De 41-jarige Patrick Verbruggen heeft in de jeugd bij verschillende voetbalclubs in het land gespeeld. De oorspronkelijke Amsterdammer heeft onder anderen bij AFC DWS, SC Voorland & JOS Watergraafsmeer gespeeld en is uiteindelijk bij BSM terecht gekomen. “Bij SC Voorland heb ik in de toenmalige A1 Landelijk gevoetbald.”

Verbruggen heeft zelf een jaar of twaalf in het eerste team van BSM gevoetbald. “Ik geloof dat dit al mijn 20^steseizoen is bij BSM.” Op dit moment heeft Verbruggen een functie binnen de jeugdcommissie en is hij trainer & coach van de MO13 waar zijn dochter in speelt. “Ik ben in de jeugdcommissie gerold, omdat oud-voetbalvrienden die toen bij mij in het eerste elftal zaten ook een functie hadden binnen de jeugdcommissie. ”

Een tijd lang was er geen jeugdafdeling bij BSM, maar dat is onderhand goed opgebouwd vertelt Verbruggen. ”De jeugd werd altijd door één iemand geregeld, maar toen ze opzoek waren naar nieuwe mensen, zijn ze uiteindelijk bij mij uitgekomen met de vraag of ik iets kon betekenen voor de club.”

Overstap naar BSM

Patrick is bij BSM gekomen door dat de vriendin van een vriend van hem uit Bennebroek kwam. Zo is zijn vriend daar ook gaan voetballen en uiteindelijk heeft hij Patrick overgehaald om bij BSM te gaan voetballen. “Ik zat toen net in een jaartje dat ik meer voor de gezelligheid ging spelen. Ik heb namelijk in een vriendenteam gespeeld, maar toen ze mij vroegen om bij BSM te komen voetballen, ben ik naar het eerste team gegaan. Daar heb ik het nu nog steeds naar mijn zin.”

De kracht van BSM

Wat de club mooi maakt in de ogen van Verbruggen is dat er veel gezelligheid is. Dit komt, volgens Verbruggen, voornamelijk omdat de club niet zo groot is. Daarnaast heeft hij in 20 jaar tijd veel contacten binnen de club opgebouwd. Iedereen kent elkaar en het vertrouwen is groot. “Je weet wat je aan elkaar hebt. Ik denk dat dat heel erg belangrijk is voor de club en voor mijn eigen persoonlijkheid.”

Vrijwilligerstaken

In zijn vrije tijd doet Verbruggen nog een aantal andere dingen binnen de club. Zo functioneert hij onder andere materiaalman. “Eigenlijk alles wat met materiaal te maken heeft, van het fluitje van de scheidsrechter tot de doelen van het eerste veld.” Verder verzorgt Verbruggen ook de kleding en alles wat daarbij hoort. “Als iemand wat kwijt is of wat nodig heeft, noem maar op. Dan word ik gebeld en dan ga ik het proberen te regelen.”

Naast alle functies/taken die Verbruggen al invult binnen de club, traint hij ook de jeugd van BSM. ”Zelf voetbal ik op het heden bij de veteranen. Op een gegeven moment vond ik het genoeg en stopte ik bij het eerste team van BSM.” Toen is Verbruggen bij de zondag drie gaan voetballen. “Helaas is dat team door omstandigheden uit elkaar gevallen. Één van de redenen was, omdat er veel jongens stopte met voetballen.”

Gelukkig kende Verbruggen nog een veteranenteam met jongens, waarmee hij ook in het eerste elftal van BSM heeft gespeeld. “Zo ben ik, zeg maar, in dat team gerold.” Ondanks dat ze voetbaltechnisch niet de sterkste zijn, zijn ze qua gezelligheid en georganiseerde dingen doen met het team, misschien wel het leukste team waarin ik heb gevoetbald. “Er zitten veel jongens bij de veteranen die onwijs veel doen voor de club.

Verbruggen is vaak te vinden bij de club. “Naast iedere zaterdag ben ik meestal ook op de woensdagen te vinden bij BSM. Meestal trainen we met de veteranen voor de aankomende wedstrijd”. Ook komt er nog een dag bij, waarop de commissie meestal vergaderd. “Het is allemaal heel verschillend.” Voorlopig vinden Verbruggen en zijn vrouw het wel prima.

De vrouwen van FC Rijnvogels eindigden in hun debuutseizoen in de hoofdklasse op een knappe zesde plaats. Trainer Wim Bouckaert, sinds twee seizoenen trainer van de Katwijkse fusieclub, ziet de hoofdklasse als tussenstation en wil doorpakken. “Volgend seizoen gaan we voor een prijs.”

De 51-jarige Lissenaar trainde nog door tot half juni door met zijn ploeg, maar dat was vooral ‘om de meiden bezig te houden’. “Trainen in de wetenschap dat je geen wedstrijd meer hebt, is lastig. Ik vind er weinig aan”, bekent. Bouckaert is dan ook een prestatietrainer pur sang. Hij twijfelde daarom of hij moest doorgaan bij FC Rijnvogels. “Ik moet perspectief zien. De club heeft de ambitie uitgesproken om op termijn naar de Topklasse te promoveren. Met de huidige selectie gaat dat niet lukken en er moest wat bij.”

En er komt wat bij. Inmiddels staat het aantal versterkingen voor komend seizoen op vijf. “Met twee andere speelsters zijn we in gesprek”, aldus Bouckaert. “Speelsters zien en horen dat we ambitieus zijn en dat trekt aan. Mijn aanblijven zal daarin ook een rol gespeeld hebben.” Bouckaert is tevreden hoe zijn ploeg zich dit seizoen heeft ontwikkeld in de hoofdklasse. “Het is toch een hele stap, van de eerste naar de hoofdklasse. Vooral in fysiek en mentaal opzicht. Dat wisten we en aan die nieuwe factoren aanpassen kost tijd. Je hebt te maken met veel betere tegenstanders.”

Dat bleek in de eerste competitiewedstrijd toen Rijnvogels met grote cijfers verloor van het uit de Topklasse gedegradeerde RVVH. “In de beker hadden we nog gewonnen van een topklasser, maar we werden op de eerste speeldag meteen met de beentjes op de grond gezet”, zegt de oefenmeester. “We kregen een complete voetballes. RVVH overklaste ons op alle fronten. RVVH had meiden die de lange bal goed konden spelen, veel meer snelheid en hun speelsters namen veel meer individuele bagage met zich mee. Achteraf is die wedstrijd wel goed geweest voor het besef dat we er dit seizoen hard voor moesten werken. Op de training en in de wedstrijd.”

“De snelheid waarmee we alles hebben opgepikt, dat is wel conform mijn verwachtingen”, vervolgt hij. “Ik had alleen niet verwacht dat we zesde zouden worden. Dat hebben we te danken aan een uitstekende tweede periode van de competitie.” Volgens Bouckaert kwam dat vooral doordat de verdediging van de Katwijkse equipe uitstekend in elkaar stak. “Dat hebben we echt prima gedaan en we hebben heus niet voor onze eigen goal gelegen. Integendeel, we speelden juist met veel druk vooruit, zodat we dicht bij de goal van de tegenstander waren als we de bal veroverden.” “Daarentegen was het aan de bal een stuk minder. Dat moet echt beter komend seizoen.”

Om de volgende stap te maken was daarom versterking van buitenaf noodzakelijk. “We hebben wel een aantal talenten binnen de club, maar die moeten nog even rijpen in het tweede. Een aantal speelsters zit in de hoofdklasse aan het plafond en daarom moet je nu ook doorselecteren.” Het betekent ook dat Bouckaert zijn doelstelling voor komend seizoen aanpast. “Ik ben geen trainer die daarin voorzichtig is. Met de versterkingen erbij vind ik het heel gerechtvaardigd om te zeggen dat we voor een prijs moeten gaan, dus minimaal een nacompetitieplaats.”