Home Blog Pagina 367

Chimankpa: “Ik houd van Advendo en van deze stad“

Het is een naam die klinkt als een klok: Chimankpa Emmanuel Agubosim. De 26 jarige voetballer van de kleine club uit Breda is er een met een bijzondere historie. Gevlucht voor de verschrikkelijke oorlog in Oekraïne en pas 11 maanden in Nederland. Met een vluchtelingenstatus en in afwachting van een verblijfsvergunning verblijft de sympathieke Chimankpa momenteel in de Koepel. Het adres waar de stad Breda vluchtelingen opvangt. Toch is de verdediger al helemaal thuis bij Advendo aan de Bastenakenstraat in Breda Noord. 

“Ik ben een positieve kerel met een goed gevoel voor humor. Ik kom uit Oekraïne, maar ik ben oorspronkelijk geboren in Nigeria. Voetballen doe ik al vanaf jonge leeftijd toen ik opgroeide. Voetbal is mijn vriend en droom. Ik houd van Advendo omdat het een goede club is met een geweldige coach, ook de staf en de spelers, ze behandelen me als familie vanaf de eerste dag dat ik begon met trainen. Het team is “good”, ik vind het leuk in Breda en ik vind het leuk bij Advendo. Ik kan op verschillende posities spelen, zoals rechtsback centrale verdediger en verdedigend middenveld maar ik moet zeggen dat mijn beste positie centrale verdediger is,” aldus Agubosim die nog niet helemaal tevreden is over de prestaties van het onderaan bungelende team van trainer coach Omid Chaab. De niet te benijden trainer van de 5e klasser heeft een smalle selectie en ervaart wekelijks hoe het is om te werken bij een (tegenwoordig) kleine vereniging als Advendo. Hij is echter wel blij met zijn Chimankpa.

“Hij is een heel goede voetballer. Speelt laatste man speelt bij mij en leest de wedstrijd goed en is tactisch erg sterk. We hadden maar meer spelers net zoals hij in ons team. En dan het liefst in elke linie, haha. Denk dat we er als Advendo dan heel anders voor gestaan hadden, “aldus Chaab”.

De bewierookte Agubosim blijft bescheiden en is nog vol vertrouwen over ‘zijn’ Advendo. “Ja, ik zal zeggen dat we niet de punten krijgen die we allemaal wilden, maar ik denk dat we kunnen verbeteren. Als team moeten we gewoon hard werken in training om elkaar te helpen en ja ik geloof er in dat we in staat zijn om te verbeteren. De kwaliteit is er en  we hebben een goede kans maken om hogerop te komen. Ik wil graag ook toegewijd  het team helpen om meer wedstrijden te winnen. En mezelf in de toekomst blijven verbeteren als de kans zich voordoet dan zullen we dat zien. Maar voor nu ben ik vastbesloten om het team te helpen. Wat voor mij belangrijker is, is God en om bij familie en vrienden te zijn die van me houden en het beste voor me willen. Bedankt voor het interview ,’ besluit de man met een missie ; Chimankpa Emmanuel Agubosim.

Klik op SV Advendo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Advendo voor meer informatie over de club.

Geert Beullens is de nieuwe preses van familieclub UVV’40.

0

Bij de Ulvenhoutse Voetbalvereniging UVV’40 gaf na 10 jaar voorzitterschap  Sander Schaepman in juli 2022 het stokje over aan Geert Beullens. Voor de “familieclub met ambitie.” Schreef Schaepman jaren terug een manifest vol ambitie. Afgelopen seizoenen groeide de club van 350 naar 700 spelende leden (55 teams) . Werd er meidenvoetbal en een interne voetbalschool voor de jongsten geïntroduceerd, een nieuw  voetbaltenue met Keukenkampioen als hoofdsponsor ontworpen en werd een prachtig kunstgrasveld aangelegd. Het eerste elftal ging van de 5e naar de 3e klasse en diverse jeugdteams voetbalden in hogere klassen. 

Momenteel spelen de groen-witten weer in de 4e klasse en zagen na het vertrek van Schaepman, die benoemd werd tot erelid, in de persoon van Geert Beullens  een nieuwe Preses aantreden. De sympathieke voetbalman, reeds 11 jaar betrokken bij UVV’40 als ouder van 3 actief spelende zoons in de jeugd, nam met veel plezier, enthousiasme en ambitie het stokje over. UVV groeit en bloeit en dat zorgt voor de nodige uitdagingen voor de man die overdag een hoge functie bij een multinational bekleedt.  

U komt in een gespreid bedje terecht als nieuwe voorzitter, zo lijkt het?
“Zeker en dat willen we stabiliseren en waar mogelijk verder verbeteren. Er zijn voldoende uitdagingen voor ons als bestuur. UVV is een gemoedelijke en gezellige familieclub in een prachtige groene omgeving. Als familieclub willen we al onze leden, ongeacht het voetbaltalent, de kans geven om te voetballen, zich te ontwikkelen, samen plezier te hebben en vriendschappen te bouwen voor het leven. Daarom organiseert UVV’40 naast voetbal al jaren ook andere activiteiten en evenementen zoals het Jeugdkamp in Belgie, Sinterklaasfeest, kerstzaalvoetbal toernooi en derby feesten in de Taveerne.

Ambitie zien wij dan ook ruimer dan enkel het voetballen. Wij hebben afgelopen maanden binnen de club gewerkt aan een kompas voor de volgende 3 jaren. Naast voetbalontwikkeling voor al onze leden ook ambities ten aanzien van sportiviteit en respect, communicatie, automatisering, accommodatie en materialen, financiën en sponsoring  en activiteiten en evenementen naast het voetballen. Net als vele andere sport- en maatschappelijke verenigingen  was de grootste uitdaging afgelopen periode om na corona weer alles op te starten. Ik geniet heel erg dat dit alles weer mogelijk is en om dagelijks al die lachende gezichten op het voetbalveld weer samen plezier te zien hebben ,`aldus de tevreden voorzitter.

Geert Beullens staat bekend als een verbinder en kan net zo fanatiek praten over een team van de allerkleinsten als over de doorstroming van jonge gasten naar de selectie. UVV’40 is in beweging , zoveel is duidelijk.

“Onze vereniging is afgelopen jaren gegroeid naar ruim 700 leden, waarvan ongeveer de helft uit Ulvenhout en ongeveer 15% meiden/dames . Groei en aantal leden is geen doel voor UVV’40. Wij willen een familieclub met ambitie zijn en onze eigenheid als gemoedelijke en warme  familieclub behouden. Daarnaast hebben wij net als vele verenigingen vraagstukken op het gebied van betrekken van leden en ouders die zich vrijwillig en kosteloos willen inzetten voor de vereniging. Maar ook het verduurzamen en uitbreiden van de accommodatie met een extra voetbalveld en extra kleedkamers/materialenruimte. We zoeken meer clubscheidsrechters, trainers en coaches. Maken nu een plan om  doorstroming van de jeugdelftallen naar de senioren te stimuleren. Maar ook het  financieel gezond houden van UVV’40 met de stijging van energiekosten is een uitdaging.”

U wilt er ook zijn voor de gemeenschap als voorzitter. De UVV leden een warm nest bieden?
“Elke UVV’40-er willen wij de mogelijkheid bieden om zich op zijn plek te voelen bij ons en zijn of haar talenten te kunnen ontwikkelen op voetbalgebied. Wij streven er daarom naar dat al onze leden goede trainingen krijgen afgestemd op het talent en niveau. Ook dat elk lid wekelijks 2 voetbaltrainingen heeft, 1 op het kunstgrasveld en 1 op het grasveld. Wij zijn heel trots op onze interne voetbalschool waar elke woensdagmiddag ongeveer 150 pupillen t/m O11, samen per leeftijd, een gezonde mix krijgen aangeboden van coördinatie oefeningen, bal vaardigheden, pass -en traptechnieken, positiespelen, duelvormen en wedstrijdvormen.”

”Door deze werking stellen wij vast dat al onze jeugdteams de laatste jaren gemiddeld in hogere klassen voetballen., zowel onze 1e teams maar ook de teams daarachter. De eerste teams voetballen nu eerste en/of hoofdklasse. .Vanaf 24 februari organiseert Deltalent wekelijks op jeugdland, voor meiden en jongens O12 – O15, een extra gemengde training op vrijdagmiddag onder leiding van een gecertificeerde KNVB trainer. Ook hebben we sinds december wekelijks een fysiotherapeut op de club die al onze leden bijstaat bij blessures. Zo streven we ernaar om al onze leden kansen te geven om zich te ontwikkelen ! .”

Wanneer is voorzitter Beullens een tevreden mens als hij over 3 jaar terugblikt?
Elk weekend geniet ik als ik zie dat onze spelers en speelsters samen plezier hebben tijdens het voetballen, met familieleden en vrienden langs de lijn. Wij zijn geen professionele voetbalvereniging of onderneming. Wij zijn een vereniging die alleen maar succesvol kan zijn door de inzet van vele vrijwilligers. Hoe meer mensen zich willen inzetten, hoe makkelijker en hoe meer resultaat we samen kunnen bereiken om onze fantastische vereniging weer verder te brengen, met behoud van onze cultuur. Binnen 3 jaar hoop ik nog altijd te kunnen genieten van het plezier van onze leden op het voetbalveld.”

”Maar daarnaast hoop ik dat UVV’40 voor de taken naast het voetballen minder steunt op enkele vrijwilligers en een goed werkende structuur heeft met een klein dagdagelijks bestuur met  werkgroepen. Er zit in onze vereniging uitzonderlijk veel ervaring en expertise die wij nu nog onvoldoende benutten. Hoe meer leden en ouders hun expertise willen inzetten voor UVV’40, hoe meer we de taken kunnen verdelen bij deze prachtige club. Daarnaast hoop ik  onze accommodatie samen met de gemeente te kunnen verduurzamen en uitbreiden met extra kleedkamers, materialenruimte en voetbalveld. Tenslotte dat onze meiden en jongens zich verder kunnen ontwikkelen op voetbalgebied en ook op een natuurlijke wijze doorstromen naar de senioren elftallen en onze eerste elftallen. “

Klik op UVV’40 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op UVV’40 voor meer informatie over de club.

Jongeling Milo de Kort met Bavel op pole position voor snelle terugkeer

0

De pas 18-jarige Milo de Kort pakte dit jaar zijn kans bij het 1e van vv Bavel. De degradant uit de 2e klasse staat inmiddels als koploper dominant op ‘pole position’voor een snelle terugkeer. Het team van coach Coen Rijppaert, die onlangs zijn verbintenis met een jaar verlengde, bleef na vorig seizoen in tact en werd door een paar talenten versterkt.

Wat goed is komt snel zeggen ze wel eens. Met 18 jaar in een 3e klasser in de basis die ook nog eens bovenaan staat. “Ik ben heel erg blij met de kans die ik heb gekregen om al mee te doen met het eerste en het aantal wedstrijden dat ik in de basis mocht staan. Al helemaal mooi dat we na de degradatie van vorig seizoen weer bovenin meedraaien,” zegt een enthousiaste de Kort, die in zijn laatste jaar van de Havo volwassen onderwijs zit. 

“Hoewel ik geen vast baantje heb werk ik wel eens bij mijn neef die werkzaam is als stratenmaker. Dat is goed te doen. De sfeer bij Bavel is eigenlijk wel uniek.

Het is altijd gezellig op de club zowel na de trainingen als na de wedstrijden. We staan er het hele seizoen goed voor en zullen ook wel voor het kampioenschap gaan. We hebben goede jeugd maar de routiniers Akkermans en Meijerink zijn belangrijk voor ons. Er valt nog genoeg te leren van die oudjes vooral op het gebied van spelinzicht, waar en hoe ik moet staan en dat is wel iets dat ik in mijn spel kan verbeteren.  Ik ben er vorig jaar halverwege het seizoen bijgekomen en de 2e klasse was lastig, maar het zou mooi zijn als we er volgend seizoen weer in mogen spelen. We hebben hier een groot aantal vrijwilligers die de club alleen maar levendiger maakt en de support op de zondagen is ook altijd goed om te zien. Ook mede door een hele gezellige kantine.”

Mede dirigent van een dit jaar  steady vv Bavel is trainer Rijppaert. Een man die onder alle omstandigheden de rust zelve blijft. Ook na de degradatie van vorig seizoen.“Ja ik ben erg tevreden over de trainer. De gehele aanpak bij de wedstrijden en trainingen is compleet anders dan bij de jeugd, maar ik vind ook dat hij goed bij de groep past anders zit je er al niet vier á vijf jaar bij de club.”

Je bent nog piepjong, en dan heb je voetbalambities toch? Het viaduct over en je fietst zo naar Baronie. Of is dat vloeken in de Kerk en is Bavel te gezellig?
“Ik heb in de jeugd vaak genoeg tegen Baronie moeten spelen waardoor er vanuit mij altijd een bepaalde rivaliteit is geweest en weet niet of ons pa dan wel naar de wedstrijden zou komen kijken haha. Ik heb het altijd naar mijn zin gehad in Bavel en nog steeds dus eerst maar wat verder ontwikkelen en dan zien we wel,” besluit jeugdig talent Milo de Kort.  

“Ooit een overstap naar Baronie ? Weet niet of ons pa dan wel naar de wedstrijden komt kijken haha.”

Klik op vv Bavel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bavel voor meer informatie over de club.

Virhu Bhoelai hoopt op betere tijden voor Jong Ambon

MIDDELBURG – Verandering van omgeving, dat was voor Virhu Bhoelai in 2019 de reden om VC Vlissingen zaterdag te verruilen voor een andere club. De keus viel op Jong Ambon. Daar ging het aanvankelijk nog goed, maar de laatste twee seizoenen bevindt de club zich echter in de onderste regionen van het zaterdagvoetbal. Op dit moment zelfs als puntloze hekkensluiter in de 4e klasse A.

“Dat doet toch best wel pijn ja. Dat had ik vier seizoenen geleden niet kunnen voorzien. Het is toch vaak ook wel een mentaliteitskwestie. Bij VC Vlissingen hadden we altijd vijftien man op trainingen, hier maximaal negen. Dat is niet genoeg om op zaterdagen met z’n allen tot de laatste snik te kunnen strijden voor de punten. Op dat vlak zal er iets moeten veranderen, maar dat doe je niet zo een-twee-drie even. Zoiets kost tijd. We hebben ook te maken met een groep waarin heel veel culturen samenkomen, waaronder ook jongens uit het AZC. Soms is het lastig communiceren, om elkaar te begrijpen en om dan een dolletje te maken met elkaar. Al zie ik soms mooie dingen tijdens trainingen of wedstrijden gebeuren en dat geeft toch voldoening en plezier.”

De 30-jarige aanvaller begon als speler bij RCS waar hij tot en met de A-jeugd actief was. Daarna speelde hij zeven seizoenen bij Vlissingen-zaterdag en nu dus voor het vierde jaar op Sportpark De Sprong. “Een aantal vrienden van mij maakte de overstap naar Jong Ambon en onder Paul Telussa deden we nog redelijk mee. Nu is het erg teleurstellend dat je nog altijd puntloos bent en wekelijks met dikke cijfers verliest. En als ik ergens niet tegen kan….. Ik ben geen beste verliezer en dat knaagt dan ook wel. Ik ben echter wel een speler die altijd aanwezig is, elke training opnieuw. Want ik sta gewoon graag op het voetbalveld en dat zal nooit veranderen zolang ik kan. Daar ben ik te veel liefhebber voor, maar dat het niet plezierig is als je wekelijks verliest, dat lijkt me logisch.”

Trainer Izaak Rehatta stapte tussentijds op als trainer en Peter Visser, die normaal het tweede elftal onder zijn hoede had, staat nu in het restant als interim-trainer voor de groep. “Peter kent de club en de spelers goed, dus dat is een goede zaak. Het is voor ons nu belangrijk om toch vertrouwen te houden en te proberen om van die hatelijke nul af te komen. We hebben eens een sportief succesje nodig, dat zal goed doen. Hopelijk kunnen we tegen directe concurrenten nog wat puntjes pakken en een paar plekjes stijgen. De weg omhoog vinden met Jong Ambon, daar wil en blijf ik me in elk geval voor inzetten zolang ik hier speel.”

Klik op Jong Ambon voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jong Ambon voor mee informatie over de club.

Johnny Vermeer zorgt voor de echte sfeer van Lyra

0

Hij begon op zijn vijfde met voetballen bij Lyra, speelde een aantal jaar in de jeugd van ADO Den Haag en is inmiddels terug bij de club als lid van de TC. En ook binnen de lijnen, is Johnny Vermeer nog altijd net zo fanatiek. Al is het tegenwoordig in het derde. “We kunnen nog aardig mee met die jonge gasten!”

Gezien de samenstelling van de selectie, ook niet zo vreemd, moet de 34-jarige Vermeer meteen bekennen. “Ons team bestaat uit bijna allemaal oud-selectiespelers, dus de basis is goed. Eén keer trainen is genoeg!” Want, zo begint hij zelf al een beetje te lachen. “Het is eigenlijk een ouderwets bierelftal, maar als we spelen, zijn we nog net zo fanatiek.” Zelf doet de middenvelder daar bij het derde sinds een seizoen of vier, vrolijk aan mee. “Ik wil graag de bal hebben, een soort spelverdeler. Af en toe het spel verleggen, met een crossbal.” En met succes. “Het eerste halfjaar, werden we kampioen van de tweede klasse. Alles gewonnen en een keer gelijk. Nu hebben we in een moeilijkere competitie meer moeite, maar wel veel leuke potjes!”

Fanatiek
Want hoe fanatiek ze ook zijn, niet alles draait meer om winnen. “Het is een echte dorpsvereniging en je kent iedereen door en door, helemaal binnen ons team. Eigenlijk een soort grote vriendengroep.” Voor Vermeer misschien wel het mooiste van allemaal. “Voetballen met je vrienden, op een leuk niveau. En als je een keer een weekendje weg wilt, kan dat ook!” Al gebeurt dat laatste, niet zo heel vaak, vertelt hij. “De opkomst is echt goed! We zijn met zestien of zeventien man, een paar zijn soms weg, de rest is er altijd. Nog net zo fanatiek…” En zoals bekend, is Vermeer dat bij Lyra niet alleen binnen het veld. “Vroeger heb ik de jeugd training gegeven, sinds dit seizoen ben ik lid van de TC.” Wat houdt dat in? “Het technische beleid voeren voor het eerste en tweede. Trainers kiezen, gesprekken doen, het trainingskamp regelen en zorgen voor goede randvoorwaarden. Als er dingen worden gemeld, probeer ik te helpen.” Zo ook bij het samenstellen van de selecties. “Hier en daar, hebben we een aantal oud-spelers gebeld, om te vragen of ze terug wilden komen. Want in principe, willen we het vooral met Lyra-jongens doen.” Desondanks zijn de ambities groot. “We mogen wel een keer promoveren! Die derde klasse is eigenlijk te laag, als je kijkt naar onze accommodatie en hoe alles geregeld is. Een grote club, met enorm veel leden. Wat dat betreft duurt het wel wat te lang…”

Herkenbaar
Al steekt Vermeer daarbij de hand een klein beetje in eigen boezem. “Er zijn te veel spelers die te snel stoppen, ikzelf ook. Ik was 29. Dat soort jongens moeten we langer zien te behouden.” Een mooie klus voor hem nu dus. “Ik heb zelf in de selectie gezeten, dan weet je als TC wat er speelt. Op die manier probeer je iets terug te doen voor de club.” Als een echte Lyra-jongen, zoals Vermeer zichzelf noemt. “Die sfeer wil je graag terugbrengen. Dat hebben ze vroeger ook voor mij gedaan.” Een uitdaging. “Het is ook een stukje zelfontwikkeling, al die gesprekken met spelers en trainers. Je weet wat er gevraagd wordt in een selectie, daar kun je bij helpen.” En dat is nodig ook. “Promoveren is al jaren het doel, het zou leuk zijn als dat een keer gerealiseerd wordt.” Al begint dat misschien wel van onderop, weet de inwoner van De Lier. “Er is nu meer aandacht voor jeugdtrainers en de jeugd in het algemeen, zodat ze vaker en beter kunnen trainen. Daar maken we stappen in.” Allemaal met maar één doel: met Lierenaren de stap zetten naar die tweede klasse. “Een eerste elftal vol eigen jongens, dat is voor het publiek ook herkenbaar.” Tijd om stil te zitten, heeft Vermeer in de laatste maanden van het seizoen dan ook niet. “De nieuwe voorbereiding in elkaar zetten, plannen maken, maar vooral praten met spelers. Met twijfelgevallen, om te motiveren of gewoon om te peilen. Het grootste deel blijft en ook vanuit de jeugd, stromen potentiële toppers door!”

Klik op vv Lyra voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lyra voor meer informatie over de club.

Gennaro Eikenhout op zijn plaats in Zoutelande 

ZOUTELANDE – Toen zijn oom Daan Eikenhout trainer was van De Meeuwen overtuigde hij zijn neef Gennaro (27) zes jaar geleden om de overstap te maken van Zeelandia Middelburg naar Zoutelande. Bij de tweedeklasser is hij echter pas sinds dit seizoen daadwerkelijk basiskracht, een rol waarvan de verdediger met volle teugen geniet.

“Het heeft eventjes geduurd haha, maar dit seizoen heb ik dan toch eindelijk de beloning gekregen voor de inzet die ik al die seizoenen ben blijven tonen. Er zijn een aantal jongens vertrokken, twee jonge gasten bij gekomen en zodoende geeft dat toch een frisse wind. Ik heb van de trainer in de voorbereiding opnieuw de kans gekregen en die heb ik met beide handen aangegrepen. Ik was altijd druk vanwege werk in de evenementenbranche en dat was soms lastig te combineren met trainen. En als je niet constant traint, dan kun je ook niet verwachten dat je op zaterdag speelt.”

Inmiddels heeft hij de werkdagen anders ingedeeld en kan hij dus wel twee keer trainen, wat dus heeft geresulteerd in een basisplek als rechtsback. “Ook heeft de trainer nu een andere aanpak dan voorheen, waardoor er een betere balans is qua trainingsintensiteit. Voorheen bleven we hard trainen, terwijl we geregeld blessures hadden en dus vaak niet op volle sterkte konden aantreden. Nu gaat dat veel beter en dat zie je ook terug in de resultaten. Want we kunnen best stellen dat we met De Meeuwen een behoorlijke eerste seizoenshelft hebben gehad. Nu is het voor ons zaak om dat in het restant weer op te pakken en ervoor te zorgen dat we ons niet opnieuw aan het eind van het seizoen écht veilig spelen. We hebben in mijn ogen een prima selectie en daarmee moeten we toch echt boven in de middenmoot kunnen eindigen vind ik.”ge

Tot zijn eenentwintigste voetbalde hij in Middelburg gevoetbald, maar toch was hij destijds toe aan een nieuwe uitdaging. ‘En die vond ik bij De Meeuwen. Ik geniet echt heel erg hier bij de club. Het is een gemoedelijke club waar iedereen elkaar kent en ook oprecht in elkaar is geïnteresseerd. Bovendien heb ik hier liefde gevonden. Dat was al na drie maanden toen ik hier kwam spelen haha.. Inmiddels woon ik ook hier samen op een paar minuten van het voetbalveld. Op meerdere vlakken heb ik hier bij De Meeuwen gewonden wat ik zocht, zowel op voetballend als persoonlijk vlak.”

Het liefst probeert hij nu zo lang mogelijk het momentum vast te houden en basisspeler te blijven in de hoofdmacht. “Plezier en minuten maken daar gaat het mij om. Liefst in het eerste of desnoods in het tweede. Al wil ik nu ik eindelijk die plek in het elftal heb veroverd, deze zo lang mogelijk blijven vasthouden. Daar train ik hard voor en tijdens wedstrijden geef ik alles. Dat is voor mij de basis van voetbal en geeft voldoening. Wanneer we dan uiteindelijk dit seizoen ons met De Meeuwen weer weten te handhaven, dan hebben we het uitstekend gedaan.”  

Klik op VV De Meeuwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Meeuwen voor meer informatie over de club.

Monica en Elly kleden heel DCV aan

De commissiekamer van DCV is op zaterdag nog ‘ouderwets’ druk. Trainers, leiders en scheidsrechters zorgen voor een zoete inval. Ze treffen er altijd de lachende gezichten van Monica Snoei en haar moeder Elly Mostert aan.

Wie binnentreedt in de gezellige commissiekamer heeft binnen een minuut een kop koffie voor zijn neus en het moet heel raar lopen als er geen zelfgebakken cake wordt aangeboden. Op de tweede zaterdag in maart is Elly Mostert (‘ik word  dit jaar 74’) helemaal los gegaan, want er liggen drie verschillende smaken cake op het presenteerblad. “Ik bak ze altijd vrijdag”, zegt ze, terwijl ze is rondgegaan met de schotel met haar baksels. “Heel soms, als ik geen tijd heb, koop ik koek. Ik zorg altijd voor wat lekkers.”

“De cake van mijn moeder is beroemd bij DCV”, vult Monica Snoei aan. “De trainers en leiders komen het graag halen. Het hoort erbij.”

Erbij horen doen Snoei en haar moeder ook al een tijd. Ze zijn altijd van de partij op zaterdagmorgen, meestal tot een uur of één. “Als het eerste speelt blijf ik meestal langer hangen”, zegt Snoei. Toen haar kinderen begonnen met voetballen was zij al snel te porren voor vrijwilligerswerk bij de club. Ze maakten jarenlang deel uit van de activiteitencommissie. “We organiseerden van alles, van bingo tot feesten en partijen.”

Inmiddels wordt in de commissiekamer een stapeltje kleren binnengebracht. “Oh, dat sorteren wij wel”, zegt Snoei. “Leg daar maar op de kast.” Snoei runt bij DCV al jaren de kledingshop en dat is geen baantje dat je even doet. “Ik heb jarenlang in een hoek van de kantine gezeten”, zegt ze. “In die periode is mijn moeder er ook bij gekomen.”

Haar moeder kwam op de koffie, maar ging meteen aan de slag met kleding vouwen en sorteren. Sindsdien heeft DCV een duo dat de kledingshop beheert. “Een paar jaar geleden zijn we hierheen verhuisd”, vertelt ze, terwijl ze in de rondte wijst. “We hebben het hier zelf ook een beetje opgeknapt. Met zijn tweeën hebben we de boel gesaust.”

Ron de Korte, coördinator van de wedstrijdsecretarissenploeg, knikt instemmend. “Monica en Elly zorgen hier voor de gezelligheid.” Af en toe loopt Snoei weg. “We zijn de trainers in het nieuw aan het aankleden. Ze moeten allemaal passen. Ze kunnen kiezen uit een dikke winterjas of een allwheaterjas.”

De kledingshop, zo weten Snoei en Mostert, draait zeven dagen per week door. Tussen moeder en dochter ligt een groot boek op tafel waarin alles gedocumenteerd is. “Alle leden krijgen een kledingpakket en ze betalen daarvoor vijftien euro borg. We houden dat goed bij”, legt Snoei uit. Aan het begin van dit seizoen moesten Snoei en haar moeder overuren maken, want alle teams moesten worden gehesen in nieuwe tenues, omdat de kledinglijn was vernieuwd. “We hebben eerst pasavonden georganiseerd. Alleen al met passen waren we twee weken bezig. Vervolgens was het bestellen, uitsorteren en uitdelen. Tijdens het seizoen kleden we vooral de nieuwe leden.”

Deze zaterdag is er genoeg tijd om gezellig bij te kletsen. “Het valt vandaag wel mee met de drukte. Volgens mij zijn er tien thuiswedstrijden bij de jeugd, normaal zijn dat er zestien, zeventien.”

Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

Veere wil straks na een stap terug weer stappen vooruit maken

0

VEERE – Een seizoen waarin de gifbeker tot de absolute bodem lijkt leeg te moeten, zo kan het huidige competitieverblijf voor v.v. Veere in de 3e Klasse A het beste worden omschreven. Danny Hanisch, leider bij het eerste elftal en lid van de technische commissie, hoopt dat volgend seizoen zijn club weer stappen vooruit kan maken. 

“Het is niet echt het seizoen waar we met z’n allen op hadden gerekend. Wel dat we het lastig zouden krijgen in de derde klasse, maar niet op de manier zoals het tot nu is gelopen. Een trainer die ineens in december opstapt, veel blessures en ga zo maar door. Als je dan door onvoorziene omstandigheden tegen Dauwendaele niet voldoende spelers beschikbaar hebt en niet kunt spelen.. Daarop gaf de KNVB ons drie punten in  mindering, waardoor we nu puntloos onderaan staan. Balen, maar dat hebben we de accepteren. Het blijft toch zaak om met z’n allen positief te blijven kijken naar de toekomst.”

Hanisch raakte in 2010 betrokken bij de club toen zijn zoontje ging voetballen. Van leider naar jeugdtrainer en van lid van het jeugdbestuur naar een rol als jeugdvoorzitter. Ook het jeugdtoernooi heeft hij mede opgezet en was een van de initiators van het samengaan bij de jeugd tot SJO Serooskerke/Veere. “Dat loopt echt enorm goed en met die samenwerking zijn beide clubs erg blij. Ik heb ook nog in het SJO-bestuur gezeten, tot mijn zoon bij de senioren ging spelen.”

Als voetbalvader ging de situatie bij het eerste hem aan het hart en na het vertrek van trainer Danny Magito in december heeft Hanisch samen met acht anderen de handschoen opgepakt. Het negental vormt nu het technische hart en ging op zoek naar een nieuwe trainer. Die werd gevonden in eigen gelederen in de persoon van Lorenzo de Groot. “Vanuit de KNVB hebben we dispensatie gehad voor Lorenzo en daarmee maken we het seizoen af. Hij is jong en ambitieus, kent de club en de spelers. Vanuit de groep van het technische hart gaan we met z’n vieren om beurten als leider mee. Op die manier willen we de boel weer optuigen en ook Lorenzo wat ondersteuning bieden.”

Nadat de al vastgelegde trainer Joachim Cornelisse vanwege werkomstandigheden tóch niet naar Veere komt, zal De Groot ook komend seizoen voor de groep staan. En zal er bij de club de kaart van de eigen jeugd worden getrokken. “Dat is de bedoeling en iedereen respecteert en waardeert die keuze. Er komen wat talentvolle jongens aan en die willen we de kans geven. Dat zal vanuit de vierde klasse worden, dat moge wel duidelijk zijn. Geen probleem. Vanaf het begin liep het niet en was de geest uit de fles. Het is zeker jammer, maar soms is het beter om een stap terug te zetten, te bouwen en daarna er weer een paar omhoog te maken. Dat willen we hier nu voor de komende jaren gaan realiseren.”

Klik op v.v. Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Veere voor meer informatie over de club.

Madese Boys hoopt komende jaren tientallen kinderen te enthousiasmeren

Het succesvolle opstartteam van Madese Boys draait op volle toeren. Onder leiding van Cees Bossers, Mark van Hulten, Bo van Suntenmaartensdijk en jeugdcoördinator Amanda Droog hoopt de club de komende jaren tientallen kinderen te verwelkomen en te enthousiasmeren voor het voetbal. “Bij ons krijgen ze de kans om hun eerste stapjes als voetballer te zetten.”

Madese Boys heeft al een flink ledenbestand, maar groeit de laatste jaren enorm. Mede dankzij het opstartteam, waarin kinderen van vijf en zes jaar kunnen snuffelen aan het voetbalveld, komen er jaarlijks 45 à 50 nieuwe leden bij voor Madese Boys. Het is een groot succes; de kinderen krijgen hier een kans om kennis te maken met voetbal. Dat bevalt heel goed.”

Het opstartteam is niet nieuw bij Madese Boys. Het bestond al langer, maar draait sinds de jaren ná de coronapandemie op volle toeren. De groei van de club gaat zelfs sneller dan vooraf gedacht en gehoopt. “Bij het opstartteam krijgen de kinderen de kans om hun eerste stapjes als voetballer te zetten. Kinderen mogen driemaal vrijblijvend meetrainen en kunnen vervolgens lid worden als het bevalt.”

Madese Boys ging in coronatijd juist aan de slag met het binden van de jeugd, terwijl andere clubs op dat moment stil lagen. “Uiteindelijk is de jongste jeugd super interessant voor ons”, vertelt Van Hulten. “Dat zijn namelijk de leden voor de toekomst. Hoe meer kinderen wij erbij krijgen én houden, hoe langer je als club bestaansrecht hebt. Daarom is het juist belangrijk om kinderen op jonge leeftijd al enthousiast te maken.”

Madese Boys heeft liefst 48 teams, komt uit op de zaterdag en de zondag en heeft honderden leden. Daarmee behoort het tot de grootste clubs van de regio. “Dit is de enige vereniging bij ons in het dorp, waar relatief veel mensen wonen”, weet Van Hulten. “Daarom komt bijna iedereen die in Made woont ook hier voetballen. Dat zorgt voor veel gezelligheid en verbondenheid. We hebben veel leden, maar willen altijd blijven groeien.”

Onder meer dus door het strikken van jonge kinderen. Hoe hij en zijn mede- trainers dat aanpakken? “We doen alles in spelvorm, alles met een bal en alles om plezier te maken”, somt Van Hulten op. “Kinderen moeten bij ons vooral genieten. Op latere leeftijd gaat het misschien vaker om presteren, maar bij ons is het hebben van plezier het belangrijkste.” Van Hulten, wiens zoon zelf bij Madese Boys speelt, haalt er voldoening uit. “Bo, Cees en ik vinden het enorm leuk om bezig te zijn met kinderen. En we zijn puur gericht op het feit dat zij het naar hun zin hebben, niet op hoe goed ze zijn. Voor ons speelt niveau geen rol. En als blijkt dat ze uiteindelijk liever een andere sport willen doen, dan vinden wij dat ook niet erg. Natuurlijk hopen we dat we zoveel mogelijk leden erbij krijgen, maar voor ons is het belangrijkste dat de leden met een fijn gevoel bij de club zijn. Ieder kind dat met een lach naar de training komt, maakt ons blij.”

Klik op de link voor meer artikelen over Madese Boys
Klik op de link voor meer informatie over Madese Boys

Ruben Hollemans geniet van zijn terugkeer bij Serooskerke

SEROOSKERKE – Hij begon er ooit als klein jochie met voetballen, maar vanaf zijn dertiende begon een voetbalreis langs tal hoog spelende clubs. Via RBC (5 jaar), NAC Breda (2 jaar), v.v. Kloetinge (2 jaar) en zeven seizoenen v.v. Goes keerde Ruben Hollemans dit seizoen terug bij Serooskerke. Daarmee is hij momenteel de afgetekende koploper in de 3e Klasse A van het zaterdagvoetbal.

“Ik had het er wel eens over met wat mensen bij Serooskerke, want ik ben er altijd de jeugd blijven trainen, hoe het zou zijn als ik zou terugkeren. Vorig seizoen was op meerdere vlakken natuurlijk een raar en vooral ook sportief teleurstellend jaar. Voor mij was het een bewuste stap terug vanuit de derde divisie naar derde klasse. Dat was logischerwijs wel schakelen, maar we doen het met z’n allen tot nu toe echt boven verwachting. Want ‘zomaar’ weer even terugkeren na een degradatie, dat is niet vanzelfsprekend. We begonnen in de voorbereiding erg wisselvallig, dus de tekenen dat we in deze toch heel sterke derde klasse koploper zouden zijn met zoveel punten voorsprong… Nee, dat had niemand vooraf denk ik verwacht. Ik ook niet, maar des te mooier is het dat we nu staan waar we staan. Dat hebben we helemaal zelf afgedwongen.”

De verdedigende middenvelder is voor trainer Cees Houtepen een absoluut verlengstuk in het veld. Met zijn ervaring zorgt de routinier voor de nodige rust, de juiste balans in de ploeg én voor coaching. “Dat is iets wat van nature wel in me zit. Dat heb ik altijd en overal wel gedaan. En nu probeer ik met de ervaring die ik als speler heb toch wel mijn bijdrage te leveren. Maar als je resultaten haalt, dan voetbalt iedereen vanzelf een stukje makkelijker. Waar vorig jaar het vertrouwen er totaal niet was en ook sportief weinig hoogtepunten kenden, zie je nu wat overwinningen en punten pakken met een spelersgroep doet.”

De ambitie van Serooskerke was wel om zo snel mogelijk weer terug te keren naar de tweede klasse, een niveau waarvan ook Hollemans vindt dat de club daar thuishoort. Vastheid in het elftal, een heel brede groep waarmee wordt getraind en een trainer die voor duidelijkheid en een goede organisatie zorgt zijn volgens de verdediger vooral de redenen van het succes. “Als je ziet hoe sterk deze competitie is…. Bijna alle clubs die in het linkerrijtje staan, komen op papier in aanmerking voor promotie vind ik. Het is alleen zaak om elke week scherp te zijn en daarin zijn we tot nu toe heel erg constant gebleken. We geven achterin weinig weg en de ploeg ‘staat als een huis’. Bovendien trainen we altijd met het eerste en tweede. Daardoor groeit iedereen in niveau naar elkaar toe en dat zie je terug op de momenten dat er basisspelers wegvallen. Die plekken worden nagenoeg probleemloos ingevuld en we blijven presteren. Dat vind ik de grootste winst tot op heden en maakt ons de terechte koploper.”

Waar vorig seizoen een aantal sterkhouders langdurig geblesseerd waren, is alleen Bjorn Francke vanwege knieproblemen definitief afgehaakt. “Dat is heel jammer voor het elftal want Bjorn gaf iets extra’s. De rest is gelukkig allemaal weer fit en beschikbaar waardoor de concurrentie ook is toegenomen. Daarbij trainen ook een paar gasten uit de O19 al mee en Jordy Sinke heeft zich al tot basisspeler ontwikkeld. Schitterend vind ik dat en geeft aan dat er voldoende rek in deze groep zit om door te blijven ontwikkelen.”

Nu de periodetitel al in bezit is en de ploeg bovenaan staat, moet men volgens Hollemans de doelstelling bijstellen en durven uit te spreken voor de titel. “Dat denk ik wel. Als je ziet hoe we wekelijks presteren, dan moet je die lijn nu blijven doortrekken. Ik geniet elke keer als ik hier op het veld sta sinds mijn terugkeer. Het is heel mooi om dit nu mee te maken en op zo’n manier op het oude nest terug te keren.”

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.