Home Blog Pagina 346

Danny van der Spuij keert terug bij VV Zwartewaal

Vandaag gaan we in gesprek met Danny van der Spuij, een ervaren middenvelder die momenteel speelt bij GHVV’13 in de 4e klasse. Danny vertelt ons over zijn carrièreverloop, zijn overstap naar VV Zwartewaal, en zijn doelen en verwachtingen voor het komende seizoen.

Danny begon zijn voetbalavontuur bij VV Vierpolders in de jeugd en heeft daarna gespeeld bij VV Zwartewaal, OVV Oostvoorne, en opnieuw bij VV Zwartewaal voordat hij bij GHVV’13 terechtkwam.

Op 34-jarige leeftijd keert Danny terug naar VV Zwartewaal, zijn oude club. De belangrijkste reden voor deze overstap is het feit dat Danny daar woont en zijn twee zoontjes ook bij VV Zwartewaal voetballen. Het geeft hem de mogelijkheid om betrokken te zijn bij de wedstrijden van zijn kinderen en om ze te zien spelen terwijl hij zelf op het veld staat. Danny merkt op dat de kleinschaligheid en de vertrouwde omgeving van VV Zwartewaal het voor hem gemakkelijk maken om zijn kinderen rond het veld te laten spelen en kijken.

Terugkijkend op zijn periode bij GHVV’13, heeft Danny het erg naar zijn zin gehad. Hij prijst het prachtige complex en de fijne mensen bij de club. Het teamgevoel binnen de selectie was uitstekend, zowel in het eerste, tweede als derde elftal. Danny koestert goede herinneringen aan twee leuke trainingskampen in Spanje. Ondanks de degradatie van afgelopen seizoen is de sfeer altijd goed geweest. Hij hoopt dat GHVV’13 dit jaar via de nacompetitie kan promoveren en kijkt met een positieve blik terug op zijn tijd daar.

Bij zijn nieuwe club, VV Zwartewaal, heeft Danny de ambitie om zo hoog mogelijk te eindigen met een goed versterkt team. Hij wil zelf ook fit blijven en een goed seizoen draaien. Hij kijkt uit naar de uitdagingen die het komende seizoen met zich meebrengt en heeft vertrouwen in een succesvolle samenwerking met zijn nieuwe teamgenoten.

Danny zal vooral de gezelligheid bij GHVV’13 gaan missen, evenals bepaalde clubleden en veel oud-teamgenoten. Hij waardeert de warmte en het samenzijn die altijd aanwezig waren bij de club.

Klik op vv Zwartewaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwartewaal voor meer informatie over de club.

Furieuze NAC-fans belagen auto van Kooij met bierblikjes

Breda – Na afloop van het spannende Keuken Kampioen Play-Off duel tussen NAC Breda en FC Emmen (1-2) werd Joey Kooij, de scheidsrechter van de avond, het doelwit van een regen van bierblikjes, zo meldt De Telegraaf. Gedurende de wedstrijd was Kooij al het mikpunt van fluitconcerten en vernederende spreekkoren, wat de stadionspeaker ertoe bracht om het publiek in Breda toe te spreken. Na afloop escaleerde de situatie alsnog.

Kooij stond op het punt om het Rat Verlegh Stadion te verlaten, toen boze NAC-supporters zich richtten op zijn auto. De scheidsrechter werd bestookt met bierblikjes, waarna Kooij uitstapte en de menigte toesprak. Een ooggetuige vertelde aan De Telegraaf dat de politie direct kon overgaan tot de arrestatie van een van de daders. De KNVB is op de hoogte gebracht van het incident.

In de eerste helft van de heenwedstrijd van de halve finales waren het de spelers van FC Emmen die de touwtjes in handen hadden. Zij hadden de overhand op NAC, en ze gingen de rust in met een voorsprong van 1-2. Lorenzo Burnet en Ole Romeny waren de gevierde mannen aan de kant van de Eredivisieploeg. De Drentenaren waren vooral in de eerste helft de betere ploeg en wisten dit om te zetten in twee doelpunten. In de tweede helft kwam NAC beter in het spel. Dit leidde uiteindelijk in blessuretijd tot de aansluitingstreffer van Aime Omgba.

Na afloop ontstond er enige ophef over dit tegendoelpunt, aangezien NAC een hoekschop toegekend kreeg die eigenlijk geen hoekschop bleek te zijn. Jeroen Veldmate zou de laatste speler zijn geweest die de bal had aangeraakt, maar hij was zich van geen kwaad bewust. “Het is erg zuur voor ons, maar ze doen het niet expres. Uiteindelijk moeten we altijd naar onszelf kijken”, reageerde trainer Dick Lukkien hierop. De returnwedstrijd vindt plaats op zaterdagavond in Emmen.

Klik op NAC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NAC Breda voor meer informatie over de club.

SCO sleept kampioenschap binnen op laatste speeldag

Een zinderende zaterdagmiddag, waarin het kampioenschap maar even binnengehaald moest worden, want daar ging iedereen toch wel gemakshalve vanuit. De spanning was voelbaar in de luxe touringcar die om half één het parkeerterrein van vv SCO verliet. De spelers oogden redelijk ontspannen, maar ze waren zich maar al te bewust van de kleine marge tussen hen en RFC. Aangekomen bij Dubbeldam in Dordrecht was het toneel snel gezet. Met ruim 250 Oosterhoutse supporters die langs de zijlijn een plekje hadden gevonden, een zee van wit-blauwe rook, en vuurwerk dat de lucht sierde. 

De wedstrijd was intens vanaf het begin. SCO nam meteen het initiatief, op zoek naar die cruciale vroege goal. Maar ondanks enkele mogelijkheden bleef de score lange tijd 0-0. Ondertussen werd de druk groter, met RFC dat thuis in Raamsdonksveer inmiddels een voorsprong van 1-0 had genomen tegen RWB. In de 25e minuut viel dan eindelijk ook de eerste treffer voor SCO. Na een goede voorbereidende actie van Steven Bliemer stond Mees de Leijer oog in oog met de Dordtse keeper. Hij omspeelde die om vervolgens de bal binnen te schuiven. De ontlading op het veld en in de dugout was groot.

Echter, de warmte en het hoge tempo begonnen langzaam ook hun tol te eisen. SCO slaagde er niet in om hun voorsprong uit te breiden, en Dubbeldam kwam beter in het spel. Vooral dankzij een geslepen, sterke spits en een vlugge rechtsback. Toch wisten ook zij geen echte kansen te creëren, en vlak voor rust kon Axel Kastelijns onverwacht profiteren van een communicatiefout tussen de keeper van Dubbeldam en zijn verdediging, waardoor SCO ging rusten met een 2-0 voorsprong. 

Spannende minuten
De tweede helft liet hetzelfde spelbeeld zien, maar de spanning nam snel toe toen het nieuws doorkwam dat RFC de voorsprong inmiddels had uitgebreid naar 3-0. Het verschil in doelsaldo was daarmee geslonken naar 1 enkele goal. SCO bleef echter gefocust en slaagde erin de marge weer te vergroten door de 3-0 tegen de touwen te werken. Dankzij een knappe kopbal van Luc van Dongen bij de tweede paal na een hoekschop van Mees de Leijer. Aan deze stand veranderde tot het einde niets meer en na krap twee minuten blessuretijd floot de scheids voor het einde.

Omdat RFC later was begonnen, moest SCO in spanning op het veld wachten op het laatste fluitsignaal in Raamsdonksveer. Tien spannende minuten later kwam het verlossende nieuws. RFC had in een ultieme poging nog te scoren de voorsprong nog uit handen gegeven. Hierdoor werd SCO niet op doelsaldo, maar zelfs punten de terechte kampioen in 4D! Het veld vulde zich met feestende spelers en supporters, vuurwerk knalde, en kampioensshirts en een echte kampioenschaal werden uitgereikt. 

Even langs het Amphia
De terugreis werd gemaakt in een heuse partybus in plaats van de touringcar. In plaats van meteen naar Oosterhout te rijden, maakte deze eerst nog een omweg langs het Amphia-ziekenhuis in Breda. Daar ligt namelijk Noa Peeters, de topscorer van SCO die na een ongelukkige val in de vorige wedstrijd, er door een ingrijpende operatie aan zijn arm helaas niet bij kon zijn. Echter SCO zou SCO niet zijn om daar niet even bij stil te staan. De gehele selectie stapte uit de bus om hun teammaatje een hart onder de riem te steken en hem zijn eigen kampioensshirt te overhandigen.

Eenmaal terug in Oosterhout werd de bus door supporters met gejuich en vuurwerk binnengehaald. Het was een gedenkwaardige dag, een die voor altijd in de harten van de spelers, staf en supporters van SCO gegrift zal zijn. Na de huldiging door de KNVB voor de kantine in Oosterhout ging de tapkraan volledig open en werd het kampioenschap uitbundig tot in de late uurtjes gevierd. De spelers, uitgeput maar superblij, genoten van hun welverdiende feest. Vol vertrouwen kijken ze uit naar het volgende seizoen, klaar om hun talent en teamspirit in de 3e klasse te laten zien.

Klik op SCO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SCO voor meer informatie over de club.

Daniëlle Zwang blij dat damesvoetbal steeds meer geaccepteerd wordt

Daniëlle Zwang is dol op vrouwenvoetbal. De speelster van het eerste elftal van IFC is blij dat het steeds meer geaccepteerd wordt in Nederland en dat de populairiteit van voetbal voor vrouwen en meisjes steeds meer groeit.

Zwang kan zich inmiddels geen leven zonder de bal meer voorstellen. Hoe anders was dat pakweg vijftien jaar geleden, toen voetbal nog vooral een door mannen gedomineerde sport was. “Ik wilde als jong meisje al dolgraag op voetbal, maar het was nog niet zo populair. Ik heb van alles geprobeerd, van tennis tot dansen, maar ik vond het allemaal niet zo leuk. Een meisje op de basisschool voetbalde wél, dat vond ik heel gaaf. Op mijn tiende ben ik gelukkig begonnen en ik geniet er nog steeds iedere week van.”

Zwang merkt dat vrouwenvoetbal de laatste jaren een vlucht heeft genomen. “Dat komt ook deels door de Oranje Leeuwinnen, zij doen het al jaren heel goed. Daardoor is er veel meer aandacht gekomen voor vrouwenvoetbal.” Bij IFC heeft het een prominente plek binnen de club. “IFC heeft al langer een Girls Academy. Dat is heel leuk om te zien. Inmiddels is het helemaal niet meer raar als meisjes voetballen. Dat vind ik een leuke ontwikkeling.”

Toch denkt Zwang dat nog niet iedereen helemaal gewend is aan dat vrouwen steeds belangrijker worden in de voetballerij. “Soms zijn mensen echt nog wel verbaasd als ik zeg dat ik voetbal. Zelf heb ik daar niet zoveel last van, hoor. Maar soms merk je dat mannen vrouwen minder serieus nemen als je praat over voetbal. Ik denk dat ik er juist wel verstand van heb. Ik heb het recht ook wel om erover mee te praten, vind ik. Ik doe het al zo lang.”

Volgens Zwang zijn er desondanks nog wel verschillen tussen mannen- en vrouwenvoetbal. “Het ziet er gewoon iets anders uit. Bij de mannen ligt de snelheid wat hoger. En vrouwen zijn in mijn ogen sportiever, dt is wel positief. Een scheidsrechter die ons thuis vaak fluit, vindt het juist zo leuk omdat het er bij ons sportief aan toegaat.”

Voor Zwang is het wekelijks het hoogtepunt van de week. “Ik voetbal voor mijn plezier. Voor mij is het een enorme uitlaatklep, dat heb ik nergens anders mee. Als ik een drukke dag heb gehad of veel stress heb, kan ik mijn hoofd leegmaken op het veld. Daarom doe ik het. Mijn ploeggenoten zijn ook echt mijn vriendinnen geworden. De sfeer is altijd positief bij ons. Daar kan ik heel erg van genieten.”

Ambities om het op een hoger podium te proberen, heeft Zwang niet. Het liefst blijft ze nog jaren bij IFC voetballen. “Ons doel is om dit seizoen in de tweede klasse te blijven. We hebben het heel zwaar gehad, maar de laatste weken zijn we goed bezig. Zoals het er nu naar uitziet, heb ik er veel vertrouwen in dat we ook komend seizoen op dit niveau voetballen. Daar mogen we trots op zijn.”

Klik op IFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.

Ervaren sluitpost Gerard van der Borst krijgt geen genoeg van het spelletje

Aan ervaring geen gebrek in het vierde elftal van VVGZ, waar voormalig selectiespelers van de club nog even fanatiek wekelijks voor de overwinning gaan. De ervaren sluitpost Gerard van der Borst krijgt geen genoeg van het spelletje. “De gedrevenheid zit er nog altijd in.”

Van der Borst is een bekende naam in de regio. De sluitpost begon bij Puttershoek, waar hij het eerste elftal haalde. De doelman verdedigde vervolgens twee jaar het doel van Pelikaan, stond negen seizoenen tussen de palen bij Oranje Wit, keepte tien jaar bij VVGZ en sloot zijn loopbaan na drie seizoenen af bij ASWH. Van der Borst keepte in totaal meer dan 500 wedstrijden in de eerste klasse. “Gelukkig ben ik altijd fit gebleven. Daardoor stond ik ieder seizoen wekelijks in de basis.”

En dat staat hij nu nog steeds, al is het nu in het vierde elftal van VVGZ. De doelman is dan wel 46, maar probeert nog altijd alle ballen uit zijn doel te houden. “Het is nog steeds even leuk. Trainen doen we eigenlijk niet meer, maar het blijft mooi om iedere week lekker te voetballen. We spelen op een lager niveau, dus gaat de conditie wel achteruit. Maar dat mag de pret niet drukken.”

Dolgraag gooit Van der Borst zich nog wekelijks voor de meest onmogelijke ballen. “Ik ben zeker nog even fanatiek als voorheen. Ik wil iedere bal stoppen, die gedrevenheid zit er zeker nog in. Als ik een bal doorlaat, baal ik enorm. Ik probeer er ook iedere week weer tijd voor vrij te maken. Andere ploeggenoten hebben kinderen en daardoor verplichtingen, waardoor ze iets makkelijker afzeggen. Ik ben nog steeds iedere week van de partij.”

Maar natuurlijk is Van der Borst niet meer de keeper die hij pakweg vijftien jaar geleden was, toen hij op de toppen van zijn kunnen speelde. “Ik merk dat bepaalde dingen steeds moeilijker worden. In je hoofd wil je nog voor iedere bal duiken, maar dat wordt gewoon wat lastiger. Ook omdat we niet trainen, dan verdwijnen de automatismen. Daardoor moet ik nu wat slimmer keepen, me beter opstellen.”

Dat is sowieso het geheim van het vierde elftal van VVGZ: het hoofd gebruiken. “We spelen regelmatig tegen jonge, fitte gasten. Vaak winnen we nog wel. Dan laten we hen lekker draven en spelen wij rustig het balletje rond. Sowieso zijn we in ons team nog allemaal best wel fanatiek. Maar de derde helft met een biertje in de hand is nog wat belangrijker geworden. We zien elkaar niet heel vaak meer, dus dan is het extra gezellig om elkaar te spreken.”

Van der Borst hoopt dat het vierde elftal van VVGZ nog lang blijft bestaan. “Maar langzaam gaan de jongens uit onze generatie er toch mee stoppen. Als ik straks met achttienjarigen moet gaan voetballen, wordt het verschil te groot. Hoe lang we nog doorgaan, is een kwestie van ieder jaar aankijken. Toch kijk ik iedere week weer uit naar de wedstrijd.”

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

Eshuis stopt als verzorger bij ASWH

Na twaalf jaar stopt Henry Eshuis na dit seizoen als verzorger bij ASWH. De zestiger bezocht jarenlang de mooiste sportcomplexen en werd een vertrouwd gezicht bij de club uit Hendrik-Ido-Ambacht, maar keert na dit seizoen terug op het oude nest bij Drechtstreek

Eshuis benadrukt het maar meteen. De degradatie uit de Tweede Divisie en de mindere resultaten van dit seizoen hebben geen invloed gehad op zijn besluit om te stoppen als verzorger bij ASWH. “De belangrijkste reden is eigenlijk gewoon dat ik het verre reizen zat ben. Ik ben de laatste jaren tien keer bij Harkemase Boys geweest, regelmatig in Assen en ook in Urk. Dan ben je echt hele dagen weg. Mijn vrouw heeft daar nooit moeilijk over gedaan en gunt het me nog steeds, maar ik wil het zelf niet meer. Ik heb het allemaal wel gezien.”

Voor Eshuis is het een afsluiting van een fraaie periode. “Ik heb echt geweldige jaren gehad, het was fantastisch. Ik ga het ook zeker nooit vergeten. We hebben jarenlang op het hoogste niveau gespeeld en we kwamen op de mooiste plekken. Dat waren heel waardevolle ervaringen.”

Zijn hoogtepunt in die twaalf jaar? “De achtste finales van de KNVB Beker tegen Ajax in de Johan Cruijff Arena (in 2013, red.). Die hele dag was een happening, met alle aandacht die we kregen. We verloren dan wel met 4-1, maar het was onvergetelijk. Ook het winnen van de Supercup tegen landskampioen Spakenburg in 2014 was geweldig. Dat vergeet je nooit meer.”

Zijn afscheid bij ASWH maakte veel los binnen de club. “Ik heb de laatste jaren een goede vriendschap opgebouwd met spelers. Als verzorger ben je ook een soort van vertrouwenspersoon voor die gasten. Ook jongens die hier niet meer voetballen, stuurden me een berichtje. Ze vertelden me dat mijn vertrek een gemis zal zijn voor ASWH. Dat is natuurlijk hartstikke fijn om te horen. De club zit in mijn hart opgesloten.”

Dat Eshuis aan de slag ging als verzorger, was geen uitgemaakte zaak. Hij werkte jarenlang als trainer, maar zware beenoperaties maakten dat een lange periode onmogelijk. Daarom koos Eshuis, die ook actief was bij De Alblas en Rijsoord, voor het vak als verzorger. “Inmiddels zou ik wel weer trainer kunnen zijn, maar het is leuk om verzorger te zijn. Het is mooi om spelers zo snel mogelijk weer op de been te krijgen. Bovendien ben ik altijd buiten en ben ik onder de jongens. Dat houdt me jong.”

Zijn vertrek bij ASWH betekent dan ook niet een afscheid van de voetballerij. Na dit seizoen keert hij terug bij oude liefde Drechtstreek in Papendrecht. “Ze vragen me al een paar jaar wat ik doe, maar steeds was het antwoord dat ik bij ASWH bleef. Dit is het juiste moment om terug te keren. ‘Welkom thuis’, zeiden de mensen. Dat is alleen maar mooi. Maar eerst wil ik het mooi afsluiten met ASWH. Het zal best gek worden om afscheid te nemen, want deze club is in mijn hart gaan zitten.”

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Club van de Week – Kees Kloosterman, het manusje van alles bij V.V. Wolfaartsdijk

Vandaag gaan we in gesprek met Kees Kloosterman. Hij is niet alleen een actieve speler van het derde elftal, maar vervult ook de belangrijke rol van onderhoudsman voor de accommodatie en gebouwen van Wolfaartsdijk.

Speler carrière
Naast zijn rol als vrijwilliger speelt Kees zelf ook al jaren bij Wolfaartsdijk.
“Ik ben op mijn tiende begonnen in de D-pupillen en voetbal nu nog steeds wekelijks in het derde elftal”. Zijn voetbalpad leidde hem van de eerste selectie naar het tweede elftal en uiteindelijk weer terug naar het eerste elftal. Blessures mochten hem dan wel tijdelijk naar het tweede elftal verbannen, maar Kees wist zich keer op keer terug te vechten naar het hoogste niveau.

Rol als vrijwilliger
Naast zijn prestaties op het veld heeft Kees zich op andere manieren ingezet voor de club. Als vrijwilliger heeft hij een aanzienlijke bijdrage geleverd aan diverse bouwprojecten, waaronder de kantine, tribune, ballenhok, dug-outs, fusthok en de nieuwe keuken in de kantine. In deze rol hoopt hij de accommodatie nog lang netjes te kunnen houden.
“Ik heb daarnaast 25 jaar lang oud papier opgehaald en ben 10 jaar bestuurslid geweest. Daarnaast heb ik twee jaar de B-junioren getraind en heb ik anderhalf jaar als assistent-trainer van JO19 gefungeerd. Bij de senioren ben ik meerdere jaren trainer geweest van zowel de eerste als de tweede selectie.”

Volger van het eerste
Hoewel Kees zich voornamelijk bezighoudt met zijn taken als onderhoudsman en speler, probeert hij toch zoveel mogelijk de wedstrijden van het eerste elftal te volgen. Al speelt hij vaak zelf op het moment dat het eerste thuis speelt en andersom. Over de prestaties van het eerste elftal is Kees erg tevreden. “De resultaten zijn erg goed. Het eerste is dit seizoen kampioen geworden en heeft tot aan het kampioenschap geen enkele wedstrijd verloren.”

Dorpsclub
Wolfaartsdijk betekent er veel voor Kees: “Deze club betekent heel veel voor me. Ik ken heel veel mensen via deze club en sommige ken ik al vele jaren. Ik ben er meerdere dagen in de week te vinden en voel me erg volledig thuis. Het is een echte dorpsclub waar, indien nodig, ook gepresteerd kan worden en waar zeker ook gefeest kan worden”

Hoogte-en dieptepunten
In zijn carrière heeft Kees al vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Hierin was zijn dieptepunt een wedstrijd waarin een speler door de bliksem werd getroffen en later overleed. Dit moment doet Kees nog altijd erg veel. Gelukkig heeft hij ook vele mooie momenten meegemaakt in zijn carrière. “Mijn hoogtepunt is het behalen van zes kampioenschappen in de senioren, waarvan één keer in de eerste klasse, vier keer in de tweede klasse en één keer in de derde klasse. Daarnaast heb ik ook de eer gehad om een keer deel te nemen aan het Nederlands militair elftal.”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Trauner verkozen tot beste speler van Feyenoord door Van Hanegem

Rotterdam – In een verrassende wending heeft voetballegende Willem van Hanegem Gernot Trauner uitgeroepen tot de beste speler van Feyenoord van het afgelopen seizoen. Hoewel aanvoerder Orkun Kökçü ook indrukwekkende prestaties heeft geleverd, geeft Van Hanegem de voorkeur aan de Oostenrijkse verdediger. Trauner heeft sinds zijn komst naar Feyenoord in 2021 een vaste positie in het hart van de verdediging weten te veroveren.

Tijdens een recente aflevering van de Willem & Wessel-podcast van het Algemeen Dagblad roemde Van Hanegem de 31-jarige Trauner. “Hij is simpelweg heel erg belangrijk geweest. Zowel in het algemeen als voor het team was hij van onschatbare waarde.” Volgens De Kromme heeft Trauner het vermogen om zijn teamgenoten beter te laten presteren. “Hij speelt gewoon heel goed en houdt rekening met het teambelang. Wanneer hij in vorm is, merk je dat de rest van het team ook meer vertrouwen heeft. Het lijkt misschien simpel wat Trauner doet, maar dat is juist het moeilijkste.”

Terwijl velen Kökçü als beste speler beschouwen, gaat Van Hanegem dus tegen de stroom in. “Iedereen zegt dan Kökçü, onze aanvoerder. Maar dat ben ik niet met ze eens. Natuurlijk heeft hij een goed seizoen gehad. Vooral in de laatste maanden, de tweede helft van het seizoen, liet hij echt zien wat hij kan. Maar je kunt niet beweren dat hij het hele seizoen geweldig speelde. Dat is bijna onmogelijk voor elke speler.”

Het lijkt erop dat Kökçü zijn laatste wedstrijd in het shirt van Feyenoord heeft gespeeld. In een interview met ESPN liet de aanvoerder doorschemeren open te staan voor een vertrek. “Als de juiste club zich aandient, ben ik deze zomer wel bereid een stap te maken”, verklaarde hij afgelopen zondag voor de camera. Het aanblijven van trainer Arne Slot in De Kuip verandert daar niets aan. “Ik heb sowieso een goede band met de trainer, net als met iedereen, maar ik wil wel vooruitgang boeken.”

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Club van de week – Rik Katsman is met Wolfaartsdijk bezig aan een seizoen vol hoogtepunten

Vandaag gaan we in gesprek met Rik Katsman. Hij is een van de drijvende krachten achter VV Wolfaartsdijk. Als secretaris, vice-voorzitter en vice-penningmeester van de club heeft hij een belangrijke rol in het bestuur. Daarnaast is hij keeper van het tweede elftal en fungeert hij regelmatig als reservekeeper bij het eerste elftal. We spraken met Rik over zijn band met de club, zijn taken als secretaris en zijn persoonlijke doelen.

Speler carrière
Rik heeft zijn hele voetballoopbaan bij v.v. Wolfaartsdijk doorgebracht. “Ik ben rond mijn zevende gestart bij de v.v. Wolfaartsdijk in de F’jes, nadat ik mijn zwemdiploma-C had behaald”, vertelt Rik. Voetbal zit al van jongs af aan in zijn bloed.

Begin als vrijwilliger
Ook als vrijwilliger is hij al vroeg betrokken geraakt bij de club. Op zijn achttiende begon hij met het ophalen van oud papier, een belangrijke bron van inkomsten voor de vereniging. Sinds 2019 maakt Rik deel uit van het bestuur, waar hij verschillende functies heeft bekleed, waaronder kascommissielid en lid van de jubileumcommissie ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van de club.

Werkzaamheden als vrijwilliger
Als secretaris heeft Rik diverse verantwoordelijkheden binnen het bestuur. Zijn hoofdtaken bestaan uit het organiseren van bestuursvergaderingen, het notuleren tijdens deze vergaderingen en het onderhouden van de correspondentie met de gemeente, KNVB en andere partijen. Daarnaast is hij betrokken bij de afhandeling van tuchtzaken, beheert hij Sportlink en regelt hij de bezetting voor het ophalen van het oud papier, een belangrijke nevenopbrengst voor de club.

Band met Wolfaartsdijk
Zijn band met Wolfaartsdijk gaat verder dan alleen zijn functie als bestuurder. “Ik ben geboren en getogen op Wolphaartsdijk. Mijn familie en vrienden wonen hier en voetballen ook bij Wolfaartsdijk. Er zijn foto’s van mij toen ik als baby op het veld zat met een voetbal voor mijn neus en ik ben dan ook een echt kind van de club.

Ambities
Gevraagd naar wat hij wil bereiken met de club, benadrukt Rik het belang van een stabiele en toekomstbestendige sportvereniging, waar zoveel mogelijk dorpsgenoten en vrienden plezier blijven beleven. Dit streven komt tot uiting in de verschillende projecten waar het bestuur momenteel aan werkt. Zo staat de nieuwbouw van kleedaccommodaties hoog op de agenda. “De huidige kleedkamers zijn dringend aan vervanging toe, maar het realiseren van nieuwbouw in deze tijd van hoge bouwkosten en duurzaamheidseisen vormt een grote uitdaging. Als bestuur streven we naar een representatieve en duurzame accommodatie die bestand is tegen de volatiliteit van de energiemarkt.”

Daarnaast richt het bestuur zich op de toekomst van het dames- en jeugdvoetbal. “De coronaperiode heeft sommige groepen hard getroffen en het behouden van de jeugd- en damesafdelingen vormt dan ook een grote uitdaging. Samenwerking met andere verenigingen worden verkend om nieuwe aanwas te vinden en te behouden. Ook wordt er gekeken naar nieuwe spelvormen, zoals het 35+ 7×7, walking soccer en vrijdagavond 7×7 voetbal voor dames, om zo nog meer leden aan te trekken en het voetbalplezier te vergroten.”

Een hechte club
Wat Rik zo mooi vindt aan Wolfaartsdijk is de hechte dorpsvereniging die het is. “De club heeft een sterke gemeenschap van leden en supporters, waar iedereen elkaar kent en voor elkaar klaarstaat in zowel goede als moeilijkere tijden. De gezellige kantine speelt hierin een belangrijke rol. Op ‘doorloopavonden’ is de kantine vol met leden en bevriende tegenstanders, terwijl op andere avonden zowel jeugd als oudere leden samenkomen voor gezellige bingo-avonden. Het is altijd druk bezocht en bovenal gezellig.”

Hoogtepunten
Gevraagd naar zijn hoogtepunten binnen zijn functie bij Wolfaartsdijk, noemt Rik het lopende seizoen als een van de hoogtepunten. Na de coronaperiode heeft de club bijna een volledig seizoen achter de rug, waarin volgens Katsman erg goed is gepresteerd. Het eerste elftal werd als eerste kampioen van Zeeland en behaalde deze titel zonder een enkele nederlaag te lijden. Ook het tweede elftal, waar Rik als keeper speelt, is hard op weg om kampioen te worden. In de laatste wedstrijd op 3 juni hoeft nog maar 1 punt behaald te worden voor de titel. Daarnaast is Rik trots op twee oud-leden van v.v. Wolfaartsdijk die dit seizoen successen boekten bij andere clubs. “Kim Remijnse speelt nu voor v.v. Alkmaar, de dames-Eredivisietak van AZ Alkmaar, terwijl Olivier Aertssen zijn debuut heeft gemaakt bij Ajax 1. Het volgen van hun ontwikkelingen geeft Rik veel voldoening. Tot slot benadrukt hij de succesvolle samenwerking met de v.v. Colijnsplaatse Boys binnen de jeugdafdeling. Hoewel de geografische ligging niet de meest voor de hand liggende keuze was, verloopt de samenwerking al meerdere seizoenen zeer positief, zowel binnen de teams als op bestuurlijk niveau.

Dieptepunten
Helaas kent ook Rik als bestuurder zijn dieptepunten. “De coronaperiode was een moeilijke tijd, met veel onduidelijkheid over de te hanteren regels. Dit zorgde voor frustratie onder de leden en bracht onzekerheid met zich mee voor het bestuur. Gelukkig is deze periode nu achter de rug.”
Daarnaast ervaart Rik de agressie, zowel verbaal als fysiek, zowel binnen als buiten het voetbalveld, als dieptepunt. “Het komt voor tussen spelers onderling, maar ook richting scheidsrechters en leiders. Als bestuurder brengt dit veel extra werk met zich mee, zoals het uitzoeken van incidenten, het verwerken van papierwerk en het bemiddelen tussen betrokken partijen. Gelukkig gebeurt het binnen onze vereniging relatief weinig.”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Jakob Beto wil na een lange voetbalcarrière nu presteren op de marathon van Rotterdam

Vandaag gaan we in gesprek met de 29-jarige Jakob Beto van VV Dubbeldam. Vandaag vertelt hij over zijn carrièreverloop, hoogte- en dieptepunten en zijn ambities voor de toekomst.

Even voorstellen
Jakob Beto is werkzaam als fulltime Project-Controller op de TU Delft. In zijn vrije tijd houdt hij ervan om hard te lopen, zodat hij fit te blijft en zijn hoofd leeg kan maken. Ook geniet hij van gezellige avonden met zijn vrienden en is hij onlangs weer begonnen met het lezen van boeken. Verder staat Beto graag op het voetbalveld. Voetbal biedt hem namelijk plezier en de mogelijkheid om zijn hoofd leeg te maken. “Op het veld kan ik even ontsnappen aan andere verantwoordelijkheden en me zowel fysiek als mentaal ontspannen.”

Carrièreverloop
Jakob Beto is een gewaardeerd lid van VV Dubbeldam 3. Hij speelt voornamelijk als middenvelder. Jakob heeft een rijke voetbalcarrière achter de rug, waarin hij bij verschillende club speelde.
Op 8-jarige leeftijd begon Jakob zijn voetbalavontuur bij DVV Fluks, gevolgd door een overstap naar sc Amstelwijck. Na zijn tijd bij Amstelwijck maakte hij de overstap naar vv Wieldrecht, waar hij de jeugdselectie doorliep, van de C2 tot B1. Op dat moment besloot Jakob een pauze van 3 jaar in te lassen, maar in 2014 kon hij de verleiding van het voetbal niet weerstaan en sloot hij zich, samen met enkele vrienden, aan bij zaterdag 3 van VV Dubbeldam. Inmiddels heeft hij acht jaar in dit elftal gespeeld, met een tussenjaar bij Oranje Wit, en heeft hij ook een aantal wedstrijden met het eerste elftal meegedaan.

Huidig seizoen
Dit seizoen heeft Jakob gespeeld in zaterdag 3 van VV Dubbeldam. Het was een wisselvallig seizoen ”Ondanks de wisselvallige prestaties zijn we als team hard blijven werken. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een degelijke zesde plaats in de competitie.”

Hoogte-en dieptepunten
In zijn carrière heeft Jakob al vele, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Hierin was zijn dieptepunt de periode waarin hij een halfjaar aan de kant stond vanwege shin splints. Het gemis van het spel en het niet kunnen bijdragen aan het team was erg moeilijk voor hem. Aan deze momenten denkt Jakob liever niet meer terug. Hij denkt liever aan zijn hoogteputnen. Hierin was een van de hoogtepunten het kampioenschap in de D1 bij sc Amstelwijck. “Dit kampioenschap gaf me een gevoel van voldoening en trots.”

Rituelen
Om optimaal te kunnen presteren, heeft Jakob een aantal rituelen ontwikkeld. “Op de dag van de wedstrijd eet ik het liefst zo min mogelijk en vermijd ik vezelrijk voedsel om darmproblemen te voorkomen. Geroosterd brood met pindakaas of jam is mijn favoriete maaltijd voorafgaand aan een wedstrijd.”

Ambities
Het komende jaar zal veel veranderingen me brengen voor Jakob. Hij heeft namelijk besloten om te stoppen met voetballen. Hier heeft hij voor gekozen, omdat hij zich meer wil gaan richten op zijn hardloopcarrière. “Op dit moment haal ik daar meer voldoening uit. Het hardlopen geeft me de flexibiliteit om tegelijkertijd fit te blijven en om mijn tijd in te delen zoals ik dat zelf wil. Mijn doel is om in 2024 de marathon van Rotterdam te lopen onder de 3 uur en 30 minuten.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.