Home Blog Pagina 1417

Peursum dames 1 boekt zege in zinderende kraker

vv Peursum
-
0
Peursum dames 1 boekt zege in zinderende kraker

Dinsdagavond, 15 mei 2018, stond de kraker op het programma tussen Peursum VR1 en Asperen VR1. Dat zorgde voor spanningen bij de thuisploeg. Als eerste hulde voor alle toeschouwers wat waren er veel en jullie hebben ons er doorheen gesleept.

Peursum moest het doen zonder 4 geblesseerde speelsters en 1 speelster die moest werken. In het veld stond een zieke Louelle en een speelster die 15! weken zwanger is. Peursum was zichzelf niet vanavond en Asperen was scherp en kwam na 3 minuten op voorsprong vanuit een corner 0-1. Asperen gaat door en raakt 2 keer de lat en blijft gevaarlijk. De spanning op de benen komt er maar niet uit maar na een half uur bijt Peursum meer van zich af. En daar was dat moment het moment van Heleen. Heleen deed wat ze al zoveel doet dit seizoen. Ze krijgt de bal stuurt haar 1e tegenstander het bos in en daarna nog 1 en dan moet ook de laatste vrouw eraan geloven. Heleen haar afronding is SUBLIEM 1-1. Asperen pakt de draad weer op is beter vanavond maar de ploegen gaan rusten 1-1.

Na de rust weer een scherper en beter Asperen. Weer ploft er een bal op de lat en weer een bal op de paal maar allemaal schoten van afstand maar de ballen gaan er niet in. En dan een corner na 65 minuten voor Peursum. Corners waar Peursum te weinig mee doet maar vanavond niet. Heleen neemt de corner Danielle loopt in en werkt de bal binnen. Het publiek ontploft 2-1. Asperen lijkt te breken bij het 2e doelpunt, Gelinda krijgt de kans op 3-1 maar faalt in een 1 op 1. 5 minuten later gaat Gelinda er weer door trekt de bal voor op Heleen, Heleen moet scoren maar schiet rakelings naast. Asperen zwijnt nu maar blijft in de race. Asperen richt zich nog 1 keer op en Peursum loopt op het tandvlees.

89e minnut Peursum verdient een vrije trap links van het strafschop gebied. Heleen gaat achter de bal staan. Het publiek kijkt gespannen toe. De bal vertrekt van haar voet stijgt op richting de 2e paal. De bal daalt en daalt en ploft in de rechter kruising. Sportpark Peursum ontploft en eindelijk zien we emoties bij de dames. Wissels en technische staf vliegen het veld in, keepster Laura maakt de sprint van haar leven en springt boven op de groep. Peursum wint voor het eerst dit seizoen onverdiend maar zo verdiend over het gehele seizoen. Nog 3 wedstrijden 1 van de 3 moet gewonnen worden om kampioen te worden. zaterdag de 1e kans bij Ophemert.

Club van de Week: v.v. Oostkapelle – Jaimy Bloppoel

SVOD 22
-
0
Club van de Week: v.v. Oostkapelle – Jaimy Bloppoel

Jaimy van Bloppoel is bezig aan zijn derde en tevens laatste seizoen als trainer bij v.v. Oostkapelle. De 43-jarige coach verruilt de club na drie mooie jaren voor Kapelle, waar hij al eerder een aantal jaren aan het roer stond. Toch is de samenwerking nog niet voorbij, want hoe de club er nu voor staat komt er nog een strijd aan voor promotie via de nacompetitie. VoetbalJournaal sprak met Jaimy over zijn jaren bij onze ‘Club van de Week’ en zijn carrière.

Voordat van Bloppoel trainer werd heeft hij zelf heel wat jaren gevoetbald. ‘’Ik heb gespeeld bij Vlissingen, Middelburg en Goes. Daarna heb ik nog gespeeld in Zwolle, waar ik begon aan de sportacademie. Hierna ben ik terug gegaan naar Vlissingen en mijn laatste jaren heb ik bij SSV gespeeld.’’ Op 32-jarige leeftijd begon van Bloppoel aan zijn trainerscarrière als trainer van de A1 van SSV. ‘’Mede door blessureleed en de combinatie met mijn werk heb ik ervoor gekozen om te stoppen met voetballen en trainer te worden.’’ Na vier jaar coach te zijn geweest bij Yerseke begon hij, na een sabbatical, bij Kapelle. De afgelopen drie jaar was hij werkzaam voor Oostkapelle, dat uitkomt in de tweede klasse.’’

Van Bloppoel kijkt terug op een erg mooie en leuke tijd bij de zaterdagclub en noemt Oostkapelle een hele fijne vereniging. Na twee jaar nacompetitie voor degradatie naar de derde klasse te hebben overleefd, lonkt dit jaar nacompetitie voor promotie. Wanneer er over nacompetitie gesproken wordt, komt de trainer wel met een kritiekpuntje voor eigenlijk het gehele amateurvoetbal. ‘’In het amateurvoetbal kom je vaak tegen dat spelers op vakantie gaan of de verkeerde keuzes maken die niet voetbal gerelateerd zijn. Daar moet je erg aan wennen en daar ben je van afhankelijk.’’

Vorig seizoen vertrokken zeven spelers bij Oostkapelle door verschillende omstandigheden. Toch gaat het dit jaar erg goed. ‘’We presteren boven verwachting met een hele jonge groep. De jongens hebben zich goed ontwikkeld en daarom staan we nu op de plek waar we staan.’’ Momenteel staat de club op de tweede plek, achter kampioen De Meeuwen. Wanneer deze plek behouden wordt wacht de nacompetitie. ‘’Voor promotie is nacompetitie spelen natuurlijk een toetje. Dat hadden we niet verwacht, maar als je kijkt hoe we de laatste maanden spelen denk ik toch dat we terecht op de tweede plek staan. Met een beetje meer geluk hadden we het de kampioen zelfs nog lastig kunnen maken.’’

Aankomend weekend wacht het ultieme moment voor Oostkapelle om te laten zien dat deze woorden ook daadwerkelijk de waarheid zijn. De wedstrijd tegen kampioen De Meeuwen staat namelijk op het programma. In de heenwedstrijd werd er met 4-0 gewonnen. Van Bloppoel geeft aan dat ze voor de winst gaan. ‘’Als we nu nog naast de nacompetitie grijpen zou dat jammer zijn. Ik hoop op een mooie 1-3 overwinning voor ons.’’

CvdW: v.v. Oostkapelle - Hans Barth

Sterk Victoria’03 verpest gepland kampioensfeest Hoeven

vv Victoria 03
-
0
Sterk Victoria’03 verpest gepland kampioensfeest Hoeven

Massale belangstelling, een fietscombi, vuurwerk vooraf, veel strijd en beleving bij beide partijen, een uitstekende scheidsrechter Caluwé, kratten Heineken, die niet aan te slepen waren, veel passie op het veld, een penalty of een schwalbe, geen doelpunten, maar wel een duel, waar de toeschouwers hun hartje bij konden ophalen, uiteindelijk (nog) geen kampioenschap voor vv Hoeven. Kortom: een geweldige middag voor de vele honderden toeschouwers, die getuige ware van het koningsduel tussen de aanstaande kampioen Hoeven en Victoria’03.

Alles wat een kampioensduel in zich kan hebben, werd ook op de prachtige grasmat van Sportpark Albano gelegd. Alleen de treffers verschenen niet op het scorebord. De spanning en de beleving, alsmede de entourage, maakten echter alles goed. Een sterk opererend Victoria’03, dat geen zwakke schakel kende, maakte het de aanstaande kampioen Hoeven zo lastig, dat het geplande kampioensfeest in elk geval nog een weekje uitgesteld moest worden.

De technische staf van Hoeven, met trainer Erik Koenraads als spreekbuis, kon niet anders dan toegeven, dat er maar één ploeg het meeste recht op de overwinning had en dat dit Victoria’03 was. Met name in de tweede helft, had Victoria’03 de overhand en ook veruit de meeste en beste kansen. Hoeven-doelman Frank van Roon zorgde ervoor, dat zijn ploeg niet tegen een nederlaag in Oudenbosch opliep, door prima in te grijpen op kansen voor met name Dennis Tevel en Faris Ouaddaf.

Hoeven, dat bij een overwinning op Victoria’03 verzekerd zou zijn van het kampioenschap in de 3e klasse A, begon sterk aan het duel. Maarten van Overveld kreeg vanaf rechts de eerste kans van de match, nadat de verder onzichtbare Erwin Roks hem puik bediend had. De als valse rechtsbuiten opererende Van Overveld kopte echter voorlangs. Victoria’03, dat het feestje van Hoeven wilde voorkomen, deed echter niet onder voor de Halderbergse collega’s. Oguzhan Kazanci kogelde vanaf 30 meter net naast en Faris Ouaddaf trof doelman Van Roon op zijn weg.

Na een kwartiertje spelen leek Hoeven op voorsprong te komen, toen een corner van Niels Buijs op het hoofd van centrale verdediger Danny van Nijnatten belandde, maar die kopte centimeters naast de goal van doelman Van Sundert. Hetzelfde gebeurde aan de overkant, toen Ricardo de Wit een corner van Oguzhan Kazanci net niet het goede vervolg gaf. Even later kogelde Kazanci een vrije trap, nadat hij op het laatste moment gestuit was met een overtreding, op de vuisten van de sterk acterende doelman Frank van Roon.

Hoeven kwam er af en toe gevaarlijk uit. Zo schoot Robert Frerichs op het lichaam van doelman Niels van Sundert, waarna Mehmet Akif Oruç voor opruiming zorgde. Vlak voor de rust leek Victoria’03 op een 1-0 voorsprong te komen, toen Sjoerd Renne in kon schieten na een voorzet van Anis Ouaddaf, maar Victoria’s middenvelder raakte de paal achter de kansloze Van Roon. Het slotakkoord in de eerste helft was ook nog voor Victoria’03, toen Ricardo de Wit een vrije trap toegewezen kreeg, omdat Dennis Tevel onderuit gelopen was. De vrije trap van de aanvoerder van Victoria’03 smoorde echter in de blauwwitte muur. Met 0-0 op het scorebord, floot de prima leidende Belgische scheidsrechter Caluwé voor de rust.

Na de rust pakte Victoria’03 het goede spel van de eerste helft direct weer op. Toch probeerde Hoeven met speldenprikken onrust in de defensie van Victoria te veroorzaken. Veel verder dan een vrije trap van Robert Frerichs, na een overtreding van Nemanja Pejovic, kwamen de gasten uit Hoeven niet. Kansen kreeg Victoria’03 des te meer, maar doelman Frank van Roon wilde niet meewerken aan een Oudenbosch’ feestje. Zo lag hij in de weg bij een scrimmage, waar Faris Ouaddaf de kans op 1-0 op zijn voet had.

Een uitstekende aanval over links met Dennis Tevel en Oguzhan Kazanci, zorgde ervoor, dat de bal bij Sjoerd Renne kwam. Die probeerde Van Roon met een lob te verschalken, maar zijn bal belandde op het net in plaats van erin. Drie minuten later had Van Roon de redding van de wedstrijd, toen hij, in een een-tegen-een-situatie, Dennis Tevel met een prachtige reflex van de openingstreffer hield. Tevel had zichzelf met een prachtige individuele actie in scoringspositie gebracht.

Hoeven, dat intussen wist, dat SC Gastel met 0-2 bij HVV’24 leidde en dat het daarom zelf ook moest winnen van Victoria’03, begon steeds gehaaster te spelen. Mede daardoor kreeg Victoria’03 de mogelijkheid om snel om te schakelen en kansen te creëren. Zo schoot Oguzhan Kazanci rakelings een vrije trap over. Victoria’03 moest alert blijven, want trainer Erik Koenraads had Jim Franssen ingebracht voor Erwin Roks. Bij zijn eerste balcontact schoot Franssen voorlangs.

Een kwartier voor tijd had Victoria’03 een penalty moeten hebben. Dennis Tevel, wie anders, manoeuvreerde zich door de defensie en werd in het penaltygebied ten val gebracht. Scheidsrechter Caluwé interpreteerde het onderuit gaan van Tevel anders en dacht in de wijze, waarop Tevel viel, een bewuste buiteling te zien en floot af voor een schwalbe.

De tijd tikte weg en Hoeven zag het geplande kampioensfeest minuut voor minuut uit het zicht verdwijnen. Oguzhan Kazanci had het lot van de Hoevenaren nog met een treffer kunnen bezegelen, maar zijn inzet ging in de slotminuut voorlangs. Zo kwam er een eind aan het geweldige duel, waarbij Victoria’03 haar ware klasse laten zien heeft en Hoeven nog een weekje zal moeten wachten om het kampioenschap te kunnen vieren. Dat zal ongetwijfeld volgende week gaan gebeuren, wanneer de formatie van Koenraads in eigen huis Steenbergen treft.

In gesprek met: Rick Croese

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met: Rick Croese

De 54-jarige Rick Croese uit Papendrecht is in het dagelijkse leven accountmanager in de klinische diagnostiek en is vader van twee kinderen. Buiten zijn werk om besteed hij veel tijd aan zijn hobby: voetbal. Croese is jeugdvoorzitter en maakt onderdeel uit van het bestuur van VV Papendrecht. Wij spraken met Rick over zijn connectie met de club, de jeugdopleiding en de naderende teamindeling.

Croese was betrokken bij een aantal sporten, voor hij in aanraking kwam met voetbal. “Ik heb zelf nooit gevoetbald maar ben begonnen bij de club als leider van het team van mijn oudste zoon”. Deze functie binnen de club heeft Rick een aantal Jaren Beoefend om vervolgens de stap te gaan zetten als coördinator van de JO17. Van daaruit is de Papendrechter via het vice jeugdvoorzitterschap de jeugdvoorzitter van VV Papendrecht geworden. ‘’Ik ben nu voor het tweede jaar jeugdvoorzitter en dat doe ik met veel plezier.’’

Croese wil met de jeugdopleiding van Papendrecht dé jeugdopleiding van de regio worden. “We zijn druk bezig om de jeugdafdeling naar een hoger niveau te krijgen.” Om dit te bereiken hebben we een aantal gekwalificeerde trainers aangetrokken en opgeleid. Daarnaast is Dennis Zaal het nieuwe hoofd van de jeugdopleidingen geworden.’’

Papendrecht streeft ernaar om een regionale jeugdopleiding te worden. “Wij als club willen graag voldoen aan de eisen en ingestelde criteria die de KNVB stelt om zo’n jeugdopleiding te worden ”. Ook verteld hij dat ze vrijwilligers nodig hebben met een hart voor de club. “Het moet zo zijn dat kinderen graag bij VV Papendrecht komen voetballen. Wat belangrijk is voor ons is dat we de eigen jeugd behouden en dat zij nog vele jaren met plezier bij de club blijven voetballen.’’

Ook is de club uit Papendrecht druk bezig om de teamindelingen af te krijgen voor de slotdag. Dit jaar worden de teamindelingen op 16 juni gepubliceerd. “Elk jaar zijn de ouders zenuwachtig of hun kind wel voor hun in het juiste team zitten. Er zijn veel gesprekken en veel afstemmingen met de technische commissie, de jeugdcommissie en de leiders van de teams. We proberen voor iedereen de juiste plek te vinden.’’

In gesprek met: Ron Schaap

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met: Ron Schaap

Ron Schaap is momenteel bezig met zijn tweede seizoen bij Peursum Vrouwen 1. Met het kampioenschap in zicht en de huidige vorm van zijn ploeg is hij optimistisch over de toekomst van het hoogst acterende dameselftal bij de club. Wij spraken met hem over zijn trainerscarrière, het huidige team, het mogelijke kampioenschap en of de dames klaar zijn voor de derde klasse.

De 34-jarige trainer is op zijn 15e in het trainersvak gestapt en is hier tot de dag van vandaag niet meer vanaf geweken. Na meerdere dames elftallen te hebben getraind was Schaap samen met zijn compagnon Matthieu van Meteren opzoek naar een nieuwe uitdaging en zijn ze vorig jaar ingestapt bij Peursum VR1. ‘’We doen het echt samen. Hij is misschien op papier wel mijn assistent, maar wij zitten echt op één lijn.’’

De uitdaging die bij het vrouwenteam van Peursum ligt is voor Schaap het belangrijkst.  ‘’Er is echt wat te bouwen, dat is onze grootste drijfveer. Het is makkelijk om te beginnen bij een club die bovenin speelt, om daar aan de slag te gaan. Voor ons is het leuker de uitdaging aan te gaan met een middenmoter en daarmee aan het werk te kunnen om er iets moois van te maken. En dat lukt, dat lukt zeker.’’

Na zijn eerste seizoen bij Peursum tweede geëindigd te zijn vindt Schaap dat zijn ploeg het verdient om een stap omhoog te maken. Vanaf dag een begeeft zijn team zich op één van de de bovenste plekken van de vierde klasse. Peursum Dames 1 staat momenteel bovenaan met ruim 100 doelpunten voor. ‘’Wij hebben heel veel scorend vermogen en dat is te danken aan ons spelletje. De speelstijl die wij hebben ontwikkeld de afgelopen twee jaar is met vol druk vooruit de tegenstander proberen op te jagen, vast te zetten en dan snel het balletje veroveren, zo gaat dat.’’

Met een vooruitzicht op een klasse hoger kan Schaap in zijn handen wrijven met zijn huidige ploeg en het kampioenschap. ‘’De hele club is al bezig met het kampioenschap maar het moet nog wel gebeuren, voetbal blijft een raar spelletje. Er wordt natuurlijk wel met een schuin oog naar gekeken, want we weten dat er hoogstwaarschijnlijk toch wel een mooi feest aan gaat komen.’’ Schaap is, na het behalen van het kampioenschap, van plan om een vaste subtopper te worden in de derde klasse. Met een compleet team en eventueel wat nieuwe speelsters denkt hij dat dit mogelijk moet zijn. ‘’In die derde klasse kunnen wij makkelijk in de top 6 of 7 meedraaien.’’

Mario Meijer wil ‘sleeping giant’ CKC wakker maken

vv CKC
-
0
Mario Meijer wil ‘sleeping giant’ CKC wakker maken

Mario Meijer had, nadat hij zijn vertrek bij de amateurs van Excelsior bekendmaakte, de luxe om uit twee ‘mooie’ clubs te kiezen. CKC won de strijd en de oefenmeester uit Capelle-West tekende aan de Giraffestraat in Rotterdam-Kralingse Veer een contract voor twee jaar. “Ik wil hier echt iets neerzetten.”

Twee oude geliefden tussen wie de liefde weer in alle hevigheid is opgebloeid: zo kan de hernieuwde samenwerking tussen CKC en Mario Meijer ook worden gezien. Voordat Meijer voor vijf jaar trainer werd van de ‘sportclub’ Excelsior, was hij hard op weg om de Arsene Wenger van CKC te worden. “Ik heb acht mooie jaren gehad”, zegt Meijer. “Zoiets houdt je natuurlijk in je achterhoofd.”

Maar ook het aanbod van DCV was aanlokkelijk. In Krimpen kon hij aan de slag in een duo-baan met Ronald Klinkenberg. “Als een soort veldtrainer. Ik heb daar goed over nagedacht. Mijn zoons spelen daar en dat leek me niet handig. De belangrijkste reden om voor CKC te kiezen was dat ik ook zelf eindverantwoordelijk wil zijn.”

Hij verliet CKC in 2013 toen het nog een zondagclub was. “Vijf jaar lijkt kort, maar in voetballerij kunnen het vele lichtjaren zijn”, weet Meijer, die al 23 jaar in vaste dienst is als verzorger en hersteltrainer van de profs van Excelsior. “In mijn vorige periode zijn we met CKC twee keer gepromoveerd. Een derde keer, vlak voor mijn vertrek, lukte net niet.”

CKC heeft inmiddels de overstap gemaakt naar de zaterdag. Daar moet het beginnen op het laagste niveau, de vierde klasse. “Ik hoop dat ze nog promoveren, anders moet het volgend seizoen gebeuren”, is Meijer stellig. “De club heeft ambities. Er staat een goede basis met een jonge ploeg en een redelijk goede jeugdopleiding. Ik zie CKC echt als een ‘sleeping giant’, waarvan het nu tijd is dat die wakker wordt gemaakt.”

Aan korte termijnprojecten doet Meijer niet, vandaar dat hij meteen voor twee seizoenen tekende. “Ik wil wel iets neerzetten en daar heb je langere tijd voor nodig.”

Ook bij Excelsior kon hij beginnen aan nieuw project. “Dat zou dan voor de derde keer in zes jaar zijn geweest. Het huidige elftal valt uit elkaar en als je dan verder gaat moet je dat wel doen met honderd procent drive. Daar had ik mijn twijfels over.”

“Toen ik bij Excelsior kwam, was de hoofdmacht in eerste instantie een opleidingselftal. Met spelers van onder achttien jaar en spelers die eerstejaar senior waren. In het eerste jaar zijn we meteen gepromoveerd naar de derde klasse. Door de komst van een beloftenploeg bij Excelsior is de status van het elftal veranderd. We hebben een nieuw team samengesteld met spelers uit de regio en daarmee zijn we ook weer gepromoveerd naar de derde klasse. Vorig seizoen hebben we daar een keurig seizoen gedraaid en zijn we in de top5 geëindigd, dit seizoen hebben we het moeilijker, al zijn we ons wel aan het herpakken na de winterstop.”

Hij stapt dus komende zomer over van de ene naar de andere geliefde. “Bij zowel Excelsior als CKC heb ik hetzelfde gevoel. De mensen maken de club en die geven je altijd een warm welkom.”

 

Roy de Smit voelt zich steeds meer thuis in het amateurvoetbal

VoetbalJournaal
-
0
Roy de Smit voelt zich steeds meer thuis in het amateurvoetbal

Voor de winterstop liep het als een trein bij SV Nieuwdorp, ze waren de belangrijkste uitdager van VV de Meeuwen en leken mee te gaan doen om het kampioenschap. Maar hoe anders is dat na de winterstop.

Na de hervatting haalde de ploeg nauwelijks punten, waardoor het zichzelf nu terugvindt in het rechterrijtje. Roy de Smit is een belangrijke pion voor het team en hij wijt de slechte reeks aan blessures en schorsingen. “Na de winterstop hebben we last gekregen van spelers die lange tijd afwezig waren, zoals Rentmeester en Van As. Onze selectie is zo smal, als je twee of drie spelers mist wordt het al heel lastig om dat op te vangen.” Dit vertelde hij onlangs in het programma CTV Voetbal.

De Smit werd geboren in Arnemuiden, maar kwam toch terecht bij Nieuwdorp. Na onenigheid met de trainer bij het eerste van Arnemuiden, besloot hij in eerste instantie om bij de A1 te gaan voetballen. Na dat seizoen werd het tijd om zijn geluk ergens anders te zoeken. Maar voordat hij weer in het Zeeuwse amateurvoetbal terechtkwam, was hij actief in de jeugd bij FC Twente. Op zijn vijftiende kwam hij terecht in de jeugdopleiding in Enschede, ging hij daar wonen in een gastgezin en volgde hij naast de dagelijkse trainingen lessen op school. Spijt van zijn keuze voor Twente heeft hij nooit gehad, soms kijkt hij nog wel met weemoed terug op die tijd. “Ik heb het er in het begin moeilijk mee gehad dat ik het niet heb gehaald, maar het was een mooie tijd.”

Inmiddels is De Smit dus weer een aantal jaar terug in Zeeland, maar af en toe moet hij nog wennen aan de mentaliteit in het amateurvoetbal. “Af en toe heb ik het idee dat spelers naar de training komen om een kruisje te krijgen achter hun naam en niet om beter te worden of om je best te doen. Daar baal ik wel eens van.”

Voor hem was het dan ook een uitdaging om zich niet te gaan ergeren, want als De Smit voetballers die van een BVO komen één tip kan geven is dat het wel. “Ga je niet te veel ergeren aan dingen. Er zullen genoeg momenten zijn dat je denkt: waar ben ik in terechtgekomen?” Zelf heeft de linkspoot nog steeds ambitie om hoger te gaan voetballen dan de zaterdag tweede klasse, maar hij beseft wel dat er dan nog veel moet gebeuren. “Je gaat je toch aanpassen aan het niveau. Ik heb het gevoel dat ik nu in het niveau meega.” Voor volgend seizoen keert De Smit terug op het oude nest, dan komt hij namelijk weer uit voor Arnemuiden.

 

 

Jochem van Dijke fluitend naar de zaalvoetbaltop

VoetbalJournaal
-
0
Jochem van Dijke fluitend naar de zaalvoetbaltop

Hij begon als scheidsrechter op het veld, maar inmiddels is Jochem van Dijke niet meer weg te denken als leidsman tijdens zaalvoetbalwedstrijden op het hoogste niveau. De carrière van Van Dijke, geboren in Tholen, zit de laatste maanden in de lift.

Een aantal jaren combineerde hij het veldvoetbal met de zaal, maar op een gegeven moment was dat niet meer te doen, vertelde hij bij CTV Voetbal. “Je merkt dat je je niet meer volledig kan focussen en alles kan geven, dat verdienen spelers niet.” En dus moest er een keuze worden gemaakt en die viel niet geheel verrassend op het zaalvoetbal. Achteraf bezien blijkt dat een goede keuze, want vooralsnog heeft hem dat geen windeieren gelegd.

Op 30 maart had Van Dijke namelijk de leiding over de bekerfinale tussen Hovocubo en FC Eindhoven. Extra bijzonder was het feit dat hij dit onder meer deed samen met Ibrahim El Jilali, eveneens afkomstig uit Tholen. “We kennen elkaar al jarenlang, dus toen we het hoorden hebben we elkaar meteen gebeld. Je bent gewoon trots dat je daar samen staat. We zijn vrienden en collega’s, dus dan is dit wel heel erg mooi!” Terugkijkend op die finale heeft Van Dijke een tevreden gevoel overgehouden, ondanks dat het een lastige wedstrijd was om te leiden. “Beide ploegen gingen er vol op, dus we konden aan de bak.”

Maar dat zijn carrière in een stroomversnelling zit, bewijst ook zijn aanstelling voor de oefenwedstrijden van het Nederlands zaalvoetbalteam en zijn benoeming als FIFA-scheidsrechter. Dat wil zeggen dat hij vanaf nu aangesteld kan worden voor buitenlandse wedstrijden. Daarbij moet je denken aan EK-kwalificatie wedstrijden, voorrondes Europa League of de wedstrijden in de Champions League.

Mocht Van Dijke geselecteerd worden voor dit soort wedstrijden, dan zal hij vaker van huis zijn, omdat dit soort tripjes vaak een week in beslag nemen. Voor de leidsman geen probleem, omdat hij serieus bezig is met zijn vak als scheidsrechter. “We hebben een trainingsschema, analyseren wedstrijden en kijken wedstrijden integraal terug. Dat doen we bijvoorbeeld in Zeist, we leren van elkaar en ik doe er alles aan om beter te worden.” Maar behalve van zijn collega’s leert hij soms ook nog iets van zijn vrouw. “Mijn vrouw gaat altijd mee en is inmiddels bekend in de scheidsrechterswereld. In de auto is het eerst altijd even rustig bijkomen en dan krijg ik te horen wat ze ervan vond. Vanaf de tribune zie of voel je soms meer, dus dat kan best leerzaam zijn.” Zijn doel is in ieder geval duidelijk. “Een mooie internationale carrière, daar gaan we voor!”

 

Mooie overwinning Achilles Veen 1 in Amsterdam

vv Achilles Veen
-
0
Mooie overwinning Achilles Veen 1 in Amsterdam

Zaterdag 12 mei mocht Achilles Veen 1 na twee zaterdagen rust eindelijk weer ‘de wei’ in. Deze ‘kunstwei’ lag in Amsterdam op sportpark Goed Genoeg. De groen-witten mochten het daar opnemen tegen de zaterdag afdeling van AFC.

Door alle blessures en schorsingen was het voor Clemens Bastiaansen een behoorlijke puzzel om tot een opstelling te komen. In de ziekenboeg zitten nog Sen Aerts, Bas van Loon, Sezer Sulun en Niels Duister. Joep van den Ouweland nam na lang blessureleed weer plaats op de bank. Jamil Kools, Freek Langermans en Thijs van den Berg waren geschorst. De volgende 11 namen werden door Bastiaansen het veld in gestuurd: Jorn Wagener, Sem van der Pijl, Maarten Boddaert, Theo Martens, Toby Tan, Ayden Kuipers, Kees Schellekens, Niek Wilborts, Brian Peters, Jorik Mijnhijmer en Rowin van Zaanen.
Op de bank zaten Melle Mandemakers, Joep van den Ouweland, Ruben Kwetters, Wesley Vos en Ferdi Kwetters.

Direct vanaf de aftrap nam Achilles Veen het initiatief in de wedstrijd. De eerste goede kans op een voorsprong kon dan ook al in de derde minuut genoteerd worden. Een goede actie van Niek Wilborts leidde tot een kans voor Rowin van Zaanen die een teenlengte tekort kwam om de bal het beslissende zetje te geven.

Een paar minuutjes later volgt er een goede kans voor Jorik Mijnhijmer. Deze wordt echter gepakt door de Amsterdamse goalie en een snelle omschakeling en twee maal knipperen later lag de bal al in het doel achter Jorn Wagener. Geheel tegen de verhouding in kan de thuisploeg dus toch de voorsprong pakken.

In het vervolg van de eerste helft blijft Achilles Veen de aanval zoeken. Dit leidt ook veelvuldig tot kansen. Het valt voor het gehavende Veense elftal echter niet mee om het net te laten bollen. Er worden verschillende kansen genoteerd voor Jorik Mijnhijmer. Ook Rowin van Zaanen kreeg een goede kans na een briljante steekbal van Ayden Kuipers en Brian Peters probeerde het nog een keer van afstand.

In de 38e minuut maakt Sem van der Pijl een overtreding op het middenveld die hem meteen een gele kaart oplevert.

Na 40 minuten spelen valt dan toch eindelijk de dik verdiende gelijkmaker. Prachtig voorbereidend werk van Toby Tan leidt de 1-1 in van de in de eerste helft voortdurend gevaarlijke Jorik Mijnhijmer.

Vlak voor rust dacht Rowin van Zaanen ook nog de 1-2 te maken, maar deze werd terecht afgekeurd wegens buitenspel. Beide ploegen gaan dus met een 1-1 stand de kleedkamer in.

Ook in de tweede helft blijft Achilles Veen nog de aanval zoeken, maar het blijft oppassen met de snelle spitsen van AFC. Telkens werd de bal door de Amsterdammers naar voren gerost en dan is het altijd oppassen geblazen bij een paar loerende snelle spitsen.

In de 51e minuut valt echter weer een kans voor Achilles te noteren. Een vlijmscherpe vrije trap van Ayden Kuipers wordt door Jorik Mijnhijmer nipt voorlangs gekopt. Een paar minuten later lijkt een schot van Rowin van Zaanen richting de kruising te krullen. Helaas weet de Amsterdamse doelman katachtig te redden.

In de 70e minuut weet AFC weer een keer echt gevaarlijk te worden. Een afstandsschot gaat via de paal naast. Daarna komen Melle Mandemakers en Joep van den Ouweland in het veld voor Rowin van Zaanen en Kees Schellekens.

Vanaf dat moment neemt de Veense druk op het doel van AFC weer toe en heeft AFC steeds meer overtredingen nodig om de Veense dadendrang te stoppen. Vooral Brian Peters wordt veelvuldig naar de vlakte gewerkt. In de 75e en de 78e minuut levert dit ook gele kaarten op voor AFC.

In de 79e minuut belandt een vrije trap van Ayden Kuipers op de rand van het doelgebied bij Sem van der Pijl voor zijn voeten. Hij leek van zijn kans te schrikken en raakte de bal niet goed waardoor deze over ging.

10 minuten voor tijd is daar dan eindelijk de Veense voorsprong. Een aanval wordt mooi opgezet door Toby Tan en via een knappe pass van Joep van den Ouweland komt de bal bij Brian Peters terecht die knap afwerkt. Vanaf dat moment gaat AFC wat opportunistischer voetballen en wordt het toch weer ‘billenknijpen’ om de voorsprong vast te houden. Totdat Brian Peters het ook in de 86e minuut weer op zijn heupen krijgt. Van een meter of twintig mikt hij richting de verre kruising en via de binnenkant van de paal valt de verdiende 1-3 binnen!

In de 90e minuut krijgt matchwinner Brian Peters nog een publiekswissel en voor hem in de plaats komt de debuterende Ruben Kwetters Enkele minuten later klinkt het laatste fluitsignaal en kan de verdiende overwinning gevierd worden.

De concurrentie
Koploper Noordwijk wist voorafgaande aan de wedstrijd tegen RVVH dat bij winst de kampioensvlag gehesen kon worden. De Noordwijkse ploeg leek weinig last van zenuwen te hebben en versloeg de Ridderkerkers overtuigend met 4-0. Uiteraard ook vanuit Veen welgemeende felicitaties aan Noordwijk dat de verdiende kampioen van de Hoofdklasse A is geworden.

De eerste twee periodes zijn gewonnen door de huidige nummers 1 en 2. Noordwijk en Ter Leede. Ter Leede speelt dus in principe nergens meer voor, maar deed wel zijn plicht met een 2-1 overwinning op Jodan Boys.

Er zijn nu nog 4 ploegen op jacht naar een van de twee nog te verdelen periodes (de eerste wordt door Noordwijk doorgegeven aan de hoogste in de eindstand zonder een periode). De hoogste in de stand zal SteDoCo, Hoek of Achilles Veen worden. Hoek en SteDoCo mochten het afgelopen zaterdag in Hoornaar tegen elkaar opnemen en kwamen niet verder dan 1-1.

Dezelfde drie ploegen dingen ook nog mee om direct de derde periode te pakken waarin Hoek momenteel koploper is met 18 punten, maar aanstaande dinsdag kan FC ’s-Gravenzande in de inhaalwedstrijd tegen Smitshoek nog gelijk komen. SteDoCo volgt op 17 punten en Achilles Veen op 16 punten.

FC ’s-Gravenzande wist echter afgelopen zaterdag geen punten te pakken. Ze hadden wellicht nog last van de verloren bekerfinale en delfden thuis tegen Swift met 2-5 het onderspit.

Overige uitslagen: Rijnvogels – Smitshoek 4-2, Nootdorp – Zwaluwen 1-2 en Rijsoord – Argon 0-2.

Volgende week
Zaterdag 19 mei wacht Achilles Veen de thuiswedstrijd tegen kampioen Noordwijk. Wellicht kunnen de mannen van Clemens Bastiaansen nog wat punten afsnoepen van de kampioen en kan het alsnog een spannend einde van de competitie gaan worden voor de groen-witten.

Baardwijk wint wéér niet

vv Baardwijk
-
0
Baardwijk wint wéér niet

De laatste wedstrijd die Baardwijk won was de uitwedstrijd op Sportpark de Gaard tegen RWB Waalwijk op zaterdag 7 april 2018. Hoewel Baardwijk in theorie veilig was voor de wedstrijd tegen Gilze, was het definitief veilig gespeeld als ZIGO vandaag punten zou verspelen.

Pupil van de Week, Jesse Muts, schoot vanaf 11 meter diagonaal op doel en zette Baardwijk op een virtuele voorsprong. Délano Boezer volgde zijn voorbeeld, maar nu was het na 2 minuten de doelman van Gilze die redding bracht. Het eerste half uur van de wedstrijd was Baardwijk de bovenliggende partij, maar wist de gecreeerde kansen niet in doelpunten om te zetten. Ook Gilze kreeg enkele kansen, maar doelman Tony Salm hield zijn elftal op de been. Het laatste kwartier van de eerste helft was Gilze de beter voetballende ploeg, maar ook Gilze wist niet te scoren.
Na de rust scoort Gilze al in de 46e minuut de openingstreffer, een voorzet van links wordt niet goed verdedigd en Remco van Hoek kan vrij de bal bij de 2e paal inkoppen. Baardwijk – Gilze 0-1.

Beide teams spelen inspiratieloos en als Bart Rombouts in de 70e minuut zijn 2e gele kaart krijgt van scheidsrechter Janssen mag Baardwijk met 10 tegen 11 proberen een doelpunt te forceren.
Maar een team dat op zoek gaat naar de gelijkmaker neemt ook risico’s. Baardwijk’s verdediging neemt teveel risico in de 86e minuut, en A-junior Jeroen Faes scoort de 0-2.
Dat Martijn de Brouwer voor Baardwijk een strafschop benut zorgt dat de eindstand 1-2 op het scorebord staat.

Doordat ZIGO tegen Bavel met 4-4 gelijkspeelde, is Baardwijk dit seizoen uitgespeeld. Althans bij de 2 resterende wedstrijden staat er niets meer op het spel.
Were Di degradeerde naar de 4e klasse, met nog 2 wedstrijden te spelen strijden 3 teams om de plaatsen 12 en 13, de teams die op deze plaatsen eindigen dienen te proberen via de nacompetitie gehandhaafd te blijven in de 3e klasse.
Voor deze plaatsen komen Waspik, ZIGO en GSBW in aanmerking.
Jeka kan bij winst op Waspik kampioen worden in de 3 klasse B, en Baardwijk zal tegen ZIGO haar sportieve plicht willen vervullen en eindelijk weer eens winnen!
GSBW wil tegen SvSSS de eeste winst behalen in de 3e periode.

Zondag 20 mei 2018 (eerste pinksterdag) is er een volledig programma en gaat Baardwijk naar Sportpark D’n Haaikant in Tilburg om tegen ZIGO te spelen, aanvang 14:30 uur.

1...1.4161.4171.418...1.476Pagina 1.417 van 1.476

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.