De 50-jarige Henk Vos is vanaf dit seizoen (2018/’19) trainer van de Derde Klasser RBC Roosendaal. Henk heeft 25 jaar in het betaalde voetbal gespeeld bij o.a. RBC en Feyenoord. Na het betaald voetbal was Henk assistent-trainer bij de beloften van FC Dordrecht en later als spits-trainer bij de A-selectie van FC Dordrecht. Ook heeft Henk de jeugd van NAC Breda getraind en bij een andere Derde Klasse team.

Henk is bij RBC gekomen, doordat RBC hem belde met dat ze grote plannen hadden. Op dat moment was Henk in gesprek met een andere club. “Omdat ik mijn carrière ben begonnen en ben geëindigd bij RBC Roosendaal, was het wel even nadenken. Maar uiteindelijk zijn we tot een akkoord gekomen.”

“Afgelopen seizoen is het niet geweldig verlopen. Maar ik heb een aantal wedstrijden gezien, maar ik vond dat RBC bij de betere teams hoorde als je kijkt naar de kwaliteit van het elftal.” Door bepaalde redenen zijn er bepaalde dingen anders gegaan, volgens Henk Vos. “RBC stond op het punt te gaan degraderen uit de Derde Klasse, maar door goede resultaten van de laatste paar weken hebben ze zich toch gehandhaafd.”

Henk Vos hoopt te gaan bouwen op iets moois dit seizoen in de Derde Klasse. Zowel RBC al Henk heeft ambitie om boven in mee te gaan draaien. “Je probeert er natuurlijk altijd het beste eruit te halen. Ik ga ook niet roepen dat wij kampioen gaan worden, maar wij proberen er wel alles aan te doen om mee te draaien boven in.” Voorlopig is Henk Vos alleen dit seizoen trainer is van RBC Roosendaal. Toch hoopt Henk verbonden te blijven bij de club. Dat komt omdat Henk weet dat RBC beter en hoger kan spelen. “Dus wij gaan er alles aan doen om dat te laten lukken met de club.”

RBC heeft nog steeds een samenwerking met Feyenoord en NAC Breda. “Wij hopen daar in de toekomst spelers te kunnen oppikken.” Henk denkt in de toekomst wel een rol te kunnen spelen daarin. “Alleen is het moeilijk om een speler van Feyenoord naar ons te halen. Andersom is makkelijker.”

Het is volgens Henk wel duidelijk dat het verschil tussen amateur voetbal en betaald voetbal heel groot is. “We moeten niet verwachten dat RBC binnen vijf jaar weer terug is in het betaalde voetbal, wat de club wel graag wilt.” Het verschil tussen een BVO en een amateurclub is groot volgens Henk Vos. “Maar wij zitten daar tussen in.”

Het 100-jarig bestaan van RSC Alliance in 2018 zal niet onopgemerkt voorbijgaan. Op pagina 19 van dit VoetbalJournaal leest u meer over de vrijwilligers die zich daar met hart en ziel voor inzetten, maar hier blikken wij alvast met twee oudgedienden en een huidig lid van de selectie terug op 100 jaar rood en zwart.

Jac Sikkema werd in 1940 al lid van Alliance, het clubicoon komt dus al bijna 78 jaar bij de club. Daarmee is de 87-jarige oud-speler en vrijwilliger het langst nog levende lid, Alliance zonder Sikkema is haast ondenkbaar. Hij maakte de gouden jaren 50 mee, de hoogtepunten in de jaren 70 en zag de club zich ontwikkelen tot een moderne vereniging. De liefde voor Alliance zit dan ook diep. “Rood en zwart zijn de kleuren van mijn hart. Dat roepen zoveel leden en oud-leden van Alliance. Dat zegt heel veel”, zegt hij. “Ik heb zoveel vrienden gemaakt bij de club. En die vrienden zijn voor het leven.”

Sikkema vertelt in het jubileumboek over zijn ervaringen bij de club, de hoogte- en dieptepunten. Als bestuurder maakte hij mooie jaren mee. “We hebben de tijd zo meegehad. Geweldige voetballers en geweldige sponsors.”

Op zijn tiende werd hij lid, via een bestuurslid dat ook hoofd was van de school waarop Sikkema zat. Toch werd het hem niet in dank afgenomen dat hij juist voor Alliance koos. “Ik werd met de nek aangekeken door de broeders op school toen ik lid werd van Alliance. Ik vond dat zo raar. Maar ja, ik zat op de Katholieke MULO en Alliance stond niet bekend om zijn kerkgezindheid. Nu zouden ze dat discrimineren noemen. Toen niet. Het voelde wel zo!”

Hij voetbalde in de gouden jaren vijftig bij Alliance, was enige tijd keeper van het eerste elftal dat op het hoogste niveau speelde in Nederland. Na 17 jaar verruilde hij de kleedkamer voor de bestuurskamer. Hij was onder meer 25 jaar actief als penningmeester. Nu is hij tegen de negentig jaar oud, maar hij zamelt nog steeds oud papier in om de club te helpen.

Een ander icoon uit de geschiedenis van de club is de 82-jarige Wim Rommens. Hij was tussen 1975 en 1985 trainer van het eerste elftal. In precies tien jaar coachte hij het team van de vierde naar de eerste klasse. “In mijn laatste jaar hebben we op één puntje de hoofdklasse gemist. Dat blijft zuur.” Hij had een goede selectie tot zijn beschikking. “Een mix van goeie waterdragers en uitmuntende spelers.” Wim werd een ‘no nonsens’-trainer genoemd. “Als je iets doet en je doet het met het idee: ‘Het maakt niet uit’, dan moet je het niet doen.”

Hij was jarenlang hoofdtrainer, terwijl hij niet de juiste papieren had. “Trainer zonder bevoegd te zijn. Het was een prestige geworden voor Alliance om mij trainer te laten blijven, zo waren ze ook wel weer in het bestuur! De KNVB zat dan elk seizoen te klieren. De laatste seizoenen, toen de bond echt moeilijk begon te doen en wij in de eerste klasse speelden, zei voorzitter Toine de Clerq: ‘Het maakt niet uit wadde gij kost. Gij bleft onze trainer.’ Dat heb ik erg gewaardeerd aan Toine. En zeg nou zelf: ‘Liever onbevoegd dan onbekwaam.'”

In de huidige selectie zitten nog een handvol jongens die hun hele leven al bij de club spelen. Bij Bob Rijpert stroomt het rood-zwarte bloed echt door de aderen. De 22-jarige middenvelder voetbalt zelf inmiddels al 19 jaar bij de club, waar ook zijn vader en opa lid van waren. Zijn vader Hans voetbalde enige tijd in het eerste, opa Leo was lange tijd jeugdvoorzitter en voorzitter. Die laatstgenoemde hielp Alliance zelfs in zijn laatste levensjaren nog als vrijwilliger. Bobs broertje Niek speelt ook bij Alliance.

“Het voelt altijd weer als thuiskomen, wanneer ik het sportpark oploop. Als je eenmaal voor Alliance bent, blijf je voor Alliance”, vertelt Bob. Bij de B- en A-junioren maakte hij enkele mooie hoogtepunten mee, zo pakte zijn lichting twee keer het kampioenschap in de hoofdklasse én wisten ze Brabants kampioen te worden. Bij de senioren gaat het allemaal wat minder, Alliance speelt in de vierde klasse. “Dat past niet bij Alliance, als je kijkt naar de geschiedenis: de club heeft nog mooie periodes in de tweede en eerste klasse gehad. Helaas is het nu allemaal wat minder.” Rijpert heeft er echter alle vertrouwen in dat Alliance met deze selectie naar boven kan kijken. “Ook dit seizoen vallen de prestaties tegen, maar we zijn allemaal heel gemotiveerd om het jubileumjaar te bekronen met een promotie.”