Home Blog Pagina 482

Jan Landman staat altijd klaar voor GHVV’13

GHVV’13 mag dan een jeugdafdeling hebben van bescheiden omvang, Jan Landman heeft zijn handen er vol aan. Landman vertolkt al jaren een sleutelfunctie bij eerst PFC en later de fusieclub van Heenvliet en Geervliet.

Sportpark Guldeland ligt er deze zaterdag mooi bij. Het nieuwe complex van GHVV’13 geniet van een zonnetje als het oudste jeugdelftal het tweede veld betreedt voor een thuiswedstrijd. “We hebben inderdaad een prachtig complex. Uniek ook. Er is veel aandacht aan geschonken om het complex te laten passen aan het soort club dat we zijn.”

In de polder tussen Heenvliet en Geervliet had GHVV gehoopt op een grote aantrekkingskracht op de jeugd, maar dat valt tegen, zegt Landman. “Het complex heeft de club zeker een boost gegeven, maar het heeft ons niet meer teams opgeleverd. We hebben veel nieuwe voetballertjes erbij, maar er is ook veel verloop geweest. Zeker in en na corona zijn er veel gestopt.”

Dat is jammer, vindt Landman. Want hij zou, als man met hart voor de club, graag een jeugdafdeling willen zien met meer body. “Het is ieder seizoen weer een hele puzzel om te leggen. Dat komt omdat we vooral in de middenbouw en onderbouw wat gaten hebben qua leeftijd. We hebben een onder dertien, onder zestien en onder negentien. Dat vraagt om creativiteit en van alle trainers en andere betrokkenen een grote flexibiliteit. We moeten daardoor ook keuzes maken waar niet iedereen blij mee is en scheve gezichten oplevert. We proberen alle belangen echter zo goed mogelijk mee te nemen en af te wegen en maken op basis daarvan een beslissing. Aantalllen zijn daarbij leidend, maar we hebben ook oog voor de individuele ontwikkeling van spelers. De ene 13-jarige is de andere niet. Niet elk voetballertje leent zich om naar een hogere leeftijdscategorie te worden doorgeschoven.”

Landman, die twee zoons heeft in de JO19, is al zo’n vijftien jaar betrokken bij het wel en wee van de PFC- en GHVV-voetbaljeugd. De naam van zijn functie veranderde in de loop der jaren nog wel eens. “Ik ben voorzitter van het jeugdbestuur geweest en toen de jeugd was geïntegreerd in het bestuur jeugdvertegenwoordiger. Je zou me ook coördinator kunnen noemen, maar vooral dan op het organisatorische vlak. Met Joop Breestraat hebben we iemand die het technische deel voor zijn rekening neemt. Dat doet hij inmiddels voor het derde opeenvolgende jaar.”

De spin in het web denkt wel voorzichtig aan afbouwen en heeft daar de eerste stappen voor gezet. “Mijn eigen jongens gaan richting de senioren. Voor mij is dat een mooi moment om straks mij ook wat meer te gaan inzetten voor de seniorentak. Ik heb inmiddels een opvolger gevonden die mijn taken van lieverlee wil overnemen. Hij had het aan het begin van het seizoen nog even druk met andere zaken, vandaar dat ik nog volledig in functie ben. Ik ben ook niet het type kapitein dat het schip zijn schip laat.”

Landman en zijn club realiseren zich dat het belangrijk blijft dat de jongste jeugd naar sportpark Guldeland blijven komen. “Dat onze levensbron. Droog deze op, dan hebben we een probleem als club. Gelukkig hebben we weer wat mini’s en zowel bij de onder negen en tien twee teams. Het kan en mag altijd meer, maar onze vijver om uit te vissen is maar klein.”

Klik op GHVV’13 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GHVV’13 voor meer informatie over de club.

‘Het draait niet om voetbal, maar om de randzaken’

Na bijna een jaar als voorzitter van Sprundel, heeft Kees van den Broek inmiddels duidelijk in beeld hoe alle lijntjes lopen. En dus kunnen ze nu echt beginnen met het zetten van de volgende stap. “Het komt vaak op dezelfde vrijwilligers neer, dus moeten we meer mensen betrokken krijgen.”

Vorig jaar november nam Van den Broek, die inmiddels zelf ook al ruim 45 jaar lang lid is van de club, het spreekwoordelijke hamertje over. Het bevalt goed, maar kost veel tijd. “Waar gaat de aandacht naar uit, waar juist niet? Kijken hoe alle lijntjes lopen, wie doet wat? Dat hebben we nu allemaal goed op de rit.” Conclusie: “Mensen zien het nog te vaak als een ‘verplichting’, dat is een beetje deze tijd. Die instelling moeten we zien te veranderen. We hebben een leuke en mooie groep met vrijwilligers, maar die mag best wat groter zijn. Het moet wel leuk blijven.”

Verlanglijstje
De inmiddels 53-jarige Van den Broek begon op zevenjarige leeftijd met voetballen bij Sprundel en hing pas afgelopen seizoen zijn voetbalschoenen aan de wilgen. “Dat bleek lastig te combineren. Ook omdat je als voorzitter toch vaak aanwezig moet zijn bij wedstrijden van het eerste. Daar moet je wel je gezicht laten zien.” Dat doet hij dan ook met alle liefde en plezier. “Het is een fantastische club, met goede mensen. Mijn vader heeft hier tot zijn 48ste gevoetbald, ik ging natuurlijk altijd mee.” En dus ‘moest’ hij bijna wel voorzitter worden. “Dit is mijn manier om iets terug te doen voor de vereniging.” Toch, moet Van den Broek heel eerlijk bekennen, stond de rol van voorzitter niet bovenaan zijn verlanglijstje.

“We hebben twee jaar zonder voorzitter gezeten, dus mensen riepen al wel langer: Dat is echt iets voor jou. Na een tijdje ga je er dan toch over nadenken. Waarom ook niet?” Een rol die hem, tot nu toe dan tenminste, prima lijkt te passen. “Een beetje meer sturing geven en het gezicht zijn van de club, die verantwoording wilde ik wel op me nemen.” Plannen zijn er in ieder geval genoeg. Van den Broek doet er een paar uit de doeken. “De verschillende commissies meer met elkaar in contract brengen, zodat er een eenheid ontstaat. Die verbinding wil je graag zien.”

Enthousiasmeren
Maar ook de verenigingsdag moet weer in ere hersteld gaan worden. “Sinds een paar jaar is die weer terug, nu willen we die groter gaan maken. Zeker straks tijdens het 70-jarig bestaan. Mensen bij elkaar brengen en één club zijn, dat is onze uitdaging.” Al gaat dat niet vanzelf, weet Van den Broek inmiddels. “We hebben ook de kaartavond in de kantine weer in het leven geroepen. We zijn meer dan voetbal, het is ook betrokkenheid creëren.” Bijvoorbeeld met een obstakelrun. “Dat was hartstikke leuk! Eerst zijn de mensen dan nog wat sceptisch, maar uiteindelijk waren ze enorm enthousiast. Als ik dit had geweten… Zeggen ze dan.”

Enthousiasmeren en mensen op de been brengen, daar draait het om. “Het gevoel hebben dat ze onderdeel zijn van de vereniging, dat is heel belangrijk. Dan komt de betrokkenheid vanzelf. Jonge gasten moeten we zien te behouden, dat begint steeds meer te komen.” Maar behalve dat, heeft de voorzitter ook nog een ander wensenlijstje. “Een nieuwe kleedruimte en ook de keuken in de kantine is verouderd. Het zou mooi zijn als we daar iets aan kunnen doen.” Inmiddels zijn de zonnepanelen al gelegd en ook binnen het veld barst het van de energie. “Spelers moeten het naar hun zin hebben, dat alles gewoon goed geregeld is.” Daarbij moet Van den Broek meteen denken aan een jaartje terug. “Iemand zei toen tegen mij: Je moet niet denken dat het alleen om het voetballen draait, het gaat om de randzaken. En dat klopt. Als ze maar gewoon lekker hun spelletje kunnen spelen!”

Klik op SV Sprundel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sprundel voor meer informatie over de club.

Bart Vegter zit op zijn plek bij MO17

De meisjes onder zeventien jaar bij Brielle zijn dit seizoen in een spannend avontuur gestapt in de hoofdklasse. Niet eerder speelde een team van de club zo hoog. Trainer Bart Vegter is benieuwd hoe zijn speelsters op het hoge niveau overeind blijven.

De eerste competitiewedstrijd speelde Brielle MO17 tegen de leeftijdsgenoten van Baronie uit Breda. Wie op niveau speelt, moet de auto in om de regio achter zich te laten. “We mogen ook nog een keer naar Tilburg en ander plaatsen die niet bepaald om de hoek liggen”, zegt Vegter (33). “Het hoort erbij. Het is ook wel weer een avontuur.”

De MO17 staat bij Brielle te boek als een zeer talentvolle lichting, maar volgens Vegter heeft de club zich de afgelopen jaren met de meidentak enorm ontwikkeld. “Het begint met aantallen”, weet hij. “Vorig seizoen zijn we voor het eerst de grens van honderd voetballende meisjes gepasseerd. Dat is een mijlpaal voor ons. Zes, zeven jaren geleden zijn we met bijna niets begonnen.”

Brielle had destijds een dameselftal. “Mike Mol en Sandra Terol hebben zich sterk gemaakt voor een meisjesafdeling. Daarna is het snel gegaan. We hebben inmiddels aardig wat teams in elke leeftijdscategorie. We hebben dit seizoen alleen geen MO20. Daar hadden we wel genoeg speelsters voor, maar we hadden ook een speelster voor wie we geen dispensatie konden aanvragen omdat ze te oud is geworden. Vandaar dat dat team nu is ingeschreven als vrouwen 1. Het gat dat we daardoor hebben wordt de komende jaren automatisch gedicht door het huidige MO17.”

Vegter heeft zelf als trainer zijn plek helemaal gevonden bij de Brielse meiden. Hij traint niet alleen de MO17, maar ondersteunt ook de trainers van de MO15. “Ik ben jarenlang trainer bij de jongens geweest. Ook met veel plezier. In de onder 13 zaten echter ook twee talentvolle meisjes. Toen zij naar de meisjes overstapten, ben ik ook overgegaan. Ik wilde graag bijdragen aan hun ontwikkeling.”

Inmiddels is Vegter begonnen aan zijn vierde seizoen bij het team, dat hij bij de MO15 voor het eerst mocht kneden. Hij spreekt louter lovend over ‘zijn’ meiden. “Ze zijn ontzettend leergierig en slurpen alle informatie die we als trainers geven op. Ze willen ook graag weten waarom we een bepaalde oefening doen, dat zegt wel iets over deze groep. Ze nemen niet klakkeloos zo iets aan. Dat is anders bij jongens, vind ik. Die geef je opdracht en gaan ermee aan de gang.”

Vorig seizoen waren de prestaties van Vegter en zijn team meer dan uitstekend. “We zijn in de eerste seizoenshelft kampioen geworden en in de tweede seizoenshelft in de eerste klasse derde geëindigd. We hebben snel progressie gemaakt. Daarom ook hebben we besloten ons in te schrijven voor de hoofdklasse. Dat doe je niet zomaar, want een hoger niveau voor deze meiden bestaat er niet.”

Vegter stuurt zijn meiden met het klassieke 4-3-3 systeem het veld in. “We hebben er de speelsters voor”, geeft hij aan. “We hebben twee snelle buitenspelers en een spits die het best rendeert in een systeem met drie aanvallers. Als je dat weet is de keuze voor een trainer niet moelijk. We hebben sowieso een elftal met speelsters die allemaal zo hun eigen specialiteit hebben. Al die specialisten passen perfect in het team.”

Klik op VV Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Brielle voor meer informatie over de club.

‘Als ik los riep, stopten verdedigers met lopen’, aldus John van Geel van the Gunners

John van Geel maakte jarenlang furore als volleyballer, begon pas laat met keepen, maar is inmiddels ‘thuis’ bij vierdeklasser The Gunners. Dus als er iemand is die tijdens het 70-jarig jubileum van de club terug kan blikken, dan is hij het wel. “Het is een volksvereniging, één grote familie, dat is onze kracht.”

En van die familie, maakt de boomlange Van Geel (59) inmiddels alweer ruim 30 jaar deel uit. Minder logisch dan het daadwerkelijk klinkt. “Ik heb daarvoor altijd handbal en volleybal gespeeld op hoog niveau, volgens mij ging ik pas keepen op mijn 27ste.” Een bijzonder verhaal. “We deden met een groepje vrienden altijd mee aan zomeravondvoetbal, hadden geen keeper, dus kwam ik op doel. Het was de eerste keer, maar allerlei trainers vroegen waar ik speelde, nergens dus.” Van Geel schreef zich vervolgens toch maar ergens in en kwam niet veel later via vrienden bij The Gunners terecht. “Daar ben ik eerst nog begonnen in het vierde, een vriendenteam, maar al snel kwam de toenmalige trainer van het eerste: ‘Wat doe jij in het vierde?’ Toen ben ik toch maar weer overgestapt.”

Steentje bijdragen

Toch gooide een slechte knie vroegtijdig roet in het eten. “In militaire dienst heb ik een knieblessure opgelopen, daar heb ik altijd last van gehouden. Daardoor stond de volleybal ook een tijdje stil en moest ik wat anders.” Toch maakte de doelman van het eerste, jarenlang de nodige indruk. “Ik ben vrij lang, bijna twee meter, dus als ik ‘los’ riep, stopten de verdedigers alvast met lopen. Die hoge ballen had ik allemaal.” Ook buiten het veld konden ze altijd op hem rekenen. “Als jeugdtrainer, lid van de jeugdcommissie en de technische commissie. Ik ben eigenlijk altijd wel voor de club bezig, ook zonder functie.” Inmiddels als technische man binnen het bestuur, een perfect gegoten jas. “Ik voel me betrokken bij The Gunners, praat veel en neem graag visies van andere mensen mee. Het is druk, maar wel leuk.” Leuk is ook het 70-jarig bestaan van zijn club, vertelt hij. “Dat is iets om heel trots op te zijn. Er zijn bij iedere club problemen, maar daar moet je samen mee om zien te gaan.” Van Geel probeert er zijn steentje aan bij te dragen. “De mentaliteit van tegenwoordig is heel anders, we kenden vroeger heel het programma uit ons hoofd, dat is een ander soort beleving. Op een training haalden we er alles uit, daarna zaten we tot één uur in de kantine. Dat was minder, maar is nu gelukkig weer helemaal terug.”

Dubbeldekkers

Dus was het tijd voor verandering. “Het eerste bestond uit eilandjes. Inmiddels zijn die jongens weer trots om het shirt te dragen.” Want stiekem, begint het daar toch wel mee. “We moeten het hier echt samen doen. Gelukkig is de club weer in trek, dat is een mooie constatering. Veel inschrijvingen en een hoop jeugdleden.” Het zorgt bij Van Geel voor gepaste trots. “Er is een groep trouwe supporters en sponsoren, waar we als vereniging altijd op kunnen rekenen. Dat vind ik mooi.” Hij geeft een voorbeeld. “Afgelopen seizoen speelde het eerste in de nacompetitie, als je dan ziet hoeveel publiek er komt kijken. Twee dubbeldekkers vol, met ereleden maar ook jeugdspelertjes”.  Het tweede promoveerde uiteindelijk wel, het eerste niet. Al maakt dat weinig verschil. “Alle spelers werden alsnog toegezongen, we hadden een prachtige avond. Dat is het mooie aan The Gunners.” Van Geel hoopt dat het binnen afzienbare tijd alsnog gaat gebeuren. “Promotie naar de derde klasse zou het mooiste cadeau zijn voor ons 70-jarig jubileum. Dat is goed voor de uitstraling van de club.” De inwoner van de Haagse Beemden ziet sowieso nog wel wat ruimte voor verbetering. “Mensen aan de club binden. Als nieuwe spelertjes zich aanmelden, moeten we die ouders warm krijgen om iets voor de vereniging te doen.” Voorlopig nog mét Van Geel. “Iedereen is hier gelijk, dat spreekt

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

De tank van Zwartewaal die nergens voor terugdeinst

Na een leven twee jaar zonder voetbal trok Sonny Booth afgelopen seizoen de voetbalschoenen weer aan. Bij Zwartewaal is de centrale verdediger naar eigen ‘de tank die nergens voor terugdeinst’. “Zo moeten mij drie keer voorbij.”

Booth (32) zorgt goed voor zijn lichaam. Hij zit al jaren zes dagen in week vijf kwartier in de sportschool en let goed op zijn voeding. “Veel eiwitten, geen varkensvlees, veel groenten.”

Hij en ook Zwartewaal-trainer Dave de Jong, die hem tot een terugkeer in het voetbal bewoog, hoefde zich dan ook geen zorgen te maken toen hij zich aan het begin van dit jaar bij de selectie van de vierdeklasser voegde. “Ik was prima in conditie, maar ik merkte wel dat ik twee jaar niet had gevoetbald. Wedstrijdconditie is toch weer anders. Ik ben nu hartstikke fit, al voel ik ook wel dat ik ouder word. Ik herstel langzamer dan toen ik jong was. Vroeger kon ik bij wijze van spreken na een uur een nieuwe wedstrijd spelen, nu heb ik echt een paar dagen nodig en moet ik mijn lichaam goed rust geven.” Eenmaal binnen de lijnen is Booth nog steeds die jonge hond van vroeger. Strijdend voor elke meter, fanatiek tot in de vezels. Dat fanatisme deed hem in het verleden wel eens in
aanvaring komen met medespelers en trainers. “Ik doe alles om te winnen en sommige mensen vinden het lastig om daar mee om te gaan. Recht is bij mij recht en krom is krom. Ik ben niet de makkelijkste, maar dat is onderdeel van die onverzettelijkheid.”

Zo kwam hij ooit in conflict met trainer Hans de Heer bij Rockanje. “In het eerste seizoen dat ik daar speelde waren we kampioen geworden. Ik had er mijn beste jaar in mijn carrière onder Hans. In de voorbereiding op het nieuwe seizoen vond de trainer dat hij de groep collectief moest straffen omdat het niet liep. Ik was het daar niet mee eens, ik liep op de training het zwart voor mijn ogen. Uiteindelijk heb ik geen wedstrijd meer voor Rockanje gespeeld.” Booth maakte als invaller zijn debuut in de hoofdklasse bij Nieuwenhoorn, de club waar hij sinds de D-jeugd speelde. Na vier seizoenen en een kampioenschap in de vierde klasse bij het FC Vlotbrug van FC Vlotbrug keerde hij terug
bij Nieuwenhoorn, dat inmiddels was overgestapt naar de zaterdag. “Het eerste seizoen was ik nog basisspeler, maar toen kwam Steef Buijs en nam vijftien spelers mee. Dat weet je het wel.”

Booth ging lager spelen, maar vond daar ook niet waar hij naar zocht. “Als we om elf uur moesten voetballen, kon er een ploeggenoot om kwart voor elf bellen of iemand hem nog kon ophalen.” Voor zijn terugkeer naar Zwartewaal hield hij dus twee seizoenen zijn conditie op peil in de sportschool. Het voetbal liet hem echter niet los. “Toen een jongen van Zwartewaal mij aansprak op de sportschool en vroeg of ik zin had om een keer mee te trainen ging het weer kriebelen. Vanaf dat moment is het voetbalgif bij mij weer helemaal opgeborreld.” Booth erkent ook dat hij bij Zwartewaal niet bij een club speelt die om
de prijzen gaat meedoen in de vierde klasse. “We krijgen een pittig seizoen. We zitten in een zware poule met enkele degradanten uit de derde klasse. FC Vlotbrug heeft zich aardig versterkt en WFB vond ik vorig seizoen al het beste team.”

“Als wij compleet zijn, hebben een team dat met alle andere kan wedijveren, maar vallen er twee, drie basisspelers weg, wordt het lastig. We hebben een smalle basis.”

Klik op Zwartewaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zwartewaal voor meer informatie over de club.

WK Praatjes: Analyse tegenstanders van het Nederlandse Elftal op WK 2022

0

het WK staat voor de deur. Zondag opent Qatar tegen Ecuador en een dag later speelt Nederland haar eerste wedstrijd tegen Senegal. Wij nemen de tegenstanders van Nederland onder de loep.

Senegal
We beginnen met het analyseren van onze eerste tegenstander, Senegal. De wedstrijd wordt op maandag 21 november om 17:00 gespeeld. Senegal is één van de beste voetballanden in Afrika. Zo wonnen zij door strafschoppen (4-2) op 6 februari 2022 de Africa Cup ten koste van het Egypte van superster Mohamed Salah. Senegal heeft zich revancheert na de verloren finale van 2019 tegen Algerije. De Afrikanen staan op dit moment op de achttiende plaats op de FIFA wereldranglijst. De laatste resultaten van Senegal zijn echter niet heel overtuigend. Zo werd er verloren van Liberia met 1-2, zij staan 150ste op de wereldranglijst. En gelijk gespeeld tegen WK-ganger Iran, die twintigste staan op die ranglijst. Er werd wel twee keer nipt met 1-0 gewonnen van Guinee en op Bolivia werd een 2-0 zege geboekt. Senegal en Nederland hebben geen historie want ze speelden nog nooit tegen elkaar. 

De selectie van Senegal bestaat uit een aantal sterren. Sadio Mané, ploeggenoot van Matthijs de Ligt bij Bayern München, is net voor het WK geblesseerd geraakt en zal in ieder geval tegen Nederland niet spelen. Verder zullen Edouard Mendy en Kalidou Koulibaly, beiden van Chelsea FC, hoogstwaarschijnlijk wel spelen. Mendy is gedegradeerd tot reservedoelman bij de londenaren. Ook Koulibaly speelde slechts negen wedstrijden bij zijn club. Beiden zullen gebrand zijn om zich te laten zien in de wedstrijden op het WK. Tot slot is Ismaïli Sarr van Watford FC in goede vorm. Hij staat dit seizoen al op zes doelpunten en vier assists in de tweede competitie van Engeland.

Senegal heeft het hoogste winstpercentage op WK’s van alle Afrikaanse landen en wil koste wat het kost de KO-fase bereiken. Het land beschikt over een sterke defensie die normaal gesproken bestaat uit Linksback F. Mendy, K. Koulibaly, P. Cissé en I. Jakobs. Met aanvallers als B. Dia, S. Mané en K. Diatta proberen de Senegalezen met snelle uitbraken de tegenstander pijn te doen. Normaal gesproken speelt Senegal in een 4-3-3 opstelling, maar ze kunnen ook omschakelen naar een defensieve formatie, 4-4-2.

Ecuador
De tweede tegenstander voor Nederland dit WK is Ecuador. Nederland moet op vrijdag 25 november om 17:00 spelen. Ecuador heeft zich gekwalificeerd voor het eindtoernooi, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Volgens Chili en Colombia speelde Byron Castillo onrechtmatig de kwalificatiereeks voor Ecuador. Hij zou namelijk niet in Ecuador zijn geboren, maar in Colombia. Daarnaast zou hij in 1995 geboren zijn en niet in 1998 wat aangegeven was. Colombia en Chili diende een klacht in maar verloren de rechtszaak in hoger beroep. Ecuador nam Castillo niet op in de selectie om verdere aanklachten en/of problemen te voorkomen.

De laatste onderlinge resultaten tegen Nederland zijn nipt in het voordeel van de Europeanen. In 2006 won Nederland met 1-0, maar acht jaar later speelden zij met 1-1 gelijk. Ecuador vinden we terug op de 44ste plek op de FIFA wereldranglijst, maar Nederland moet waken voor onderschatting. Met de komst van de nieuwe bondscoach van Ecuador, Gustavo Alfaro, zijn de Zuid-Amerikanen een nieuwe weg ingeslagen. De Argentijnse coach selecteert veel door waardoor de gemiddelde leeftijd nu onder de 25
ligt in de selectie. Ecuador speelt normaliter in een 4-3-3 systeem, maar net als Senegal kunnen zij bij een dominante ploeg omschakelen naar een 4-4-2 systeem waardoor zij meer controle over het middenveld kunnen krijgen. Als we naar de laatste wedstrijden kijken is vooral de defensie van Ecuador een aandachtspunt voor het Nederlandse Elftal. El Tri kreeg in de laatste zes duels slechts één tegendoelpunt. Echter Scoorde de Ecuadorianen ook slechts één doelpunt in hun laatste vijf duels. 

Bij Ecuador zijn er twee spelers die er uitspringen. De pas twintigjarige Hincapié is de leider in de defensie. De verdediger van Bayer Leverkusen is ook gevaarlijk met zijn spelhervattingen. Dan hebben we Enner Valencia, hij speelt bij Fenerbahçe en is de grote hoop dit WK voor Ecuador. Valencia is in Turkije bezig aan een top seizoen. In twaalf wedstrijden wist hij maar liefst dertien keer het net te vinden. De 33-jarige moet het relatief jonge team van Ecuador bij de hand nemen dit WK.

Qatar
De derde en laatste tegenstander in de groepsfase in gastland Qatar. De wedstrijd tegen Nederland wordt op dinsdag 29 november om 16:00 gespeeld. Qatar staat 50ste op de FIFA wereldranglijst en stond nog nooit op een WK. Qatar wordt gezien als de minste tegenstander van het Nederlands Elftal. Of dit terecht is moet nog blijken. In 2019 won het land verassend de Asia Cup van Japan met 3-1. Ze scoorden negentien keer en kregen slechts één doelpunt tegen in zeven wedstrijden. Ondanks het feit dat Qatar geen WK ervaring heeft, hebben zij wel de beste voorbereiding. Zij werden uitgenodigd voor de Copa America en werden weliswaar laatste, maar een 0-2 verlies tegen Argentinië biedt perspectief. Ook mocht Qatar deelnemen aan de Gold Cup vorig jaar. Hier behaalden zij de halve finale. Nederland speelde nog nooit een wedstrijd tegen de Qatari. 

Qatar heeft sterspeler Almoez Ali in de gelederen. Tijdens de Asia Cup scoorde hij maar liefst negen keer. Ook linksbuiten Akram Afif maakt indruk, hjij wordt zelfs vergeleken met Mohamed Salah. ‘’Er is geen grens voor die jongen’’, aldus Xavi Hernandez.

Qatar is zoals eerder vermeld een gastland. De geschiedenis wijst uit dat gastlanden het vaak heel goed doen op eindtoernooien. In de honderd jaar dat het WK wordt georganiseerd heeft er maar één gastland de KO-fase niet gehaald. dat was Zuid-Afrika in 2010. De selectie van Qatar zijn ook al maandenlang samen. Daarom zullen zij ongetwijfeld een sterk team hebben.   

Klik op de KNVB voor de laatste artikelen over de bond.
Klik op de KNVB voor meer informatie over de bond.

Voorbeschouwing op de Vlaardingse derby: VFC – CWO

VLAARDINGEN – Na 16 jaar staat de Vlaardingse derby weer op het competitieprogramma. Destijds werd VFC (zo) – RKWIK gespeeld in de 4e klasse E van het zondag voetbal. Waar VFC (zo) de afgelopen seizoenen promoveerde, en een stabiele tweede klasser werd, fuseerde RKWIK en ging het op in CWO. CWO (zo) verdween na enkele seizoenen in de kelderklasse uit het zondag voetbal. Na 16 jaar is de Vlaardingse derby terug. Ditmaal als VFC (za) – CWO.

VFC (za):
Het is begin 2017 wanneer enkele vrienden uit de zondag selectie van VFC besluiten dat ze graag op zaterdag willen spelen. Direct in het eerste seizoen is het duidelijk dat het VFC (za) menens is. De doelstelling wordt direct al uitgesproken om te promoveren naar de 2e klasse. Promotie via de play-offs is na een zwaar eerste seizoen te veel gevraagd van de jonge ploeg van van Loenen.

Het tweede seizoen in de vierde klasse mondt uit in een directe broederstrijd tussen VFC (za) en stadsgenoot Victoria’04. VFC (za) wordt in het tweede seizoen van haar bestaan voor het eerst kampioen, de elfde keer in clubgeschiedenis.

Met het tweede kampioenschap op rij weet VFC (za) in slechts 3 seizoenen te promoveren van de 4e naar de 2e klasse. Een prestatie die in Vlaardingen en omstreken niet onopgemerkt voorbij is gegaan. Daarnaast sleepte de zaterdag Kwekkers het Vlaardings kampioenschap binnen door vierde divisionist Zwaluwen te verslaan.

VFC (za) is haar vierde seizoen wisselvallig begonnen. Met 7 punten (1x winst, 4x gelijk, red.) uit 7 wedstrijden werd onnodig veel punt verlies geleden. VFC (za) vindt zichzelf terug op de 11e plaats.

sv CWO:
sv CWO is sinds 1990 een vrij stabiele 2e klasser met wisselend succes. Voor de fusie op 1 juli 2008 komt sv CWO op zaterdag uit als HVO.

sv CWO is de competitie beter begonnen. Met 12 punten (4x winst, red.) uit 6 wedstrijden vindt sv CWO zich terug op de 5e plaats op de ranglijst.

Waar de selectie van VFC (za) vrijwel geheel uit zelf opgeleide spelers bestaat, haalt sv CWO veel spelers van buiten de vereniging. Met spelers als Onderdelinden en van Mullem kent sv CWO spelers die een verleden hebben bij VFC (zo). Ook trainer Jeff Stans heeft zijn jeugdopleiding genoten bij VFC, en zette zijn eerste stappen als trainer samen met Bas van Loenen bij VFC. Met Najim Nasri heeft VFC een trainer in de gelederen met een geschiedenis als speler van HVO.

De wedstrijd VFC (za) – sv CWO belooft voorafgaand een interessante confrontatie te worden. VFC (za) zal de weg naar boven willen inzetten, waar sv CWO zal willen aanhaken bij de top van de competitie.
De wedstrijd kent een aanvangstijd van 17.00 uur en zal afgesloten worden met een feestavond in de kantine van VFC. Toegang is gratis.

Bron: VFC Vlaardingen

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

Ziggo Sport presenteert het WK voetbal met live commentaar van Sierd de Vos

0

De favoriete voetbalcommentator van Nederland
te horen bij alle wedstrijden van Oranje

Hilversum, 17 november 2022 – Oranje-fans kunnen alle WK-wedstrijden van het Nederlands elftal beleven met het commentaar van Nederlands populairste voetbalcommentator Sierd de Vos. Daarvoor werkt Ziggo Sport samen met de FIFA en met Grand Prix Radio van Ziggo Sport-collega Olav Mol.

Voor het eerst kunnen Nederlandse voetballiefhebbers de wedstrijdbeelden op tv koppelen aan het gepassioneerde audiocommentaar van De Vos. Daarvoor zet Ziggo Sport de bekende Grand Prix Radio-app van Ziggo Sport-collega Olav Mol in. De app biedt de mogelijkheid om het commentaar van De Vos te synchroniseren met het beeld van de televisie. Om dit allemaal te kunnen doen, is Ziggo Sport Official Broadcast Partner geworden van het FIFA WK Voetbal 2022.

De eerste wedstrijd van Oranje staat maandag 21 november om 17.00 uur op het programma. De uitzending op de app begint om 16.30 uur met een voorbeschouwing. Bekende Ziggo Sport-gezichten Bas van Veenendaal en Jan van Halst nemen die voor hun rekening. Direct na de wedstrijd komen zij ook met een analyse. Na de groepsfase zal Ziggo Sport-commentator Wytse van der Goot ook andere aansprekende WK-wedstrijden verslaan via de Grand Prix Radio-app. Sierd de Vos verzorgt het commentaar bij de finale.

Koekoek
Sierd de Vos is de populairste voetbalcommentator van Nederland en sinds vele jaren te horen en te zien bij Ziggo Sport. De uitgesproken voetbalcommentator – bekend van de uitspraak “Koekoek” en een langgerekt “Goaaaaaaalll” – is ook dé commentaarstem van de populaire voetbalgame FIFA.

Ziggo Sport Voetbal Café
De sportzender doet meer tijdens het WK Voetbal. Het toernooi komt uitgebreid aan bod in het nieuwe Ziggo Sport Voetbal Café. Presentator Bas van Veenendaal en gasten Jan van Halst en Arthur Numan zullen iedere vrijdagavond (tijdens het WK om 23.00 uur op Ziggo Sport kanaal 14 en Select) de ontwikkelingen op het WK bespreken en de leukste voetbalverhalen en anekdotes delen.

Akkaya blaast zijn droom bij Schijf nieuw leven in

Na zijn rol als video-analist en tweede assistent bij het zondagteam van Halsteren, was het voor Aytaç Akkaya tijd om op eigen benen te staan. Die kans kreeg de trainer bij Schijf en greep hij met beide handen aan. “Het begon te kriebelen en hier klikte het meteen!”

En dat goede gevoel, had de 33-jarige Akkaya eigenlijk al heel snel. “Na het gesprek, de volgende ochtend al, werd ik gebeld: We willen met jou in zee. Die klik was er van beide kanten.” Eens te meer, bleek het voetbalwereldje maar klein. “Ik heb twee jaar lang training gegeven aan het tweede van METO, dus ik had nog altijd contact met Robert van Kalmthout (oud-voorzitter van de club), hij wist dat ze hier een trainer zochten. Toen heb ik gesolliciteerd.” De rest is geschiedenis. Want de eerste maanden, bevallen Akkaya maar al te goed. “Ik ben ontzettend fijn opgevangen, door alle mensen. Ook de jongens zijn enorm toegankelijk. Het is een groep met ervaring, die echt mee kan denken in het voetbalproces.”

Authentiek
Maar dat de oud-analist van Halsteren het uiterst serieus neemt, blijkt wel uit de volgende anekdote. “Het is een dorpsclub, met een bepaalde identiteit en cultuur, dus die moet je beleven en leren begrijpen. Daarom ben ik al naar het Bloemencorso hier geweest!” De trainer, in het bezit van UEFA B, kijkt dan ook zijn ogen uit bij de derdeklasser.

“Het authentieke karakter voel je, in alles. De ‘ouderwetse’ kantine, de betrokkenheid van mensen, die warme signalen heb ik zeker opgevangen.” Toch moest Akkaya vooraf, eerlijk als hij is, wel even op onderzoek uit. “Ik was niet zo heel bekend met Schijf, dus toen heb ik op Wikipedia maar even opgezocht waar het lag. Inmiddels weet ik het hoor, haha!” Ook de verhalen die hij vooraf hoorde, blijken te kloppen met de realiteit. “Over de spelersgroep en de club, dat het een leuke en gezellige vereniging was. Nou, dat is ook mijn ervaring nu.” En ondanks dat Akkaya pas bezig is aan zijn eerste klus als hoofdtrainer, voelt hij zich als een vis in het water. “In het dagelijks leven ben ik docent, dus dan ben je gewend om voor een groep te staan. Kennis overbrengen doe ik al jaren, alleen is het nu voetbal en geen Geschiedenis.”

Roeping
Ook zijn kijkje in de keuken bij Halsteren, leverde hem een volle rugzak op. “Dat was heel leerzaam. Voorbereiden op een training, de intensiteit, een heel duidelijke structuur.” Tijd om dat nu zelf in de praktijk te brengen bij Schijf. De inwoner van Bergen op Zoom ziet het al helemaal voor zich. “Het is een team vol met beleving en een goede mentaliteit, ik geloof echt in die potentie.” En dus maakt hij zijn spelers, als trainer, graag medeverantwoordelijk. “Door ze te betrekken in het proces. Als je dan samen afspraken maakt, creëer je veel meer draagvlak. Gaan we hoog drukzetten, of juist lager? Ik sta altijd open voor goede argumenten.”

Over zijn tactiek wil de oefenmeester voorlopig nog niet al te veel kwijt, over zijn eigen verleden als voetballer gelukkig wel. “Ooit begonnen bij Nieuw-Borgvliet, gescout door RBC Roosendaal, maar die droom spatte uiteen. Toen ging ik als speler niet meer voor goud, maar echt voor het plezier.” Nu, in een andere rol, blaast hij die droom nieuw leven in. “Dit voelt als mijn roeping. Vaardigheden als docent, combineren met mijn passie, dat is het mooiste wat er is. Je bent de baas van het hele proces, al jouw ideeën kunnen ze uitvoeren. Als dat dan lukt, geeft dat een heel voldaan gevoel.” Een gevoel dat Akkaya nog heel lang en vooral heel vaak, hoopt te mogen voelen. “Die jongens op hun piek van mentaliteit en inzet, dan komt niemand graag naar Schijf!”

Klik op RKVV Schijf voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Schijf voor meer informatie over de club.

Roosendaal MO20-1 mag het na switch laten zien in eerste klasse

RKVV Roosendaal MO20-2 is sinds kort de MO20-1 geworden. De meeste meiden uit dit team spelen al een lange tijd bij elkaar. Dit betekent dat ze elkaar goed kennen. Vandaag nemen de dames ons onder andere mee in hun hoogte- en dieptepunten, doelen en blikken we vooruit op het seizoen.

Introductie
De MO20-1 van RKVV Roosendaal komt uit in de eerste klasse. Dit team is door jaren heen uitgegroeid tot een vriendinnenteam. ‘’De meeste van ons team spelen al sinds kleins af aan bij elkaar, dus we zijn een hechte groep geworden. Ons team bestaat uit speelsters die al hun hele leven voetballen en speelsters die pas sinds een paar jaar op voetbal zitten.’’

Ieder haar eigen talent
We vroegen aan de dames wat het team nou zo uniek maakt. ‘’Wat ons team zo uniek maakt is dat iedereen haar eigen talenten en specialiteiten heeft. Al deze ‘individuele’ spelers maken samen een goed team. Hierbinnen springt er dus niemand echt uit, doordat iedereen dus uitblinkt met haar eigen kwaliteiten.’’

Tic_253688

Motto
Bij RKVV Roosendaal MO20-1 is de teamspirit heel erg belangrijk. ‘’Het motto van het team is dat het voetbalspel en teamspel belangrijker zijn dan het winnen. Natuurlijk is winnen belangrijk en willen we ook elke wedstrijd winnen. Maar als we een goede wedstrijd hebben gespeeld en toch verloren hebben, laat onze coach ons toch weten dat we goed hebben gevoetbald en ons best hebben gedaan.’’

Hoogte- en dieptepunten
Hoogtepunten voor de ploeg liggen bij de overwinningen in het vorige seizoen. ‘’Vorig seizoen hebben we een aantal goede wedstrijden gespeeld die we ook hadden gewonnen. Dit was tegen Cluzona (3-5), Kruiningen (4-0) en tegen Unitas’30 (5-1). Ons dieptepunt is ons gelijkspel tegen MOC’17 vorig seizoen. MOC’17 is een gedaagde tegenstander van ons. We trokken de winst richting onze kant, maar door de gegeven penalty aan het eind van de wedstrijd is het toch gelijkspel geworden.’’

Wibro_-255433

Vooruitblik
Samen met de meiden blikten we vooruit op het huidige seizoen. ‘’Dit seizoen willen we zoveel mogelijk wedstrijden winnen. In de loop van het seizoen hebben we een switch gemaakt. We zijn nu de MO20-1, terwijl we eerst de MO20-2 waren. We zijn namelijk van competitie en naam geruild. Dit kwam omdat we beide in competities zijn geplaatst met tegenstanders, waar we vorig seizoen ook tegen hebben gevoetbald. De teams wilden allebei wat verandering. Zo zijn we ook van onze tweede klasse naar de eerste klasse geswitcht, wat een mooie uitdaging is.’’

Ambitie
Ondanks dat de meiden een flinke uitdaging hebben, vanwege de switcht naar de eerste klasse, zijn ze toch ambitieus. ‘’Het doel dat we willen behalen is meedoen met de top. Dit betekent zo hoog mogelijk eindigen en zoveel mogelijk wedstrijden winnen.’’

Mooiste wedstrijd
De MO20-1 van RKVV Roosendaal heeft ooit een kampioenswedstrijd gespeeld tegen Unitas’30. Dit was ook de mooiste wedstrijd die zij ooit hebben gespeeld. ‘’We stonden hoog bovenaan en de kans op kampioenschap was groot. Toen het laatste fluitsignaal klonk kwam de ontlading los en was het tijd voor een feestje.’’

Bedankt!
Als laatste wilde het team graag nog iemand bedanken. ‘’We willen graag onze sponsor Werk en Vakmanschap bedanken voor het sponsoren van onze mooie wedstrijd shirts. We zijn er erg tevreden mee!’’

Wij wensen RKVV Roosendaal MO20-1 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.