Home Blog Pagina 382

Club van de Week-Rene de Ruiter: “V.V. De alblas till I die”

Rene de Ruiter begon op zijn vijfde met voetballen bij V.V. De Alblas. Op zijn zeventiende maakte hij zijn competitiedebuut bij het eerste elftal. Sindsdien is hij er al vijftien jaar eerste keeper en zal hij de club niet snel verlaten. Hij is namelijk een echt kind van de club en hecht dan ook veel waarde aan zijn quote “Alblas till I die”!

Uit op revanche
Het elftal van de Ruiter is beleefde vorig seizoen een flinke domper. Ze eindigde namelijk tweede achter VV Alblasserdam in de derde klasse C. Het verschil bedroeg slechts 1 punt, waar de Ruiter nog altijd van baalt. Dit seizoen is de ploeg hierom uit op revanche. “We spelen dit jaar verzorgder voetbal en hebben weer een mooie voorsprong opgebouwd op onze achtervolgers. Als team zullen we er alles aan doen om het deze keer niet uit handen te geven, zodat we aan het eind van het seizoen op de platte kar kunnen staan. We hebben een kwalitatief bijzonder goede groep met een mooie mix van jong talent en oude vedettes
:-D.”

Persoonlijke doelstellingen
Op persoonlijk vlak presteerde de Ruiter vorig jaar naar eigen zeggen prima. Hij kreeg weinig tegendoelpunten en hoopt dit door te zetten in het huidige seizoen. “Dit seizoen hoop ik wederom weinig tegendoelpunten te krijgen. Al hoop ik het allermeest om mijn droom te laten uitkomen door kampioen te worden met mijn cluppie. Ik denk namelijk dat we op een niveau hoger prima mee kunnen. Daarnaast zal een niveautje hoger spelen ook de club ten goede komen.”

Kind van de club
Bij de Alblas beleeft de Ruiter nog altijd veel plezier. “Het is een hele gezellige vereniging die heel toegankelijk is en waar iedereen zicht snel thuis voelt.” Verder hecht hij veel waarde aan de vele vrijwilligers en steunpilaren van De Alblas. “Hierin wil ik niemand te kort doen. Ik ben namelijk alle vrijwilligers erg dankbaar voor wat ze nu al bewerkstelligen, maar er kunnen er nog veel meer vrijwilligers bij om ons cluppie draaiende te houden!”

Klik op De Alblas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Alblas voor meer informatie over de club.         

Casper Klijs van V.V. Neerlandia’31 moest bij zijn debuut braken van de drank

Casper Klijs is 28 jaar oud en begon met voetballen bij V.V. Neerlandia’31. Hier speelde hij een aantal jaar in de selectie, waarna hij een transfer maakte naar DIA uit Teteringen. Na drie jaar keerde hij terug op het oude nest. Hier speelt hij momenteel in Zaterdag 2.

Even voorstellen
Casper Klijs woont in Heusdenhout, Breda. Hij is Geboren en getogen in Dorst en werkt momenteel als leidinggevende van BSO Villa Kakelbont Breda. Toen Casper vijf jaar oud werd, begon hij met voetballen. Zoals bij veel ouders moest hij hiervoor  eerst zijn zwemdiploma A halen. Bij V.V. Neerlandia’31 heeft hij de gehele jeugd doorlopen meestal in hogere leeftijdscategorieën dan hij eigenlijk hoorde. Op zijn vijftiende debuteerde hij in het eerste elftal. “De avond voor deze wedstrijd hadden we met de JO-19 teams een uitje. Hierdoor voelde ik me de volgende dag niet lekker. Toen ik ’s morgens uit de auto stapte kwam alles er gelijk uit, recht voor de kantine. De trainer gaf aan dat hij me wilde laten starten maar dat leek hem toen toch geen goed idee haha.”

Overstap naar DIA en weer terug
Na een aantal jaar selectie voetbal maakte Klijs de overstap naar DIA uit Teteringen, waar hij vervolgens 3 jaar heeft gespeeld. Na deze drie jaar keerde hij terug bij Neerlandia.

“Toen ik terugkeerde was ik een beetje klaar met selectievoetbal. Het verplichte trainen was ik klaar mee en ook de zondagmiddag had niet meer mijn voorkeur. Toen er tijdens een derde helft werd gesproken over een zaterdag elftal gaf ik aan dat ik daar wel oren naar had. Na een jaar kregen we 18 man op de been en gaf het bestuur toestemming om een zaterdag team op te starten. Het eerste jaar deden we direct mee om de bovenste plekken. Echter werd de competitie helaas niet afgemaakt vanwege de coronapandemie.”

Een uniek team
In de ogen van Klijs speelt hij in een uniek team, omdat ze allemaal kunnen voetballen en iedereen er zijn steentje bijdraagt. Zo maakt iemand de wedstrijdlijsten en bekijkt de afmeldingen voor wedstrijden. Ook is er iemand die wekelijks de ballen oppompt voor heel de club. Verder verzorgt iemand de trainingen en als hij er niet is neemt iemand anders het over. Ook is niemand te beroert om op zondag te helpen wanneer een zondag team te weinig spelers heeft.”

 Derde helft
Bij Zaterdag 2 is de derde helft minstens net zo belangrijk als de eerste twee. Tijdens deze derde helft zijn er een aantal spelers die erg goed kunnen drinken. “We meerdere koningen van de derde helft. Zo hebben we Tim A.K.A biermuis, Enzo A.K.A Kippenbil, Rik A.K.A bonkers en Cas A.K.A. kast. Eigenlijk is niemand vies van de derde helft. Het liefst blijven we zo lang mogelijk hangen op de club. Echter is het niet meer mogelijk om lang bij de club te blijven hangen en moeten we vaak op zoek naar een andere locatie. Dit is dan meestal Eetcafé Pieter in Dorst.”

Activiteiten
Naast voetballen probeert het elftal veel leuke activiteiten te organiseren. Hieronder is een samenvatting geschreven van één de activiteiten. Deze samenvatting is geschreven door Jorrit, een speler uit Neerlandia Zaterdag 2.

Neerlandia’31 Saturday 2 Dartstoernooi: een traditie is geboren!
Zaterdag 18 maart stond eigenlijk de thuiswedstrijd op het programma tegen TSC 2. De wedstrijd had een opmaat moeten zijn naar een enerverend dartstoernooi. Echter kon de ploeg uit Oosterhout niet genoeg man op de been brengen, waardoor de wedstrijd niet doorging. Om de vaste volgers toch nog wat vermaak te bieden werd er een onderlinge wedstrijd gespeeld, welke door team blauw werd gewonnen. Vanaf 15.30 was de boerderij van de ouders van Cas, omgedoopt tot Schoen Palace, geopend voor de verschillende teams die zich hadden aangemeld (29 in totaal). De teams bestonden uit spelers van Zaterdag 2 en een introduce. In een koppeltoernooi werd gestreden om de Install Physics Wisselbokaal. Verschillende ludieke teamnamen als de Engelbewaarders, de Weggooiers en de Scherpe Kantjes passeerde de revue. Tijdens het ingooien was het fanatisme en de spanning bij de verschillende darters al te voelen. Om 16:00 uur begon het daadwerkelijke toernooi. In zes poules van vier en één poule van vijf werd er gestreden om een plaats in de 1/8- finale. Na ruim drie en half uur darten had de eerste schifting plaatsgevonden en maakte nog 16 teams aanspraak op de felbegeerde wisselbeker.”
Door activiteiten als dit darttoernooi te organiseren probeert het team meer mensen met de club en het team te verbinden, zodat ook de kantine van Neerlandia’31 hiervan profiteert.

Klik op vv Neerlandia’31 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Neerlandia’31 voor meer informatie over de club.

 

 

 

 

World Congress on Science and Football komt naar Groningen

Van 24 tot en met 26 mei 2023 wordt de tiende editie van het World Congress on Science and Football gehouden in Groningen. Vanuit de hele wereld komen meer dan 300 sprekers om de nieuwste wetenschappelijke inzichten te delen over het optimaliseren van prestaties en de maatschappelijke impact van voetbal, maar ook zijn er presentaties over aanverwante sporten, zoals zaalvoetbal en Australian Rules Football.

In het UMCG en op diverse andere locaties in Groningen worden ruim 50 sessies georganiseerd over diverse thema’s, zoals talentontwikkeling, trainingsmonitoring, coaching, blessurepreventie en wedstrijdanalyses. Maar ook onderwerpen zoals de maatschappelijke en economische betekenis en de gezondheidswaarde van voetbal en een veilig sportklimaat komen aan bod. Het congres is bedoeld voor wetenschappers, maar zeker ook voor coaches en trainers. Bedrijven en start-ups zullen de nieuwste ontwikkelingen en innovaties presenteren in stands en speciale sessies.

Nationale en internationale wetenschappers zullen in key notes en invited sessies hun expertise delen, zoals Peter Krustrup over ‘Football is medicine’, Tim Meyer over ‘head injuries’, Aaron Coutts over ‘training and testing’ en Marije Elferink-Gemser over ‘talent development’. Naast wetenschappers zullen ook experts uit de voetbalpraktijk deelnemen aan sessies, zoals topscheidsrechter Danny Makkelie over ‘’technological developments in refereeing’. Deelname is nog steeds mogelijk!

Kijk voor meer informatie over het programma, thema’s en sprekers op de event website: www.wcsf2023.com en neem voor meer informatie contact op met Anneke Bouwmeester: a.bouwmeester@umcg.nl

S.S.S. Klaaswaal zoekt talentvolle meiden!

S.S.S. uit Klaaswaal wil volgend seizoen starten met selectieteams (O16 en O17) voor meiden. Deze teams zullen gaan bestaan uit talentvolle speelsters uit Zuid-Holland, Zeeland en West-Brabant en gaan spelen in een jongenscompetitie. De selecties beginnen al vorm te krijgen, maar we hebben nog enkele plaatsen vrij voor talentvolle speelsters uit 2007, 2008 en 2009.

Wil jij:

  • Samenspelen met gemotiveerde meiden, die elke training en wedstrijd beter willen worden?
  • Spelen in een meidenteam, maar wel onder weerstand van jongens?
  • Doorgroeien naar de top van de amateurs of zelfs een B.V.O.?
  • Kans maken om deel uit te maken van één van deze teams?

Meld je dan uiterlijk 15 april 2023 aan en vermeld je naam, leeftijd, huidige team en positie in het veld via meiden_vrouwenvoetbal@sssklaaswaal.nl en wie weet nodigen wij je uit!

Aanmelden kan ook via de website www.sssklaaswaal.nl en kies dan in het menu “aanmeldformulier meidentalenteams sss” of klik hier.

Klik op SSS Klaaswaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSS Klaaswaal voor meer informatie over de club.

Inschrijven voor 7×7-toernooi bij VV Papendrecht

Voetbalvereniging Papendrecht organiseert op 10 juni een 7×7-toernooi voor 25-plussers. Op die zaterdag zullen vanaf 10 uur teams van zeven spelers het tegen elkaar opnemen op een half veld. Een wedstrijd duurt 20 minuten, zonder pauze, en er mag doorgaand en onbeperkt gewisseld worden. Teams kunnen zich tot 1 mei inschrijven met behulp van het inschrijfformulier dat u kunt downloaden vanaf de website van VV Papendrecht: https://vvpapendrecht.nl/.

Aan het toernooi kunnen maximaal 20 teams meedoen. Vol = Vol. Deelname kost 25 euro per ploeg. Dit is inclusief 10 consumptiebonnen. Voor de toernooiwinnaars ligt een leuke prijs klaar. De prijsuitreiking is naar verwachting rond 17 uur. De kantine is de hele dag geopend wat voor volop gezelligheid zal zorgen. Een ijskar en een partytent zullen de feestvreugde nog verder verhogen.

Dus schrijf je in en voetbal lekker mee!

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Kees van Wijk is al 50 jaar lid van VVAC

Vandaag spreken wij met Kees van Wijk, de 59-jarige trainer/leider van VVAC vrouwen 2. Kees is al 50 jaar lid van VVAC, waarvan al meer dan 30 jaar als vrijwilliger.

Even voorstellen
Kees van Wijk begon zijn VVAC carrière op zijn negende en speelde in totaal twaalf jaar in de selectie. Hij maakte zijn debuut toen hij 21 was. In zijn jaren als vrijwilliger heeft hij een hoop functies gehad. Kees is jeugdtrainer, trainer, scheidsrechter en materialenman geweest, ook heeft hij in diverse commissies gezeten.

Kees werkt bij een staalsnijbedrijf in Sliedrecht als voorman en zit al zijn hele leven in de metaal. Hij begon zijn loopbaan bij IHC Smit leerschool en later werd hij plaatwerker. Daarna heeft hij 25 jaar bij Riam gewerkt toen ging hij naar Thure en nu is hij dus werkzaam bij RSW in Sliedrecht.

VVAC
Kees is in zijn huidige functie gerold door zijn dochters. Zij gingen op voetbal en zodoende werd hij betrokken bij het team. Het team bestaat uit 15 leuke frisse dames die ervoor willen gaan. Het leukste aan het team is de gezelligheid die er altijd heerst. De trainingen bestaan uit de gewoonlijke opbouw maar zijn wel altijd fel. De derde helft wordt vaak geleid door de jongste dames uit het team. ‘’Vooral mijn dochter Marit vindt het prachtig.’’

Dit seizoen beleefde de vrouwen 2 van VVAC een moeilijke start. Momenteel gaat het al veel beter en staan zij zevende in de vierde klasse. ‘’Hopelijk sluiten we dit seizoen af in de middenmoot. Volgend seizoen verwacht ik dat we een stabiele middenmoter zijn.’’

Het hoogtepunt van Kees tijdens zijn voetbalcarrière is het kampioenschap in het seizoen 86/87 met het eerste elftal. Op de foto boven dit artikel is de teamfoto uit dat seizoen te zien. Rechtsonder zien we Kees.

Kees heeft op voetballend gebied geen ambities meer. ‘’Gewoon gezellig met elkaar bezig zijn en het naar je zin hebben is toch het belangrijkst. Maar uiteraard willen we wel blijven presteren.’’

Voor Kees is het belangrijkste aan het voetbal het sociale aspect. ‘’Bij ons dorpscluppie, ons kent ons wordt er niet betaald en er zijn veel vrijwilligers. Dus dat alles redelijk goed geregeld is vind ik heel fijn.’’

Tot slot vroegen wij aan Kees of hij lovend is over een persoon binnen VVAC. Hij antwoorde als volgt: ‘’Erik de Wit, die heeft de lastige taak om wekelijks scheidsrechters te regelen en heel veel mensen willen niet graag.’’

Klik op VVAC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVAC voor meer informatie over de club.

Op zondag is het tijd voor een korte analyse bij de gebroeders Jacobs van RKVV Schijf

De één is bezig aan zijn achtste seizoen bij het eerste, de ander brak dit jaar definitief door. Maar samen voetballen, doen de broertjes Siebe en Sjoerd Jacobs eigenlijk al hun leven lang. Nu dus ook bij derdeklasser Schijf, misschien wel op jacht naar promotie. “We mogen stiekem dromen van meer.”

Eindelijk spelen ze dan echt samen. Vooral voor Sjoerd, met zijn negentien jaar de jongste van de twee, heel bijzonder. “Vorig seizoen had ik Pfeiffer, daar heb ik best behoorlijk last van gehad. Ik trainde wel door, maar was nooit echt honderd procent. Gelukkig ben ik er sterk uitgekomen.” Zo sterk dus, dat hij nu bij het eerste teamgenoot is van broer Siebe (25). “Ik hoopte altijd dat hij het zou halen, dus dit is alleen maar leuk!” Zelf mocht hij al veel eerder kennismaken met het vlaggenschip. Want zoals gezegd, barst de ‘oudste Jacobs’ relatief gezien van de ervaring. “Ik voetbal hier sinds mijn zevende, ben nooit ergens anders geweest en dit is inmiddels alweer mijn achtste seizoen bij één.”

In de tuin
Sjoerd is bezig aan zijn derde jaar in de hoofdmacht, maar moest dus even wat langer geduld hebben. “Vroeger stond ik altijd langs de lijn te kijken, ook bij mijn broer. Als je vijf bent en hier begint, hoop je er ooit zelf te spelen. Dat is nu gelukt.” Mede misschien wel door de trainingen samen, in de achtertuin van hun huis. “We hebben een vrij grote tuin, daar hebben we heel wat uurtjes gevoetbald. En nog steeds. Er hangen tegenwoordig zelfs vangnetten.” Wie op dat soort momenten de dienst uitmaakte? Ze raken het er nog niet meteen over eens. “Sjoerd was voetballend altijd al wel beter.” Maar, lacht de jongste. “Op dit moment vind ik hem wel beter, hij is natuurlijk ook een stapje verder in zijn ontwikkeling.” Problemen levert de broederstrijd verder dan ook nooit op. “Siebe is best wel ingetogen en introvert, dus eigenlijk hebben we nooit ruzie.” Ook thuis niet. “Het gaat heel veel over voetbal. Af en toe elkaar lekker een beetje opjutten.” Gelukkig zit Schijf ‘in de familie’. “Onze vader is verzorger, ma komt kijken en onze zusjes zijn er ook vaak.” Op zondag is het dan ook altijd tijd voor een korte analyse. “Ons pa is heel kritisch, haha!” Toch lijken ze als voetballers niet al te veel op elkaar, zo vinden ze zelf. “Ik moet het als verdediger vooral van de duels hebben, Sjoerd is aanvaller en maakt veel meer acties. Al hebben we wel allebei behoorlijk wat loopvermogen en snelheid.” Of ze nog wat van elkaar kunnen leren? Waarschijnlijk wel. “Siebe is natuurlijk veel beter in de duels. Al ben ik ook wel een spits die niet snel opgeeft.”

Meedenken
Ook aan de bal kijkt zijn oudere broer lichtelijk jaloers naar zijn technische capaciteiten. “Die vaardigheid zou ik ook wel willen hebben. Net als zijn schot trouwens!” Al heeft de rechtsback weer heel andere kwaliteiten. “Iemand die veel loopt en niet graag de bal in zijn voeten heeft, liever in de ruimte.” Sjoerd is daarentegen een vrij atypische spits. “Geen goaltjesdief, meer iemand van de assists. Balletje vasthouden en voorbereiden.” En tot nu toe lukt dat, met een plek bij de eerste drie, best aardig. “Met een beetje geluk, hadden we bovenaan kunnen staan. Het systeem is heel duidelijk en iedereen kent zijn taken. Daardoor komen onze sterke punten naar voren.” Mede dankzij trainer Aytaç Akkaya. “Een jonge trainer, heel betrokken en iemand die ons heel veel mee laat denken in het proces. Zo noemt hij het vaak. Achterin doen we niet te gek, vaak de lange bal en geen tiki-taka. In de omschakeling en de duels ligt onze kracht.” Sjoerd begint dan ook stiekem voorzichtig alvast een beetje te dromen van meer. “Ik had niet verwacht dat we het zo goed zouden doen, maar nu gaat het onderling wel eens over een periode…” Dan moet wel zijn doelpuntengemiddelde omhoog, vindt hij ook zelf. “Uiteindelijk hoop ik op minimaal zes doelpunten te eindigen. Daar gaat vast iedereen me nu aan houden, haha!” Siebe is met al zijn ervaring, iets terughoudender. “Promotie is voor nu waarschijnlijk iets te hoog gegrepen, maar we hebben binnen de groep een mooie mix. Jongens qua leeftijd op hun hoogtepunt samen met talentvolle jeugd, dus wie weet in de komende jaren!”

Klik op RKVV Schijf voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Schijf voor meer informatie over de club.

VV Maasdijk A1 heeft een geweldige balans tussen presteren en gezelligheid volgens Sem van der Ende

Vandaag gaan we in gesprek met Sem van der Ende van vv Maasdijk A1. Er is een goede balans tussen presteren en de gezelligheid. Sem deelt de nodige complimenten uit aan zijn teamgenoten, maar heeft ook ‘aanmerkingen’.

Carrière
Sem is op achtste begonnen met voetballen bij Maasdijk en is hier nooit meer weg gegaan. De 18 jarige middenvelder is bezig aan zijn tweede seizoen in de A1 van Maasdijk en hij heeft het goed naar zijn zin. Er wordt twee keer per week getraind en op zaterdag spelen ze hun wedstrijden in de eerste klasse.

Wat maakt vv Maasdijk A1 uniek?
‘’Het team is uniek omdat er een goede balans is tussen de gezelligheid en het presteren. We kunnen elkaar in de wedstrijd helemaal kapot schelden, maar na de wedstrijd is het altijd gezellig. Iedereen draagt zijn steentje bij in het team binnen en buiten het veld.’’

Hoogte- en dieptepunten
Dit seizoen hoopt Sem nog een mooi hoogtepunt te behalen. Al is er afgelopen weekend een klein hoogtepuntje geweest voor Sem. ‘’Ik maakte een wereldgoal tegen Lyra. Helaas was het niet de winnende, maar wel eentje om je vingers bij af te likken.’’

Het dieptepunt dit seizoen was de afgang tegen Quick. ‘’Door een domme en onterechte gele kaart van onze aanvoerder Senna Kortekaas gingen we er finaal van af. Dat was wel echt dramatisch.’’

De trainingen zijn altijd gezellig
‘’De trainingen zou ik beschrijven als voornamelijk heel gezellig. Tuurlijk hebben we onze ogen op de wedstrijd gericht, maar de trainingen zijn voornamelijk erg gezellig. Er zitten een paar jongens bij, zoals Tristan die niet tegen hun verlies kunnen op de training, maar het komt er over het algemeen altijd op neer wie er bij mij in het team zit wint het partijtje.’’

Naast de vastberadenheid van Sem heeft die ook nog lovende woorden over voor de trainers. Dit zijn Danny, Scott en Lars. ‘’Dit zijn naar mijn mening wel de beste trainers die ik heb gehad. De trainingen zitten goed in elkaar, maar ook in de derde helft zijn ze aanwezig.’’

Koning van de derde helft
‘’Als ik eerlijk ben is heel het team wel de koning van de derde helft. Maar als ik er iemand wil uitlichten is het wel een van mijn beste vrienden Roy. Na een verlies is hij degene die er het langst mee zit, maar na het eerste biertje wordt die helemaal gek en is er niks meer van te merken. Ook wil ik graag nog een bijzondere melding doen over een ander teamlid. Dat is namelijk Joost. Die is er pas twee jaar geleden achter gekomen wat een kipcorn is in de derde helft.’’

De mannen vertrekken over twee maanden richting Meppel om een internationaal toernooi te spelen. Hiervoor wensen wij de mannen van vv Maasdijk A1 veel succes!

Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.

Club van de Week- Aart Aanen ziet het als een voorrecht bij V.V. De Alblas betrokken te zijn

Aart Aanen is 54 jaar oud en is op zijn achtste begonnen bij V.V. De Alblas. Hier voetbalde hij tot zijn zesentwintigste in het eerste elftal. Helaas had hij veel last van blessures, waardoor hij al op deze jonge leeftijd moest stoppen. Wel bleef hij als vrijwilliger nauw betrokken bij “zijn” club. Momenteel is hij er actief als trainer van het derde elftal.

Carrière als speler
Toen Aart veertien jaar oud was debuteerde hij in een oefenwedstrijd bij V.V. De Alblas. “Voor deze wedstrijd hadden ze op het laatste moment iemand nodig en ik was uiteraard nog aan het voetballen op de club haha. Wel ben ik uiteindelijk een jaar vervroegd naar de senioren gegaan om bij Alblas 1 te gaan spelen.” Tussen zijn zeventiende en zesentwintigste heeft Aart voornamelijk in het eerste elftal gespeeld.  Echter heeft hij daar ook veel wedstrijden moeten missen door blessures. Dit is voornamelijk aan zijn enkel geweest. Deze blessure heeft hij opgelopen in zijn jeugdjaren en gaf eigenlijk altijd wel problemen. Hierom besloot Aanen op zijn 26ste al te stoppen bij het eerste.

Vrijwilligers functies
Momenteel is Aart Aanen samen met Bas van Genderen trainer-coach van het derde elftal. Dit is een team dat voornamelijk bestaat uit jonge spelers die niet direct de stap naar het eerste en tweede hebben gemaakt, maar zich wel graag willen ontwikkelen in een selectieteam. Met het derde proberen Aart en Bas deze jongens verder te ontwikkelen, om ze zo voor te bereiden op de stap naar het eerste of tweede.

Voordat hij begon als trainer van het derde is Aart vanaf zijn zeventiende/achttiende altijd actief geweest als jeugdtrainer en heeft hij vanaf zijn dertigste diverse functies bekleed binnen de jeugdafdeling. “Dit doe ik voornamelijk als jeugdtrainer, maar ook beleidsmatig als technisch jeugd coördinator. Als voetballiefhebber vind ik het erg leuk om de jeugd te helpen met hun ontwikkeling. Je hoort weleens dat het ondankbaar werk zou zijn, maar ik ervaar juist het tegenovergestelde. Ik voel me altijd enorm gewaardeerd door de jeugdspelers die ik heb mogen trainen. Inmiddels ben ik zo’n beetje trainer geweest van alle jeugdspelers die nu nog actief zijn in de senioren. Als ik ze spreek vragen ze me nog altijd wat ik van hun wedstrijd vond.”

Thuisgevoel
Voor Aart is De Alblas de club waar hij zich helemaal thuis voelt. Hij is wel eens gevraagd om naar een andere club te komen, maar bij alleen het idee om te club te verlaten draait zijn maag al om. “Ik vind het een voorrecht om bij deze club betrokken te zijn en om mijn bijdrage te leveren aan de maatschappij. Ik kan jongens en meiden helpen plezier te beleven aan het mooiste spelletje van de wereld. Daar ben ik de club erg dankbaar voor.”

Ook vindt Aart het “oergezellig” bij de club. Hij vindt het mooi om te zien dat iedereen even belangrijk is of je nu vrijwilliger bent, in  het eerste speelt of in het bierteam. “Een overvolle kantine met feestgedruis vind ik prachtig, terwijl ik soms ook juist in stilte kan genieten als het rustig is op de club. Als er dan ergens op een veld nog een wedstrijd bezig is, waar je de geluiden van mee krijgt vind ik dat leuk om te horen.”

Volger van het De Alblas 1
Aanen volgt naast het derde ook de prestaties van het eerste en tweede op de voet. Aan de hand hiervan overlegt hij wekelijks met de gehele staf van 1,2 en 3 over wat er goed gaat en wat er beter kan. Wel is het voor Aanen lastig om de wedstrijden van het eerste live te zien, omdat zijn “eigen” derde vaak tegelijk speelt met het eerste. “Dit vind ik op zich wel jammer, maar als ik af en toe eens een wedstrijdje kan zien vind ik dat ook prima. Ik vind het vooral erg leuk wanneer ik jongens die ik in de jeugd heb getraind zie spelen in het eerste.”

Een stabiele tweede klasse worden
De huidige prestaties van het eerste elftal ervaart Aart als prima. Hij is ervan overtuigd dat ze dit jaar kampioen worden. “Het team speelt een stuk stabieler en volwassener dan vorig jaar en heeft de kwaliteiten voor de tweede klasse. Ze presteren prima en ik ben er van overtuigd dat ze dit seizoen kampioen worden. Daarnaast hebben we een goede jeugdafdeling met voldoende spelers, waardoor we iedereen op zijn eigen niveau kunnen laten spelen en ontwikkelen. Ik roep al twintig jaar dat we met De Alblas uit kunnen groeien tot een stabiele tweede klasser. Alleen moeten we dan wel onze eigen mogelijkheden zien en soms misschien overal nog net een stapje boven op doen. Mensen rond de club zeggen dan vaak, ach bij de De Alblas is de gezelligheid het belangrijkste. Hier ben ik het uiteraard mee eens. Echter ben ik van mening  dat dit prima hand in hand kan gaan met fanatiek trainen en je altijd maar willen verbeteren en ontwikkelen, als club, vrijwilliger, trainer of speler. Hoe beter je het spelletje kunt spelen hoe leuker het immers wordt”

Klik op De Alblas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Alblas voor meer informatie over de club.          

Bij VV Rozenburg loopt de jeugd er netjes bij

Hun ‘imperium’ is de laatste jaren aardig uitgebreid. Een kledingshop hadden materiaalmannen Arie Doornhein (65) en Richard Kruithof (53) al bij VV Rozenburg, sinds enige tijd is ook een kleedkamer ‘opgeofferd’ voor trainingsmateriaal. “Het is nodig, hé.”

Doornhein en Kruithof laten vol trots de kledingshop zien aan de zijkant van het clubgebouw. Het rood en geel van VV Rozenburg voeren er een boventoon. Een paspop lacht je bij binnenkomst toe. “Dit is ons domein”, zegt Doornhein. “Kijk,”, vult Kruithof aan. “Alles ligt hier gesorteerd op maat. Daar heb je de kleine maatjes, daar de grotere.” Terwijl Kruithof dat vertelt is Doornhein aan het vouwen geslagen. “We willen het wel graag netjes en overzichtelijk houden.”

En dat is best een klus want alle jeugdleden van de club moeten van een tenue worden voorzien. Daar bovenop is er nog ‘winterse’ trainerskleding. “Een trui met lange mouwen voor de koude dagen.”

“Kijk, hier hangen ook de trainersspullen voor de trainers”, zegt Kruithof als ‘we’ in de andere opbergruimte zijn aangekomen. De oude kleedkamer hangt vol met tassen, dikke jassen en er ligt ook trainersmateriaal zoals hesjes en pionnen.

Een paar jaar geleden besloot het bestuur van VV Rozenburg de kledingzaken in eigen hand te nemen. “Voorheen kon je bij de sportwinkel op het dorp voetbalspullen kopen”, zegt Doornhein. “Maar dit systeem werkt veel beter.”

Dat systeem is dat de kledingbijdrage verwerkt is in de contributies. Het voordeel is ook dat alle jeugdspelers er op de trainingen hetzelfde bijlopen, want naast een wedstrijdpakket, met uiteraard het klassieke roodgele shirt, broekje en sokken van de club, is er een trainingspakket. “De uitstraling is veel beter” weet Kruithof, die behalve materiaalman nog een functie bekleedt bij de club. Hij is als teammanager verbonden aan de hoofdmacht.

Dat systeem met een eigen uitgifte verplicht VV Rozenburg wel om de zaken goed georganiseerd te hebben. “We maken de nodige uurtjes”, bekent Doornhein. “Het leuke van dit werk is dat je veel mensen ontmoet. Kinderen, moeders, vaders, opa’s en oma’s. Je maakt heel wat praatjes. Daar zijn we goed in.”

Met enkele honderden jeugdvoetballertjes zijn er weinig rustmomenten voor Doornhein en Kruithof in het jaar. “De drukste periode is natuurlijk de zomer”, zegt Kruithof. “Als de nieuwe teams zijn samengesteld is het bal begonnen.” Niet dat alle teams weer in het nieuw worden gestoken. “We gaan er vanuit dat kleding gemiddeld zo’n vier jaar meegaat. Als kinderen uit een maat zijn gegroeid en een nieuwe maat nodig hebben, kunnen ze zich bij ons melden en krijgen ze een ander setje”, voegt Doornhein toe.

“De zomer is ook het drukst omdat de club in die periode ook gemiddeld de meeste nieuwe spelertjes mag verwelkomen. Maar eigenlijk loopt het hele jaar wel door. Doordeweeks zijn we met de shop twee keer een uurtje open. Op zaterdag zijn we er vaak ook, maar dat is wel op afspraak.” Het duo registreert de voorraad goed. “We hebben van alle maten altijd wel iets in huis, maar je moet het goed bijhouden, want sommige maten gaan heel snel.”

De senioren zijn niet het ‘pakkie-an’ van Doornhein en Kruithof. “De teams hebben vaak eigen gesponsorde shirts. Soms zie ik wel eens mensen lopen waarvan ik zeg: dat kan echt niet meer in dat shirt. Dan zijn de kleuren helemaal vervaagd. Dat zeg ik dan ook.”

Klik op de link voor meer artikelen over vv Rozenburg
Klik op de link voor meer informatie over vv Rozenburg

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.