Home Blog Pagina 400

‘Powerman’ Tijn Krempel van JEKA leeft voor het voetbal

rkvv Jeka
-
0
‘Powerman’ Tijn Krempel van JEKA leeft voor het voetbal

Geboren en getogen in Princenhage , maar gevormd in het rood-wit –blauw van JEKA. De 20- jarige verdediger Tijn Krempel van tweede klasser JEKA heeft heel wat kilometers door Breda gefietst om zijn club in Breda Zuid te bezoeken en is een echte JEKA man geworden. 

“Toen ik 6 jaar was begon ik via mijn ouders in de MP (Mini Pupillen) van JEKA. Zij kenden een aantal mensen die speelden hier en daarnaast ging een goede jeugdvriend van mij naar JEKA. Princenhage is de wijk waar ik ben geboren en opgegroeid maar werd het dus niet het vlakbij gelegen Groen Wit. .Omdat JEKA niet zo dichtbij was ben ik vaak door mijn ouders met de auto gebracht maar wat ouder moest ik gaan fietsen uiteraard. Eerlijk gezegd vond ik dat helemaal niet  erg. Voetbaltas voorop de fiets, muziekje luisteren en gewoon gaan. Nu heb ik zelf een autorijbewijs en gaat het allemaal wat makkelijker en pak ik sneller de auto dan de fiets,” zegt Krempel met een glimlach.

De HBO student volgt de opleiding sportkunde en is bewust bezig met gezond leven en zijn lichaam. Zo haalde hij onlangs zijn minor ‘verbeteren van voedingsgedrag’ en op dat vakgebied adviseert hij ook mensen bij een sportschool. Voor Krempel is spelen bij JEKA dus mee dan 2 x per week trainen en zondags de wedstrijd.

“ Ik train ook extra thuis voor mijzelf. Van ballen in mijn kamer tot krachtoefeningen en hardlopen. Ook let ik op mijn voeding. Na de wedstrijd in het weekend mag ik altijd van mijzelf eten wat ik wil. Hierdoor koos ik bij mijn opleiding ook voor het verdiepen in voeding. Ik kan zeggen dat ik leef voor deze sport en ik de hele week bezig ben met de eerstvolgende wedstrijd. Ik ben hierin misschien soms een beetje streng voor mijzelf, maar dat maakt mij op dit moment gelukkig. Ook ben ik hoofdtrainer van het jeugdelftal JEKA JO13-2. Vind het erg leuk om te doen en ik heb gemerkt dat je een hele andere kijk krijgt op deze prachtige sport. Of ik op korte termijn trainerspapieren wil halen, dat durf ik niet zo goed te zeggen. Ik heb het al druk genoeg op dit moment en eerst focus ik me op mijzelf als voetballer.”

Krempel is vooral verdedigend ingesteld en wordt op verschillende plaatsen gebruikt is de equipe van van Moergestel. “Elke trainer vindt mij beter op een andere positie en dit zweeft dan een beetje tussen verdedigende middenvelder of rechtsback. Ik ben een verdedigende voetballer. In JEKA 1 speel ik eigenlijk altijd rechtsback in de jeugd was dat ook op andere plaatsen.  Deze sloot ik af met een kampioenschap in de 4de divisie met de O19-1. Ik vind het mooi om te zien dat de O19-1 van dit seizoen opnieuw kampioen is geworden en nu in tweede divisie voetballen.”

De jonge ploeg van vertrekkend trainer Ivo van Moergestel (Naar eerste klasser VOAB) staat nog niet helemaal in de veilige zone momenteel!
“Ik heb er vertrouwen in dat wij als team het veel beter zullen gaan doen dan in de eerste seizoenshelft. Dit vergt een stukje geloof en hard werken, maar ik weet zeker dat wij dit kunnen en dat het goed komt. Jammer dat Ivo weg gaat. Hij is  degene geweest die mij de kans heeft gegeven in 1. Voor hem is VOAB een mooi stapje hoger. Hij wilt zich natuurlijk ook ontwikkelen en hij loopt al een tijdje rond bij JEKA.  Ik wil Ivo alvast bedanken en hem veel succes wensen bij zijn nieuwe club van komend seizoen.”

Wat kunnen we nog verwachten van JEKA de komende jaren? De club waar het bulkt van het talent!
“Er komt een erg goede lichting spelers aan vanuit de O19 en de jongere selectie elftallen. Ik hoop dat veel van deze jongens ook blijven voetballen en willen spelen in JEKA 1. Wanneer veel van deze spelers, maar ook spelers uit JEKA 2, in JEKA 1 komen voetballen weet ik zeker dat we snel zullen promoveren. We spelen al een tijdje in de 2e klasse en ik denk dat het langzamerhand tijd begint te worden om weer eens te promoveren. Jeugdig enthousiasme kan alles,” besluit een gedreven Krempel. 

Mijn droom was om profvoetballer te worden. Daarom heb ik in het verleden veel feestjes afgezegd.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

VV Zuidland in de hoogste versnelling voor de jeugd

vv Zuidland
-
0
VV Zuidland in de hoogste versnelling voor de jeugd

VV Zuidland gaat de komende drie jaar de jeugdafdeling verder ‘professionaliseren’. De club krijgt ondersteuning van de KNVB en heeft daarvoor ook de JTC (Jeugd Technische Commissie) fors uitgebreid. “We willen vooruit en niet stilstaan in onze ontwikkeling, omdat deze tijd erom vraagt”, zegt jeugdvoorzitter Wim Drenth.

Drenth neemt op deze zaterdag de honneurs waar als gastheer in de commissieruimte. Om de paar minuten meldt zich een voetballer dan wel trainer om te vragen op welk veld wordt gespeeld en waar omgekleed kan worden. “Het is vandaag een vrij rustige dag”, vertelt Drenth. “Normaal hebben we zestien thuiswedstrijden, vandaag zijn dat er negen omdat dit een inhaalweekeinde is.” Buiten werken de MO15-1, op het veld 1, en de JO15-1, in actie op het kunstgrasveld, zich in het zweet. “We zijn behoorlijk gegroeid sinds ik vijf jaar geleden jeugdvoorzitter ben geworden en we groeien nog steeds. En aangezien ze nog steeds huizen bouwen en plannen ontwikkelen zitten we als club nog wel even goed.”

“Leden binnen halen is één, ze ook voor langere tijd aan je binden is twee”, vervolgt Drenth, die zich al een tijdje realiseert dat de sportbeleving van vroeger niet meer de sportbeleving is van nu. Hij wordt gesteund door een rapport dat onlangs werd gepubliceerd en waarin werd gesteld dat veel jonge sporters in de leeftijd tussen 13 en 19 jaar afhaken bij een sportclub. “Het bevestigt wat wij ook al zagen”, zegt Drenth. “Je moet als voetbalclub meer doen dan alleen twee trainijgen doordeweeks en een wedstrijd op zaterdag aanbieden. Als club moet je een ontmoetingsplek zijn voor de gasten en meiden, een tweede thuis, ook als er niet gevoetbald wordt. Iedereen kan zelf invullen wat daar bij past. Van een feestje tot een FIFA Playstation, maar luister vooral wat de jongelui zelf willen.”

Om een goed voetbalklimaat te scheppen had VV Zuidland behoefte aan een sterke Jeugd Technische Commissie. Drenth presenteerde onlangs vol trots een team van negen wat hij noemt ‘kanjers’. “We hadden in de oude organisatie drie coördinatoren. Wilbert de Hoog, Martijn van der Velden en Kees Berkhout. Die hebben de afgelopen jaren enorm veel en goed werk verzet. Zij maken nu ook onderdeel uit van de JTC, die we hebben aangevuld met mensen op allerlei vlakken. Scheidsrechters, activiteiten, alles zit er in. Ook de meisjestak.”

Drenth heeft het over een professionalsslag die VV Zuidland wil maken. De club heeft daarvoor ook de samenwerking gezocht met de KNVB. “We krijgen de komende drie jaar op allerlei gebied ondersteuning van de bond, van het opleiden tot trainers tot het geven van cursussen. Waarom moet je als club het wiel uitvinden als de bond die kennis in huis heeft en met alle liefde wil overdraagt.”

VV Zuidland kiest bewust voor deze route omdat deze zorgt voor stabiliteit en structuur. “We denken dat dit het plezier van trainers verhoogd en daarmee ook van spelers. Bij onze jeugd draait het honderd procent om die plezier. Natuurlijk willen we met de teams winnen, dat is onderdeel van sport, maar die jongens en meiden moeten het vooral leuk en gezellig hebben. VV Zuidland moet een uitje zijn waar in een veilige omgeving kunnen voetballen.”

Klik op VV Zuidland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Zuidland voor meer informatie over de club.

Mitchell Coppens heeft genoeg te doen bij Rood Wit

Rood Wit
-
0
Mitchell Coppens heeft genoeg te doen bij Rood Wit

Hekkensluiter, veel doelpunten tegen en een uitgedunde selectie: het leven van een keeper gaat niet altijd over rozen. Dat weet Mitchell Coppens als doelman van tweedeklasser Rood Wit uit Sint Willebrord inmiddels ook, toch blijft hij positief. “Er is genoeg te doen voor mijn goal, dat is dan weer een voordeel…”

Met zijn 21 jaar, behoort Coppens tot de jonkies binnen de groep, zou je zeggen. Maar niets is minder waar. “Ik denk dat er maar drie of vier jongens ouder zijn dan ik, dat zegt denk ik wel genoeg.” Want dat Rood Wit het afgelopen seizoen qua spelersbestand een jasje uit heeft gedaan, dat is bekend. Zag ook hij van dichtbij. “Op mijn vijftiende trainde ik voor het eerst mee en zat ik op de bank, drie jaar geleden maakte ik mijn debuut. Toen stond er een heel andere groep, één met veel meer ervaring.”

Beloning
Die ervaring moet nu dus eigenlijk van hem komen, hoe gek dat ook klinkt. “Ik voetbal hier sinds mijn zesde en ben altijd gebleven. Als klein jochie stond ik als vaste supporter langs de lijn te kijken, met het doel om daar zelf ooit te staan. Dat is gelukt!” Een mooie mijlpaal. “Beloning voor hard werken én veel plezier maken.” Die overstap viel hem, ondanks zijn toen nog jonge leeftijd, niet al te zwaar. “Doordat ik al vroeg meetrainde, ging dat eigenlijk heel geleidelijk. Al moet je natuurlijk wel sneller en verder denken dan in de jeugd.” Zijn binding met de club, heeft daar ongetwijfeld bij geholpen. “Veel van mijn vrienden heb ik hier gemaakt, het voelt als thuis. Naast het voetballen, help ik in de activiteitencommissie, op die manier ben je toch extra betrokken bij Rood Wit.” De neerwaartse spiraal doet hem dan ook pijn. “De laatste jaren gaat het eigenlijk steeds een stapje minder: belangrijke spelers zijn vertrokken en ook nog onverwacht gedegradeerd.” Veel jeugd en nieuwe spelers, dus zit er niks anders op dan opnieuw te gaan bouwen. “We moeten er nu natuurlijk alles aan doen om erin te blijven, maar anders gaan we verder in die derde klasse. Al zouden we het allemaal liever anders zien.”

Zelfverzekerder
Want, zo is Coppens eerlijk en realistisch, handhaving wordt moeilijk genoeg. “Ploegen zijn volwassener, dat kost bij ons gewoon nog tijd. Maar als we iedere wedstrijd honderd procent geven, ben ik ervan overtuigd dat we punten gaan pakken.” Hoe moeilijk dat is voor hem? “Best wel moeilijk. Af en toe pak je belangrijke ballen, toch ga je er weer met 3-1 af.” Positief bekeken: “Heb ik wel veel te doen en kan ik mezelf laten zien. Dat is dan weer een voordeel…” Over zijn eigen prestaties is de eerste doelman dan ook overwegend tevreden. “Voor mij als basiskeeper is het allemaal vrij nieuw, dus het is nog steeds stappen maken. Ik ben zelfverzekerder geworden en coachend meer aanwezig. Zeker met hoge ballen of in de één tegen één, was ik altijd wat afwachtend.” Hopelijk voor hem, gaat dat de komende tijd resulteren in de nodige punten. “Als één team gaan spelen, de ‘nul’ houden en onze kansjes voor de goal pakken.” Goed op de lijn, meevoetballend degelijk, zo omschrijft Coppens zichzelf. “Mensen wegzetten en het jezelf daardoor makkelijker maken, dat zijn verbeterpunten voor mij.” Een beetje zoals Hugo Lloris, doelman van het Franse Elftal. “Ik ben supporter van ‘Spurs’, dus dan kijk je automatisch meer naar hem. Dat vind ik wel een aardige keeper!” Tijd om al die lessen de komende tijd zelf in de praktijk te brengen. “We moeten met dit team, verder bouwen aan de toekomst. Ad (van Seeters) doet er alles aan om je beter te maken, dus daar heb ik nog steeds vertrouwen in.” Of hij zelf ook onderdeel is van die toekomst? Waarschijnlijk wel! “Eerst zorgen dat ik eerste doelman blijf bij Rood Wit, veel wedstrijden speel en belangrijk kan zijn. Als ik ooit wegga, moet het echt kloppen, voorlopig zit ik goed hier!”

Klik op Rood-Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rood-Wit voor meer informatie over de club.

Jeffrey van Dijk, aanstaand hoofdtrainer van CWO, kan nu al rekenen op minimaal tien selectiespelers die blijven bij de club

sv CWO
-
0
Jeffrey van Dijk, aanstaand hoofdtrainer van CWO, kan nu al rekenen op minimaal tien selectiespelers die blijven bij de club

Een groot deel van de vertrouwde gezichten aan ´t Trimpad hebben toegezegd aankomend seizoen voor CWO uit te komen. Aanstaand hooftrainer Jeffrey van Dijk kan na de zomer rekenen op een belangrijk deel van de huidige A-selectie. Oussama Ihzi, Joost Ipenburg, Laurens Cruz, Mike van der Meer, Jeroen van de Swaluw, Rick Pleijsier, Rick van der Struis, Daniël Furtado, Micha Lo-Kioeng Shioe, Jordi de Bruin hebben allemaal toegezegd te blijven.

Mike van der Meer begint alweer aan zijn 8e seizoen in de hoofdmacht van CWO. ,,Ik ben hier helemaal op mijn plek. Sterker nog, ik zie mezelf de rest van mijn leven nergens anders meer voetballen”, zegt hij. ,,CWO is een warme, hechte club van mensen die ook buiten het veld goed met elkaar opschieten. Alles is goed geregeld en iedereen is heel betrokken.”

Mike heeft CWO de afgelopen jaren een flinke groei zien doormaken. Zo zijn er vorige zomer 98 leden bijgekomen, en wisten 3 elftallen het Vlaardings kampioenschap binnen te slepen. ,,Een signaal dat de club goed bezig is”, zegt Mike. ,,De meeste jeugdelftallen spelen op hoog niveau tegen ploegen als Feyenoord en Sparta, en buiten het veld worden er voor jong en oud veel activiteiten georganiseerd. Bovendien is CWO financieel kerngezond.”

Met het vastleggen van bovengenoemde namen legt de club een goede basis voor de aankomende voetbaljaargang.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Joran Beerens van SV VOAB werd kampioen samen met ex-PSV spits Jurgen Locadia  

VoetbalJournaal
-
0
Joran Beerens van SV VOAB werd kampioen samen met ex-PSV spits Jurgen Locadia  

Joran Beerens is 31 jaar oud en heeft in zijn loopbaan al bij vele clubs gespeeld, waaronder profclub Willem II. Momenteel speelt hij bij SV VOAB, waar de routinier in het eerste elftal speelt. Het elftal presteert na de promotie van vorig seizoen ook dit seizoen goed in de eerste klasse, wat Beerens tevreden stemt.

Even voorstellen
Joran Beerens is 31 jaar oud en woont in Baarle-Nassau. Hier woont hij samen met zijn vriendin en dochter van één jaar. Hij werkt nu drie en half  jaar bij de ambachtelijke slagerij in het dorp en gaat over twee weken switchen van baan. Hij zal in Roosendaal gaan werken als preventiemedewerker / teamleider in een grote varkensvlees uitsnijderij fabriek. In zijn vrije tijd is Beerens graag te vinden op de tennis of padelbaan en op het voetbalveld. Voetbal is voor Joran al vanaf zijn vierde een levensstijl. Hij traint minimaal twee keer per week en speelt een wedstrijd in het weekend. “Ik vind het fijn om bezig te blijven doordeweeks. Ook de sociale kant van het voetballen vind ik erg leuk. Ik vind het heerlijk om na de training of wedstrijd een pilsje te drinken in de kantine!”

Carrièreverloop
Toen Joran vier jaar oud was begon hij met voetballen bij Gloria UC. Toen ik 14 was ben ik gescout door Willem II. Hier heb ik twee jaar gevoetbald. Helaas ben ik toen afgevallen, wat  me destijds erg zwaar viel, omdat ik het niet zag aankomen. Vervolgens heb ik de draad opgepakt bij RKSV Sarto. Bij deze club heb ik twee jaar in de B1 gevoetbald, en ben ik vervolgens naar de selectie gegaan. Op mijn zeventiende maakte ik mijn debuut voor Sarto 1. Na twee jaar selectie bij Sarto ben ik terug gegaan naar Gloria UC, om daar met mijn tweelingbroer in de selectie te spelen. Hier heb ik twee jaar gevoetbald, waarna ik bij SV VOAB ben gaan spelen. Hier heb ik zes jaar gevoetbald. Om vervolgens drie seizoenen seizoenen in België te gaan spelen bij KFC Poppel. Sinds dit jaar ben ik weer terug bij SV VOAB.”

Huidige seizoen
Het huidige seizoen verloopt naar eigen zeggen prima voor VOAB. Het elftal houdt na de promotie van vorig jaar knap stand in de eerste klasse. Hierom ligt het in de lijn der verwachting dat het elftal dit seizoen handhaaft in de eerste klasse, wat tevens de ambitie is van de ploeg. Echter verloopt het seizoen op persoonlijk vlak minder voor Beerens. “Ik ben goed begonnen met vier basisplaatsen, waarna ik op de bank ben beland en er niet meer van af ben gekomen. Ik moet het nu doen met invalbeurten, maar ik probeer deze nieuwe rol zo goed mogelijk in te vullen. In de minuten die ik maak probeer ik mijn steentje bij te dragen om zo te handhaven in de eerste klasse, al valt het niet altijd mee om op de bank te zitten.”

 Hoogtepunten
Het hoogtepunt van Joran is zijn doelpunt in de jeugd op de toekomst tegen Ajax. Hoewel ook het kampioenschap met Sarto B1 erg mooi was voor hem. “We hadden dat seizoen een hele goede groep met in de spits Jurgen Locadia. We speelden alle teams in de regio kapot, en werden  dik kampioen in de derde divisie.”

Ad Weijters
Binnen VOAB heeft Beerens veel bewondering voor materiaalman Ad Weijters. Weijters heeft onlangs een zware operatie gehad, waardoor hij helaas een stapje terug heeft moeten doen. “Ad is altijd erg betrokken bij de club en ik kan hierom mijn alleen maar lovende woorden spreken over deze clubman in hart en nieren.”

Klik hier voor meer informatie over VOAB.

 

 

 

 

 

 

 

Werkploeg SC Botlek mag best verwend worden

SC Botlek
-
0
Werkploeg SC Botlek mag best verwend worden

Op zaterdag geven ze vanaf een plek achter de bar commentaar op de verrichtingen van het eerste elftal, maar doordeweeks gaan de leden van de werkploeg van SC Botlek er keihard tegenaan. Van het ophangen van de nieuwe LED-verlichting tot het uitboenen van de kleedkamers, geen klusje is te veel.

“Koffie”, roept Dick van Dijk, als het tien uur is. Even later zitten zijn opgetrommelde troepen aan tafel in de commissiekamer bij SC Botlek. Van Dijk is aan het uitdelen. “Ik heb twee soorten vlaai, kruimel en kersen. Zeg het maar.”

Van Dijk, bestuurslid onderhoud, zorgt er elke week wel voor wat lekkers. “Deze mannen mogen best wel verwend worden”, zegt hij. “Ze lopen hier drie ochtenden in de week. Ze zorgen ervoor dat de boel hier netjes blijft. Als we als club alle werkzaamheden moeten uitbesteden is dat niet te doen.”

Geen beter vermaak dan leedvermaak. Arend Meijer, jaren geleden vanuit Enschede ‘geëmigreerd’ naar Spijkenisse, is het eerste mikpunt van hoon. “We zetten ‘m zo weer op de trein naar Enschede.” Meijer houdt zich Oost-Indisch doof en vertelt stoïcijns dat hij bij Shell werkte en Shell niet in Twente zat maar wel in de Botlek.

Meijer was jarenlang de doelman van het eerste elftal. Ook Bert Goedendorp speelde voor de hoofdmacht van SC Botlek. “Ze hebben mij op mijn 42ste nog teruggevraagd in de strijd tegen degradatie”, glimt hij nog steeds van trots. “En toen bleven we erin.”

Vijf van de in totaal acht man zijn aanwezig op deze donderdag. Wil Breskers is afwezig, hij heeft volgens zijn maten thuis een klus te doen. “Wil is verliefd op zijn laminaat”, zegt Bert. “Hij ligt er plat mee.”

Frans Stadhouders is de oudste van het stel. Hij is 84, maar klust en doet nog naar liever lust mee. In zijn jonge jaren was hij lid van de bemanning van een Nederlandse onderzeeboot, vertelt hij. “De Zeeleeuw. Ik deed de administratie in een hokje van één bij één meter.” Als marinier was hij uitgezonden naar Nieuw-Guinea, dat toen nog Nederlands bezit was. “Toen ik thuiskwam zei mijn vader dat ik maar bij hem moest gaan werken. Hij had een stukadoorsbedrijf.” Frans wil maar al te graag de kantine laten zien. “Deze ruimte was helemaal wit”, vertelt hij, terwijl hij naar de muren wijst. “We hebben ‘m wat gezelliger gemaakt. Die poppetjes heb ik ook getekend en geschilderd.”

De werkploeg is van alle markten thuis, want eenmaal buiten wijst Van Dijk op het uitgebreide terras met houten banken. “Dat is ons werk.” De mannen hebben net een andere klus afgerond, het vervangen van confessionele verlichting door LED-verlichting. “Twaalf lampen”, zegt Jan Costers. “De club probeert zoveel mogelijk energie te besparen”, vult Van Dijk aan. “Maar we moeten keuzes maken en kunnen het geld maar één keer uitgeven.”

Van Dijk vertelt dat er plannen zijn voor uitbreiding van het clubgebouw. De bestuurskamer is klein, het aantal kleedkamers verdient uitbreiding. Die kleedkamers overigens worden twee keer in de week volledig schoongemaakt. “Ze zien er soms erger uit dan een varkensstal”, zegt Bert. “Zeker met dat vochtige weer is het één grote modderbende.”

Klik op SC Botlek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Botlek voor meer informatie over de club.

Ridvan Ari won zonder trainer de beker tegen hoger geklasseerde teams met Oranje Wit 4  

sv Oranje Wit
-
0
Ridvan Ari won zonder trainer de beker tegen hoger geklasseerde teams met Oranje Wit 4  

Ridvan Ari is 28 oud en speelt bij SV Oranje Wit in het vierde. Het team speelt zonder trainer, maar presteert ondanks dat altijd goed. Daarnaast is het team erg goed in de derde helft en organiseren ze vaak leuke team uitjes.

Even Voorstellen
Ridvan werkt full-time bij een brandveiligheidsbedrijf (Inprevo) als consultant Fire Safety. In zijn vrije tijd gaat hij graag op stap met vrienden. Met hen gaat hij graag naar de film of een weekendje weg. Verder staat Ari erg graag op het voetbalveld. Voetbal zorgt bij hem namelijk voor structuur en rust. Ook is het een uitlaatklep om zijn hoofd leeg te maken en zorgt het ervoor dat hij  fysiek en mentaal fit blijft.

Carrièreverloop
Toen Ari zeven was begon hij met voetballen bij GSC in de F-junioren. Vervolgens speelde hij daar tot en met de JO15. Hier speelde hij vanaf de E-junioren altijd in de eerste elftallen. Na de JO15  maakte Ridvan de overstap naar Oranje Wit, waar hij in de B3 begon. Vervolgens speelde hij een korte periode selectievoetbal in de B2 en A2. Na zijn laatste jaar in de A2 werd selectievoetbal hem te veel en ging hij in een vriendenteam spelen.

Oranje Wit 4
Momenteel speelt Ridvan in het vierde van Oranje Wit. In dit elftal is hij via een ex-collega terecht gekomen en inmiddels speelt hij er al vier seizoenen. “Ons team begon het seizoen sterk en we deden tot de winterstop bovenin mee. Het scheelde maar twee punten met de nummer één. Helaas hebben we na de winterstop een aantal wedstrijden verloren en zijn we gezakt naar plek zes.”

Hoogte-en dieptepunten
Met het elftal heeft Ari al vele mooie, maar ook minder mooie momenten mee gemaakt. Het dieptepunt voor het elftal is dat ze weleens tegen de onderste ploegen van de competitie hebben verloren. Terwijl het absolute hoogtepunt voor het elftal is dat ze tegen hoger geklasseerde teams de beker wonnen. “We wonnen toen onder andere van eerste klassers, terwijl we zelf in de derde klasse spelen.”

Zonder trainer
Het elftal  van Ridvan Ari speelt al jaren zonder trainer. Ze regelen alles zelf en hebben bij zowel uit als thuiswedstrijden altijd publiek (ouders en vrienden). In de zomer maanden begint het elftal met serieuze oefeningen om zo snel mogelijk fit te worden. Ook doen ze vaak partijen of positiespellen op de training.

Teamuitjes
Naast voetballen organiseert het elftal jaarlijks één á twee activiteiten. Voorbeelden hiervan zijn een weekend Center Parcs Kempervennen, weekendje Amsterdam of een barbecue bij een teamgenoot. Ook is het elftal erg goed in de derde helft. “We hebben geen specifieke koning van de derde helft. Ik kan bijna iedereen in het team noemen. Direct na de wedstrijd wordt er een pot gemaakt waarmee we bier halen.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

The Gunners koestert jonge belofte Rizki Remeeus

vv The Gunners
-
0
The Gunners koestert jonge belofte Rizki Remeeus

De 20 jarige Rizki droomt er nog altijd van om profvoetballer te worden. De balvaardige veelzijdige middenvelder van de ploeg uit de Haagse Beemden rammelt nadrukkelijk aan de deur van het 1e elftal.

De jongeling uit de ploeg van Brian Piris studeert, na zijn HAVO diploma en een tussenjaar, nu SPECO-Sportmarketing op Fontys in Tilburg. Remeeus, die het liefst op 6-8 of 10 de lijnen uitzet, speelt al vanaf jonge leeftijd bij de jubilerende vereniging.

“Ik ben bij The Gunners terechtgekomen door goede vriend en teamgenoot Nawfal Amaziane. Wij zaten bij elkaar in de klas op de basisschool en door hem heb ik mij toen aangemeld. Helaas werd ik toen niet ingedeeld bij hem maar nu zitten we gelukkig wel bij elkaar. Ik ben pas in de E-tjes begonnen bij The Gunners, omdat ik tot mijn 7e in Indonesië heb gewoond en toen ik in Nederland was wilde ik eerst de taal leren voordat ik op voetbal ging. Heb daarna de jeugd doorlopen en ik herinner mij dat ik altijd de kleinste was op het veld . Eenmaal aan de bal ,waren ze vaak verrast dat zo’n kleine jongen als ik hen voorbij dribbelde.”

Met jouw ambitie , nooit overwogen om naar een andere club te gaan ?
“Ik heb vorig jaar overwogen om een overstap te maken naar een hoger spelende club en heb ook 2 proeftrainingen meegedaan. Maar het voelde gewoon niet goed. Bij The Gunners voel ik mij thuis en daarom besloot ik te blijven.

Om in de basis te komen moet ik mijzelf gewoon blijven laten zien in trainingen en wedstrijden. We hebben op dit moment veel oefenwedstrijden en in deze wedstrijden kan ik aan de trainer laten zien wat ik kan.”

Die trainer is Brian Piris. Notabene een man die gaat vertrekken !
“Het is heel jammer dat Brian gaat stoppen. Ik heb hem sinds dit seizoen als trainer en het is een man met veel passie. Verliezen vindt hij echt verschrikkelijk en dat is wat je wilt bij een trainer. Vorig seizoen konden we promoveren maar helaas verloren we de finale. Dat willen wij dit seizoen goedmaken zodat Brian een goed einde krijgt.

Wij als spelers willen zo snel mogelijk promoveren, heel simpel. Wij weten dat wij dat aankunnen en als je ziet wat we op de trainingen en wedstrijden laten zien moet dat gewoon lukken. We hebben tegen teams gespeeld die hoger spelen en daar winnen wij gewoon van. We gaan voor promotie en dat gaan we ook laten zien in de 2e seizoenshelft. Het viel niet mee tot nu toe maar je kan verwachten dat wij weer ons ritme gaan vinden en wedstrijden winnen, want wij hebben hele goede en gemotiveerde spelers.

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

Bart Baijense van GVV’63, ‘’Dat was een mooie ervaring’’

GVV 63
-
0
Bart Baijense van GVV’63, ‘’Dat was een mooie ervaring’’

Vandaag spreken wij met Bart Baijense, de 18-jarige spits van GVV’63 Jo19. Bart kwam elf jaar geleden, door zijn oom, bij de club tegenover zijn huis te voetballen. Hij hoopt ooit een vaste waarde te kunnen worden in het eerste elftal van GVV’63.

Voetbalcarrière
Bart Baijense begon met voetballen op zijn zevende, op advies van zijn oom omdat hij altijd graag in de tuin voetbalde. ‘’Ik woon al heel mijn leven recht tegenover het hoofdveld van GVV’63 en vandaar dat ik het een mooi gegeven vind dat ik al elf jaar voetbal bij deze zelfde club. Ik ben natuurlijk begonnen in de mini’s, daarna de F’jes en zo verder. Op een gegeven moment speelde ik op mijn dertiende in de JO-17. Op een gegeven moment ging dat team omhoog en kwam ik op die leeftijd in een lager jeugdelftal terecht. Momenteel ben ik spits in de JO-19 waar ik speel met mijn vrienden en mag ik af en toe met het tweede elftal meedoen.’’

Vorig seizoen kwamen Bart en zijn team, de JO-17, uit in de vierde klasse. Momenteel spelen zij in de tweede klasse Jo-19. ‘’Dit is natuurlijk een behoorlijk verschil maar je ziet dat iedereen dusdanig gegroeid is als voetballer dat we niet onderdoen van de overige teams. Sterker nog, we hebben drie van de vijf wedstrijden gewonnen deze periode. Individueel ben ik ook blij met hoe het gaat dit seizoen. Ik ben spits en natuurlijk moeten spitsen scoren. Deze fase van de competitie sta ik op acht goals uit zes wedstrijden. Daarnaast heb ik al eens mee mogen doen met het tweede elftal, die bovenin meestrijden om promotie naar de eerste klasse.‘’

Hoogte- en dieptepunten
Bij het kiezen voor zijn hoogtepunt binnen het voetbal twijfelde Bart tussen zijn vijf goals in een 7-0 thuisoverwinning op TEC vorig jaar en het spelen met de topscorer van het eerste elftal van Gameren. ‘’Ik denk dan toch de tweede. De spits van 1 kwam terug van een blessure en deed daarom mee met het tweede waar ik naast hem voorin kwam te spelen. Dit was een mooie ervaring.’’

‘’Mijn dieptepunt binnen het voetbal was denk ik mijn opgelopen heupblessure. Hierdoor heb ik een paar maanden aan de kant gestaan en dit speelt soms nog wel eens parten in mijn spel. Gelukkig heeft de fysio mij dusdanig geholpen dat ik nog steeds veel kan voetballen.’’

Ambities
‘’Als klein jochie droomt iedereen ervan om profvoetballer te worden. Dit is natuurlijk heel erg lastig.’’ Aangezien Bart zoals gezegd al zijn hele leven woont met zicht op het complex van Gameren is zijn ambitie om ooit het eerste van GVV’63 te halen.

‘’Dit seizoen komt natuurlijk al snel aan een eind. Ondanks het feit dat de JO-19 van ons echt een hecht vriendenteam is hoop ik volgend seizoen mooie stappen te gaan zetten richting de selectie.’’

GVV’63
Bart sprak ook nog lovende woorden over twee personen binnen de club. Namelijk zijn trainers Nick Linnenbank en Kaj Vierbergen. ‘’Dit zijn de trainers waarvan ik als voetballer het meeste heb geleerd en zichtbaar beter onder ben geworden. Nick speelt zelf ook voorin, in het eerste van Gameren en daarnaast ligt de focus van de leer van Kaj en Nick op het simpel voetballen. Balletjes laten vallen en zelf doorbewegen. Hier kom je toch het verste mee in het veld denk ik.’’

We vroegen aan Bart wat voetbal voor hem belangrijk maakt, hij antwoorde als volgt: ‘’Ik denk voornamelijk de verbinding van het dorp. Gameren in natuurlijk geen hele grote stad en heeft dus ook niet echt uitgaansgelegenheden. Daarom werkt de vereniging,  en met name de derde helft natuurlijk erg verbindend. Het is er gewoon altijd gezellig.’’

Klik op GVV’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVV’63 voor meer informatie over de club.

Van Soest (45) dacht aan stoppen, toen kwam Noordhoek…

vv Noordhoek
-
0
Van Soest (45) dacht aan stoppen, toen kwam Noordhoek…

Voetballeven op een lager pitje én in de nadagen van zijn carrière. Luc van Soest vond het na bijna veertig jaar Heinenoord, mooi geweest. Tot ze hem bij vierdeklasser Noordhoek toch maar een keertje besloten te bellen. En met succes. “Dit is voor mij eigenlijk een soort toetje.”

Een lager pitje, nadagen en veertig jaar bij één club. Ja, Van Soest barst van de ervaring. “Ik ben nu 45 en speel gewoon nog in een eerste elftal, daar ben ik best wel trots op.” Een bijzonder verhaal, helemaal als je de geschiedenis kent. “Op mijn 31ste kregen we een dochtertje, wilde Heinenoord, hogerop en begon de club steeds meer spelers te halen. Dat was niet aan mij besteed.” Na jaren in de tweede klasse, besloot de routinier een stapje terug te doen. “Ik koos voor mijn gezin en ben in het tweede gaan spelen.” Van Soest kreeg vervolgens last van een versleten enkel, besloot te stoppen én ging fietsen. Al was dat van korte duur. “De voetbal bleef toch kriebelen…”

Dorpsclubje
Terug bij de veteranen en later ook nog het derde, werd het voor de nog altijd bloedfanatieke middenvelder steeds wat lastiger. “Ik miste een stukje voetbalintelligentie, maar ook een bepaalde mentaliteit. Stond je daar met negen man… Ondertussen had ik ook drie voetballende kinderen, dus eigenlijk was ik vorig seizoen van plan om te stoppen.” Tot zijn schoonvader, tevens grensrechter bij Noordhoek, eens een balletje opgooide. “Ze zochten nog ervaring, of ik dat zag zitten. Ik in een eerste, zo oud? Dat was mijn eerste reactie, volgens mij.” Een beetje bekomen van de schrik, besloot Van Soest het toch een kans te geven. De rest is geschiedenis. “Ik had contact met Jerry (van Huuksloot), de trainer. Dat klikte meteen! Het plezier dat ik bij Heinenoord in het derde was verloren, heb ik nu weer helemaal terug.” Al ging dat, met enige vertraging, vertelt hij. “Vorig seizoen kregen we tijdens de winterstop de overschrijving niet rond, dus mocht ik hier alleen in het tweede spelen. Dan merk je dat Noordhoek een heel klein dorpsclubje is, uiteindelijk moet je het toch zelf zien te regelen.” Maar toegezegd, bleef toegezegd, voor Van Soest. “Ik had mijn vrouw overtuigd, dat ik het één seizoen mocht proberen.” En dus voetbalt de inwoner van nog altijd Heinenoord na een leven lang in het groen met wit, tegenwoordig zijn wedstrijden in het rood met wit. “Dat blijft mijn club, ben er ook nog steeds lid, maar Noordhoek heeft ook zeker een plekje gekregen.”

Bord op schoot
Al was dat even zoeken. “Je komt toch van ‘boven de rivieren’, dan zijn Brabanders best wel op zichzelf. Uiteindelijk ben ik goed opgevangen en heb ik het fantastisch naar mijn zin.” En dat terwijl het drukke dagen zijn, voor Van Soest. “Ik ben ook nog jeugdvoorzitter, trainer én leider bij Heinenoord. Dus het is vaak haasten, met een bord op schoot in de auto. Snel even eten.” Toch doet hij dat met liefde, zelfs in de vierde klasse. “Dat was wel even omschakelen. Ineens speel je in de onderste regionen. Noordhoek zet zichzelf altijd heel bescheiden weg, er zit meer voetbal in dan ze zelf denken.” Al moeten ze het toch vaak, is Van Soest eerlijk, van het harde werken hebben. “Tegenstanders zeggen altijd dat wij anti-voetbal spelen, daar moeten we wel om lachen.” Om de huidige stand, wordt er een stuk minder gelachen. “We hebben een smalle selectie, dat is ook de reden dat ik iedere week negentig minuten speel. Met twee wissels zijn we al heel blij. Als we de nacompetitie halen, hebben we het goed gedaan!” Niet opgeven en door de juiste instelling en veel werklust, de boel compenseren. Van Soest probeert erin mee te gaan. “Ik moet het veel meer hebben van het voetballen, inzicht en rust bewaren. Als team geven we nooit op, dat maakt ons een vervelende ploeg om tegen te spelen.” In een voor hem, heel andere wereld. “Noordhoek is echt een schattig klein clubje. Bij Heinenoord werd alles voor je geregeld, hier hebben we gewoon een waslijst. Dat heeft ook zo zijn charme, vind ik.” En dus moet Van Soest er de laatste maanden nog maar even extra hard van genieten, want dan is het echt voorbij. “Ik heb het ontzettend naar mijn zin, dus het doet wel een beetje pijn. Ze lobbyen hier al hard, voor een extra seizoen. Maar ik heb met mijn vrouw echt afgesproken dat we het voor één jaar zouden doen…”

Klik op V.V. Noordhoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Noordhoek voor meer informatie over de club.

1...399400401...1.514Pagina 400 van 1.514