Home Blog Pagina 1384

Lesley Suijkerbuijk wil kampioen worden met RSV

Tweemaal promoveerde Lesley Suijkerbuijk (25) met RSV via de nacompetitie naar de vierde klasse. Dit seizoen hoopt de rechtsback dit kunststukje te herhalen, maar dan als kampioen. In 2006 werd RSV uit Rucphen voor het laatst kampioen. “Ik herinner me de spannende wedstrijd en het feest na afloop nog erg goed”, zo vertelt Lesley Suijkerbuijk.

Het is inmiddels al twaalf jaar geleden dat de blauw-witten de titel in de wacht sleepten als vijfdeklasser, maar de clubman kan zich de dag nog goed voor de geest halen. “Ik speelde in de jeugd bij RSV en weet nog dat het hele dorp was uitgelopen voor het kampioenschap. Waarom ik dat nog zo goed weet? Omdat we als club hierna geen titel meer hebben gepakt”, verklaart Suijkerbuijk.

Dit seizoen kunnen Suijkerbuijk en zijn kameraden ervoor zorgden dat de prijzenkast in Rucphen kan worden aangevuld. Na het kampioenschap in 2006 schommelde de Rucphense Sport Vereniging heen en weer tussen de vierde en vijfde klasse. Momenteel komen de blauw-witten uit op het laagste niveau, nadat de club vorig jaar degradeerde. Sinds zijn zeventiende maakt Suijkerbuijk onderdeel uit van RSV 1, dat volgens hem een echt vriendenteam is. “We kennen elkaar als spelers door en door en werken voor elkaar in het veld. Dat maakt ons sterk als team. Het is zonde om met RSV uit te komen in de vijfde klasse en kampioen worden is geen makkie. Gelukkig doen we het wel erg goed en spelen we mee om de titel.”

Suijkerbuijk is de vaste rechtsback in het team van Marco Klijs. Hij richt zicht vooral op zijn verdedigende taken en bemoeit zich niet te veel met de aanvallen van RSV. “Ik probeer mijn mannetje een slechte wedstrijd te bezorgen. Soms stoom ik op via de rechterflank voor een voorzet, maar die momenten in een duel zijn schaars”, lacht hij. Volgens Suijkerbuijk, die ook al een paar jaar jeugdtrainer is bij RSV, vormt het team van Klijs een hecht collectief dat moeilijk te kloppen is. “Over het algemeen beschikken onze spelers over een goede conditie en veel wilskracht. We zijn goed genoeg om dit jaar te promoveren.” Gaat RSV dan eindelijk weer eens kampioen worden? “Ik denk dat het mogelijk is. Maar als we het redden via de nacompetitie bouwen we ook een groot feest bij RSV, dat is zeker.”

Waar een kleine club groot in kan zijn

Tegenwoordig zijn accommodaties zoals die van vv SCO eerder uitzondering dan regel. In Nederland verschijnen in rap tempo de meest prachtige sportcomplexen voorzien van de allerbeste faciliteiten. Wie echter aan de Elskensweg de poort doorloopt, proeft de sfeer van hoe voetbal hoort te zijn. Geen glimmende paleizen, maar de twaalfde laag verf die alweer begint af te bladderen. Ondanks het gebrek aan faciliteiten en de luxe van een duurzame accommodatie heeft de kleinste club binnen de stadsgrenzen van Oosterhout de zaken prima op orde.

Het is zaterdagmiddag half vijf. De nieuwe voorzitter Robert de Vries en bestuurslid Wim van Wanrooij, verantwoordelijk voor de jeugd, zijn bijeen op de club. Op het terras rolt de dancemuziek uit de speakers en het is gezellig druk op het complex. “We zijn de kleinste vereniging in Oosterhout, maar we hebben zes seniorenelftallen op zaterdagmiddag, er is van de vroege morgen tot in de late namiddag volop activiteit op ons park”, aldus De Vries. “Sowieso proberen we altijd een stapje harder te lopen”, vult Van Wanrooij aan. “We hebben een beperkt aantal vrijwilligers, maar ze werken allemaal wel keihard. We zeggen gekscherend soms dat ze echt blauw bloed hebben. Kijk alleen maar eens wat er voor de jeugd allemaal wordt georganiseerd.”

Meidenacademie
Sinds dit seizoen is vv SCO gestart met een zelf georganiseerd techniekprogramma voor de jeugd. Van Wanrooij hierover: “We hebben sinds dit seizoen onze jeugdafdeling opnieuw gestructureerd. Het doel is om op termijn te voldoen aan de eisen die de KNVB stelt aan een erkende jeugdopleiding. Om de kwaliteit te verbeteren, werken we met trainers van buitenaf die onze trainers opleiden. Onze trainers en sportopleiders die binnen de club actief zijn, hebben een techniektraining ontwikkeld. Elke vrijdagavond staan hier ruim negentig kinderen op het veld om hun techniek te verbeteren. Ook losse activiteiten die we organiseren, hebben dat doel. Zo hebben we de ‘clubpingelaar van het jaar’ en hebben we dit seizoen twee dagen getraind met Schalke ’04. “Maar we doen meer”, vertelt De Vries. “We hebben nu voor elke lichting één meidenteam. Ook voor hen hebben we begeleiding en trainers. Eigenlijk kunnen we nu al spreken van een meidenacademie, maar dat gaan we nog verder versterken.”

Tweede klasse zondag
De Vries: We hebben voldoende kwaliteit in de jeugd om op termijn het eerste elftal te vullen met eigen jongens. We hebben ruimte voor meer zondagteams en daar moeten we energie in stoppen. Vorig seizoen hebben we de promotie naar de tweede klasse gehaald. Dat is voor ons uitzonderlijk en bijzonder als je kijkt naar ons ledenaantal en ons budget, dat nagenoeg bijna nihil is. Misschien dat de tweede klasse voor net te vroeg is gekomen en misschien dat we ons niet handhaven, maar het geeft wel aan dat je als kleinere club veel kunt bereiken als je allemaal hetzelfde doel nastreeft.”

Kleedkamerrenovatie
“Dat is de reden”, zegt Van Wanrooij, “dat we zoveel nadruk leggen op zaken die de binding in de club versterken en die dat ook naar buiten toe zichtbaar maken. Kijk naar het miniveldtoernooi en het afgeleide toernooi voor de jeugd. Kijk naar de Jeugdvoetbalweek die altijd bij ons te gast is, de Koningsspelen die bij ons georganiseerd worden, de KNVB-trainingsactiviteiten die we af en toe hosten. Daarom is het ook belangrijk dat de gemeente ziet en waardeert wat we als kleine vereniging toevoegen aan het sportklimaat in Oosterhout. We hebben daar nu een eerste bevestiging van: komende zomer worden alle kleedkamers tot op de kale muren gestript en opnieuw opgebouwd, inclusief allerlei duurzaamheidsmaatregelen. Dat is een eerste stap naar nog verdere versterking van onze club. We willen niet te veel groeien, maar wel onze kwaliteit verder verbeteren. Al die prachtige, glimmende kantines gaan voorbij aan waar het in voetbal echt om draait: saamhorigheid, gezelligheid en kameraadschap. Dat is vv SCO. En zo zie je maar, we zijn een kleine club, maar we hebben de zaken wel goed op orde.”

BZS doet het samen: ‘Dan is de stap kleiner’

De jeugd van BZS groeit en bloeit. De vereniging uit Beusichem heeft een van de grootste jeugdafdelingen van de gemeente Buren en daar plukt de hele club de vruchten van.

BZS heeft maar liefst 24 jeugdteams, wat aangeeft dat het goed gaat met de voetbalclub. De club profiteert van een duidelijk beleid: alle jeugdteams vanaf de JO15 hebben een onafhankelijke trainer en er is ook ruimte voor meisjes dankzij een bloeiende vrouwenafdeling. Mede daardoor komen kinderen vanuit de regio rondom Beusichem naar BZS toe.

De JO17-1 is misschien wel het beste voorbeeld van wat een duidelijk beleid met een team kan doen. Zij waren de eerste spelers die profiteerden van de oprichting van de minipupillen bij BZS. “Dat was zo’n twaalf jaar geleden. Des te vroeger je begint, des te langer de tijd om je te ontwikkelen”, vertelt Dirk Immink, hoofd technische zaken bij de club. “Zij spelen nu in de eerste klasse en alle tweedejaars gaan volgend seizoen zelfs al naar de senioren.”

Die aanvulling van de JO17-1 is hard nodig in de selectie, aangezien die veel te smal is. “Zij kunnen dat niveau aan. Het is ook een stukje beleid: we zien heel vaak dat spelers stoppen als ze de stap van de jeugd naar de senioren moeten maken, omdat ze dan opeens in een vreemd team terechtkomen met oudere mannen die ze amper kennen. Nu doen we een hele groep, de JO19-1 en tweedejaars uit de JO17-1 over naar de selectie. Als je het met elkaar doet, is de stap minder groot.”

‘We hebben wel bewezen dat we met Groede in vierde klasse thuishoren’

GROEDE – Ondanks wisselende resultaten wist v.v. Groede zich nagenoeg probleemloos te handhaven in de zondag 4eKlasse A. Niet verrassend voor aanvaller Toon van Parys. “We hebben aangetoond zeker thuis te horen op dit niveau, ook dit seizoen weer.”

Van Parys (22) heeft daarvoor verschillende argumenten die hij aandraagt waarom de Wes-Zeeuws-Vlaamse dorpsclub de vijfde klasse is ontgroeid. “Als je over het algemeen kijkt naar de trainingsopkomst, de mentaliteit van de groep en de sfeer binnen het team zijn dit belangrijke factoren om een stabiele vierdeklasser te zijn. Het belangrijkste is denk ik wel de kwaliteit van de spelersgroep, want we hebben veel goede voetballers in de groep die het verschil kunnen maken tegen de ‘grote’ teams. Ons zwakke punt is wel dat die kwaliteiten als groepsverband niet altijd boven water komen tegen de ‘kleine’ teams.”

Averij
Die wisselvalligheid heeft Groede toch gedurende de rit onnodig veel averij gekost. Zo pakte ‘de Groe’nog wel bonuspunten tegen Grenswachters, Meto en Clinge. Maar liet het ook punten liggen tegen onder andere laagvliegers Nieuw-Borgvliet, WVV’67 en Vivoo. Terwijl ook in de derby’s tegen IJzendijke en Oostburg nog niet werd gewonnen.

“Ik denk toch dat dat ligt aan het mentale gedeelte. Hoe gek het ook klinkt, Ik denk toch dat je anders naar een wedstrijd toeleeft tegen een hoogvlieger dan tegen een laagvlieger. Dat is iets wat eigenlijk niet zou mogen, maar ik denk dat dit in algemeen probleem is in de voetballerij wat voorkomt bij meerdere clubs. Soms kan je ook eens een mindere dag hebben dat het niet allemaal niet lukt en soms heb je een dag dan lukt alles. Soms weten we achterstanden om te buigen en soms geven we een voorsprong makkelijk weg. Hoe je dit op pakt tijdens de wedstrijd is heel belangrijk maar dan moet het wel in elk koppie goed zitten. We spelen over het algemeen met veel jonge jongens, ik denk dat we soms een stukje ervaring missen op dit gebied.”

Van Parys speelt nu voor het tweede seizoen in het keurkorps van trainer André de Nooijer en heeft het er goed naar de zin. Hij speelt vaak als zwervende spits in een 4:4:2-opstelling, ook kan hij naar eigen zeggen prima op de 10-positie of als links- of rechtshalf uit de voeten. Van Parys heeft op zijn jonge leeftijd al een flink rijtje clubs achter zijn naam met 6-jaar JVOZ, v.v. Breskens, SV Sluis en AVC Aardenburg. Toch blijft de horecamedewerker vol ambitie: “Ik wil lichamelijk nog sterker en fitter worden. Na twee heupoperaties ben ik eindelijk op de goede weg. Eerst wil ik nog beter presteren om eventueel een stap hogerop te maken in de toekomst. Voor mij zijn plezier en de combinatie met mijn werk ook erg belangrijk en daarom zit ik momenteel prima bij Groede dus ik zal hier ook volgend seizoen zeker nog spelen.”

Sfeer
Wie zeker ook blijft is trainer André de Nooijer, die aan zijn vijfde seizoen gaat beginnen. Een flinke tijd voor een trainer. Toch is volgens Van Parys de ‘houdbaarheidsdatum’ van zijn trainer nog niet bereikt. “André is iemand die goed met de spelers weet om te gaan. In een team heb je altijd te maken met veel verschillende karakters en types. Hij praat veel met spelers, maar is tegelijkertijd wel eerlijk en duidelijk. Dat zorgt er ook voor dat de sfeer en de band buiten het veld goed is. Het zijn facetten waarom Groede in de regio om bekend staat. De gebroeders van den Hemel spelen ook een belangrijke rol in het nakomen van afspraken, teamuitjes, het regelen van scheidsrechters voor de jeugd bijvoorbeeld.

Trouwe supporters
Groede is een warme club met trouwe supporters bij zowel de thuis – en uitwedstrijden. Dat maakt het best bijzonder om voor deze club te mogen voetballen en dat blijf ik graag nog even doen. De groep heeft zeker het plafond nog niet bereikt en met een talent als de 17-jarige Bickel Menue komt er af en toe vanuit de eigen geledingen wat door. Hij heeft enkele keren meegetraind een kan makkelijk met ons mee dus dat is richting de toekomst alleen maar mooi.”

Jordy Zielschot ziet droom uitkomen met terugkeer naar RKC

Weggestuurd worden bij een bvo en er later weer terugkeren: dat is voor weinig spelers weggelegd. Jordy Zielschot bewijst echter dat het mogelijk is. Vele jaren na zijn vertrek bij RKC Waalwijk verruilt de 23-jarige doelman het blauw-geel van Dongen voor dat van zijn oude liefde.

Maar liefst tien jaar keepte Jordy Zielschot in de jeugd bij RKC en later Willem II. Hij mocht bij de Tilburgse profclub zelfs even ruiken aan het echte werk. Een paar keer trainde de doelman mee met het eerste team, maar een doorbraak zat er voor de ambitieuze West-Brabander niet in. De afgelopen drie seizoenen stond hij onder de lat bij Dongen, waarmee hij kampioen werd in de hoofdklasse en in de derde divisie knap eindigde op de derde en vierde plaats. Ondanks dat hij in een amateurcompetitie speelde en inmiddels ‘al’ 23 jaar oud was, gaf Zielschot zijn droom om profvoetballer te worden nooit op. “Ik ben er altijd in blijven geloven dat mijn kans nog niet verkeken was en het voelt fantastisch dat RKC me nu heeft teruggevraagd.”

Bij stuntploeg Dongen, dat na de bijzondere promotie naar de derde divisie twee seizoen op een rij hoge ogen gooide, behoorde Zielschot wekelijks tot de uitblinkers. “Ik zat bij Dongen aan mijn plafond en hoopte op een nieuwe kans. Die leek uit te blijven, maar aan het einde van dit seizoen meldde RKC zich ineens. Toen is het snel gegaan en kon ik een tweejarig contract tekenen. Mijn doel is uiteraard nu om zo snel mogelijk een basisplek te veroveren.”

Maar liefst acht spelers verlaten Dongen en de selectie ondergaat dus een metamorfose. “Ik ga er echter wel vanuit dat de club ook komend seizoen hoge ogen kan gooien in de derde divisie. Bij Dongen zorgen we wel dat er een goed team staat, daar ben ik van overtuigd”, aldus Zielschot. Of dat gaat lukken, zal de keeper met eigen ogen gaan volgen. “RKC speelt meestal op vrijdagavond, waardoor ik regelmatig op zondag naar sportpark De Biezen zal komen om Dongen als supporter aan te moedigen”, besluit hij.

Voetballende hoofdsponsor FC Drunen geniet van gemoedelijke sfeer

Emiel Elshout (35) loopt al ongeveer dertig jaar rond bij FC Drunen. Al drie decennia draagt hij als speler het roodwitte shirt van de club en ook is hij als hoofdsponsor en voetbalvader actief op sportpark Duinzicht.

De vrije tijd van Emiel Elshout is schaars. Als directeur van Administratiekantoor Elshout Kühn uit Drunen is hij dagelijks aan het rennen door zijn agenda. Maar de weinige tijd die heeft naast zijn drukke baan én het onderhouden van een gezin met vier kinderen, gaat naar FC Drunen. Sinds zijn vijfde is hij al lid van de gemoedelijke vereniging en de clubliefde van Elshout zit diep. De naam van zijn bedrijf prijkt op de fraaie roodwitte shirts, daarnaast zet hij zich in voor de evenementencommissie en op zondagochtend trapt Elshout een balletje met FC Drunen 5. Daarnaast staat hij op zaterdag altijd langs de lijn als een van zijn kinderen aantreedt met JO8-1. “FC Drunen is een mooi clubje”, vertelt Elshout. “We zijn niet groot, maar organiseren altijd van alles voor onze leden en voor de hele buurt. Iedereen is erg trouw en staat voor elkaar.”

FC Drunen komt met slechts acht teams uit in de competitie. In Drunen zijn de meeste voetballers lid van RKDVC, dat qua ledenaantal vele malen groter is dan FC Drunen. “RKDVC is erg groot, maar wij zijn naar mijn mening veel gemoedelijker”, vindt Elshout. “Iedereen kent elkaar hier en dat heeft charme. Maar we proberen ook meer jeugd naar onze club te lokken en hebben ook een soort van eigen voetbalschool.” Met FC Drunen 5 speelt Elshout puur voor de lol zijn wedstrijden. “En daarna drinken we vaak wat biertjes en moedigen we ons eerste team aan”, zegt hij daarover.

Het duurt nog even, maar bij de dorpsclub kijkt men al reikhalzend uit maar het jaar 2019. Dan bestaat de bloeiende voetbalvereniging aan de Torenstraat op 5 januari precies vijftig jaar. De speciaal in het leven jubileumcommissie, met onder meer Elshout als lid, bruist van de plannen om dit evenement groots te vieren. De club heeft een speciaal jubileumlogo ontworpen en wil een weekend lang het vijftigjarig bestaan gaan vieren. “We zijn met erg veel leuke dingen bezig, we gaan het hele weekend flink uitpakken”, belooft Elshout alvast.

De Alblas is de baas op Souburgh

Welke erfenis gaat Leo Dekker voor John den Dunnen, zijn opvolger bij (nu nog) derdeklasser De Alblas, nalaten? In de komende weken wordt duidelijk wat de huidige oefenmeester van het Dordtse Wieldrecht daadwerkelijk in handen krijgt. Afgaande op de Souburgh-derby met buurman Alblasserdam (5-0) is duidelijk dat De Alblas in de slotfase van de competitie en (eventueel) in de daarop aansluitende nacompetitie een harde noot om te kraken gaat worden.

OUD-ALBLAS – Na de tweede onderlinge confrontatie dit seizoen is  één ding duidelijk: De Alblas is de baas op sportpark Souburgh. In de eerste onderlinge wedstrijd, op het terrein van het 90-jarige Alblasserdam, was er nog balans tussen de beide ploegen door de late gelijkmaker van Gert Zuidgeest (2-2). Dit keer was het verschil tussen beide ploegen veel duidelijker dan de stand op de ranglijst (voor de derby was het verschil vier punten in het voordeel van De Alblas, dat echter wel twee wedstrijden minder had gespeeld) op voorhand deed vermoeden.

Een kampioenschap lijkt voor De Alblas, met meer verliespunten dan de titelkandidaten EBOH en De Zwerver, geen haalbare kaart maar vertrekkend trainer Leo Dekker sprak na de vernedering van buurman Alblasserdam toch nog een kleine hoop uit. ,,Zolang ze boven ons nerveus worden en punten gaan verspelen, blijven we ervoor gaan. En als dat niet mocht lukken, dan gaan we met vertrouwen richting de nacompetitie.’’

Dat vertrouwen straalde De Alblas op eigen veld tegen de buurman van enkele meters verderop in elk geval nadrukkelijk uit. Doelman Siggy Schutte van Alblasserdam moest na zes minuten al de eerste gang naar het net maken dankzij een treffer van Stefan Bakker en het bleek de voorbode van een hele vervelende middag voor de oranje-witten die geen poot aan de grond kregen tegen de aartsrivaal. Bakker, Djordi de Boer, Gert Zuidgeest en Rafael de Vries zorgden voor een uitermate eclatante triomf voor de Dekker-elf.

Met interesse zal John den Dunnen, die met Wieldrecht in de ‘Zeeuwse’ derde klasse ook nog aanspraak hoopt te maken op promotie, de verrichtingen van De Alblas in de komende weken blijven volgen. Het lijkt erop dat zijn toekomstige werkgever in elk geval met heel veel elan en scherp naar het einde van deze voetbaljaargang aan het toewerken is. ,,Enthousiast, strijdlustig en goed’’, waren de eigenschappen die Dekker zijn formatie toedichtte na de fraaie triomf op Alblasserdam van de groen-roden die voor de tweede termijn onder voorzitterschap van Cees Kortleve staan.

Dat De Alblas zo soepel draait, zou met het oog op de cruciale fase wel eens slecht nieuws kunnen zijn voor de ploegen die nu nog de dans leiden aan de bovenkant van de ranglijst. Of zoals Dekker het duidelijk stelde: ,,Voor mij is de nacompetitie al enige weken begonnen.’’ De oppositie is dus gewaarschuwd.

Het jaar van ZBVH én Bislimi

Oefenmeester Robin Borremans hoopt met ZBVH een volgende stap te maken in de ontwikkeling van het elftal. En hoewel het nacompetitieavontuur maar één duel, met de 3-0 thuisnederlaag tegen Zwartewaal, duurde, beleefden de Zuid-Beijerlanders een uitstekende voetbaljaargang 2017-2018.

ZUID-BEIJERLAND – In het kielzog van de op stoom geraakte kampioen Oud-Beijerland, dat na een moeizame start onder nieuwe trainer Richard Koutstaal de draai vond en met zevenmijlspassen op de titel afdenderde, werd het voorbije seizoen toch vooral ook het seizoen van ZBVH. Met een tweede plaats in de competitie presteerde ‘Hercules’ nagenoeg maximaal. Met die positie werd ook een plek in het competitie-extraatje afgedwongen. Dat avontuur was overigens maar kort, want Zwartewaal sloeg in Zuid-Beijerland meteen toe in de nacompetitie nieuwe stijl (met slechts één duel dat gespeeld werd).

Van een enorme deceptie was echter geen sprake na het plotselinge einde van het voetbalseizoen. Want het jonge ZBVH zou, bij een eventuele promotie, flink op de tenen hebben moeten lopen in de derde klasse om het hoofd boven water te houden. De ervaringen van de eilandgenoten Zinkwegse Boys en NBSVV (tevens gemeentegenoot) hebben dat in het afgelopen seizoen wel bewezen. ,,Ik speel liever bovenin de vierde klasse dan onderin de derde klasse’’, liet captain Lars van Gameren zich ontvallen na de eliminatie door Zwartewaal in de nacompetitie.

ZBVH presteerde met een overwegend jonge groep heel sterk. Belangrijk in dat succes was aanvaller Dejan Bislimi (foto), die uitgroeide tot één van de smaakmakers in de vierde klasse D en bovendien een prominente plek innam op de ranglijst met topschutters in de Hoeksche Waard. Bislimi kwam uiteindelijk tot 23 gescoorde doelpunten in deze jaargang, een fraai moyenne gezien het aantal gespeelde wedstrijden. ,,Onze speelwijze is voor een deel op Dejan afgestemd’’, had trainer Robin Borremans zich al eens laten ontvallen. En dat bleek ook waarheid, want Bislimi was regelmatig erg belangrijk voor zijn ploeg en toonde aan dat hij uit het goede schuttershout gesneden is.

ZBVH moet, wil het de stap omhoog echt gaan maken, duidelijk nog groeien. Dat werd niet alleen duidelijk tegen Zwartewaal, maar al eerder in belangrijke competitieduels waarin de soms kwikzilverachtige formatie opeens niet thuis gaf. Dan was de teamdiscipline opeens een stuk minder, gingen spelers voor eigen succes en was het teamverband toch een beetje zoek. Harder worden op die belangrijke momenten, zo bleek, is ook een kwaliteit die van essentieel belang is als er gepresteerd moet worden. ZBVH nam dus afscheid van een seizoen in tevredenheid, maar weet dat het met deze groep nóg beter kan.

Henk Lammertse is tevreden met de prestaties van Spirit

Henk Lammertse is ruim 7 jaar voorzitter van v.v. Spirit uit Ouderkerk aan den IJssel in Zuid-Holland. Henk is al bijna heel zijn leven lid van de club. Zelf speelde hij alleen voor Spirit met een pauze van enkele jaren. De reden van deze pauze was een hardnekkige enkelblessure en zijn studie. Na een aantal Jaren onderbreking ging hij in een vriendenteam spelen in de senioren.

Henk is bij de club gekomen, omdat het dichtbij was. Hij is zelf namelijk ook woonachtig in Ouderkerk aan den IJssel. Henk is voorzitter geworden, omdat het gevraagd werd. Daarvoor was hij voornamelijk actief binnen de kascommissie en bij de sponsorcommissie binnen v.v. Spirit, een commissie waar hij nog steeds veel bemoeienis mee heeft. Ook is Henk elftalleider geweest van het team waarin zijn zoon speelde. Spirit is een club in een klein dorp van nog geen 5000 inwoners, maar toch hebben zij ongeveer 1000 leden. Hoe de club zo veel leden heeft, komt doordat er veel spelers uit de regio voetballen. Die regio is niet alleen de Krimpenerwaard (Krimpen, Lekkerkerk, Berkenwoude, Schoonhoven) maar bijvoorbeeld ook Capelle aan den IJssel.

“Wij betalen als club geen spelers, maar geven liever wat meer uit aan het complex en de faciliteiten zodat de hele vereniging er wat aan heeft en aan faciliteiten van en voor de selectie teams. Daar kan je kleding, trainingskampen en andere spullen onder verstaan. Ook steken wij veel geld in de jeugdopleiding.” v.v. Spirit heeft als visie om met alle selectieteams van de jeugd in de hoofdklasse te spelen. “Het liefst zien wij als club dat ze stabiele hoofdklassers worden. Voor het eerste elftal hopen wij ooit in de eerste klasse te komen.”

Spirit 1 is via nacompetitie naar de tweede klasse gepromoveerd. Als je kijkt gedurende het seizoen hadden we dat heel lang niet gedacht, volgens Henk Lammertse. “Tot aan de winterstop verliep het vrij moeizaam. Dat kwam met name door de onervarenheid van de spelers. Ook hebben wij af en toe weleens gewoon pech gehad. In het eerste elftal staan vijf spelers die vanuit de O19 zijn doorgestroomd in de basis. Die moesten dus wat volwassener worden, Dat merkte je ook tot de winterstop.”

Qua nieuwe speler komt er niet veel van buitenaf bij, vertelde Henk. “3 van de 5 spelers die het komende seizoen erbij komen hebben een Spirit verleden (Bitter, Burema en Veldhoen). De andere 2 komen wel van buiten af. Die hebben zich zelf aangemeld bij Spirit. Wij als club staan open voor nieuwe spelers, daar zijn wij als Spirit zijnde niet de moeilijkste in, maar ze moeten wel significant beter zijn dan onze eigen spelers. Anders komen er alleen maar gelukszoekers op je af. En daar zijn we een veel te leuke club voor.”

RTV Rijnmond in het teken van Feyenoord

Feyenoord bestaat 110 jaar, dat wordt groots gevierd tijdens de Open Dag op donderdag 19 juli. Met Radio Rijnmond mis je helemaal niks, want wij zijn er live bij!

Live radio
Er is donderdag 19 juli van alles te doen op de Open Dag van Feyenoord. Vanaf 10.00 uur luister je naar Dwars door Rijnmond met Marleen Scheurkogel. Om 13.00 uur neemt Marcia Tap met Middag aan de Maas het stokje over. Verslaggever Dennis van Eersel gaat op zoek naar de mooiste verhalen en herinneringen die de supporters hebben. En spreekt ook verschillende voetbalspelers en trainers.

Kamera Kameraden
Heb je een speciale, bijzondere boodschap voor Feyenoord of wil je je favoriete club gewoon feliciteren met hun 110-jarige bestaan? Dan kan je ook dit jaar weer terecht bij de Kamera Kameraden. Verslaggever Frank Stout verzamelt alle felicitaties en leuke berichten van de Feyenoord-supporters.

Online en social media
Volg het evenement via onze site en onze online kanalen zoals Facebook,Twitter en Instagram.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.