Home Blog Pagina 1433

In gesprek met: Robert Mutzers

0

Samen met Robert Mutzers, speler van FC Dordrecht, blikken we terug op het afgelopen seizoen wat veel hoogtepunten kende. Mutzers: ‘Voor mij persoonlijk is het winnen van de periodetitel het hoogtepunt van een mooi jaar’. Mutzers was belangrijk voor de Dordtenaren met goals en assists.

Robert Mutzers is speler van FC Dordrecht en voetbalt sinds kleins af aan. In de jeugd begon hij bij RKC Waalwijk. Mutzers zegt: ‘Ik ben toen weggegaan bij RKC en begonnen bij lokale amateurclub VV Dongen. Na een paar jaar bij Dongen te hebben gespeeld ben ik naar de Treffers vertrokken.’ Toen een aantal profclubs interesse in hem toonden heeft hij voor FC Dordrecht gekozen.

Marco Boogers, die overigens niet meer werkzaam is voor Dordrecht, is de reden waarom Mutzers voor FC Dordrecht heeft gekozen. ‘Hij wilde mij graag hebben. Ondanks dat ik keuze had uit meerdere profclubs heb ik door zijn vertrouwen en waardering voor Dordrecht gekozen.’ Toen hij voor FC Dordrecht ging spelen paste hij dan ook goed in het systeem wat ze wilde gaan spelen met aanvallend voetbal waarbij een-op-een gespeeld werd.

De 25-jarige Mutzers was bij de Treffers al een opvallende speler. In de 2e divisie was hij al een zeer opvallende speler met veel kwaliteiten. In 67 wedstrijden scoorde hij 27 keer. Zijn tweede seizoen was hij helemaal in topvorm, hij scoorde namelijk 17 keer en was derde geworden op de topscorerslijst. Tevens was hij genomineerd voor de titel van beste speler van de Tweede Divisie.

Afgelopen seizoen was Mutzers goed voor twaalf doelpunten en 3 assists. In het begin was het aanpassen. Tevens was Mutzers gelijk basisspeler aan de Krommedijk. Mutzers werd dus basisspeler bij FC Dordrecht en was in bepaalde wedstrijden belangrijk met goals of assists. ‘Ik heb een hoog rendement kunnen halen.’ Ondanks dat Mutzers volgens zichzelf belangrijker had kunnen zijn, heeft hij zijn verwachting overtroffen.

Volgend seizoen wil hij dus nog meer indruk maken en promoveren met de schapenkoppen of hij wil een transfer naar de Eredivisie afdwingen ‘Persoonlijke doelen zijn het nog meer scoren, assists leveren en nog vaker belangrijk zijn.’ De geboren Oosterhouter, die een contract heeft tot medio 2019, zou dat een echte toppresentatie vinden.

De 1.80 meter lange buitenspeler rust het liefst uit in zijn vrije tijd. ‘Uitrusten, een wandeling maken, herstellen van de training of wedstrijd en met vrienden zijn, de ideale manier om uit te rusten en van mijn vrije dagen te genieten.’

 

Veere vol vertrouwen op weg naar de derde klasse

Veere is de trotse koploper van de vierde klasse A van het zaterdagvoetbal. Trainer Joachim Cornelisse heeft veel geloof in zijn ploeg: “Ik heb veel vertrouwen in een promotie. Via welke weg, dat gaat de komende periode blijken. Promotie zou een fantastische beloning zijn voor deze groep.”

Driemanschap
Hoofdtrainer Joachim Cornelisse, Jan Vermeulen en René Michel Gerritsen vormen met z’n drieën de technische staf van Veere. Dat bevalt Cornelisse prima: “Er is een enorme klik met elkaar en met z’n drieën zie je gewoon net weer wat meer dan alleen. De klik tussen spelers en staf is ook uitstekend. Er is veel begrip en waardering voor elkaar en dat maakt dat je als speler vaak net een stapje extra zet.” Als voormalig speler van (grotendeels) de huidige selectie weet Cornelisse waarover hij praat: “Ik heb natuurlijk het voordeel dat ik de groep heel goed ken en weet wat er nodig is.”

Overtuigender
Vorig seizoen miste Veere de titel op doelsaldo, dit jaar is het allemaal net wat overtuigender vertelt Cornelisse: “In punten, doelsaldo en vertoonde spel. Het is duidelijk dat er in deze klasse twee ploegen om de titel gaan spelen. Concurrent Luctor/Heinkenszand is een grotere vereniging met de potentie om door te stoten naar bijvoorbeeld een 2e klasse. Wij moeten realistischer zijn. De groep bestaat uit voornamelijk eind twintigers en begin dertigers. Promotie zou een fantastische beloning zijn voor deze groep.“ Op 12 mei treffen beide titelkandidaten elkaar in een rechtstreeks duel. Toch blijft het in de tussentijd oppassen, aldus de oefenmeester: “Voor beide ploegen staan nog een aantal lastige wedstrijden op het programma, dus ik verwacht ergens nog wel puntverlies.”

Derde klasse
Het is voor Veere vaak pendelen geweest  tussen derde en vierde klasse. “Op dit moment hebben wij een zeer brede selectie die goed in staat is om in de 3e klasse mee te voetballen. Er is een aantal keer geoefend tegen 3e klassers (Yerseke, ZSC, Dauwendaele en Walcheren) en daar deden we eigenlijk nooit voor onder.” Volgens de hoofdtrainer zijn wellicht op specifieke plekken nog versterkingen nodig om ervoor te zorgen dat Veere een stabiele derdeklasser wordt.
Cornelisse heeft het uitstekend naar zijn zin, heeft inmiddels bijgetekend en is ook volgend seizoen hoofdtrainer van Veere. “Ik ben benieuwd welke uitdagingen dat met zich mee gaat brengen.  Een klasse hoger worden er ook weer andere dingen gevraagd.” Veere en Joachim Cornelisse gaan voor de derde klasse, dat lijdt geen enkele twijfel!

 

HSSC’61 maakt zich op voor fraai slot van het seizoen

Het seizoen als ‘vreemde eend in de bijt’ in de derde klasse D van het district West I kan voor HSSC’61 nog wel eens een heel mooi staartje krijgen. De formatie van trainer Gerrit Molenaar, die na het zomerreces aan de tweede jaargang op Het Plein gaat beginnen, heeft de smaak in de vooraf totaal onbekende competitie-omgeving zodanig te pakken dat zelfs nacompetitiedeelname lonkt. 

HEI- EN BOEICOP – . ,,Onze roots liggen meer in de regio Gorinchem-Leerdam, heb ik meteen geroepen. Die ontmoetingen met de clubs uit de regio Dordrecht of een plek in de poule met clubs als Sleeuwijk en NOAD’32, dat was veel mooier geweest.’’ Gerrit Molenaar riep het al voor de start van deze voetbaljaargang en herhaalde die mededeling verschillende malen: HSSC’61 had het niet getroffen met de status als ‘uitgeleende club’ die in het district West I als vreemde eend in de derde klasse-bijt was beland.

Maar met het naderen van de slotweken van de competitie is Molenaar weliswaar nog steeds dezelfde mening toegedaan, maar zijn de perspectieven opeens heel anders. ,,Van het begin af aan was het goed te merken dat het niveau in deze afdeling hoog lag. Maar de spelers hebben individueel en als groep een enorme ontwikkeling doorgemaakt’’, merkt de oefenmeester op. ,,Het is echt ongelooflijk wat we tegen zijn gekomen dit seizoen. Een club als Jonathan, met werkelijk een enorme dosis aan teams binnen de vereniging. Een tegenstander als Benschop, met ontzettend veel mogelijkheden. Maar wij hebben onze draai in deze klasse helemaal gevonden en presteren buitengewoon goed.’’

Bij het ingaan van de laatste zes speeldagen hoorde HSSC’61 daardoor opeens tot de kandidaten voor een (vervangende) periodetitel. ,,HSSC in de tweede klasse? Dat is een idee waar ik totaal nog niet bij stil heb gestaan. Maar het programma in de laatste weken van het seizoen biedt wel mogelijkheden om iets geks te presteren’’, heeft Molenaar het competitieschema in zijn hoofd geprent zitten. Met als klap op de vuurpijl op de slotdag de confrontatie met rivaal SC Everstein, dat in Everdingen met 4-1 moest buigen voor de oranje-zwarten uit Hei- en Boeicop. ,,Dat zou wel eens een heel pikant treffen op de slotdag kunnen worden.’’

Niet alleen de reeks prestaties, maar ook de samenwerking met de spelersgroep bevalt Molenaar uitstekend in zijn eerste seizoen op sportpark Het Plein. ,,Ik heb destijds bij mijn aantreden voor twee seizoenen getekend. Gedurende dit seizoen heb ik wel even getwijfeld of ik het contract zou uitdienen, maar de redenen daarvoor hadden totaal niets van doen met de jongens en de rest van de technische staf. Met leider Hens de With is het geweldig samenwerken en ik vind het enorm jammer dat Ton Kool, trainer van het tweede team, gaat stoppen. De club is op zoek naar een vervanger voor Ton, echt een kanjer om mee te werken. Ik bemoei me  niet met de gesprekken op dat gebied. Ik ben trots op wat we met HSSC’61 tot nu toe bereikt hebben dit jaar. En wie weet wat er de komende weken nog meer mogelijk is.’’

‘VDL heeft half aannemingsbedrijf’

Het complex van VDL onderging de afgelopen tien jaar een ware metamorfose. Vele manuren werk werd verricht door de leden van de Accommodatiecommissie. “Je kunt gerust spreken van een half aannemingsbedrijf”, zegt ‘voorman’ Ton van Es.

De 68-jarige Van Es moet gniffelen als hij terugdenkt aan het begin van de Accommodatiecommissie. “We hadden helemaal geen materiaal”, zegt hij terwijl hij wijst op een lijstje van spullen die de handige mannen van VDL destijds bezaten. “Eén psu-kast, een Skill boormachine, twee schroevendraaiers, een waterpomptang en een baco. Dat was het. Onlangs werd ons materiaal getaxeerd op 30.000 euro.”

verenigingsadviseur
Van Es werd in 2005 gevraagd om als verenigingsadviseur een nieuw en jong bestuur te helpen. “In eerste instantie ging het om visie en beleid, al snel kwamen we tot de conclusie dat er iets moest gebeuren op het gebied van accommodatie. Er werd niet aan onderhoud gedaan, als er iets kapot ging, werd er aan iemand gevraagd of hij dat kon repareren. Houtje-touwtje was het.”

Van Es ging aan de slag om een ploeg mensen samen te stellen die op structurele basis het VDL-complex konden onderhouden. “In februari 2006 hebben we een eerste bijeenkomst gehouden met Theo Talle, Cor van der Kraan, Dries Verhagen, Jan en Arie Borst en Marius de Bruin. Allemaal hadden ze vakkennis. Ik herinner me nog goed wat Theo zei: Ton, ok, maar we willen géén gezeur over materiaal. Daar zorg jij voor.”

“Vervolgens hebben we een inventarisatie gemaakt van het meest noodzakelijke wat we nodig hadden aan materialen. Het was bij elkaar vijftienhonderd gulden. Dat was best wel veel geld en het bestuur schrok daar ook wel van. Het was meteen een heel gespecialiseerd team dat we handen. Cor van der Kraan had een aannemingsbedrijf, Jan en Arie Borst wisten alles van elektrotechniek. Op elk gebied hadden en hebben we een specialist.”

De eerste grote klus diende zich in augustus 2008 aan. “We hadden hier nog van die duokleedkamers. In die tijd groeide de club flink met ook dames- en meisjesleden. Ik weet nog dat een meisje tegen me zei: ik wil die douche niet delen met de tegenstander. We hebben toen porta cabins overgenomen van Oude Maas, dat tijdelijk in afwachting van een verhuizing ergens anders was gehuisvest. Het opbouwen van die porta cabins hebben we zelf gedaan.”

“We bleven groeien en toen hebben we zelf nog vier nieuwe porta cabins gekocht. Hadden we veertien kleedkamers.” Inmiddels had VDL besloten de organisatie te splitsen in een stichting en vereniging. “De stichting werd eigenaar van de opstallen en de velden en verantwoordelijk voor beheer en exploitatie. De Accommodatiecommissie kwam ook onder de stichting te vallen.”

In 2009 en 2010 kreeg VDL grote problemen met de natuurgrasvelden, waardoor trainingen en wedstrijden moesten worden afgelast. Van Es: “De gemeente was altijd verantwoordelijk voor de aanleg en onderhoud van de velden. Wij hebben toen de afspraak gemaakt dat wij het onderhoud gingen doen. Ook dat werd dus een taak van de Accommodatiecommissie.”

het grootste project
Het grootste karwei moest toen nog komen: een nieuw kleedkamercomplex. “De gemeente wilde van alle buitensportverenigingen in Maassluis de kleedkamers vervangen en hanteerde voor het aantal kleedkamers de KNVB-norm. Als stichting hebben we een plan ingediend voor vervanging van de kleedkamers en renovatie van resterende opstallen. In 2016 is de bouw daarvan gestart.”

“We wilden zelf het nodige doen om de kosten te drukken”, vervolgt Van Es. “Dat zorgde in eerste instantie voor gefronste wenkbrauwen bij aannemers. Die waren dat niet gewend. We hebben gewoon gezegd: het gaat op onze manier, anders niet.”

“Als Accommodatiecommissie hebben we de aannemer ondersteund met fundering, versteviging, staalconstructie, plaatsen buiten- en binnenwanden, elektrawerk, installatie- en schilderwerk. We hadden gerekend op 60.000 manuren werk. Het werden er 120.000. De besparing was enorm.”

In 2017 werd de nieuwbouw opgeleverd, maar daarmee zit het werk van de Accommodatiecommissie er niet op. “Je onderhoud blijft doorgaan”, zegt Van Es. “We zijn als stichting en club verplichtingen aangegaan en dat betekent ook dat je een goed team op poten moet houden. Dat is wel iets wat onze aandacht vergt. Mensen worden ouder, sommige mannen van het eerste uur zijn overleden. En met het optrekken van de pensioenleeftijd zitten vrijwilligers minder in hun tijd. Daar moet je rekening mee houden.”

 

Peursum dames 1 boekt zege in zinderende kraker

Dinsdagavond, 15 mei 2018, stond de kraker op het programma tussen Peursum VR1 en Asperen VR1. Dat zorgde voor spanningen bij de thuisploeg. Als eerste hulde voor alle toeschouwers wat waren er veel en jullie hebben ons er doorheen gesleept.

Peursum moest het doen zonder 4 geblesseerde speelsters en 1 speelster die moest werken. In het veld stond een zieke Louelle en een speelster die 15! weken zwanger is. Peursum was zichzelf niet vanavond en Asperen was scherp en kwam na 3 minuten op voorsprong vanuit een corner 0-1. Asperen gaat door en raakt 2 keer de lat en blijft gevaarlijk. De spanning op de benen komt er maar niet uit maar na een half uur bijt Peursum meer van zich af. En daar was dat moment het moment van Heleen. Heleen deed wat ze al zoveel doet dit seizoen. Ze krijgt de bal stuurt haar 1e tegenstander het bos in en daarna nog 1 en dan moet ook de laatste vrouw eraan geloven. Heleen haar afronding is SUBLIEM 1-1. Asperen pakt de draad weer op is beter vanavond maar de ploegen gaan rusten 1-1.

Na de rust weer een scherper en beter Asperen. Weer ploft er een bal op de lat en weer een bal op de paal maar allemaal schoten van afstand maar de ballen gaan er niet in. En dan een corner na 65 minuten voor Peursum. Corners waar Peursum te weinig mee doet maar vanavond niet. Heleen neemt de corner Danielle loopt in en werkt de bal binnen. Het publiek ontploft 2-1. Asperen lijkt te breken bij het 2e doelpunt, Gelinda krijgt de kans op 3-1 maar faalt in een 1 op 1. 5 minuten later gaat Gelinda er weer door trekt de bal voor op Heleen, Heleen moet scoren maar schiet rakelings naast. Asperen zwijnt nu maar blijft in de race. Asperen richt zich nog 1 keer op en Peursum loopt op het tandvlees.

89e minnut Peursum verdient een vrije trap links van het strafschop gebied. Heleen gaat achter de bal staan. Het publiek kijkt gespannen toe. De bal vertrekt van haar voet stijgt op richting de 2e paal. De bal daalt en daalt en ploft in de rechter kruising. Sportpark Peursum ontploft en eindelijk zien we emoties bij de dames. Wissels en technische staf vliegen het veld in, keepster Laura maakt de sprint van haar leven en springt boven op de groep. Peursum wint voor het eerst dit seizoen onverdiend maar zo verdiend over het gehele seizoen. Nog 3 wedstrijden 1 van de 3 moet gewonnen worden om kampioen te worden. zaterdag de 1e kans bij Ophemert.

Club van de Week: v.v. Oostkapelle – Jaimy Bloppoel

Jaimy van Bloppoel is bezig aan zijn derde en tevens laatste seizoen als trainer bij v.v. Oostkapelle. De 43-jarige coach verruilt de club na drie mooie jaren voor Kapelle, waar hij al eerder een aantal jaren aan het roer stond. Toch is de samenwerking nog niet voorbij, want hoe de club er nu voor staat komt er nog een strijd aan voor promotie via de nacompetitie. VoetbalJournaal sprak met Jaimy over zijn jaren bij onze ‘Club van de Week’ en zijn carrière.

Voordat van Bloppoel trainer werd heeft hij zelf heel wat jaren gevoetbald. ‘’Ik heb gespeeld bij Vlissingen, Middelburg en Goes. Daarna heb ik nog gespeeld in Zwolle, waar ik begon aan de sportacademie. Hierna ben ik terug gegaan naar Vlissingen en mijn laatste jaren heb ik bij SSV gespeeld.’’ Op 32-jarige leeftijd begon van Bloppoel aan zijn trainerscarrière als trainer van de A1 van SSV. ‘’Mede door blessureleed en de combinatie met mijn werk heb ik ervoor gekozen om te stoppen met voetballen en trainer te worden.’’ Na vier jaar coach te zijn geweest bij Yerseke begon hij, na een sabbatical, bij Kapelle. De afgelopen drie jaar was hij werkzaam voor Oostkapelle, dat uitkomt in de tweede klasse.’’

Van Bloppoel kijkt terug op een erg mooie en leuke tijd bij de zaterdagclub en noemt Oostkapelle een hele fijne vereniging. Na twee jaar nacompetitie voor degradatie naar de derde klasse te hebben overleefd, lonkt dit jaar nacompetitie voor promotie. Wanneer er over nacompetitie gesproken wordt, komt de trainer wel met een kritiekpuntje voor eigenlijk het gehele amateurvoetbal. ‘’In het amateurvoetbal kom je vaak tegen dat spelers op vakantie gaan of de verkeerde keuzes maken die niet voetbal gerelateerd zijn. Daar moet je erg aan wennen en daar ben je van afhankelijk.’’

Vorig seizoen vertrokken zeven spelers bij Oostkapelle door verschillende omstandigheden. Toch gaat het dit jaar erg goed. ‘’We presteren boven verwachting met een hele jonge groep. De jongens hebben zich goed ontwikkeld en daarom staan we nu op de plek waar we staan.’’ Momenteel staat de club op de tweede plek, achter kampioen De Meeuwen. Wanneer deze plek behouden wordt wacht de nacompetitie. ‘’Voor promotie is nacompetitie spelen natuurlijk een toetje. Dat hadden we niet verwacht, maar als je kijkt hoe we de laatste maanden spelen denk ik toch dat we terecht op de tweede plek staan. Met een beetje meer geluk hadden we het de kampioen zelfs nog lastig kunnen maken.’’

Aankomend weekend wacht het ultieme moment voor Oostkapelle om te laten zien dat deze woorden ook daadwerkelijk de waarheid zijn. De wedstrijd tegen kampioen De Meeuwen staat namelijk op het programma. In de heenwedstrijd werd er met 4-0 gewonnen. Van Bloppoel geeft aan dat ze voor de winst gaan. ‘’Als we nu nog naast de nacompetitie grijpen zou dat jammer zijn. Ik hoop op een mooie 1-3 overwinning voor ons.’’

CvdW: v.v. Oostkapelle - Hans Barth

Sterk Victoria’03 verpest gepland kampioensfeest Hoeven

Massale belangstelling, een fietscombi, vuurwerk vooraf, veel strijd en beleving bij beide partijen, een uitstekende scheidsrechter Caluwé, kratten Heineken, die niet aan te slepen waren, veel passie op het veld, een penalty of een schwalbe, geen doelpunten, maar wel een duel, waar de toeschouwers hun hartje bij konden ophalen, uiteindelijk (nog) geen kampioenschap voor vv Hoeven. Kortom: een geweldige middag voor de vele honderden toeschouwers, die getuige ware van het koningsduel tussen de aanstaande kampioen Hoeven en Victoria’03.

Alles wat een kampioensduel in zich kan hebben, werd ook op de prachtige grasmat van Sportpark Albano gelegd. Alleen de treffers verschenen niet op het scorebord. De spanning en de beleving, alsmede de entourage, maakten echter alles goed. Een sterk opererend Victoria’03, dat geen zwakke schakel kende, maakte het de aanstaande kampioen Hoeven zo lastig, dat het geplande kampioensfeest in elk geval nog een weekje uitgesteld moest worden.

De technische staf van Hoeven, met trainer Erik Koenraads als spreekbuis, kon niet anders dan toegeven, dat er maar één ploeg het meeste recht op de overwinning had en dat dit Victoria’03 was. Met name in de tweede helft, had Victoria’03 de overhand en ook veruit de meeste en beste kansen. Hoeven-doelman Frank van Roon zorgde ervoor, dat zijn ploeg niet tegen een nederlaag in Oudenbosch opliep, door prima in te grijpen op kansen voor met name Dennis Tevel en Faris Ouaddaf.

Hoeven, dat bij een overwinning op Victoria’03 verzekerd zou zijn van het kampioenschap in de 3e klasse A, begon sterk aan het duel. Maarten van Overveld kreeg vanaf rechts de eerste kans van de match, nadat de verder onzichtbare Erwin Roks hem puik bediend had. De als valse rechtsbuiten opererende Van Overveld kopte echter voorlangs. Victoria’03, dat het feestje van Hoeven wilde voorkomen, deed echter niet onder voor de Halderbergse collega’s. Oguzhan Kazanci kogelde vanaf 30 meter net naast en Faris Ouaddaf trof doelman Van Roon op zijn weg.

Na een kwartiertje spelen leek Hoeven op voorsprong te komen, toen een corner van Niels Buijs op het hoofd van centrale verdediger Danny van Nijnatten belandde, maar die kopte centimeters naast de goal van doelman Van Sundert. Hetzelfde gebeurde aan de overkant, toen Ricardo de Wit een corner van Oguzhan Kazanci net niet het goede vervolg gaf. Even later kogelde Kazanci een vrije trap, nadat hij op het laatste moment gestuit was met een overtreding, op de vuisten van de sterk acterende doelman Frank van Roon.

Hoeven kwam er af en toe gevaarlijk uit. Zo schoot Robert Frerichs op het lichaam van doelman Niels van Sundert, waarna Mehmet Akif Oruç voor opruiming zorgde. Vlak voor de rust leek Victoria’03 op een 1-0 voorsprong te komen, toen Sjoerd Renne in kon schieten na een voorzet van Anis Ouaddaf, maar Victoria’s middenvelder raakte de paal achter de kansloze Van Roon. Het slotakkoord in de eerste helft was ook nog voor Victoria’03, toen Ricardo de Wit een vrije trap toegewezen kreeg, omdat Dennis Tevel onderuit gelopen was. De vrije trap van de aanvoerder van Victoria’03 smoorde echter in de blauwwitte muur. Met 0-0 op het scorebord, floot de prima leidende Belgische scheidsrechter Caluwé voor de rust.

Na de rust pakte Victoria’03 het goede spel van de eerste helft direct weer op. Toch probeerde Hoeven met speldenprikken onrust in de defensie van Victoria te veroorzaken. Veel verder dan een vrije trap van Robert Frerichs, na een overtreding van Nemanja Pejovic, kwamen de gasten uit Hoeven niet. Kansen kreeg Victoria’03 des te meer, maar doelman Frank van Roon wilde niet meewerken aan een Oudenbosch’ feestje. Zo lag hij in de weg bij een scrimmage, waar Faris Ouaddaf de kans op 1-0 op zijn voet had.

Een uitstekende aanval over links met Dennis Tevel en Oguzhan Kazanci, zorgde ervoor, dat de bal bij Sjoerd Renne kwam. Die probeerde Van Roon met een lob te verschalken, maar zijn bal belandde op het net in plaats van erin. Drie minuten later had Van Roon de redding van de wedstrijd, toen hij, in een een-tegen-een-situatie, Dennis Tevel met een prachtige reflex van de openingstreffer hield. Tevel had zichzelf met een prachtige individuele actie in scoringspositie gebracht.

Hoeven, dat intussen wist, dat SC Gastel met 0-2 bij HVV’24 leidde en dat het daarom zelf ook moest winnen van Victoria’03, begon steeds gehaaster te spelen. Mede daardoor kreeg Victoria’03 de mogelijkheid om snel om te schakelen en kansen te creëren. Zo schoot Oguzhan Kazanci rakelings een vrije trap over. Victoria’03 moest alert blijven, want trainer Erik Koenraads had Jim Franssen ingebracht voor Erwin Roks. Bij zijn eerste balcontact schoot Franssen voorlangs.

Een kwartier voor tijd had Victoria’03 een penalty moeten hebben. Dennis Tevel, wie anders, manoeuvreerde zich door de defensie en werd in het penaltygebied ten val gebracht. Scheidsrechter Caluwé interpreteerde het onderuit gaan van Tevel anders en dacht in de wijze, waarop Tevel viel, een bewuste buiteling te zien en floot af voor een schwalbe.

De tijd tikte weg en Hoeven zag het geplande kampioensfeest minuut voor minuut uit het zicht verdwijnen. Oguzhan Kazanci had het lot van de Hoevenaren nog met een treffer kunnen bezegelen, maar zijn inzet ging in de slotminuut voorlangs. Zo kwam er een eind aan het geweldige duel, waarbij Victoria’03 haar ware klasse laten zien heeft en Hoeven nog een weekje zal moeten wachten om het kampioenschap te kunnen vieren. Dat zal ongetwijfeld volgende week gaan gebeuren, wanneer de formatie van Koenraads in eigen huis Steenbergen treft.

In gesprek met: Rick Croese

De 54-jarige Rick Croese uit Papendrecht is in het dagelijkse leven accountmanager in de klinische diagnostiek en is vader van twee kinderen. Buiten zijn werk om besteed hij veel tijd aan zijn hobby: voetbal. Croese is jeugdvoorzitter en maakt onderdeel uit van het bestuur van VV Papendrecht. Wij spraken met Rick over zijn connectie met de club, de jeugdopleiding en de naderende teamindeling.

Croese was betrokken bij een aantal sporten, voor hij in aanraking kwam met voetbal. “Ik heb zelf nooit gevoetbald maar ben begonnen bij de club als leider van het team van mijn oudste zoon”. Deze functie binnen de club heeft Rick een aantal Jaren Beoefend om vervolgens de stap te gaan zetten als coördinator van de JO17. Van daaruit is de Papendrechter via het vice jeugdvoorzitterschap de jeugdvoorzitter van VV Papendrecht geworden. ‘’Ik ben nu voor het tweede jaar jeugdvoorzitter en dat doe ik met veel plezier.’’

Croese wil met de jeugdopleiding van Papendrecht dé jeugdopleiding van de regio worden. “We zijn druk bezig om de jeugdafdeling naar een hoger niveau te krijgen.” Om dit te bereiken hebben we een aantal gekwalificeerde trainers aangetrokken en opgeleid. Daarnaast is Dennis Zaal het nieuwe hoofd van de jeugdopleidingen geworden.’’

Papendrecht streeft ernaar om een regionale jeugdopleiding te worden. “Wij als club willen graag voldoen aan de eisen en ingestelde criteria die de KNVB stelt om zo’n jeugdopleiding te worden ”. Ook verteld hij dat ze vrijwilligers nodig hebben met een hart voor de club. “Het moet zo zijn dat kinderen graag bij VV Papendrecht komen voetballen. Wat belangrijk is voor ons is dat we de eigen jeugd behouden en dat zij nog vele jaren met plezier bij de club blijven voetballen.’’

Ook is de club uit Papendrecht druk bezig om de teamindelingen af te krijgen voor de slotdag. Dit jaar worden de teamindelingen op 16 juni gepubliceerd. “Elk jaar zijn de ouders zenuwachtig of hun kind wel voor hun in het juiste team zitten. Er zijn veel gesprekken en veel afstemmingen met de technische commissie, de jeugdcommissie en de leiders van de teams. We proberen voor iedereen de juiste plek te vinden.’’

In gesprek met: Ron Schaap

Ron Schaap is momenteel bezig met zijn tweede seizoen bij Peursum Vrouwen 1. Met het kampioenschap in zicht en de huidige vorm van zijn ploeg is hij optimistisch over de toekomst van het hoogst acterende dameselftal bij de club. Wij spraken met hem over zijn trainerscarrière, het huidige team, het mogelijke kampioenschap en of de dames klaar zijn voor de derde klasse.

De 34-jarige trainer is op zijn 15e in het trainersvak gestapt en is hier tot de dag van vandaag niet meer vanaf geweken. Na meerdere dames elftallen te hebben getraind was Schaap samen met zijn compagnon Matthieu van Meteren opzoek naar een nieuwe uitdaging en zijn ze vorig jaar ingestapt bij Peursum VR1. ‘’We doen het echt samen. Hij is misschien op papier wel mijn assistent, maar wij zitten echt op één lijn.’’

De uitdaging die bij het vrouwenteam van Peursum ligt is voor Schaap het belangrijkst.  ‘’Er is echt wat te bouwen, dat is onze grootste drijfveer. Het is makkelijk om te beginnen bij een club die bovenin speelt, om daar aan de slag te gaan. Voor ons is het leuker de uitdaging aan te gaan met een middenmoter en daarmee aan het werk te kunnen om er iets moois van te maken. En dat lukt, dat lukt zeker.’’

Na zijn eerste seizoen bij Peursum tweede geëindigd te zijn vindt Schaap dat zijn ploeg het verdient om een stap omhoog te maken. Vanaf dag een begeeft zijn team zich op één van de de bovenste plekken van de vierde klasse. Peursum Dames 1 staat momenteel bovenaan met ruim 100 doelpunten voor. ‘’Wij hebben heel veel scorend vermogen en dat is te danken aan ons spelletje. De speelstijl die wij hebben ontwikkeld de afgelopen twee jaar is met vol druk vooruit de tegenstander proberen op te jagen, vast te zetten en dan snel het balletje veroveren, zo gaat dat.’’

Met een vooruitzicht op een klasse hoger kan Schaap in zijn handen wrijven met zijn huidige ploeg en het kampioenschap. ‘’De hele club is al bezig met het kampioenschap maar het moet nog wel gebeuren, voetbal blijft een raar spelletje. Er wordt natuurlijk wel met een schuin oog naar gekeken, want we weten dat er hoogstwaarschijnlijk toch wel een mooi feest aan gaat komen.’’ Schaap is, na het behalen van het kampioenschap, van plan om een vaste subtopper te worden in de derde klasse. Met een compleet team en eventueel wat nieuwe speelsters denkt hij dat dit mogelijk moet zijn. ‘’In die derde klasse kunnen wij makkelijk in de top 6 of 7 meedraaien.’’

Mario Meijer wil ‘sleeping giant’ CKC wakker maken

Mario Meijer had, nadat hij zijn vertrek bij de amateurs van Excelsior bekendmaakte, de luxe om uit twee ‘mooie’ clubs te kiezen. CKC won de strijd en de oefenmeester uit Capelle-West tekende aan de Giraffestraat in Rotterdam-Kralingse Veer een contract voor twee jaar. “Ik wil hier echt iets neerzetten.”

Twee oude geliefden tussen wie de liefde weer in alle hevigheid is opgebloeid: zo kan de hernieuwde samenwerking tussen CKC en Mario Meijer ook worden gezien. Voordat Meijer voor vijf jaar trainer werd van de ‘sportclub’ Excelsior, was hij hard op weg om de Arsene Wenger van CKC te worden. “Ik heb acht mooie jaren gehad”, zegt Meijer. “Zoiets houdt je natuurlijk in je achterhoofd.”

Maar ook het aanbod van DCV was aanlokkelijk. In Krimpen kon hij aan de slag in een duo-baan met Ronald Klinkenberg. “Als een soort veldtrainer. Ik heb daar goed over nagedacht. Mijn zoons spelen daar en dat leek me niet handig. De belangrijkste reden om voor CKC te kiezen was dat ik ook zelf eindverantwoordelijk wil zijn.”

Hij verliet CKC in 2013 toen het nog een zondagclub was. “Vijf jaar lijkt kort, maar in voetballerij kunnen het vele lichtjaren zijn”, weet Meijer, die al 23 jaar in vaste dienst is als verzorger en hersteltrainer van de profs van Excelsior. “In mijn vorige periode zijn we met CKC twee keer gepromoveerd. Een derde keer, vlak voor mijn vertrek, lukte net niet.”

CKC heeft inmiddels de overstap gemaakt naar de zaterdag. Daar moet het beginnen op het laagste niveau, de vierde klasse. “Ik hoop dat ze nog promoveren, anders moet het volgend seizoen gebeuren”, is Meijer stellig. “De club heeft ambities. Er staat een goede basis met een jonge ploeg en een redelijk goede jeugdopleiding. Ik zie CKC echt als een ‘sleeping giant’, waarvan het nu tijd is dat die wakker wordt gemaakt.”

Aan korte termijnprojecten doet Meijer niet, vandaar dat hij meteen voor twee seizoenen tekende. “Ik wil wel iets neerzetten en daar heb je langere tijd voor nodig.”

Ook bij Excelsior kon hij beginnen aan nieuw project. “Dat zou dan voor de derde keer in zes jaar zijn geweest. Het huidige elftal valt uit elkaar en als je dan verder gaat moet je dat wel doen met honderd procent drive. Daar had ik mijn twijfels over.”

“Toen ik bij Excelsior kwam, was de hoofdmacht in eerste instantie een opleidingselftal. Met spelers van onder achttien jaar en spelers die eerstejaar senior waren. In het eerste jaar zijn we meteen gepromoveerd naar de derde klasse. Door de komst van een beloftenploeg bij Excelsior is de status van het elftal veranderd. We hebben een nieuw team samengesteld met spelers uit de regio en daarmee zijn we ook weer gepromoveerd naar de derde klasse. Vorig seizoen hebben we daar een keurig seizoen gedraaid en zijn we in de top5 geëindigd, dit seizoen hebben we het moeilijker, al zijn we ons wel aan het herpakken na de winterstop.”

Hij stapt dus komende zomer over van de ene naar de andere geliefde. “Bij zowel Excelsior als CKC heb ik hetzelfde gevoel. De mensen maken de club en die geven je altijd een warm welkom.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.