Home Blog Pagina 392

Bart Baijense van GVV’63, ‘’Dat was een mooie ervaring’’

GVV 63
-
0
Bart Baijense van GVV’63, ‘’Dat was een mooie ervaring’’

Vandaag spreken wij met Bart Baijense, de 18-jarige spits van GVV’63 Jo19. Bart kwam elf jaar geleden, door zijn oom, bij de club tegenover zijn huis te voetballen. Hij hoopt ooit een vaste waarde te kunnen worden in het eerste elftal van GVV’63.

Voetbalcarrière
Bart Baijense begon met voetballen op zijn zevende, op advies van zijn oom omdat hij altijd graag in de tuin voetbalde. ‘’Ik woon al heel mijn leven recht tegenover het hoofdveld van GVV’63 en vandaar dat ik het een mooi gegeven vind dat ik al elf jaar voetbal bij deze zelfde club. Ik ben natuurlijk begonnen in de mini’s, daarna de F’jes en zo verder. Op een gegeven moment speelde ik op mijn dertiende in de JO-17. Op een gegeven moment ging dat team omhoog en kwam ik op die leeftijd in een lager jeugdelftal terecht. Momenteel ben ik spits in de JO-19 waar ik speel met mijn vrienden en mag ik af en toe met het tweede elftal meedoen.’’

Vorig seizoen kwamen Bart en zijn team, de JO-17, uit in de vierde klasse. Momenteel spelen zij in de tweede klasse Jo-19. ‘’Dit is natuurlijk een behoorlijk verschil maar je ziet dat iedereen dusdanig gegroeid is als voetballer dat we niet onderdoen van de overige teams. Sterker nog, we hebben drie van de vijf wedstrijden gewonnen deze periode. Individueel ben ik ook blij met hoe het gaat dit seizoen. Ik ben spits en natuurlijk moeten spitsen scoren. Deze fase van de competitie sta ik op acht goals uit zes wedstrijden. Daarnaast heb ik al eens mee mogen doen met het tweede elftal, die bovenin meestrijden om promotie naar de eerste klasse.‘’

Hoogte- en dieptepunten
Bij het kiezen voor zijn hoogtepunt binnen het voetbal twijfelde Bart tussen zijn vijf goals in een 7-0 thuisoverwinning op TEC vorig jaar en het spelen met de topscorer van het eerste elftal van Gameren. ‘’Ik denk dan toch de tweede. De spits van 1 kwam terug van een blessure en deed daarom mee met het tweede waar ik naast hem voorin kwam te spelen. Dit was een mooie ervaring.’’

‘’Mijn dieptepunt binnen het voetbal was denk ik mijn opgelopen heupblessure. Hierdoor heb ik een paar maanden aan de kant gestaan en dit speelt soms nog wel eens parten in mijn spel. Gelukkig heeft de fysio mij dusdanig geholpen dat ik nog steeds veel kan voetballen.’’

Ambities
‘’Als klein jochie droomt iedereen ervan om profvoetballer te worden. Dit is natuurlijk heel erg lastig.’’ Aangezien Bart zoals gezegd al zijn hele leven woont met zicht op het complex van Gameren is zijn ambitie om ooit het eerste van GVV’63 te halen.

‘’Dit seizoen komt natuurlijk al snel aan een eind. Ondanks het feit dat de JO-19 van ons echt een hecht vriendenteam is hoop ik volgend seizoen mooie stappen te gaan zetten richting de selectie.’’

GVV’63
Bart sprak ook nog lovende woorden over twee personen binnen de club. Namelijk zijn trainers Nick Linnenbank en Kaj Vierbergen. ‘’Dit zijn de trainers waarvan ik als voetballer het meeste heb geleerd en zichtbaar beter onder ben geworden. Nick speelt zelf ook voorin, in het eerste van Gameren en daarnaast ligt de focus van de leer van Kaj en Nick op het simpel voetballen. Balletjes laten vallen en zelf doorbewegen. Hier kom je toch het verste mee in het veld denk ik.’’

We vroegen aan Bart wat voetbal voor hem belangrijk maakt, hij antwoorde als volgt: ‘’Ik denk voornamelijk de verbinding van het dorp. Gameren in natuurlijk geen hele grote stad en heeft dus ook niet echt uitgaansgelegenheden. Daarom werkt de vereniging,  en met name de derde helft natuurlijk erg verbindend. Het is er gewoon altijd gezellig.’’

Klik op GVV’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVV’63 voor meer informatie over de club.

Van Soest (45) dacht aan stoppen, toen kwam Noordhoek…

vv Noordhoek
-
0
Van Soest (45) dacht aan stoppen, toen kwam Noordhoek…

Voetballeven op een lager pitje én in de nadagen van zijn carrière. Luc van Soest vond het na bijna veertig jaar Heinenoord, mooi geweest. Tot ze hem bij vierdeklasser Noordhoek toch maar een keertje besloten te bellen. En met succes. “Dit is voor mij eigenlijk een soort toetje.”

Een lager pitje, nadagen en veertig jaar bij één club. Ja, Van Soest barst van de ervaring. “Ik ben nu 45 en speel gewoon nog in een eerste elftal, daar ben ik best wel trots op.” Een bijzonder verhaal, helemaal als je de geschiedenis kent. “Op mijn 31ste kregen we een dochtertje, wilde Heinenoord, hogerop en begon de club steeds meer spelers te halen. Dat was niet aan mij besteed.” Na jaren in de tweede klasse, besloot de routinier een stapje terug te doen. “Ik koos voor mijn gezin en ben in het tweede gaan spelen.” Van Soest kreeg vervolgens last van een versleten enkel, besloot te stoppen én ging fietsen. Al was dat van korte duur. “De voetbal bleef toch kriebelen…”

Dorpsclubje
Terug bij de veteranen en later ook nog het derde, werd het voor de nog altijd bloedfanatieke middenvelder steeds wat lastiger. “Ik miste een stukje voetbalintelligentie, maar ook een bepaalde mentaliteit. Stond je daar met negen man… Ondertussen had ik ook drie voetballende kinderen, dus eigenlijk was ik vorig seizoen van plan om te stoppen.” Tot zijn schoonvader, tevens grensrechter bij Noordhoek, eens een balletje opgooide. “Ze zochten nog ervaring, of ik dat zag zitten. Ik in een eerste, zo oud? Dat was mijn eerste reactie, volgens mij.” Een beetje bekomen van de schrik, besloot Van Soest het toch een kans te geven. De rest is geschiedenis. “Ik had contact met Jerry (van Huuksloot), de trainer. Dat klikte meteen! Het plezier dat ik bij Heinenoord in het derde was verloren, heb ik nu weer helemaal terug.” Al ging dat, met enige vertraging, vertelt hij. “Vorig seizoen kregen we tijdens de winterstop de overschrijving niet rond, dus mocht ik hier alleen in het tweede spelen. Dan merk je dat Noordhoek een heel klein dorpsclubje is, uiteindelijk moet je het toch zelf zien te regelen.” Maar toegezegd, bleef toegezegd, voor Van Soest. “Ik had mijn vrouw overtuigd, dat ik het één seizoen mocht proberen.” En dus voetbalt de inwoner van nog altijd Heinenoord na een leven lang in het groen met wit, tegenwoordig zijn wedstrijden in het rood met wit. “Dat blijft mijn club, ben er ook nog steeds lid, maar Noordhoek heeft ook zeker een plekje gekregen.”

Bord op schoot
Al was dat even zoeken. “Je komt toch van ‘boven de rivieren’, dan zijn Brabanders best wel op zichzelf. Uiteindelijk ben ik goed opgevangen en heb ik het fantastisch naar mijn zin.” En dat terwijl het drukke dagen zijn, voor Van Soest. “Ik ben ook nog jeugdvoorzitter, trainer én leider bij Heinenoord. Dus het is vaak haasten, met een bord op schoot in de auto. Snel even eten.” Toch doet hij dat met liefde, zelfs in de vierde klasse. “Dat was wel even omschakelen. Ineens speel je in de onderste regionen. Noordhoek zet zichzelf altijd heel bescheiden weg, er zit meer voetbal in dan ze zelf denken.” Al moeten ze het toch vaak, is Van Soest eerlijk, van het harde werken hebben. “Tegenstanders zeggen altijd dat wij anti-voetbal spelen, daar moeten we wel om lachen.” Om de huidige stand, wordt er een stuk minder gelachen. “We hebben een smalle selectie, dat is ook de reden dat ik iedere week negentig minuten speel. Met twee wissels zijn we al heel blij. Als we de nacompetitie halen, hebben we het goed gedaan!” Niet opgeven en door de juiste instelling en veel werklust, de boel compenseren. Van Soest probeert erin mee te gaan. “Ik moet het veel meer hebben van het voetballen, inzicht en rust bewaren. Als team geven we nooit op, dat maakt ons een vervelende ploeg om tegen te spelen.” In een voor hem, heel andere wereld. “Noordhoek is echt een schattig klein clubje. Bij Heinenoord werd alles voor je geregeld, hier hebben we gewoon een waslijst. Dat heeft ook zo zijn charme, vind ik.” En dus moet Van Soest er de laatste maanden nog maar even extra hard van genieten, want dan is het echt voorbij. “Ik heb het ontzettend naar mijn zin, dus het doet wel een beetje pijn. Ze lobbyen hier al hard, voor een extra seizoen. Maar ik heb met mijn vrouw echt afgesproken dat we het voor één jaar zouden doen…”

Klik op V.V. Noordhoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Noordhoek voor meer informatie over de club.

Ruben de Kok van SSV’65 wil weer eerste keeper worden

SSV 65
-
0
Ruben de Kok van SSV’65 wil weer eerste keeper worden

Keeper Ruben de Kok is 20 jaar oud en speelt bij SSV’65. Hier is hij tweede keeper van de selectie en keept hij zijn wedstrijden voornamelijk in het tweede. Hij geeft iedere wedstrijd 100% en wil zo snel mogelijk eerste keeper worden.

Even voorstellen
Ruben de Kok is 20 jaar oud en studeert ALO in Eindhoven. Hier zit hij in het derde leerjaar. In zijn vrije tijd doet hij aan calisthenics (trainen met Lichaamsgewicht), om zo fit mogelijk te blijven. Hij hecht veel waarde aan een zo fit mogelijk lichaam, om zo te kunnen leveren binnen en buiten het veld. Verder staat de Kok graag op het voetbalveld als speler en als trainer. Hij geeft namelijk keeperstraining op de donderdag aan vijf keepers. “Zelf heb ik altijd veel mogen leren van mijn keeperstrainers Ron Bosch en Rudy Boogert. Zij hebben voor mij de basis gelegd als keeper en helpen mij nu nog, waar ik veel bewondering voor heb. Deze mogelijkheid om jezelf te ontwikkelen wil ik zelf ook graag bieden aan de jeugd. Hierom ben ik zelf ook actief als keeperstrainer. Daarnaast vind ik het als speler van het eerste belangrijk dat je je gezicht laat zien op trainingen.”

Carrièreverloop
Op achtjarige leeftijd begon Ruben de Kok met voetballen in de F3. Hier keepte hij een wedstrijd tegen Kloetinge, wat zo goed ging dat hij op doel mocht blijven staan. Vervolgens heeft hij alle jeugdlichtingen doorlopen tot de JO19-1. Na een jaar in dit team schoof hij door naar het eerste elftal. Hier maakte hij op achttienjarige leeftijd zijn officieuze debuut en op negentienjarige leeftijd draaide hij zijn eerste volledige seizoen als eerste keeper.

Huidig seizoen
Dit seizoen is de Kok tweede keeper geworden. Voor de trainer was het een erg lastige keuze om te maken. ”De eerste acht wedstrijden van het seizoen keepte ik samen met de andere keeper afwisselend, zodat de trainer de keuze kon maken. In het gesprek met de trainer en de andere keeper was de keuze uiteindelijk op hem gevallen door zijn ervaring. De trainer vond dat ik veel potentie heb en gaf aan dat ik uiteindelijk beter zou kunnen worden dan de huidige eerste keeper, wat natuurlijk een erg goede keeper is!” Doordat de Kok tweede keeper werd moest hij mee met het tweede elftal. Dit is naar eigen zeggen een erg gezellig team, maar er zit wel een kloof in qua niveau. “Hierom is het voor mij wel eens lastig is om mezelf voor zulke wedstrijden op te peppen, maar des al niettemin geef ik altijd 100%.”

Ambities
Rubens’ ambities voor de toekomst zijn om zichzelf te ontwikkelen op een zo hoog mogelijk niveau. Wel twijfelt hij of dat komend seizoen bij SSV zal lukken. “Ik wil mezelf graag blijven ontwikkelen tot een zo compleet mogelijke keeper. Die baas is in de zestien meter, rustig is, meevoetballend is en erg accuraat als het gaat om passing. Voor mijn gevoel kan ik me momenteel enkel verder ontwikkelen als ik bij SSV 1 ga keepen. In mijn optiek had ik er dit seizoen ook moeten staan, maar als het niet bij deze club kan moet ik voor mijn eigen ontwikkeling kiezen en kijken wat andere clubs te bieden hebben. Hierom ben ik momenteel aan het kijken wat de alternatieven zijn binnen Zeeland.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere speler heeft Ruben in zijn carrière vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zo heeft de keeper een aantal blessures gehad, waar hij een aantal maanden van moest herstellen. Echter denkt de Kok liever terug aan zijn hoogtepunten als keeper. Éen van zijn hoogtepunten was dat hij met een talentendag mee mocht doen. Hierbij werd één keeper gekozen die door mocht naar de “finals”. “Die ene keeper was ik uiteindelijk geworden. In de “finals” werd een team geselecteerd die tegen een profclub van dezelfde leeftijd mocht gaan spelen. Uiteindelijk heb ik ook daar een plek veroverd als eerste keeper, maar de wedstrijd heeft helaas nog niet plaatsgevonden door corona. Wel is de organisatie als het goed is nog bezig om deze wedstrijd alsnog plaats te laten vinden. Een ander mooi moment was dat ik eerste keeper werd bij SSV 1, door een blessure van de eerste keeper. Ik was achttien jaar oud en werd direct voor de leeuwen gegooid. Dit ging erg goed en ik kan nu terugkijken op een mooi seizoen, waarin SSV zich heeft mogen handhaven in de tweede klasse.”

Klik op SSV’65 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSV’65 voor meer informatie over de club.

 

 

‘Baron’ Jawad al Morabit: “De 3e Divisie is een mooie uitdaging “

vv Baronie
-
0
‘Baron’ Jawad al Morabit: “De 3e Divisie is een mooie uitdaging “

De 21-jarige VV Baronie middenvelder Jawad al Morabit stippelt zijn route stap voor stap uit. Begonnen bij Advendo, daarna een overstap naar JEKA en vanaf zijn 16e spelend bij Baronie. De Bredanaar is actief met zijn geloof bezig en werkt in de zorg. Naast voetballen rondt hij op de Avans Hogeschool ook nog een studie Social Work af.

Drie jaar speelt de nog steeds jonge Baron al in het eerste van Bredaas hoogst spelende amateurclub. Hij maakte succestrainer van Poelje mee die vorig jaar afscheid nam met een kampioenschap in de Hoofdklasse. Een niveautje hoger loopt het een stuk minder soepel met de ploeg van de trainers van Galen en Siner. Begrijpelijk ook want het zijn in de 3e divisie vooral clubs die meer te besteden hebben dan de Bredase formatie.

“Het verschil tussen de 3de divisie en hoofdklasse, is er wel degelijk ja. Teams zijn gewoon veel beter. Zowel voetballend als fysiek. Denk dat het grootste verschil is dat nu elk team in de competitie gewoon echt goed is. Waardoor iedereen kan winnen van iedereen. En dat merk je ook in onze competitie. Zo word je elke wedstrijd opnieuw uitgedaagd, maar dat is alleen maar goed. Ook heb je af en toe gewoon wat geluk nodig, en vooral in de eerste seizoenshelft hebben wij dat niet gehad”, zegt al Morabit.

Het is punten sprokkelen – Baronie verliest nu vaker – hoe gaan jullie daar mee om?
“Klopt, maar dat hadden we wel kunnen verwachten. Als je een niveau hoger gaat spelen is het normaal dat je dan vaker gaat verliezen want je speelt tegen betere tegenstanders. Als team gaan we daar op zich goed mee om. We zijn kritisch naar elkaar op een positieve manier. We motiveren elkaar elke week weer om uiteindelijk op zondag er weer 110% voor te gaan.”

Het eerder genoemde trainersduo Martijn van Galen en Sedat Siner, beiden met een mooi verleden als speler van Baronie (beiden maakten o.a. deel uit van de ploeg die in 1997 algeheel Amateurkampioen van Nederland werd. red.) vertrekt na 1 seizoen al weer. Opmerkelijk toch?
 “De samenwerking met de nieuwe trainers gaat goed, beide trainers dragen hun steentje bij. Dat doen ze ook in goed overleg. Ook is voor ons duidelijk naar wie we moeten stappen voor bepaalde vragen of afmeldingen. Ik denk dat als wij keihard blijven trainen, en in elke wedstrijd de energie leggen zoals wij dat kunnen, dat wij het zeker kunnen halen. We maken het een ADO’20  (koploper red.) en Blauw Geel bijvoorbeeld niet voor niets heel lastig. Dus handhaving heb ik zeker vertrouwen in. Mijn ambitie is gewoon om het hoogst haalbare te halen en in de 3e divisie te blijven. Een mooie klasse met genoeg weerstand en dat vind ik leuk. Ik blijf in ieder geval keihard trainen en dan zien we wel waar het schip strandt voor mezelf.”

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

Adnan Yok doorbreekt voor succesbeleving zijn cirkel voor FC Vlotbrug

fc Vlotbrug
-
0
Adnan Yok doorbreekt voor succesbeleving zijn cirkel voor FC Vlotbrug

Voor Adnan Yok leek de cirkel rond na een start als jong spelertje bij VV Hellevoetsluis, een jarenlang dienstverband als speler en trainer bij FC Vlotbrug en een slotstuk als trainer terug bij ‘Hellevoet’. 

“Maar de voetbalkriebels bleven.” Dus is langspeelplaat-verzamelaar Yok terug als trainer van FC Vlotbrug. “Ik dacht na twaalf seizoenen als trainer van FC Vlotbrug en een tussenseizoen bij vv Hellevoetsluis, dat het wel mooi was geweest. Lekker nog meer vrije tijd besteden aan mijn hobby’s.  Maar al na een paar maanden ging ik het voetbal en vooral het samen naar iets toewerken missen. Noem het succesbeleving, feit was dat ik onderdeel van een team zijn, training geven en coachen erg miste.”

Bij FC Vlotbrug waren ze maar wat blij met de aankondiging van de 50-jarige Yok om zich weer beschikbaar te stellen.  “De jeugdvoorzitter wilde me graag hebben voor de jeugd, de voorzitter heeft me naar voren geschoven voor het tweede elftal. In feite train ik nu een jeugdelftal, want voor een groot deel bestaat het tweede team uit jongens die kort geleden nog in de JO19 speelden en een aantal oudere jongens die ik zelf nog in de jeugd heb getraind.”

Yok bouwde als speler en trainer een grote staat van dienst op bij de geelzwarten. Hij begon in de gouden lichting E1 van 1979 aan de Boerseweg  “Mede door studie en werk ben ik daarna afgehaakt als voetballer. Toen mijn oudste zoontje, inmiddels al een volwassen kerel, ging voetballen ben ik zijn team gaan trainen in de F1 en heb ik een aantal KNVB-cursussen gevolgd. Ik ben twaalf jaar trainer geweest van de jeugd bij FC Vlotbrug en op een gegeven moment overgestapt naar vv Hellevoetsluis, waar ik een seizoen de JO17-2 heb getraind tijdens het jaar van het 100-jarig bestaan van de vereniging.” 

Uiteindelijk was de circel rond en stopte Yok, in de wetenschap dat zijn twee zoons – één speelt in de JO19-1 van Hellevoet, de ander in het derde seniorenelftal – het ook zonder hem konden, was hij van plan zich volledig te storten op zijn hobby’ s, motorrijden als de zon schijnt en het verzamelen van lp’s. “Dat is leuk, erg leuk zelfs, maar ik heb ontdekt dat ik helemaal happy ben als ik het kan combineren met voetbaltrainer”, lacht Yok. En er blijft, nu hij trainer is van Vlotbrug 2, genoeg tijd over om te speuren naar oude lp’s. “Ik ben van de generatie dat muziek alleen uitkwam op vinyl en niet te streamen was via Spotify.  Met lp’s heb ik nog het gevoel dat je de muziek echt zelf hebt. “Het zal wel een tijdskwestie zijn”, vervolgt hij. 

“Toen ik jong was kon je lp’s of singles en zelfs buttons sparen van je favoriete muziekgroepen. Dat was een enorme hype.’ Yok heeft er een brede muzieksmaak aan overgehouden. “Pop, rock reggae, jazz, Funk en soul  “Ik kan van heel veel genieten.” Hij koopt oude partijen lp’s op in de hoop een pareltje te vinden. “Ik verkoop tegenwoordig ook, want met de aantallen begon het de spuigaten uit te lopen, haha.” Als trainer probeert hij zijn jonge spelersgroep voetbalvaardigheden bij te brengen, maar ook een goede wedstrijdmentaliteit. “In een tweede elftal moet de nadruk altijd liggen op het ontwikkelen en opleiden van spelers. Winnen is daar in een selectie ook een onderdeel van. Mijn doel is om elk seizoen twee, drie spelers af te leveren voor het eerste elftal. Deze groep herbergt genoeg spelers die het in zich hebben om door te stromen naar het eerste elftal.”

Yok wil ook graag een oproep doen aan spelers die nog een nieuwe uitdaging zoeken. “Onze selectie is voor volgend seizoen wat aan de krappe kant, dus ambitieuze spelers zijn van harte welkom.” Zelf hoopt hij ook op de hereniging met zijn beide zoons. “Dat zou ik heel leuk vinden, maar ik ga ze niet pushen. Ze hebben de leeftijd om hun eigen weg te kiezen.”

Klik op FC Vlotbrug voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Vlotbrug voor meer informatie over de club.

Robin Korsuize van sv Apollo 69 hoopt aan het einde van het seizoen een feestje te kunnen vieren

sv Apollo 69
-
0
Robin Korsuize van sv Apollo 69 hoopt aan het einde van het seizoen een feestje te kunnen vieren

Vandaag gaan we in gesprek met Robin Korsuize van sv Apollo 69. De aanvoerder speelt al 13 seizoenen in het eerste en naast zijn rol als speler vervult die nog een hoop andere taken bij Apollo 69.

Even voorstellen
‘’Ik ben Robin Korsuize en ik ben inmiddels een wat oudere speler binnen het team. Ik ben ook de aanvoerder. Tevens zit ik in de spelersraad en ben ik betrokken bij onder andere de organisatie van het trainingsweekend. Buitenom het eerste elftal ben ik ook lid van de evenementencommissie van de club. Het leukste vind ik het om feestjes te organiseren.’’

SV Apollo 69
Robin is al zijn hele leven lid van SV Apollo 69 en mocht op zijn 15e al zijn debuut maken in het eerste in een oefenwedstrijd. Het elftal zit goed in elkaar. ‘’Dit elftal bestaat uit een mooie mix van jeugd en wat oudere spelers. Maar ook een mix tussen spelers uit eigen jeugd en spelers die wat later hun weg richting SV Apollo 69 hebben gevonden.’’

Het team is volgens Robin ook heel uniek. De band tussen Apollo 1 en 2 is heel hecht. ‘’We trainen veel samen en dit maakt eigenlijk dat we met 35-40 man heel betrokken zijn met elkaar. Ook als vereniging doen we het nog goed met vijf elftallen, veteranen en meiden/dames teams. Dit zorgt voor een kleine maar levendige selectie en club.’’

Hoogte- en dieptepunten
‘’Het hoogtepunt wat ik me nog kan herinneren is de promotie naar de derde klasse van Apollo 1. Ik heb dat seizoen zelf niet veel gespeeld ook door een blessure, maar de promotie is het mooiste moment wat ik me kan herinneren met een thriller wedstrijd tegen Veere in de nacompetitie.’’

Hoe mooi het hoogtepunt ook was, zo lelijk was het dieptepunt. ‘’Het dieptepunt is denk ik de twee jaren na de promotie. Het jaar in de derde klasse was nog wel mooi, maar daarna zakte we door naar de laatste plek in de vierde klasse. Dat was een absoluut dieptepunt.’’

De koning van de derde helft
‘’Of we op dit moment echt een koning van de derde helft hebben weet ik niet, maar het valt me op dat zeker de jonge jongens die afgelopen seizoen erbij gekomen zijn een aardig biertje lusten. Dat is zeker goed voor de sfeer na de wedstrijden. En we hebben een gezellige kantine dus dat maakt het zeker mooi na de wedstrijden en trainingen op de donderdagen.’’

De spelletjes mexxen en perudo komen ook veel langs, maar Robin wil meer! ‘’We hopen dat we aan het einde van het seizoen ook nog iets te vieren hebben op sportief vlak. Dat is namelijk de leukste activiteit om met het team te doen als je het mij vraagt, feestvieren!’’

Klik hier voor meer informatie over Apollo ’69
Klik hier voor meer artikelen over Apollo ’69

Aren Buvens voelt zich “schatplichtig” aan V.V. Spijkenisse

vv Spijkenisse
-
0
Aren Buvens voelt zich “schatplichtig” aan V.V. Spijkenisse

Aren Buvens is oud-speler en bestuurslid van V.V. Spijkenisse. Sinds drie jaar bekleedt hij geen formele functie meer binnen de club, maar levert hij als erelid gevraagd en ongevraagd advies en is hij zeer betrokken bij het wel en wee van de club.

Speler carrière
Buvens begon op zijn achtste met voetballen bij Spijkenisse. Hier maakte hij op zeventienjarige leeftijd zijn debuut als spits, maar belandde hij uiteindelijk op de linksback positie. Buvens maakte als speler deel uit van het team dat in 1975 algemeen amateurkampioen van Nederland werd. Vanwege het succes van de Spijkenisse werd hij geselecteerd voor het Nederlands amateurelftal dat kwalificatiewedstrijden speelde voor de Olympische spelen in 1976 in Montreal. “Helaas hebben wij ons toen niet gekwalificeerd, maar plaatste Frankrijk, met o.a. Michel Platini in de gelederen zich in onze poule. Ik heb veertien officiële interlands gespeeld en heb hier prachtige herinneringen aan overgehouden. Hoewel ik aanbiedingen van AZ en NAC heb gehad ben ik Spijkenisse altijd trouw gebleven. Ik heb er uiteindelijk achttien seizoenen in het eerste gespeeld, waarna ik vanwege knieslijtage helaas mijn carrière moest beëindigen.”

Vrijwilligersfuncties
Na zijn actieve voetbalcarrière heeft Buvens vele taken uitgeoefend bij de club. Dit doet hij nog altijd met veel plezier. “De club krijgt in deze tijd veel op het bordje en vrijwilligers zijn keihard nodig om de club te laten functioneren. Om met de woorden van onze oud-voorzitter Jo Witteveen te spreken: Spijkenisse is niet zomaar een club, het is uw club, het is mijn club, het is Onze club.”
Bij Spijkenisse is Buvens elftalleider van Spijkenisse 1, 22 jaar lang bestuurslid voetbaltechnische zaken en pupillentrainer in het team van zijn zoon geweest. Drie jaar geleden heeft hij zijn bestuurlijke taken opgegeven en momenteel levert hij hand en span diensten aan het bestuur en technische commissie van de club. Ook doet men soms een beroep op hem om zaken op te pakken en uit te werken zoals bijvoorbeeld de organisatie van de grote reünie van vorige jaar tijdens het 75-jarig bestaan van de club.

Clubliefde
Aren Buvens heeft veel liefde voor Spijkenisse, omdat het naar eigen zeggen een club is van en voor iedereen. Volgens hem is de club een goede afspiegeling van de stad Spijkenisse. “Spijkenisse is een no nonsens club die altijd prestatief is ingesteld en ernaar streeft om het beste in spelers naar boven te halen ongeacht hun niveau. Ik heb heel veel aan de club te danken. Ik heb er vele vrienden ontmoet en gemaakt en heb enorm genoten van het voetbalspel. Niet alleen ik, maar mijn hele gezin heeft een grote passie voor de club. De club heeft een belangrijke bijdrage geleverd in mijn vorming en groei als persoon. Ik heb mij binnen de club goed kunnen ontwikkelen en daarom voel ik mij ook in zekere zin schatplichtig aan de club. De prestaties van de club zijn daarnaast vaak van invloed op mijn stemming.”

Volger van Spijkenisse 1
Naast het helpen van Spijkenisse volgt Buvens het eerste elftal van Spijkenisse op de voet. Hij is bij alle thuis- en uitwedstrijden aanwezig en bekijkt ook geregeld trainingen. Hij onderhoud nauwe contacten met de mensen rond Spijkenisse 1 en ziet zichzelf als een meer dan betrokken supporter.
Over de prestaties van het elftal zegt Buvens het volgende: “De laatste jaren zijn we niet echt verwend qua prestaties, maar dat werd meer dan vergoed door de spanning die de soms wat benarde positie op de ranglijst opleverde. Onder aanvoering van Peter Wubben hebben we ons tot nu toe weten te handhaven op het niveau dat v.v. Spijkenisse nastreef. In de vierde divisie doen we er ook dit seizoen alles aan om te handhaven.”

Meer informatie over VV Spijkenisse? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse

 

 

 

 

 

 

 

 

Veiling Diner Show levert FC Lisse recordopbrengst op: 146.290 euro

fc Lisse
-
0
Veiling Diner Show levert FC Lisse recordopbrengst op: 146.290 euro

FC Lisse kent op vele terreinen vernieuwing. Zo is daar nu de nieuwe accommodatie, promoveerde het vlaggenschip naar het hoogste amateurniveau van Nederland, werd een nieuwe online uitstraling gelanceerd en trekt de club veel nieuwe mensen aan. Ook de traditionele veiling werd in een nieuw jasje gegoten; de Veiling Dinner Show, een initiatief van de FC Lisse Business Club 2.0 in samenwerking met Veiling op je Club.

Zo’n 200 gasten zagen op donderdagavond 6 april jl. presentator Herman Nanninga in gesprek gaan met hoofdgast Dick Advocaat, praatte mede-presentator Simone Disseldorp de avond aan elkaar en werd er een heerlijk viergangen diner geserveerd door restaurant Het Oude Dykhuys. En terwijl veilingmeester JP succesvol de 150 kavels in hoog tempo de revue liet passeren, zorgde Ferocius voor de muzikale omlijsting. Uiteindelijk bereikte de avond rond 23 uur haar climax toen veilingorganisator Hubert Habers de aanwezigen kon vertellen dat er met elkaar een recordbedrag van 146.290 euro werd opgehaald.

FC Lisse is trots. Zelfs meer dan dat. De avond bleek een groot succes, mede door de inzet van de vele vrijwilligers, sponsoren, bedrijven die de kavels inbrachten en alle andere aanwezigen. Zij zagen naast een recordopbrengst ook voorzitter Leon Annokkee het woord nemen richting Support Casper, de maatschappelijk partner van FC Lisse voor wie deze avond ook geld werd ingezameld. Met de overhandiging van het nieuwe FC Lisse shirt voor de aankomende vier seizoenen, werd de verlenging van de samenwerking op symbolische wijze bekrachtigd.

FC Lisse wil iedereen bedanken die betrokken is geweest voor het mogelijk maken van deze avond. Van de gasten tot aan de vele vrijwilligers. Zij worden bedankt voor hun energie, biedingen, inzet en de meegebrachte gezelligheid die deze Veiling Dinner Show zo memorabel maakt.

Onderschrift foto: Voorzitter Annokkee overhandigt Support Casper het nieuwe FC Lisse shirt en bekrachtigt daarmee de verlenging van de samenwerking.

Klik op FC Lisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Lisse voor meer informatie over de club.

VV Abbenbroek verschalkt door WFB

vv Abbenbroek
-
0
VV Abbenbroek verschalkt door WFB

Zaterdag 8 april, een mooie dag….voor de mannen uit Ouddorp tenminste. VV Abbenbroek had weinig in te brengen op eigen sportpark, WFB was duidelijk de bovenliggende partij. Zij scoorde al in het begin van de wedstrijd en hebben nog vijf keer gescoord. Eindstand: 0-6.

Pupil van de week Bart van Brussel was vastberaden en scoorde overtuigend het eerste doelpunt van de middag.

Abbenbroek staat nu op de de negende plaats in de ranglijst. Er moet een omslag komen om veilig in de vierde klasse te blijven.

De komende zes wedstrijden er tegen aan, gas geven en alles uit de kast!! abb

Zaterdag 15 april de wedstrijd tegen Stellendam die nu op de eerste plaats in de competitie staat.

Foto: Ruud Vermeer

‘De boel met een gerust hart achterlaten bij RSV’, aldus Glenn Laurijsse

vv RSV
-
0
‘De boel met een gerust hart achterlaten bij RSV’, aldus Glenn Laurijsse

Lange tijd combineerde hij in de jeugd het voetballen met atletiek. Meerkamp of het lopen van een boscross, hoe leuk Glenn Laurijsse het ook vond, uiteindelijk won toch zijn liefde voor het spelletje het bij RSV. Maar de vraag is, nog voor hoelang. “Het zal niet lang meer duren, voordat ik ga stoppen.”

Stoppen met voetbal welteverstaan, want ergens anders voetballen, zit er voor Laurijsse absoluut niet in. “Ik ben een trouwe hond, ga hier nooit meer weg.” Woorden die zijn loyaliteit aan de club onderstrepen. En terecht. “Ik ben bij RSV begonnen op mijn tiende, in de E3. Daarvoor deed ik alleen atletiek.” Toch werd het dus voetbal. “Het was op een gegeven moment een beetje veel. Die dingen waren leuk én goed voor je conditie, maar dit blijft toch het leukste!”

Belonen
Inmiddels heel wat jaar later, Laurijsse is nu dertig, zit hij er dus nog steeds. Met een reden. “Het is hier eigenlijk altijd een soort vriendenteam geweest, zowel in één als bij twee. Het sociale gedeelte is van groot belang voor mij.” Toch draait het, ook in Rucphen, natuurlijk wel gewoon om presteren. En dat lukt, met een plek in de middenmoot van de vierde klasse, lang niet altijd. “Ik vind dat we als team hoger horen te staan. We laten leuk voetbal zien, maar het is net niet genoeg.” Waar ze dan wel horen volgens hem? “Rond plek vijf zou mooi zijn voor RSV, maar dan moeten we een stuk efficiënter worden. Onszelf meer en vaker belonen.” Dat niet alleen. “Als we op voorsprong komen, moet je zo’n wedstrijd uitspelen. Daarin kunnen we nog wel volwassener worden. Vaak gaat op dat soort momenten toch een klein beetje de focus eraf, krijgen we een goal tegen en trekken we alsnog aan het kortste eind.”

Maar als er iemand is die daar, mogelijk verandering in kan brengen, dan is het Laurijsse wel. Als één van de oudere spelers binnen het team. “Haha, eigenlijk moet ik daar inderdaad wel voor zorgen…” Toch beginnen ook voor hem, de jaren toch wel te tellen, is hij eerlijk. “Tijdens de eerste seizoenshelft heb ik last gehad van een kuitblessure en hier en daar nog wat andere pijntjes. Het duurt ook steeds langer om te herstellen, dat merk je wel.” Want als Laurijsse kan spelen, geniet de middenvelder nog altijd met volle teugen. “Het is echt een mooie competitie. Veel clubs lekker in de buurt en een hoop derby’s. Na al die seizoenen weet je precies wat je kunt verwachten.”

Stofzuiger
En dat zie je terug in de stand. “Het zit allemaal dicht bij elkaar, de verschillen zijn onderling klein.” Dus is het ieder weekend knokken voor de punten, met Laurijsse voorop. “Ik ben de stofzuiger op het middenveld. Bal afpakken en rust in het team brengen, daar ligt mijn kwaliteit. Ervoor proberen te zorgen dat de creatieve spelers hun gang kunnen gaan.” Doorzettingsvermogen, energie en vechtlust. Een beetje zoals Frenkie de Jong, lacht hij. “Alleen kan die iets beter voetballen, haha!”

Al zit er bij RSV, mede dankzij trainer Jaimy van Wortel, ondertussen wel een hoop voetbal in de ploeg. “Zijn energie en enthousiasme, heeft onze groep nodig. Hij snapt het spelletje, is heel duidelijk en probeert altijd aan te vallen. Met creativiteit tot scoren komen.” Nu nog mét Laurijsse, maar dat kan binnenkort zomaar heel anders zijn. “Het zal niet lang meer duren, voordat ik ga stoppen. Of het wordt dit jaar, anders het seizoen daarna. Daar moet ik nog even over nadenken, heb ik ook tegen de trainer gezegd.” Zijn overwegingen zijn simpel. “We hebben net een kindje gekregen en de volgende is op komst, dan moet je gaan kiezen.” Maar ook zijn fitheid speelt een rol. “Het koppie wil wel, maar het lichaam helaas even wat minder. Dan wordt het kwakkelen… Ik ben niet gemaakt om op de bank te zitten. Er komt jeugd door, mijn vervanger staat al klaar, dan kun je de boel met een gerust hart achterlaten!”

Klik op RSV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.

1...391392393...1.505Pagina 392 van 1.505