Home Blog Pagina 399

Luuk van Alphen keerde na een stage in Curaçao terug bij Neerlandia’31 en werd direct kampioen

vv Neerlandia 31
-
0
Luuk van Alphen keerde na een stage in Curaçao terug bij Neerlandia’31 en werd direct kampioen

Luuk van Alphen is 20 jaar oud en speelt in het eerste van Neerlandia’31. Vorig seizoen is hij met dit elftal gepromoveerd naar de vierde klasse, maar dit seizoen zit het nog niet mee voor zowel de ploeg als voor Luuk persoonlijk.

Even voorstellen
Luuk van Alphen is 20 jaar oud en woont in Dorst. Hij studeert Watermanagement aan de Hogeschool in Rotterdam. Hier zit hij in zijn afstudeerjaar, waar hij het erg druk mee heeft. “Ondanks dat ik erg druk ben met school maak ik tijd vrij voor voetbal, werk en vrienden. Wat mijn toekomstplannen zijn na mijn studie laat ik nog open. Ik kan gaan werken, maar wil ook graag veel van de wereld zien.”

Carrièreverloop
Toen Luuk vijf jaar oud was begon hij met voetballen bij Neerlandia’31. Op deze leeftijd kwam hij met zijn familie in Dorst wonen en ging toen meteen op voetbal. Bij deze club heeft hij de hele jeugd doorlopen en inmiddels speelt hij er al vijftien jaar. “In de jeugd speelde ik voornamelijk als centrale middenvelder, maar in het eerste ben ik uitgegroeid tot rechtsback. Als rechtsback kan ik in duels komen en met mijn loopvermogen kan ik de hele rechterkant bestrijken.”

Huidige seizoen
Het elftal van Luuk is afgelopen seizoen gepromoveerd naar de vierde klasse, maar dit seizoen zit het nog niet mee. “Veel wedstrijden doen we goed mee, maar de blijven de punten achter. Kleine foutjes worden in de vierde klasse wel afgestraft, terwijl dit in de vijfde klasse minder was. Voor mijzelf gaat dit seizoen ook niet zoals gehoopt. Ik heb een namelijk onlangs een lichte hamstringblessure opgelopen, waardoor ik er vijf weken uit heb gelegen. Toen ik terugkeerde van mijn blessure ging het erg goed, tot ik een maand geleden in de wedstrijd tegen viola een flinke val heb gemaakt. Tijdens de val ben ik verkeerd terechtgekomen op mijn heup. Toen ik na de val wilde bewegen merkte ik dat ik geen gevoel had in mijn been en dat ik mijn been niet kon bewegen. De pijn en de schrik waren zo heftig dat ik met de ambulance naar het ziekenhuis ben afgevoerd. Uiteindelijk viel de schade gelukkig mee. Mijn bekken en spieren rond mijn bovenbeen waren zwaar gekneusd, maar inmiddels kan ik gelukkig weer goed lopen en kan ik weer beginnen met voetballen.”

Ondanks het stroeve verloop van het seizoen vertrouwd van Alphen er nog altijd op dat zijn team zal handhaven in de vierde klasse. In deze strijd wil de back er vanaf zijn rentree alles aan doen om dit te bewerkstelligen. “Het team is vrijwel één grote vriendengroep dus ik vertrouw erop dat het goed komt. ”

Hoogtepunt
Luuks’ hoogtepunt bij Neerlandia was de promotie van vorig seizoen. Op de helft van dat seizoen sloot hij na een halfjaar stage op curaçao aan bij de ploeg. Veel competitiewedstrijden bekeek hij toen vanaf de bank, maar in de promotiewedstrijden stond hij in het veld. “In de tweede wedstijd maakte ik zelfs een van de doelpunt. Dit was mijn eerste goal in het eerste. Na mijn doelpunt riep ik direct: de eerste bak bier is van mij. De regel binnen ons team is namelijk dat je bij je eerste goal een bak bier weg moet geven. Deze bak moet ik altijd weggeven, maar dat zal ik er maar niet bij vertellen haha”.

Klik op vv Neerlandia’31 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Neerlandia’31 voor meer informatie over de club.

Jasper Vermeer onmisbare schakel bij Rockanje

vv Rockanje
-
0
Jasper Vermeer onmisbare schakel bij Rockanje

Dat de hoofdmacht van Rockanje een prima seizoen draait in de vierde klasse is mede een verdienste van Jasper Vermeer. De 23-jarige aanvoerder is de dirigent van het oranje-middenveld die zich ook in andere rollen onmisbaar heeft gemaakt voor de dorpsclub.

Met nog een kleine drie maanden competitie te gaan doet Rockanje nog volop mee voor de prijzen in 4F. “Stellendam zal wel kampioen worden”, zegt Vermeer, met één oog gericht op de ranglijst. “Maar daaronder is het open met ’s-Gravendeel, WFB, GHVV. Wij behoren ook tot die groep.”

Vermeer is nog niet zo lang geleden begonnen als gymdocent van een middelbare school. Hij combineert twee dagen werk met een pre-master bewegingswetenschappen. “Ik vind dat heel interessant, vandaar dat ik deze studie nog doe. Ik kan straks nog genoeg werken.”

Hij geeft les aan de jeugd van twaalf tot vijftien jaar. “Ik wil ze veel mogelijk kennis laten maken met verschillende sporten. Volleybal, basketbal, van alles eigenlijk. De brugklassers zijn nog het meest enthousiast. Als ze wat ouder worden moet je ze wat meer aanzetten tot actie.”

Dat laatste hoeft hij nauwelijks te doen bij de onder negentien van Rockanje, van wie hij dit seizoen de trainer is. “Je moet ze eerder afremmen dan motiveren”, zegt Vermeer over zijn pupillen. “Ze zijn als groep enorm gemotiveerd. Als er iemand een keertje niet is op de training dan is dat een uitzondering. Daarnaast zijn ze ontzettend leergierig. Het is heerlijk om zo te werken.”

In feite leidt Vermeer zijn eigen ‘concurrenten’ op, want het is zijn taak zo veel mogelijk spelers klaar te stomen voor het eerste of tweede elftal. “Ik zie ze niet direct als toekomstige concurrenten hoor. Kijk, we zijn een kleine vereniging die het moet hebben van de eigen jeugd. Als we daar niet goed mee omgaan, hebben we straks een probleem.”

Met de onder negentien speelt Vermeer in de eerste klasse. “Daar doen we het prima, zeker als je bedenkt dat we geen onder zeventien hebben en een aantal jongens in de ploeg hebben die nog voor die leeftijdsgroep speelgerechtigd zijn.”

Vermeer maakt ook al een tijdje deel uit van de technische commissie. “Die commissie bestaat uit John de Vries en mijn persoontje. John richt zich wat meer op de onderbouw, ik op de bovenbouw. In de praktijk betekent het dat we vooral voor het nieuwe seizoen druk zijn met de samenstelling van de nieuwe teams. In de onderbouw hebben we nog wel meerdere teams per leeftijdscategorie, maar in de bovenbouw vaak maar één. Het is altijd een gepuzzel. Met de trainers kijken we wat de beste indeling is, waarbij we goed kijken naar de individuele ontwikkeling van een speler. We vinden dat iedereen op zijn eigen niveau moet kunnen spelen.”

Verantwoordelijkheid draagt Vermeer ook in het eerste elftal, waar hij de drager is van de aanvoerdersband. “Ik ben altijd wel bezig geweest om mijn teamgenoten te coachen. De vorige trainer heeft mij aanvoerder gemaakt.” De band past de spelverdeler, die op ‘8’ speelt, goed. “Ik heb goed inzicht en een goed vermogen, kwaliteiten die op mijn positie van grote waarde zijn. Je zult mij geen drie tegenstanders voorbij zien dribbelen. Ik ben vooral een teamspeler.”

Klik op vv Rockanje voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Rockanje voor meer informatie over de club.

Nieuwe positie smaakt naar meer voor Stijn Antens van vv Achtmaal

vv Achtmaal
-
0
Nieuwe positie smaakt naar meer voor Stijn Antens van vv Achtmaal

Vrienden, saamhorigheid en een gezellige club. Voor Stijn Antens is er geen enkele reden om Achtmaal te verlaten. En als de resultaten voor de vierdeklasser straks dan ook nog beginnen te vallen, is het helemaal feest. “We moeten gaan scoren, dat is ons grootste probleem!”

Want met een tiende plek, zijn ze in Achtmaal al lang niet meer tevreden. Niet zo gek ook, na een derde plaats van vorig seizoen. “Dan valt dit toch wel een beetje tegen.” Maar, eerlijk is eerlijk. “We hebben veel pech gehad, dat zegt iedereen. Met blessures én beslissingen.” Toch zoekt de 24-jarige Antens het ook vooral bij zichzelf en het team. “Bal van de lijn, op de paal, dat soort kansen moeten er gewoon in. Het veldspel is goed, verdedigend staan we sterk, nu moet er gescoord worden. Dat klinkt simpel, maar zo simpel is het ook echt.”

Herinneringen
Simpel is ook zijn liefde voor Achtmaal. Begonnen op zijn zesde en vervolgens nooit meer weggegaan. “Iedereen kent elkaar en het is een vriendengroep, ik zit echt op mijn plek hier.” Ook binnen het veld. “In de jeugd speelden we op een leuk niveau, dan ben je ook gedreven om te blijven. Ik ben behoorlijk competitief ingesteld.” Samen maakten ze mooie herinneringen, vertelt Antens. “In de ‘A1’ zijn we kampioen geworden, in volgens mij de eerste klasse. Van die groep is een mannetje of tien doorgeschoven naar de selectie, het grootste deel zit nu bij het eerste.” Toch wel het leukste van allemaal. “Je kent elkaar heel goed, gaat ook samen stappen. Echt een vriendengroep.”

In al die jaren, heeft de middenvelder zijn club zien veranderen. Op een positieve manier welteverstaan. “Het niveau is veel beter geworden en de vereniging is gegroeid. We speelden vroeger nooit in die vierde klasse, nu al een paar jaar. Dat moeten we zien te behouden, net als de doorstroming van jeugd.” Al wordt, vooral dat eerste, dus nog een flinke klus. “Zeker met die versterkte degradatieregeling. Het belangrijkste voor ons dit seizoen is handhaving én dat verdienen we ook!”

Te gretig
Met hem op ‘zes’, als controlerende middenvelder. “Voor mij een nieuwe positie, maar dat ligt me beter dan buitenspeler. Echt een actie om kansen te creëren heb ik niet, daarom vind ik dit ook fijner. Hier kun je het spel verdelen, als aanvaller is het toch een stuk statischer en afwachten.” Zijn kwaliteiten? “Doorschuiven, zorgen voor creativiteit en de eindpass geven. Mijn energie en loopvermogen moet ik kwijt, dat kan op het middenveld!” Toch zit hem dat ook af en toe in de weg, is Antens eerlijk. “Ik ben te gretig, dan wil ik té graag die beslissende pass geven of doorstappen terwijl het niet kan. Zeker op een gevaarlijke plek, moet je daarmee uitkijken. Daar moet ik in verbeteren, meer om me heen kijken.”

Dat lukt hem op zijn nieuwe positie inmiddels steeds beter én ook buiten het veld, heeft de middenvelder de smaak te pakken. In de keuken, als zelfstandig privé chef, om precies te zijn. “Voor mijn werk kom ik bij mensen thuis, om voor ze te koken.” Een fijn persoon om in je team te hebben, dus. “Haha! Ik heb al wel een paar keer voor die jongens gekookt, op zondagavond, maar eigenlijk te weinig!” Precies daarom, zit hij goed, in Achtmaal. “Dit is heel goed te combineren met mijn werk. Ondanks dat ik er daardoor niet altijd bij kan zijn, hoor ik er voor mijn gevoel helemaal bij!”

Klik op VV Achtmaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Achtmaal voor meer informatie over de club.

Ryan Rodenrijs houdt agenda vrij voor VV Vierpolders

vv Vierpolders
-
0
Ryan Rodenrijs houdt agenda vrij voor VV Vierpolders

“Een rustige, maar ook onmisbare schakel”, zo omschrijft VV Vierpolders-voorzitter Henk van Marion Ryan Rodenrijs. De 47-jarige trainer stopt alle liefde en vrije tijd in bet trainen van de jeugd van de dorpsclub. “Of het wel eens te veel wordt? Nooit!”

Grote kans dat Rodenrijs op het veld staat om training te geven op een doordeweekse avond. Maar de inwoner van VV Vierpolders is wel een man die multitasken kan. Als zijn jongens van de onder 19 hun warming-up doen voor één van de twee wekelijkse trainingsessies doet Rodenrijs niet moeilijk om tekst en uitleg te geven over zijn inspanningen voor zijn club.

“Die jongens houden zich wel bezig, bovendien zijn er meer trainers aanwezig”, zo laat hij weten. De VV Vierpolders-jeugd komt er goed vanaf. “Dit is geen groep die je achter de broek moet zitten”, vertelt Rodenrijs. “Ze zijn van zichzelf al heel gemotiveerd. Vanavond zijn er ook weer dertien spelers. Op deze leeftijd heb je te maken met studie en bijbaantjes, maar ik heb het niet idee dat die gasten smoesjes verzinnen om niet te komen. Het zal er ook aan liggen dat de meeste jongens al vanaf de F-jes met elkaar spelen. Het is één grote vriendenclub.”

Een paar dagen later klopt die vriendenclub Stellendam in eigen huis. Rodenrijs, wiens voornaam je uitspreekt als ‘ri-an’ (‘mijn ouders noemden me vroeger zo, dus dat heb ik er maar ingelaten’, neemt het spel in zich zelf op. Van het gillen is hij niet, en als hij roept zijn het kleine correcties. “We willen graag winnen, die jongens en ik, maar als het niet lukt is een nederlaag snel vergeten. Als we er maar alles aan hebben gedaan en dat hebben deze jongens vrijwel altijd.”

De agenda van Rodenrijs is niet erg ingewikkeld. Als hij niet werkt of thuis is, is hij op de club. Want naast de JO19 is hij ook trainer van de JO15. Een team dat bestaat uit jongens, maar ook enkele meisjes. “Dat gaat helemaal prima”, zegt de vader van een voetballende zoon en dochter. “We zijn een kleine club. Meisjes die willen voetballen zitten in een jongensteam. Naarmate de kinderen ouder worden zie je wel fysieke verschillen ontstaan. Dat proberen we op te vangen door geen 4-3-3 te spelen maar 4-4-2.”

De oudste dochter van Rodenrijs voetbalde ook jarenlang, maar is afgehaakt, mede omdat VV Vierpolders geen compleet vrouwenteam meer op de been kon brengen. “Dat team heb ik eerder ook getraind”, is het allesbehalve verrassende antwoord van de duizendpoot. “Op een gegeven moment hadden we nog maar zes, zeven meiden over.”

Rodenrijs was naar eigen zeggen als speler geen uitschieter. “Een middenmoter.” Hij speelde in de jeugd bij VV Vierpolders en verkaste via het tweede elftal naar Spijkenisse, waar hij een paar seizoenen in het derde speelde. “Daarna heb ik nog een lange tijd gevoetbald in het eerste en tweede van VV Vierpolders. Weet je, bij deze club gaat het niet om het presteren. Natuurlijk willen we winnen, maar we willen vooral dat de jeugd zich hier prettig en haar gemak voelt.”

Klik op VV Vierpolders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vierpolders voor meer informatie over de club.

‘Afwachten wie er een kater heeft bij Virtus 4’

vv Virtus
-
0
‘Afwachten wie er een kater heeft bij Virtus 4’

Een mix van jongens die hard werken én spelers die echt kunnen voetballen. Dat is volgens Maurice Ploeg in een notendop het team van Virtus 4. Al is dat volgens de aanstichter van het geheel, iedere zondag maar weer de vraag. “Wie er een kater heeft, of door zijn wekker is geslapen…”

En als samensteller van de groep, kan Ploeg (23) het weten. Begin van de zomer, kwamen ze bij hem uit. “Virtus had graag dat jongens die waren vertrokken, weer terug zouden komen naar de club. Of we hier dan niet een lager elftalletje konden beginnen. De voorzet kwam van de vereniging, ik heb hem aardig binnengekopt. Al zeg ik het zelf!” Op papier als veldspeler, maar in werkelijkheid is de Zevenbergenaar veel meer dan dat. “Ik heb als een soort leider mijn nek uitgestoken om dit team samen te stellen. Nu is het uitjes regelen, dingen organiseren. Noem maar op.”

Charme
En dat alles is hem, met een groep van een mannetje of 26, vrij aardig gelukt. “Ons eerste seizoen, maar we zijn nu al een hechte groep. Met veel jongens van het dorp. Een mix van jongens die niet zo goed kunnen voetballen, wel hard werken én gasten die lang in de selectie hebben gevoetbald.” Resultaten kunnen dan ook niet uitblijven, zou je zeggen. “Tot een paar weken geleden, hadden we nog niks verloren.” Ondanks dat, staat de gezelligheid natuurlijk voorop. “Het is een vriendengroep, samen een borreltje en een biertje doen. Maar als we op het veld staan, is het fanatisme hoog. Dan willen we winnen ook! Uiteindelijk kom je toch om te voetballen, ik tenminste wel.” Al is het ieder weekend altijd weer de vraag, met wie. “Dat is bij ons wel een beetje de charme, op zondagochtend is het afwachten wie er zijn. Onze leider maakt in gedachten vier of vijf opstellingen, in de hoop dat iedereen er is.  Het zijn graag geziene gasten in de horeca, kan ik je vertellen.” En dus, stroomt de groepsapp geregeld over. “Niks blijft onbesproken! Er wordt flink wat gelachen.” Ploeg, die op zijn vierde begon met voetballen en nog uitstapjes maakte naar DHV en Seolto, geniet sinds zijn terugkeer vooral van de sfeer. “We zorgen voor een flink hogere omzet in de kantine, dus de club is ook blij met ons.” Ook binnen het veld? “Ik ben geen topper, speel op ‘6’, maar moet het vooral hebben van hard werken. Lekker op de training een uurtje met die bal bezig zijn, dan de kantine in.”

Boetepot
Op rekening van de boetepot, lacht Ploeg. “Ik ben heel blij dat we die hebben ingesteld, want hij stroomt al aardig vol. Als spelers te laat komen of niet afmelden, moeten ze betalen. We kunnen al een weekendje weg naar Noordwijk!” Misschien wel om daar hun kampioenschap te vieren. “Daar stevenen we wel op af!” En dan, hoger gaan spelen? “Daar houden we dan een peiling over, in de groepsapp. Dat doen we met alles. Meeste stemmen gelden.” In goede harmonie dus. “Als er veel spelers niet zijn, stemmen we of de training door moet gaan. In samenspraak met de groep, bepalen de drie leiders uiteindelijk wat er gebeurt.” Een vaste traditie, net als de ‘wedstrijdevaluatie’. “Dat gekibbel en gekwal onderling, daar geniet ik van. We hebben twee ‘enfant terribles’ binnen de groep, die gaan dan heerlijk tekeer tegen elkaar.” Stiekem zijn ze bezig met het begin van iets moois, denkt Ploeg. “We hebben al sollicitaties, van nieuwe spelers. Dat is toch een compliment. Uiteindelijk leggen we nu de basis voor een lager elftal, dat Virtus 4 de komende tien jaar kan vertegenwoordigen.” Met alles erop en eraan. “Gezelligheid, aanwezig in de kantine, bij activiteiten en heel veel lol. Dat is voor mij toch ook wel de charme van het lager gaan voetballen.” Als jongen van het dorp en veroorzaker van het geheel, zit hij prima op zijn plek. “De verplichting is er toch wel af, dat maakt het spelletje heel leuk!”

Klik op VV Virtus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Virtus voor meer informatie over de club.

Mieke Gueye krijgt energie van haar teams bij VV Spijkenisse

vv Spijkenisse
-
0
Mieke Gueye krijgt energie van haar teams bij VV Spijkenisse

Ze traint niet één, niet twee, maar drie jeugdelftallen bij VV Spijkenisse. En dat doet Mieke Gueye (55) met volle overgave. “Die meiden en jongens geven mij energie.”

Met een beetje geluk staat Gueye op zaterdag bij drie wedstrijden langs de lijn, maar dat lukt niet altijd. “Degene die bij VV Spijkenisse de wedstrijdplanning doet houdt er rekening mee, maar op tijden bij uitwedstrijden heb je geen invloed. Ik ben meestal bij minimaal twee van de drie wedstrijden. We hebben bij elk team een goede groep met leiders en coaches, dus als ik een wedstrijd mis wordt dat goed opgevangen.”

Gueye heeft haar 10-jarige jubileum als trainer al achter de rug. Ze is inmiddels met haar elfde seizoen in VV Spijkenisse bezig. “Toen mijn zoontje vanuit de voetbalschool naar een regulier team ging, werden er trainers en leiders gezocht. Ik ben toen begonnen bij het team van mijn zoon. Zes jaar geleden werden scheidsrechter Peter van Vlijmen en ik gevraagd het meisjesteam over te nemen.”

Gueye was ook de stuwende kracht van de meisjestak die op het hoogtepunt vier teams had. Inmiddels is ze trainer van drie elftallen. “Ik heb van alle smaken wat”, zegt ze lachend. “Ik train de JO18-3, de MO20 en een gecombineerd jongens/meisjesteam, de JM14-5.”

De teams hebben zo hun eigen geschiedenis en verhaal. “De JO18 is een echt vriendenteam, dat drieënhalf jaar geleden is ontstaan. Ze hebben jarenlang tegen elkaar gespeeld, VV Spijkenisse en Botlek. Ze kennen elkaar van school. Op een gegeven moment vonden ze het wel leuk om niet tegen elkaar maar met elkaar te gaan voetballen. Toen is het nieuwe team ontstaan, met acht spelers van VV Spijkenisse en vijf van Botlek. Intussen zijn er wat jongens afgevallen en weer bijgekomen, maar de kern is vanaf het begin hetzelfde gebleven.”

De JM14-5 is een nieuw team. De MO20 bestaat uit meiden die Gueye en Van Vlijmen zes jaar geleden overnamen. “De coronatijd heeft er helaas voor gezorgd dat er nogal wat meisjes zijn afgehaakt. We hebben nu nog één meisjesteam, maar we willen groeien. De MO15 moet gaan ontstaan vanuit de huidige JO14-5 en hopen ook volgend seizoen een vrouwenteam te starten. De MO20 is de MO17 van vorig seizoen. Ze hebben het pittig in de competitie, maar je ziet dat het voetbal steeds beter wordt”, zegt Gueye.

En ook de JM14-5 is de trainster wel toevertrouwd. “De helft van het team bestaat uit jongens en meisjes. In het begin was dat wel even wennen. De meiden keken tegen de jongens op, andersom wisten de jongens ook niet wat ze aan de teamgenotes hadden. Inmiddels weten ze niet beter en heeft iedereen elkaar geaccepteerd. We hebben in de eerste maanden wel veel aandacht geschonken aan die integratie. Als er een oefening gedaan moest worden in kleine groepjes stonden de meiden bij elkaar en jongens ook. We hebben ze vanaf het begin gemixed. Dat ze samen voetballen is nu de normaalste zaak van de wereld, dat is wel mooi om te zien. Sommige tegenstanders zie je nog wel eens raar opkijken als wij het veld opkomen, maar die meiden gaan er net zo hard in als die jongens. We zijn echt een team.”

Het hebben van een juiste teamgeest vindt Gueye sowieso belangrijk. Ze houdt er ook niet van als er bij de training de kantjes vanaf worden gelopen. “Ik hou van pittig, dat weten ze.”

Tegelijkertijd geniet ze van haar pupillen. “Ik krijg echt een energieboost van het trainen. Ik vind het zelf belangrijk dat jeugd sport en beweegt, maar ook dat ze dat kunnen doen in een veilige omgeving.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Meer informatie over VV Spijkenisse? Klik hier.

Bastiaansen kan niet meer zonder voetbal én TPO

vv TPO
-
0
Bastiaansen kan niet meer zonder voetbal én TPO

Wat zestien jaar geleden begon als een grapje, is voor Inge Bastiaansen nu serieuze bezigheid. Want nadat de speelster van TPO op haar 21ste pas begon met voetballen, kan ze nu eigenlijk niet meer zonder. “Achteraf heb ik spijt dat ik het niet eerder ben gaan doen!”

Daarover straks nog veel meer, want we beginnen even bij het begin. Bij een grapje. “Of ik zin had om mee te doen, toen heb ik ‘ja’ gezegd…” En nu, inmiddels bezig aan haar zestiende seizoen, zit de 37-jarige Bastiaansen er dus nog steeds. “Ze noemen me ondertussen oude veteraan, ik weet niet of dat positief is, haha!” Na jarenlang tennis, nu dus voetbal. “Ik vind het spelletje gewoon heel leuk én het is voor mij een stok achter de deur om te blijven bewegen. Mij zie je niet in de sportschool hoor!”

Perfecte combi
Maar op een voetbalveld dus wel. Of in een overvolle kantine. “We hebben een heel gezellig en gemengd team. Ik ben één van de oudste meiden, de jongste is vijftien. Onderling gaat dat super goed!” Ook buiten het voetballen. “Veel gezelligheid, teamuitjes of samen op stap.” Toch, is Bastiaansen dan snel. “Op zondag willen we natuurlijk wel gewoon winnen. Je komt toch je bed uit…” Gelukkig voor haar en TPO, lukt dat over het algemeen vrij aardig. “Meestal net geen kampioen, maar we doen wel bovenin mee. Nu hebben we er een paar nieuwe speelsters bij, dat is aftasten. Een plek bij de eerste vijf zou leuk zijn.” Als iedereen er op zondag is, dan tenminste. “We moeten vaak wel moeite doen, om er genoeg te hebben. In totaal zijn we met achttien, maar twee zijn niet zo actief. En dan werken sommige meiden ook nog in de zorg.” Ondanks dat, is het nagenoeg ieder weekend, een feestje. “Lekker voetballen en sociaal kom je onder de mensen. Dat is voor mij de perfecte combi!” Zoals gezegd, had Bastiaansen er achteraf veel eerder aan moeten beginnen. “Daar heb ik wel een beetje spijt van. Daardoor heb ik nu ook niet al te veel techniek, dat was dan veel beter geweest.” Waar haar kwaliteiten dan wel liggen? “Hard werken en verdedigen, dat gaat me goed af. Iemand met doorzettingsvermogen en een speelster die je nog wel een paar keer tegenkomt. Best handig voor een back.”

Meeste punten
Zien ook steeds meer mensen langs de lijn, vertelt ze. “Tuurlijk is er nog altijd meer aandacht voor de mannen, maar ook bij ons wordt het steeds drukker.” Niet zo gek ook, vindt Bastiaansen. “Vroeger was het niet zo ‘normaal’ dat meiden gingen voetballen, nu leeft dat veel meer. Ook op het dorp.” En dus gaat het algemene niveau omhoog. “Het voetbal ziet er beter uit, er wordt meer gecombineerd en ook qua techniek maken we stappen.” Dan met een knipoog: “De vrouwen van TPO halen statistisch de meeste punten binnen van de senioren, dat wordt nog wel eens onderschat.” En ook in de derde helft, presteren ze uitstekend. “Ik houd van een wijntje én de gezelligheid!” Helemaal na een overwinning. “Het zou leuk zijn als we kampioen worden, maar dat zie ik dit jaar niet gebeuren. Voor de komende seizoenen, heeft dit team wel veel potentie.” Al zullen ze het dan bij TPO, wel zonder haar moeten doen. “Dit worden mijn laatste maanden. Ik ga bij DHV voetballen, dat is om de hoek én op zaterdag. Anders was ik hier gebleven.” Want aan stoppen, denkt Bastiaansen nog lang niet. “Deze meiden kunnen echt ver komen. Ik ga ze missen, maar kom zeker kijken!”

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Van Bronckhorst maakt overstap naar DCV!

DCV Krimpen
-
0
Van Bronckhorst maakt overstap naar DCV!
Transfernieuws voor komend seizoen bij DCV 1!
.
️Met ingang van het nieuwe seizoen komt Jake van Bronckhorst over van sportclub Feyenoord! De 21-jarige middenvelder speelde vroeger in de jeugd bij Feyenoord. Tevens is hij de zoon van voormalig Feyenoord trainer Giovanni van Bronckhorst.
.
DCV wenst Jake veel succes en plezier in het komende seizoen!
.
Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

Ronan Plaisier maakt een transfer van ASWH naar VV Sliedrecht

vv Sliedrecht
-
0
Ronan Plaisier maakt een transfer van ASWH naar VV Sliedrecht

21-jarige centrale verdediger annex linksback, Ronan Plaisier maakte aan het begin van dit seizoen de overstap van S.V. TEC naar ASWH. Hier speelt hij in de onder 23. Echter leeft bij Plaisier het gevoel dat hij klaar is om de stap te maken naar een eerste elftal. Hierom gaat de pas 21-jarige volgend seizoen wederom een transfer maken. Ditmaal zal hij overstappen naar Sliedrecht, in de hoop om hier een vaste kracht in het eerste te worden.

Carrièreverloop
Toen Ronan zes jaar oud was begon hij moet voetballen bij VV Dubbeldam. Hierna kwam hij uit voor: FC Dordrecht, Oranje wit, S.V. TEC en nu ASWH. Sinds zijn vertrek bij Oranje Wit speelde Ronan in de onder 23 teams van TEC en ASWH. Inmiddels heeft hij het gevoel klaar te zijn om de stap naar een eerste elftal te maken en daar ervaring op te doen met het “mannenvoetbal”.

 VV Sliedrecht 1
Deze ervaring zal Plaisier volgend seizoen op gaan doen bij VV Sliedrecht. Bij deze club hoopt hij een vaste waarde te worden in het eerste en hoopt hij zijn doelpuntjes mee te pikken. Daarnaast hoopt hij met de club te eindigen in de top 5 met leuk en aanvallend voetbal.

Seizoen bij ASWH
Zijn seizoen bij ASWH ervaart Ronan tot dusver als erg mooi en leerzaam. Hij heeft het plezier in voetbal hervonden en komt uit op het hoogste onder 23 niveau van Nederland. Hier draait het team al twee halve seizoenen mee in de top drie en maakt nog goede kans op het kampioenschap.

Teamspirit
Ronan heeft veel zin in zijn overstap, maar gaat zijn huidige club ASWH wel missen. “Wat ik het meest ga missen is het dollen met mijn huidige teamgenoten. De band die we nu hebben bij ASWH onder 23 is niet kapot te krijgen. Er zit veel spirit in de ploeg, waardoor we veel wedstrijden winnen.

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen van de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

Een biertje en een sigaret op vrijdagavond doen Valentijn Horst wonderen bij VV Dubbeldam 5

vv Dubbeldam
-
0
Een biertje en een sigaret op vrijdagavond doen Valentijn Horst wonderen bij VV Dubbeldam 5

Valentijn Horst is 24 jaar oud en speelt al vanaf zijn derde bij VV Dubbeldam. In de jeugd heeft hij acht jaar lang in selectie elftallen gespeeld, tot hij acht jaar geleden terecht kwam in een vriendenteam. Dit vriendenteam speelt al lang samen en blinkt zowel tijdens als na wedstrijden uit.

Even voorstellen
Valentijn Horst is 24 jaar oud en werkt bij de jumbo foodmarkt in sterrenburg. In zijn vrije tijd gamet hij graag en heeft hij een grote passie voor fitness en voetbal. “Mede door voetbal ben ik zelfverzekerder geworden en heb ik mijn beste vrienden Rick, Joris en Tijn ontmoet.”

Carrièreverloop
Op zijn derde begon Valentijn in de F’jes van Dubbeldam, omdat hij te groot was voor de kabouters. Hij begon in de F9 en de twee jaar erna voetbalde hij in de F2. Vervolgens ging hij naar de E6 en E2 en sindsdien speelde hij alleen maar in de tweede teams, op een uitzondering in de B1 na. Hierna begon hij een vriendenteam, waar hij inmiddels al acht jaar in speelt.

Huidige seizoen
Het huidige seizoen begon voor Valentijn niet erg goed. De eerste wedstrijd werd namelijk verloren. Na een aantal wedstrijden ging het beter en momenteel staat het elftal op de derde plek en hopen ze tweede te eindigen. “We hebben dit seizoen pas één keer met meer dan twee doelpunten verschil verloren, wat best goed is als je na gaat dat de nummers één en twee een doelsaldo van plus 50 hebben.”

Hoogte-en dieptepunten
Valentijn heeft net als iedere voetballer vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zijn dieptepunt vond vier jaar geleden plaats toen zijn team uit elkaar viel. Er waren toen een aantal jongens die op een hoger niveau wilde gaan spelen en er was onenigheid over wat er met team moest gebeuren. Dit kwam mede doordat er destijds veel trainingen werden afgelast door weinig animo. ”Inmiddels hebben we hier geen last meer van en gaat het weer erg goed. Hierom denk ik liever aan de mooie momenten met het team. Hierbij denk ik vooral aan de vele corners die ik erin kop voor mijn team. Dit komt mede doordat ik 2,01 meter ben en aardig goed kan koppen. Ook het kampioenschap in ons derde seizoen met het team was erg mooi.”

Verder zijn de stapavonden die het elftal altijd heeft op zaterdag een groot succes. Ook de BBQ aan het einde van het seizoen en de derde helften mogen niet vergeten worden. Tijdens de derde helft hebben houden ze allen van een lekker drankje. “Hierbij is de familie van der Klooter één van de uitblinkers, omdat de twee zoons altijd straal bezopen zijn en ook de vader is al meerdere keren van zijn fiets gevallen of in de sloot gefietst.”

Een uniek team
Volgens Valentijn is zijn team uniek, omdat ze al erg lang samen spelen en daarnaast na iedere wedstrijd wat drinken met elkaar. Hierdoor hebben ze een hechte band met elkaar zowel binnen als buiten het veld. Om optimaal te kunnen presteren tijdens wedstrijden drinkt Valentijn op vrijdagavond altijd een biertje en rookt hij een sigaret. Naar eigen zeggen doet deze voorbereiding hem wonderen.

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

1...398399400...1.514Pagina 399 van 1.514