Home Blog Pagina 383

Voor Hoessein Bouzambou is de cirkel bij Groene Ster nu rond

VoetbalJournaal
-
0
Voor Hoessein Bouzambou is de cirkel bij Groene Ster nu rond

VLISSINGEN – Nadat hij eerder maar liefst veertien seizoenen actief was als speler bij ZVV Groene Ster uit Vlissingen, staat Hoessein Bouzambou (36) vanaf aankomend seizoen als hoofdtrainer voor de groep. De voormalig Nederlands zaalvoetbalinternational is al betrokken bij de Vlissingse eredivisionist sinds de oprichting in 2007.

‘Het is voor mij een geweldige kans om nu mijn eerste stappen te gaan zetten als trainer. Wie kan nu zeggen dat hij zijn eerste trainersklus mag beginnen bij een eredivisionist? Voor mij is dit nadat ik stopte als speler het juiste moment. Ik heb cursussen gevolgd bij de KNVB en heb in 2019 mijn Uefa Futsal B behaald. Toen was ik echter nog speler dus kwam het te vroeg. Nu ik gestopt ben heb ik de ambitie om er ook als trainer het maximale eruit te halen. Dat Groene Ster me het vertrouwen geeft, daar ben ik ze uiteraard ook erg dankbaar voor.”

Als speler van Groene Ster werd Bouzambou, die momenteel ook actief is als assistent-trainer bij VC Vlissingen, maar liefst zes keer kampioen en bereikte hij de hoogste divisie in het zaalvoetbal. “Ik ben nadat ik stopte één jaar eruit geweest, heb bewust wel afstand genomen. Maar ben wel altijd in contact gebleven met de spelers en de club. Dus dat ze bij me uitkwamen met de vraag dat verraste me dan ook niet direct.”

Bouzambou, die voor één seizoen heeft getekend met de optie voor nog een extra jaar volgt Azdine Boufrahi die na drie seizoenen stopt bij de club. De onervaren maar tegelijk ook ambitieuze trainer heeft wel en duidelijk idee. “Ik houd erg van discipline en heb wel een idee qua speelstijl die ik wil gaan hanteren. Bovendien heb ik ook wel aardig in kaart welke talenten zich aandienen als het gaat om doorstroming. Want op dat vlak is Groene Ster enorm goed aan de weg aan het timmeren met de jeugdopleiding. Er loopt in Zeeland zo ongekend veel zaalvoetbaltalent rond. Het is mooi dat er structuur is qua opleiden. Om zodoende ook richting de toekomst voor Groene Ster een hoog niveau te kunnen blijven spelen.”

Naast de doorkomende talenten uit de eigen opleiding hoopt Bouzambou ook nog enkele oud-spelers van Groene Ster opnieuw richting Baskensburg te halen. “Mijn broer Said heeft helaas voor ons verlengd bij Eindhoven, maar we kijken ook naar andere jongens die een verleden hier hebben. Enerzijds om ze terug te halen als speler of om ze toe te voegen aan de technische staf. Ik kijk er in elk geval enorm naar uit om de volgende stap in mijn loopbaan te zetten en ben trots dat dit bij ‘mijn’ Groene Ster gaat gebeuren.”

Klik op ZVV Groene Ster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZVV Groene Ster voor meer informatie over de club.

Jack van Hulten gaat fluitend naar de training van Seolto

Seolto
-
0
Jack van Hulten gaat fluitend naar de training van Seolto

Van fluiten voor volle voetbalstadions, naar jeugdtrainer bij Seolto. Oud-topscheidsrechter Jack van Hulten heeft zijn roeping als oefenmeester van de JO19 helemaal gevonden. In Zevenbergen dus, hoe kan het ook anders. “Voor mij is er maar één club, die vereniging zit in mijn DNA!”

Al moet Van Hulten meteen een gevoelige ontboezeming doen. “Ik ben begonnen bij de buurman, toen ik achttien was kwam ik naar Seolto.” Inmiddels 42 jaar later, zit hij er nog steeds. Niet zo gek, vertelt de vrijwilliger. “We letten op elkaar, een veilige cultuur, bij een sociale vereniging.” Ook op jeugdvoetbal gebied loopt het op rolletjes. “De laatste jaren zijn we goed bezig. Dat gaat van mond-tot-mond. Voor ons internationale toernooi, meldt bijna iedere BVO zich aan!” Een goed teken dus. Iets waar de 60-jarige Van Hulten de afgelopen jaren, behalve als jeugdtrainer, de nodige bijdrage aan heeft geleverd. “Waar hulp nodig is, ben ik. Als je het naar je zin hebt, doe je dat. Ik wil ook helemaal geen ‘nee’ zeggen.” En dus is zijn lijstje aan vrijwilligerstaken, behoorlijk divers. “Voorzitter, lid van de sponsorcommissie en betrokken bij het organiseren van activiteiten.”

In de wind
Sterker nog. “ik herinner me nog goed, het 40-jarig jubileum, stond ik toiletten schoon te maken! Dat soort zaken moeten toch ook gewoon gebeuren.” Net als het geven van training. “In het verleden had ik wel mijn diploma’s gehaald, maar door het fluiten, waren die verlopen. Toen heb ik opnieuw mijn UEFA C gedaan en ben ik weer aan de slag gegaan.” Eerst bij Rijen en Virtus, om een seizoen of drie geleden weer terug te keren op het oude nest. “Er was een vacature, bij de JO19, dat leek me wel wat. Had ik op zondag tenminste ook weer gewoon een vrije dag!” In een lichting met best wat aardige voetballers veroverde Van Hulten het kampioenschap en promoveerde hij naar de eerste klasse. Toch is dat voor hem als trainer niet het allerbelangrijkste. “Die jongens moeten zich vooral kunnen ontwikkelen, richting het eerste. Dat is mijn doel.” Naast plezier maken natuurlijk. “Met mijn drukke baan bij Defensie, vind ik het heerlijk om twee keer per week op het veld in de wind te staan. Mijn zoon voetbalt ook in het team, dus ze komen geregeld bij ons over de vloer. Het is één grote vriendengroep.” Van Hulten begint te glunderen, zodra hij erover vertelt. “Die gasten houden je jong. De dynamiek vind ik geweldig. Ik leer zelf ook van ze, tijden veranderen. Jeugd van vroeger, noem ik mezelf altijd.” Vanwege een blessure aan zijn heup kan de voormalig arbiter zelf niet meer hardlopen en dus zit hij regelmatig op de fiets. Al kruipt het bloed toch ook waar het niet gaan kan. “Bij hoge nood, fluit ik nog wel eens een wedstrijdje. Puur om mijn steentje bij te dragen.”

Voetbalplezier
Mist hij zijn carrière als topscheidsrechter niet af en toe? “Soms kriebelt het om eerlijk te zijn wel, maar het is goed geweest. Ik kan terugkijken op een mooie periode, aan alles komt een einde.” Toch heeft hij nog regelmatig contact met oud-collega’s en kreeg hij onlangs zelfs een rol binnen het Betaalde Voetbal aangeboden. Van Hulten hield bewust de boot af. “Ik geniet gewoon lekker van het leven.” En dat doet hij dus vooral, op het veld. “Die jongens duidelijk proberen te maken dat je zo simpel mogelijk moet spelen. Wedstrijden evalueren en bespreken, zodat ze situaties gaan herkennen.” Met de aanstelling van Thomas de Ridder, als Hoofdjeugdopleiding bij Seolto, hebben ze daarin een goede stap gezet, vindt Van Hulten. “We streven naar gediplomeerde trainers, zodat bepaalde principes heel herkenbaar worden. Bijvoorbeeld van drukzetten of kantelen.” Toch staat voetbalplezier, nog altijd wel op één. “Proberen te winnen, maar wel op een leuke manier. Kinderen moeten zichzelf kunnen zijn, fouten durven maken en daar weer van leren. Als je ze dan ziet genieten…” Met een goed gevoel, onder de poorten door, het sportpark op. Van Hulten doet het zelf al jaren. “Hier zijn zoveel hechte vriendschappen ontstaan, Seolto is echt een familiegevoel. Dat voelt denk ik iedereen.” En voorlopig, blijft hij dat nog wel even doen. “Welk team is nog even afwachten, maar ik ga zeker door. Gewoon spelers helpen gelukkig te zijn in dat voetbaltenuetje!”

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

Thijmen Volmer hoopt volgend seizoen het plezier terug te vinden bij VVZ’49

VVZ 49
-
0
Thijmen Volmer hoopt volgend seizoen het plezier terug te vinden bij VVZ’49

Vandaag gaan we in gesprek met Thijmen Volmer. De middenvelder begon dit seizoen bij SO Soest, maar door bepaalde redenen is die gestopt daar. Op dit moment houdt hij zijn conditie op peil bij zijn oude club VVZ’49.

Carrière
Thijmen begon met voetballen toen die vier jaar oud was bij VVZ’49. ‘’Ik begon met voetballen in de kabouters, zo heette het eerste team waar je altijd in kwam wanneer je begon met voetballen bij VVZ’49. Bij VVZ’49 heb ik eigenlijk alle selectie elftallen doorlopen. Toen ik voor het eerst in de B1 kwam werd ik samen met twee andere jongens vervroegd doorgeschoven naar de A1. Dit eerste jaar in de A1 draaide ik een goed seizoen waardoor de trainer van het eerste elftal mij rond de winterstop liet aansluiten. Toen maakte ik op 17 jarige leeftijd mijn debuut. Daarna heb ik nog drie seizoenen in het eerste elftal gespeeld bij VVZ’49. Toen vond ik het wel tijd om wat nieuws te proberen en iets hogerop te voetballen.’’

‘’Toen ben ik in het seizoen 2021-2022 naar SO Soest gegaan. Eigenlijk de rivaal van VVZ’49. Hier heb ik een leuke eerste seizoen gehad. Helaas is dit seizoen is iets anders gelopen bij SO Soest. Momenteel speel ik niet meer bij SO Soest, maar train ik bij VVZ’49.’’

Huidig seizoen
Dit seizoen gaat het niet zoals gehoopt bij Thijmen. ‘’Eind vorig seizoen werd binnen SO Soest duidelijk dat ze een ander beleid en koers in wilden slaan. Ze wilden een eerste elftal dat zou bestaan uit alleen maar ‘Soester’ jongens. Jongens vanuit de jeugd met een beetje aanvoer van Soester jongens uit de buurt. De veranderingen werden gelijk duidelijk, want er werd een nieuwe trainer aangenomen die al een verleden had bij SO Soest. De jongens die van buitenaf bij SO Soest voetbalden kozen natuurlijk eieren voor hun geld, want indirect werd eigenlijk tegen hun gezegd dat er geen plek zou zijn, omdat ze niet uit Soest komen. Hierdoor zijn de meeste vertrokken naar een andere club.’’

Toch had Thijmen ondanks al deze veranderingen geloof in dit seizoen. Ook omdat die zelf uit Soest kwam. ‘’Ik heb geen goede voorbereiding gehad en heb mij niet goed genoeg kunnen laten zien waardoor ik de rest van het seizoen in het tweede elftal zou spelen. De selectie van SO Soest bestond toen nog uit het eerste en tweede elftal en de O23. Toen werd rond kerst uit het niets verteld dat het tweede elftal per direct eruit zou worden gehaald. De reden hiervan was dat er te weinig spelers voor alle drie de selectieteams waren. Dit betekende dat het tweede elftal verdeeld zou worden over de O23 en het eerste.”

Thijmen werd ingedeeld bij de O23 die hun wedstrijden op zaterdagen spelen. ”Helaas is het voor mij niet mogelijk om op zaterdagen te voetballen vanwege mijn werk. Het was niet gelukt om dit op korte termijn te veranderen. Helaas werd er geen passende oplossing gevonden wat voor mij betekende dat ik alleen nog maar kon trainen en geen wedstrijden kon spelen. Onder andere hierdoor is mijn plezier bij SO Soest verdwenen. Om deze en verschillende andere redenen heb ik ervoor gekozen het seizoen af te maken bij VVZ’49. Wedstrijden zijn helaas niet mogelijk, dus hier train ik alleen. Ik ga kijken of ik mijn plezier hier terug kan vinden en wellicht volgend seizoen weer op het oude nest bij VVZ’49 ga voetballen.’’

Hoogte- en dieptepunten
Thijmen heeft meerdere hoogtepunten meegemaakt in zijn carrière. Zo mocht die in de jeugd een paar maanden meetrainen bij de KNVB. Daarnaast waren zijn debuutwedstrijden bij zowel VVZ als bij SO Soest in het eerste mooie hoogtepunten voor hem.

Een dieptepunt van Thijmen is zeker wel dit seizoen. Ook was de verloren kampioenswedstrijd tegen CDW een enorm smetje op zijn carrière. ‘’Een gelijkspel was voor ons genoeg geweest. Helaas scoorden CDW enkele minuten voor tijd de winnende waardoor het kampioenschap zo voor onze neus werd weg gepikt. Via de nacompetitie konden we wel nog promoveren. De eerste twee wedstrijden wonnen we, maar helaas verloren we de finale ook.’’

Sebastiaan Kolff
Thijmen heeft ook nog lovende woorden over voor zijn vriend Sebastiaan Kolff. ‘’Met Sebastiaan heb ik drie jaar samen gevoetbald bij VVZ’49. Hij kwam van een andere club en niet uit de buurt. In die jaren hebben we eigenlijk echt een goede vriendschap opgebouwd. Ondanks dat we nu niet meer samen spelen en niet in de buurt wonen bellen we eigenlijk elk weekend om het voetbal te bespreken. Sebastiaan is een stuk ouder dan ik. Met zijn ervaring die hij heeft opgedaan bij onder andere FC Utrecht heb ik veel van hem geleerd.’’

Vooruitblik
Voor volgend seizoen hoopt Thijmen weer met plezier te gaan voetballen. En uiteraard het hoopt hij met het team waar die in komt het hoogst haalbare te bereiken.

Klik hier voor meer artikelen over VVZ.
Klik hier voor meer informatie over VVZ.

50 jaar damesvoetbal bij Lekkerkerk: ‘Het is een mantel die je omdoet en niet meer afgaat’

vv Lekkerkerk
-
0
50 jaar damesvoetbal bij Lekkerkerk: ‘Het is een mantel die je omdoet en niet meer afgaat’

Het damesvoetbal bij VV Lekkerkerk bestond op 1 april vijftig jaar. Oud-speelster en trainster Jopie den Besten maakte de gezelligheid vanaf het tweede seizoen mee en komt op 72-jarige nog wekelijks met plezier bij de plaatselijke voetbalvereniging.

De van origine Bergambachtse Den Besten verhuisde voor de liefde naar Lekkerkerk. “Ik ben in 1972 met Rokus getrouwd en dat is een rasechte Lekkerkerker.” Een hernia-operatie vormde de reden voor Jopie om te gaan voetballen. ,,Ik deed aan waterpolo bij BZC in Bergambacht en later bij ZPS in Stolwijk toen er geen vrouwenteam meer was bij BZC. Toen er een hernia bij mij geconstateerd werd mocht ik die sport niet meer beoefenen. Ik begon daarom mee te trainen bij VV Lekkerkerk. In september 1974 werd ik door meneer Henk Faay senior, de toenmalige leider van het tweede elftal, gevraagd om mee te doen omdat men een speler tekort kwam. Ik stroomde kort daarna door naar het eerste elftal.”

Den Besten speelde dik twee decennia in de hoofdmacht en werd daarna trainer van het vlaggenschip. “We hadden in de jaren negentig de eerste betaalde trainer in de regio, de heer Vermeulen. Hij is helaas overleden.” Haar hoogtepunt als speelster beleefde ze in 1984 toen VV Lekkerkerk kampioen werd en promoveerde van de vierde naar de derde klasse. Later zette Jopie de ‘Old ladies’ op omdat er geen tweede team meer was en Den Besten was ook verantwoordelijk voor de opzet van de welpen bij VV Lekkerkerk. “Ik gaf samen met mijn dochter Daphne training aan de welpen. Daarin voetbalde ook mijn kleinzoon Joryck Heuvelman.”

Het gaat nog steeds goed met de vrouwenafdeling van VV Lekkerkerk en de gehele club vindt Jopie den Besten. “Er zijn naast het damesteam twee meisjes pupillenteams en er is een damesteam 30+. Dat laatste team speelt ook een kleine competitie tegen clubs in de regio zoals Spirit en Stolwijk en organiseert elk jaar alle jeugdtoernooien. VV Lekkerkerk is een fijne vereniging met een goed en jong bestuur, waar Frans Braal nu de voorzitter van is. Toen ik hier kwam spelen voelde het als een warm bad vergeleken bij het waterpolo. BZC en ZPS hadden geen kantine. Bij VV Lekkerkerk werd er na de dinsdag- en donderdagtrainingen in de kantine gezellig gesjoeld en gekaart. Het voelt als een soort van familie hier. Het is een mantel die je omdoet en die niet meer afgaat.”

Gastvrouw
Ondanks dat de jaartjes wat gaan tellen is Jopie nog altijd op een paar vlakken actief bij VV Lekkerkerk. Samen met haar man Rokus zijn ze gastvrouw en gastheer bij de thuiswedstrijden van Lekkerkerk 1. Van september tot en met april organiseert ze de tweewekelijkse klaverjascompetitie op vrijdagavonden. Ze draait ook nog regelmatig bardiensten. “En op maandagochtenden maak ik de kantine schoon met onder anderen oud-international Lenie van Wensveen.” Voor de niet-kenners: Lenie maakte onder haar meisjesnaam Van der Jagt het eerste doelpunt ooit van de Oranje-Leeuwinnen.

Klik op vv Lekkerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Vincent Wijn gaat met VV Groote Lindt naar de Costa Brava Cup  

Groote Lindt
-
0
Vincent Wijn gaat met VV Groote Lindt naar de Costa Brava Cup  

Vincent Wijn is twintig jaar oud en begon met voetballen bij IFC, in Hendrik Ido-Ambacht. Vier seizoenen geleden stapte hij over naar VV Groote Lindt. Hier speelt hij in de JO23. Met dit elftal gaat hij in juni een toernooi spelen aan de Costa Brava, waar hij logischerwijs erg naar uit kijkt.

Even voorstellen
Vincent Wijn begon op zijn vierde/vijfde met voetballen bij IFC. Vier seizoenen geleden stapte hij over naar VV Groote Lindt. “De  Lindt is een kleine, maar erg hechte voetbalclub. Dit seizoen is er voor het  eerst een O23, waar ik zelf in speel. Normaliter speel ik als  rechtsbuiten, maar ik heb dit seizoen vaak met een blessure de bank gezellig mogen houden. We spelen in de vierde divisie. Voor de winterstop  hebben we een aantal lastige wedstrijden gehad en eindigde we zesde van de acht. Na  de winterstop hebben we onszelf teruggevochten en hebben we de  nodige punten gepakt tegen tegenstanders, waar we het eerder erg lastig tegen hadden.”

Ontstaan JO23
De JO23 van Groote Lindt is ontstaan, omdat de club een goede bestemming wilde creëren voor jongens die  overkwamen uit de O19 en voor wie de stap naar het eerste nog iets te groot was. Wijn zelf ziet dit elftal hierom als een mooie plek  om leuk en competitief voetbal te spelen op een redelijk niveau. Vanuit hier hoopt hij goed klaargestoomd te worden voor het eerste elftal.
Het elftal is volgens Wijn een unieke team, omdat veel van deze jongens al sinds  kleins af aan samen spelen. In de  loop der jaren zijn hier een aantal jongens bijgekomen (waaronder Vincent zelf). “Wij zijn met open armen ontvangen en de teamgeest is erg goed  binnen ons team.”

 Dieptepunt
Net als ieder team heeft ook de JO23 van Groote Lindt dit seizoen helaas dieptepunten beleefd. Met als absolute dieptepunt het 0-10 verlies tegen RVVH. “Dit was een wedstrijd waarin we helaas weinig te  vertellen hadden, maar hier kwam onze hechte band  gelukkig wel weer naar boven. Er was namelijk geen gezeur na de wedstrijd en  we gingen gewoon gezellig de kantine in.” Aan dit moment denkt Vincent liever niet meer terug. Hij denk namelijk liever terug aan zijn hoogtepunt, wat in de vorm van een toernooi op Llorret De Mar aan het einde van het seizoen plaats moet gaan vinden.

De Costa Brava Cup
Op het toernooi aan de Costa Brava in juni wacht het elftal al het hele seizoen met smacht. Hier gaat bijna het gehele elftal, trainer en food&bevarage manager naar toe. “Het is een toernooi vlakbij Lloret de Mar. Voetbal  staat hier centraal  en hier en daar  een biertje drinken is uiteraard bijzaak ;). Om dit toernooi  te kunnen bekostigen hebben we geprobeerd om geld in te zamelen. Dit hebben we gedaan door middel van een bardienst,  vrijwillige donaties, begeleiding van een jeugdtoernooi, een nog uit te voeren loterij en we zijn nog altijd opzoek naar meer donaties. Wij als team zien  dit als een prachtig uitje en denken hier ook een  enorme teamgeest boost uit te halen.”

Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt

 

Flemming Oprel is “ingeburgerd” bij Beek Vooruit 

vv Beek Vooruit
-
0
Flemming Oprel is “ingeburgerd” bij Beek Vooruit 

Bredanaar Oprel is bezig aan zijn 4e seizoen op ‘De Beek ‘. Inmiddels aardig ingeburgerd en vertrouwd op en buiten het veld  in het Bourgondische dorp naast Breda. “Een paar keer naar bar de Stee en je bent geslaagd voor je examen haha.”

De 24 jarige Oprel is eigenlijk een echte ‘Baron’. De middenvelder bracht zijn voetbaljeugd door op de Blauwe Kei en doorliep daar de selectie elftallen.Werd er een aantal keer kampioen en beleefde een top tijd op een hoog niveau. Het eerste lonkte, trainde mee , maar uiteindelijk was het vooral het 2e elftal waar hij voetbalde. 

“Het was toen buiten het 1e team allemaal niet zo goed geregeld daar. Mijn ambitie was om bij een 1e elftal te gaan spelen en ik keek verder. Sydney van Hooijdonk was altijd heel enthousiast over Beek Vooruit. Hier spelen heel veel gasten uit Prinsenbeek dus in het begin moet je je wel bewijzen op en naast het veld. Dat ging goed en op het veld veroverde ik snel een basisplaats en buiten het veld werd ik goed in de groep opgenomen. Een paar keer mee naar Cafe Bar de Stee en ik hoorde er helemaal bij,” zegt hij lachend. 

De verdedigende middenvelder die het liefst op 6 speelt werkt op kantoor bij –hoe toepasselijk : Lach je Lens, (een bedrijf in photobooth’s, fotomarketing en creatieve fotografie).

Je werkgever die Lach je Lens als bedrijfsnaam heeft. Hoe toevallig een link met Beek Vooruit toch Flemming?  – Of waakt trainer Jack Sweres voor al te veel vrolijkheid ?
Jack is een trainer die altijd wil winnen en dat staat voorop bij hem. Als er voor de wedstrijd al over de derde helft wordt gepraat kan Jack zich vaak niet inhouden om daar iets van te zeggen: ‘ben nou eens eerst met de wedstrijd bezig’ roept hij dan. En daar heeft hij ook gelijk in. Bij Beek draait het natuurlijk ook veel om feesten en bier drinken, al staat voetbal zeker voorop. Je weet bij Jack als het goed is, dan hoor je dat en zie je hem genieten, maar hij is ook heel duidelijk als het niet goed is, dan krijg je dat ook te horen!

Jullie draaien goed mee in de 2e klasse C – maar met van Wanrooy-Sweres en de Schalkjes loopt er ook de nodige kwaliteit rond toch?
“Wij hebben inderdaad een paar hele goeie ervaren spelers met heel veel kwaliteit,  vooral aanvallend. Met Benjamin , Jorn en de Schalkjes scoren we ook heel veel. Alleen de afgelopen jaren kregen we er dan ook veel goals tegen. In het begin van dit seizoen was dat ook het geval. Nu gaat dat veel beter en op dit moment krijgen we al een stuk minder goals tegen. Voorheen was het vaak dat er 5 spelers alleen maar aan aanvallen dachten en de rest moest het dan maar verdedigend doen, dit jaar hebben we mede door een kleine aanpassing in de formatie het verdedigend beter voor elkaar. Dit komt mede doordat de jongere gasten zich echt heel goed aan het ontwikkelen zijn, Thijs Reimering (20 jaar) en Pieter van Opstal (21 jaar) houden zich heel knap staande centraal achterin”. 

Is Beek Vooruit  op termijn op jacht naar de 1e klasse  ?
“Nee bij Beek Vooruit wordt er binnen de selectie eigenlijk niet gepraat over promotie naar de eerste klasse, omdat we al jaren rond de zevende plek eindigen is dit ook niet een realistische doelstelling. Het bevalt goed hier. Zie mezelf voorlopig  hier echt niet weg gaan. Ik heb het echt enorm naar mijn zin, goeie vrienden gemaakt, op het veld presteer ik goed en naast het veld is het ook heel gezellig, voor mij is dit perfect, in de buurt voetballen op een aardig niveau met leuke gasten en op zondag is het ook gezellig druk langs de kant.”

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

SJC presteert ook in de topper tegen koploper HBS

vv SJC
-
0
SJC presteert ook in de topper tegen koploper HBS

Op papier was de wedstrijd tegen het Haagse HBS Craeyenhout een gevecht om een toppositie in de 4e divisie. Maar met de enorme lijst van geblesseerde spelers en met de zeer moeilijke wedstrijd in Den Haag eerder dit seizoen nog in het geheugen, leek het een ongelijke strijd te gaan worden. En toen HBS in de 7e minuut op een 0-1 voorsprong kwam leek deze prognose de werkelijkheid te zullen zijn. Ook al omdat doelman Willem Beuk reeds in de 3e minuut handelend had moeten optreden om een nog eerder doelpunt te voorkomen.

SJC ging zichtbaar behoudend van start maar na ongeveer een kwartier kwam er meer  druk naar voren. En dat leverde een eerste kansje op voor Aaron Koeman. De wedstrijd werd naar mate hij vorderde, veel evenwichtiger waarbij SJC, deze keer weer onder aanvoering van Timo Ruigrok, steeds beter de aanvallende acties van HBS wist te pareren.  En in de 23e minuut viel zelfs de gewenste gelijkmaker. Het was Mark Turk die volkomen vrijgelaten een corner van Chris Hoogervorst perfect inkopte: 1-1. De vreugde was echter maar van korte duur want in de 27e minuut was het alweer 1-2. Een eerste inzet werd door Willem Beuk nog perfect gepareerd maar de rebound werd heel doeltreffend verzilverd. Direct vanaf de aftrap liet SJC zich alweer gelden maar Aaron Koeman werd, in kansrijke positie, teruggefloten wegens buitenspel.

SJC leverde strijd zoals inmiddels kenmerkend is voor de ploeg van IJzerman. Zo’n 10 minuten voor de rust kreeg SJC opnieuw een corner te nemen. Nu legde Timo Ruigrok de bal perfect op het hoofd van de hoog opspringende Ralph van Oosten en het was opnieuw gelijk: 2-2. Het was voor SJC zaak om met de gelijke stand de rust te halen maar opnieuw moest in de toegevoegde tijd  alsnog een tegentreffer worden geïncasseerd. Het was Brian Bröcker die eerst nog het houtwerk testte waarna Hagenaar Fabian Hilpert doelman Willem Beuk kansloos liet: 2-3. SJC kwam na de rust strijdlustig uit de kleedkamer en creëerde direct al een grote mogelijkheid. Al heel snel leek scheidsrechter Max Kok aan SJC een penalty te onthouden. Een duidelijke overtreding werd door de leidsman laconiek weggewuifd.
Daarop volgde voor SJC opnieuw een aantal kansrijke spelhervattingen maar doelpunten leverde deze nog niet op. Na bijna 20 minuten in de 2e helft werd kilometervreter Aaron Koeman vervangen door Demir Strojill.  Die even later een perfecte voorzet afleverde. De opspringend Ralph van Oosten werd duidelijk zichtbaar via een duw in de rug het koppen onmogelijk gemaakt. Maar ook hier viel het oordeel van Max Kok in het nadeel van de thuisclub uit.

HBS verving vervolgens Ilias Kariouh voor Jedsel Markes. En die verse kracht testte al snel het reactievermogen van Willem Beuk. Met nog iets meer dan een kwartier te gaan liet  SJC-spits Martijn van Trigt zich gelden. Hij zocht in het strafschopgebied zijn tegenstander op, slalomde om hem en de keeper heen en rondde vervolgens perfect af: 3-3.

SJC bleef hierna de toonaangevende ploeg en er leek meer in te zitten dan een gelijkspel. HBS probeerde wel maar kon niet veel meer dan pogen. Zelfs een vrije trap was aan hen niet besteed want SJC nam de slecht verwerkte bal direct over en Wisselink lanceerde de gretige Demir Strojill de ruimte in. Deze zag echter geen kans om ook de keeper te omzeilen en liet zich naar de vleugel dwingen.

SJC kreeg hierna meer mogelijkheden maar de supporters wonden zich vooral op over de scheidsrechterlijke beslissingen. Een duidelijk doorgebroken Chris Hoogervorst stevende op het Haagse doel af en werd vervolgens van achter neer  gehaald. Een vrije schop en slechts een gele kaart voor de overtreder leverde SJC per saldo opnieuw niets op.  HBS stond op instorten, iedere hoge bal in hun 16 metergebied oogde kansrijk voor SJC.

Maar de Craeyenhout-bewoners hielden wonderwel stand. In de 86e minuut claimde SJC opnieuw een strafschop maar opnieuw vonden de smeekbedes geen gehoor.
En zo kwam er na 95 minuten een einde aan de strijd en gingen beide teams richting de douches met per saldo slecht één mager punt.
Voor de Zwartwitten opnieuw feitelijk te weinig loon naar werken. De huidige selectie is een toonbeeld van inzet en presteert als team meer dan werd verwacht. Coach IJzerman weet zijn ploeg steeds optimaal te motiveren. Nieuwkomers passen zich steeds beter en de resultaten verdien veel waardering.
Vooraf was gelijkspelen tegen HBS een goed resultaat te noemen. Achteraf gezien kreeg SJC met deze puntendeling te weinig. En lachende derde was Hoogeveen die tegen de Zouaven de winst van 0-2 veilig stelde.

Omdat ook Purmersteijn en RKAVV hun wedstrijd wisten te winnen staan HBS en SJC nu op de vierde en vijfde plaats. SJC heeft 6 punten achterstand op koploper Hoogeveen maar die komt op 14 mei nog naar de Lageweg. Dan winnen geeft misschien nog mogelijkheden. Maar eerst zal  er dan op 7 mei ook gewonnen moeten worden van VOC in Rotterdam.

Na de wedstrijd liet assistent-trainer Roy Schulpzand ons verrassend genoeg weten dat hij het komend seizoen actief zal zijn op de Duinwetering. Als assistent van trainer Kees Zethof treed hij in dienst van Vv Noordwijk. Om zijn ervaringen in te gaan zetten op het niveau van de tweede divisie.

Foto: Johanna Oskam

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Hoofdrol keeper Rijntjes bij zege Papendrecht

vv Papendrecht
-
0
Hoofdrol keeper Rijntjes bij zege Papendrecht

Net als vorige week had Papendrecht aan één doelpunt genoeg om de overwinning te pakken. Dit was vooral te danken aan keeper Roy Rijntjes die met vier cruciale reddingen Schelluinen van een doelpunt afhield.

Papendrecht speelde een slordige eerste helft en leed veel balverlies door verkeerde passes of aannames. Er was maar één echte kans te noteren voor de rust. De hardwerkende Djerrel Saffignani zette vanaf rechts voor. Bij de tweede paal legde Daniel van Gorp met zijn hoofd de bal terug op Jarden van Ek. Zijn inzet van een meter of vijf werd door Schelluinen-goalie Jochem van der Werff met een geweldige redding onschadelijk gemaakt.

Niet veel later moest Papendrecht-doelman Roy Rijntjes zijn keeperstalenten laten zien. Na een rommelige situatie net op de helft van Papendrecht viel de bal voor de voeten Pascal van Delden. Zijn schot van een meter of veertig kon door Rijntjes net uit de kruising getikt worden.

Na de rust was Papendrecht weer de bovenliggende partij. Schelluinen liet zich echter steeds meer zien. De gasten gingen brutaler spelen en brachten meerdere keren de Papendrechtse defensie in de problemen. Met twee geweldige reddingen op schoten uit de tweede lijn in de 61e en 64e minuut behoedde Roy Rijntjes zijn team voor een achterstand. De laatste twintig minuten nam Papendrecht het heft weer in handen. De combinaties gingen beter lopen en Schelluinen kreeg steeds meer moeite om de defensie gesloten te houden. Uit een van de vele corners die Papendrecht mocht nemen, kreeg Michael van Rooijen een schietkans vanaf de rand van het zestienmetergebied. Het blokkeren van het schot onderweg resulteerde in de bal die in de handen van de keeper belandde.

Enkele minuten later volgde een vergelijkbare situatie. Na een hoekschop belandde de bal opnieuw voor de voeten van de rechtsback. Zijn verwoestende schot was ditmaal onhoudbaar en de 1-0 voorsprong was een feit. Meteen na de aftrap ging Schelluinen met de laatste krachten op zoek naar de gelijkmaker, drukte Papendrecht in de verdediging en creëerde met lange ballen onrust in de defensie van de thuisploeg. Vlak voor tijd moest uitblinker Roy Rijntjes weer aan de bak. Een lange bal achter de defensie van Papendrecht zorgde ervoor dat een Schelluinen-spits alleen voor de Papendrechtse doelverdediger kwam. Met een geweldige reflex met de voet voorkwam hij de gelijkmaker. Na het laatste fluitsignaal van de prima leidende Michel van de Luitgaarden was er opluchting bij de toeschouwers en de mannen van trainer Johan Sturrus.

Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen, Baars, Ruiz, Van der Werff, Saffignani, Tilroe (Stewart), Leenheer, Van Ek, Van Gorp (Nieveld), Bernardina (Drenthe).

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Club van de Week- DBGC

DBGC
-
0
Club van de Week- DBGC

In onze rubriek “Club van de Week” bieden wij wekelijks een podium aan een club die dat verdient. Deze week is Don Bosco Grijsoord Combinatie (DBGC) uit Oude-Tonge verkozen. In de loop van de week zullen wij drie leden van de club interviewen. In deze interviews gaan we in gesprek met een bestuurder, belangrijke vrijwilliger en eerste elftalspeler. Deze interviews zullen wij plaatsen op onze website, Facebook en Instagram. Wil u niets missen over deze interviews? Houd dan onze website, Instagram en Facebook-pagina in de gaten!

Ontstaan DBGC
Al ver voor de oprichtingsdatum van DBGC werd er in Oude Tonge onder clubnamen zoals bijvoorbeeld Xerxes, later Grijsoord, Don Bosco en DNC in verenigingsverband gevoetbald. De verschillende clubs groeiden echter nooit uit tot een stabiele voetbalvereniging. Na de watersnoodramp in 1953 waren Grijsoord en Don Bosco de twee overgebleven clubs die elkaar afwisselend uit de brand hielpen bij spelerstekorten. Een fusie leek de beste oplossing voor het voetbal in Oude-Tonge, maar die verliep desondanks niet zonder slag of stoot. De heren A. Both van Grijsoord en J. van Peperstraten van Don Bosco overtuigden elkaar en hun achterban van het nut en de noodzaak van een fusie. Toen Don Bosco Grijsoord Combinatie op 1 juni 1957 dan toch een feit was, groeide de nieuwe vereniging snel.

Geweldige opmars van een dorpsclub
Dat het snel kan gaan bewijst DBGC in het tweede decennium van haar bestaan. In 1967 speelde de club in de eerste klasse van de Rotterdamsche Voetbalbond. Tien jaar later kwam de club uit in de eersteklasse KNVB. DBGC maakt naam in de regio én schrijft Flakkeese voetbalgeschiedenis. Het succes lokt steeds meer publiek naar De Koepel. Daarom wordt besloten een grotere kantine te bouwen met twee grote kleedkamers. In maart 1971 is de nieuwe kantine klaar.

Ongekende beker prestatie
In 1972 wordt Teun Hollaar de nieuwe eindverantwoordelijke en hij heeft meteen succes. Na drie jaar vierde klasse promoveert de club naar de derde klasse van de KNVB. Maar dat is niet alles. In de districtsbeker levert DBGC dat seizoen een ongekende prestatie. De blauw-witten bereiken namelijk de finale van de KNVB-districtsbeker. De andere finalist is Xerxes, dat uitkomt in de eerste klasse. Cor de Koning weet zijn Rotterdamse collega voorzitter ervan te overtuigen dat de finale in Oude-Tonge gespeeld moet worden.

Op vrijdagavond 15 juni 1973 speelt DBGC de meest legendarische wedstrijd uit haar bestaan. Zou DBGC kunnen stunten tegen eersteklasser Xerxes?
Het antwoord lijkt na 45 minuten al gegeven. Hoewel DBGC aardig meedoet staat er 0-3 op het scorebord. ‘Geen eilander die nog maar iets gaf voor de kansen van DBGC’, schrijft de Rotterdamse krant Het Vrije Volk een dag later. Maar in de tweede helft verliep alles anders! Direct rust brengt Frans van Wezel zijn ploeg met een afstandsschot terug tot 1-3. Het gaat spoken op De Koepel. Dave Sterkman maakt op aangeven van Hans Teijn 2-3 en vervolgens wordt het zelfs 3-3.

Een verlenging volgt. In de eerste eerste helft van de verlenging dreigt het alsnog fout te gaan als Xerxes op 3-4 komt. Maar onder leiding van de uitblinkende Leo Lagendijk, Aad de Vos, Hans Teijn en Dave Sterkman komt DBGC via een eigen doelpunt terug tot 4-4. Penalty’s moeten na 120 minuten spanning en sensatie de beslissing gaan brengen. DBGC-keeper Frans Sala raakt drie Rotterdamse inzetten aan, maar stopt er niet één. Xerxes-doelman Andries van Dijk wordt de held van de avond. In zijn allerlaatste wedstrijd stopt hij de beslissende penalty van DBGC-sterspeler Hans Teijn. Xerxes heeft de beker, maar DBGC heeft de harten veroverd van het publiek. De club zet zichzelf tot ver buiten het eiland op de kaart.

2022/2023
DBGC is de laatste jaren stabiel qua ledenaantal en beschikt over een bloeiende jeugdafdeling. In iedere leeftijdscategorie heeft DBGC één of meerdere teams. Daarnaast is er de mogelijkheid tot kaboutervoetbal, zodat ook kinderen die nog te jong zijn om in competitieverband uit te komen, alvast kunnen kennismaken met het voetbalspelletje. Zeker vermeldenswaardig is het feit dat DBGC zowel bij de senioren, junioren als pupillen vrouwen/meisjesteams heeft.

Op sportief gebied probeert DBGC het hoogst mogelijke te bereiken. Maar niet ten koste van alles. Spelers worden namelijk nooit betaald bij de club en de doelstellingen proberen ze zoveel mogelijk bereiken met de inzet van eigen jeugd. Hoewel DBGC in sportief opzicht ambitieus is, blijft de gezelligheid voorop staan. Bij winst of verlies, na afloop wordt er met elkaar een biertje gedronken. DBGC is altijd een gezellige vereniging geweest en wil dat ook blijven.

Klik op DBGC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DBGC voor meer informatie over de club.

‘Die vierde klasse met De Fendert speelt wel in je achterhoofd’

vv De Fendert
-
0
‘Die vierde klasse met De Fendert speelt wel in je achterhoofd’

Hekkensluiter, een flinke achterstand op de concurrentie en hier en daar net te weinig geluk. Voor De Fendert is dit seizoen in de derde klasse er eentje om snel te vergeten. Helemaal als je Martijn Stomphorst, doelman van de ploeg bent. “Het wordt een lastig verhaal, maar we mogen niet nu al ons koppie laten hangen.”

Een realistische, maar toch ook pijnlijke conclusie. Zo op driekwart van de competitie. “Ergens speelt het natuurlijk wel in je achterhoofd: we kunnen volgend seizoen zomaar vierde klasse spelen.” En dat terwijl de keeper genoeg potentie ziet. “Het is voor mijn gevoel niet nodig. Ook qua spel horen we hoger te staan.” Toch is de realiteit, met een laatste plaats, dus anders. “In het begin van het seizoen hadden we te maken met veel wisselingen, weinig vaste basis. Jongens die waren gestopt, niet meer in het eerste wilden spelen of andere prioriteiten hadden. Daardoor stond er steeds een ander elftal.”

Genoten
Inmiddels is dat wel aardig recht getrokken, maar ook nu vallen de resultaten dus tegen. “We kunnen negen van de tien keer wel weerstand bieden, iedereen doet zijn best, maar eigen fouten doen ons dan toch de das om. Als je zelf die paar kansjes niet scoort, krijg je hem tegen.” Scoren kan de 26-jarige Stomphorst zelf niet doen, ze voorkomen natuurlijk wel. “Ik doe mijn best om er zoveel mogelijk tegen te houden.” Voor de club waar hij als klein jochie begon met voetballen. “Eerst bij FSV, later bij De Fendert. Tussendoor heb ik nog in de jeugd van RBC gespeeld, bij Internos en later in België.” Een mooi rijtje. “Ik heb er zeker van genoten!” Toch blijft er voor hem eigenlijk maar één club. “Fendert is een klein lokaal clubje en dat moet het altijd blijven. Die saamhorigheid, voelt als thuis.” Dat doet het eerste elftal van de club inmiddels ook, al is dat wel eens anders geweest, vertelt hij. “Het tweede was eigenlijk altijd mijn team, daar voelde ik me prettiger. Tot Bryan Krijnen, de vorige keeper, geblesseerd raakte. Dit is nu mijn derde seizoen.” Misschien wel de moeilijkste tot nu toe. “Onze doelstelling was al handhaving, zeker met die versterkte degradatieregeling, maar is inmiddels wel aangepast. Tijdens de voorbereiding eigenlijk al. Zorgen dat we niet bij die laatste paar clubs eindigen.”

Eigen dorp
Dat ze bij De Fendert geen titelkandidaat waren, dat was wel duidelijk, ook niet in de nieuwe competitie. Met minder Zeeuwse clubs. “Het is anders voetballen, het niveau is denk ik ook wat hoger, maar dat mag geen excuus zijn.” Mochten ze daadwerkelijk degraderen, schrikt dat Stomphorst voor volgend seizoen dan af? “Mij maakt het niveau niet uit, ik vind het wat dat betreft wel best. Als we onderling maar plezier hebben.” Want, zo vertelt hij. “Onlangs werd ik via-via door een club benaderd, of ik bij hen in de derde klasse wilde komen spelen. Dat hoeft voor mij niet. Ik vind het prima zo, lekker op mijn eigen dorp voetballen.” Al hoopt hij natuurlijk wel, dat er de komende tijd iets vaker gewonnen wordt. “We moeten blijven werken voor elkaar, dat is cruciaal. Met dezelfde inzet en passie het veld op. En met een beetje geluk, komen de resultaten dan vanzelf…” Aan hem, zal het in ieder geval niet liggen. “Ik ben een keeper die een grote mond heeft, de boventoon wil voeren en heerst in de ’16’. Ook meevoetballend kan ik mijn steentje bijdragen. Vooral mijn trap, ben ik tevreden over. Behoorlijk ver, daar komen nog best vaak kansen uit.” Een typische keeper, iemand met een karaktertje. “Ik ben niet de makkelijkste, zeg als ik het ergens niet mee eens ben. Dan heb ik toch vaak wel een weerwoord.” Sterker nog. “Dan word je als doelman op non-actief gesteld, praat je dat als volwassenen uit en is de saamhorigheid weer terug!” Nu nog de punten…

Klik op VV De Fendert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Fendert voor meer informatie over de club.

1...382383384...1.505Pagina 383 van 1.505