Home Blog Pagina 359

NAC Breda legt nieuw hoofd jeugdopleiding vast 

Oud bekende Fouad El Fdil is sinds 1 maart het nieuwe hoofd jeugdopleiding van NAC. Hij tekende een contract voor vier jaar bij de Geel-Zwarten. 

De functie voor hoofd jeugdopleiding bij NAC was per 1 februari vrijgekomen. Dit kwam doordat het contract van Eric Hellemons in goed overleg met de nieuwe leiding van de club werd opgezegd. Na trainer/coach te zijn geweest van de O15-1 werd Eric hoofd jeugdopleiding. Eric was ruim acht jaar in dienst van de club. 

De 44-jarige geboren en getogen Bredanaar Fouad El Fdil heeft de functie van hoofd jeugdopleiding per 1 maart overgenomen. Tussen 2010 en 2013 was Fouad ook al actief bij de NAC Jeugdopleiding. Hij was destijds trainer van NAC Onder 17. Nu is hij na tien jaar weer terug op het oude nest. 

El Fdil was na zijn dienstverband bij NAC twaalf jaar werkzaam bij de KNVB in diverse functies op het gebied van technisch beleid, clubontwikkeling en trainersopleidingen. Naast zijn carrière in Nederland heeft hij ook werkzaamheden in het buitenland verricht. Zo was hij kortgeleden sportief directeur bij Al Gharafa in Qatar. Ook bekleedde hij diverse trainers- en managementfuncties binnen de hoog aangeschreven voetbalacademie Aspire Academy. Waar onder meer spelers van nationale jeugdteams een fulltime opleiding aangeboden krijgen.

Na verschillende gesprekken met Peter Maas was Fouad zeer enthousiast geworden om een bijdrage te leveren aan de ambities en doelstellingen van het vernieuwde NAC. “In het buitenland heb ik veel geleerd over hoe jeugdspelers in andere landen opgeleid worden en hoe academies ontwikkeld worden. Wij hebben de ambitie om de NAC Jeugdopleiding verder te verbeteren. Ik kijk er erg naar uit om aan de slag te gaan bij de club in mijn geboortestad”, aldus El Fdil. 

NAC heeft de ambitie en doelstelling om het niveau van de jeugdopleiding beter aan te laten sluiten bij het beoogde niveau van de eerste selectie. Zo heeft NAC in het verleden al veel jeugdspelers gehad die doorbraken via de jeugd naar het eerste elftal. Neem bijvoorbeeld Sydney van Hooijdonk, Nemanja gudelj, Alex Schalk, Mats Seuntjes of Ömer Bayram als voorbeelden. Het zijn allemaal spelers die via Jeugdopleiding van NAC doorgestroomd zijn naar het eerste elftal. Vanuit daar hebben ze zich in de kijker gespeeld en vaak een mooie transfer verdiend naar een club op hoger niveau. 

Peter Maas is blij met de aanstelling van Fouad el Fdil: ‘Met Fouad halen we iemand binnen met een imposante vracht aan ervaring, opgedaan op diverse niveaus in binnen- en buitenland. Daarnaast brengt hij vernieuwende methodes met zich mee om de jeugdopleiding te innoveren, verdiepen en versterken. Met zijn aanstelling hopen we het niveau van onze jeugdopleiding beter aan te laten sluiten bij het beoogde niveau van onze eerste selectie.’

Klik op NAC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NAC Breda voor meer informatie over de club.

Delano Cohen bezig aan laatste ‘bonusjaar’ bij VV Nieuwenhoorn

Delano Cohen ruilt aanstaande zomer zijn spelerstenue in voor dat van trainersoutfit. De huidige speler van VV Nieuwenhoorn keert als assistent-trainer terug bij Quick Boys, waarmee hij zeven jaar geleden het kampioenschap behaalde.

Wie denkt dat Cohen deze maanden tijdens zijn afscheidstournee als voetballer met de ziel onder zijn arm loopt, heeft het helemaal mis. De inwoner van Berkel en Rodenrijs, die vorige maand zijn 32ste verjaardag vierde, geeft juist aan volop te genieten van iedere minuut. “Ik heb de jaren bij VV Nieuwenhoorn altijd als bonusjaren gezien. Ik heb met mijn vrienden kunnen spelen en met hen successen behaald. Door mijn enkelblessure die ik bij Barendrecht heb opgelopen ben ik de laatste die zal klagen over deze jaren.”

Cohen heeft sowieso geen reden om sip te zijn, want met zijn vriendin maakt hij zich op voor gezingsuitbreiding. De baby dient zich eind deze maand aan in huize Cohen, waar de babykamer een paar maanden geleden al in orde was. “Het lijkt me fantastisch om vader te worden. Ik kijk er naar uit.”

Zijn voetballoopbaan bracht hem langs tal van clubs: Sparta, Excelsior, Almere City, Quick Boys, Zwaluwen, Barendrecht en tot slot VV Nieuwenhoorn. “Ik ben daar heel content mee. Een mooier sluitstuk kon ik me niet wensen”, doelt hij op VV Nieuwenhoorn, dat de afgelopen jaren op zaterdag weer de allure heeft gekregen van wat de club op zondag had. “VV Nieuwenhoorn denkt goed na welke spelers hier passen. Dat heeft mede gezorgd voor de successen.” Hij ziet het als zijn laatste taak op het veld om VV Nieuwenhoorn in de vierde divisie te houden. Dat hij zelf niet meer de voetballer van zijn toptijd is, heeft hij allang geaccepteerd. “Die enkel is niet meer goed gekomen. Daardoor ben ik op het veld beperkter in mijn functies. Daar kun je moeilijk over doen, maar ook accepteren en genieten van wat je nog wel kan.”

Cohen startte een paar jaar geleden, parallel aan zijn eigen actieve voetbal, een carrière als trainer. Hij volgde met succes de opleiding voor trainer/coach-3. Dit seizoen traint en coacht hij VV Nieuwenhoorn onder 15. “Een talentvol team dat is gegroeid tijdens dit seizoen. We begonnen na de zomer in de eerste klasse en spelen inmiddels in de zevende divisie.”

Quick Boys hield zijn trainerscarrière nauwlettend in de gaten en toen Cohen eind vorig jaar een telefoontje kreeg van de Katwijkse grootmacht was hij verrast. “Ik heb drie fantastische jaren gehad bij Quick Boys. Ik was op mijn 24ste aanvoerder van het kampioensteam. Onze contacten zijn altijd warm gebleven, maar toen de club aan de lijn hing, verraste me dat wel. Quick Boys is een grote club en kan voor de trainers vissen uit een grote vijver.”

De Katwijkers wilden graag een assistent met een Quick Boys-verleden. “Ik heb een gesprek gehad met de technische man en later schoof ook de nieuwe hoofdtrainer Thomas Duivenvoorde aan. We kenden elkaar niet, maar het klikte. We hebben zeker drie uur lang gepraat over voetbal. Het is voor mij een geweldige kans om me als trainer verder te ontwikkelen.”

Klik op VV Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Eén tweetje met Nabil Achahbar en Milkias van Alliance Roosendaal JO-12

Vandaag spreken we met Nabil Achahbar, de 21-jarige coach en met Milkias, de 11-jarige middenvelder van de van de JO-12 1 van Alliance Roosendaal. Beide heren dragen de club een warm hart toe en vertellen over wat een fijne club Alliance is.

Even voorstellen
Nabil Achahbar is een inwoner van Roosendaal, hoewel hij geboren en getogen is in Nederland, heeft hij in zijn jeugd enige tijd in Frankrijk gewoond, in de stad Lille. ‘’Van jongs af aan had ik al een passie voor voetbal en toen ik terugkeerde naar Nederland, schreef ik me in bij mijn lokale club, Alliance Roosendaal. Ik speelde daar vanaf mijn zesde jaar en bereikte in de jeugd de hoofdklasse.’’

Naast zijn werk is hij sinds de zomer van 2022 voetbalcoach geworden bij Alliance Roosendaal, waar hij de JO-12 leidt. Om zichzelf goed voor te bereiden op deze rol, volgde hij met succes een opleiding als pupillentrainer bij de KNVB. Naast zijn passie voor voetbal, is hij ook betrokken bij zijn stad en wijk, Kalsdonk. ‘’Ik streef ernaar om zoveel mogelijk bij te dragen aan de gemeenschap en om deze te ondersteunen. Ik ben een persoon die niet graag stilzit en altijd streeft naar persoonlijke ontwikkeling. Mijn eigenschappen, waaronder positiviteit, ambitie en geduld, hebben mij geholpen bij het vervullen van mijn rol als voetbalcoach.’’

Milkias is geboren in het land Eritrea in Afrika en is op zijn achtste verhuisd naar Nederland. Hij woont in Roosendaal en houd van voetbal, buitenspelen en spelletjes doen op zijn telefoon. De enige club waar hij heeft gevoetbald is Alliance. Hij heeft ook nog gevoetbald in Eritrea, maar niet bij een club.

Voetbalcarrières
We vroegen aan beide heren wat zij vonden van de carrière van de andere. Nabil vertelde dat Milkias laat zien dat hij over een groot talent beschikt en dat hij gedreven is om zichzelf te verbeteren. ‘’Ik hoop dan ook dat Milkias zijn carrière verder kan laten groeien en zich kan ontwikkelen tot een nog betere voetballer. Hij heeft de potentie om ver te komen en ik ben ervan overtuigd dat hij met de juiste begeleiding en trainingen nog verder kan groeien en nog betere prestaties kan neerzetten.’’

Milkias vertelde over Nabil dat de trainer heel erg goed is en nu al een mooie carrière heeft. ‘’Ik denk dat hij heel erg ver gaat komen als voetbalcoach.’’.

Hoogte-en dieptepunten
Als voetbalteam hebben we een aantal hoogte- en dieptepunten meegemaakt, vertelt Nabil. ‘’Het hoogtepunt was toen we een ongeslagen reeks hadden in de derde fase van het seizoen en daardoor als nummer één zijn gepromoveerd. We hebben dit bereikt door meer gedisciplineerd te trainen en als team te focussen op gedrag. Dit heeft de ruimte gecreëerd om op technisch vlak te kunnen groeien en dit is ook gelukt. Het resultaat was promotie naar een hogere klasse.’’.

Helaas heeft ook het team van Nabil een dieptepunt meegemaakt. ‘’Tijdens een van onze wedstrijden zijn we door de scheidsrechter partijdig behandeld en hebben we oneerlijk verloren. Dit was een zware teleurstelling na de keiharde trainingen in de regen en de kou. We hebben ons best gedaan, maar het was moeilijk om te accepteren dat we door een oneerlijke behandeling hebben verloren.’’.

Ook Milkias vertelt over zijn hoogte-en dieptepunten. ‘’Het dieptepunt is dat we zaterdag 2-4 hebben verloren en we stonden 2-0 voor en ik was daar heel erg teleurgesteld over. Het hoogtepunt is dat we ook vaak winnen en dat we een leuk en goed team hebben bij Alliance.’’.

Wat maakt de club zo uniek?
Nabil kan als oud-speler hier veel over vertellen. ‘’Als oud-speler kan ik uit eigen ervaring zeggen dat Alliance een vertrouwde plek is om te zijn. Ik heb er in de jeugd gevoetbald en de sfeer was altijd positief en gezellig. Er werd veel waarde gehecht aan het samenzijn en het bouwen van hechte teams. Dit is iets wat mij altijd is bijgebleven en wat ik nu ook probeer over te brengen op mijn eigen team.’’

Wat Alliance ook zo bijzonder maakt volgens Nabil, is de multiculturele samenstelling van de club. ‘’Er zijn veel verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd, wat voor een bijzondere dynamiek zorgt. Het is mooi om te zien hoe voetbal mensen samenbrengt en dat er op het veld geen onderscheid wordt gemaakt tussen afkomst, religie of achtergrond.’’.

‘’Al met al is Alliance een club waarbij iedereen zich thuis kan voelen. Het is niet alleen een plek om te voetballen, maar ook een plek om samen te komen en te genieten van het spel met elkaar.’’

Milkias antwoorde als volgt: ‘’De club is heel erg leuk om te zijn. Mooie velden, lieve trainer, ik heb veel vrienden bij Alliance. Ik kijk altijd uit naar de maandagen, woensdagen en zaterdagen omdat ik mij hier echt thuis voel.’’

Beste eigenschap van de ander
Als coach en speler zijn Nabil en Milkias natuurlijk nauw verbonden met elkaar. We vroegen aan de twee wat de beste eigenschap van de ander is. Nabil antwoorde als volgt: ‘’De beste eigenschap van Milkias is ongetwijfeld zijn vastberadenheid. Hij is zeer toegewijd aan zijn sport en traint hard om een betere voetballer te worden. Wanneer hij op het veld staat, gaat hij volledig op in het spel en doet hij er alles aan om het team naar de overwinning te leiden. Zijn energie en positiviteit zijn aanstekelijk en dragen bij aan een sterke team spirit.’’.

Milkias vertelde over de beste eigenschap van Nabil: ‘’De trainer is altijd blij en heel erg lief voor ons en wilt ons altijd helpen en zegt dat wij in onszelf moeten geloven.’’

Toekomst
De laatste vraag die we stelden was waar de heren elkaar over tien jaar zagen staan. Nabil gaf als volgt antwoord: ‘’Als ik nadenk over waar milkias over tien jaar zal staan, dan zie ik hem voor me als een jongeman die op het punt staat om aan een mooie carrière te beginnen. Of het nu in het voetbal is of in een ander gebied waarin hij zijn talenten kan benutten, ik ben ervan overtuigd dat hij het ver zal schoppen. Ik hoop dat er in de toekomst een mooie pad voor milkias is weggelegd, vol met kansen en uitdagingen waarin hij kan groeien en bloeien. Hij is een jongen naar mijn hart en ik gun hem het allerbeste.’’.

‘’Blijf je best doen op school, haal je diploma en geef nooit op, strijder!’’

Milkias heeft vertrouwen in de talenten van zijn trainer. ‘’Ik denk dat mijn trainer gestopt is. Of nee nee wacht even hij is wel heel goed en ik denk dat hij over tien jaar bij Ajax coacht!’’

Klik op Alliance voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alliance voor meer informatie over de club.

RFC 5 hoopt tegen Wesley Sneijder en de Rebellen te spelen

Vandaag spreken we Ruben van Strien van RFC 5. Voor RFC was Ruben actief voor Good Luck en Madese Boys. De 21-jarige Ruben is voetballend al actief sinds zijn zesde en heeft zelfs kort deel uitgemaakt van de zaterdagselectie waar hij zijn debuut maakte op zijn negentiende.

Naast voetballen volgt Ruben de opleiding Logistiek Management aan de Breda University of Applied Sciences. Daarnaast werkt hij in de plaatste supermarkt de PLUS als vulploegleider. Maar het liefste is hij fanatieke voetballer. “Zo sta ik drie keer per week op het veld waarvan twee keer trainen en zaterdag de wedstrijd, ook de kantineavond op donderdag wordt vaak meegenomen. Naast de inspanning in de wedstrijden kan ik er ook enorm van genieten om met mijn teamgenoten een biertje te drinken in de kantine.”

Uit de hand gelopen kroegavond
Binnen RFC 5 is Ruben één van de 21 spelers, die de strijd aan gaan met plaatselijke amateurteams in de lagere klasse van het voetbal. Zo zijn ze actief in de 5e Klasse van de zaterdagcompetitie. “Het elftal is ontstaan na een uit de hand gelopen idee na een kroegavond. Het team bestaat uit voetballers die buiten het voetbal om ook al jaren een vriendengroep vormen. Ieder van deze groep was al actief als voetballer of had in zijn jongere jaren gevoetbald. Doordat velen een vrije zaterdag hadden en het voetbal begonnen te missen, is het plan langzamerhand ontwikkeld tot waar we momenteel zijn. Een vriendenteam van 21 man met een fanatieke trainer.”

Ruben vindt de mix binnen het team het meest unieke. “Zo bestaat het team uit een combinatie van oud selectie voetballers, voetballers die altijd voor hun plezier hebben gespeeld en voetballers waarvan dit hun eerste actieve seizoen is.” Naast het fanatiek-isme op het veld is het team ook buiten de velden enorm actief. “Zo zijn we laatst te gast geweest bij Veronica Offside en kunnen de fans op de wedstrijddag alle hoogtepunten volgen via het Instagram kanaal van het team.”

Het eerste seizoen
Het hoogtepunt van het team is het goede seizoen wat ze dit eerste jaar al draaien als collectief. “Waar we bij voorhand niet durfde in te schatten waar ons niveau lag draaien we momenteel mee voor de bovenste vier plekken. Momenteel staan we nog op een knappe tweede plaats en hopen we deze klassering vast te houden tot het eind van het seizoen.” Verder kent het team nog geen dieptepunten. “Wij als team hopen dit geluk aan ons zijde te houden en kloppen dit dan ook graag af.”

Dankzij de trainer van het team zijn de trainingen zeer divers. “Zo weet onze trainer ons team wekelijks te verassen met verschillende oefeningen van wereldwijde voetbalclubs. Waar de oefeningen er op de video’s makkelijk uit zien blijkt dit in de praktijk vaak lastiger uit te voeren te zijn door het team.”

Kantinefeesten
Volgens Ruben is Owen van Strien de koning van de derde helft. “Owen weet bij ieder kantinefeest het laatste uur te halen en slaat dan ook niet snel een extra rondje over. Dit brengt het iedere keer maar weer tot de vraag hoe, of en wanneer Owen thuiskomt van de kantinefeesten. Zijn ouders hebben hem zelfs al eens op moeten halen doordat het fietsen naar huis geen optie meer was.”

Het team zet zich ook actief in om de club te voorzien van verschillende feestavonden. Zo zijn ze als team actief bezig om een kantinefeest te organiseren voor de laatste thuiswedstrijden van de seniorteams. Daarnaast doet het team ook zijn best om de club op de kaart te zetten. Dit is ons gelukt door laatst aan te schuiven bij Veronica Offside.

Tot slot heeft RFC 5 de ambitie en de droom gekregen om tegen FC de Rebellen te spelen. Hierin spelen oud professionals zoals: Wesley Sneijder, Andy van der Meijde, Ruben Schaken en nog vele anderen. Dit wordt daarnaast ook live uitgezonden op ESPN onder leiding van Eredivisie scheidsrechter Bas Nijhuis. “Hoe gaaf zou het zijn als het clubje uit Raamsdonksveer live op televisie komt? Om dit te bereiken hebben we wel stemmen nodig. Dit kan via deze link en stem dan op RFC Zaterdag 5!”

Klik op RFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RFC voor meer informatie over de club.

Jay-Jay Meierdres wil na het kampioenschap met RBC doorstomen naar de derde divisie

0

RBC 1 linksbuiten Jay-Jay Meierdres werd afgelopen zondag kampioen van de tweede klasse C. De ploeg won met 6-1 van Virtus en Jay-Jay maakte een prachtgoal vanuit de tweede lijn.

Carrièreverloop
Meierdres begon op zijn vijfde/zesde met voetballen bij Baronie. Bij Baronie speelde hij een aantal jaar, tot hij op zijn negende gescout werd door NAC Breda. Hier speelde hij tot zijn vijftiende, waarna hij helaas te licht bevonden werd. Hij besloot toen terug te keren bij Baronie, waar hij op zijn achttiende debuteerde in het eerste elftal. Hier speelde hij twee jaar in het eerste om vervolgens over te stappen naar SteDoCO dat uitkwam in de hoofdklasse. Van deze club verkaste hij naar RKSV Halsteren en later Unitas. Bij Unitas werd hij tijdens de corona periode kampioen in de hoofdklasse, waarna hij een jaar naar Achilles Veen ging. Hier werd zijn contract echter niet verlengd en dus maakte hij afgelopen zomer de overstap naar RBC.

Seizoen verloop
Het huidige seizoen verliep tot dusver erg goed voor RBC. “Al vroeg in het seizoen spraken we uit dat we kampioen wilden en moesten worden, maar we moesten het wel wekelijks laten zien. Dit ging erg goed. We hebben namelijk slechts één keer verloren en twee keer gelijk gespeeld.”
Voor het elftal ging de verwachting om kampioen te worden gaande weg het seizoen steeds meer leven. Na de met 4-3 gewonnen wedstrijd thuis tegen Antbibarbari kon het niet meer mis gaan voor de ploeg. Het elftal kwam toen namelijk op negen punten voorsprong op de nummer twee. “Deze overwinning maakte daarnaast iets los in onze groep. We werden nog hechter dan we al waren en hadden het gevoel dat we het kampioenschap niet meer mis konden lopen.”

De kampioenswedstrijd
De voorbereiding op de wedstrijd tegen Virtus verliep voor Meierdres net als iedere wedstrijd. De ploeg immers niet verwacht dat het wel eens de kampioenswedstrijd kon zijn. Toch was het publiek in grote getalen aanwezig. Er was zo’n 1400 man op de been om RBC naar de overwinning te schreeuwen. De wedstrijd verliep goed voor RBC en Meierdres zelf was met een prachtig afstandsschot vanuit de tweede lijn verantwoordelijk voor de 5-0. “Vanuit de zestien kwam ik in de bal en werd ingespeeld door Rhomar Boudzra, met een man in mijn rug. Ik deed net of ik naar rechts bewoog, maar maakte kapte naar links waardoor ik ruimte kreeg. Ik zag de keeper een stukje voor zijn goal staan en schoot de bal toen in de korte hoek over hem heen. Toen ik de bal raakte wist ik zeker dat die erin zou gaan.”
De wedstrijd eindigde in een 6-1 overwinning en de ploeg was uiteraard blij. Zeker toen ze er na de wedstrijd achter kwamen dat JEKA 2-0 voor stond tegen Antibarbari en dat ze dus kampioen zouden worden. “We hadden het niet in eigen hand en als groep hadden we niet verwacht dat JEKA zou winnen van Antibarbari. Pas na de wedstrijd hoorde we dat JEKA 2-0 voor stond en dat we kampioen waren. Dit was erg  fijn, omdat thuis kampioen worden toch nog iets mooier is dan als we eventueel volgende week kampioen waren geworden in een uitwedstrijd.”

Feest in de sponsorruimte:
Na de wedstrijd heeft Meierdres het kampioenschap goed kunnen vieren. Er was een DJ aanwezig en de sponsoren waren uitgenodigd. Tijdens dit feest is er voldoende gedronken en gedanst en Meierdres was hierom de ochtend erna een paar uur later aanwezig op zijn werk al had dat naar eigen zeggen wel een legitieme reden.

Ambities
Volgend seizoen wil RBC 1 bovenin mee draaien en een gooi doen naar promotie. Hierbij maakt het voor de ploeg niet uit of dit dan via het kampioenschap is of via de nacompetitie. “Uiteraard willen we het liefst kampioen worden, maar dat zal een stuk lastiger worden dan dit seizoen. Verder wil ik op persoonlijk vlak de club graag helpen naar het divisie niveau want daar hoort de club thuis.”

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

300ste wedstrijd Kevin Kriek in het eerste elftal van v.v. Spirit

Afgelopen zaterdag, 15 april, speelde Kevin Kriek zijn 300e officiële wedstrijd in het shirt van Spirit 1. De centrale verdediger schaarde zich hiermee in het rijtje illustere Spirit-namen als Jan de Vrij, Adrie Vis, Rokus Vuik en Arie Lingen.

Voor de wedstrijd tegen Slikkerveer, die met 3-1 door Spirit werd gewonnen, werd Kevin uiteraard in het zonnetje gezet door zijn zoontje Yven, vergezeld door voorzitter Henk Lammertse en bestuurslid Technische Zaken Jelmer Nomen.  

Foto: René Bitter

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

VV Rozenburg is vandaag bezig met morgen

VV Rozenburg heeft de blik gericht op de toekomst. Accommodatie, vrijwilligers, jeugdvoetbal en maatschappelijke betrokkenheid, de club realiseert zich dat tijden veranderen en men mee moet. “We leven in het heden, niet in het verleden.”

Peter Kraaijeveld, algemeen bestuurslid van Rozenburg, loopt naar het heuveltje achter het clubgebouw. “Daar liggen twaalf zonnepanelen”, wijst hij naar het dak waaronder een jeugdelftal in de rust van een wedstrijd de weg zoekt naar de kleedkamer. “Dat moeten er honderddertig worden”, zegt hij over de duurzaamheidsplannen.

Het hoekje om laat hij de lift zien waarmee mensen die minder goed ter been zijn de kantine op de eerste verdieping kunnen bereiken. “De oude stond aan de andere kant, dat was geen service meer.” 

Kraaijeveld is naast de technische man bij de jeugd ook iemand die zich bezig houdt met innovaties en daarvan wil Rozenburg er graag snel een aantal van toepassen. Zo wordt ook gekeken naar zonneboilers, het zou de club minder afhankelijk maken van gas.

VV Rozenburg investeert deze tijd nadrukkelijk in de toekomst en dat gebeurt op alle thema’s, zoals Bert van der Vecht, de actieve secretaris van de club aangeeft. Met Kraaijeveld is hij de laatste jaren de drijvende kracht achter een vernieuwingsproces. “De samenleving is aan het veranderen en daar vertel ik niks nieuws mee”, zegt Van der Vecht. “Je kan daar heel moeilijk over doen of je kunt het accepteren en omarmen, want die nieuwe samenleving biedt voor een club als Rozenburg ook kansen.”

Van der Vecht wijst op de sportplus-vereniging die Rozenburg van de gemeente Rotterdam is. Het biedt Rozenburg niet alleen de mogelijkheid om maatschappelijk betrokken te zijn, het zorgt er ook voor dat de vereniging midden in de Rozenburgse samenleving blijft staan. “We zijn in het gesprek om kinderen met een rugzakje op te vangen en ook over leerlingen van de basisscholen die helemaal niet sporten. We willen als club onze sociale gezicht tonen.”

Dat dát belangrijk is, weten Kraaijeveld en Van der Vecht al een tijdje. Kraaijeveld vertelt dat Rozenburg voor elke zaterdag ouderen die zelf niet mobiel zijn met een busje ophaalt als het eerste elftal een thuiswedstrijd speelt. “Het zijn er maar een paar, maar toch…”

Volgens Van der Vecht zijn de huidige beleidsmakers ook verplicht aan de volgende generatie om een toekomstbestendig Rozenburg achter te laten. Hij hoort vaak opmerkingen als ‘moet dat nou’ en ‘dat deden we vroeger ook niet’. “Natuurlijk is het belangrijk je cultuur te behouden en te beschermen, maar een voetbalclub anno 2023 is niet meer te vergelijken met die van pak ‘m beet 1980. De jeugd heeft tegenwoordig veel andere verleidingen. Als club staan we voor grote uitdagingen die we tegelijkertijd niet uit de weg moeten gaan.”

Daarom denkt Rozenburg na over hoe de jeugd extra gebonden kan worden, dat spelertjes minder snel opzeggen. Van der Vecht: “Het gaat om spelplezier maar ook om het bieden van een veilig sportklimaat. Daarnaast werken we sinds enige tijd met een vast kledingpakket. Iedere jeugdspeler draagt hetzelfde. Er moet geen onderscheid zijn. Dus niet dat er een jongetje in Nike-kleding loopt en eandere in een afgedankt tenue.”

Gewerkt wordt er nu hard aan de bestuurskamer en het sponsorhome. Die ruimte op bovenste verdieping krijgt een nieuwe uitstraling. “Aan het begin van het nieuwe seizoen willen we het klaar hebben”, zegt Van der Vecht. “Diezelfde uitstraling willen we straks ook voor de bar.”

Klik op de link voor meer artikelen over vv Rozenburg
Klik op de link voor meer informatie over vv Rozenburg

‘Ik ben altijd lid geweest van dat gekke clubje Kogelvangers’

Willemstadter in hart en nieren met een eindeloze liefde voor Kogelvangers. Na ruim 65 jaar lidmaatschap van de plaatselijke voetbalclub, kun je dat over Korstiaan Dane gerust zeggen. En dus is ‘opa’ inmiddels naast fanatiek supporter, ook vrijwilliger. “Ik doe iedere week de was, met zoveel passie en plezier!”

Hij vindt het zelf eigenlijk geen prestatie, maar dat is zijn jarenlange trouwe dienst stiekem natuurlijk wel. “Sinds 1957, ben ik altijd lid geweest van dat gekke clubje.” Dane was toen negen, zit er nu nog steeds en vertrok dus nooit. Toch? “Ik ben een paar keer vreemdgegaan, maar wel met toestemming van Kogelvangers!” Hoe dat precies zit, legt de 75-jarige clubman graag even uit. “Ik heb gestudeerd in Utrecht en zat later in militaire dienst in Steenwijk, dan moet je natuurlijk wel ergens trainen.” Al wist Dane vaak niet hoe snel hij weer op bekende bodem terug moest keren. “In het weekend was ik altijd weer in Willemstad. Ik ben en blijf een echte Willemstadter!”

Beetje verwennen
En dat terwijl het hem voetballend, toch niet altijd voor de wind is gegaan. “Ik heb een tijdje in het eerste gespeeld onder leiding van Piet Kreeft, maar moest rond mijn 29ste al stoppen: problemen met mijn knie.” Dane bleek last te hebben van zijn meniscus én een dubbele knieschijf, kreeg vorig jaar zelfs een totaal nieuwe knie en geniet nu van zijn kinderen en kleinkinderen. “Mijn zoon heeft ook lang in het eerste gespeeld, maar had dezelfde knieproblemen. Die zit nu in het bestuur. Die kleintjes voetballen hier in de jeugd!” Of ze nog wat van opa kunnen leren? Misschien wel! “Ik was een echte linksbuiten, hartstikke links. Snel en een loeihard schot. Als ik het krijt niet aan mijn schoenen had, werden ze boos.” Dane zette zich in de jaren die volgden veelvuldig in voor de stad: bij de scouting, de tennisvereniging en als gemeenteraadslid. Toch bleef zijn liefde voor Kogelvangers altijd onverminderd groot. “Een jaar of vijf geleden, zei ik: opa kan ook wel wat gaan doen. Toen heb ik mezelf opgegeven als vrijwilliger.” Resultaat? Het wassen van de kleding. “Dat doe ik nu iedere vrijdag met liefde en plezier. Alle shirts en hesjes.” Een intensief programma. “Ik begin om negen uur, want je moet toch een stuk of zes van die machines laten draaien op een dag.” Het zegt alles over de club, vindt hij. “Zó gek zijn we hier, dat we iedere week de hesjes wassen. Je moet die jonge gasten een beetje verwennen, toch?”

Valkuil
Naast het kijken naar zijn kleinkinderen. “Uit en thuis, ik ben er altijd bij.” Is Dane geregeld te vinden op en rond het sportpark. “Je bent verbonden met die club. En als je ziet wat je er allemaal voor terugkrijgt. Daar word ik gewoon heel enthousiast van.” Wat dat betreft klinkt hij, als een uitermate geschikte kandidaat voor in het bestuur. “We hebben nu geen voorzitter, dat vind ik een kwalijke zaak. Ook bestuursleden zijn een stuk moeilijker te krijgen.” Zelf ziet de vrijwilliger dat ook niet echt zitten. “Jonge mensen horen in het bestuur, vind ik. Daar heb ik ook helemaal de tijd niet voor!” Heel gek, is dat laatste niet. “Ik organiseer al heel wat jaren een bedrijventoernooi in Willemstad en één keer per jaar verzorgen we een maaltijd voor alles en iedereen van Kogelvangers. Sta ik zelf in de keuken.” Want ondanks dat Dane inmiddels met pensioen is en ook onlangs zijn functie in het bestuur van de Rabobank heeft neergelegd, zit hij nog altijd niet stil. “Het is een kleine gemeenschap, dus ze weten je altijd weer aan je jasje te trekken. En ‘nee’, komt niet in mijn woordenboek voor. Dat is toch wel een beetje mijn valkuil.” Zo kreeg hij de verantwoordelijkheid over het mededelingenbord in de kantine, houdt Dane de ‘Man of the Match’ bij én is hij tevens coördinator van ‘de club van 50’. Toch vindt de inwoner van Willemstad, nog altijd tijd om bij het eerste te gaan kijken. “Vrijdag en zaterdag zijn voor mij, dat weet mijn vrouw ook. Ik ga naar alle wedstrijden, ook uit. Dan gaan er altijd een paar man mee in de auto.” Nog altijd net zo fanatiek. “Ik hoop dat we in ieder geval in die derde klasse blijven, tweede is voor de komende jaren een droom. Derby’s zijn altijd de leukste wedstrijden, die missen we nu. Dat vind ik wel jammer.” Toch blijft Dane, enthousiast als hij is, vooral positief. “We kijken allemaal uit naar ons nieuwe complex. Kunstgras, een mooie kantine…” Maar vooral: “Ik hoop dat mijn kleinzoons lang in het eerste blijven spelen!”

Klik op vv Kogelvangers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kogelvangers voor meer informatie over de club.

Wouter Stenhuis blij met zijn keuze voor Nieuwland

NIEUW EN SINT JOOSLAND – De eerste twee wedstrijden voor Nieuwland gingen verloren, maar daarna werd de weg omhoog stevig ingezet. Nieuweling Wouter Stenhuis (24) heeft het dan ook prima naar zijn zin bij de vierdeklasser, waarmee hij hoopt tot het eind van dit seizoen mee te blijven strijden om de prijzen. 

“Dat zou wel mooi zijn en ik denk ook dat het zeker mogelijk moet zijn. We hebben met Wesley de Smit een aanvaller in de ploeg die er makkelijk scoort. En daarnaast hebben we ook een paar heel ervaren jongens in het team die écht het verschil maken. In kwaliteit, maar ook in de coaching en in de wil om te winnen. De rest gaat daarin mee en dat zie je terug in onze resultaten. Vorig seizoen speelde ik in een lager elftal bij Dauwendaele, een echt vriendenteam. Maar ik mistte het competitieve element en via een aantal oud-teamgenoten van RCS ben ik hier bij Nieuwland terecht gekomen. En met die keuze ben ik nog altijd erg blij. Het bevalt perfect.”

Van zijn vijfde tot zijn twintigste was hij actief bij RCS, waarna hij richting Dauwendaele vertrok om er puur voor het plezier te gaan voetballen in een vriendenteam. Maar dat bleek het voor de verdediger toch niet te zijn. Bij Nieuwland is hij terecht gekomen in naar zijn zeggen een prima spelersgroep en bij een leuke club. “We hebben een brede selectie, wat ook wel nodig is omdat soms jongens even wegvallen in verband met werk. Die jongens varen en zijn dus niet altijd beschikbaar. Dan is het fijn om een bredere groep te hebben en dat te kunnen opvangen. Bij ons gaat dat nu goed en dan val je ook niet te ver terug in kwaliteit op het veld. Daardoor kunnen we dit jaar constant op een goed niveau presteren.”

Ook het gemoedelijke karakter bij de club en de supporters is iets wat de verdediger wel kan waarderen. “De dorpelingen zijn erg betrokken bij de club en het is ook een sociale ontmoetingsplek. Dat we nu met Nieuwland bovenin meedoen, dat vinden de mensen mooi en dat hoor je ook overal. Je wordt niet alleen als voetballer, maar ook als mens echt gewaardeerd en dat geeft een prima gevoel moet ik zeggen. Ik ben nu vierentwintig en moest nu wel de stap maken als ik weer prestatief wilde gaan voetballen. Nieuwland kwam op het juiste moment en samen met jongens zoals onder andere Wesley de Smit, Jethro en Connor Meerman proberen we nu een zo hoog mogelijk niveau te halen.”

Overigens niet zoals hij in het verleden deed als aanvaller, maar als linksback. “Daar was nood aan en in de speelwijze die wij hanteren kan ik ook mezelf aanvallend doen gelden. Het is een mooie plek waarin ik me kan ontwikkelen. Hopelijk kunnen we mee blijven doen bovenin. Het tweede staat ook bovenaan en er komen enkele jeugdspelers door. Dus qua toekomst en niveau zit het hier wel goed en kunnen we hopelijk doorgroeien. We moeten in mijn ogen proberen de nacompetitie te bereiken. Als dat lukt, dan zou dat een geweldig eerste seizoen betekenen hier.”

Klik op Nieuwland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Nieuwland voor meer informatie over de club.

SSV’65 keepers Stephan Buijsse en Ruben de Kok halen elkaars niveau omhoog

Stephan Buijsse is 28 jaar oud en begon op zijn elfde met keepen bij VV IJzendijke. De keeper heeft voor zijn studie een aantal jaar in het buitenland gewoond, waardoor hij ook een aantal seizoenen niet heeft gevoetbald. Ook heeft hij een aantal blessures gehad die hem een aantal seizoenen hebben gekost. Momenteel is hij weer volledig fit en woonachtig in Goes, wat hem bij SSV’65 heeft gebracht.

Even voorstellen
Stephan Buijsse is 28 jaar oud en woont sinds een aantal jaar in Goes met zijn vriendin en zoontje. Hier kwam hij heel toevallig terecht en het beviel hem erg goed, waarna hij er is blijven wonen. Verder is Buijsse actief als Key Accountmanager bij Royal Kerckhaert. In zijn vrije tijd barbecuet Stephan graag. “Ik sta graag grote stukken vlees te grillen voor mijn vrienden en familie.” Verder vindt Stephan het erg leuk om op het voetbalveld te staan.

Carrièreverloop
Stephan begon op zijn elfde met voetballen bij de lokale vereniging VV IJzendijke, omdat hij keepen erg leuk vond. Hierna speelde hij vier jaar bij JVOZ, om vervolgens weer terug te keren naar IJzendijke om in het eerste te spelen. De jaren daarna kreeg hij te maken met veel blessures en verschillende operaties, waardoor hij bij lange na niet het aantal wedstrijden haalde dat hij had gehoopt. “Rond mijn twintigste heb ik eindelijk eens anderhalf jaar zonder blessures kunnen spelen. Helaas brak ik hierna mijn arm tijdens een wedstrijd, die ik wel uit heb gespeeld. Door deze breuk moest ik opnieuw geopereerd worden en lag ik er weer een half jaar uit. Vervolgens heb ik wel een paar leuke jaren gehad bij IJzendijke, met veel derby’s en een goede selectie.”

Hierna is Buijsse voor zijn studie in Lyon gaan wonen. Ook in Lyon heeft hij gevoetbald en is vervolgens naar Barcelona verhuisd voor werk. Toen hij terugkeerde in Nederland speelde hij weer een seizoen bij IJzendijke, waarna hij ging werken in Porto. “In die tijd moest ik weer een knieoperatie ondergaan, waardoor ik in Porto helemaal niet heb kunnen voetballen. Er volgde een herstelperiode en vervolgens de coronapandemie, waardoor ik lang niet heb gevoetbald. Inmiddels woonde ik in Goes en ben ik bij VV Goes mee gaan trainen, mede om te herstellen. Hier speelde mijn goede vriend Bajram Bajra ook. In het seizoen 2021-2022 heb ik toen definitief de overstap gemaakt naar Goes. Helaas degradeerden we op vrij vervelende manier en ben ik het seizoen erop overgestapt naar SSV’65, wat uitkomt in de tweede klasse. Ik wilde graag nog eens iets hoger spelen dan de vierde en derde klassen en voor mijn gevoel was dit het juiste moment. Eigenlijk had ik hier elk seizoen wel de mogelijkheid voor, maar mede door het reizen en blessures ben ik hier nooit eerder op ingegaan.”

Huidige seizoen
Tot dusver verloopt zijn eerste seizoen bij SSV’65 voor Stephan op sportief vlak niet als gehoopt. Het elftal staat onderaan, wat met verschillende factoren te maken heeft. De selectie is niet erg breed en een paar belangrijke spelers zijn langdurig geblesseerd. “Dit heeft invloed op onze prestaties, maar dat mag eigenlijk geen excuus. Er zijn namelijk genoeg wedstrijden geweest waarin ik denk dat we zelf niet genoeg strijd hebben geleverd. De laatste wedstrijden van het seizoen vind ik dan ook dat we moeten laten zien dat we wel degelijk goed kunnen voetballen.”

Belangrijke vrijwilligers
Binnen SSV hecht Stephan veel waarde aan de mensen die zich vrijwillig passievol inzetten voor de club. Voor hem persoonlijk is het heel fijn dat keeperstrainer Pepijn van den Anker veel bezig is met de keepers. Hij maakt zelfs regelmatig tijd vrij om op de zondag te trainen, omdat Stephan voor werk ook veel in het buitenland zit doordeweeks. Verder vindt Stephan het erg fijn om te trainen met zijn keepers-maatje (en concurrent) Ruben de Kok. ”Samen halen we elkaars niveau naar boven en voor mij is het fijn om iemand te hebben die net als ik veel passie voor het spelletje heeft.”

Ambities
Door alle blessures probeert Buijsse voornamelijk zoveel mogelijk minuten te maken en te genieten van het spelletje. Op termijn hoopt hij nog wel af te sluiten bij IJzendijke, maar voorlopig bevalt het hem prima bij SSV en ook het voetballen op zaterdag is een groot pluspunt voor hem gebleken. Verder probeert de keeper altijd 100% te geven tijdens wedstrijden en trainingen. “Als ik niet de volle 100% geef is er voor mij eigenlijk geen reden om het veld op te stappen.”

Klik op SSV’65 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSV’65 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.