler minder. Ajax staat op de negende plek met elf spelers. PSV, Feyenoord en Sc Heerenveen vullen de andere spelers aan. 

Het Nederlands Elftal heeft logischerwijs het hoogste gehalte Eredivisie spelers. De selectie van Van gaal kent maar liefst twaalf Eredivisionisten. Ajax levert Remko Pasveer, Jurriën Timber, Steven Bergwijn, Steven Berghuis, Davy Klaassen, Daley Blind en Kenneth Taylor. Verder levert PSV Cody Gakpo, Luuk de Jong en Xavi Simons. Terwijl Feyenoord en Sc Heerenveen respectievelijk Justin Bijlow en Andries Noppert aanleveren. De overige spelers uit de Eredivisie zijn te vinden in de Mexicaanse, Ghanese, Servië, Polen en Iran. Feyenoord levert A. Jahanbakhsh (Iran) en S. Szymanski (Polen) en PSV alleen E. Guitièrez (Mexico). Van Ajax zijn dan ook nog M. Kudus (Ghana), D. Tadic (Servië), E. Alvarez (Mexico) en J. Sanchèz (Mexico) te bewonderen in Qatar. 

De spelers kregen nog een mooie toewensing op Schiphol van Kunstenaar Barry Pirovano. Hij maakte daar een kunstwerk van maar liefst 25 meter lang waarop de negentien spelers te zien zijn. Daarnaast staan daarbij de succes wensen in hun eigen taal. Dinsdagochtend zijn Oranje Leeuwen op het vliegtuig naar Qatar gestapt waar zij het maandag 21 november om 17:00 opnemen tegen Senegal.

Klik op de KNVB voor de laatste artikelen over de bond.
Klik op de KNVB voor meer informatie over de bond.

In gesprek met jeugdtrainer FC Den Bosch: Timo Schollaardt

Timo Schollaardt mag dan pas 23 jaar oud zijn. De speler van VV Oosterhout 1 heeft zowel als speler en als trainer een behoorlijk CV. Momenteel is hij actief als trainer bij FC Den Bosch JO13-2 en is hij hoofdtrainer SV Capelle O14. Ook is hij bij VV Oosterhout verantwoordelijk voor diversen jeugdteams door trainingen voor te bereiden en de trainers te begeleiden. Verder is hij nog mede-eigenaar van Talentenacademie Leon Hutten. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière en ambities.

Carrièreverloop
Timo is zijn speler carrière begonnen toen hij vijf jaar oud was, bij SC ‘t Zand in de F11. Dit heeft hij gedaan tot en met de E3. Hierna doorliep hij de jeugdopleidingen van FC Den Bosch (O12), Royal Antwerp FC (O13), Willem II/RKC, Willem II en NAC (O19). Vandaag de dag is hij actief als speler van VV Oosterhout 1.

Omdat hij al diversen teams en individuele spelers mocht begeleiden als trainer ging hij de opleiding als lesgever doorlopen op het cios. ‘’Daar ging een hele nieuwe wereld voor me open en ik wilde mijzelf specialiseren in het trainersvak. Omdat ik hier zoveel passie in ervaarde maakte ik de keuze om te stoppen met voetballen en mijzelf volledig te richten op het trainersvak. Daarnaast ben ik dat gaan uit bereiden door een eigen soccerhome te bouwen. Hierin hebben we alle faciliteiten om op topniveau spelers te begeleiden. Zo hebben we een eigen indoor kunstgrasveld/ een gym (sportschool) en hebben we buiten een zandbak voor sprint/power trainingen. We organiseren kinderfeesten, groepstrainingen en individuele trainingen. Op deze manier train/ begeleid ik BVO’ spelers die onder andere voetballen bij PSVFeyenoord – Sparta – FC Den Bosch.’’

Op jonge leeftijd is hij hoofdtrainer geworden van diverse jeugdteams. ‘’Zo heb ik de volgende teams mogen begeleiden als hoofdtrainer:
SV Reeshof O11-1, Woudrichem O12-1 en Talententeam Leon Hutten (vanuit academie spelend in competitie) waar ik de: O11-1/ O12-1/ O13-1/ O14-1 en de O19 heb gedaan als hoofdtrainer. Ook was ik trainer van VV Oosterhout O19-1 en VV Oosterhout O23-1. Daarnaast ben ik ook één jaar assistent geweest bij FC Utrecht O14-1.’’

Een bekende van de club
Timo heeft zelf bij FC Den Bosch gevoetbald in de jeugd. ‘’Daarnaast heb ik geassisteerd bij FC Den Bosch O13, met als doel het behalen van mijn TC3 (KNVB-diploma). Ik was dus al bekend bij de club en kon op die manier binnenstromen. In deze periode heb ik ook mijn TC2 behaald.’’

Band met FC Den Bosch
Aangezien Schollaardt al lange tijd actief is bij de club, waren we benieuwd hoe de band is met de club. ‘’Super goed! Ik heb de club jarenlang zien groeien en hier heb ik onderdeel van mogen zijn. De mensen binnen FC Den Bosch zaten er al vanaf het moment dat ik er als speler rondliep. Om dan nu met deze mensen samen te mogen werken, vanuit mijn functie als hoofdtrainer is geweldig.’’

Samen ontwikkelen
De voetballer wil graag samen ontwikkelen. ‘’Dit geldt voor de gehele club, dus de spelers, de teams en wij als organisatie. Het is fantastisch om samen te werken met talentvolle spelers en een club met ambitie. Persoonlijk willen we een veilig sportklimaat creëren, waarin iedereen samen elke dag de beste versie van zichzelf probeert te zijn. Hier zetten we volledig op in door te ervaren, evalueren, documenteren en herhalen.’’ Buiten de ontwikkelingen binnen de club heeft Timo ook een eigen doel voor ogen. Naast dat hij zijn TC3 en TC 2 heeft behaald wil hij zo snel mogelijk zijn UEFA PRO halen!

Het huidige seizoen
Met de O12 is de trainer actief in een BVO O13 competitie. ‘’We spelen wekelijks tegen BVO’s die een jaar ouder zijn. De doelstelling van de O12 is daarom ook echt het ontwikkelen van het individu en het team als geheel. We hebben er daarom bewust voor gekozen om met de O12 een jaar eerder elf tegen elf te gaan spelen. Op deze manier worden zij in aanmerking gebracht met alle facetten van het voetbal en worden zij uitgedaagd op een enorm hoog niveau.’’

Hoogte- en dieptepunten
Een dieptepunt voor Timo is toch wel het stoppen als voetballer. ‘’Mijn doel is daarom ook om ervoor te zorgen dat de nieuwe jeugd met potentie niet dezelfde fout maakt als ik. Ik doe er dan ook alles aan om dag en nacht het maximale te halen uit alle spelers die ik begeleid. Zowel als mens en als voetballer.’’

Schollaardt heeft jarenlang op het hoogste niveau van Nederland gespeeld. Dit is dan ook een echt hoogtepunt voor hem. ‘’Elk jaar tegen clubs als PSV, Ajax en Feyenoord spelen is natuurlijk erg mooi. Daarnaast waren de vele trips met Willem II, naar clubs als Barcelona en Milaan, om toernooien en wedstrijden te spelen erg gaaf. Een ander hoogtepunt is dan toch wel mijn baan: het trainen en begeleiden van spelers met enorm veel kwaliteit en potentie. Ook het bouwen van mijn eigen soccerhome was geweldig. De faciliteiten creëren om iedere speler maximaal te kunnen ontwikkelen.’’

Voorbereiden perfecte oefening
De trainer houdt van het training geven en kan tien uur lang bezig zijn met het voorbereiden van de perfecte oefening. ‘’Een oefenvorm zodanig creëren dat één of meerdere doelen maximaal getraind worden binnen een veilige omgeving waarin plezier voorop staat. Het is geweldig om de theorie te laten slagen in de praktijk. Je hebt een oefening zodanig voorbereid met een bepaald doel. Als dat doel behaald wordt en spelers zoveel plezier halen uit de oefenvorm dan doet me dat heel goed. Ook de omgang met jonge kinderen is fantastisch. Voetbal is een teamsport en dit doe je allemaal samen. Het is geweldig om talentvolle spelers te zien samenwerken/ plezier maken. Samen dieptepunten en hoogtepunten bereiken. Het ervaren dat je jeugd echt kan ontwikkelen en de ontwikkeling ook zichtbaar kan laten maken.’’

‘’Mocht jij ook een betere versie van jezelf willen worden doormiddel van onze trainingen/ faciliteiten? Dan kun je altijd een bericht sturen naar: timoschollaardt@gmail.com‘’

Wij wensen Timo Schollaardt veel succes dit seizoen!

Klik op FC Den Bosch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Den Bosch voor meer informatie over de club.

Thomas de Ridder moet bouwen aan ‘nieuw’ VVR

Toen Thomas de Ridder drie jaar geleden stopte als trainer in Zeeland en besloot om in Brabant aan de slag te gaan, kwam hij binnen als ‘de grote onbekende’. Dat is na een aantal seizoenen bij GESTA aardig veranderd en dus stond vierdeklasser VVR afgelopen zomer op de stoep. “Het is een eer dat ze bellen.”

Een grotere vereniging, jeugdspelers die doorstromen en een leergierige groep. De Ridder heeft het in zijn eerste maanden als trainer in Rijsbergen uitstekend naar zijn zin. “Het is hartstikke leuk, precies wat ik zocht.” Want na een aantal seizoenen bij GESTA, was de 35-jarige voetballiefhebber toe aan een nieuwe uitdaging. Die vond hij bij VVR. “Op 2 januari, een zondag, hadden we ons eerste gesprek. Dinsdag de tweede, toen was het rond.” Hoe dat kwam? “Oprechtheid en eerlijkheid, daardoor had ik er veel vertrouwen in.” Want eerlijk is eerlijk, het moment van instappen is gewaagd. “Een stuk of negen spelers gingen vertrekken, er kwam een compleet nieuwe staf en we gingen het vooral doen met eigen jeugd.”

Relaties
Een flinke uitdaging dus. “Als trainer is dat aanpassen. Minder ervaring, dus moet je meer zelf gaan sturen. Ik laat spelers graag eigen keuzes maken, maar in dit geval neem je ze meer aan de hand.” Het verhaal voor De Ridder, was duidelijk. “Bouwen. Met jonge gasten aan de slag gaan. Dat is eigenlijk het leukste wat er is, daar krijg je toch energie van?” En tegelijkertijd, zorgt dat meteen ook voor minder druk op de ketel. “De helft is nieuw, dat heeft tijd en ruimte nodig.” Vallen en opstaan. “Die zondag vierde klasse is vooral veel fysiek, daar wordt niet zomaar gefloten voor een overtreding. Daar moeten we ons tegen gaan wapenen. Je kunt wel voetballend beter zijn, maar als je wordt afgetroefd in de duels en door slimmigheidjes…”

Om dat te voorkomen, deed De Ridder vooraf zijn huiswerk. “Ik kende de club hiervoor nog niet, dus dan ga je jezelf er eerst in verdiepen. De jeugd, het tweede, dat is allemaal van een goed niveau. Maar dat het zoveel groter was dan GESTA? Dat wist ik niet.” Als hoofdtrainer van VVR én Hoofd Jeugdopleiding bij Seolto, heeft De Ridder eigenlijk een beetje van zijn hobby zijn werk gemaakt. “Ik ben een directe trainer, hard op de inhoud, nooit op de persoon. Zonder relatie, geen prestatie, zeg ik altijd.”

Stabiele basis
Aanvallen, verdedigen en omschakelen, verdeeld over de verschillende spelprincipes. Van klein, naar groot. “Die staan vaak centraal. Aan de hand daarvan, probeer je voetbalproblemen trainbaar te maken. Ik zou bijvoorbeeld nooit zomaar een positiespel doen, zonder richting.” Ook als voetballer, dacht de inwoner van Sprundel al meer dan gemiddeld na over het spelletje. “Ik heb het nog geprobeerd in de zondag vijfde klasse, maar toen was ik ook al in het bezit van UEFA C. Dan ben je niet meer alleen speler, maar ook trainer. Dat ging clashen.”

En dus koos De Ridder voor het trainersvak, zonder spijt. “Het leukste? Training geven! Werken met een groep, de onderlinge dynamiek tussen spelers en trainers.” Al moet er natuurlijk ook wel gepresteerd worden. “We moeten vooral stappen maken in een duidelijke voetbalvisie, alleen dan creëer je een stabiele basis voor die derde klasse. Anders blijf je bungelen, ben je een soort jojo.” Wedstrijdspanning, winnen en verliezen, de ambitieuze trainer kan er geen genoeg van krijgen. “Daar gaat het uiteindelijk wel om bij een eerste. Het is een beetje een uit de hand gelopen hobby.” En als het aan hem ligt, loopt die de komende jaren nog verder uit de hand. “Ik heb de ambitie om UEFA A te gaan doen, puur om mijn rugzak verder te vullen. Als sporter wil je op het hoogste niveau actief zijn, maar ik doe niet aan carrièreplanning!”

Klik op VVR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVR voor meer informatie over de club.

Djaymoh Dommisse van FC Dordrecht: ik wil prof worden!

Djaymoh Dommisse is een 14-jarige verdediger. Momenteel is hij aanvoerder bij FC Dordrecht JO15. De voetballer komt uit Koudekerke in zeeland. Hij zit in Havo 3 van de stedelijke schoolgemeenschap Scheldemond in Vlissingen. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière en ambities.

Type speler
Djaymoh is een rechter centrale verdediger en ook aanvoerder bij de JO15 van FC Dordrecht. ‘’Ik ben een voetballende en twee benige verdediger. Mijn kwaliteiten zijn: Technisch goed in positioneel dekken, sterk in één tegen één situaties, kop sterk en kan waar nodig in voetballend opzicht een meerwaarde zijn door aanvallende kwaliteiten. Bijvoorbeeld met een pass of door gevaarlijk te zijn in de vijandelijke zestien meter.

Carrièreverloop
Dommisse is begonnen met voetballen toen hij vijf jaar oud was bij dorpsclub VCK Koudekerke. Al snel werd hij ontdekt en vertrok hij naar JVOZ, waar hij met negen jaar oud begon in de JO13-3. Tijdens dit seizoen ben ik gescout door Feyenoord, Sparta en NAC. Na een aantal stage trainingen ben ik bij Feyenoord aangenomen. Ik heb hier twee jaar met veel plezier gespeeld in de JO11 en de JO12 van de Feyenoord Academy.’’

Na de JO12 is de verdediger teruggekeerd naar JVOZ (JO14) in verband met de reisafstand naar Varkenoord en de overgang naar de middelbare school. ‘’In dat jaar ben ik opgevallen bij FC Dordrecht en aangenomen om te starten in het nieuw te vormen elftal FC Dordrecht JO14. Deze club en de trainingstijden pasten op dat moment goed in mijn schema van schooltijd en het reizen naar de Krommedijk om te trainen. De school (Scheldemond College in Vlissingen), waar ik zit heeft een LOOT status. Hierdoor heb ik met mijn KNVB-topsport status de mogelijkheid om school en sport te combineren. Ik heb dagelijks minimaal vier uur reistijd nodig om naar de trainingen te gaan. Ik train door de weeks vier keer van vijf uur tot half zeven bij Dordrecht. Daarnaast train ik extra om mijn persoonlijke doelstellingen te halen en te werken aan mijn eigen verbeterpunten.’’

Huidig seizoen
Vorig seizoen is de aanvoerder met de FC Dordrecht JO14 twee keer kampioen geworden in de derde divisie en tweede divisie. Hierdoor is de nieuwe JO14 gestart op het hoogste niveau in de eerste divisie. ‘’Dit seizoen voetbal ik bij FC Dordrecht JO15 en staan we weer bovenaan in de competitie. We hopen hier ook kampioen te worden en te promoveren. Dus ja, het gaat wel weer lekker dit seizoen.’’

We waren dan ook benieuwd hoe het jonge talent kijkt naar de rest van het seizoen. ‘’Ik hoop dit najaar kampioen te worden met FC Dordrecht JO15. We staan nu goed bovenaan, maar we krijgen nog twee pittige wedstrijden tegen Roda en Eindhoven. Vooruitkijkend naar het voorjaar zou het een geweldige prestatie zijn als we weer bovenin mee kunnen doen. Vier keer kampioen in twee jaar, dat zou toch prachtig zijn.’’

Hoogte- en dieptepunten
De twee kampioenschappen die de speler benoemde staan nog scherp op zijn netvlies. Dit zijn dan ook wel hoogtepunten voor Djaymoh. ‘’Ik ben trots om aanvoerder te zijn van een team dat zo hard voor elkaar werkt en elke dag beter wordt. Verder heb ik met Feyenoord hele mooie wedstrijden mogen spelen. Bijvoorbeeld in Manchester tegen Manchester City of tijdens de internationale toernooien tegen de topteams uit Europa. Een dieptepunt beleefde ik toen ik Corona had. Ik moest naast een aantal trainingen ook een belangrijke competitiewedstrijd missen, ik baal echt als ik er niet voor mijn team kan zijn. Deze wedstrijd werd helaas ook verloren waardoor het nog zuurder was.’’

Een duidelijk doel
Dommisse heeft een duidelijk doel voor ogen. ‘’Mijn ambitie is om profvoetballer in de eredivisie te worden en uiteindelijk door te stomen naar de premier league. Hier werk ik iedere dag aan met hulp van lieve mensen om mij heen. Op dit moment heb ik het erg naar mijn zin bij FC Dordrecht. Ik ben hier nu voor het tweede jaar aanvoerder en krijg veel speeltijd, waardoor ik me ook kan laten zien aan scouts van andere clubs. Ik zou het fantastisch vinden om ooit in de spelerstunnel op Anfield het logo aan te tikken het veld op te lopen en toegezongen te worden met ‘You will never walk alone’ om hierna een wedstrijd te spelen. Dat lijkt mij magisch. Daarnaast wil ik elke dag beter worden en plezier houden in voetballen, want voetballen is het leukste wat er is. Hier wil ik elke dag mee bezig zijn.

Rituelen
Er zijn veel voetballers die een bepaald ritueel hebben op wedstrijd dagen. Ook Djaymoh heeft een bepaald ritme/ritueel op de wedstrijddagen. ‘’Ik ga de dag voor de wedstrijd op tijd naar bed. Ik start met een goed ontbijt en als het qua tijd uitkomt, ga ik eerst lekker kijken bij mijn kleine broertje die speelt in de JO7 -1 van VCK. Hierna maak ik mij klaar om naar de wedstrijd te gaan. Ik pak mijn tas in en stel doelen voor de wedstrijd. In de auto zit ik met mijn oortjes in muziek te luisteren of YouTube te kijken, meestal voetbal filmpjes. Ook neem ik de tijd om te denken aan waar ik goed in ben en aan wedstrijden die erg goed gingen. Dat gevoel van succes probeer ik op te roepen en te gebruiken voor de komende wedstrijd.’’

Voetbal is mijn leven!
Als laatste waren we erg benieuwd naar wat voetbal zo belangrijk maakt voor de rechter centrale verdediger van FC Dordrecht. ‘’Voetbal is mijn leven! Ik zou niet weten wat ik anders zou doen. Ik hoop ook dat ik er straks mijn geld mee kan verdienen. Als ik de kans krijg om prof te worden, zijn mijn ouders de eerste die ik zou terugbetalen voor alles wat zei voor mij gedaan hebben in de afgelopen jaren. Ik ben elke dag dankbaar voor de kansen die ik krijg van familie, trainers en mensen die mij helpen mijn doel te bereiken en mijn droom om prof te worden, mogelijk maken. Of je het haalt weet je nooit, maar ik kan er wel alles aan doen en dat doe ik.’’

Wij wensen Djaymoh Dommisse veel succes dit seizoen!

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

In gesprek met Joey Ravensbergen van VV Katwijk

Vandaag spreken wij met Joey Ravensbergen, de linksback van VV Katwijk. Ravensbergen maakte in 2021 de overstap naar zijn oude jeugdclub VV Katwijk en pakte meteen het kampioenschap in de Jack’s League met de club. Dit seizoen heeft de linksback dezelfde doelstelling. 

Joey Ravensbergen is 26 jaar en voetbalt bij VV Katwijk. “Ik ben geboren in Leiden en woon al van kleins af aan in Katwijk. Verder woon ik nu zo’n anderhalf jaar samen met mijn vriendin in Katwijk en komt er waarschijnlijk in januari, als die zich aan de datum vasthoud, een kleine Joey bij!”

Carrière
Ravensbergen is begonnen met voetballen bij VV Katwijk. “Dit was dacht ik op de leeftijd dat je ook op voetbal mag, dus vier jaar als het goed is. Bij VV Katwijk heb ik de jeugdelftallen doorlopen tot en met de D’tjes. Ik speelde daar met vrienden die nu nog steeds goede vrienden zijn. Het was bij mij vanaf het moment dat ik kon lopen duidelijk dat ik op voetbal zou gaan. Mijn vader was ook een liefhebber van voetbal.”

De toernooitjes die hij speelde zijn wat Ravensbergen zich goed kan herinneren aan zijn tijd in de jeugd. “Dat waren altijd mooie momenten. Trots naar huis met een beker of medaille. Ook zijn wij met het team een keer naar Oostenrijk geweest en sliepen we daar met z’n allen in een hotel. Hier speelden we dan vaak ook wedstrijden tegen de lokale teams. Als ik daar aan terugdenk dan moet ik meteen weer lachen. Veel van mijn huidige vrienden waren daar ook bij. Soms hebben we het er nog over of komt er weer een oude foto voorbij. Heerlijk om aan terug te denken.”

De linksback maakte na zijn tijd bij VV Katwijk de overstap naar de jeugd van Quick Boys. “Ook hier heb ik alleen maar mooie herinneringen aan overgehouden. De lichting waar ik in zat was een goede lichting. Zo speelden we op een hoog niveau. Trainers die ik me nog goed kan herinneren zijn Arjen van der Werf en Theo Guijt, die de Dirk Kuyt Voetbalschool deden. Eén keer per week kreeg je dan training van hen waar je een hoop van leerde. Wat ik knap vond is dat ze iedereen altijd weer zo gemotiveerd kregen. Iedereen luisterde altijd goed en deed dan ook echt goed z’n best. Het waren gewoon altijd mooie, leuke  en leerzame trainingen.”

Uiteindelijk werd Ravensbergen doorgeschoven naar de hoofdmacht van Quick Boys en maakte hij op negentienjarige leeftijd zijn debuut. “Ik heb bij Quick Boys zes mooie jaren in het eerste elftal mogen voetballen. In die zes jaar ben ik samen met Quick Boys kampioen geworden van de hoofdklasse en ben ik gepromoveerd naar de tweede divisie. Tijdens het seizoen 2020-2021 maakte ik het besluit om bij Quick Boys niet te verlengen. Nadat dit bekend werd belde VV Katwijk mij op en was voor mij de cirkel weer rond. Terug waar het allemaal begon. En hoe! Een club als VV Katwijk gaat altijd voor het kampioenschap en dat ik het kampioenschap in de Jack’s League gelijk in mijn eerste jaar mocht meemaken was geweldig. Dat seizoen was een mooi seizoen waar ik als speler, maar denk ik ook zeker als groep, beter van ben geworden.”

VV Katwijk
Toen VV Katwijk belde was de keuze voor de linksback makkelijk gemaakt. “Het is hier voor mij allemaal begonnen. Mijn vrienden zijn supporters van deze club. Ik vind het mooi om voor hen te spelen en na de wedstrijd heerlijk te discussiëren over de wedstrijd met genoeg biertjes erbij. De sfeer op de club is top en het is gewoon een grote familie!”

Momenteel staat Ravensbergen met VV Katwijk op de vijfde plaats, op drie punten van de nummer één. “Wij begonnen het seizoen goed, maar niet zo goed als het zou moeten gaan. In een aantal wedstrijden halen we niet altijd het niveau dat we kunnen en moeten halen. Mijn vertrouwen in dit elftal is nog steeds heel groot en wij weten ook dat als wij gewoon gigantisch gas geven dat wij van iedereen winnen.”

“Ik wil natuurlijk zo vaak mogelijk kampioen worden met VV Katwijk, maar bekijk alles het liefst per wedstrijd. Ik denk dat we goed bezig zijn, maar er zit meer in dit seizoen. We moeten weer terug naar de machine die we vorig jaar waren, want dat zit ook in dit team.”

Wij wensen Joey Ravensbergen veel succes dit seizoen!

Klik op VV Katwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Katwijk voor meer informatie over de club.

Jan Hereijgers droomt met Zundert van de tweede klasse

Wederom in de buurt, maar toch een stapje hoger. Want ondanks dat Jan Hereijgers met Zundert in de competitie speelt tegen zijn oude club Schijf, ziet de trainer zijn overstap naar de rood-zwarte formatie toch wel degelijk als promotie. “Ze hebben hier echt de ambitie om naar die tweede klasse te gaan.”

Nadat de 37-jarige Hereijgers zo halverwege november bij Schijf had aangegeven toe te zijn aan een nieuwe uitdaging, begon het balletje te rollen. “Ik had voor mezelf een lijstje gemaakt met clubs, waar ik wel zou willen werken, daar stond Zundert ook op. Dus toen ik werd gebeld, ging ik meteen op gesprek.” Na twee van die gesprekken, was hij er eigenlijk snel over uit. “Dan moet je het ook gewoon doen. Ik ben niet iemand die gaat wachten op iets anders, als het gevoel goed is.” Waar dat goede gevoel vandaan kwam? “Het feit dat ze mij hebben benaderd, alles bij elkaar, maakte het plaatje compleet. Een goede organisatie, een groep met kwaliteit en potentie, maar ook de aanstormende jeugd.”

Ambitie

Na drie jaar bij Schijf, een nieuwe omgeving. “Een vierde jaar, wel of niet? Ik bleef twijfelen, dan moet je het niet doen. De selectie bleef daar ook grotendeels hetzelfde, dan is het best een risico. Straks sluit je op een mindere manier af…” Gelukkig voor Hereijgers, is Zundert voor hem allesbehalve een onbekende. “Ik woon er, dus kwam soms al bij het eerste kijken. Dan hoor je ook weleens wat. Toch moest ik de meeste spelers ook gewoon leren kennen.” Dat proces van kennismaken is inmiddels achter de rug, vertelt de trainer. “Het bevalt prima, de eerste indrukken zijn goed. Het is een gretige groep, dat is altijd fijn werken.” Bij dus opnieuw een derdeklasser, toch merkt Hereijgers een duidelijk verschil. “Schijf is ook een dorpsclub, dus wat dat betreft zijn ze wel met elkaar te vergelijken. Maar de ambitie van Zundert is veel groter, dat merk je echt binnen de vereniging. De selectie is breder, er zijn meer opties, dus ligt het gemiddelde niveau ook wat hoger.” Want dat hij bij een ambitieuze club terecht is gekomen, mag duidelijk zijn. “We willen echt meedoen voor die tweede klasse, dat is toch wel onze doelstelling. Maar uitspreken is één, je moet er ook naar handelen.” Een mooie uitdaging. “Ik denk dat de spelers, maar ook de club, er klaar voor zijn. Al moet je ook realistisch zijn, je promoveert niet zomaar.”

Automatismen

En dus gaat Hereijgers daar de komende maanden, alles aan doen. “Als trainer probeer ik altijd duidelijk te zijn naar spelers toe. In afspraken en de manier van spelen. De Hollandse School, 4-3-3, drukzetten en het heft in handen nemen.” Juist ook als het even niet loopt. “Daar moet je aan vast blijven houden, alleen dan komen er automatismen in een team. Iedereen moet weten wat de taken zijn, zodat je altijd een bepaald niveau kunt halen.” Gericht op de lange termijn. “Als trainer kijk je naar de ontwikkeling van de speelwijze, dat levert uiteindelijk succes op.” Hopelijk voor hem, ook tegen Schijf en Wernhout. “Het is wel bijzonder en apart om daar dan tegen te moeten spelen. Ik weet natuurlijk als geen ander hoe moeilijk het is om daar op bezoek te gaan. Mijn neef is trainer bij Wernhout en mijn vader is daar voorzitter, dat zijn mooie potjes.” Hereijgers, die sinds een tijdje ook jeugdscout is bij NAC Breda, kan in ieder geval niet wachten. Want stiekem, droomt hij al van spelen in de tweede klasse, al denkt de voetballiefhebber nóg groter. “Assistent bij een hoofdklasser of ergens Hoofd Jeugdopleiding worden, mijn interesses zijn vrij breed. Misschien ga ik dan ook wel mijn UEFA A doen!”

Klik op vv Zundert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zundert voor meer informatie over de club.

Niet zomaar een kantine bij Wernhout: ‘Dan duik ik lekker de keuken in’

Inkopen doen, personeel indelen, maar vooral héél lekkere broodjes maken. Jan Bastiaansen is als kantinebeheerder bij Wernhout uitstekend op zijn plek. En ook ‘zijn spelers’ kunnen hem maar al te goed waarderen. “Als ik op donderdag mijn droge worst niet mee heb, raken ze in paniek!”

Want dat het assortiment in de kantine van de derdeklasser de laatste jaren enorm is uitgebreid, is eigenlijk een beetje zijn schuld. Bastiaansen (54) is dan ook schuldbewust. “Ik doe graag koken, dan duik ik lekker de keuken in. Harde broodjes afbakken, met zalm, brie of salade. En natuurlijk een broodje gezond. Zo proberen we elke keer weer iets anders, kleine dingetjes om het aanbod beter te maken.” Ook de broodjes met zelfgemaakte eiersalade zijn mateloos populair. “Daar vragen ze ieder weekend weer om!”

Bekend gezicht

Dat begon allemaal een jaar of zeven geleden. Minder logisch dan het daadwerkelijk klinkt. “Ik kom eigenlijk uit Rijsbergen, woon nu in Zundert en zit bij Wernhout. Volg je het nog?” Een seizoen of elf geleden kwam Bastiaansen, nadat zijn dochter ging voetballen, terecht bij de club. “Zelf heb ik tot mijn 24ste bij VVR gevoetbald, toen scheurde ik mijn enkelbanden af.” Carrière in het veld voorbij, daarbuiten juist net begonnen. “Eerst heb ik een tijdje achter de bar gestaan, daarna werd ik kantinebeheerder. Al sta ik op zondag altijd nog zelf achter de tap, dat blijft toch het leukste wat er is.” Hij begint dan ook meteen te lachen. “Zo is het eigenlijk begonnen, bij de wedstrijd tussen Wernhout en
VVR. Of ik niet achter de bar wilde staan, zodat de bezoekers ook een bekend gezicht zouden hebben en konden roepen. Zo ben ik er ingegroeid.” Al ging dat niet helemaal vanzelf, vertelt hij met een knipoog. “Het zijn heel gemoedelijke mensen en je wordt snel geaccepteerd, maar in het begin hoor je dan nog wel: Je komt uit Rijsbergen, wat moet dat boertje hier?” Als leider van de meiden, kwam Bastiaansen een oude ‘vriend’ tegen. “Vroeger hadden we nog tegen elkaar gevoetbald, dat ging niet zo lekker. Nu klikte het meteen!”

Beetje voeden

En dus voelt de kantinebeheerder, die met zijn schildersbedrijf ook sponsor is, zich inmiddels helemaal thuis. “Ik ben nu wel echt één van hen geworden, dat durf ik wel te zeggen.” Dat is te merken. “Alles wat ik doe, doe ik voor de club. Het gevoel van samen.” Samen met Joke Anthonissen bijvoorbeeld. “Ik doe de kantine echt niet alleen! Joke neemt de zaterdag voor haar rekening en stopt er ook heel veel tijd in.” Al leeft datzelfde gevoel nog niet bij iedereen, vertelt Bastiaansen. “Er zouden eigenlijk nog wel wat vrijwilligers bij moeten, zodat het makkelijker indelen wordt. Nu sta ik op zondag ook bijna altijd achter
de bar, omdat er anders geen mensen zijn. Elftallen doen het al om de beurt, dat vind ik mooi om te zien.” Sowieso geniet hij daar eigenlijk het meeste van. “Het omgaan met de mensen, er gewoon bij zijn. Interactie tussen oud en jong. Je kent ze nu bijna allemaal
van gezicht, dan maak je een praatje, ze hebben altijd wel iets te zeggen.” Net als de ‘oude mannen’ op hun vaste plekje in de kantine. “Die zijn het altijd aan het uitleggen, hoe het allemaal moet. Die ben je dan een beetje aan het voeden, haha!” En dus weet Bastiaansen eigenlijk niet van stoppen. “Ik dacht altijd dat ik dit tot mijn 50ste zou blijven doen, dat is niet gelukt. Nu zou dit seizoen mijn laatste zijn, maar misschien blijf ik toch langer. Ik kan het maar moeilijk loslaten.” Want de kantine bij Wernhout, is helemaal zijn plekje. “Het belangrijkste, is om elkaar te helpen. Als je wat doet, krijg je er altijd iets voor terug. Die waardering en het respect, voel ik hier!”

Klik op vv Wernhout voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wernhout voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.