Home Blog Pagina 460

‘Globetrotter’ Oosterlen strijkt neer op Schildman

De selectie van ASWH onderging de afgelopen zomer een grootschalige metamorfose na de degradatie uit de tweede divisie. Voor de supporters van de Ambachtse club was het daarom de uitdaging om snel te wennen aan de nieuwe gezichten. Eén man vormde daarbij een snel herkenningspunt: nieuwe captain Jair Oosterlen.

De aanvoerdersband rustte de afgelopen jaren (bijna) steevast om de arm van Jesper van den Bosch. Van den Bosch was echter één van de vele vertrekkers bij ASWH – hij koos voor competitietegenstander Barendrecht – en dus kreeg de band vanzelfsprekend een nieuwe eigenaar in de danig veranderde selectie. Uiteindelijk schonk de nieuwe trainer Sjoerd van der Waal het kostbare kleinood aan Jair Oosterlen  De 25-jarige centrale verdediger, geboren in Amsterdam, beschouwt dat als een mooie geste. ,,Ik ben er trots op dat ik aanvoerder mag zijn van ASWH. Als je captain mag zijn, dan ben je een uithangbord en een gezicht van de club. Bovendien ben je het verlengstuk van de trainer in het veld. Dat geeft dus ook verantwoordelijkheden, maar ik beschouw het als een eer dat ik aanvoerder mag wezen’’, spreekt Oosterlen uit de grond van zijn hart.

Jair Oosterlen begon dit kalenderjaar nog bij ASWH’s competitietegenstander in dit seizoen, het Zeeuwse Hoek. ,,Ik was clubloos nadat ik teruggekeerd was uit Azië. Ik heb een sportschool in Amsterdam. Daar raakte ik in gesprek met iemand die een goed contact had met één van de sponsors van Hoek en zo is het balletje gaan rollen. Voor vier maandjes was de afstand tussen Amsterdam en Hoek nog wel op te brengen, maar vervolgens moest ik echt op zoek naar wat anders.’’

Avontuur
De reisafstand voor de globetrotter – die al flink wat van de wereld zag en naast in Azië ook in de Verenigde Staten actief was – werd aanmerkelijk bekort, want hij is neergestreken op het Ambachtse sportpark Schildman. Ook bij ASWH kwam Oosterlen redelijk toevalligerwijs terecht. ,,Bij Hoek speelde ik samen met Istvan Bakx, die weer een goed bevriend was en is van Rogier Veenstra die tot dit seizoen trainer is geweest van ASWH. Zo is het eerste contact tussen ASWH en mijn ontstaan. Ik ben via Rogier, die het stokje zou gaan overdragen, in contact gekomen met technische man Mels van Driel. De gesprekken met hem en de nieuwe trainer Sjoerd van der Waal zijn prima verlopen. Nee, het vertrek van veel spelers en de totaal nieuwe start die ASWH daardoor moest maken, heeft mij niet afgeschrikt. Ik zag het juist als een uitdaging om met een geheel nieuwe spelersgroep te gaan bouwen. Ik ben wat dat betreft ook avontuurlijk van aard. Een nieuw avontuur brengt namelijk nieuwe mogelijkheden, met die gedachte ben ik hierheen gekomen.’’

En avonturen is hij in zijn gehele voetballoopbaan nog niet uit de weg gegaan. Integendeel, als jeugdspeler van AFC werd Oosterlen gescout door Heerenveen en daarna belandde hij bij (Jong) Sparta. Daarna volgden zijn reizen naar het buitenland. ,,Na de coronaperiode, waarbij ik veel in mijn eentje heb gezeten in het buitenland, vind ik het nu lekker om in Nederland te zijn en me te laten omringen door familie en vrienden. De reisafstand naar Hendrik-Ido-Ambacht is in elk geval een stuk korter.’’

Nacompetitie
Sportief gezien was 2022 voor Oosterlen een bijzonder jaar. ,,Toen ik bij Hoek binnenkwam, stonden we als zestiende geklasseerd op de ranglijst. Onder Lorenzo Staelens, die ik echt een prima trainer vond, zijn we gestegen van die positie op de ranglijst naar de vierde plaats en misten we net deelname aan de nacompetitie voor een plek in de tweede divisie. Maar hoewel ik er slechts kort heb gezeten, heb ik Hoek leren kennen als een onrustige vereniging. Hoewel Staelens het prima heeft gedaan, is hij bij de vereniging vertrokken als trainer. En toen Hoek bij ons kwam spelen, was de trainer die aan het seizoen begonnen was (Björn De Neve) alweer vertrokken uit Zeeuws-Vlaanderen.

Die onrust staat haaks op de rust bij ASWH die ontstaan is nadat de mutatiewind is gaan liggen in Hendrik-Ido-Ambacht. ,,Wel hadden we wat meer punten kunnen hebben’’, is het oordeel van de captain. ,,We lieten tegen FC Rijnvogels en RKAV Volendam punten liggen nadat we lang hadden voorgestaan. Maar dat hoort ook bij het proces waar we met deze nieuwe ploeg in zitten. Wel moeten we niet tegen te veel blessures en schorsingen oplopen, want we hebben een krappe selectie.’’

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Joey Ravensbergen bij Katwijk terug op het oude nest

Een overstap naar de grote concurrent. Voor de meeste voetballers een stap die ze nooit aandurven. Joey Ravensbergen (27) ligt er niet wakker van. Hij zette de stap van vv Katwijk naar Quick Boys en keerde vorig seizoen zelfs weer terug bij zijn oude ploeg. “Ik heb nul problemen met beide teams. Ondanks de overstap kan ik nog steeds met iedereen door één deur.”

Een broekie was Joey Ravensbergen nog toen hij de jeugd van vv Katwijk verliet. Terwijl al zijn vrienden voor de oranjehemden speelden, besloot hij toch voor de buren in het blauwwit te gaan voetballen. “Die overstap had niks met mijn oude cluppie te maken. Ik miste het spelen met vrienden soms zelfs weleens. Maar het niveau bij Quick Boys lag vele malen hoger. Ik wist dat ik daar mezelf zou verbeteren.” Het was de gymleraar van zijn basisschool die de verdediger overtuigde van zijn ‘transfer’. De leraar gaf training bij de club en zag op school al het talent van de linksback. “Hij vroeg of ik een paar trainingen mee wilde doen en toen raakte ik zeker van mijn zaak.”

Bij Quick Boys leerde Ravensbergen zoals verwacht veel. “De structuur rond de jeugdteams was beter geregeld en we speelden op een hoger niveau. De laatste jaren zie ik steeds meer jeugdspelers van Katwijk overstappen naar Nieuw Zuid en zeker voor hun individuele ontwikkeling is dat een goede stap denk ik.” Zelf voetbalde hij zich probleemloos door alle jeugdelftallen heen. In totaal maakte de Katwijker zes seizoenen deel uit van de selectie van het eerste elftal. “Vervroegd maakte ik de sprong vanuit de jeugdopleiding. Als invaller maakte ik mijn debuut in de hoofdmacht tijdens een gewonnen uitwedstrijd tegen Kloetinge (3-4, red.). Dat weet ik nog goed. Het was een heel spannende wedstrijd en dat ik juist daarin mocht debuteren, voelde als een eer.” Bij elkaar kwam de verdediger meer dan honderdvijftig keer uit voor het eerste elftal van de blauwwitten. “Toen ik mijn honderdste competitieduel speelde, zette de club mij in het zonnetje. Dat was een heel speciaal moment. Ik krijg er nu nog steeds een lach van op mijn gezicht.”

Joey Ravensbergen: ‘De cirkel is nu helemaal rond’

Ook riep Quick Boys de linksback één keer uit tot ‘speler van het jaar’. Het bezorgde hem een ‘onbeschrijfelijk gevoel’. “Maar de meest bijzondere momenten waren de kampioenschappen en promoties. Daardoor zit de ploeg nu eindelijk weer in de Tweede Divisie. De plek waar ze thuishoren!”

Thuis
Nog steeds heeft Ravensbergen een groot hart voor zijn oude ploeg. “Waarom dan die overstap?”, herhaalt hij de vraag lachend. “Ik was het plezier in het voetbal een beetje kwijtgeraakt. Dat kwam enerzijds door de coronapandemie waarin we te weinig op het veld stonden. Anderzijds vond ik de trainingen niet meer intens genoeg. Ik ben iemand die altijd hard wil werken en keihard gas geeft. Dat ervaarde ik minder en daardoor werd mijn lach op het veld minder groot.” Die twee factoren gaven voor hem de doorslag om ergens anders het plezier weer terug te vinden. Hij wilde niet alle ballen op Katwijk zetten en zijn kansen daarmee verkleinen. “Ik wilde in de Bollenstreek blijven. Dat stond vast voor mij. Ik zag mezelf niet ergens anders op het veld staan.” Toch hoopte hij stiekem op zijn oude ploeg en tot zijn vreugde kreeg hij sneller dan verwacht een belletje. Vrijblijvend ging de linksback in gesprek. De eerste gesprekken waren bij iemand thuis. “Zo zou het niet voortijdig uitlekken dat ik wellicht terugkeerde. Vanaf moment één klikte het weer tussen speler en club en dat voelde goed. Ze hadden me nooit uit het oog verloren, maar wilden eerder niet uit de vijver van een concurrent vissen. Nu was dat een ander verhaal geworden.” Toen het rond was, explodeerde zijn sociale media. De meeste reacties waren positief. Zijn vrienden zelfs euforisch. De groep stond met spandoeken en vuurwerk voor zijn huis om de terugkomst te vieren. “Zij zijn altijd fanatiek Katwijk-fan gebleven. Elke wedstrijd staan ze te zingen en springen langs het veld. Ze hebben me de overstap nooit kwalijk genomen en in mijn Quick Boys-periode gunden ze me alle successen. Maar twee wedstrijden per jaar gunden ze me niks: de derby. Dan moest ik echt verliezen.”

Ravenbergen kreeg op sociale media ook wat haat. “Daar slaap ik geen seconde slechter van. Ik kijk alleen naar de leuke reacties en dat zijn er veel meer.” Bij zijn terugkomst op De Krom herkende iedereen hem gelijk. “Er is niks veranderd”, lacht hij. De mensen waren nog steeds even aardig en behulpzaam en de club was nog steeds even warm. “Iedereen sprak me aan de eerste weken. Ik ben ontzettend goed ontvangen en het is fijn om terug te zijn. De cirkel is nu helemaal rond.”

Blessure
Meteen in zijn eerste jaar won Katwijk de titel in de Tweede Divisie. Eén van de mooiste momenten uit zijn carrière. “Dit jaar zijn we ook in de race om het kampioenschap, al is het wel een stukje lastiger. Teams spelen nu tegen de kampioen en dan geven ze altijd net een beetje extra. We weten dat het een zwaar seizoen is. Ondanks dat heb ik er vertrouwen in dat we kampioen worden”, klinkt het vastberaden van de linksback die dit jaar de ene na de andere assist levert. “Ik hoop dat er nog vele eindpasses bijkomen. Ik wil belangrijk zijn voor het team. Zowel verdedigend als aanvallend en hopelijk raak ik niet geblesseerd.”

Niet geblesseerd raken. Het klinkt makkelijker dan het is. Sinds dit seizoen heeft vv Katwijk een geheim wapen in die strijd. Een ideetje van Ravenbergen, die zelf personal trainer is. “Een collega bij ons health center liep vorig jaar stage bij FC Dordrecht. Daar verzorgde hij een speciaal krachtprogramma.” De linksback raakte geïnteresseerd in het concept. Het leek hem een belangrijke toevoeging bij een club die op hoog niveau speelt. Hij introduceerde het op de club en trainers en staf van Katwijk waren snel overtuigd. “Twee keer per week werken we met z’n allen eerst een circuitje af in de gym. We trainen in de fitnesszaal explosieve kracht. Het zijn stuk voor stuk krachtoefeningen met meer snelheid, dat is bevorderlijk voor het uithoudingsvermogen.” Vervolgens stappen we pas het veld op.” De eerste keren stuitte het innovatieve idee op weerstand. Nu is iedereen overtuigd. “Waarschijnlijk ook doordat we nog geen enkele spierblessure hebben gehad dit seizoen. Het werpt z’n vruchten af en dat kan nog weleens belangrijk worden in de kampioensrace dit seizoen.” (TVS)

Klik op vv Katwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Katwijk voor meer informatie over de club.

Ayhan Atmaca geniet nog altijd intens van het voetbalspelletje bij Terneuzense Boys

TERNEUZEN – Hoewel de benen niet meer zo precies zijn en het qua conditie niet meer gaat zoals vroeger, het fanatisme is er bij Ayhan Atmaca (46) nog altijd niet minder om. Wekelijks traint hij nog met Terneuzense Boys 3, waarmee hij op zaterdagen uitkomt in de reserve derde klasse. ‘Dat fanatisme en die wil om elke week te winnen, dat zal nooit weggaan denk ik.’

Hij was vierendertig toen hij besloot om bij Terneuzense Boys een stapje terug te doen. Na zes seizoenen ‘afbouwen’ koos hij ervoor om met een aantal oud-eerste elftalspelers samen te gaan voetballen in het derde elftal. “Dat is geweldig leuk om te doen. We zijn even het derde geweest, daarna werden we het vijfde en sinds dit seizoen zijn we opnieuw het derde elftal. Een administratief ‘foutje’ maakt dat we nu uitkomen in de derde klasse, waar we liever in de vierde klasse hadden gespeeld. Maar het is nu eenmaal zo en dan willen we er met z’n allen ook wel het beste van maken en ook hier proberen de wedstrijden te winnen. Al merk je nu wel dat je soms tegen een groep jonge gasten speelt en dan is het aanpoten.”

Met het derde elftal is er een mix van een zestal jonge spelers, oud-eerste spelers zoals onder andere Marco Faassen, Anrico van Hecke, Robert Rijnberg, Dennis Rijnberg en Ruud Hoogesteger. “Maar ook vrienden die in het verleden bij Philippine actief waren of Chris Wisse, die jarenlang bij Spui heeft gespeeld. Zelf speel ik achterin, zoals ik ook in het verleden in de jeugd bij de Boys, Terneuzen, VCV Zeeland en later bij de senioren van de Boys en HVV’24 gewend ben geweest. Lekker een potje ballen ‘in de zetel’, terwijl ik de mannen voor me vooral het loopwerk laat doen haha. Nee zonder gekheid, ik ben nog steeds verzot op het spelletje en ben blij dat ik nu op mijn leeftijd nog steeds kan voetballen.”

Het is aanpoten tijdens de huidige competitie, waarin ze tegenstanders treffen zoals Kloetinge, vv Steen, GPC Vlissingen, RCS en Patrijzen. “Daar zitten ook derde elftallen bij, maar ook een hoopt tweede elftallen, dat is best een uitdaging om tegen te spelen. En dan merk je soms wel dat je een dagje ouder bent. Maar de onderlinge acceptatie bij ons is groot gelukkig. We hebben allemaal op niveau gespeeld dus kunnen best wat hebben en dat kenmerkt ook wel ons als vriendenteam natuurlijk.”

Hoewel het een pittige klasse is, daar hebben de mannen van Boys 3 toch wel een ambitieuze doelstelling met elkaar neergelegd. “We willen toch proberen om op dit niveau in de middenmoot te eindigen. Dat wordt niet gemakkelijk, maar we zijn allemaal fanatiek en hebben een hekel aan verliezen. Hoewel we er na de wedstrijd misschien nu wat sneller overheen stappen dat we vroeger deden, doen we er alles aan om zoveel mogelijk punten bij elkaar te voetballen. En dan merken we vanzelf aan het eind van de rit wel of dat uiteindelijk voldoende blijkt te zijn.”

Waar hij nu, twaalf jaar na zijn stapje terug, nog altijd actief op het veld staat als voetballer, ziet hij niet direct een trainer in hem schuilgaan of een andere rol binnen de club. “Nee, dat ambieer ik totaal niet. Soms zie je dat jongens nadat ze afzwaaien het trainersvak inrollen. Zelf heb ik die drang niet. Laat mij maar lekker zelf voetballen zolang de benen en de rest van het lijf het toelaten. Als ik merk dat het niet meer gaat, dan stop ik ermee en ga ik lekker wat anders doen. Voor nu is het prima zoals het gaat en daarmee prijs ik me gelukkig.”

Klik op Terneuzense Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Terneuzense Boys voor meer informatie over de club.

Malu van Dixhoorn blij met kansen op Scheldemond College én bij JVOZ

VLISSINGEN – Nadat ze deelnam aan een talentendag bij JVOZ kreeg Malu van Dixhoorn de vraag of ze met de groep meiden MO15 wilde meetrainen. Die kans liet ze zich niet ontnemen en greep ze met beide handen aan. Ze stapte over van Terneuzense Boys naar de Jeugdopleiding in Vlissingen. Maar ook moest ze daardoor het Lodewijk College verruilen voor het Scheldemond College.

“Beide veranderingen, zowel qua voetbal als qua school zijn me goed bevallen. Ik train vier keer per week en kan dat op het Scheldemond College perfect combineren. Als je zo’n kans krijgt dan moet je die met beide handen aanpakken. Mijn droom is om ooit bij een profclub terecht te komen, dus dan is een stap naar JVOZ de eerste die je vanuit Zeeland kan maken. Op die manier sta je toch net meer in de picture dan wanneer je bij een amateurclub speelt.”

Vanuit JVOZ maar ook vanuit het Scheldemond College werd ze goed geïnformeerd over praktische zaken van de noodzakelijke overstap qua school en daarbij horende afspraken. “Ook mijn ouders zijn door school en JVOZ van alle nodige informatie voorzien en ze stonden ook helemaal achter de overstap, want het is voor mij een mooie kans om mijn favoriete sport op deze manier optimaal te kunnen beoefenen. Ik ben keepster en leer bij JVOZ gewoon heel veel. We zijn met twee keepsters en samen moeten we ook heel veel meevoetballen tijdens de trainingen. Daar worden we dus ook steeds beter in en dat vind ik wel mooi.”

Sinds ze aansloot bij de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland nam ze ook al een keer deel aan een trainingsdag bij Feyenoord in Rotterdam. Daar trainde ze een dag op Varkenoord, waar onder andere ook het eerste team van de Rotterdamse club traint. “Bijzonder ook om mee te maken allemaal, ik geniet echt met volle teugen van zoveel trainingen, de mooie wedstrijden die we spelen en het hoge niveau waarop dat gebeurt. We spelen van Tilburg tot Rotterdam en alles wat daar tussen zit, dus het zijn best wel intensieve dagen, terwijl we vier keer na school ook trainen. Dat is perfect geregeld, want direct na school kunnen we het trainingsveld op.”

Wel zijn het lange dagen die ze maakt, maar dat heeft Malu er graag voor over. “Ik moet elke dag wel vroeg mijn bed uit, want om 6.20 uur gaat de wekker en dan zit ik altijd om 7.15 uur in de bus naar school. ’s Avonds na de training is het nog huiswerk maken en dan op tijd slapen. Wanneer je meer dan drie onvoldoendes hebt mag je immers niet meetrainen en dat wil ik voorkomen natuurlijk, want ik wil altijd trainen en beter worden. Gelukkig gaat het goed op school en is dat geen probleem.”

Scheldemond College is volgens Malu een leuke school, waar ze snel vriendinnen heeft gemaakt en ze zich prima thuis voelt, net als bij JVOZ overigens waar ze hoopt te mogen blijven en zichzelf kan doorontwikkelen. “Ik moet nog extra werken aan mijn sprongkracht en daarnaast wil ik verbeteren in mijn coaching. Daar werk ik hard aan op de club en helpen de trainers me goed bij. Ik geniet hier in Vlissingen van alle kansen die ik nu krijg en wil er het maximale uithalen, zowel op school maar zeker ook als keepster. Want de droom om profspeelster te worden is een lastige om te bereiken, maar ik ga er wel alles aan doen.”

Klik op JVOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JVOZ voor meer informatie over de club.

Nick van den Dam: eerste seizoen onder de lat bij TEC Tiel

Nick van den Dam heeft vanaf de D’tjes de gehele jeugdopleiding doorlopen van De Graafschap en maakte zelfs op 29 november 2020 zijn debuut bij de hoofdmacht. Helaas verliep zijn contract bij De Graafschap en moest de keeper op zoek naar een nieuwe club. Dat werd TEC Tiel. Dit seizoen staat Van den Dam in zijn eerste seizoen onder de lat bij TEC Tiel

Nick van den Dam is 23 jaar en komt uit Arnhem. “Ik voetbal bij TEC Tiel en heb naast het voetbal, samen met mijn broertje en beste vriend, een eigen bedrijf genaamd MijnEnergieWens.nl. Ons doel is om particulieren, MKB bedrijven en/of pandeigenaren een totaal besparingsplan aan te bieden. We zijn druk bezig om dit te kunnen gaan realiseren!”

Carrière
Dit seizoen speelt Van den Dam voor het eerst bij TEC Tiel, maar als pupil begon de keeper bij Eldenia in Elden. “Toen ik de leeftijd had bereikt dat we naar een groot veld moesten, toenmalig de D’tjes, ben ik naar De Graafschap gegaan.” Bij De Graafschap heeft Van den Dam de gehele jeugdopleiding vanaf de D’tjes doorlopen. Uiteindelijk heeft de keeper ook zijn debuut gemaakt voor het eerste elftal van De Graafschap. Op 29 november 2020 maakte Van den Dam zijn debuut in de Keuken Kampioen Divisie in de met 3-2 verloren wedstrijd tegen FC Eindhoven. “Op mijn 23e ben ik naar TEC Tiel gegaan, waar ik nu bezig ben aan mijn eerste seizoen.”

Mooie momenten
De keeper heeft nog maar een korte carrière gehad, maar wel al mooie momenten beleefd. “Mijn beste prestatie is denk ik dat wij met De Graafschap B1 de KNVB beker hebben gewonnen. In dit toernooi hebben we onder andere FC Utrecht en PSV verslagen, een mooie prestatie! Een ander mooi moment, en ook mijn hoogtepunt, was mijn debuut voor het eerste elftal van De Graafschap. Hier werk je als kleine jongen natuurlijk je hele leven naartoe.” 

TEC Tiel
Toen Van den Dam zijn contract verliep bij De Graafschap, was hij in gesprek met een aantal clubs. “Voor mij was het belangrijk dat ik zou gaan spelen op een zo’n hoog mogelijk niveau. TEC handelde daarin snel en had hier een duidelijk verhaal over. De keuze was toen snel gemaakt.”

TEC Tiel zit momenteel in een wisselvallig seizoen. “Wij doen vaak niet onder voor de tegenstander en hebben vaak genoeg kansen, maar toch staan we waar we staan. We staan nu veilig en het staat allemaal dicht bij elkaar. We hopen na de winter een reeks te gaan neerzetten. Met de kwaliteiten die wij hebben, weet ik zeker dat ons dit gaat lukken!”

Wij wensen Nick van den Dam veel succes dit seizoen!

Klik op TEC Tiel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TEC Tiel voor meer informatie over de club.

Derde helft CION-veteranen duurt een eeuwigheid

De veteranen van CION maken echt een uitje van een wedstrijd spelen. Op het veld gaan de voetbalbewegingen niet meer zo soepel als vroeger, tussen de muren van de kleedkamer komen de grote verhalen. De derde helft duurt vaak uren langer dan de wedstrijd zelf.

Om precies tien over elf op zaterdagavond stuurt John van Spronsen een appje. “Nou, we komen net uit de kantine en hebben zoals altijd de derde helft gewonnen.” Hij eindigt met een uitroepteken om er vervolgens in een tweede appbericht aan toe te voegen dat de wedstrijd bij FC Pernis niet veel was…10-0 verloren…

“Het is beregezellig”, zegt Van Spronsen, één van de ‘vaders’ van het nieuwe veteranenteam. “De eerste wedstrijd wonnen we met 3-2. We zijn in de kleedkamer gaan zitten en er om negen uur weer uitgekomen. Paar biertjes erbij en gezellig dat het was.”

De oprichting van het veteranenelftal had nogal wat voeten in de aarde. Van Spronsen speelde samen met Arjan Philip, Michel Verschoor en Dave Suisse – zijn handlangers bij de geboorte van de CION-veteranen – in het vierde elftal van de Vlaardingse club. “Dat is jaren prima gegaan, maar we merkten wel dat we steeds ouder werden”, zegt de 55-jarige Van Spronsen. “De coronaperiode was min of meer funest. Waar we in conditie bleven door elke week te spelen stonden we lange tijd stil. Toen we weer mochten voetballen vorig seizoen, merkten we dat we veel moeite hadden om het niveau en tempo weer bij te benen. Onze tegenstanders werden steeds jonger, wij takelden om het oneerbiedig te zeggen af.”

Afscheid nemen van het voetbal was voor Van Spronsen en zijn maten geen optie. De oud-speler van onder andere HVO en Deltasport besloot samen met Philip. Verschoor en Suisse voor een plan te gaan om een veteranenelftal op te richten waarmee aan de reguliere elf tegen elf-veteranencompetitie zou kunnen worden meegedaan.

Een team van spelers bij elkaar vinden was echter niet zo makkelijk. “We hebben op elk feestje, bij elke ontmoeting die we hadden jongens gevraagd of ze niet weer zin hadden om te gaan voetballen. We kregen meer nee dan ja te horen, maar we zijn blijven volhouden. Met resultaat. Uiteindelijk hadden we dertig man op papier. Dat lijkt veel, maar in werkelijkheid heb je dat aantal wel nodig omdat eenderde altijd wel iets mankeert en afwezig is. Tijdens de wedstrijd zelf kan maar een beperkt deel lang spelen. De meeste jongens kunnen een half uur of maximaal driekwartier aan, sommige net een kwartier.”

Getraind wordt er bewust niet, zegt Van Spronsen. “Als we op donderdag zouden trainen zouden we op zaterdag geen team op de been kunnen krijgen. Op onze leeftijd duurt het herstel gewoon wat langer, iets wat je moet accepteren. Vroeger kon ik negentig minuten te keer gaan op het veld, na een paar sprintjes is het nu wel klaar.”

Dat resultaat totaal ondergeschikt is aan de gezelligheid is wel duidelijk. “Het voetballen is het excuus om die gezelligheid op te zoeken. We genieten er elke keer weer van.”

Klik op CION Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CION Vlaardingen voor meer informatie over de club.

CWO ook gastheer van Excelsior en SC Heerenveen

Het complex van CWO fungeert aan het eind van dit jaar als locatie voor een oefenwedstrijd tussen Excelsior Rotterdam en SC Heerenveen. De wedstrijd tussen de Kralingers en de Friezen vindt plaats op 22 december. De eredivisie ligt door het WK in Qatar vanaf 15 november lang stil.

Gertjan Pleijsier zegt namens CWO trots te zijn dat zijn club opnieuw gastheer kan zijn van een wedstrijd tussen twee profteams. Op 22 juli van dit jaar speelden Shaktar Donetsk en Fortuna Sittard bij CWO een oefenwedstrijd, die overigens in 2-2 eindigde. Het duel maakte onderdeel uit van een twee weken durend trainingskamp, dat de Oekraïense topclub bij CWO belegde. Door de oorlog in eigen land moet Shaktar Donetsk uitwijken naar het buitenland voor wedstrijden. Shaktar speelt dit seizoen in de Champions League.

“Voor ons als kleine club was het een geweldige eer om het trainingskamp van Shaktar te mogen faciliteiten”, zegt Pleijsier. Shaktar was met twee selecties actief op de velden. Naast de hoofdmacht trainde ook Jong Shaktar bij CWO. Voor CWO was, zo zei voorzitter Bianca Post, was het ook een mooie kans met het oog op de maatschappelijke rol. Evenals veel andere gemeenten heeft Vlaardingen veel oorlogsvluchtelingen uit de Oekraïne opgenomen. “Die konden nu dicht bij huis een topclub uit hun thuisland dagelijks aan het werk zien.” Bij de wedstrijd tussen Shaktar en Fortuna Sittard waren ook veel Oekraïense vluchtelingen op uitnodiging van CWO aanwezig. Dat zorgde ook voor de nodige emoties.

CWO werd door een internationale organisator van trainingskampen gekoppeld aan Shaktar. Daarbij spelen accommodatie, voorzieningen, maar ook het grasveld een rol. Speciaal voor het trainingskamp werd gebruikt gemaakt van een grasmeester van AZ en Ajax. Pleijsier: “Het veld heeft er nog nooit zo mooi bijgelegen. Het veld had allemaal blokjes, wat je ook ziet op televisie in het betaalde voetbal.”

Vrijwilligers van CWO zorgden voor hand- en spandiensten tijdens het verblijf van Shaktar Donetsk. Zo moest regelmatig op verzoek van de medische staf een ijsbad worden klaargemaakt om het herstel van spelers te bespoedigen.

Een kleine twee maanden geleden kwam CWO in het nieuws toen het liet weten dat iedereen die dat wilde kon douchen op de club. CWO heeft nog een vast energiecontract en wil gezinnen van leden die door de hoge energieprijzen in de financiële problemen komen, een helpende hand aanbieden.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Meijer helemaal op zijn plek bij SC Monster

SC Monster is één van de titelkandidaten in de derde klasse B. Hoofdtrainer Marco Meijer gaat in zijn vierde seizoen voor een prijs. Maar om dat te bereiken, moet SC Monster volgens Meijer stabieler gaan presteren. ,,We hebben een goede selectie met een mix van ervaren spelers en talenten. We spelen maar liefst tegen tien ploegen uit de regio. Een leuke fietspoule voor onze supporters, alleen derby’s kosten vaak ook punten.’’

Marco Meijer (50) is in het dagelijks leven werkzaam bij The Greenery en begon als kleine jongen met voetballen bij VV Monster. ,,Ik zat op een katholieke school wilde graag met mijn vrienden spelen en ben toen overgestapt naar RKSVM.’’ Op 16-jarige leeftijd werd hij gescout door ADO Den Haag. Hij speelde twee jaar bij de A-junioren en was het laatste jaar zelfs aanvoerder. Na twee jaar gespeeld te hebben in het tweede elftal speelde Meijer maar liefst 11 jaar in het eerste elftal van ADO. ,,Ik heb echt een supermooie tijd gehad in Den Haag.

Tijdens mijn juniorentijd wonnen we veel wedstrijden en de wedstrijden in het buitenland waren een feestje en tijdens feestjes komt alles weer op tafel. Toen ik bij de selectie zat, speelden we nog in het Zuiderpark en helaas altijd in de eerste divisie. Ik speelde in die tijd met oa; Erik Tammer, Jeffrey Talan, Michel Adam en Maurice Steijn. In mijn laatste jaar was ik helaas veel geblesseerd en was Rinus Israël mijn trainer. Israël zag het alleen niet in mij zitten. De trainer maakt toen de keuze voor een jonge spelers als Ferrie Bodde. Daar kan ik begrip voor opbrengen, want dat is ook voetbal. In totaal heb ik ongeveer 300 wedstrijden gespeeld en dat is voor een boertje uit Monster toch niet verkeerd.
Ik koos ervoor om het seizoen daarop te voetballen bij Excelsior Maassluis, dat toen uitkwam in de hoofdklasse. Daar kwam ik toen veel oud-Haagenaars tegen zoals Oscar Laguna Burgos en Barry de Vreeden. Ik had vanwege een blessure niet veel kunnen trainen dus kwam met een achterstaand binnen. Toen ik éénmaal fit was heb ik daar drie mooie jaren gehad. Ik was inmiddels verhuis naar Barendrecht en werd trainer van de A-junioren van VV Smitshoek en later ook nog twee jaar assistent-trainer van Richard Middelkoop nu de trainer van FC s’Gravenzande.

Daarna verhuisde ik weer naar Monster en ben ik vier jaar gelden trainer geworden van deze mooie club. De eerste twee seizoenen werden gedomineerd door corona. Vorige seizoen pakten we maar liefst 62 punten en eindigden als nummer twee achter Skillz. In elke andere derde klasse waren we met dit aantal kampioen geworden. Dit seizoen spelen we bijna met dezelfde selectie als vorige seizoen. Er lopen veel talenten op ons sportpark Polanen en die krijgen ook zeker een kans in het eerste elftal.
Mooie voorbeelden zijn oa; Bink den Brabander en Emil Nieburg. We worden gezien als de grote favoriet voor de titel en dat is denk ik ook wel logisch, maar zelf leggen we ons absoluut geen druk op door dat te gaan roepen. We spelen veel derby’s en dat zijn vaak wedstrijden op zich en dat kost punten. Verburch heeft er een paar leuke spelers bijgekregen en Naaldwijk gaat ook zeker meedoen net als KMD, Houtwijk en Te Werve. Een club als SC Monster hoort in mijn ogen thuis in de tweede klasse.’’ Kijkend naar zijn eigen ambitie zegt Meijer ,,Ik voel mij super op mijn plek en zie nog genoeg uitdagingen bij SC Monster. Ik heb TC2 dus de tweede klasse is mijn plafond als trainer.’’

Klik op SC Monster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Monster voor meer informatie over de club.

Theo de Reuver van KMD: Voetbal is mijn levensader

Als je met vier jaar ingeschreven wordt bij KMD als lid en je kan door voetballen tot je 100 jaar oud bent via Walking Football, dan ben je lid voor het leven bij KMD. Bovendien kun je bewijzen dat je je voetbalstreken nog niet bent verleerd. Daarnaast is het een uitgelezen mogelijkheid om betrokken te blijven bij de club, aldus oprichter van Walking Football Theo de Reuver. ”Het is supergezellig en helpt tegen eenzaamheid.”

Theo de Reuver zijn wieg stond in de provincie Gelderland, tussen de rivieren van de Maas en de Waal. Van kinds af aan was hij bezig met voetbal. Vanwege een achillesblessure moest hij op zijn 38ste stoppen met voetballen. Al snel rolde hij het trainersvak in en beleefde veel mooie momenten bij veel clubs. Uiteindelijk heeft hij op 58-jarige leeftijd ook het trainen naast zich neergelegd. En is hij technisch coördinator geworden van verenigingen uit de regio van zijn woonplaats.
De Reuver is uiteindelijk naar Wateringen verhuisd omdat zijn vriendin hier vandaan kwam. Na een paar weken werd hij al door twee clubs uit de buurt gecontacteerd. Met de twee verenigingen is hij uiteindelijk in gesprek gegaan en heeft ervoor gekozen om aan de slag te gaan bij KMD, omdat deze vereniging hem het meest aantrok. Daar heeft hij en eerste instantie samen met Jaco van der Tang het technische beleid opgezet.

,,Toen dat éénmaal goed liep heb ik mijn taken overgedragen. Na een jaartje Celeritas als Technisch Coördinator zit ik nu in mijn tweede jaar bij SV Erasmus als Hoofd Jeugdopleiding. Dit Is echt een supermooie club waar de laatste periode veel jeugdspelers lid zijn geworden. Erasmus is een echte zondagclub, alleen dat heeft niet echt de toekomst. Daarom moeten we nu alles op alles zetten om er een mooie zaterdagclub van te maken. Vier jaar geleden ben ik bij KMD na overleg met voorzitter Peter van den Berg en het ouderenfonds begonnen met Walking Football. Vooral voor de ouderen is het erg goed, hierdoor krijgen ze weer meer contacten en zijn ze sportief bezig. Helaas is één van ons trouwste leden Gerard Bleijenbergh afgelopen zomer overleden aan een legionellabacterie. Gerard was er vanaf de start bij en was een echte liefhebber en levensgenieter. We missen Gerard elke dinsdag.

De organisatie van de trainingen gaat wel iets anders dan normaal gesproken, aangezien er bij Walking Football natuurlijk andere regels gelden en een andere doelgroep beziggehouden wordt. Dit houdt in dat de trainingswijze hierop moet worden aangepast en er iets anders moet worden omgegaan met de ouderen tijdens het trainen. De bal mag nooit hoger komen dan 75 cm, er staat geen keeper op goal, alles gaat wandelend, geen lichamelijk contact, etc. Dit spel is natuurlijk ook aan regels verbonden en die zijn net iets anders.’’ KMD begon vier jaar geleden als eerste verenging in het Westland met Walking Football. Inmiddels zijn Westlandia en FC ’s-Gravenzande er ook mee gestart.

”Elke dinsdagmiddag om 13.30 uur wordt er getraind bij KMD. De mannen komen uit de regio, voor het mooie zouden meer mensen op leeftijd van KMD eens mee moeten doen. Een paar keer per jaar doen we mee aan toernooien. Dit is echt een groeiende markt voor ouderen in Nederland.” Hij denkt ook dat na de revolutie van het vrouwenvoetbal, dit de volgende trend kan worden. ”Het vrouwenvoetbal wordt altijd met een scheef oog aangekeken en nu zitten er stadions vol. Nu wil ik niet zeggen dat dit bij Walking Football ook gaat gebeuren. Maar mensen worden er wel erg enthousiast voor gemaakt. Het belangrijkste voor ons blijft wel ouderen uit huis krijgen, nieuwe contacten laten maken en in beweging houden.’’

Klik op KMD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op KMD voor meer informatie over de club.

SVS’65 Dames 1 kijkt uit naar alle derby’s dit seizoen

SVS’65 Dames 1 is een gezellige groep dames tussen de 18 en 35 jaar oud. Het team uit Spijk Gem Lingewaal komt momenteel uit in de vijfde klasse. De vrouwen spelen al langere tijd bij elkaar. Tijdens alle drie de helften van de wedstrijd probeert het team vol gas te gaan.

Voorstellen
SVS’65 Dames 1 is een groep dat bestaat voor de helft uit voetbalsters die al jaren samen voetballen, maar ook uit meiden die pas net kennis leren maken met de sport. ‘’Het team is erg divers, maar juist dat maakt het zo leuk en gezellig. We komen uit in de vijfde klas en iedereen speelt voor het plezier. Natuurlijk willen we ook winnen, maar het belangrijkste is dat we meer zijn dan een team, we zijn vriendinnen. Het is meer dan alleen op zaterdag een balletje trappen. Het is lachen, met z’n alle na de wedstrijd een frietje eten en gezellig bij het eerste, tweede of derde kijken.’’

Altijd gezellig
De tijd die de dames al samen op voetbal zitten is iets hun uniek maakt. We spelen al jaren samen bij spijk en ondanks de nederlagen die we hebben gehad, is het altijd gezellig met elkaar, dit vinden wij erg bijzonder. Als we verliezen dan balen we daar enorm van, maar dat houdt de sfeer bij ons niet tegen.’’

Speciale spelers
SVS’65 Dames 1 heeft alleen maar speciale speelsters, waarbij iedere speelster beschikt over haar eigen kwaliteiten. ‘’Sommige meiden voetballen pas kort, maar hebben een wilskracht waar je u tegen zegt. Een aantal zijn conditioneel niet bij te houden en andere speelsters zijn technisch sterker. Iedereen heeft zijn eigen sterkte en op deze manier kunnen we alleen maar van elkaar leren.’’

Motto
We waren benieuwd naar het motto van het team, waarmee zij elke wedstrijd ingaan. ‘’Winnen we de eerste helft niet? Dan strijden we de tweede helft nog harder. Winnen we de wedstrijd niet? Dan is de derde helft net zo belangrijk en deze winnen we altijd!’’

Hoogte- en dieptepunten
De vrouwen geven aan dat het dieptepunt bij het vrouwenvoetbal toch wel het kibbelen onderling is. ‘’Ondanks dat het supergezellig is binnen het team, komen we hier niet onderuit. We blijven dan toch echt vrouwen. De hoogtepunten zijn onze teamuitjes die altijd een succes zijn en natuurlijk de vele gezellige derde helften en feestjes op de club mogen ook niet gemist worden!’’

Vooruitblik
Samenwerken is iets wat erg belangrijk gaat zijn voor de speelsters dit seizoen. ‘’Het zou natuurlijk tof zijn om een plekje in de bovenste helft te bemachtigen. Maar met veel nieuwe meiden, drie nieuwe trainers en een hele nieuwe formatie, ligt de focus niet op winnen of bovenaan eindigen. De focus ligt vooral op het vormen van een team, samenwerken en het zien van progressie. Door als team samen te werken kunnen we heel wat bereiken. We delen met elkaar de winst en blijdschap, maar ook het verlies en af en toe de frustratie.’’

Doelen
Plezier en gezelligheid staat natuurlijk bij SVS’65 Dames 1 op nummer één. ‘’Ik denk dat dit voor heel veel teams hetzelfde is, want als het niet gezellig binnen het team is of er hangt geen goede sfeer, dan wordt het plezier in voetbal natuurlijk ook minder. Als we terug kunnen kijken naar een seizoen waarin iedereen het naar zijn zin heeft gehad, dan is het belangrijkste doel voor ons behaald. Ongeacht welke plaats we eindigen.’’

Mooiste wedstrijden
De vrouwen hebben een paar mooie wedstrijden op het programma staan. ‘’De mooiste wedstrijden die wij mogen spelen zijn toch altijd wel de derby’s. Al helemaal als we daar punten pakken!’’

Bedankt!
We vroegen of de voetbalsters nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Ja zeker! Wij willen al onze sponsoren bedanken, zonder hen hadden we er dit seizoen niet zo netjes bij gelopen!’’

Kom gerust langs!
‘’Ik denk dat het wel duidelijk is dat we een erg gezellig damesteam zijn. We vinden het belangrijk om eerlijk te zijn en plezier met elkaar te hebben. Iedereen is bij ons welkom dus mocht je nog op zoek zijn naar een gezellige club en een leuk divers damesteam, kom dan gerust een keer mee trainen!’’ @svs65dames1

Wij wensen SVS’65 Dames 1 nog veel succes dit seizoen!

Klik op SVS’65 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVS’65 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.