Pagina 1389 – VoetbalJournaal

Heideman weet bij Steenbergen ook als senior regelmatig het net te vinden

vv Steenbergen

-

17 augustus 2018

Heideman weet bij Steenbergen ook als senior regelmatig het net te vinden

STEENBERGEN – Hij doorliep alle jeugdselecties bij v.v. Steenbergen om uiteindelijk zijn kunsten in het eerste elftal te vertonen. Ook als senior weet Stijn Heideman dit seizoen regelmatig het net te vinden.

“In het begin van het seizoen moest ik nog erg wennen aan het fysieke gedeelte en had ik ook maar vier doelpunten gescoord tot aan de winterstop. In de tweede seizoenshelft heb ik wel grote stappen gezet en met veertien doelpunten nu gaat het op dat vlak ook een stuk beter’, zegt de twintigjarige spits.

Afmaker
Heideman geniet van zijn rol in het elftal. Waar hij in de jeugd veelal op het middenveld acteerde, daar is hij in de derde klasse als spits dus belangrijk als afmaker. “Dat is ook wel een kwaliteit die ik in mijn spel heb. Daarbij heb ik ook een behoorlijk loopvermogen en ben bereid om in de spits ook veel meters te maken. Waar ik nu wel mezelf in probeer te ontwikkelen dat is mijn duelkracht. Daarin moet ik zonder meer nog slimmer worden, al heb ik in mijn ogen daarin dit seizoen wel al de nodige stappen voorwaarts gezet.”

Het was voor Steenbergen de bedoeling om dit seizoen minimaal nacompetitie te halen en mee te strijden voor promotie. Het seizoen bleek voor de blauwwitten echter compleet anders te verlopen. “We hadden een heel slechte seizoensstart, waardoor we onszelf eigenlijk al direct kansloos maakten voor onze eigen doelstellingen. Het is nu zelfs zo dat we niet omhoog, maar omlaag moeten kijken. Want we moeten er met z’n allen keihard voor knokken om de nacompetitie voor degradatie te ontlopen.”

Jeugdige groep
Een hard gelag voor Steenbergen, dat zich in 2015 kroonde tot kampioen in de vierde klasse. Na een vierde plek in 2016, derde in 2017 mét periodetitel, bivakkeert men nu in het rechterrijtje. Knokkend om een eventueel verlengd seizoensslot te voorkomen. De laatste weken zorgt echter weer voor wat vertrouwen en positiviteit. “Er zijn dit seizoen wat belangrijke spelers vertrokken en we hebben te maken gehad met de nodige blessures. Met onze jeugdige groep was het ook erg wisselvallig en hebben we te weinig als team gespeeld. De laatste weken gaat het steeds beter en behalen we wel de punten. We spelen meer als team en dat zie je terug in onze resultaten. We hebben eindelijk ook ingezien, dat we met onze kwaliteiten het elke ploeg lastig kunnen maken en ook te laag staan voor wat we kwalitatief in ons mars hebben.”

Heideman is ook blij, dat bij zijn club de eigen jeugd volop de kans krijgt om zichzelf te ontwikkelen en op een mooi niveau te kunnen voetballen. “Het is toch geweldig om bij een club te spelen die vooral inzet op doorstroming van de eigen jeugd? Hierdoor staat er voor de leden een herkenbaar elftal op het veld. Hierdoor is het ook een hecht team met jongens die al vele jaren met elkaar gespeeld hebben.”

Goede mix
“Er is een goede mix van jong en oud. Er zijn het laatste jaar vier tot vijf spelers uit de JO19 doorgestroomd die veel minuten maken. Aan de andere kant is er ook een vaste kern die al wat jaren deel uitmaakt van het eerste. Over de aanwas uit de jeugd maak ik me geen zorgen, omdat onze jeugdselecties op redelijk niveau voetballen en er veel talent rondloopt. Hierdoor denk ik dat wij een elftal houden, dat zeker minimaal in de derde klasse kan uitkomen. Al moeten daarvoor met elkaar nog wel even aan de bak om daar ook volgend seizoen actief te kunnen zijn.”

Stefan Storchart van GDC Eethen houdt familie-eer hoog

vv GDC

-

17 augustus 2018

0

Stefan Storchart van GDC Eethen houdt familie-eer hoog

Stefan Storchart is al jaren een vaste waarde bij GDC. Hij maakte de opmars en terugval van de club uit Eethen mee. Dit seizoen vielen de prestaties in de derde klasse aanvankelijk tegen, al hooptte de degradant via de derde periodetitel het seizoen nog te verlengen. Genderen Drongelen Combinatie zou graag wat verloren gegaan terrein willen goedmaken.

EETHEN – Met zijn optredens in het eerste elftal houdt Storchart de eer van zijn familie hoog. In de jaren negentig droegen zijn vader en oom het shirt van GDC om de schouders. ,,Nu zijn zij niet meer actief. Nou ja, voetballend niet meer. Ze zitten nog wel in de kantine’’, vertelt Stefan Storchart met een lach. ,,Mijn vader heb ik nooit zien voetballen, maar ik moet vaak van anderen horen dat hij heel goed is geweest. Als klein jongetje heb ik wel langs de lijn gestaan bij mijn oom. Nu komen zij bij mij kijken’’, vertelt Storchart, die hoopt binnenkort voor de ogen van zijn vader en oom een ereronde te kunnen lopen als winnaar van de derde periodetitel in de derde klasse. Want dat is waar GDC in de slotweken van de competitie nog op mikt: een verlenging van het seizoen in de nacompetitie. Om promotie welteverstaan en niet zoals in de voorbije jaargang het geval was om handhaving.

De afgelopen seizoenen leek GDC zich soms in een achtbaan te bevinden. Eerst werd de club omhoog getakeld, totdat met de eerste klasse het hoogtepunt was bereikt. ,,De mooie dingen in het voetbal, spelen op een zo hoog mogelijk niveau. Daar doe je het voor’’, blikt Storchart terug. De afgelopen twee seizoenen volgde met twee degradaties op een rij echter een vrije val. ,,Dat was niet leuk’’, vervolgt hij. ,,Natuurlijk blijft het spelletje nog wel leuk, maar je wilt niet twee keer degraderen. Hoe je dan toch plezier kan houden? Door regelmatig de koppen bij elkaar te steken, te praten met de juiste mensen. En hopen dat het weer goedkomt.’’

Even vreesde ‘heel’ GDC dit seizoen dat de vrije val nog niet ten einde was. De club van vertrekkend trainer Marco de Jong, die na vier seizoenen afscheid neemt, begon moeizaam aan de huidige jaargang. ,,Zelf speelde ik ook niet goed. Normaal gesproken ben ik wel de man van de assists, maar het lukte dit seizoen niet. Een reden is daar niet voor. Ik probeer er hard aan te werken zodat het weer beter gaat en gelukkig lukt dat de laatste tijd ook wel weer’’, aldus Storchart die reeds in 2011 zijn debuut maakte in het vlaggenschip van GDC nadat hij eerst de jeugdopleiding van de club doorliep. GDC bevond zich in de derde klasse in de onderste regionen. Maar er volgde een ommekeer en in het voorjaar begon men in Eethen zelfs met een schuin oog te kijken naar een prijs in de vorm van een periodetitel. ,,Terugkeren naar de tweede klasse was bij de start van het seizoen een doelstelling’’, vertelt Storchart. ,,In de eerste maanden hebben we veel punten laten liggen. Nipte nederlagen of in de slotfase een voorsprong weggeven. Punten die we nu hard hadden kunnen gebruiken, maar we mogen nog hopen. We hebben een goede inhaalrace ingezet. Of die te laat is gekomen, weten we pas aan het einde van het seizoen. Als we maar niet overal net naast grijpen. We gaan er in ieder geval vol voor om met een periode te eindigen.’’

Storchart hoopt dat de goede lijn van de tweede seizoenshelft een basis vormt voor de nabije toekomst. Na dit seizoen neemt voormalig profvoetballer Marco de Jong afscheid als trainer. In de eenmalige Joegoslavisch international Edin Curic, nu nog actief als trainer bij SV Capelle, vond GDC voor komend seizoen al een nieuwe trainer. ,,Zoals het er nu naar uitziet, blijft de groep wel behoorlijk compleet. Vanuit de jeugd zullen spelers de overstap maken. Dat zijn jongens die nu al regelmatig meedoen’’, kijkt Storchart vooruit. Zelf is hij vast van plan om de club trouw te blijven. Hij heeft namelijk een droom voor ogen voor de langere termijn. En die gaat niet over zilverwerk. ,,Hopelijk kan ik in de toekomst nog een seizoen samenspelen met mijn neefje. Hij speelt nu in de JO17, dus ik moet nog wel wat jaren geduld hebben. Een jaar of drie volhouden, dat is goed te doen. En als we dan een jaar samen hebben gespeeld, vind ik het wel mooi geweest en draag ik het familiestokje aan hem over.’’

CvdW: Nivo Sparta – Gustavo Garcia

Nivo Sparta

-

16 augustus 2018

0

Gustavo Garcia, ook wel ‘Gus’ Garcia genoemd bij Nivo Sparta, is in Colombia geboren en heeft daar ook in zijn jeugd nog gevoetbald. Tegenwoordig is hij assistent-scheidsrechter bij het eerste elftal van Nivo Sparta.

In zijn jeugd voetbalde hij op bij een betaald voetbalclub in Colombia, maar hij vertrok in 1980 uiteindelijk naar Nederland vanwege het werk van zijn ouders. Toen kwam hij in Zaltbommel terecht, en zocht meteen naar een voetbalclub in de regio. Hij is gaan kijken bij Nivo Sparta, om kennis te maken en om te kijken hoe de sfeer was. Na de kennismaking schreef hij zich gelijk in, en heeft hij dat seizoen in het tweede elftal gespeeld. Het seizoen daarop is hij gelijk toegevoegd bij het eerste elftal, waar hij vervolgens twaalf jaar gevoetbald heeft. ‘’ Ik was een erg temperamentvolle speler, maar dat ben ik nu als assistent ook nog altijd’’, zegt Gustavo ‘lachend’.

Na twaalf jaar in het eerste gevoetbald te hebben, besloot hij met andere jongens die ook al gestopt waren, te gaan voetballen in een ‘vriendenteam’. ‘’Omdat de club steeds groter werd, schoven wij als team elke keer weer op, van het vijfde naar het zesde tot aan het negende elftal’’, vertelt hij. Uiteindelijk is hij gestopt bij het negende elftal vanwege zijn taken in het eerste elftal.

In de tijd werd hij zo ‘warm’ ontvangen door de club, waardoor hij een gevoel had dat hij iets terug moest doen voor de club. Hij begon naast het voetballen, met het fluiten van de jeugd. Hij vond dat vervolgens zo leuk, dat die de scheidsrechter cursus heeft gevolgd, waardoor die selectieteams mocht fluiten. ‘’Als de club mij nodigt heeft, dan ben ik er voor de club’’, aldus Gustavo. Hij werd drie jaar geleden gevraagd om assistent-scheidsrechter te worden bij het eerste, wat hij een enorme ‘eer’ vindt. Hij is niet alleen assistent-scheidsrechter, maar verzorgd ook voor alle spelers het wedstrijdmateriaal. Sinds dit jaar neemt de gehele staf van Nivo Sparta ook nog eens de taak op zich als ‘elftalleider’.

Iedere zaterdag is hij te vinden op de club. Hij begint dan al om tien uur in de morgen, en legt dan al het materiaal klaar voor het eerste elftal van Nivo Sparta. Dan sluit ik aan als assistent bij het eerste elftal, en daarna ruim ik weer al het materiaal op van het eerste elftal. Zo af en toe speelt hij nog mee, want hij staat nog op de reservelijst. ‘’ Als ze problemen hebben, dan speel ik mee’’. Hij krijgt zoveel waardering van de club, en van de spelers en dat brengt voldoening met zich mee. Ook doet zijn ‘vriendenteam’ veel voor de regio Zaltbommel. Zij organiseren veel evenementen en halen daarmee veel geld op. Dat geld wordt gebruikt voor goede doelen, en hij vindt dit een prachtig initiatief.

Hij vindt dat er bij het eerste elftal een hele goede selectie staat, met een hele goede staf. ‘’ We hebben een selectie met heel veel kwaliteit, die goed is voor de Eerste Klasse. Maar hij blijft voorzichtig, want in de Tweede Klasse win je niet zomaar. De doelstelling blijft wel promoveren en hoe, dat maakt niet uit volgens Gustavo. ‘’We misten vorig jaar net dat beetje geluk, anders zaten we nu in de Eerste Klasse, daarom ga ik ook niet meer zeggen dat we kampioen moeten worden’’, zegt hij. Het mooiste moment moet volgens hem nog komen bij de club.

Jamie Lazaroms wil weer minuten maken

VoetbalJournaal

-

16 augustus 2018

0

Jamie Lazaroms is 23 jaar oud en staat komend seizoen voor zijn eerste jaar bij v.v. Prinsenland. Hij heeft zijn hele jeugd bij sc Gastel gespeeld, maar kreeg de kans niet om bij het eerste van Gastel zijn talent te laten zien. Zelfs toen de eerste keeper van Gastel geblesseerd raakten, kreeg hij zijn kans niet. ‘’ Ik wou niet meer op de bank zitten, ik wou gewoon minuten maken’’, vertelde hij. Toen der tijd had Jamie ook geen zin om ergens anders te voetballen, en besloot hij te stoppen. Hij besloot om twee seizoenen aan vechtsport te gaan doen, maar begon uiteindelijk de teamsport toch te missen.

Het voetballen begon dus weer te kriebelen, en daarom begon hij zijn ritme weer op te doen bij vv Hoeven. Daar heeft hij na een seizoen de kans gekregen om te gaan voetballen bij vv Cluzona. Daar heeft hij twee seizoenen alles gespeeld, en werd hij kampioen. ‘’Dat was wel een van mijn hoogtepunten’’, zegt hij. Hij heeft daarna de overstap naar Halsteren, maar daar staat Ariën Pietersma, een hele goede doelman volgens Jamie. ‘’ Ik heb daar wel veel geleerd, maar wou weer spelen, daarom heb ik de overstap naar Prinsenland gemaakt’’, vertelt hij.

Hij wist al vroeg dat een carrière als doelman hem wel zou liggen. Hij is maar een half jaar in de F-jes veldspeler geweest, maar na die periode wist hij dat hij keeper wou worden.

De keuze voor Prinsenland was redelijk snel gemaakt. ‘’Ik had een fijn gesprek met de trainer Daan Uithof, heb net in de buurt een huisje gekocht met mijn vriendin en wou zoals ik eerder al aan gaf gewoonweg spelen’’, aldus Jamie. Hij wil vaste kracht worden en een bijdrage leveren aan het succes van een team. In totaal had hij maar liefst acht clubs waar hij kon voetballen, maar koos voor de club die op zaterdag voetbalt, wat voor hem ook ideaal was in verband met zijn werk.

Vorig seizoen was Jamie al jeugd coördinator bij Prinsenland, waar hij inmiddels al mee gestopt is omdat hij er te weinig tijd voor had. Hij hielp mee met de teamindelingen, hielp mee met trainingen en hij gaf af en toe een clinic aan de jeugd.

Zijn mooiste moment zoals hij eerder aangaf heeft hij beleefd bij Cluzona in de Derde Klasse. ‘’Het kampioenschap, waar ik mijn bijdrage aan heb kunnen geven was echt iets om niet te vergeten’’, zegt hij trots. Met maar 28 doelpunten tegen en vaak de nul gehouden was het een uitstekend seizoen voor hem en zijn toenmalige club.

Als hij een wedstrijd speelt, is hij niet snel tevreden. Hij is pas tevreden als hij de nul heeft gehouden, en geen enkele fout maakt. Zelfs als de tegenstander een onhoudbare bal erin schiet, voelt het voor Jamie als een fout ‘’ Pas na de wedstrijd kan ik de goal relativeren, maar tijdens de wedstrijd trek ik het mijzelf aan’’, aldus Jamie.

Twee weken geleden is Prinsenland begonnen met trainen. Hij wil graag terug naar de Tweede Klasse volgend seizoen, hij vindt dat de top drie wel behaald moet worden. Over het kampioenschap wil hij nog niet spreken; ‘’Ik vind dat je eerst naar het collectief moet kijken, aan elkaar moet wennen en dan na een paar wedstrijden pas gaan kijken waar je staat als team’’. In de Derde Klasse moet je geen enkel team onderschatten, hij vindt dat je elk team als geduchte tegenstander moet zien, en elke wedstrijd weer moet kijken hoe je gaat voetballen tegen zo’n tegenstander. Hij hoopt dat hij volgend seizoen minder dan 30 doelpunten tegen krijgt, en alles speelt. Hij heeft in ieder geval zin in het komende seizoen, met veel speelminuten en mooie wedstrijden.

Piershil gaat terug naar de basis

Fortuna Be Quick

-

16 augustus 2018

0

SV Piershil nam vrijwillig afstand van het recht om nacompetitie te spelen voor behoud in de tweede klasse en legde zich neer bij een afdaling naar de derde klasse. Na een flinke metamorfose van de spelersgroep begint de club uit de gemeente Korendijk na de zomervakantie met herwonnen elan op dat niveau aan een nieuwe toekomst.

PIERSHIL – Op basis van de eindrangschikking in de tweede klasse D was Piershil veroordeeld tot het spelen om lijfsbehoud in de nacompetitie, waarbij SV Charlois als eerste tegenstander op zou doemen. Van een duel kwam het niet, want na afronding van de reguliere competitie – beëindigd met een 4-2 nederlaag tegen het Klaaswaalse SSS – was het klaar voor de formatie van vertrekkend trainer Richard Verhoeven.

,,We hebben bij de KNVB aangegeven dat we ons terug zouden trekken en in goed overleg besloten dat we de degradatie naar de derde klasse zouden aanvaarden’’, geeft voorzitter Henk Heikoop van Piershil aan. Een klasse lager wil Piershil, als zelfstandige club met volgend seizoen drie elftallen in competitie, de toekomst tegemoet treden. Met een geheel ander beleid dan de afgelopen jaren toen met ‘jongens van buitenaf’ werd aangetreden. ,,We gaan terug naar de basis’’, geeft Heikoop aan. ,,Vanuit de A-junioren is het verzoek gekomen om met elkaar volgend seizoen een team te gaan vormen, in combinatie met oudgedienden. We zijn nu druk bezig met het formeren van een selectie en daarbij hoort ook de aanstelling van een nieuwe trainer. Dat zal iemand worden die bekend is binnen de vereniging. In de eerste volle week van juni houden we een proeftraining om spelers kennis met elkaar te laten maken.’’

Heikoop stapte eerder dit seizoen in als voorzitter toen Piershil dreigde van de voetbalkaart te verdwijnen. ,,Het mocht niet gebeuren dat deze club, waar ik al eerder – in de bloeiperiode – twaalf jaar voorzitter van ben geweest, zichzelf zou opheffen. Ik vond dat we met elkaar de schouders eronder moesten zetten. Organisatorisch hebben we de boel inmiddels aardig op de rails, al zou voor het mooie het bestuur nog met twee extra mensen aangevuld moeten worden om de organisatie helemaal op peil te hebben.’’

In de stem van Heikoop klinkt gematigd optimisme door. ,,Vooralsnog gaan we op eigen voet verder en daar heb ik wel vertrouwen in. Met NBSVV, Goudswaardse Boys en Piershil zitten we binnen één gemeente met drie clubs heel dicht bij elkaar. In een ideale situatie zouden er niet drie kleine verenigingen naast elkaar moeten bestaan, maar zou er één grotere club moeten ontstaan. Daar is ook dit seizoen regelmatig over gesproken, maar blijkbaar komen we op dat gebied niet tot elkaar. Van een fusie komt het voorlopig niet, dat betekent dat we aan onze eigen toekomst moeten gaan werken. Op sportief gebied wordt dat volgend seizoen in de derde klasse best lastig. We gaan niet direct meedraaien bij de bovenste plekken. Maar met een speler als Jacco Vink, één van de drijvende krachten vanuit de junioren om tot de vorming van een nieuw eerste elftal te komen, hebben we absoluut een talent in huis die de andere jongens ook meetrekt. Ja, de kans is groot dat we straks bij de nieuwe indeling bij Oud-Beijerland in de competitie zullen komen waar veel oud-spelers van Piershil naartoe zijn gegaan. Dat zien we dan wel weer. Nu zijn we vooral hoopvol gestemd over de naaste toekomst.’’

Vertrek routiniers aderlating voor Brederodes

VoetbalJournaal

-

16 augustus 2018

0

Vertrek routiniers aderlating voor Brederodes

Brederodes moet volgend seizoen ‘een bak aan ervaring’ missen. Vier geroutineerde spelers nemen na dit seizoen afscheid. De dertigers René de Blok, Ruben de Gans, Kevin Kroese en Ivo Toxopeus vinden het tijd om het stokje over te dragen.

VIANEN – ,,Een metamorfose’’, noemt Charly Olf het. Voor komend seizoen voert de oefenmeester, bezig aan zijn eerste jaargang bij de club uit Vianen, een gedwongen verjonging door bij Brederodes. ,,We gaan het invullen met jonge, gretige spelers. We betalen de spelers niets, dus we kunnen niet even een paar andere ervaren jongens halen. We gokken op de jeugd en dat kan goed uitpakken of tegenvallen.’’

Kevin Kroese denkt dat Brederodes de toekomst niet hoeft te vrezen. ,,De jongere generatie staat klaar’’, stelt hij. Het gelijktijdige afscheid van het viertal is geen toeval. ,,We hebben daar wel met elkaar over gesproken. We zijn generatiegenoten. Als drie van de vier jongens stoppen, is het voor die ene overblijver misschien ook moeilijker te behappen. Het is niet zo dat het lichaam niet meer wil, want qua wedstrijdfitheid zit het nog goed. Alleen duurt het herstel een beetje langer. We zijn of worden allemaal 33 of 34 jaar, dus dat is ook wel een mooi moment om afscheid te nemen.’’

René de Blok was jaren geleden eigenlijk de grondlegger van het huidige zaterdagteam van Brederodes. ,,Na een uitstapje naar LRC Leerdam wilde ik weer lager gaan spelen en graag op zaterdag. Het zaterdagteam bij Brederodes stond op instorten, de trainer en spelers zouden stoppen. Na een gesprek met de voorzitter ben ik daar destijds ingestapt. Met wat vrienden zijn we aan de slag gegaan en er kwamen steeds meer bevriende jongens terug die ooit in de jeugd bij Brederodes speelden. Zo werden we steeds breder en steeds sterker. Stonden we in het begin soms nog met acht, negen man op het veld, nu trainen we met dertig man voor een volwaardige selectie met twee elftallen’’, aldus De Blok.

Het trainerschap lag 2,5 seizoenen in zijn handen. ,,Het was goed te combineren, in het begin was het misschien meer bezigheidstherapie dan trainen. Mijn diploma’s had ik, omdat ik de CIOS heb gedaan. Later kwam er steeds meer bij kijken. Vanaf de derde klasse mag de combinatie speler/trainer niet meer van de KNVB. Toen heeft Tim van Breukelen het overgenomen en heb ik nog veel plezier gehad als voetballer. Toen we eraan begonnen, had ik nooit gedacht dat we zover zouden komen. We zijn opgeklommen naar de tweede klasse, waar we hopelijk met handhaving afscheid kunnen nemen en hebben na kampioenschappen een paar mooie feestjes gehad’’, aldus De Blok. ,,Het is een mooi moment om te stoppen. De combinatie met werk en privé wordt te druk en bij mijzelf gaat de kwaliteit ook achteruit.’’

De Blok neemt net als De Gans en Toxopeus volledig afscheid van het voetbal. Of hij ooit als trainer terugkeert langs de velden, durft hij niet te zeggen. ,,Nu is dat echt te druk, maar wie weet in de toekomst’’, besluit hij. Alleen Kevin Kroese overweegt nog om volgend seizoen in een lager elftal te blijven voetballen. ,,Maar een beslissing neem ik pas in de zomer. Eerst dit seizoen afronden, daarna eens kijken hoe ik er fysiek voor sta en dan kijk ik verder.’’

Robbin Brouwer kan als linksback zijn ei kwijt

VoetbalJournaal

-

16 augustus 2018

0

Robbin Brouwer kan als linksback zijn ei kwijt

Een beetje verrast was Robbin Brouwer wel toen Spirit-trainer Richard van Cappellen een beroep op hem deed als linksback. Inmiddels is de 19-jarige Schoonhovenaar een vertrouwd gezicht aan de linkerkant van de verdediging van de Ouderkerkse club. “Ik denk dat mijn manier van spelen goed past bij de aanvallende speelwijze van het elftal.”

Als student van de sportacademie in Utrecht ligt voor Brouwer altijd overbelasting op de loer. “Het is niet altijd fijn om hard te trainen als je overdag én veertig minuten hebt moeten zwemmen en een uur rollend op de judomat hebt gelegen”, legt hij uit. “Die combinatie is soms heel pittig.”

“Gelukkig snapt de trainer dat ook. Hij heeft zelf ook de sportacademie gedaan. Desondanks ben je gewoon vatbaarder voor blessuretjes.”

Mits fit kan Brouwer dit seizoen rekenen op een basisplaats bij de ‘Kanaries’. Richard van Cappellen, vorig seizoen ook lange tijd zijn trainer in de JO19-1, zette hem op de linksbackplaats. “Ik ben van origine meer middenvelder en aanvaller, maar de trainer legde uit dat hij in mij een goede linksback zag. Hij wist vanuit de jeugd wat ik kon. Hij heeft uitgelegd wat hij van mij verwachtte en ik probeer dat zo goed mogelijk in te vullen. Voor mij is het een mooie manier om ervaring op te doen in het eerste.”

Zijn rol bevalt hem uitstekend. “We hebben als ploeg vaak het initiatief. Van de backs wordt verwacht dat ze opkomen, maar ook bij balverlies hun taak doen. Ik heb veel loopvermogen en ben goed in de omschakeling. Ik had verwacht dat ik meer moeite met het echte verdedigen zou hebben. Wat doe je als de rechtsbuiten de bal heeft en de achterlijn opzoekt? Stap je in of wacht je? Dat heb ik redelijk snel onder de knie gekregen.”

Bij Schoonhoven, de club die hij twee seizoenen geleden in de JO19 verliet voor Spirit, hopen ze op een terugkeer van Brouwer. Dat zit er volgens de tiener en eerstejaarssenior echter niet in. “Op korte termijn zeker niet”, geeft hij. “Ik train bij Schoonhoven als stagiaire de JO13-1 en ik loop dus regelmatig mensen van de club tegen het lijf. Vaak komt dan de vraag wanneer ik terugkom. Niets ten nadele van de club maar Schoonhoven is in mijn situatie een stap terug, terwijl ik met de keuze voor Spirit juist een stap vooruit heb willen zetten. Spirit is ambitieus, wil graag naar de tweede klasse en als het kan zelfs doorstoten naar de eerste klasse. Ik wil daar graag onderdeel van uit maken.”

Toch zal Schoonhoven altijd een speciaal plekje in zijn hart blijven houden. “De eerste keer dat we tegen Schoonhoven speelden, was ik best zenuwachtig. Normaal heb ik daar totaal geen last van, maar nu voelde ik wel behoorlijke spanning. Het is goed dat we niet verloren, want dat had ik weken-, misschien maandenlang moeten aanhoren. Ik kan nu rustig over straat zonder nageroepen te worden.”

CvdW: Nivo Sparta – Bronno Roemers

Nivo Sparta

-

15 augustus 2018

0

Clubicoon Bronno Roemers is 76 jaar oud, en is al ruim 35 jaar actief als vrijwilliger bij Nivo Sparta. Vanaf het moment dat zijn zoon ging voetballen bij Nivo Sparta is hij betrokken geraakt bij de club. Inmiddels voetbalt zijn zoon niet meer vanwege zijn werk als muzikant, maar Bronno is altijd op de club gebleven.

Vroeger heeft hij ook gevoetbald in zijn toenmalige woonplaats in de buurt van Amsterdam, bij sv Lijnden. De club bestaat tegenwoordig niet meer vanwege een fusie. Hij heeft daar een paar jaar in het eerste elftal gespeeld en is later naar het tweede elftal gegaan. Tot zijn 24^e heeft hij gevoetbald, daarna adviseerde zijn huisarts, wat ‘uniek’ is, om te stoppen met voetballen. ‘’Ik had te veel hersenschuddingen opgelopen, het werd te riskant om door te gaan’’, zegt Bronno. Hij heeft het voetbal op zijn 37^e weer opgepakt in een lager team bij Nivo Sparta.

Hij is terecht gekomen bij Nivo Sparta vanwege zijn werk als leraar ‘Wiskunde’ in Zaltbommel. Hij is in Zaltbommel gaan wonen, en zijn zoon wou gaan voetballen. Hij besloot om voor Nivo Sparta te gaan, zodoende raakte hij ook in contact met de vereniging. Bronno wou iets doen voor de club en begon als trainer van zijn zoon. Hij is in totaal twaalf jaar trainer en leider geweest, waar ook aardig wat tijd in gaat zitten. Niet alleen van de jeugd maar ook senioren is hij de leider geweest. Toen hij met pensioen ging, heeft hij zich bij de klussenploeg gevoegd. De klussenploeg van Nivo Sparta verrichten allemaal kleine reparaties en veel voorkomende werkzaamheden op en rond het veld. ‘’ Als je daar iemand voor moet laten komen, kost het voor de club weer aan kapitaal, en dat zou ‘zonde’ zijn, zegt hij.

Vroeger heeft hij heel lang op zaterdagochtend de limonade verzorgt voor de jeugdteams. Dat was tijdens de ‘oude’ situatie, waar de club heel veel verschillende bouwwerken had op en rond het veld. ‘’ Het was toen geen doen om iedereen de drank zelf te laten halen, dus toen heb ik elke keer de limonade in de kleedkamers gezet voor de teams’’, vertelt Bronno. Tegenwoordig is hij nog bezig met het innen van alle gelden van de club, de contributie en sponsoring. ‘’ Ik zorg er niet voor dat er sponsors komen, maar kom pas in actie als de sponsors zich gemeld hebben’’, zegt hij.

Bij Nivo Sparta kom je allerlei verschillende soorten mensen tegen, en dat trekt Bronno aan. Hij vindt ook dat er veel meer mensen vrijwilliger zouden moeten worden, want dat zou de club alleen maar helpen. ‘’ Als niemand vrijwilliger wordt, dan is de contributie niet meer te betalen, dan sport er straks niemand meer’’, zegt hij.

Voor het aankomende seizen hoopt hij natuurlijk op een promotie van het eerste elftal, zoals iedereen altijd hoopt en misschien wel verwacht. Hij vindt dat het niet altijd mogelijk is om te promoveren, maar hij zou het al heel mooi vinden als het eerste elftal de nacompetitie haalt. Zelf hoopt hij dat hij dit werk, wat hij doet voor de club nog lang te doen.’’ Je weet nooit hoe het loopt met de gezondheid, maar zolang dat nog goed zit blijf ik dit doen’’, zegt hij. Hij doet het allemaal nog met plezier, anders was hij allang gestopt. Hij gaat er volgend jaar weer vol voor en verwacht een mooi seizoen.

G-team van Moerse Boys staat voor voetbalplezier

VoetbalJournaal

-

15 augustus 2018

0

G-team van Moerse Boys staat voor voetbalplezier

Al acht jaar heeft Moerse Boys een G-team. De enthousiaste voetballers met een beperking werden met open armen ontvangen bij de club uit Zundert en de spelers en hun begeleiders hebben het prima naar hun zin op sportpark Akkermolen. “We worden nauw betrokken bij alle activiteiten en maken volwaardig onderdeel uit van deze leuke vereniging.”

Op het achterste trainingsveld van Moerse Boys klinken lachende geluiden. Daar, aan de rand van sportpark Akkermolen, werken de spelers van het G-team van Moerse Boys ontspannen een training af. In tweetallen schuiven ze eerst in rustig tempo de bal naar elkaar toe en even later wordt er fanatiek één tegen één gespeeld. De jongens hebben duidelijk een hoop plezier. Dat stemt het trainersduo Jac Hereijgers en Harry Brockx erg tevreden. Continu strooien ze met complimentjes en moedigen ze hun jongens aan om nog een stapje extra te zetten. “We zijn altijd heel positief in onze benadering”, legt Hereijgers uit. “In de eerste plaats omdat we sowieso weinig te klagen hebben over hun instelling. En in de tweede plaats omdat het geen zin heeft om de jongens af te branden: het draait bij ons puur om de lol.”

De volledige staf van het G-team doet er alles aan om ervoor te zorgen dat de organisatie rondom het team goed staat. Naast de twee trainers regelen Heidi Kalkema en Jan van Bergen allerlei randzaken voor de jongens. In de bestuurskamer van Moerse Boys vertellen de begeleiders meer over het team. “Het coachen van een G-team kost nou eenmaal meer energie dan het coachen van een ‘gewone’ spelersgroep”, verklaart Kalkema. “Ons team is een mix van heel veel verschillende jongens en meisjes. Sommigen zijn twintig jaar oud, anderen bijna 45. Daarnaast heeft iedereen een andere beperking, die kan lichamelijk zijn of geestelijk. Alle spelers hebben veel aandacht nodig.” Daarnaast zijn er op voetbaltechnisch gebied ook grote verschillen binnen een team, vult trainer Hereijgers aan. “Er zijn spelers die behoorlijk goed kunnen ballen en anderen raken veel minder ballen. Als coach moet je ervoor zorgen dat iedereen het naar zijn zin heeft, want alles draait om het plezier.”

In de competitie waarin het G-team van Moerse Boys speelt, proberen de teams flexibel te zijn tijdens wedstrijden. In principe spelen de teams zeven tegen zeven op een half speelveld, maar deze aantallen kunnen afwijken. “Als we beide tien spelers hebben, spelen we ook tien tegen tien”, legt Van Bergen uit. “En het komt zelfs voor dat er een speler van de tegenstander met ons meedoet, zodat beide teams met een gelijk aantal voetballers kunnen starten”, vervolgt hij. “Die laatste situatie is niet erg gebruikelijk, maar het geeft wel aan dat het met de sportiviteit goed zit.” Bij Moerse Boys vindt men het erg leuk dat de vereniging een eigen G-team heeft. “Bij thuisduels kunnen we soms rekenen op de steun van clubleden”, zegt Kalkema. “Ons team wordt dan aangemoedigd door andere teams van Moerse Boys en dat vinden onze jongens uiteraard prachtig. En als er iets geregeld moet worden, kunnen we bovendien altijd aankloppen bij het bestuur.”

Het G-team van Moerse Boys is ook erg blij met hun trouwe sponsor IAS Industrial Automation. Het complete team, plus begeleiding, werd twee jaar geleden door eigenaar Ron de Bruijn volledig in het nieuw gestoken. “Hij is ook altijd erg geïnteresseerd in het team, dat doet ons veel deugd”, zegt coach Hereijgers. Daarnaast mag het team voor uitwedstrijden altijd kosteloos gebruikmaken van het busje van Karel Dictus van D&K Auto en Busverhuur.

Eens per jaar organiseert het G-team het traditionele zogeheten ‘teerfeest’ in de kantine van Moerse Boys. Trainers, leiders, begeleiders, ouders en spelers van het team houden dan samen een gezellige spelletjesmiddag en genieten van hapjes en drankjes. “Het was laatst weer een heel geslaagd evenement”, aldus Bergen. “Door dit soort activiteiten leert iedereen elkaar steeds beter kennen en vormen we een hechter team.” Dat is maar goed volgens hun trainer. “Het draait natuurlijk om het plezier, maar het liefst zie ik mijn team natuurlijk wel winnen”, aldus trainer Hereijgers. “Dat blijft voor de meeste spelers toch het leukste aspect van voetbal.”

Jumbo Voetbaldagen van Oirschot Vooruit gaan van start!

VoetbalJournaal

-

15 augustus 2018

0

Jumbo Voetbaldagen van Oirschot Vooruit gaan van start!

Vanmorgen om 09:00 uur zijn de Jumbo Voetbal- en Hockeydagen op Sportpark Jumbo Moorland in Oirschot weer van start gegaan.

Dit jaarlijks terugkerende evenement voorziet gedurende 3 dagen in diverse sportactiviteiten voor de jeugd van Oirschot en omstreken. In totaal 180 voetballende en 100 hockeyende jongens en meisjes in de leeftijd tot 15 jaar worden onder de bezielende leiding van zo’n 75 vrijwilligers begeleid bij diverse spelvormen, techniektrainingen en onderlinge wedstrijdjes ter voorbereiding op het nieuwe sportseizoen.

Jumbo Supermarkten is al sinds jaren de hoofdsponsor en naamgever van dit spectaculaire evenement, wat uitstekend past in de range van sportsponsoring van het Veghelse bedrijf. “Wij hechten veel waarde aan een gezonde en sportieve samenleving waarbij de inzet van vele vrijwilligers centraal staat. Dit ondersteunen wij van harte met dit mooie evenement!”, aldus CFO Ton van Veen bij zijn openingswoordje voorafgaand aan de spectaculaire gezamenlijke warming-up van zo’n 350 deelnemers en begeleiders.

Jumbo Supermarkten verlengde dinsdagmorgen voorafgaand aan de Jumbo Voetbaldagen het al langer lopende sponsorcontract met voetbalvereniging Oirschot Vooruit.

Hockeyclub Oirschot en Voetbalclub Oirschot Vooruit trekken, als goede buren, al diverse jaren gezamenlijk op bij de organisatie van dit evenement. Ook tijdens de werkzaamheden die momenteel worden uitgevoerd voor de renovatie van beide sportcomplexen in Oirschot, wordt veelvuldig samengewerkt aan een nieuwe toekomst voor beide verenigingen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief