Home Blog Pagina 1434

Roy de Smit voelt zich steeds meer thuis in het amateurvoetbal

Voor de winterstop liep het als een trein bij SV Nieuwdorp, ze waren de belangrijkste uitdager van VV de Meeuwen en leken mee te gaan doen om het kampioenschap. Maar hoe anders is dat na de winterstop.

Na de hervatting haalde de ploeg nauwelijks punten, waardoor het zichzelf nu terugvindt in het rechterrijtje. Roy de Smit is een belangrijke pion voor het team en hij wijt de slechte reeks aan blessures en schorsingen. “Na de winterstop hebben we last gekregen van spelers die lange tijd afwezig waren, zoals Rentmeester en Van As. Onze selectie is zo smal, als je twee of drie spelers mist wordt het al heel lastig om dat op te vangen.” Dit vertelde hij onlangs in het programma CTV Voetbal.

De Smit werd geboren in Arnemuiden, maar kwam toch terecht bij Nieuwdorp. Na onenigheid met de trainer bij het eerste van Arnemuiden, besloot hij in eerste instantie om bij de A1 te gaan voetballen. Na dat seizoen werd het tijd om zijn geluk ergens anders te zoeken. Maar voordat hij weer in het Zeeuwse amateurvoetbal terechtkwam, was hij actief in de jeugd bij FC Twente. Op zijn vijftiende kwam hij terecht in de jeugdopleiding in Enschede, ging hij daar wonen in een gastgezin en volgde hij naast de dagelijkse trainingen lessen op school. Spijt van zijn keuze voor Twente heeft hij nooit gehad, soms kijkt hij nog wel met weemoed terug op die tijd. “Ik heb het er in het begin moeilijk mee gehad dat ik het niet heb gehaald, maar het was een mooie tijd.”

Inmiddels is De Smit dus weer een aantal jaar terug in Zeeland, maar af en toe moet hij nog wennen aan de mentaliteit in het amateurvoetbal. “Af en toe heb ik het idee dat spelers naar de training komen om een kruisje te krijgen achter hun naam en niet om beter te worden of om je best te doen. Daar baal ik wel eens van.”

Voor hem was het dan ook een uitdaging om zich niet te gaan ergeren, want als De Smit voetballers die van een BVO komen één tip kan geven is dat het wel. “Ga je niet te veel ergeren aan dingen. Er zullen genoeg momenten zijn dat je denkt: waar ben ik in terechtgekomen?” Zelf heeft de linkspoot nog steeds ambitie om hoger te gaan voetballen dan de zaterdag tweede klasse, maar hij beseft wel dat er dan nog veel moet gebeuren. “Je gaat je toch aanpassen aan het niveau. Ik heb het gevoel dat ik nu in het niveau meega.” Voor volgend seizoen keert De Smit terug op het oude nest, dan komt hij namelijk weer uit voor Arnemuiden.

 

 

Jochem van Dijke fluitend naar de zaalvoetbaltop

Hij begon als scheidsrechter op het veld, maar inmiddels is Jochem van Dijke niet meer weg te denken als leidsman tijdens zaalvoetbalwedstrijden op het hoogste niveau. De carrière van Van Dijke, geboren in Tholen, zit de laatste maanden in de lift.

Een aantal jaren combineerde hij het veldvoetbal met de zaal, maar op een gegeven moment was dat niet meer te doen, vertelde hij bij CTV Voetbal. “Je merkt dat je je niet meer volledig kan focussen en alles kan geven, dat verdienen spelers niet.” En dus moest er een keuze worden gemaakt en die viel niet geheel verrassend op het zaalvoetbal. Achteraf bezien blijkt dat een goede keuze, want vooralsnog heeft hem dat geen windeieren gelegd.

Op 30 maart had Van Dijke namelijk de leiding over de bekerfinale tussen Hovocubo en FC Eindhoven. Extra bijzonder was het feit dat hij dit onder meer deed samen met Ibrahim El Jilali, eveneens afkomstig uit Tholen. “We kennen elkaar al jarenlang, dus toen we het hoorden hebben we elkaar meteen gebeld. Je bent gewoon trots dat je daar samen staat. We zijn vrienden en collega’s, dus dan is dit wel heel erg mooi!” Terugkijkend op die finale heeft Van Dijke een tevreden gevoel overgehouden, ondanks dat het een lastige wedstrijd was om te leiden. “Beide ploegen gingen er vol op, dus we konden aan de bak.”

Maar dat zijn carrière in een stroomversnelling zit, bewijst ook zijn aanstelling voor de oefenwedstrijden van het Nederlands zaalvoetbalteam en zijn benoeming als FIFA-scheidsrechter. Dat wil zeggen dat hij vanaf nu aangesteld kan worden voor buitenlandse wedstrijden. Daarbij moet je denken aan EK-kwalificatie wedstrijden, voorrondes Europa League of de wedstrijden in de Champions League.

Mocht Van Dijke geselecteerd worden voor dit soort wedstrijden, dan zal hij vaker van huis zijn, omdat dit soort tripjes vaak een week in beslag nemen. Voor de leidsman geen probleem, omdat hij serieus bezig is met zijn vak als scheidsrechter. “We hebben een trainingsschema, analyseren wedstrijden en kijken wedstrijden integraal terug. Dat doen we bijvoorbeeld in Zeist, we leren van elkaar en ik doe er alles aan om beter te worden.” Maar behalve van zijn collega’s leert hij soms ook nog iets van zijn vrouw. “Mijn vrouw gaat altijd mee en is inmiddels bekend in de scheidsrechterswereld. In de auto is het eerst altijd even rustig bijkomen en dan krijg ik te horen wat ze ervan vond. Vanaf de tribune zie of voel je soms meer, dus dat kan best leerzaam zijn.” Zijn doel is in ieder geval duidelijk. “Een mooie internationale carrière, daar gaan we voor!”

 

Mooie overwinning Achilles Veen 1 in Amsterdam

Zaterdag 12 mei mocht Achilles Veen 1 na twee zaterdagen rust eindelijk weer ‘de wei’ in. Deze ‘kunstwei’ lag in Amsterdam op sportpark Goed Genoeg. De groen-witten mochten het daar opnemen tegen de zaterdag afdeling van AFC.

Door alle blessures en schorsingen was het voor Clemens Bastiaansen een behoorlijke puzzel om tot een opstelling te komen. In de ziekenboeg zitten nog Sen Aerts, Bas van Loon, Sezer Sulun en Niels Duister. Joep van den Ouweland nam na lang blessureleed weer plaats op de bank. Jamil Kools, Freek Langermans en Thijs van den Berg waren geschorst. De volgende 11 namen werden door Bastiaansen het veld in gestuurd: Jorn Wagener, Sem van der Pijl, Maarten Boddaert, Theo Martens, Toby Tan, Ayden Kuipers, Kees Schellekens, Niek Wilborts, Brian Peters, Jorik Mijnhijmer en Rowin van Zaanen.
Op de bank zaten Melle Mandemakers, Joep van den Ouweland, Ruben Kwetters, Wesley Vos en Ferdi Kwetters.

Direct vanaf de aftrap nam Achilles Veen het initiatief in de wedstrijd. De eerste goede kans op een voorsprong kon dan ook al in de derde minuut genoteerd worden. Een goede actie van Niek Wilborts leidde tot een kans voor Rowin van Zaanen die een teenlengte tekort kwam om de bal het beslissende zetje te geven.

Een paar minuutjes later volgt er een goede kans voor Jorik Mijnhijmer. Deze wordt echter gepakt door de Amsterdamse goalie en een snelle omschakeling en twee maal knipperen later lag de bal al in het doel achter Jorn Wagener. Geheel tegen de verhouding in kan de thuisploeg dus toch de voorsprong pakken.

In het vervolg van de eerste helft blijft Achilles Veen de aanval zoeken. Dit leidt ook veelvuldig tot kansen. Het valt voor het gehavende Veense elftal echter niet mee om het net te laten bollen. Er worden verschillende kansen genoteerd voor Jorik Mijnhijmer. Ook Rowin van Zaanen kreeg een goede kans na een briljante steekbal van Ayden Kuipers en Brian Peters probeerde het nog een keer van afstand.

In de 38e minuut maakt Sem van der Pijl een overtreding op het middenveld die hem meteen een gele kaart oplevert.

Na 40 minuten spelen valt dan toch eindelijk de dik verdiende gelijkmaker. Prachtig voorbereidend werk van Toby Tan leidt de 1-1 in van de in de eerste helft voortdurend gevaarlijke Jorik Mijnhijmer.

Vlak voor rust dacht Rowin van Zaanen ook nog de 1-2 te maken, maar deze werd terecht afgekeurd wegens buitenspel. Beide ploegen gaan dus met een 1-1 stand de kleedkamer in.

Ook in de tweede helft blijft Achilles Veen nog de aanval zoeken, maar het blijft oppassen met de snelle spitsen van AFC. Telkens werd de bal door de Amsterdammers naar voren gerost en dan is het altijd oppassen geblazen bij een paar loerende snelle spitsen.

In de 51e minuut valt echter weer een kans voor Achilles te noteren. Een vlijmscherpe vrije trap van Ayden Kuipers wordt door Jorik Mijnhijmer nipt voorlangs gekopt. Een paar minuten later lijkt een schot van Rowin van Zaanen richting de kruising te krullen. Helaas weet de Amsterdamse doelman katachtig te redden.

In de 70e minuut weet AFC weer een keer echt gevaarlijk te worden. Een afstandsschot gaat via de paal naast. Daarna komen Melle Mandemakers en Joep van den Ouweland in het veld voor Rowin van Zaanen en Kees Schellekens.

Vanaf dat moment neemt de Veense druk op het doel van AFC weer toe en heeft AFC steeds meer overtredingen nodig om de Veense dadendrang te stoppen. Vooral Brian Peters wordt veelvuldig naar de vlakte gewerkt. In de 75e en de 78e minuut levert dit ook gele kaarten op voor AFC.

In de 79e minuut belandt een vrije trap van Ayden Kuipers op de rand van het doelgebied bij Sem van der Pijl voor zijn voeten. Hij leek van zijn kans te schrikken en raakte de bal niet goed waardoor deze over ging.

10 minuten voor tijd is daar dan eindelijk de Veense voorsprong. Een aanval wordt mooi opgezet door Toby Tan en via een knappe pass van Joep van den Ouweland komt de bal bij Brian Peters terecht die knap afwerkt. Vanaf dat moment gaat AFC wat opportunistischer voetballen en wordt het toch weer ‘billenknijpen’ om de voorsprong vast te houden. Totdat Brian Peters het ook in de 86e minuut weer op zijn heupen krijgt. Van een meter of twintig mikt hij richting de verre kruising en via de binnenkant van de paal valt de verdiende 1-3 binnen!

In de 90e minuut krijgt matchwinner Brian Peters nog een publiekswissel en voor hem in de plaats komt de debuterende Ruben Kwetters Enkele minuten later klinkt het laatste fluitsignaal en kan de verdiende overwinning gevierd worden.

De concurrentie
Koploper Noordwijk wist voorafgaande aan de wedstrijd tegen RVVH dat bij winst de kampioensvlag gehesen kon worden. De Noordwijkse ploeg leek weinig last van zenuwen te hebben en versloeg de Ridderkerkers overtuigend met 4-0. Uiteraard ook vanuit Veen welgemeende felicitaties aan Noordwijk dat de verdiende kampioen van de Hoofdklasse A is geworden.

De eerste twee periodes zijn gewonnen door de huidige nummers 1 en 2. Noordwijk en Ter Leede. Ter Leede speelt dus in principe nergens meer voor, maar deed wel zijn plicht met een 2-1 overwinning op Jodan Boys.

Er zijn nu nog 4 ploegen op jacht naar een van de twee nog te verdelen periodes (de eerste wordt door Noordwijk doorgegeven aan de hoogste in de eindstand zonder een periode). De hoogste in de stand zal SteDoCo, Hoek of Achilles Veen worden. Hoek en SteDoCo mochten het afgelopen zaterdag in Hoornaar tegen elkaar opnemen en kwamen niet verder dan 1-1.

Dezelfde drie ploegen dingen ook nog mee om direct de derde periode te pakken waarin Hoek momenteel koploper is met 18 punten, maar aanstaande dinsdag kan FC ’s-Gravenzande in de inhaalwedstrijd tegen Smitshoek nog gelijk komen. SteDoCo volgt op 17 punten en Achilles Veen op 16 punten.

FC ’s-Gravenzande wist echter afgelopen zaterdag geen punten te pakken. Ze hadden wellicht nog last van de verloren bekerfinale en delfden thuis tegen Swift met 2-5 het onderspit.

Overige uitslagen: Rijnvogels – Smitshoek 4-2, Nootdorp – Zwaluwen 1-2 en Rijsoord – Argon 0-2.

Volgende week
Zaterdag 19 mei wacht Achilles Veen de thuiswedstrijd tegen kampioen Noordwijk. Wellicht kunnen de mannen van Clemens Bastiaansen nog wat punten afsnoepen van de kampioen en kan het alsnog een spannend einde van de competitie gaan worden voor de groen-witten.

Baardwijk wint wéér niet

De laatste wedstrijd die Baardwijk won was de uitwedstrijd op Sportpark de Gaard tegen RWB Waalwijk op zaterdag 7 april 2018. Hoewel Baardwijk in theorie veilig was voor de wedstrijd tegen Gilze, was het definitief veilig gespeeld als ZIGO vandaag punten zou verspelen.

Pupil van de Week, Jesse Muts, schoot vanaf 11 meter diagonaal op doel en zette Baardwijk op een virtuele voorsprong. Délano Boezer volgde zijn voorbeeld, maar nu was het na 2 minuten de doelman van Gilze die redding bracht. Het eerste half uur van de wedstrijd was Baardwijk de bovenliggende partij, maar wist de gecreeerde kansen niet in doelpunten om te zetten. Ook Gilze kreeg enkele kansen, maar doelman Tony Salm hield zijn elftal op de been. Het laatste kwartier van de eerste helft was Gilze de beter voetballende ploeg, maar ook Gilze wist niet te scoren.
Na de rust scoort Gilze al in de 46e minuut de openingstreffer, een voorzet van links wordt niet goed verdedigd en Remco van Hoek kan vrij de bal bij de 2e paal inkoppen. Baardwijk – Gilze 0-1.

Beide teams spelen inspiratieloos en als Bart Rombouts in de 70e minuut zijn 2e gele kaart krijgt van scheidsrechter Janssen mag Baardwijk met 10 tegen 11 proberen een doelpunt te forceren.
Maar een team dat op zoek gaat naar de gelijkmaker neemt ook risico’s. Baardwijk’s verdediging neemt teveel risico in de 86e minuut, en A-junior Jeroen Faes scoort de 0-2.
Dat Martijn de Brouwer voor Baardwijk een strafschop benut zorgt dat de eindstand 1-2 op het scorebord staat.

Doordat ZIGO tegen Bavel met 4-4 gelijkspeelde, is Baardwijk dit seizoen uitgespeeld. Althans bij de 2 resterende wedstrijden staat er niets meer op het spel.
Were Di degradeerde naar de 4e klasse, met nog 2 wedstrijden te spelen strijden 3 teams om de plaatsen 12 en 13, de teams die op deze plaatsen eindigen dienen te proberen via de nacompetitie gehandhaafd te blijven in de 3e klasse.
Voor deze plaatsen komen Waspik, ZIGO en GSBW in aanmerking.
Jeka kan bij winst op Waspik kampioen worden in de 3 klasse B, en Baardwijk zal tegen ZIGO haar sportieve plicht willen vervullen en eindelijk weer eens winnen!
GSBW wil tegen SvSSS de eeste winst behalen in de 3e periode.

Zondag 20 mei 2018 (eerste pinksterdag) is er een volledig programma en gaat Baardwijk naar Sportpark D’n Haaikant in Tilburg om tegen ZIGO te spelen, aanvang 14:30 uur.

Denis Mahmudov wacht geduldig af

Hij maakte dit seizoen achttien goals, bezorgde FC Dordrecht een periodetitel en is transfervrij. Denis Mahmudov (28) wil zich nu ook op een hoger niveau laten gelden. Welke club durft het aan en pikt de Macedoniër op?

Als Mahmudov scoort, richt hij zich tot God. Dan wijst hij met zijn handen richting de hemel. ,,Ik bedank God voor elke goal’’, zegt Mahmudov daags na het treffen met zijn oude club Sparta. Mahmudov verkeert al maanden in bloedvorm en dat was ook op Het Kasteel duidelijk te zien. De 28-jarige aanvaller liet het Rotterdamse publiek bibberen door de openingstreffer binnen te schieten in de zevende minuut. Zo deed hij zijn oude werkgever pijn. ,,Tegen je oude club scoren is niet extra speciaal’’, aldus Mahmudov. ,,Scoren is altijd leuk voor mij. Ik was niet extra blij. Je wil altijd belangrijk zijn voor je ploeg. En juist tegen een eredivisie-club wil je je bewijzen.’’

De laatste zin is zeker van toepassing op Mahmudov, die komende zomer transfervrij is. Hij heeft zijn zinnen gezet op een binnenlandse transfer. ,,Ik wil het liefst naar de eredivisie’’, geeft Mahmudov aan. ,,Ik hoop dat er een mooie club komt. Ik ben klaar voor een stap hogerop. Het is afwachten.’’ En als er geen eredivisionist geïnteresseerd is? ,,Dan wil ik naar het buitenland.’’ Mahmudov is duidelijk: hij wil zich bewijzen op een hoger niveau.

Toch zit de uitschakeling met FC Dordrecht in de play-offs nog diep. ,,We waren zó dichtbij’’, zegt Mahmudov. ,,Play-off wedstrijden zijn de gekste wedstrijden. We waren niet bang. Nu zijn we nog een beetje teleurgesteld, maar straks zijn we trots. We hebben een heel mooi jaar gehad.’’ Sparta en FC Emmen kruisen nu de degens voor een plek in de beste competitie van Nederland. Mahmudov gokt op een open wedstrijd. ,,Het is fifty-fifty.’’

 

Denis Mahmudov wacht geduldig af

0

Hij maakte dit seizoen achttien goals, bezorgde FC Dordrecht een periodetitel en is transfervrij. Denis Mahmudov (28) wil zich nu ook op een hoger niveau laten gelden. Welke club durft het aan en pikt de Macedoniër op?

Als Mahmudov scoort, richt hij zich tot God. Dan wijst hij met zijn handen richting de hemel. ,,Ik bedank God voor elke goal’’, zegt Mahmudov daags na het treffen met zijn oude club Sparta. Mahmudov verkeert al maanden in bloedvorm en dat was ook op Het Kasteel duidelijk te zien. De 28-jarige aanvaller liet het Rotterdamse publiek bibberen door de openingstreffer binnen te schieten in de zevende minuut. Zo deed hij zijn oude werkgever pijn. ,,Tegen je oude club scoren is niet extra speciaal’’, aldus Mahmudov. ,,Scoren is altijd leuk voor mij. Ik was niet extra blij. Je wil altijd belangrijk zijn voor je ploeg. En juist tegen een eredivisie-club wil je je bewijzen.’’

De laatste zin is zeker van toepassing op Mahmudov, die komende zomer transfervrij is. Hij heeft zijn zinnen gezet op een binnenlandse transfer. ,,Ik wil het liefst naar de eredivisie’’, geeft Mahmudov aan. ,,Ik hoop dat er een mooie club komt. Ik ben klaar voor een stap hogerop. Het is afwachten.’’ En als er geen eredivisionist geïnteresseerd is? ,,Dan wil ik naar het buitenland.’’ Mahmudov is duidelijk: hij wil zich bewijzen op een hoger niveau.

Toch zit de uitschakeling met FC Dordrecht in de play-offs nog diep. ,,We waren zó dichtbij’’, zegt Mahmudov. ,,Play-off wedstrijden zijn de gekste wedstrijden. We waren niet bang. Nu zijn we nog een beetje teleurgesteld, maar straks zijn we trots. We hebben een heel mooi jaar gehad.’’ Sparta en FC Emmen kruisen nu de degens voor een plek in de beste competitie van Nederland. Mahmudov gokt op een open wedstrijd. ,,Het is fifty-fifty.’’

 

CvdW: v.v. Oostkapelle – Hans Barth

Hans Barth is al 15 á 16 jaar lang voorzitter bij v.v. Oostkapelle, weliswaar met enkele pauzes. Zijn eerste termijn als voorzitter was van 1996 t/m 2001 en zijn tweede termijn was van 2003 t/m 2008. In 2014 begon Barth aan zijn derde termijn als voorzitter van de club uit Oostkapelle en hij bezet deze positie, tot de dag van vandaag, nog steeds. ‘’Af en toe had ik even genoeg van de voetbal. Iedere keer vroegen ze of ik weer terug wilde komen en toen dacht ik: ‘waarom ook niet?’.’’

Vroeger was Barth de directeur van een grote school en vervulde hij ook nog een functie bij de Volleybal Bond. Zo heeft hij jarenlang bij de Nederlandse Volleybal Bond gewerkt als scheidsrechtsopleider en is hij zelf ook jarenlang op hoog niveau actief geweest als scheidsrechter.

‘’Voor de Volleybal Bond moest ik iedere keer ver reizen en dat deed ik dus nog naast het feit dat ik ook nog steeds een grote school moest leiden. Daarnaast voetbalde mijn twee jongens al en was ik ook al actief als voorzitter bij v.v. Oostkapelle, dit werd iets te veel van het goede. Zodoende ben ik in 1998 gestopt met de volleybal activiteiten. Vanaf dat moment ben ik mij meer gaan focussen op de voetbal. Toen voetbalde mijn twee jongens al en was ik ook al actief als voorzitter bij v.v. Oostkapelle.‘’

Oostkapelle en samenwerking
Dat Barth momenteel nog steeds actief is als voorzitter, is uiteraard met een reden. ‘’In Oostkapelle is een heel mooi project, namelijk Sportdorp Oostkapelle. Dat is een ontwikkeling waarbij men probeert zoveel mogelijk mensen in Oostkapelle aan het bewegen te krijgen. Dat is inmiddels een groot succes geworden. Op het moment zijn wij druk bezig om een fusie van de sportverenigingen in het dorp voor elkaar te krijgen. Dit houdt in dat v.v. Oostkapelle waarschijnlijk zal opgaan in een omnisportvereniging. De besprekingen hierover lopen nu, dit is iets wat ik graag wil begeleiden en wil voltooien.’’ Zodra deze fusie rond is en uitgevoerd is, dan is het genoeg geweest wat betreft het voorzitterschap, gaf Hans Barth aan.

De kracht van v.v. Oostkapelle
‘’Een van de verenigingen in Zeeland die het altijd voor elkaar krijgt om talentvolle spelers te hebben. Talentvolle lichting vanuit transfers, maar ook vanuit de eigen gelederen. Daarnaast is de sfeer binnen de club zeer goed en hebben wij ook nooit een probleem om mensen voor de elftallen te vinden. Ik voel mij bij v.v. Oostkapelle zeer op mijn gemak.’’

Wedstrijd van aankomend weekend
Komend weekend mag v.v. Oostkapelle op bezoek bij de kersverse kampioen, namelijk De Meeuwen. ‘’Wij hadden meer concurrentie kunnen bieden aan De Meeuwen, want wij hebben vier wedstrijden gelijkgespeeld die wij echt hadden moeten winnen. Als wij die wedstrijden hadden gewonnen, dan hadden zij slechts een punt voorgestaan en had aankomend weekend een wedstrijd om het kampioenschap kunnen zijn.’’

Er zit veel talent in het elftal en komend seizoen komen er nog spelers terug van JVOZ. ‘’Dit seizoen hebben wij boven verwachting gepresteerd. Onze doelstelling voor volgend seizoen is dan ook het kampioenschap. Maar goed, over aankomende zaterdag: Voor de Meeuwen staat niks meer op het spel en voor ons nog wel, want als wij op de tweede plaats eindigen dan pakken wij een periode over van De Meeuwen. Ik ben uiteraard tevreden met een overwinning, maar ook met een gelijkspel.’’


CvdW: v.v. Oostkapelle - Hans Barth

 

Euforie en trots bij De Meeuwen

Zaterdag omstreeks half vijf mocht De Meeuwen-captain Vincenzo Lorello de schaal omhoog houden. De formatie uit Zoutelande versloeg Arnemuiden nipt (1-2) en acteert volgend seizoen dus een niveau hoger.

Na afloop was het feest op het veld, in de kleedkamer en in de kantine. ”Dit is waar je het als voetballer voor doet’’, jubelde Lorello na afloop. Hij doelde op de overweldigende ambiance op Sportpark Arnemuiden. ”Er waren zó veel supporters, schitterend!’’ Lange tijd leek het een lastige middag te worden voor De Meeuwen. ”We speelden heel slecht in de eerste helft’’, analyseerde trainer Daan Eikenhout. ”Dit was totaal niet het niveau wat wij kunnen brengen. Maar ook al was het een matige wedstrijd, ik ben heel tevreden.’’

Iemand die ook heel erg tevreden was na het laatste fluitsignaal, luistert naar de naam Menno de Nooijer. De snelle aanvaller sprak in het feestgedruis van een ‘échte kampioenswedstrijd’. Met een treffer in de 54ste minuut bracht De Nooijer zijn ploeg de overwinning. ”Het kan niet mooier’’, glunderde hij na afloop. ”Iedereen is megatrots. Laat maar weten dat De Meeuwen kampioen is, hè. Heel Zeeland mag het weten.’’

’s Avonds bestegen de groen-witten de platte kar voor een ritje langs de terrassen. Het was nog lang onrustig in Zoutelande. De volgende dag ging het feest verder. Om 12:30 uur kwam de selectie bijeen in café Royal. ”Hier gaan we nog heel lang van genieten’’, aldus Lorello. ”Het is drie weken lang feest nu. Dit is hartstikke terecht!’’

 

Peursum Vrouwen 1 maakt 100ste goal en boekt overtuigende zege

Vandaag speelde de dames een uitwedstrijd bij HSSC`61. Eerder dit seizoen in Giessenburg won Peursum overtuigend met 5-1. Alleen HSSC`61 uit of thuis is nogal een verschil. De overige top 5 ploegen wisten allen niet te winnen in Hei en Boeicop. MVV`58 en Neo`25 verloren daar en Asperen en Almkerk kwamen niet verder dan een gelijkspel.

Peursum was gewaarschuwd dus. In vergelijking met dinsdag was Peursum direct bij de les en binnen No time had Peursum reuzen kansen. Heleen poeierde van dichtbij op de onderkant van de lat en ook een schot uit de draai van dichtbij ging er niet in. Haar 3e poging binnen 10 minuten zeilde rakelings over de lat.Maar in de 13e minuut is het dan toch raak, wederom is het Heleen die vrij gespeeld wordt en de keepster kansloos laat 0-1. De 100e competitietreffer van de dames. Peursum blijft kansen creëren en gaat slordig om met die mogelijkheden maar in de 40e minuut is het Gelinda die via een kopbal van Marlien alleen voor de doelvrouw komt en scoort 0-2 tevens de ruststand.

Na de rust een scherper Peursum voor het doel. In de 49e minuut is het weer Gelinda die er vandoor gaat en weer scoort 0-3 voor Gelinda haar 25e competitietreffer. 3 minuten later de mooiste treffer van de dag. Marcella bouwt op via Laura Nieuwenhuis die met een mooie bal Gelinda wegstuurt. Gelinda is rap en trekt de bal hard voor op Heleen die naar de 1e paal is gekomen en met een sliding de bal hard binnenwerkt 0-4. In de 58e minuut gaat Louelle er vandoor en komt in een 1 tegen 1 situatie in de 16 meter. Louelle passeert haar vrouw en wordt neergelegd en de arbiter kan niet anders dan naar de stip wijzen. Heleen gaat achter de bal staan en schiet rustig raak 0-5.

In de 67e minuut is het weer Heleen die kan scoren en weer laat ze de keepster kansloos 0-6. HSSC`61 krijgt 1 kans maar Laura redt goed. Toch scoort de thuisploeg wel. De aanvoerster krijgt de bal op een meter of 25 van het doel in de stuit voor zich, ze twijfelt niet en schiet fraai raak en zo staat de ere treffer op het bord. Peursum gaat daarna weer verder en in de 72e minuut is het weer raak, Gelinda wordt vrij gespeeld en gaat alleen richting de keepster. Dit keer redt de keepster maar Christine is scherp in de rebound en knalt raak 1-7. In de 82e minuut is het weer de beurt aan Heleen die weer de keepster kansloos laat van dichtbij haar 5e treffer van de middag haar 40e! competitietreffer in 18 wedstrijden en de 1-8 voor Peursum. In de 89e minuut komt Peursum op 1-9 wederom is het Heleen die de keepster verrast in de korte hoek 1-9. Hier blijft het bij en de dames slaan een gaatje van 4 punten met Asperen. En laat het met nog 4 wedstrijden te gaan aanstaande dinsdag nu net Peursum tegen Asperen zijn.

Een kraker van jewelste. We hopen jullie dan dinsdag massaal langs de lijn te zien tijdens deze topper. Voor nu hebben de dames een topprestatie geleverd en nu op naar dinsdag. Tot dan.

HSSC`61 vrouwen 1 – Peursum vrouwen 1-9 (0-2) 13e min 0-1 Heleen van der Meijden. 40e min 0-2 Gelinda Boon. 49e min 0-3 Gelinda Boon. 53e min 0-4 Heleen van der Meijden. 58e min 0-5 Heleen van der Meijden. (pen) 67e min 0-6 Heleen van der Meijden. 69e min 1-6 72e min 1-7 Christine de Baat. 82e min 1-8 Heleen van der Meijden. 89e min 1-9 Heleen van der Meijden.

Kampioen!! Wat een geweldige prestatie van SJC in Assen

Op papier zag het er allemaal eenvoudig uit. Maar eenmaal in Assen was het anders.  Een indrukwekkende en zeer verzorgde entourage. En een ploeg met kwaliteiten die heel goed begreep dat zij voor hun laatste kans moesten knokken. Maar SJC zag kans om daar voldoende kwaliteit, passie en strijdlust tegenover te stellen. Vooraf voorspelden sponsor Ronald van Abswoude een 1-3 overwinning voor SJC. En hij bleek dicht bij de waarheid te zijn.

Het werd wel een wedstrijd die past bij een kampioenschap. Met slordig voetbal, te weinig mooie combinaties, maar wel met fraaie treffers. De eerste 20 minuten was Achilles de iets beter ploeg. De gastheren leken scherper dan SJC  en creëerden enkele mogelijkheden. Maar een geniale Tom Duindam liet een van zijn kwaliteiten zien. Met een indrukwekkend diagonaal schot bracht hij zelfs de Achilles-supporters in beroering: 0-1. Dat was het sein voor de ploeg uit Assen om er een schepje bovenop te doen. Wat na ruim een half uur de gelijkmaker opleverde. Na een zeer fraaie voorzet was Kevin Schelvis kansloos op de kopbal van Luuk Kuipers: 1-1. Inmiddels onderscheidde Achilles zich door onnodige en vervelende overtredingen. Scheidsrechter Kok, vanuit Maastricht naar Assen afgereisd, bestrafte ze al voor rust met 3 gele kaarten. Vanuit een van de spelhervattingen kon David Verweij bijna raak koppen. Inmiddels zat er bij keeper Schelvis kennelijk een engeltje op de lat. Want tot 2 maal toe stond deze de lat een treffer voor Achilles in de weg.

De 2e helft begon met Timo Ruigrok op het middenveld en David Verweij terug in de verdedigingslinie. Een trouwe supporter verwelkomde Ruigrok als ‘de Noordwijkse van Persie’ die de wedstrijd persoonlijk zou gaan beslissen. Dat was niet helmaal het geval maar Ruigrok drukte wel degelijk zijn stempel. Toch was de 2e helft veel spannender dan dat hij mooi was.

De thuisclub deed er letterlijk alles aan om SJC uit evenwicht te brengen. Bij een schermutseling werd zelfs een duidelijk zichtbare kopstoot uitgedeeld.  Wat scheidsrechter Kok kennelijk toch was ontgaan. De Noordwijkers verdienen een groot compliment dat zij zich niet lieten meeslepen. En de vele overtredingen zonder reacties accepteerde. Vooral keeper Schelvis en spits Tom Duindam kregen bij herhaling schoppen te verwerken. Waardoor er langdurige blessurebehandelingen noodzakelijk waren. Het aantal gele kaarten liep daardoor op naar niet minder dan zeven.

Intussen bleef SJC  verdedigend overeind. En toen kwam het moment van invaller Raymond van Heijningen.  Kennelijk voelt hij zich in ‘het verre oosten’ wel thuis. Want net als in de promotiewedstrijd in Raalte tegen Rhoda was hij nu opnieuw de matchwinner met een geweldig belangrijke treffer. Zijn schot verdween in de 84e minuut via de vingertoppen van de keeper in het net: 1-2. De ontlading was enorm, het feest wat volgde groter dan groot. Na afloop de vreugdedans, knuffels, lofuitingen de gebruikelijke foto’s en alles wat er bij hoort. Hier en daar werden tranen de vrije loop gelaten. De busreis terug was lang maar dat had geen invloed op de feestvreugde. De verwelkoming door een enorme schare supporters aan de Lageweg was opnieuw een heel groot feest. Met alles erop en eraan. In het clubhuis bleek alles gereed om er gevolg aan te geven.

De kampioensschaal, in Noordwijk uitgereikt door KNVB-vertegenwoordiger Leo Kruithof, een eerbewijs voor een geweldige en unieke prestatie. De kampioensschaal ging natuurlijk eerst naar aanvoerder Mike Verhoek. Maar daarna van hand tot hand in de met medailles geëerde selectiegroep. Na deze officiële handelingen opnieuw een sein voor vreugde-uitingen. En het overvolle clubhuis barstte het weer feest los.  DJ Matthijs van de Bent en zanger Bart Heemskerk verzorgden de muzikale show. Geestrijk vocht vloeide rijkelijk. Getapt door ‘de vrienden van de Duinwetering’ waaronder glunderend in een heus SJC-shirt , kampioenentrainer Kees Zethof zelf. iedereen was en bleef vol lof over de fantastische prestatie van SJC. Van een selectiegroep die daadwerkelijk een vriendenploeg blijkt te zijn. Waarin respect voor elkaar de boventoon voert. En waar gezelligheid, humor en ambitie hebben kunnen leiden naar de genoemde prestatie. Een prestatie die eveneens gebaseerd is op een consistent beleid van SJC. Een beleid waarbij de jeugd uit eigen opleiding voldoende kansen wordt geboden om zich te ontwikkelen. En wat duidelijk heeft gemaakt dat zo’n beleid grote successen niet in de weg hoeft te staan. Complimenten aan de technische staf, die dit beleid accepteren en heelkundig uitvoeren, mogen na deze prestatie dan ook zeker niet ontbreken.

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.