Home Blog Pagina 1405

Kagia hoopt met René Ras op ‘uitstapje’

Met René Ras en Dennis Hulst, respectievelijk trainer van het eerste en het tweede elftal, begint Kagia met een nieuwe technische staf aan het nieuwe seizoen. “Wij hopen dat de nieuwe trainers voor een frisse wind in de selectie kunnen zorgen”, zegt Mark Scholte, belast met de voetbaltechnische zaken van de club.

Kagia stond afgelopen winter voor een moeilijke klus om een geschikte opvolger voor Anton Wijsman te vinden toen duidelijk werd dat het verblijf van de trainer deze zomer zou eindigen. “De samenwerking met Anton is een succes geworden”, meent Scholte. “Normaal gesproken blijft een trainer als het van beide kanten bevalt een jaar of drie, wij hebben daar samen nog een jaartje aan vastgeplakt. Vier seizoenen is ook goed zo. Het klikte super, maar er komt ook een moment dat je afscheid van elkaar moet nemen. Dat moment is nu aangebroken.”

Met het vastleggen van René Ras denkt Kagia een trainer te hebben gevonden die volgens Scholte in dezelfde lijn werkt en denkt als Anton Wijsman. “Het is belangrijk dat onze trainer de dorpscultuur snapt. Prestatie en gezelligheid moeten hand in hand gaan. De zweep erover kan tot een bepaalde hoogte, maar er moet ook ruimte zijn voor een lolletje en ontspanning. Dat moet een trainer bij Kagia altijd snappen.”

Bij de keuze voor Ras en ook Dennis Hulst als tweede trainer luisterde de club goed naar de wensen en behoeften van de selectie. “De spelers moeten uiteindelijk met de trainers gaan werken. Dan vind ik het ook logisch dat zij een stem hebben bij die keuze”, stelt Scholte.

Uit 23 kandidaten die solliciteerden, maakte de technische commissie van Kagia een selectie. “Zes trainers die we hadden onderverdeeld in een bepaalde categorie. Ervaring en discipline waren er daar één van. Vanuit de spelersgroep kwam duidelijk het signaal dat zij het belangrijk vinden dat een trainer boven de groep moet staan en stevig in zijn schoenen staat.”

“Kagia stond al een tijdje op mijn lijstje om als trainer aan de slag te gaan”, reageert René Ras (49). “Ik hou van clubs als Kagia, waar een echte dorpscultuur heerst en waar vrijwilligers de mouwen opstropen. Ik ben zelf opgegroeid in zo’n cultuur, want ik kom oorspronkelijk uit De Zilk en ben als voetballer begonnen bij Van Nispen.”

“Ik heb bovendien altijd gewerkt bij dorpsclubs: Teylingen, Foreholte, WVC, Nicolaas Boys en FC Lisse-zondag ook”, aldus de 49-jarige oefenmeester, die onlangs zijn ‘oude liefde’ Van Nispen op zondag in de derde klasse hield. “Ik vind sowieso dat Kagia een spelersgroep heeft met potentie. Ze zijn niet voor niets vijfde geworden.”

“We willen graag een stabiele derdeklasser zijn, met af en toe een uitstapje naar de tweede klasse”, zet Scholte de doelstelling van Kagia voor de komende periode uiteen. “Daarnaast hopen we dat het tweede elftal nieuwe energie krijgt door de komst van Dennis Hulst en als springplank voor talenten kan fungeren voor het eerste elftal.  Vanuit de A-junioren stromen volgend seizoen een zestal spelers door naar de selectie en ook bij de B-junioren zit veel talent. De toekomst ziet er goed uit en mede daarom willen we stabiliteit binnen de selectie. Jeugdspelers moeten zin hebben om de stap naar de selectie te maken.”

Originele Zomervoetbaldagen in het Zeeuws-Vlaamse

De ideale afsluiter van je zomervakantie? Die beleef je bij Voetbalschool Jong United! Mét beachsoccer en straatvoetbal. Voor iedereen vanaf 6 t/m 13 jaar; of je nu voetbal-of keeperstraining wilt, jongen of meisje bent. Doe mee in Terneuzen of Groede!

Twee dagen je hart ophalen met techniek-en coördinatie-oefeningen, voetbalspelletjes én toernooitjes. Dit voor een prijs van €69. Dit is inclusief een leuk cadeau!
13 & 14 augustus op de velden van Terneuzense Boys. Op maandag een ochtendtraining, aansluitende lunch en voetbalspelletjes. Op dinsdag een ochtendtraining, lunch én een voetbaltoernooi! Niet zomaar een toernooi, maar een straat-en beachsoccertoernooi op de velden van Beachsoccer Zeeland! Op 16 & 17 augustus zijn de velden van VV Groede het decor van de voetbaldagen.

Jonkie United
Jong United heeft ook een aparte keepersschool, maar ook een afdeling voor de allerkleinsten vanaf 3 t/m 5 jaar: Jonkie United. Dat is de  ideale manier om kennis te maken met sporten, met het voetbalspelletje! Kleutervoetbal dus; kids kunnen hun hartje ophalen! Ze krijgen tal van leuke spelletjes voorgeschoteld, gaan aan de slag met diverse voetballen én krijgen de basisprincipes van coördinatietraining mee! Samen met 1 begeleider (ouder, opa/oma etc.) gaan de kinderen zo’n 45 minuten (vaak op zaterdagochtend) aan de slag. Kom dus ook en beleef unieke qualitiy-time met uw kind!

Voor meer informatie, bezoek dan onze website!
www.jongunited.com

Potentieel bij de jeugd is aanzienlijk bij Poortugaal

Het potentieel dat zal onstaan na de samensmelting van v.v. Oude  Maas en PSV Poortugaal tot SV Poortugaal is aanzienlijk. “We zullen vermoedelijk zo’n 750 jeugdleden hebben”, zegt PSV Poortugaal-jeugdvoorzitter Danny Hoogendoorn.

Jong talent ontmoet jong talent, want zo is het toch wel voor de jongens die elkaar vanuit het dorp al jaren kennen. “Het zijn bepaald geen vreemden voor elkaar”, weet Danny Hoogendoorn. “Poortugaal is natuurlijk niet zo’n grote plaats en het is logisch dat spelers van beide verenigingen elkaar goed kennen. Ze zitten bij elkaar op school, ze kennen elkaar vanuit de buurt. Met betrekking tot de fusie denk ik dat dat alleen maar hartstikke gunstig is. De jongens zien elkaar in eerste instantie niet als concurrenten, maar eerder als vrienden die nu allemaal onder eén vlag gaan spelen.  Aan Ronald Attema is nu de taak om als hoofd jeugdopleiding in de toekomst gestalte te gaan geven aan de doorstroming van de jeugd. Wij hebben er alle vertrouwen in dat hij dat met zijn achtergrond goed zal kunnen doen.”

Danny Hoogendoorn verwijst naar de website van de fusieclub, waar Attema zich op enthousiaste wijze voorstelt. Het nieuwe hoofd jeugdopleiding heeft alle recht van spreken. Hij was jaren actief als jeugdtrainer en vervulde zelfs een functie binnen de opleiding van profclub FC Dordrecht. “Ronald kan wel wat”, stelt Hoogendorn die zich zelf zal gaan ontfermen over de breedtesport. Want ook het meer recreatieve voetbal zal bij SV Poortugaal een prominente rol innemen, weet Hoogendoorn. Presteren is belangrijk en eervol, maar de fusieclub zal ook met aandacht de verrichtingen van de minder getalenteerde sportbroeders blijven volgen.

“Met zo’n groot aantal leden zijn er natuurlijk ook heel wat elftallen die niet op hoog niveau kunnen spelen”, rekent Hoogendoorn voor. “We willen een club zijn waar ieder lid optimaal tot zijn recht komt. Ik ga me inzetten voor de wat lagere elftallen en heb daar enorm veel zin in. We hopen het seizoen bij PSV Poortugaal goed af te maken met z’n allen en zullen aan het einde van het seizoen vol goede moed uitkijken naar de nieuwe jaargang. Er is best lang gepraat over de fusie en nu moeten we het maar laten zien met z’n allen. We kijken er in elk geval heel erg naar uit. In het begin zullen we ook bij het jeugdvoetbal nog wel de nodige obstakels tegenkomen, maar we hebben er alle vertrouwen in dat we die kunnen aanpakken.”

Fluiten zolang het lichaam het toelaat

Hij moest er door blessureleed even op wachten, maar de wedstrijd RCD JO17-1 tegen IFC JO17-2 betekende voor de Dordtse scheidsrechter Joop Hartman de mijlpaal van zijn drieduizendste officiële gefloten wedstrijd. En Hartman is nog niet van plan om er na deze bijzondere prestatie  mee te stoppen.

DORDRECHT – Eigenlijk had Joop Hartman eerder dit seizoen al zijn opmerkelijke jubileum tussen de lijnen willen vieren. Maar een knieblessure zorgde ervoor dat de 80-jarige leidsman een tijd lang rust moest houden en geduld moest betrachten voordat hij daadwerkelijk de mijlpaal kon slechten. Dat leek gebeurd te zijn bij De Alblas JO14-1 tegen Rijsoord JO14-1, eerder dit seizoen. “Daar werd ik door een fotograaf gezien en vervolgens verspreidde zich het bericht dat ik mijn drieduizendste al gefloten had. Maar dat was niet het geval. Ik heb al mijn wedstrijden keurig bijgehouden en weet dus exact het aantal.’’

En dus was Hartman het feestvarken op het veld van RCD, waar ook een delegatie van GSC/ODS – voorzitter Thom van Ewijk en bestuurslid Wilko Peenstra – de jubilaris in het zonnetje zetten in een jaar dat toch al niet stuk kan voor Hartman.

In februari werd hij tijdens de jaarlijkse Dordtse sportverkiezing in het stadhuis van de Merwestad door burgemeester Kolff naar voren geroepen: Hartman kreeg de sportprijs van de stad Dordrecht uitgereikt vanwege zijn grote verdiensten voor het voetbal in deze regio. “Een volslagen verrassing. Familie en vrienden hadden het netjes geheim gehouden en mij met een smoes meegelokt naar het stadhuis. Ik ben echt overvallen en voelde me enorm vereerd.’’

Het komt Hartman toe, de scheidsrechter die al ruim een halve eeuw wedstrijden leidt en een graag geziene gast is bij alle verenigingen in Dordrecht. “Ik ben weliswaar onafhankelijk, want ik sta nergens met mijn naam op de ledenlijst maar ik kom graag bij alle clubs in Dordrecht en heb daarnaast ook goede contacten met clubs buiten Dordrecht waar ik ook graag ga fluiten. Dat is nog steeds  mijn drijfveer: het plezier dat ik in het leiden van wedstrijden heb. Voor mij is het nog steeds een uitdaging om met 22 spelers aan een reis op het veld te beginnen en die met elkaar in een plezierige sfeer afronden. Ik ben ook geen scheidsrechter die heel veel praat in het veld. Ik constateer een overtreding, fluit direct en ben weer weg. Als je in discussie gaat met spelers, verlies  je het altijd. Dat leer ik ook jongere scheidsrechters. Een grapje tussendoor moet kunnen, maar vermijd oeverloze discussies.’’

Tussen de jeugdspelers op het veld voelt Hartman zich nog steeds als een vis in het water. “Natuurlijk krijg ik wel eens vragen over mijn leeftijd, maar het mooiste vind ik dat er veel respect en waardering is van die gasten. Dan vragen ze naar mijn leeftijd en dan laat ik hen in het ongewisse om vervolgens de mond soms open te zien vallen. Ik voel me ook nog steeds fit. Die kniebreuken eerder dit seizoen, daar baalde ik stevig van. Maar ik ben erin geslaagd om terug te keren en zolang het lichaam het toelaat wil ik wedstrijden blijven fluiten.’’ Vol trots genoot Hartman bij zijn mijlpaalwedstrijd van alle aandacht en de camera’s die zijn jubileum registreerden.

“Of ik een voorbeeld ben? Ach, zo zie ik het niet hoor. Ik vind het mooi dat ik nog steeds datgene kan doen wat ik heel graag wil doen. Ik heb mooie dingen beleefd in mijn scheidsrechterscarrière, toppers gefloten op het hoogste niveau in het amateurvoetbal bij Kozakken Boys waar ik knikkerde met de aanvoerders op het veld toen er vanuit het publiek knikkers werden gegooid. Ik ben ook wel eens onder politiebegeleiding naar huis moeten rijden, omdat ik het zelf niet zo slim gedaan had in een wedstrijd. Maar wat altijd voorop heeft gestaan, is het plezier. En dat hoop ik ook, als het lichaam het toelaat, nog jaren uit te stralen.’’

Standaardteams GSC/ODS presteren uitstekend
DORDRECHT – Wordt het een dubbel feestje aan het einde van de rit dit seizoen? Het zou zomaar eens kunnen gebeuren voor de twee standaardploegen van GSC/ODS, die zich allebei in de hoogste regionen van hun competities hebben gespeeld en volop meedoen voor een prominente plek.

Het zaterdagteam staat na vijftien speeldagen vier punten achter op koploper ONI. De selectie van de trainers Dennis Groeneweg en Cees den Breejen, die hun contracten bij de fusieclub met een jaar verlengd hebben, draait soepel en veegde in het vijftiende duel van het seizoen DOSKO met opvallend gemak (6-0) van het veld. Met rood is de datum van 24 maart omcirkeld door Groeneweg, Den Breejen en de spelersgroep. Op die dag komt namelijk ONI naar sportpark Stadspolders voor wat vanuit Dordts oogpunt dé gelegenheid is om de spanning in de competitie weer helemaal terug te brengen.

De zondagformatie staat na veertien speeldagen op twee punten van koploper HSC’28 en dus is promotie via de nacompetitie of zelfs het kampioenschap zeker geen onmogelijkheid voor de vijfdeklasser, die tegen De Schutters een uitermate geconcentreerde wedstrijd speelde en afgetekend met 3-0 won. Ook voor de zondagvoetballers wacht nog een uitgelezen kans verderop in het seizoen: op de voorlaatste speeldag komt HSC’28 naar Dordrecht voor wat nu al een ongelooflijke clash beloofd te worden.

Fluiten zolang het lichaam het toelaat

0

Hij moest er door blessureleed even op wachten, maar de wedstrijd RCD JO17-1 tegen IFC JO17-2 betekende voor de Dordtse scheidsrechter Joop Hartman de mijlpaal van zijn drieduizendste officiële gefloten wedstrijd. En Hartman is nog niet van plan om er na deze bijzondere prestatie  mee te stoppen.

DORDRECHT – Eigenlijk had Joop Hartman eerder dit seizoen al zijn opmerkelijke jubileum tussen de lijnen willen vieren. Maar een knieblessure zorgde ervoor dat de 80-jarige leidsman een tijd lang rust moest houden en geduld moest betrachten voordat hij daadwerkelijk de mijlpaal kon slechten. Dat leek gebeurd te zijn bij De Alblas JO14-1 tegen Rijsoord JO14-1, eerder dit seizoen. “Daar werd ik door een fotograaf gezien en vervolgens verspreidde zich het bericht dat ik mijn drieduizendste al gefloten had. Maar dat was niet het geval. Ik heb al mijn wedstrijden keurig bijgehouden en weet dus exact het aantal.’’

En dus was Hartman het feestvarken op het veld van RCD, waar ook een delegatie van GSC/ODS – voorzitter Thom van Ewijk en bestuurslid Wilko Peenstra – de jubilaris in het zonnetje zetten in een jaar dat toch al niet stuk kan voor Hartman.

In februari werd hij tijdens de jaarlijkse Dordtse sportverkiezing in het stadhuis van de Merwestad door burgemeester Kolff naar voren geroepen: Hartman kreeg de sportprijs van de stad Dordrecht uitgereikt vanwege zijn grote verdiensten voor het voetbal in deze regio. “Een volslagen verrassing. Familie en vrienden hadden het netjes geheim gehouden en mij met een smoes meegelokt naar het stadhuis. Ik ben echt overvallen en voelde me enorm vereerd.’’

Het komt Hartman toe, de scheidsrechter die al ruim een halve eeuw wedstrijden leidt en een graag geziene gast is bij alle verenigingen in Dordrecht. “Ik ben weliswaar onafhankelijk, want ik sta nergens met mijn naam op de ledenlijst maar ik kom graag bij alle clubs in Dordrecht en heb daarnaast ook goede contacten met clubs buiten Dordrecht waar ik ook graag ga fluiten. Dat is nog steeds  mijn drijfveer: het plezier dat ik in het leiden van wedstrijden heb. Voor mij is het nog steeds een uitdaging om met 22 spelers aan een reis op het veld te beginnen en die met elkaar in een plezierige sfeer afronden. Ik ben ook geen scheidsrechter die heel veel praat in het veld. Ik constateer een overtreding, fluit direct en ben weer weg. Als je in discussie gaat met spelers, verlies  je het altijd. Dat leer ik ook jongere scheidsrechters. Een grapje tussendoor moet kunnen, maar vermijd oeverloze discussies.’’

Tussen de jeugdspelers op het veld voelt Hartman zich nog steeds als een vis in het water. “Natuurlijk krijg ik wel eens vragen over mijn leeftijd, maar het mooiste vind ik dat er veel respect en waardering is van die gasten. Dan vragen ze naar mijn leeftijd en dan laat ik hen in het ongewisse om vervolgens de mond soms open te zien vallen. Ik voel me ook nog steeds fit. Die kniebreuken eerder dit seizoen, daar baalde ik stevig van. Maar ik ben erin geslaagd om terug te keren en zolang het lichaam het toelaat wil ik wedstrijden blijven fluiten.’’ Vol trots genoot Hartman bij zijn mijlpaalwedstrijd van alle aandacht en de camera’s die zijn jubileum registreerden.

“Of ik een voorbeeld ben? Ach, zo zie ik het niet hoor. Ik vind het mooi dat ik nog steeds datgene kan doen wat ik heel graag wil doen. Ik heb mooie dingen beleefd in mijn scheidsrechterscarrière, toppers gefloten op het hoogste niveau in het amateurvoetbal bij Kozakken Boys waar ik knikkerde met de aanvoerders op het veld toen er vanuit het publiek knikkers werden gegooid. Ik ben ook wel eens onder politiebegeleiding naar huis moeten rijden, omdat ik het zelf niet zo slim gedaan had in een wedstrijd. Maar wat altijd voorop heeft gestaan, is het plezier. En dat hoop ik ook, als het lichaam het toelaat, nog jaren uit te stralen.’’

Standaardteams GSC/ODS presteren uitstekend
DORDRECHT – Wordt het een dubbel feestje aan het einde van de rit dit seizoen? Het zou zomaar eens kunnen gebeuren voor de twee standaardploegen van GSC/ODS, die zich allebei in de hoogste regionen van hun competities hebben gespeeld en volop meedoen voor een prominente plek.

Het zaterdagteam staat na vijftien speeldagen vier punten achter op koploper ONI. De selectie van de trainers Dennis Groeneweg en Cees den Breejen, die hun contracten bij de fusieclub met een jaar verlengd hebben, draait soepel en veegde in het vijftiende duel van het seizoen DOSKO met opvallend gemak (6-0) van het veld. Met rood is de datum van 24 maart omcirkeld door Groeneweg, Den Breejen en de spelersgroep. Op die dag komt namelijk ONI naar sportpark Stadspolders voor wat vanuit Dordts oogpunt dé gelegenheid is om de spanning in de competitie weer helemaal terug te brengen.

De zondagformatie staat na veertien speeldagen op twee punten van koploper HSC’28 en dus is promotie via de nacompetitie of zelfs het kampioenschap zeker geen onmogelijkheid voor de vijfdeklasser, die tegen De Schutters een uitermate geconcentreerde wedstrijd speelde en afgetekend met 3-0 won. Ook voor de zondagvoetballers wacht nog een uitgelezen kans verderop in het seizoen: op de voorlaatste speeldag komt HSC’28 naar Dordrecht voor wat nu al een ongelooflijke clash beloofd te worden.

‘Opeens werd alles zwart voor mijn ogen’

Sprundelaar Jorg Vens liet zijn ploeggenoten flink schrikken toen hij tijdens een competitiewedstrijd eind vorig jaar plotseling door zijn benen zakte. Zelf weet hij niet veel meer van het schokkende incident, behalve dat alles zwart werd voor zijn ogen. Inmiddels gaat het weer de goede kant op met de 20-jarige voetballer, maar een oorzaak heeft hij niet kunnen vinden.

Een ijzingwekkende stilte valt over sportpark De Zoek in Schijf. Het is bijna kwart over vier als een speler van Sprundel plotseling in elkaar zakt, midden op het veld zonder een bal of tegenstander in de buurt. Het is de 20-jarige Jorg Vens die het bewustzijn even kwijt is. Tot grote opluchting van de andere spelers, scheidsrechters en toeschouwers geeft de Sprundelaar niet snel daarna weer een teken van leven. In de ambulance wordt een hartfilmpje gemaakt, dat ziet er gelukkig allemaal goed uit.

“Ik weet niet veel meer van het incident. Ik herinner me alleen nog dat ik tijdens die wedstrijd steeds meer last kreeg van een stekende pijn in mijn borst. In de 83ste minuut werd alles opeens zwart voor mijn ogen en ben ik blijkbaar flauwgevallen”, vertelt de 20-jarige laatste man twee maanden later. “Ik heb van mijn ploeggenoten wel gehoord dat het heel heftig was, zij zijn flink geschrokken.”

Inmiddels gaat alles weer goed met Vens. “Alles was eigenlijk direct wel weer in orde, behalve dat ik mijn ademhaling niet onder controle kreeg. Ik begon te hyperventileren. Ik ben toen op een brancard gelegd, naar binnen gebracht en daar kwam ik tot rust.” De wedstrijd in de vierde klasse werd gestaakt.

Vens hield nog enkele weken last van de stekende pijn in zijn borst, maar uit de onderzoeken naar zijn bloed, longen en hart kwam niets. “Het was wel belangrijk dat ik goed op mijn ademhaling ging letten, door de stekende pijn in mijn borst ging dat wat te geforceerd.” Een concrete oorzaak voor de steken werd echter nooit gevonden, terwijl de speler van de vierdeklasser aan het begin van dit seizoen ook al last had van die pijn. Toen trokken de steken echter vanzelf weg.

Vens is na een periode van rust eind januari weer mee gaan trainen met de selectie, maar blijft angstig. “Ik denk er nog vaak aan terug. Dat is vervelend, ik wil het eigenlijk loslaten maar het zit toch in mijn achterhoofd.” Hij heeft veel aan de steun van zijn trainers. “Als ik me druk maak of onzeker ben, bespreek ik dat met hen. Dat helpt wel.”

Hij hoopt de angstige gedachten snel uit zijn hoofd te bannen. “Ik wil vooral plezier hebben op het voetbalveld.” Zijn trainer en teamgenoten zijn zeker blij met zijn spoedige herstel, aangezien Vens een meerwaarde is voor het elftal. De laatste man werd in het verleden niet voor niets gescout door RBC Roosendaal, dat toen nog betaald voetbal speelde. “Maar na het faillissement ben ik vertrokken. Ik speel nu weer een jaar bij Sprundel, met mijn vroegere ploeggenoten samen. Het zou heel mooi zijn om met hen hogerop te komen. We zijn een jonge, getalenteerde groep, die vooruit wil. Dus dat zit er zeker in. Maar het plezier is echt het belangrijkst.”

CvdW: V.V. Zuidland – Jan de Ruiter

De gepensioneerde Jan de Ruiter is hoofd onderhoud bij de voetbal vereniging Zuidland. De Ruiter is betrokken geraakt door zijn jongste zoon die de inkoop doet bij VV Zuidland. Doordat zijn zoon dit niet meer kon combineren met zijn werk, heeft hij wat taken van hem overgenomen bij de club uit Zuidland.

“Ik ben letterlijk en figuurlijk de club ingerold door steeds meer taken te gaan doen voor de club met als resultaat dat ik uiteindelijk hoofd onderhoud ben geworden.” Wat het inhoud is dat Jan verantwoordelijk is voor de velden, accommodatie, kleedkamers en spullen die je nodig heb. Uiteraard gaat alles in overleg met het dagelijkse bestuur van de club.

“Ook proberen we het zelf op te lossen als er bijvoorbeeld een lekkage is. Wat we vroeger hebben uitbesteed, heb ik eigenlijk een beetje teruggehaald.” Ook vertelde Jan dat hij het super vindt om samen te mogen werken met de vrijwilligers die er momenteel zijn. “Gelukkig doen alle mensen die momenteel actief zijn als vrijwilliger mee aan allerlei verschillende taken. Nu zijn wij bijvoorbeeld bezig om alle velden netjes te maken.”

De Ruiter vertelde ook dat ze de velden netjes maken door om de twee dagen de slangen te verleggen en te sproeien. “We doen dit met het team, maar jammer genoeg lopen de vrijwilligers wat terug. Onze jongste vrijwilliger is mijn jongste zoon, die qua leeftijd al in de 40 is. Hij springt regelmatig bij waar dat nodig.’’ Tussen 09:00 en 11:30 in de ochtend lopen de vrijwilligers van het onderhoud team rond op de club, zei Jan de Ruiter. ‘’De jongste van het team is maar liefst 74 jaar en de oudste is al 83 jaar. ‘’

Hij vertelde eerder in het interview dat er steeds minder vrijwilligers zijn en komen. Daar vertelde hij het volgende nog over. “Hoe we dat moeten verklaren, weten we niet. De club heeft natuurlijk altijd gedraaid op vrijwilligers. De mensen die nu nog vrijwilliger zijn doen dat dan ook met liefde.” De generaties hieronder schijnen geen behoefte te hebben aan het uitvoeren van vrijwilligerswerk bij de club, vertelde Jan de Ruiter.

“Dat gaat inhouden dat er een beslissing moet gaan genomen worden, zoals dat mensen die er voetballen af en toe achter de bar staan of een wedstrijd fluiten.” Ook zei De Ruiter dat er nog maar twee vrouwelijke schoonmakers zijn, waarvan de jongste 70 jaar oud is en de andere 74 jaar oud is. “Eigenlijk hebben wij er 3, maar de 3eis afgevallen omdat zij een nieuwe heup heeft. Dus daardoor kan ze haar taken niet volledig uitvoeren.”

“Wat je als vrijwilliger eigenlijk doet, is dagelijks of wekelijks ervoor zorgen dat er gevoetbald kan worden. Ik weet niet wat het is, maar mensen denken gewoon dat alles maar gewoon gebeurd binnen de club. Helaas komt er van de generatie onder ons of de generatie daaronder niemand gratis werken. Dus het is allemaal liefdewerk.’’

Als het zo doorgaat, dan moet VV Zuidland gaan betalen voor de catering. Dat wordt dan een grote kostenpost. De kantine is eigenlijk alleen maar open op dagen dat het 1eelftal thuis speelt of het druk is. “Dus ik hoop dat er komend seizoen meer mensen bijkomen om ons team te versterken, want we lopen gemiddeld met 3 of 4 man op een doordeweekse dag.”

Neal van Buuren als uithangbord voor jeugdopleiding

Het gaat snel met Neal van Buuren. Pas zestien jaar en nu al doet Zuidland-trainer Aad Andriessen regelmatig een beroep op de aanvaller.  “Mijn eerste doel is om stabiel te worden in mijn prestaties”, zegt Van Buuren.

“Neal is één van de talenten die in de jeugd rondloopt”, reageert Zuidland-voorzitter Dave Chong. “We hadden destijds  al een goede B-lichting met Kai de Hoog en Sven van den Boogaard.” Volgens Chong is het belangrijk dat ‘ongeveer’ vijftig procent van het eerste elftal uit de jeugd afkomstig is. “Supporters moeten zich met de hoofdmacht kunnen vereenzelvigen. Allemaal spelers van buitenaf, in Zuidland worden die buitenslanders genoemd, dat willen we niet. Aan de andere kant is het ook een utopie om te denken dat je met een elftal met alleen maar eigen jongens op het niveau van de tweede klasse kan spelen.”

Zuidland degradeerde afgelopen seizoen na vier jaar uit de eerste klasse. “Geen ramp”, volgens Chong. “De eerste klasse mag, de tweede klasse moet. Zo kijk ik er tegenaan. De tweede klasse is voor de club als de onze het ideale niveau.”

Neal van Buuren mag eigenlijk nog in de JO17 uitkomen. “Ik speelde vorig seizoen al in de JO19 met Arie Sintmaartensdijk en Marco Braam als trainers.” Dat niveau was hij ontgroeid, getuige zijn enorme doelpuntenproduktie. “Ik zou eigenlijk naar de B1 van Spijkenisse gaan, maar toen Zuidland voorstelde om me vervroegd over te hevelen naar het tweede elftal heb ik Spijkenisse afgezegd.”

Het vooruitzicht dat hij snel zou gaan spelen met zijn broer Robin, die 24 is, deed de jonge aanvaller besluiten om te blijven. “In het begin moest ik wennen aan het seniorenvoetbal. De hardheid en het fysieke. Inmiddels kan ik daar beter mee omgaan.”

Trainer Aad Andriessen liet hem voor de winterstop debuteren in het eerste elftal. “Uit bij CWO mocht ik in de tweede helft invallen. Ik had een paar acties en voorzetten”, aldus de jongeling die zichzelf ‘redelijk allround’ vindt. “Ik heb een aardig inzicht en scorend vermogen en een redelijke actie.” Velen voorspellen hem een mooie voetbaltoekomst. “Daar ben ik niet echt mee bezig. Ik wil zo snel mogelijk een basisplaats krijgen, daarna zien we wel weer verder.”

Jeugdplan Focus’07: mooi voetbal volgens duidelijke lijn

De jonge fusieclub Focus’07 heeft ambities met de jeugdopleiding. Vanaf komend seizoen komt er één structuur, één lijn en één voetbalvisie in de opleiding. Het niveau is ondergeschikt aan de ontwikkeling van individuele spelers.

Barend van Nuijssenborgh (42) en Joey Hoffmans (29) zijn duidelijk in hun mening over welke kant de jeugdopleiding van Focus’07 op moet en hoe ze dat willen aanpakken. “Er moet één lijn komen in hoe de selectie-elftallen voetballen. Die lijn presenteren wij in een technisch jeugdplan. Die hebben wij opgesteld aan de hand van de gesprekken met verschillende gerenommeerde partijen (zoals FC Utrecht en All Sports Academy ASA, red.) in het opleiden van spelers en trainers, onze eigen ervaringen als voetballers van eerste elftallen en vergaderingen met mensen binnen de club”, vertelt Van Nuijssenborgh. Samen met Hoffmans en Gijs Baars vormt hij de technische commissie, waarmee Van Nuijssenborgh en Hoffmans zich voornamelijk bezighouden met de jeugd.

“Het doel is om de jeugd te ontwikkelen, of de JO10-1 wint, interesseert me dan echt niet. Het gaat erom dat spelers beter worden en we allemaal dezelfde voetbalvisie volgen, dan komen de prestaties vanzelf”, vertelt Hoffmans, die zelf in het eerste elftal van Focus’07 speelt. “We hebben gediplomeerde trainers met ervaring in een eerste elftal of zelfs het profvoetbal binnengehaald, maar het belangrijkste is dat zij onze voetbalvisie delen.” Van Nuijssenborgh: “Het zijn allemaal onafhankelijke trainers, niemand heeft een dubbele pet op. Dat vinden wij heel belangrijk. Ouders kunnen zich wel melden, hun hulp is hard nodig, maar zullen dan altijd gekoppeld worden aan een onafhankelijke trainer.” Die onafhankelijkheid wordt bewaakt door een aangestelde jeugdcoördinator van ASA, Joerie de Koning, en Hoffmans en Van Nuijssenborgh voor de bovenbouw van de jeugdafdeling.

Het niveau gaat vanzelf omhoog, daar is het tweetal van overtuigd. Dat zal ook nodig zijn om iedereen binnen de club tevreden te houden. “Verder zullen wij onze plannen vooral heel goed uitleggen.” Hoffmans vertelt dat de intentie van elk selectieteam moet zijn om zo veel mogelijk de bal te hebben en dominant en verzorgd voetbal te spelen. “Dat wil elke amateurvereniging, maar wij hebben door de samenwerkingen met experts ook echt de nodige opleidingsmethoden. Voetbal blijft een publiekssport, ik zie liever een team spelen dat verliest met mooi voetbal, dan een ploeg die elke bal blind naar voren trapt en daarmee één punt pakt. Dan schieten de tranen in mijn ogen.”

In de afgelopen jaren is er al veel aan de structuur binnen de jeugdopleiding gewerkt bij Focus’07, dit is een volgende stap. De twee merken dat spelers uit de regio Focus’07 al weten te vinden. “Wij halen helemaal niemand, hebben zelf een hartstikke goede jeugdafdeling dankzij de jonge wijk om ons heen die blijft groeien en willen ook echt geen spelers die puur bij hun club weggaan omdat ze ruzie hebben. We merken echter wel dat spelers door de goede verhalen naar ons komen. Daarnaast zien ze dat alle selectieteams zijn opgeklommen van de derde of tweede klasse naar de eerste of hoofdklasse en daarin zelfs bovenin meedraaien. Dat maakt het interessanter. Iedereen is welkom, maar je moet eerst laten zien dat je goed genoeg bent voor de selectie.”

Ook de trainers van lagere teams krijgen een opleiding. “Want zonder die teams kan een vereniging niet bestaan. Daarnaast zitten daarin ook spelertjes die uiteindelijk uit kunnen groeien tot sterkhouders voor de selectie.” Een wens is uiteindelijk om het eerste elftal te laten groeien met alleen maar jongens uit de eigen jeugd. “Vol met exponenten van ons jeugdplan.

Maar het belangrijkste is dat mensen de structuur binnen elke leeftijdscategorie terug gaan zien, genieten van het voetbal en de jeugdopleiding van Focus’07 een indrukwekkende uitstraling krijgt naar de regio. Dat jeugdspelers denken: daar wil ik graag spelen. Dan komt het niveau vanzelf wel.”

NAC Street League breidt uit naar tien scholen

Breda, 28 juni 2018 – Afgelopen seizoen werd de NAC Street League voor de eerste keer georganiseerd in samenwerking met het middelbaar onderwijs in Breda. De nieuwe opzet blijkt een succes. In navolging van de huidige deelnemende scholen, Tessenderlandt, Rotonde, Newman college en Graaf Engelbrecht, nemen vanaf komend seizoen ook het Onze Lieve Vrouwelyceum, Markenhage, Prinsentuin van Cooth, Mencia de Mendoza, het Orion Lyceum en de Internationale Schakelklas deel aan het project.

Voetbal als middel
Onderbouwleerlingen van de deelnemende scholen gaan het komende seizoen sportief de strijd met elkaar aan in de straatvoetbalcompetitie. Daarnaast behelst het programma diverse workshops en zetten leerlingen zich in voor de stad. Projectcoördinator Marieke Akkermans licht het project toe: “We gebruiken binnen de NAC Street League het sterke merk van NAC om verschillende maatschappelijkethema’s op een positieve manier te beïnvloeden. De schoolteams gaan het op de trapveldjes in de wijk tegen elkaar opnemen. Daarnaast wordt het project ook vertaald naar de klas. Door middel van een speciaal ontworpen lespakket brengen we maatschappelijke thema’s zoals gezonde voeding, social media en omgaan met groepsdruk onder de aandacht.”

De nieuwe opzet, waarbij samengewerkt wordt met het voortgezet onderwijs, bestaat pas sinds een jaar maar werpt nu al haar vruchten af. Door de samenwerking met het voortgezet onderwijs worden veel meer jongeren bereikt dan voorheen. In totaal nemen het komende jaar bijna 1800 leerlingen deel aan het programma.

Brede samenwerking
Binnen de NAC Street League wordt niet alleen samengewerkt met diverse middelbare scholen, maar ook met verschillende maatschappelijke organisaties uit Breda. Akkermans legt uit: “We bundelen de krachten met het onderwijs, maar ook met maatschappelijk partners in de stad. Zo verzorgen de Kredietbank Breda en IMW Breda bijvoorbeeld gezamenlijk een workshops over omgaan met geld en maakt Novadic Kentron groepsdruk en alcohol bespreekbaar. Alle activiteiten vinden plaats onder de vlag van de NAC Street League, waarbij iedereen zijn of haar expertise inbrengt.

”Ook de deelnemende scholen zijn enthousiast. Tessenderlandt, een middelbare school voor VMBO-onderwijs, neemt dit jaar voor de tweede keer deel. Docente Hanneke Luijkx vertelt over de meerwaarde van het project: ‘Naast de wekelijkse voetbalwedstrijden biedt de NAC Street League voor Tessenderlandt een unieke mogelijkheid om leerlingen op een laagdrempelige en interactieve manier maatschappelijke thema’s bespreekbaar te maken. Echt een totaalpakket!”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.