Home Blog Pagina 1387

Bristol dames versterkt zich!

Al jaren lang timmert de Bristol Team/Budgetisolatie aan de weg wat betreft het vrouwen zaalvoetbal. Vier seizoenen geleden begon de groep in West 2. Afgelopen seizoen eindigden de dames op een vierde plek, en stranden het in de halve finale van de beker. Het is nu tijd voor de volgende stap in de opmars van de Roosendalers. De club is dan ook blij en verheugd een aantal nieuwe speelsters te mogen begroeten en we heten ze van harte welkom bij Bristol Team/Budgetisolatie.

Coach Hans Lauwen is content met de komst van de nieuwe speelsters. ,,Na het wegvallen van Britney Brouwers en de mededeling van Francien Buurstee dat zij rustiger aan wilde gaan doen werd de selectie erg smal. Daarom was de wens om twee nieuwe speelsters, en een extra keepsters aan te trekken. Via Ashley de Bie, kwamen we in contact met Colinda van Steen (spits) en Tessa Ameijde (keepster).

We waren op zoek naar iemand die de verdediging van de tegenstander open kan breken. Met Corina Luijks hebben we al zo`n speelster in huis, maar we weten niet waar haar toekomst ligt op het veld. Colinda is een type speelster die twee man aan zich bindt en dus voordelen kan halen waardoor er ruimte ontstaat. Tessa hebben we gehaald zodat ook de concurrentie in het doel aanwezig is.”voor de breedte en ambities de we hebben past deze atletisch keepster in het plaatje.” De gedrevenheid die ze liet zien tijdens een oefenwedstrijd was opvallende te noemen. “Ze is een atletische keepster die graag meespeelt in de opbouw en daarmee goed in onze speelwijze past”

Eén van de opvallende nieuwelingen is Anisah Karahan. De jongeling is pas 15 jaar, maar geldt als een talent. ”Anisah is een typische zaalvoetbalster met veel techniek. Zij is ombevangen, brutaal, moedig en heeft goede fysieke voorwaarde ondanks haar leeftijd”, vertelt coach Lauwen. “Mijn voorbeeld is Fleur Mol toen ik haar verhaal las hoeveel beter ze is geworden in de zaal dacht ik bij mezelf hier wil ik gaan spelen. Net als Fleur wil ik ook het beste uit mezelf halen. Daarom ga ik nu ook zaalvoetballen”,aldus Anisah. De groep is nog opzoek naar een aanvallende spits. De dames moeten het de komende competitie opnemen tegen: Barendrecht, HBSS Rotterdam, Lugdunum Leiden, Mazzel Stars Zoetermeer, Krallingen, RS en TPP Rotterdam, ZVG Gorichem, en Zvv Den Haag.

CvdW: Excelsior Maassluis – Dick v/d Kooij

Dick v/d Kooij is gastheer van de businessclub van Excelsior Maassluis. Voetbal is zijn grootste hobby. Hij gaat namelijk naar elke wedstrijd kijken bij het eerste van Excelsior Maassluis, zowel uit als thuis wedstrijden. Hij is bij de club gekomen via via. Zijn buurman was namelijk Eric Gudde (nu KNVB directeur), destijds de trainer van het eerste elftal.

Toen Dick bij de club kwam was hij jeugdleider van het team van zijn zoontje. Hij was de laatste 8/9 jaar elftalleider van het eerste van Excelsior Maassluis. Ook heeft Dick de spelers begeleidt om door te kunnen stromen naar het eerste. Dus zo gezegd heeft Dick v/d Kooij van alles wat gedaan voor de club.

“Ik ben iemand zonder vaste taak binnen de club. Ik heb een kleine vaste taak binnen de businessclub, maar buiten dat doe ik van alles binnen de club. Een voorbeeld is iets maken als iets kapot is met het team wat daar normaal verantwoordelijk voor is.” Dick zei ook dat als de club zegt dat het mooi is geweest, dat hij het begrijpt. Want Dick is al op leeftijd, hij is dik in de 60 namelijk.

Dick houdt nog heel erg van voetbal, dat blijft hij ook altijd doen. “Buiten het eerste kijk ik ook heel veel wedstrijden van het tweede elftal en de JO19-1/2. Maar ben altijd aanwezig als gastheer van de businessclub.” Dick heeft geen tijd om bij elk team te gaan kijken. Hij vertelde dat hij daarom meer kijkt naar de prestatie teams binnen de club. Maar alle teams krijgen even veel waardering van Dick v/d Kooij.

“Ik kijk graag bij het eerste, ook omdat er veel eigen jeugd in speelt. Maar ook omdat het leuk en hoog voetbal is. 70% van het eerste elftal van Excelsior Maassluis komt uit eigen jeugd, dat kan geen andere club zeggen uit de Tweede Divisie.” Dat is volgens Dick ook wat de club zo bijzonder en zo mooi maakt. “Twee jaar geleden waren wij ook kampioen geworden van de toen nog Topklasse met 9 spelers uit de eigen jeugd. Er wordt ook met bewondering naar onze club gekeken elk jaar.”

Heroes of the Cruyff Court zetten zich in voor Gorinchem

Gorinchem Beweegt zet breed in op sportstimulering, gezonde leefstijl, cultuureducatie en het versterken van burgerinitiatieven. Het team bestaat uit een aantal buurtsportcoaches en cultuurcoaches, begeleid en ondersteund door beleidsmedewerkers en programmaondersteuning.

GORINCHEMDit team heeft de opdracht om de spelbepalers te versterken en de onderlinge samenwerking de komende jaren door te ontwikkelen. Kwetsbare groepen worden actief ondersteund en de eigen kracht van inwoners en vrijwilligers wordt gestimuleerd. De in de eerste week van april voor 250 kinderen georganiseerde Cruyff Court Kampioenschappen door Heroes of the Cruyff Court is daar zo’n goed voorbeeld van. Corné van Rosmalen van Gorinchem Beweegt benadrukt dat dit evenement volledig door de Heroes uit de Gorcumse wijken is opgezet en op de dag zelf wordt begeleid. Voetballen op het fraaie Cruyff court is sport en bij sport hoort winnen en verliezen. ,,Maar op nummer één van dit evenement staat ‘Respect Voor Elkaar’”, benadrukt Xander Schmidt. Hij is een van de Heroes die uit de wijken is gerekruteerd. Ooit een gedachte van Johan Cruijff zelf, die het voetballen op zijn Cruyff Courts altijd heeft gestimuleerd. Ondersteund door Gorinchem Beweegt en The Mall Jongerenwerk, organiseren de Heroes alles. Schmidt: ,,Het begint met het zoeken van sponsors. Een supermarkt schenkt alle dranken en fruit. Wij zorgen ervoor dat bij dit grote evenement scheidsrechters zijn. Wij coördineren op deze dag alles zelf.” Er wordt, verdeeld over drie dagen, gevoetbald door meer dan dertig wijkteams uit groep zeven en acht. Van Rosmalen: ,,Belangrijk is dat de jongens en meiden zelf weten dat zij waardevol zijn voor hun wijk. Zij leren hoe je een dergelijk evenement opzet, het is leren in de praktijk. Heroes worden rolmodellen in de wijken. Jongens en meiden waartegen andere kinderen kunnen opkijken. Velen willen daarom zelf volgend jaar Heroes worden.”

Op de middag dat wij op bezoek zijn worden later de finales bij de jongens gespeeld. Het jongensteam van de ‘Cruyffgang’ is een uit een wijk gevormd team bestaande uit voetballers van Unitas en SVW. Zij hadden zich al geplaatst voor de halve finale. ,,Wij gaan echt wel naar de finale. Dit is zo leuk om te doen”. Gorinchem is door de Cruyff Foundation benaderd om een landelijke kwartfinale te organiseren. Spelers uit andere steden komen, in mei, naar Gorinchem om tegen de kampioen van de stad te spelen.

Goudswaardse Boys: de trots overheerst

Voor het eerst in enkele seizoenen dwong Goudswaardse Boys een plek af in de nacompetitie voor promotie naar de derde klasse. Bij de eerste horde ging het echter meteen mis voor de formatie van trainer Leo Tol, wiens manschappen na de 3-0 nederlaag bij Rockanje linea recta aan de zomerstop konden beginnen.

GOUDSWAARD – Bij het opmaken van de balans, halverwege het seizoen, had Leo Tol het al gememoreerd. ,,Met Goudswaardse Boys slagen we er telkens in om met een slimme versterking en een groep die steeds een stapje beter wordt vooruitgang te boeken. We hebben in het eerste deel van de competitie meegedaan om de plekken die aan het einde van de rit recht zouden kunnen geven op deelname aan de nacompetitie voor promotie naar de derde klasse. De derde klasse? Ja, daar droom ik wel eens van. Het is geen uitdrukkelijke wens om te promoveren, maar het is al prachtig dat we ons in die strijd zouden kunnen mengen.’’

Het bleken voorspellende woorden van Tol, die in het dagelijks leven en bij Goudswaardse Boys werkt met zoon Nardo, want zijn ploeg bleef zich ook na de winterstop handhaven tussen de beste ploegen in de vierde klasse. Met een periodetitel op zak mocht de ploeg uit de gemeente Korendijk zich scharen bij het rijtje kanshebbers op een plek in de derde klasse. Dat bleek echter een droom en een duidelijke stap te ver, want Rockanje bleek in de eerste ronde van het competitietoetje de sterkste en bezegelde het verblijf van Goudswaardse Boys in de vierde klasse voor minimaal nog een jaar. Bij trainer Leo Tol overheerste echter vooral de trots over de geleverde prestatie. ,,We zijn weliswaar uitgeschakeld, maar wel weer een ervaring rijker. Volgend seizoen gaat de lat weer een stukje omhoog en gaan we voor een plek bij de eerste drie’’, vertelde Tol, die mag blijven dromen van een reis omhoog want ook komend seizoen zal hij aan de ‘boys’ verbonden blijven als oefenmeester.

Dan gaat Tol wel aan de slag zonder het trio Erik Erkens, Jens Belder en Tristan de Vos. Zij hebben aangekondigd dat zij hun kicksen voorgoed zullen opbergen. Voor Belder en De Vos is dat een opmerkelijke stap, want zij zullen na respectievelijk vijftien en negentien dienstjaren de hoofdmacht vaarwel zeggen. Erkens, die in het verleden de overstap maakte van OSV Oud-Beijerland, heeft er met acht seizoenen weliswaar een kortere looptijd opzitten, maar is evengoed uitgegroeid tot een bekend gezicht in de Goudswaardse gelederen.

Goudswaardse Boys, dat heeft aangegeven zelfstandig door te gaan als vereniging, kan op korte termijn rekenen op een bijdrage van de gemeente Korendijk. De afgelopen twee jaar moest de club zelf diep in de buidel tasten om de drainage onder het speelveld te vervangen. Een kostbare ingreep, die Korendijk niet wilde voorschieten omdat het een mogelijke voetbalfusie op het eiland wilde afwachten. Die fusie komt er vooralsnog niet en aangezien Goudswaardse Boys niet langer kon wachten omdat de velden er dusdanig slecht aan toe waren, werd de investering van een nieuwe drainage voor eigen rekening genomen. De gemeente Korendijk heeft aangegeven dat bedrag te willen vergoeden.

Spoordonkse Boys voor altijd in het hart

Jasper van Hoof neemt na zeven ongekend succesvolle seizoenen afscheid van Spoordonkse Boys. De trainer en club zijn een gouden match gebleken. “Spoordonk heeft bij mij een streepje voor.”

Van Hoof was nog niet eens 30 jaar oud, had geen ervaring als hoofdtrainer maar kreeg in 2009 toch de kans van Spoordonkse Boys om bij de club aan de slag te gaan. Er volgden vier mooie seizoenen, met drie periodetitels, een promotie en een tweede plek in de vierde klasse als resultaten. Van Hoof verliet de club voor een uitstapje naar Bladella, maar keerde na twee jaar weer terug. In 2016-2017 flikte hij opnieuw een mooi kunstje: hij werd met Spoordonkse Boys kampioen in de vierde klasse. “Alles zat mee in dat jaar.”

Dit seizoen verliep anders. Spoordonkse Boys knokte een jaar lang tegen degradatie en bleef uiteindelijk één punt boven de streep. “Voor de winterstop hadden we slechts vier punten, daarna pakten we er 24. We hebben in dit hele seizoen 28 spelers gebruikt, geen twee wedstrijden achter elkaar in dezelfde opstelling kunnen spelen door de vele blessures en afwezigen. We kwamen nooit in het ritme. En toch hebben we zelden echt slecht gespeeld.” In de tweede seizoenshelft is het gaan lopen. “Toen zat het wat vaker mee. Uiteindelijk zijn we voorbij DVG gegaan, terwijl zij in de winterstop nog een voorsprong van 16 punten hadden op ons.”

De ontlading na de laatste wedstrijd van het seizoen was groot. “Spoordonkse Boys is een kleine club, dus we waren al supertrots op die plek in de derde klasse. Degraderen was geen ramp geweest, maar toch wil je dat niet. Het voordeel van zo’n kleine club is wel dat iedereen rustig blijft. Bij weinig derdeklassers is alles zo goed geregeld als in Spoordonk.”

Van Hoof vertrekt via de voordeur. “Ik heb heel veel geëist van iedereen, heb ze echt leeggetrokken. Het is op den duur goed dat er een nieuwe trainer komt.” Aan Angelo Timisela de loodzware taak om Van Hoof te doen vergeten. Die laatstgenoemde dacht bij de beslissing om op te stappen ook aan zijn gezin, met drie kinderen van 5, 3 en 1 jaar oud wordt het thuis drukker en drukker. Stilzitten doet hij echter niet, want vanaf volgend seizoen gaat hij aan de slag bij Beerse Boys in zijn woonplaats. “Ik ga een bijdrage leveren om het jeugdplan een nieuwe impuls te geven, waarbij ik me vooral richt op de onderbouw. Daarnaast ga ik toch weer als hoofdtrainer voor een selectie staan. Beerse Boys vroeg me, ik vond het een eer maar wilde het eerst wel thuis bespreken. Uiteindelijk heb ik besloten om het toch te gaan doen. De wens was er sowieso al wel, maar nu komt deze kans eerder dan gedacht.”

‘Iedere week nog speciaal om in shirt van Hoeven te spelen’

Hoevenaren zijn trots op hun afkomst, dorp en voetbalclub. Jurgen Pertijs is daar een lichtend voorbeeld van: de bijna 24-jarige aanvoerder van het eerste team vindt het nog altijd een eer om de grasmat op te lopen in het blauwe shirt van zijn club. Met een selectie vol jongens zoals hij, is Hoeven bezig aan een historisch seizoen.

“Op twee jongens na komt de hele selectie uit Hoeven. We hebben een leuke groep, waarin iedereen het goed met elkaar kan vinden en geen gezeik is. Dat is ideaal en speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van de goede resultaten.” Aan het woord is Jurgen Pertijs. Verdediger én aanvoerder van de huidige selectie. “Bij onze club zijn prestaties én gezelligheid belangrijk. Het moet een combinatie zijn, want met alleen een gezellig team kom je er niet. Er moet voldoende kwaliteit aanwezig zijn en dat klopt bij ons. We hebben jongens rondlopen met de kwaliteiten om een wedstrijd te beslissen, maar die spelen waar nodig ook in dienst van het team.”

Dat Hoeven halverwege het seizoen bovenaan zou staan, had Pertijs in de zomer van 2017 niet verwacht. “Maar toen wij RKVV Roosendaal, door velen gezien als dé titelfavoriet, in de eerste wedstrijd van het seizoen met 1-4 versloegen, dachten we wel: als dit het niveau is, dan kan dit een heel mooi seizoen worden.” Pertijs blijft echter ook kritisch: “We laten te veel punten liggen tegen de kleine ploegen.” Het doel is nu duidelijk: het kampioenschap. “Dat zou geweldig zijn, hebben we nog nooit voor elkaar gekregen in Hoeven. Als we er met z’n allen vol voor blijven gaan en niet tegen te veel blessures aanlopen, dan is het mogelijk.”

De selectie van Hoeven is dus een hechte groep. Pertijs hoeft in zijn rol als aanvoerder dan ook zelden uit zijn slof te schieten. “Volgens mij werkt dat sowieso niet zo, in deze groep is dat in ieder geval niet nodig. Iedereen weet dat we er vol voor moeten gaan.” Hij is een trots voorbeeld van een speler die VV Hoeven graag ziet: een ‘eigen’ jongen, die in de jeugd heeft gespeeld en nu een dragende kracht is in het eerste. “Ik vind het iedere week nog speciaal om in het shirt van onze club het veld op te lopen.”

In de derde helft neemt hij niet het voortouw, hoewel hij wel degelijk met volle teugen geniet van het feest in de kantine. Hoeven staat bekend om de sfeer na afloop van een wedstrijd. “We kennen elkaar allemaal goed, komen uit hetzelfde dorp en vinden het geen van allen een straf om te blijven hangen na een wedstrijd. Dan ontstaat er vaak een feestje.” Als Hoeven daadwerkelijk de titel grijpt, dan vreest Pertijs al voor de gevolgen. “Dan kan iedereen beter een week vrij nemen, denk ik. Dat wordt één groot feest. Maar eerst maar eens zorgen dat het zo ver komt.”

Lichten bij SV Bolnes staan op groen

De seinen bij SV Bolnes staan weer op groen: de club is hard op weg om financieel weer gezond te worden. “Binnen jaar zijn we schuldenvrij”, verwacht voorzitter Soeris Balgobind.

Bolnes heeft zware financiële tijden gekend. Een schuld van tachtigduizend euro zorgde ervoor dat de club op het randje van een faillissement balanceerde. “We hebben heel wat voor kiezen gekregen”, zegt Balgobind, die drie jaar geleden als voorzitter van een nieuw bestuur aantrad. De belangrijkste opdracht was het terugbrengen van de enorme schuldenlast, maar op weg naar dat doel werd Bolnes vorig jaar geconfronteerd met een leegloop van het eerste team, het daardoor terugtrekken van het tweede team uit de competitie, en het opstappen van de technische commissie.

“Allemaal geen leuke zaken”, stelt Balgobind, die geen moment dacht zelf de handdoek in de ring te gooien. “Ik ben hiervoor gevraagd en ik ben dan het type: dit doe ik, ook als er weer oude lijken uit de kast komen.” Met die oude lijken, zo geeft Balgobind aan, is het ‘wel’ gedaan; Bolnes heeft de controle op de club weer terug. “Het eerste wat we destijds als nieuw bestuur hebben gedaan is betalingsregelingen treffen. We lossen nu iedere maand onze schuld af. Volgend jaar zijn we daarvan af.”

De financiële situatie noopte Bolnes om te bezuinigen. “De tering naar de nering zetten”, zegt Balgobind. “We zijn goed gaan kijken naar onze kostenkant. Onze inkopen ook. Dat kon veel scherper allemaal. Daarnaast zijn we op zoek gegaan naar meer sponsors.” Daarnaast mocht Bolnes zijn ‘core-business’ – het voetbal en de leden – niet vergeten. “Hoe meer leden hoe meer contributie-inkomsten”, telt Balgobind voor. “Zo’n financiële situatie hangt als een zware deken boven de club, maar je moet wel door met je activiteiten. Ik bedoel: je activiteiten mogen er niet onder lijden.”

Daarom ook baalde Balgobind vreselijk dat Bolnes kort voor de overschrijvingsperiode van vorig seizoen geconfronteerd werd met een leegloop van het eerste elftal en selectie. “Dat kwam hard aan”, geeft hij aan. De nieuwe trainer René Scholts stond voor een loodzware opgave een nieuw team op te bouwen. Balgobind: “Er was één speler van het eerste gebleven, de rest was vertrokken. We hebben ook veel nieuwe spelers erbij gekregen, maar iedereen weet dat het tijd kost voordat je een ingespeeld elftal hebt.”

Dat bleek in de eerste competitiehelft. Bolnes pakte slechts vier punten. “Na de winterstop gaat het duidelijk beter. Ik hoop echt dat we het nog redden. Het is best lastig om tegenwoordig uit de vierde klasse te komen”, beseft Balgobind. Dan is er nog de kwestie van de te hoge rekeningen voor water en elektriciteiten. Sport en Welzijn in Ridderkerk factureerde volgens de club jarenlang verkeerd en te hoog. Balgobind bracht het naar buiten. “Bij SenW waren ze daar niet blij mee. We hebben inmiddels een eerste bedrag teruggekregen, maar er staat nog een fiks te vorderen bedrag open. Daar zijn we over in gesprek. Het gaat over een fiks bedrag omdat de periode teruggaat tot 2005.”

CvdW: Excelsior Maassluis – Remco Jansen

Remco Jansen is ongeveer negen jaar bestuurslid van Excelsior Maassluis. Zelf speelt Remco bij de veteranen van de club. Remco is al 30 jaar verbonden aan Excelsior Maassluis en heeft ook in het eerste elftal gespeeld van de club. Samen met een oud eerste elftal spelers zijn ze het bestuur ingegaan.

“Mijn functie binnen het bestuur is ‘technische zaken’. Ik hou mij voornamelijk bezig met het voetbaldeel binnen Excelsior Maassluis.” Remco Jansen heeft ook ander vrijwilligers werk gedaan zoals assistent-trainer. “Maar assistent zijn was niet voor mij bestemd ben ik toen achter gekomen.” Ook heeft hij weleens achter de bar gestaan en kaartjes voor wedstrijden van het eerste verkocht. “Vaak zijn (assistent) trainers oud-spelers. Vaak zie je dat al aan ze als speler dat ze trainer gaan worden. Ook zijn er spelers waarvoor het niks is, zoals ik bijvoorbeeld.”

Remco is naar Excelsior Maassluis gegaan, omdat hij graag op het hoogste niveau wilde spelen. Excelsior M. speelde het hoogst in de regio op dat moment, vertelde Remco Jansen. “Ze speelde het hoogst in de regio en het hoogste amateur niveau. Dat doen we trouwens al tientallen jaren met het eerste elftal.”

Wat heb je nodig om de club goed te laten draaien? Daar zei Remco het volgende over: “Daar heb je mensen voor nodig. Mensen die binding hebben met de club, bij voorkeur oud-speler. Toen ik kwam zaten er al vier oud-spelers. Daar heb ik mee samen gespeeld, dat bind.” Een taak in het bestuur is heel wat, volgens Remco.

Doordat er steeds meer mensen, waaronder oud-spelers een taak krijgen binnen het bestuur of in de businessclub. Komt er steeds meer spreiding van voetbalkennis binnen Excelsior Maassluis, vertelde Remco Jansen. Dat vond Remco heel belangrijk. En dat vind hij nog steeds. “Dan ben je ook minden afhankelijk van een enkel persoon. Dan heb je meerdere personen om naar meer informatie te vragen.”

Ook vind Remco het belangrijk dat je als bestuur weet hoe het is om in een kleedkamer te zitten, hoe het is om op het veld te staan of hoe je met teleurstellingen om moet gaan. “Ik ben in het bestuur gekomen, omdat ik mijzelf beschikbaar had gesteld. Leden kunnen dan op je stemmen of je in het bestuur komt. Bij mij stemde de meerderheid voor. Zo gaat dat in een vereniging.” Elk jaar moet er een bestuurslid aftreden, zei Remco Jansen.

Theo de Reuver zet Walking Football op bij sv KMD

Theo de Reuver zal in november zijn 7-jarige aanwezigheid bij svKMD gaan vieren. Hij houdt zich momenteel bezig met het opzetten van een Walking Football team bij de vereniging en heeft hier grote plannen voor.

Voordat de Reuver bij KMD terecht kwam, speelde hij vroeger, naar eigen zeggen, op een behoorlijk niveau amateuristisch voetbal. Nadat hij zijn carrière als speler beëindigde is hij tot zijn 58eals trainer actief geweest binnen de vereniging. Uiteindelijk heeft hij op 58-jarige leeftijd ook het trainen naast zich gelegd en is hij technisch coördinator geworden van een vereniging uit de regio van zijn woonplaats.

De Reuver is uiteindelijk naar Wateringen verhuisd omdat zijn vriendin hier vandaan kwam. Na een paar weken ingetrokken te zijn in Wateringen, werd hij al door twee club uit de buurt gecontacteerd. Met de twee verenigingen is hij uiteindelijk in gesprek gegaan en heeft ervoor gekozen om aan de slag te gaan bij sv KMD omdat deze vereniging hem het meest aantrok. ‘’Bij KMD moest het technische beleid nog op poten gezet worden, het leek mij een leuke uitdaging om daar mee aan de slag te gaan.’’

De organisatie
Als een van de initiatiefnemers van het Walking Football bij KMD houdt hij zich erg bezig met de toekomst hiervan. ‘’Ik had dat een beetje gevolgd en vroeg me af hoezo zoiets niet bij KMD kon. Vooral voor de ouderen is het erg goed, hierdoor krijgen ze weer meer contacten en zijn ze sportief bezig. Dit idee heb ik aan de voorzitter, Peter van den Berg, voorgelegd en die was hier ook erg enthousiast over. Van het een kwam het ander, we zijn er samen aan begonnen en hebben ondertussen ook al mensen gevonden voor de organisatie. We zullen met een drietal mensen de kar gaan trekken, dit zijn Cees Roos, Aad de Lijster en ik. Alles in overleg met voorzitter Peter van den Berg en het ouderenfonds.’’

De organisatie van de trainingen gaat wel iets anders dan normaal gesproken, aangezien er bij Walking Football natuurlijk andere regels gelden en een andere doelgroep bezig gehouden wordt. Dit houdt in dat de trainingswijze hierop moet worden aangepast en er iets anders worden omgegaan tijdens het trainen van ouderen. ‘’De bal mag nooit hoger komen dan 75 cm, er staat geen keeper op goal, alles gaat wandelend, geen lichamelijk contact, etc. Dit spel is natuurlijk ook aan regels verbonden en die zijn net iets anders.’’

Primeur in het Westland
Het Walking Football bij sv KMD zal de eerste zijn in het Westland. De Reuver heeft al diverse gesprekken gehad met het ouderenfonds en voorzitter Peter van den Berg en die zijn erg enthousiast over het Walking Football. ‘’Dit is een groeiende markt voor ouderen.’’ Hij denkt ook dat na de revolutie van het vrouwenvoetbal, dit de volgende trend gaat worden. ‘’Er zijn een twintigtal verenigingen die er mee bezig zijn in Nederland, maar het blijft steeds groeiende. Het vrouwenvoetbal werd altijd met een scheef oog aangekeken en nu zitten er stadions vol voordat voetbal. Nu wil ik niet zeggen dat dit bij ons ook gaat gebeuren, maar mensen worden er wel erg enthousiast voor gemaakt. Het belangrijkste voor ons blijft wel ouderen uit huis krijgen, nieuwe contacten laten maken en in beweging houden’’

Introductie van Walking Football bij KMD
Aankomend seizoen beginnen ze bij sv KMD officieel met het Walking Football, met een inloopdag op 18 augustus. Op deze dag zullen verschillende oude internationals aanwezig zijn, zoals o.a. Sjaak Zwart, Kees Kist en Peter Houtman en zal er een toernooi georganiseerd worden. Ook zullen er verschillende verenigingen uit de regio die al aan Walking Football doen bij KMD langskomen, op deze manier willen ze helpen om het ook in het Westland te promoten ‘’Dat zal een hele happening worden op de club. Ik hoop dat dit een goede start kan worden. Het liefst zie ik 15 tot 18 inschrijvingen, maar ik ben uiteraard al erg blij als er straks zes mannen meespelen.’’

Iedereen streeft en strijd voor zijn of haar club, De Reuver heeft dit ondertussen ook opgebouwd ondanks de korte aanwezigheid. ‘’Ik zit er pas zeven jaar maar begin me nu toch wel verbonden te voelen met de vereniging. Er zitten mensen die allemaal vertrouwen hebben in elkaar om alles op rolletjes te laten lopen, tot vandaag de dag is dat altijd erg goed gegaan en creëert dit een goede sfeer. Ook bij wedstrijden van het eerste zit de hele kantine vol en kent iedereen elkaar, dat is altijd een happening. KMD is een echte familiaire vereniging.’’ De Reuver koestert volle hoop om van het Walking Football een fantastisch geheel te maken binnen de vereniging en wilt zich 110% inzetten om dit goed te laten lopen.

Douchen en omkleden zijn straks weer een feestje bij Honselersdijk

“Kijk”, wijst Ab van Dijk, directeur bedrijfsvoering van SV Honselesdijk, naar een kleedkamer. “Dit bedoel ik nou. Die vloer, dat plafond, die banken, de muren. Dit kan anno 2018 niet meer. ”Daarom pakt de club van sportpark De Strijphorst twaalf kleedkamers aan. Het renovatieproject kost een paar ton, maar dan heb je ook wat. Douchen en omkleden is straks weer een feestje bij Honselersdijk.

“We hebben hier een prachtig complex staan”, zegt voorzitter Erik Sosef. “Maar het verplicht je wel constant onderhoud te plegen. Voor ons is dit kleedkamerproject een heel groot project. Het kost tonnen, maar we zijn dan wel weer voor vijftien, twintig jaar klaar. Het is een investering in de toekomst. We bieden hier wel onderdak aan honderden leden, leerlingen van scholen, sporters van externe huurders. Die wil je een eigentijdse accommodatie bieden.”

“Als er bezoekers komen van andere clubs  zeggen ze vaak: wat ziet het er hier mooi uit”, vervolgt Van Dijk. “Maar dan hebben ze het over de bovenverdieping, niet over beneden.”

En ‘beneden’ huizen de zestien kleedkamers. Het renovatieproject omvat twaalf kleedkamers. “We hebben eigenlijk drie leeftijden voor de kleedkamers. In 2000 hebben we bijgebouwd en zijn er ook vier kleedkamers extra gekomen. In 2010 zijn bij de sporthal vier kleedkamers gekomen, maar die zijn eigenlijk alleen bestemd voor de gebruikers van de hal, niet voor de voetbal. Het merendeel van de kleedkamers stamt uit 1969. Die zijn dus bijna vijftig jaar oud. Natuurlijk is er in de tussentijd wel wat aan gebeurd, zoals nieuw tegelwerk, maar het raamwerk is hetzelfde gebleven.”

Van de twaalf kleedkamers liet Honselersdijk er al twee, van top (plafond) tot teen (vloer) renoveren. “Dat hebben we als proef gedaan”, vertelt Van Dijk. “Daar hebben we ook weer van geleerd. Bijvoorbeeld dat we het tegelwerk op de muur moesten doortrekken naar het plafond, anders kan je over drie jaar weer witten.”

Behalve twaalf kleedkamers wordt ook de gang op de benedenverdieping aangepakt. “Als je eenmaal bezig bent, wil je ook dat goed hebben. Anders heb je straks nieuwe eigentijdse kleedkamers en een gang uit 1969.”

Daarnaast komt er een aparte toiletgroep. “De toiletten zaten nu nog in de kleedkamers, maar die halen we daar dus weg. We vinden dat niet meer van deze tijd. Het is onhygiënisch, als je een kleedkamer binnenkomt stinkt het er bijna altijd. Dat lossen we op met een grote toiletgroep.”

“We hadden vooraf zo onze wensen”, zegt Van Dijk. “Vaak is het zo dat al die wensen samen financieel niet haalbaar zijn en dat je op een gegeven moment moet schrappen. Ik ben blij dat wij 99 procent van ons ideaalplaatje kunnen realiseren. Het wordt heel mooi, met ook oog voor details en onze eigen uitstraling en identiteit. Het oranje van Honselersdijk komt bijvoorbeeld terug in het tegelwerk. De deuren worden ook oranje. Je moet wel kunnen zien dat je bij Honselersdijk bent, hè!”

De komende tijd zal er door de verbouwing overlast zijn. Van Dijk: “Daar ontkom je niet aan. Als je thuis aan het verbouwen bent, moet je je ook even aanpassen. Dat is voor ons niet anders. We proberen met slim gebruik van ruimten de overlast zo beperkt mogelijk te houden.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.