Home Blog Pagina 362

Ryan Rodenrijs houdt agenda vrij voor VV Vierpolders

vv Vierpolders
-
0
Ryan Rodenrijs houdt agenda vrij voor VV Vierpolders

“Een rustige, maar ook onmisbare schakel”, zo omschrijft VV Vierpolders-voorzitter Henk van Marion Ryan Rodenrijs. De 47-jarige trainer stopt alle liefde en vrije tijd in bet trainen van de jeugd van de dorpsclub. “Of het wel eens te veel wordt? Nooit!”

Grote kans dat Rodenrijs op het veld staat om training te geven op een doordeweekse avond. Maar de inwoner van VV Vierpolders is wel een man die multitasken kan. Als zijn jongens van de onder 19 hun warming-up doen voor één van de twee wekelijkse trainingsessies doet Rodenrijs niet moeilijk om tekst en uitleg te geven over zijn inspanningen voor zijn club.

“Die jongens houden zich wel bezig, bovendien zijn er meer trainers aanwezig”, zo laat hij weten. De VV Vierpolders-jeugd komt er goed vanaf. “Dit is geen groep die je achter de broek moet zitten”, vertelt Rodenrijs. “Ze zijn van zichzelf al heel gemotiveerd. Vanavond zijn er ook weer dertien spelers. Op deze leeftijd heb je te maken met studie en bijbaantjes, maar ik heb het niet idee dat die gasten smoesjes verzinnen om niet te komen. Het zal er ook aan liggen dat de meeste jongens al vanaf de F-jes met elkaar spelen. Het is één grote vriendenclub.”

Een paar dagen later klopt die vriendenclub Stellendam in eigen huis. Rodenrijs, wiens voornaam je uitspreekt als ‘ri-an’ (‘mijn ouders noemden me vroeger zo, dus dat heb ik er maar ingelaten’, neemt het spel in zich zelf op. Van het gillen is hij niet, en als hij roept zijn het kleine correcties. “We willen graag winnen, die jongens en ik, maar als het niet lukt is een nederlaag snel vergeten. Als we er maar alles aan hebben gedaan en dat hebben deze jongens vrijwel altijd.”

De agenda van Rodenrijs is niet erg ingewikkeld. Als hij niet werkt of thuis is, is hij op de club. Want naast de JO19 is hij ook trainer van de JO15. Een team dat bestaat uit jongens, maar ook enkele meisjes. “Dat gaat helemaal prima”, zegt de vader van een voetballende zoon en dochter. “We zijn een kleine club. Meisjes die willen voetballen zitten in een jongensteam. Naarmate de kinderen ouder worden zie je wel fysieke verschillen ontstaan. Dat proberen we op te vangen door geen 4-3-3 te spelen maar 4-4-2.”

De oudste dochter van Rodenrijs voetbalde ook jarenlang, maar is afgehaakt, mede omdat VV Vierpolders geen compleet vrouwenteam meer op de been kon brengen. “Dat team heb ik eerder ook getraind”, is het allesbehalve verrassende antwoord van de duizendpoot. “Op een gegeven moment hadden we nog maar zes, zeven meiden over.”

Rodenrijs was naar eigen zeggen als speler geen uitschieter. “Een middenmoter.” Hij speelde in de jeugd bij VV Vierpolders en verkaste via het tweede elftal naar Spijkenisse, waar hij een paar seizoenen in het derde speelde. “Daarna heb ik nog een lange tijd gevoetbald in het eerste en tweede van VV Vierpolders. Weet je, bij deze club gaat het niet om het presteren. Natuurlijk willen we winnen, maar we willen vooral dat de jeugd zich hier prettig en haar gemak voelt.”

Klik op VV Vierpolders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vierpolders voor meer informatie over de club.

‘Afwachten wie er een kater heeft bij Virtus 4’

vv Virtus
-
0
‘Afwachten wie er een kater heeft bij Virtus 4’

Een mix van jongens die hard werken én spelers die echt kunnen voetballen. Dat is volgens Maurice Ploeg in een notendop het team van Virtus 4. Al is dat volgens de aanstichter van het geheel, iedere zondag maar weer de vraag. “Wie er een kater heeft, of door zijn wekker is geslapen…”

En als samensteller van de groep, kan Ploeg (23) het weten. Begin van de zomer, kwamen ze bij hem uit. “Virtus had graag dat jongens die waren vertrokken, weer terug zouden komen naar de club. Of we hier dan niet een lager elftalletje konden beginnen. De voorzet kwam van de vereniging, ik heb hem aardig binnengekopt. Al zeg ik het zelf!” Op papier als veldspeler, maar in werkelijkheid is de Zevenbergenaar veel meer dan dat. “Ik heb als een soort leider mijn nek uitgestoken om dit team samen te stellen. Nu is het uitjes regelen, dingen organiseren. Noem maar op.”

Charme
En dat alles is hem, met een groep van een mannetje of 26, vrij aardig gelukt. “Ons eerste seizoen, maar we zijn nu al een hechte groep. Met veel jongens van het dorp. Een mix van jongens die niet zo goed kunnen voetballen, wel hard werken én gasten die lang in de selectie hebben gevoetbald.” Resultaten kunnen dan ook niet uitblijven, zou je zeggen. “Tot een paar weken geleden, hadden we nog niks verloren.” Ondanks dat, staat de gezelligheid natuurlijk voorop. “Het is een vriendengroep, samen een borreltje en een biertje doen. Maar als we op het veld staan, is het fanatisme hoog. Dan willen we winnen ook! Uiteindelijk kom je toch om te voetballen, ik tenminste wel.” Al is het ieder weekend altijd weer de vraag, met wie. “Dat is bij ons wel een beetje de charme, op zondagochtend is het afwachten wie er zijn. Onze leider maakt in gedachten vier of vijf opstellingen, in de hoop dat iedereen er is.  Het zijn graag geziene gasten in de horeca, kan ik je vertellen.” En dus, stroomt de groepsapp geregeld over. “Niks blijft onbesproken! Er wordt flink wat gelachen.” Ploeg, die op zijn vierde begon met voetballen en nog uitstapjes maakte naar DHV en Seolto, geniet sinds zijn terugkeer vooral van de sfeer. “We zorgen voor een flink hogere omzet in de kantine, dus de club is ook blij met ons.” Ook binnen het veld? “Ik ben geen topper, speel op ‘6’, maar moet het vooral hebben van hard werken. Lekker op de training een uurtje met die bal bezig zijn, dan de kantine in.”

Boetepot
Op rekening van de boetepot, lacht Ploeg. “Ik ben heel blij dat we die hebben ingesteld, want hij stroomt al aardig vol. Als spelers te laat komen of niet afmelden, moeten ze betalen. We kunnen al een weekendje weg naar Noordwijk!” Misschien wel om daar hun kampioenschap te vieren. “Daar stevenen we wel op af!” En dan, hoger gaan spelen? “Daar houden we dan een peiling over, in de groepsapp. Dat doen we met alles. Meeste stemmen gelden.” In goede harmonie dus. “Als er veel spelers niet zijn, stemmen we of de training door moet gaan. In samenspraak met de groep, bepalen de drie leiders uiteindelijk wat er gebeurt.” Een vaste traditie, net als de ‘wedstrijdevaluatie’. “Dat gekibbel en gekwal onderling, daar geniet ik van. We hebben twee ‘enfant terribles’ binnen de groep, die gaan dan heerlijk tekeer tegen elkaar.” Stiekem zijn ze bezig met het begin van iets moois, denkt Ploeg. “We hebben al sollicitaties, van nieuwe spelers. Dat is toch een compliment. Uiteindelijk leggen we nu de basis voor een lager elftal, dat Virtus 4 de komende tien jaar kan vertegenwoordigen.” Met alles erop en eraan. “Gezelligheid, aanwezig in de kantine, bij activiteiten en heel veel lol. Dat is voor mij toch ook wel de charme van het lager gaan voetballen.” Als jongen van het dorp en veroorzaker van het geheel, zit hij prima op zijn plek. “De verplichting is er toch wel af, dat maakt het spelletje heel leuk!”

Klik op VV Virtus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Virtus voor meer informatie over de club.

Mieke Gueye krijgt energie van haar teams bij VV Spijkenisse

vv Spijkenisse
-
0
Mieke Gueye krijgt energie van haar teams bij VV Spijkenisse

Ze traint niet één, niet twee, maar drie jeugdelftallen bij VV Spijkenisse. En dat doet Mieke Gueye (55) met volle overgave. “Die meiden en jongens geven mij energie.”

Met een beetje geluk staat Gueye op zaterdag bij drie wedstrijden langs de lijn, maar dat lukt niet altijd. “Degene die bij VV Spijkenisse de wedstrijdplanning doet houdt er rekening mee, maar op tijden bij uitwedstrijden heb je geen invloed. Ik ben meestal bij minimaal twee van de drie wedstrijden. We hebben bij elk team een goede groep met leiders en coaches, dus als ik een wedstrijd mis wordt dat goed opgevangen.”

Gueye heeft haar 10-jarige jubileum als trainer al achter de rug. Ze is inmiddels met haar elfde seizoen in VV Spijkenisse bezig. “Toen mijn zoontje vanuit de voetbalschool naar een regulier team ging, werden er trainers en leiders gezocht. Ik ben toen begonnen bij het team van mijn zoon. Zes jaar geleden werden scheidsrechter Peter van Vlijmen en ik gevraagd het meisjesteam over te nemen.”

Gueye was ook de stuwende kracht van de meisjestak die op het hoogtepunt vier teams had. Inmiddels is ze trainer van drie elftallen. “Ik heb van alle smaken wat”, zegt ze lachend. “Ik train de JO18-3, de MO20 en een gecombineerd jongens/meisjesteam, de JM14-5.”

De teams hebben zo hun eigen geschiedenis en verhaal. “De JO18 is een echt vriendenteam, dat drieënhalf jaar geleden is ontstaan. Ze hebben jarenlang tegen elkaar gespeeld, VV Spijkenisse en Botlek. Ze kennen elkaar van school. Op een gegeven moment vonden ze het wel leuk om niet tegen elkaar maar met elkaar te gaan voetballen. Toen is het nieuwe team ontstaan, met acht spelers van VV Spijkenisse en vijf van Botlek. Intussen zijn er wat jongens afgevallen en weer bijgekomen, maar de kern is vanaf het begin hetzelfde gebleven.”

De JM14-5 is een nieuw team. De MO20 bestaat uit meiden die Gueye en Van Vlijmen zes jaar geleden overnamen. “De coronatijd heeft er helaas voor gezorgd dat er nogal wat meisjes zijn afgehaakt. We hebben nu nog één meisjesteam, maar we willen groeien. De MO15 moet gaan ontstaan vanuit de huidige JO14-5 en hopen ook volgend seizoen een vrouwenteam te starten. De MO20 is de MO17 van vorig seizoen. Ze hebben het pittig in de competitie, maar je ziet dat het voetbal steeds beter wordt”, zegt Gueye.

En ook de JM14-5 is de trainster wel toevertrouwd. “De helft van het team bestaat uit jongens en meisjes. In het begin was dat wel even wennen. De meiden keken tegen de jongens op, andersom wisten de jongens ook niet wat ze aan de teamgenotes hadden. Inmiddels weten ze niet beter en heeft iedereen elkaar geaccepteerd. We hebben in de eerste maanden wel veel aandacht geschonken aan die integratie. Als er een oefening gedaan moest worden in kleine groepjes stonden de meiden bij elkaar en jongens ook. We hebben ze vanaf het begin gemixed. Dat ze samen voetballen is nu de normaalste zaak van de wereld, dat is wel mooi om te zien. Sommige tegenstanders zie je nog wel eens raar opkijken als wij het veld opkomen, maar die meiden gaan er net zo hard in als die jongens. We zijn echt een team.”

Het hebben van een juiste teamgeest vindt Gueye sowieso belangrijk. Ze houdt er ook niet van als er bij de training de kantjes vanaf worden gelopen. “Ik hou van pittig, dat weten ze.”

Tegelijkertijd geniet ze van haar pupillen. “Ik krijg echt een energieboost van het trainen. Ik vind het zelf belangrijk dat jeugd sport en beweegt, maar ook dat ze dat kunnen doen in een veilige omgeving.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Meer informatie over VV Spijkenisse? Klik hier.

Bastiaansen kan niet meer zonder voetbal én TPO

vv TPO
-
0
Bastiaansen kan niet meer zonder voetbal én TPO

Wat zestien jaar geleden begon als een grapje, is voor Inge Bastiaansen nu serieuze bezigheid. Want nadat de speelster van TPO op haar 21ste pas begon met voetballen, kan ze nu eigenlijk niet meer zonder. “Achteraf heb ik spijt dat ik het niet eerder ben gaan doen!”

Daarover straks nog veel meer, want we beginnen even bij het begin. Bij een grapje. “Of ik zin had om mee te doen, toen heb ik ‘ja’ gezegd…” En nu, inmiddels bezig aan haar zestiende seizoen, zit de 37-jarige Bastiaansen er dus nog steeds. “Ze noemen me ondertussen oude veteraan, ik weet niet of dat positief is, haha!” Na jarenlang tennis, nu dus voetbal. “Ik vind het spelletje gewoon heel leuk én het is voor mij een stok achter de deur om te blijven bewegen. Mij zie je niet in de sportschool hoor!”

Perfecte combi
Maar op een voetbalveld dus wel. Of in een overvolle kantine. “We hebben een heel gezellig en gemengd team. Ik ben één van de oudste meiden, de jongste is vijftien. Onderling gaat dat super goed!” Ook buiten het voetballen. “Veel gezelligheid, teamuitjes of samen op stap.” Toch, is Bastiaansen dan snel. “Op zondag willen we natuurlijk wel gewoon winnen. Je komt toch je bed uit…” Gelukkig voor haar en TPO, lukt dat over het algemeen vrij aardig. “Meestal net geen kampioen, maar we doen wel bovenin mee. Nu hebben we er een paar nieuwe speelsters bij, dat is aftasten. Een plek bij de eerste vijf zou leuk zijn.” Als iedereen er op zondag is, dan tenminste. “We moeten vaak wel moeite doen, om er genoeg te hebben. In totaal zijn we met achttien, maar twee zijn niet zo actief. En dan werken sommige meiden ook nog in de zorg.” Ondanks dat, is het nagenoeg ieder weekend, een feestje. “Lekker voetballen en sociaal kom je onder de mensen. Dat is voor mij de perfecte combi!” Zoals gezegd, had Bastiaansen er achteraf veel eerder aan moeten beginnen. “Daar heb ik wel een beetje spijt van. Daardoor heb ik nu ook niet al te veel techniek, dat was dan veel beter geweest.” Waar haar kwaliteiten dan wel liggen? “Hard werken en verdedigen, dat gaat me goed af. Iemand met doorzettingsvermogen en een speelster die je nog wel een paar keer tegenkomt. Best handig voor een back.”

Meeste punten
Zien ook steeds meer mensen langs de lijn, vertelt ze. “Tuurlijk is er nog altijd meer aandacht voor de mannen, maar ook bij ons wordt het steeds drukker.” Niet zo gek ook, vindt Bastiaansen. “Vroeger was het niet zo ‘normaal’ dat meiden gingen voetballen, nu leeft dat veel meer. Ook op het dorp.” En dus gaat het algemene niveau omhoog. “Het voetbal ziet er beter uit, er wordt meer gecombineerd en ook qua techniek maken we stappen.” Dan met een knipoog: “De vrouwen van TPO halen statistisch de meeste punten binnen van de senioren, dat wordt nog wel eens onderschat.” En ook in de derde helft, presteren ze uitstekend. “Ik houd van een wijntje én de gezelligheid!” Helemaal na een overwinning. “Het zou leuk zijn als we kampioen worden, maar dat zie ik dit jaar niet gebeuren. Voor de komende seizoenen, heeft dit team wel veel potentie.” Al zullen ze het dan bij TPO, wel zonder haar moeten doen. “Dit worden mijn laatste maanden. Ik ga bij DHV voetballen, dat is om de hoek én op zaterdag. Anders was ik hier gebleven.” Want aan stoppen, denkt Bastiaansen nog lang niet. “Deze meiden kunnen echt ver komen. Ik ga ze missen, maar kom zeker kijken!”

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Van Bronckhorst maakt overstap naar DCV!

DCV Krimpen
-
0
Van Bronckhorst maakt overstap naar DCV!
Transfernieuws voor komend seizoen bij DCV 1!
.
️Met ingang van het nieuwe seizoen komt Jake van Bronckhorst over van sportclub Feyenoord! De 21-jarige middenvelder speelde vroeger in de jeugd bij Feyenoord. Tevens is hij de zoon van voormalig Feyenoord trainer Giovanni van Bronckhorst.
.
DCV wenst Jake veel succes en plezier in het komende seizoen!
.
Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

Ronan Plaisier maakt een transfer van ASWH naar VV Sliedrecht

vv Sliedrecht
-
0
Ronan Plaisier maakt een transfer van ASWH naar VV Sliedrecht

21-jarige centrale verdediger annex linksback, Ronan Plaisier maakte aan het begin van dit seizoen de overstap van S.V. TEC naar ASWH. Hier speelt hij in de onder 23. Echter leeft bij Plaisier het gevoel dat hij klaar is om de stap te maken naar een eerste elftal. Hierom gaat de pas 21-jarige volgend seizoen wederom een transfer maken. Ditmaal zal hij overstappen naar Sliedrecht, in de hoop om hier een vaste kracht in het eerste te worden.

Carrièreverloop
Toen Ronan zes jaar oud was begon hij moet voetballen bij VV Dubbeldam. Hierna kwam hij uit voor: FC Dordrecht, Oranje wit, S.V. TEC en nu ASWH. Sinds zijn vertrek bij Oranje Wit speelde Ronan in de onder 23 teams van TEC en ASWH. Inmiddels heeft hij het gevoel klaar te zijn om de stap naar een eerste elftal te maken en daar ervaring op te doen met het “mannenvoetbal”.

 VV Sliedrecht 1
Deze ervaring zal Plaisier volgend seizoen op gaan doen bij VV Sliedrecht. Bij deze club hoopt hij een vaste waarde te worden in het eerste en hoopt hij zijn doelpuntjes mee te pikken. Daarnaast hoopt hij met de club te eindigen in de top 5 met leuk en aanvallend voetbal.

Seizoen bij ASWH
Zijn seizoen bij ASWH ervaart Ronan tot dusver als erg mooi en leerzaam. Hij heeft het plezier in voetbal hervonden en komt uit op het hoogste onder 23 niveau van Nederland. Hier draait het team al twee halve seizoenen mee in de top drie en maakt nog goede kans op het kampioenschap.

Teamspirit
Ronan heeft veel zin in zijn overstap, maar gaat zijn huidige club ASWH wel missen. “Wat ik het meest ga missen is het dollen met mijn huidige teamgenoten. De band die we nu hebben bij ASWH onder 23 is niet kapot te krijgen. Er zit veel spirit in de ploeg, waardoor we veel wedstrijden winnen.

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen van de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

Een biertje en een sigaret op vrijdagavond doen Valentijn Horst wonderen bij VV Dubbeldam 5

vv Dubbeldam
-
0
Een biertje en een sigaret op vrijdagavond doen Valentijn Horst wonderen bij VV Dubbeldam 5

Valentijn Horst is 24 jaar oud en speelt al vanaf zijn derde bij VV Dubbeldam. In de jeugd heeft hij acht jaar lang in selectie elftallen gespeeld, tot hij acht jaar geleden terecht kwam in een vriendenteam. Dit vriendenteam speelt al lang samen en blinkt zowel tijdens als na wedstrijden uit.

Even voorstellen
Valentijn Horst is 24 jaar oud en werkt bij de jumbo foodmarkt in sterrenburg. In zijn vrije tijd gamet hij graag en heeft hij een grote passie voor fitness en voetbal. “Mede door voetbal ben ik zelfverzekerder geworden en heb ik mijn beste vrienden Rick, Joris en Tijn ontmoet.”

Carrièreverloop
Op zijn derde begon Valentijn in de F’jes van Dubbeldam, omdat hij te groot was voor de kabouters. Hij begon in de F9 en de twee jaar erna voetbalde hij in de F2. Vervolgens ging hij naar de E6 en E2 en sindsdien speelde hij alleen maar in de tweede teams, op een uitzondering in de B1 na. Hierna begon hij een vriendenteam, waar hij inmiddels al acht jaar in speelt.

Huidige seizoen
Het huidige seizoen begon voor Valentijn niet erg goed. De eerste wedstrijd werd namelijk verloren. Na een aantal wedstrijden ging het beter en momenteel staat het elftal op de derde plek en hopen ze tweede te eindigen. “We hebben dit seizoen pas één keer met meer dan twee doelpunten verschil verloren, wat best goed is als je na gaat dat de nummers één en twee een doelsaldo van plus 50 hebben.”

Hoogte-en dieptepunten
Valentijn heeft net als iedere voetballer vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zijn dieptepunt vond vier jaar geleden plaats toen zijn team uit elkaar viel. Er waren toen een aantal jongens die op een hoger niveau wilde gaan spelen en er was onenigheid over wat er met team moest gebeuren. Dit kwam mede doordat er destijds veel trainingen werden afgelast door weinig animo. ”Inmiddels hebben we hier geen last meer van en gaat het weer erg goed. Hierom denk ik liever aan de mooie momenten met het team. Hierbij denk ik vooral aan de vele corners die ik erin kop voor mijn team. Dit komt mede doordat ik 2,01 meter ben en aardig goed kan koppen. Ook het kampioenschap in ons derde seizoen met het team was erg mooi.”

Verder zijn de stapavonden die het elftal altijd heeft op zaterdag een groot succes. Ook de BBQ aan het einde van het seizoen en de derde helften mogen niet vergeten worden. Tijdens de derde helft hebben houden ze allen van een lekker drankje. “Hierbij is de familie van der Klooter één van de uitblinkers, omdat de twee zoons altijd straal bezopen zijn en ook de vader is al meerdere keren van zijn fiets gevallen of in de sloot gefietst.”

Een uniek team
Volgens Valentijn is zijn team uniek, omdat ze al erg lang samen spelen en daarnaast na iedere wedstrijd wat drinken met elkaar. Hierdoor hebben ze een hechte band met elkaar zowel binnen als buiten het veld. Om optimaal te kunnen presteren tijdens wedstrijden drinkt Valentijn op vrijdagavond altijd een biertje en rookt hij een sigaret. Naar eigen zeggen doet deze voorbereiding hem wonderen.

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

‘Powerman’ Tijn Krempel van JEKA leeft voor het voetbal

rkvv Jeka
-
0
‘Powerman’ Tijn Krempel van JEKA leeft voor het voetbal

Geboren en getogen in Princenhage , maar gevormd in het rood-wit –blauw van JEKA. De 20- jarige verdediger Tijn Krempel van tweede klasser JEKA heeft heel wat kilometers door Breda gefietst om zijn club in Breda Zuid te bezoeken en is een echte JEKA man geworden. 

“Toen ik 6 jaar was begon ik via mijn ouders in de MP (Mini Pupillen) van JEKA. Zij kenden een aantal mensen die speelden hier en daarnaast ging een goede jeugdvriend van mij naar JEKA. Princenhage is de wijk waar ik ben geboren en opgegroeid maar werd het dus niet het vlakbij gelegen Groen Wit. .Omdat JEKA niet zo dichtbij was ben ik vaak door mijn ouders met de auto gebracht maar wat ouder moest ik gaan fietsen uiteraard. Eerlijk gezegd vond ik dat helemaal niet  erg. Voetbaltas voorop de fiets, muziekje luisteren en gewoon gaan. Nu heb ik zelf een autorijbewijs en gaat het allemaal wat makkelijker en pak ik sneller de auto dan de fiets,” zegt Krempel met een glimlach.

De HBO student volgt de opleiding sportkunde en is bewust bezig met gezond leven en zijn lichaam. Zo haalde hij onlangs zijn minor ‘verbeteren van voedingsgedrag’ en op dat vakgebied adviseert hij ook mensen bij een sportschool. Voor Krempel is spelen bij JEKA dus mee dan 2 x per week trainen en zondags de wedstrijd.

“ Ik train ook extra thuis voor mijzelf. Van ballen in mijn kamer tot krachtoefeningen en hardlopen. Ook let ik op mijn voeding. Na de wedstrijd in het weekend mag ik altijd van mijzelf eten wat ik wil. Hierdoor koos ik bij mijn opleiding ook voor het verdiepen in voeding. Ik kan zeggen dat ik leef voor deze sport en ik de hele week bezig ben met de eerstvolgende wedstrijd. Ik ben hierin misschien soms een beetje streng voor mijzelf, maar dat maakt mij op dit moment gelukkig. Ook ben ik hoofdtrainer van het jeugdelftal JEKA JO13-2. Vind het erg leuk om te doen en ik heb gemerkt dat je een hele andere kijk krijgt op deze prachtige sport. Of ik op korte termijn trainerspapieren wil halen, dat durf ik niet zo goed te zeggen. Ik heb het al druk genoeg op dit moment en eerst focus ik me op mijzelf als voetballer.”

Krempel is vooral verdedigend ingesteld en wordt op verschillende plaatsen gebruikt is de equipe van van Moergestel. “Elke trainer vindt mij beter op een andere positie en dit zweeft dan een beetje tussen verdedigende middenvelder of rechtsback. Ik ben een verdedigende voetballer. In JEKA 1 speel ik eigenlijk altijd rechtsback in de jeugd was dat ook op andere plaatsen.  Deze sloot ik af met een kampioenschap in de 4de divisie met de O19-1. Ik vind het mooi om te zien dat de O19-1 van dit seizoen opnieuw kampioen is geworden en nu in tweede divisie voetballen.”

De jonge ploeg van vertrekkend trainer Ivo van Moergestel (Naar eerste klasser VOAB) staat nog niet helemaal in de veilige zone momenteel!
“Ik heb er vertrouwen in dat wij als team het veel beter zullen gaan doen dan in de eerste seizoenshelft. Dit vergt een stukje geloof en hard werken, maar ik weet zeker dat wij dit kunnen en dat het goed komt. Jammer dat Ivo weg gaat. Hij is  degene geweest die mij de kans heeft gegeven in 1. Voor hem is VOAB een mooi stapje hoger. Hij wilt zich natuurlijk ook ontwikkelen en hij loopt al een tijdje rond bij JEKA.  Ik wil Ivo alvast bedanken en hem veel succes wensen bij zijn nieuwe club van komend seizoen.”

Wat kunnen we nog verwachten van JEKA de komende jaren? De club waar het bulkt van het talent!
“Er komt een erg goede lichting spelers aan vanuit de O19 en de jongere selectie elftallen. Ik hoop dat veel van deze jongens ook blijven voetballen en willen spelen in JEKA 1. Wanneer veel van deze spelers, maar ook spelers uit JEKA 2, in JEKA 1 komen voetballen weet ik zeker dat we snel zullen promoveren. We spelen al een tijdje in de 2e klasse en ik denk dat het langzamerhand tijd begint te worden om weer eens te promoveren. Jeugdig enthousiasme kan alles,” besluit een gedreven Krempel. 

Mijn droom was om profvoetballer te worden. Daarom heb ik in het verleden veel feestjes afgezegd.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

VV Zuidland in de hoogste versnelling voor de jeugd

vv Zuidland
-
0
VV Zuidland in de hoogste versnelling voor de jeugd

VV Zuidland gaat de komende drie jaar de jeugdafdeling verder ‘professionaliseren’. De club krijgt ondersteuning van de KNVB en heeft daarvoor ook de JTC (Jeugd Technische Commissie) fors uitgebreid. “We willen vooruit en niet stilstaan in onze ontwikkeling, omdat deze tijd erom vraagt”, zegt jeugdvoorzitter Wim Drenth.

Drenth neemt op deze zaterdag de honneurs waar als gastheer in de commissieruimte. Om de paar minuten meldt zich een voetballer dan wel trainer om te vragen op welk veld wordt gespeeld en waar omgekleed kan worden. “Het is vandaag een vrij rustige dag”, vertelt Drenth. “Normaal hebben we zestien thuiswedstrijden, vandaag zijn dat er negen omdat dit een inhaalweekeinde is.” Buiten werken de MO15-1, op het veld 1, en de JO15-1, in actie op het kunstgrasveld, zich in het zweet. “We zijn behoorlijk gegroeid sinds ik vijf jaar geleden jeugdvoorzitter ben geworden en we groeien nog steeds. En aangezien ze nog steeds huizen bouwen en plannen ontwikkelen zitten we als club nog wel even goed.”

“Leden binnen halen is één, ze ook voor langere tijd aan je binden is twee”, vervolgt Drenth, die zich al een tijdje realiseert dat de sportbeleving van vroeger niet meer de sportbeleving is van nu. Hij wordt gesteund door een rapport dat onlangs werd gepubliceerd en waarin werd gesteld dat veel jonge sporters in de leeftijd tussen 13 en 19 jaar afhaken bij een sportclub. “Het bevestigt wat wij ook al zagen”, zegt Drenth. “Je moet als voetbalclub meer doen dan alleen twee trainijgen doordeweeks en een wedstrijd op zaterdag aanbieden. Als club moet je een ontmoetingsplek zijn voor de gasten en meiden, een tweede thuis, ook als er niet gevoetbald wordt. Iedereen kan zelf invullen wat daar bij past. Van een feestje tot een FIFA Playstation, maar luister vooral wat de jongelui zelf willen.”

Om een goed voetbalklimaat te scheppen had VV Zuidland behoefte aan een sterke Jeugd Technische Commissie. Drenth presenteerde onlangs vol trots een team van negen wat hij noemt ‘kanjers’. “We hadden in de oude organisatie drie coördinatoren. Wilbert de Hoog, Martijn van der Velden en Kees Berkhout. Die hebben de afgelopen jaren enorm veel en goed werk verzet. Zij maken nu ook onderdeel uit van de JTC, die we hebben aangevuld met mensen op allerlei vlakken. Scheidsrechters, activiteiten, alles zit er in. Ook de meisjestak.”

Drenth heeft het over een professionalsslag die VV Zuidland wil maken. De club heeft daarvoor ook de samenwerking gezocht met de KNVB. “We krijgen de komende drie jaar op allerlei gebied ondersteuning van de bond, van het opleiden tot trainers tot het geven van cursussen. Waarom moet je als club het wiel uitvinden als de bond die kennis in huis heeft en met alle liefde wil overdraagt.”

VV Zuidland kiest bewust voor deze route omdat deze zorgt voor stabiliteit en structuur. “We denken dat dit het plezier van trainers verhoogd en daarmee ook van spelers. Bij onze jeugd draait het honderd procent om die plezier. Natuurlijk willen we met de teams winnen, dat is onderdeel van sport, maar die jongens en meiden moeten het vooral leuk en gezellig hebben. VV Zuidland moet een uitje zijn waar in een veilige omgeving kunnen voetballen.”

Klik op VV Zuidland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Zuidland voor meer informatie over de club.

Mitchell Coppens heeft genoeg te doen bij Rood Wit

Rood Wit
-
0
Mitchell Coppens heeft genoeg te doen bij Rood Wit

Hekkensluiter, veel doelpunten tegen en een uitgedunde selectie: het leven van een keeper gaat niet altijd over rozen. Dat weet Mitchell Coppens als doelman van tweedeklasser Rood Wit uit Sint Willebrord inmiddels ook, toch blijft hij positief. “Er is genoeg te doen voor mijn goal, dat is dan weer een voordeel…”

Met zijn 21 jaar, behoort Coppens tot de jonkies binnen de groep, zou je zeggen. Maar niets is minder waar. “Ik denk dat er maar drie of vier jongens ouder zijn dan ik, dat zegt denk ik wel genoeg.” Want dat Rood Wit het afgelopen seizoen qua spelersbestand een jasje uit heeft gedaan, dat is bekend. Zag ook hij van dichtbij. “Op mijn vijftiende trainde ik voor het eerst mee en zat ik op de bank, drie jaar geleden maakte ik mijn debuut. Toen stond er een heel andere groep, één met veel meer ervaring.”

Beloning
Die ervaring moet nu dus eigenlijk van hem komen, hoe gek dat ook klinkt. “Ik voetbal hier sinds mijn zesde en ben altijd gebleven. Als klein jochie stond ik als vaste supporter langs de lijn te kijken, met het doel om daar zelf ooit te staan. Dat is gelukt!” Een mooie mijlpaal. “Beloning voor hard werken én veel plezier maken.” Die overstap viel hem, ondanks zijn toen nog jonge leeftijd, niet al te zwaar. “Doordat ik al vroeg meetrainde, ging dat eigenlijk heel geleidelijk. Al moet je natuurlijk wel sneller en verder denken dan in de jeugd.” Zijn binding met de club, heeft daar ongetwijfeld bij geholpen. “Veel van mijn vrienden heb ik hier gemaakt, het voelt als thuis. Naast het voetballen, help ik in de activiteitencommissie, op die manier ben je toch extra betrokken bij Rood Wit.” De neerwaartse spiraal doet hem dan ook pijn. “De laatste jaren gaat het eigenlijk steeds een stapje minder: belangrijke spelers zijn vertrokken en ook nog onverwacht gedegradeerd.” Veel jeugd en nieuwe spelers, dus zit er niks anders op dan opnieuw te gaan bouwen. “We moeten er nu natuurlijk alles aan doen om erin te blijven, maar anders gaan we verder in die derde klasse. Al zouden we het allemaal liever anders zien.”

Zelfverzekerder
Want, zo is Coppens eerlijk en realistisch, handhaving wordt moeilijk genoeg. “Ploegen zijn volwassener, dat kost bij ons gewoon nog tijd. Maar als we iedere wedstrijd honderd procent geven, ben ik ervan overtuigd dat we punten gaan pakken.” Hoe moeilijk dat is voor hem? “Best wel moeilijk. Af en toe pak je belangrijke ballen, toch ga je er weer met 3-1 af.” Positief bekeken: “Heb ik wel veel te doen en kan ik mezelf laten zien. Dat is dan weer een voordeel…” Over zijn eigen prestaties is de eerste doelman dan ook overwegend tevreden. “Voor mij als basiskeeper is het allemaal vrij nieuw, dus het is nog steeds stappen maken. Ik ben zelfverzekerder geworden en coachend meer aanwezig. Zeker met hoge ballen of in de één tegen één, was ik altijd wat afwachtend.” Hopelijk voor hem, gaat dat de komende tijd resulteren in de nodige punten. “Als één team gaan spelen, de ‘nul’ houden en onze kansjes voor de goal pakken.” Goed op de lijn, meevoetballend degelijk, zo omschrijft Coppens zichzelf. “Mensen wegzetten en het jezelf daardoor makkelijker maken, dat zijn verbeterpunten voor mij.” Een beetje zoals Hugo Lloris, doelman van het Franse Elftal. “Ik ben supporter van ‘Spurs’, dus dan kijk je automatisch meer naar hem. Dat vind ik wel een aardige keeper!” Tijd om al die lessen de komende tijd zelf in de praktijk te brengen. “We moeten met dit team, verder bouwen aan de toekomst. Ad (van Seeters) doet er alles aan om je beter te maken, dus daar heb ik nog steeds vertrouwen in.” Of hij zelf ook onderdeel is van die toekomst? Waarschijnlijk wel! “Eerst zorgen dat ik eerste doelman blijf bij Rood Wit, veel wedstrijden speel en belangrijk kan zijn. Als ik ooit wegga, moet het echt kloppen, voorlopig zit ik goed hier!”

Klik op Rood-Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rood-Wit voor meer informatie over de club.

1...361362363...1.477Pagina 362 van 1.477

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.